https://www.kabulpress.org/ [en]Kabul Press? is a critical, independent, multilingual platform publishing uncensored, creative journalism in Hazaragi, Dari, Persian, and English. It amplifies underrepresented voices, challenges dominant narratives, and defends human rights and democracy, with a focus on the Hazara genocide and the struggles of stateless nations.[fa]کابل پرس رسانه ای آزاد و انتقادی است که بدون سانسور به زبان های هزاره گی، دری و پارسی منتشر می شود. کابل پرس با چالش روایت های غالب، صداهای سرکوب شده را برجسته کرده و با دفاع از حقوق بشر و دموکراسی، بر نسل کشی هزاره و رنج ملت های بدون دولت تمرکز می کند.[/multi] fa SPIP - www.spip.net https://www.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L144xH41/siteon0-0acbd.png?1769345167 https://www.kabulpress.org/ 41 144 https://www.kabulpress.org/article4216.html https://www.kabulpress.org/article4216.html 2009-10-30T14:00:41Z text/html fa ر.صدر.س <p>های...‏ <br class='autobr' /> امیدوارم کسی را آزرده نسازم, اگرچه آرزویست محال , چون آنانیکه نمیخواهند واقعیتی را که میدانند اقرار ‏نمایند, به فرقم خواهند کوبید. ولی باکی ندارم. حقیقت را آنچنانیکه معتقدم بیان میدارم.‏ <br class='autobr' /> نخست به گوشه از جایگاه افغانستان در جهان کنونی نظر می اندازیم:‏ با (43.6 سال) اوسط عمر افغانستان مقام 176 را در میان 176 مملکت مطالعه شده از خود ساخته.‏ با داشتن کمتر از 28 فیصد باسواد بالای سن 15 سال افغانستان در مقام 150 در میان 151 ملک مطالعه ‏شده قرار دارد.‏ <br class='autobr' /> ‏ - و بالاخره دسترسی به آب (…)</p> - <a href="https://www.kabulpress.org/rubrique8.html" rel="directory">دیدگاه</a> <img src='https://www.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L150xH128/arton4216-b60ed.jpg?1769353311' class='spip_logo spip_logo_right' width='150' height='128' alt="" /> <div class='rss_texte'><p>های...‏</p> <p>امیدوارم کسی را آزرده نسازم, اگرچه آرزویست محال , چون آنانیکه نمیخواهند واقعیتی را که میدانند اقرار ‏نمایند, به فرقم خواهند کوبید. ولی باکی ندارم. حقیقت را آنچنانیکه معتقدم بیان میدارم.‏</p> <p>نخست به گوشه از جایگاه افغانستان در جهان کنونی نظر می اندازیم:‏</p> <p><span class="spip-puce rtl"><b>–</b></span> با (43.6 سال) اوسط عمر افغانستان مقام 176 را در میان 176 مملکت مطالعه شده از خود ساخته.‏</p> <p><span class="spip-puce rtl"><b>–</b></span> با داشتن کمتر از 28 فیصد باسواد بالای سن 15 سال افغانستان در مقام 150 در میان 151 ملک مطالعه ‏شده قرار دارد.‏</p> <p>‏ - و بالاخره دسترسی به آب صحی : تنها 22 فیصد افغانها به آب صحی دسترسی دارند, که افغانستان را در ‏مقام 150 در میان 150 کشور مطالعه شده قرار میدهد.‏</p> <p>گاهی تصور وحشتناک این حقیقت که نسل ما و نسل بعد ما و نسل های بعد آنها در چنین حالتی زنده گی ‏خواهند نمود, خواب شبانه را از چشم میبرد, میخواهم فریاد کنم, ولی فریاد راه حل نیست. میخواهم همه این ‏کابوس ترس آور بنویسم , ولی چون نویسنده نیستم , مات و مبهوت میمانم که چه کنم؟ به کدام در روم؟ ‏<br class='autobr' /> نمیدانم چه وقت این ملت بیدار میشود؟ نمیدانم چه وقت مردم من مصلحت و منفعت خود را درک خواهد ‏نمود؟ های...