آقای غمخور کیست؟
بدنیست که این آقا را از زبان خودشان بشناسیم که تاچی حد واقعیت هارا درباره خودش به خواننده گان گفته است چی چیزی را کتمان نموده است . معرفی نامه زیر بقلم خودش درسایت افغان جرمن نگاشته شده است.
زما ژوند ليک
ماحبيب الله غمخور د 1956 ز کال د جون د مياشتي پر 15مه نېټه د ارزګان ولايت د ترينکوټ د ښارپه يوه منوره کورنۍ کې نړۍ ته سترګي روڼي کړي دې . دديني زده کړواو معلاماتودترلاسه کولوتر څنگ چي له ملا او مولوي نه مي په مسجدکښي تر لاسه کړيدي، په 1963 م کال د ترينکوټ د سيدال خان په لېسه کښې شامل او په 1975 ز کال کښې مې پايته وروسول . د کانکور د ازمويني نه وروسته په 1976 م کال د کندهار عالي دارالمعلمين ته شامل شوم . په 1978 ز کال کې د تاريخ په رشته کې د عالي تحصيلاتو لپاره و پخواني شوروي اتحاد ته ولېږل شوم . په 1985 م کال کې د تاريخ په رشته کې د ماسټرۍ د ديپلوم دترلاسه کولو وروسته وطن ته راستون شوم . د قومونو او قبايلود چارو په وزارت کې لومړی د مديراو بيا د کوچيانو د لوی رياست د معاون اود 1986 م کال څخه تر 1992 م کال پوري مي د کوچانو د رياست درئيس دنده په غاړه درلوده .
درینجا میخواهم از آقای غمخور بپرسم درصورت جنابعالی فعلا درسویدن حتی دوره آموزشی ابتدائی زبان سویدنی برای اتباع خارجی را تمام نکرده اید وسند S.F.I که مخفف " زبان سویدنی برای مهاجران" را درمدت هشت سال اقامت تان بدست نیاورده اید چگونه توانستید که از سال 1978 تا سال 1985 بدون آموزش زبان روسی در کرسی علوم تاریخ در مرحله ماستری بنشینید؟
حالانکه نبوغ جنابعالی برای فرد فرد افغان در شهر مالمو معلوم است که شما از آموزش کوچکترین قواعد زبان سویدنی عاجز استید.
- چهره هایکه بامرور زمان رنگ عوض میکنند این آقا اکنون ازخلقی بودن خویش عاردارد . درپناه دامن زدن به عصبیتهای قومی به زنده گی ننگین خویش ادامه میدهد
درین بیوگرافی ایشان از فعالیت های انقلابی شان وعضویت اش در حزب دموکراتیک خلق هیچ حرف نمیزند از ارتباط اش با صاحبجان صحرائی شرم میکند اینجا وی کاملا از حوادث غمبار وقتل عامهای مردم قندهار و اورزگان وهلمند کاملا بی خبر است.
