No Censorship!

 

در لندن چه گذشت؟

کابل پرس: بياييم پنج سال آينده را متصور شويم، وقتی که قرار است محتويات توافقنامه لندن تحقق پيوسته باشد. آيا بواقع در پنج سال آينده، دولت خواهد توانست که تمام مفاد ذکر شده در توافقنامه را جامه عمل بپوشاند و افغانستان را وارد مرحله نوينی از زندگی جمعی، اقتصاد پويا و... کند؟ دولت آيا اين فرصت را خواهد داشت که طی سال های آينده تمام برنامه ها و پلان ها را تطبيق کند؟ بديهی ست که هنوز نمی توان چشم انداز چند سال آينده را بدرستی متصور شد و عملکرد احتمالی دولت را پيش بينی کرد. اما با همه اين حال می توان حدس زد  که در سال چهارم و پنجم اين برنامه، بيشتر از اينکه به تکميل برنامه انديشه شود، با توجه به برگزاری انتخابات رياست جمهوری و تغيير احتمالی حامد کرزی، انرژی و توان دولت و گروه های مختلف صرف مبارزات انتخاباتی شود.

در کنفرانس لندن ده ميليارد دالر آمريکايی به افغانستان وعده داده شد. پنج ميليارد دالر آن از طريق دولت به مصرف خواهد رسيد و پنج ميليارد ديگر توسط جامعه بين المللی به رهبری سازمان ملل متحد. بنابراين من فکر می کنم که در کنار استراتژی مطرح شده توسط دولت، سازمان ملل متحد نيز بايد استراتژی مفيد و هدفمندی برای افغانستان ارايه می کرد که متاسفانه نکرد. آقای کوفی عنان سرمنشی اين سازمان  به سخنانی کاملا تشريفاتی بسنده کرد و نگفت که ملل متحد نيز بايد شفافيت مالی داشته باشد و در قبال پولی که بايد برای افغانستان هزينه شود، مسئول است. پس از برگزاری کنفرانس لندن، رييس جمهور کرزی در کنفرانس مطبوعاتی در کابل از تشکيل کميته ای برای نظارت بر اجرای مفاد توافقنامه خبر داد. واضح است که اين کميته بايد بر عملکرد سازمان ملل متحد و نحوه به مصرف رسيدن پنج ميليارد دالر نيز نظارت داشته باشد.

در جريان کنفرانس لندن آقای تونی بلر نخست وزير بريتانيا به عنوان ميزبان سخنانی داشت که واقع بينانه تر به نظر می رسيد و به نوعی جامعه جهانی را نيز در قبال افغانستان متعهد می کرد. وی سخنانش را در افتتاح کنفرانس اينگونه آغاز کرد:

صبح بخير؛ به كنفرانس لندن ازكشورهاي مختلف جهان خوش آمديد، بويژه حضور آقای عنان دبيركل سازمان ملل متحد، رييس جمهور كرزی، وزراء و مهمانان عالی رتبه را خيرمقدم می گويم، حضور شما در كنفرانس امروزی نشان دهنده تعهد كشورهای شما و جامعه جهانی به منظور كمك به مردم افغانستان در جهت بازسازی يك افغانستان با ثبات و مرفه می باشد. ما  همه چالش های بزرگی را كه افغانستان با آن روبروست، می شناسيم. البته هدف از برگزاری كنفرانس لندن ، امضای توافقنامه لندن می باشد، كه از ما می خواهد تا به آينده اين كشور هرگونه كه می توانيم كمك كنيم.
كشور من ظرف سه سال آينده متعهد به ارايه كمكهايی به ارزش 500 ميليون پوند، به افغانستان می باشد.

تونی بلر جملاتش را اينگونه ادامه داد که ما به كمك های مالی به افغانستان بسنده نمی كنيم. نيروهای مسلح كشورهای مختلف جهان درافغانستان حضور دارند. وی خاطر نشان کرد که کشورش رهبری آيساف را به زودی به عهده خواهد گرفت و شمار بيشتری از نيروهای بريتانيا در افغانستان خواهند بود. او گفت که همزمان با روبرو شدن با وظايف خطيری كه هنوز در افغانستان در پيش روست، مهم است كه پيروزی ها و دست آوردهای بزرگ و چشم گير چهارسال گذشته را در نظر داشته باشيم، نه تنها، پيشرفت در عرصه اقتصادی و بلند رفتن سطح زندگی مردم، بلكه همچنين پيشرفت در رابطه به آزاديهايی كه اكنون مردم افغانستان از آن بهره مند هستند. شركت 8 ميليون نفر در انتخابات رياست جمهوری، 7 ميليون نفر در انتخابات پارلمانی و برگشت ميليون ها كودك به آموزش. او افزودکه هنوز مشكلات بزرگی، در پيش است از جمله، بحران مواد مخدر.
همچنين او گفت که بريتانيا از استراتيژی ملی افغانستان در اين رابطه و ايجاد زمينه ها ی معيشت جايگزين، برای دهقانان افغانستان حمايت می كند. او همچنين از تهديد، تروريزم ياد كرد و تهديد آنانی كه می خواهند افغانستان را به عقب برگردانند، او گفت، بنابراين ما بايد مردم افغانستان را كمك كنيم. زيرا مبارزه مردم افغانستان برای دست يابی به دموكراسی و ثبات بخشی از مبارزه جهانی برای تضمين دموكراسی و آزادی در جهان است. بنابراين مهم است كه جامعه بين المللی كاری را كه در افغانستان آغاز كرده است به انجام برسانند.

خانم کنداليزا رايس در اين کنفرانس به نمايندگی از کشور ايالات متحده آمريکا ضمن عرض احترام به مردم شريف افغانستان، رهبری حامد کرزی را ستود و از کشورهای مختلف خواست که تلاشهای خود را برای کمک به افغانستان دو برابر كنند، با در نظر داشت اينكه افغانستان امن و با ثبات و دموكراتيك برای جهان يك دوست دايمی خواهد بود و يك مبارز دايمی برای صلح!

سخنان خانم کنداليزا رايس در لندن نشان دهنده گسترش ارتباطات ديپلماتيک و دست اول افغانستان در سطح بين المللی بود. انصافا که نمی توان موفقيت های چشمگير دولت را در اين زمينه ناديده گرفت. گردهمايی هفتاد کشور مختلف در لندن برای افغانستان، مانور گسترده افغانستان نيز محسوب می شود. افغانستان تيتر اول روزنامه های مختلف جهان بود و کنفرانس لندن برای افغانستان جزو مهم ترين خبرهای بين المللی.