‏</p> <p>تاجیک و ترک تباران من از خراسان و آریانا قصه خوانی میکنند و اسکان ناقلین پشتون را به شمال جرم ‏نابخشودنی خوانده و با گذشت هر روز آشتی ناپذیری را در رگ رگ خود پرورش میدهند, و میخواهند ‏قصاص را از کسانی بگیرند که نه خراسان و آریانا را بر باد کرده و نه حکم انتقال توده های پشتون را به ‏شمال صادر نموده. هزاره من از عبدالرحمن خان یاد میکند و طالب را , و آنرا بهانه میسازد برای سرکوب ‏پشتون. پشتون من حوادث کابل و فاریاب و جوزجان و.. را در ذهن و دماغ جا داده و آنرا بهانه میسازد برای ‏کوبیدن ازبک و هزاره و تاجیک. وفاداران جریان راست به هواداران خط چپ طعنه و دشنام میدهند و ‏میخواهند تمام آنانرا در آتش شبیه جهنم بیاندازند, و خادمین چپ , مخلصین راست را مجرم پنداشته و ‏میخواهند آنها را از روی زمین برچیده و طعمه نهنگ در بحر هند سازند. وای بر ما که چه بد بختیم! ما به ‏جان همدیگر افتاده ایم و دشمن به چه ساده گی از این آب گل آلود ماهی میگیرد. وه که چه احساساتی و کوتاه ‏نگر هستیم. ‏</p> <p>بیائید از نو آغاز کنیم!‏</p> <p>‏ بگذشته گذشت زو مکن یاد – امروز مده به مفت برباد‏</p> <p>بیائید با جرات به آنچه اسلاف ما ناروا و ظلم کردند اقرار نمائیم و آنرا حواله تاریخ کنیم. امروز ما رنج میبریم ‏زیرا گذشته گان اشتباه نمودند, چرا برای یک لحظه نمی اندیشیم که اشتباه امروز ما همین زجر و فلاکت را به ‏آینده گان ما به میراث میگذارد. گذشته گان در حق ما ظلم نمودند, چرا ما بخود این حق را میدهیم که بر آینده ‏گان ظلم نمائیم؟</p> <p>بزرگترین معضله افغانستان نفاق است, بدون وحدت و یکپارچگی نمیتوان به رفاه رسید, تا این "ی" را از ‏تعریف توده ها برنداشته و ملیت ها را به ملت تبدیل نکنیم, هیچ روزنه امیدی به فردای روشن نیست, و ملت ‏سازی نمیتوانیم, تا زمانیکه از طعنه آنچه گذشت چشم نپوشیم و شعار های ناممکن را خاموش نسازیم.‏‎ ‎‏ چرا ‏اندیشمندان نمیخواهند بجای بحث روی طوفان نوح یا مدال ملالی که هیچ دردی را دوا نیست , بالای راهکار ‏های ملت سازی و ایجاد اعتماد بحث نمایند؟ ‏بیائید بالای من - من خاک ریخته نغمه ما-ما را سر دهیم.</p> <p>از تمام دوستانیکه گاهگاهی سری به سایت کابل پرس^{<a href="https://www.kabulpress.org" class='spip_out' title="تعریف/واژه: کابل پرس نام رسانه آزادی است که در سال 2014 میلادی توسط شاعر و نویسنده هزاره (…)">?</a>} میزنند تا آگاه شوند یا آگاهی دهند, خواهشمندم تا بدون ‏تبعیض بحثی سازنده را آغاز کنند تا مشکل زدا باشد تا معضله آفرین, اگر چند تن شایقین این سایت که پیروی ‏از باور ها مختلف مینمایند و مسافر راه های متفاوت استند, با گوش شنوا و عقل بینا در مورد راه حل این ‏معضل و یک نقطه آغاز برای حرکت به اتفاق برسند, یقینا سکوی خیز خواهد بود برای آغاز سفری که ‏نهایتش اعتماد و همبستگی ملت باشد.‏</p> <p>به امید آن روز</p></div> https://www.kabulpress.org/article4077.html https://www.kabulpress.org/article4077.html 2009-09-25T23:06:23Z text/html fa ر.صدر.س <p>آگاهان امور را عقیده بر آنست, که برگزاری دور دوم انتخابات ضروریست. دلیل آن همانا عدم اعتماد بر دور ‏نخست است. گویا میخواهند با براه اندازی دور دوم به نتیجه انتخابات مهر صحت بگذارند. ولی آیا منطقی ‏خواهد بود که چنین بیاندیشیم؟ ‏ <br class='autobr' /> نخست از همه, هیچگونه تفاوتی بین دور اول و دوم به چشم نمیخورد. زیرا, کاندیدان تازه بمیدان نمی آیند, ‏بلکه تنها دو تن که بیشتر از دیگران به تقلب دست زده اند, دست و پنجه نرم خواهند نمود. و آنگاه رای دهنده ‏گان نیز همان اند که در دور اول رای ریختند. کمیسیونی که مسئولیت (…)</p> - <a href="https://www.kabulpress.org/rubrique86.html" rel="directory">انتخابات</a> <img src='https://www.