ایشان درینجا نمیگویند بعداز عودت شان از اتحاد شوروی سابق به کدام ارتباط در وزارت قبایل معاون بخش کوچیها بوده وبعدا رئیس آن مقررشد؟
موجودیت ریاستی بنام کوچی در دوران اشغال افغانستان توسط روسها چی معنی داشت؟
وظیفه اساسی این ریاست درقبال کوچیها چی بود؟
ترویج فرهنگ کوچیگیری چه افتخار برای یک حکومت ملی ومترقی سوسیالیستی شما داشت ؟
آیا ارتباطات کاری بین ریاست خودت و دستگاه جهنمی "خاد" موجود بود یانه؟
آیا رئیس بودن بخش کوچیها جز نفاق افگنی و چاق ساختن تضادهای قبیلوی بین افراد یک ملت کدام معنای دیگری داشته است؟
حالا که جنابعالی از آن وظیفه محروم استید مصروف کدام فعالیت ها به نفع کوچیها هستید چرا به افغانستان ومناطق که کوچیها بامردم محلی درگیری دارند سفری نمیکنید تا ازحال واحوال آن مردم بیچاره باخبر شوید؟
په 1992 م کال کې د نجيب الله د حاکميت تر سقوط وروسته د سياسي اختلاف، هغو ګډوډيودقدرت پر سر دتنظيمونوجګړې دناخوالو پر اساس زماپه شان زيات شمېرافغانان وطن پرېښودو ته مجبورکړه شوه. د ژوند لومړنۍ ليکنې مې په پخواني شوروي اتحاد کې د اقتصادي ستونزو له امله په روسي ژبه پيل کړې چې د هغه ښار د ((کمونار)) او ((ملدوي کمون)) په ورځپاڼواو بيا وروسته د سولې او سوسياليزم په مجله کې چاپ شويدي . په افغانستان کې دخدای بخښلي امين افغانپوردهېواد دوتلي ژورنالست او ليکوال په هڅونه مې د ((هېواد)) ورځپانې او ((جرګې)) مجله کې ځينې مقالې خپري شوی دي . دڅه دپاسه شپږوکلونو راپه دې خوا د سويډن د مالمو په ښار کي اوسيږم . پدغه موده کې په اروپايي هېوادو کې د افغاني کلتوري ټولنو سره په ګډه د افغاني کلتورد ژوندي ساتلو،پياوړتيا او افغان جنګځپلي ولس د حقوقو څخه د ملاتړ په خاطر مي په فرهنګي او سياسي هلو ځلو کې فعاله ونډه اخيستې ده. کله کله مې ځينې مقالې په سويډن د(( پيوستون )) دوه مياشتنۍ خپرونې، (( نوې هيلې ))،دايران - سويډن گډه خپروني « مانا» ،« اواي زن ايران »، ((کيوان افغان )) چي اوس دمردم افغانستان په نامه ياديږېاوپه امريکا کې نشريږې، افغان راساله چې په کاناداکي خپريږې ، يو شمير انترنټ پاڼو لکه د بېنوا،ټول افغان ،وړانگه ،دلمر وړانگه ،تل افغان ،دعوت ، اريايي، 28 اسد اونوروويبپاڼو کې خپرې شوی دي او اوس هم خپرېږي . همدا ډول کله ناکله دنړيوالو راډيوگانو گردي مزونو( دسياسي او فرهنگي بحث ) اودافغانستان په اړوندسياسي مسايلو په هکله دراډيويي مخامخ پروگرامو له لاري داورېدونکو سوالوته دجواب ورکولو په پروگرامو نوکښي دگډون لپاره دهغوي لخوا بلل کېږم .
به به !! ایشان چنان نابغه زبان روسی بوده اند که اولین نوشته شان بزبان روسی درمجلات به چاپ رسیده است که تاهنوز هیچ کس از آن خبر ندارد.
خدای بخشلی امین افغانپور نیز زنده نیست تا ازوی برسیده شود که این شخص درجریده هیواد چی لاطایلات را در آنوقت ها نوشته است. به مصداق شعر شاعر که فرموده است:
"چی دلاور است دزدی که به کف چراغ دارد "
درادامه شاهکاری های فرهنگی رفیق غمخور بد نیست که بازهم از خودش بخوانیم که در دوران اقامت خویش در شهر مالموی سویدن کدام فعالیت فرهنگی چشمگیررا نموده است بخوانید:
په 2001 م کال کښي په اروپا او امريکا کښي دميشته روڼ اندو سره يو ځاي دافغاني روښنفکرانو دنړۍ وال سازمان (ملي جرگي) ټولني په جوړولو کي يې فعاله ونډه درلوده او دهمدغی ټولني دمشرتابه جرگي په غړيتو ب ومنل شو.
ایشان دربخش فعالیتهای فرهنگی خویش در افغان جرمن انلاین می نویسد که وی مسؤول انعقاد جمعی از روشنفکران اروپا وامریکا در شهرمالمو درسال 2001 بخاطر آماده گی به پروسه لویه جرگه بوده است.
اما واقعیت چیست؟
در آن اجتماع یک تعداد از خلقی های طرفدار امین وتره کی از سراسر اروپا جمع شده بودند وگلاب زوی و محمدهاشم وطنوال را نماینده حزبی خویش انتخاب نموده وراهی کابل ساختند.
دربین این همه به اصطلاح روشنفکران قاتلان وجنایت کاران مانند "عزیز اکبری" رئیس استخبارات امین وسیدمحمدگلاب زوی اشتراک نموده بودند که درآن محفل پیام دستگیر پنجشیری که بقایای امین را ماشین جنگی طالبان معرفی کرده بود آنها از قرائت آن پیام جلوگیری نمودند. دستگیر پنجشیری بعدا پیام مذکوررا ازطریق سایت اریائی نشر نمود.
اینجا خاک افشاندن به چشم مردم بیگناه وآواره این سرزمین است که آقای غمخور بااستفاده از کارت پشتون بودن میخواهد نهایت استفاده را بکند.
حبیب الله " عمخور" ضمن اینکه از دشمنان قسم خورده مسعود ومارشال فهیم است اما این دشمنی درمحدوده مسعود ومارشال فهیم خلاصه نمیشود بلکه غیر مستقیم هردوی آنها را نماینده تاجک ها وپنجشیریها قلمداد کرده و ازنثار کردن رکیک ترین دشنامها نسبت بمردم پنجشیر رو گردان نیست.
آقای غمخور مردم پنجشیر را سزاوار هرنوع مجازات میداند.
آقای "غمخور" به کرزی نیز بخاطر گرامیداشت روز نهم سیپتامبر نیز لعن وطعن میفرستد که وی بخاطرخوشی چند پنجشیری جمع غفیر از ملت ننگرهار را فراموش کرده است.
ازنظر آقای غمخور حاج عبدالقدیر وبرادرش عبدالحق قهرمانان واقعی این ملت بحساب می آیند. غمخور ضمن اینکه مسعود را از خود نمیداند بلکه بخاطر استعمال واژه افغانستانی توسط یکتعداد هوادارانش مسعود را مربوط به کشور تاجکستان میداندد.
وی درپیام خویش مردم ننگرهار را چنین خطاب میکند که ای مردم غیور ننگرهار!
آفرین برغیرت شما خانه شما آباد!!
زیرا تمام دفاتر وچایخانه ها ازعکس مسعود پر شده اما بازهم قهرمانان شما را هیچ کس یاد نمیکند.
لطفا به قسمت ازاین نوشته توجه کنید:
ننگرهاريانو،غيرتمنوستاسوئې کورودان حبيب الله غمخور
د۲۰۰۷کال سپتمبر ۳۰مه
ديوافغان په توگه ستاسوغيرتمنوهيوادوالونه مابايد ددغې درنې غونډي دجوړيدوپه خاطر په هغه ورځ مننه څرگنده کړې واي کوم چې تاسودهيرشوشهيدانوپه وياړجوړه کړې وه .متاسفانه دکډوالۍ دژوند ستونزي اوکړاونه مي کله کله داسي سرگردانه اومصروف کړي چې هرڅه رانه هير شي اوددې لپاره وخت نه وي چې پر خپل وخت خپله عقيده اونظر له هيوادوالوسره شريک کړم . په هرصورت فکر کوم ترهيڅ نه ويل ،ناوخته ويل هم ښه دي .