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L148xH150/arton4077-81256.jpg?1769353311' class='spip_logo spip_logo_right' width='148' height='150' alt="" /> <div class='rss_texte'><p>آگاهان امور را عقیده بر آنست, که برگزاری دور دوم انتخابات ضروریست. دلیل آن همانا عدم اعتماد بر دور ‏نخست است. گویا میخواهند با براه اندازی دور دوم به نتیجه انتخابات مهر صحت بگذارند. ولی آیا منطقی ‏خواهد بود که چنین بیاندیشیم؟ ‏</p> <p>نخست از همه, هیچگونه تفاوتی بین دور اول و دوم به چشم نمیخورد. زیرا, کاندیدان تازه بمیدان نمی آیند, ‏بلکه تنها دو تن که بیشتر از دیگران به تقلب دست زده اند, دست و پنجه نرم خواهند نمود. و آنگاه رای دهنده ‏گان نیز همان اند که در دور اول رای ریختند. کمیسیونی که مسئولیت و ظیفه اش برگذاری انتخابات است , ‏نیز همان خواهد بود که است. ناظرین کمتر از دور قبلی خواهند بود. پس در حالیکه هیچ تغیری در کاندیدان, ‏رای دهنده گان, مسئولین و ناظرین نمی آید, چه ضمانتی وجود دارد که باز هم تقلب صورت نگیرد؟ این همه ‏و همه یک جمله را به خط درشت در ذهن رقم میزند, و آن اینست " به انتظار تغیری در نتایج نباشید".‏</p> <p>دوم اینکه , در حالیکه هر افغانی برای افغانستان کنونی حیثیت آب حیات را دارد, چه ضرورتی برای ‏مصرف میلیونها دالر اضافی جهت به اثبات رسانیدن آنچه که ثابت است وجود دارد؟‏</p> <p>سوم , هرگاه به دور دوم برویم, رای گیری, شمارش آرا و انتقال قدرت حد اقل شش ماه دیگر را در بر ‏میگیرد. و تازه برای آماده گی برای انتخابات دور دوم حد اقل دو ماه آماده گی لازم است. پس در حقیقت یا ‏برای مجموعا هشت ماه دیگر در خلا قدرت بسر بریم یا هم حاکمیت جناب کرزی را برای همین مدت تمدید ‏نمائیم. در عین زمان نادیده نباید گرفت که بعد یک ماه با شروع فصل سرد انتقال مواد و ارتباط با اکثریت ‏مناطق بمراتب مشکل تر از امروز خواهد بود.‏</p> <p>بدلیل آنچه گفته آمدیم, بهتر است تا از دور دوم بگذریم, و بجای تغیر در رئیس دولت ( چیزی که ثابت شد از ‏راه مشروع خیلی ها از توان مردم بالا تر است) به تغیر پارلمان بیاندیشیم. حداقل با داشتن نماینده گان ‏واقعی(نه تجارت پیشه) میتوانیم تا یک حدی بالای سرنوشت آینده خود حاکم شویم. به انتخابات پارلمانی ‏بیاندیشید و به کسی رای دهید که میدانید مانند بشردوست ها جهت انتقاد از کاستی ها و نظارت واقعی از ‏اعمال دولت خود را کاندید مینمایند, نه مانند بعضی های دیگر, که برای کسب نام و نان و استفاده های ‏نامشروع خواستار نماینده گی شماست. بگذارید رئیس دولت به میل کسانی باشد که امروز توان تعین آنرا ‏دارند, ولی با بدست گرفتن قدرت در پارلمان؛ میتوانید کابینه به میل خود داشته باشید. زمانیکه وزرا از میان ‏شما و به میل شما باشند, در حقیقت رئیس دولتی که حتی با تقلب هم به این مقام تکیه زده باشد, خلاف ‏خواست شما قادر به اقدامی نخواهد بود. چون شما در پارلمان حضور خواهید داشت, و پارلمان به وزرای ‏شایسته رای خواهد داد, و از آنها نظارت خواهد نمود. ‏</p></div> https://www.kabulpress.org/article4054.html https://www.kabulpress.org/article4054.html 2009-09-15T23:00:00Z text/html fa ر.صدر.