يوازي تاسو واست چې دارواښاد حاجي عبدالقدير اومرحوم حاجي عبدالحق جبارخيل دشهادت کليزه په درنومراسموسره ولمانځل . که دحقيقت خبره وي اولمرپه دوو گوتوپټ نشي نودددغودوخداي بخښلودمرگ اواحمد شاه مسعود دمرگ ترمنځ کوم تفاوت شته ؟ درې سره دپردو لخوا وژل شوی دي ،بې انصافي خوداده چې ديوه جادې او نږدې دی ښارونه ،کوڅي اوکلې په نامه کړي ،اودهغه نورودووژونکوپسي نه گرځي ځکه وژونکې ئې تر اوسه ندي معلومه ،سره لدې چې پدې هکله مختلف نظريات شته چې دواړه (حاجي صاحب قدير اوحاجې صاحب عبدالحق )دچالخواپه شهادت ورسېدل .
درینجا این خلقی بزرگوار وانقلابی پرشور مدافع خون عبدالحق وحاجی قدیر میشود مردم ننگرهار را به بدترین شکل آن تحریک میکند تاعلیه کرزی به شورش وقیام دست بزنند.
وی در قسمت از پیام میگوید که اقدام کرزی از تجلیل روز مرگ مسعود وفراموشی عبدالحق شبیه عمل مادر ومادر اندر است عبدالحق بخاطر پیشگیری از سقوط کابل بدست نیروهای تحت امر فهیم از طرف انگلیسها موظف به مذاکره باطالبان شد اما وی را شیهد ساختند این دشمنی پاکستان با پشتون است اما کشته شدن مسعود اقدام مبارک بوده که سبب نجات ملت افغانستان شده است.
اما آقای غمخور تشریح نمیکند که این نجات چی است؟
وی ازپاکستان زمانی انتقاد دارد که پاکستان طالبان را از خود رانده است وعبدالحق را بقتل رسانده است پاکستانی که طرفدار حکومت تگ قومی باشد آقای غمخور با آن مشکل ندارد.
آقای غمخور دریک نوشته دیگر که آنرا در رد نوشته کسی بنام جواد نگاشته است عمق قبیله گرائی وعقب مانده گی خودرا چنین به نمایش میگذارد.
درنوشته زیر وی نظرات خویش را راجع به زبان پشتو در تلویزیون ملی دراعتراض به یکی از منتقدین واحد نظری رئیس تلویزیون ملی چنین به نمایش میگذارد:
تاسوولې نظرې صاحب مجبوروی چي دخپلي مورنئ ژبې پرته په بله ژبه خبري وکړی ولې تاسو غوندي جنابان چې دپشتنوپه وطن کې اوسۍ پښتونه زده کوی ؟ تاسودکوم فرهنگ پربارکشور ارمانجن ياست ؟که چاپښتو وويل اوپشتوته ئې په درنه سترگه وکتل داپرباره فرهنگ ولي سمدلاسه له خطرسره مخامخ کيږي ؟ بلې ممکن نظري صاحب موجوديت ايرانی فرهنگ ته خطرناک وي ،ممکن دهغه په موجوديت کښي دراډيوتلو يزيون نشرات افغاني بڼه واخلي اوملي شي يعني دپښتوژبې ونډه هلته ترنوروژبودرنه شي . جالبه ده ټول پښتانه مکلف دی چې دري زده کړی خودانوربيادپښتوژبې زده کولوته اړتيانلري اوځينې خرڅ شوی ليکوال ئي حق لري دپښتو ژبې سپکاوی وکړی ؟
اینجا آقای غمخور بدون یک لحظه معطلی وطن را مال یک قوم میداند وی میگوید دیگران دروطن پشتونها زنده گی میکنند باید زبان اینمردم اکثریت قاطع را بدانند. به نظر اقای غمخور دیگران همه مهاجرین آنسوی دریای آمو اند همه اینها قاقد تاریخ وهویت تاریخی استند اینکه درین وطن به اجازه پشتونها اقامه دائیمی از پدران شان حاصل کرده اند اما تعجب این است که چرا بزبان پشتو صحبت نمی کنند.
قضاوت را به خواننده گان عزیز میگذارم.