س دين، عقايد و باورها <p>از بیشمار هموطنانم شنیده بودم , ولی چندی قبل مضمونی تحت عنوان « وای اگر پس از امروز بود فردایی» ‏در سایت انترنتی کابل پرس? به نشر رسید, که تبدیل به آغاز بحث دور ودراز میان چند تن گردید. از جمله آقا ‏یا خانم محمدیار نیز نظر خود را آزادانه نوشتند که در یک قسمت آن آمده:" ... به طور مثال تصور میکنیم که ‏در یک جامعهء سیکولار زندگی داریم. درین جامعه من حق دارم که خدا پرست باشم و هرچه دینم میخواهد ‏انجام دهم به شرطی خداپرستی ام به همسایهء هندو و مشرک و یا بیدینم ضرر نرساند. به همین گونه است ‏حقوق (…)</p> - <a href="https://www.kabulpress.org/rubrique8.html" rel="directory">دیدگاه</a> / <a href="https://www.kabulpress.org/mot6.html" rel="tag">دين، عقايد و باورها</a> <img src='https://www.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L150xH134/arton4054-33019.jpg?1769353311' class='spip_logo spip_logo_right' width='150' height='134' alt="" /> <div class='rss_chapo'><p>از بیشمار هموطنانم شنیده بودم , ولی چندی قبل مضمونی تحت عنوان <a href="http://kabulpress.org/my/spip.php?article4030" class="spip_out" rel="external">« وای اگر پس از امروز بود فردایی</a>» ‏در سایت انترنتی کابل پرس^{<a href="https://www.kabulpress.org" class='spip_out' title="تعریف/واژه: کابل پرس نام رسانه آزادی است که در سال 2014 میلادی توسط شاعر و نویسنده هزاره (…)">?</a>} به نشر رسید, که تبدیل به آغاز بحث دور ودراز میان چند تن گردید. از جمله آقا ‏یا خانم محمدیار نیز نظر خود را آزادانه نوشتند که در یک قسمت آن آمده:" ... به طور مثال تصور میکنیم که ‏در یک جامعهء سیکولار زندگی داریم. درین جامعه من حق دارم که خدا پرست باشم و هرچه دینم میخواهد ‏انجام دهم به شرطی خداپرستی ام به همسایهء هندو و مشرک و یا بیدینم ضرر نرساند. به همین گونه است ‏حقوق آن هندو و آن بیدین.اینست آزادی. اینست دموکراسی."‏</p> <p>نمیدانم که منظور نویسنده سطور فوق تائید سیکولاریزم است یا خیر, ولی به یقین و وضاحت دیده میشود که ‏از سیکولاریزم شنیده اند و از آنچه تحت نام سیکولاریزم میگذرد کمتر آگاهی دارند.‏</p> <p>سیکولاریزم اصطلاحیست که رسما توسط جورج هولی اوک در سال 1851میلادی بکار گرفته شد,( مشتق ‏از کلمه لاتین ‏Saeculum ‎‏ معانی چون دوره, عصرتاریخی و عهد را میرساند) بر جدایی و دور نگهداشتن ‏دین و دولت تاکید میکند.‏</p></div> <div class='rss_texte'><p>در یک مفهوم سیکولاریزم به معنی آزاد بودن از حاکمیت و تعالیم دینی و تاکید بر منع تحمیل دین توسط ‏قدرت دولتی بالای مردم میباشد. و یا به کلام دیگر حاکمیت دولتی را تجویز مینماید که بر اساس عقاید دینی ‏امتیاز قایل نگردند. که این اصل سیکولاریزم کاملا مغایر تعالیم دین اسلام است, چون در حاکمیت اسلامی ‏ساکنین غیر مسلمان به پراخت جزیه مکلف اند, و در حقیقت یک امتیاز برای مسلمانان قایل است. در مفهوم ‏دومی سیکولاریزم به عقیده اطلاق میگردد که طرفدار باور , عملکرد و تصمیم گیری انسانها و خاصتا ‏تصامیم و عملکرد سیاسی بر مبنای حقایق و تجارب باشد که از تعالیم دین متاثر نباشد, بدین معنی که اثباتیه ‏مادی و بالفعل را محک باور , تصمیم گیری و عمل میخواهند, و آنچه را که غیر قابل لمس, ثبوت و تصور ‏باشد, منتفی میداند. که در این معنی خود باز هم خلاف شعایر و تعالیم دینی و خاصتا دین اسلام است.‏</p> <p>سیکولاریزم در برجسته ترین نوع خود منتقد بنیادگرایی دینی است و تاکید مینماید که دین با خرافات و عقاید ‏تعصب آمیز به جای منطق و اثباتیه های علمی مانع انکشاف بشریت میشود.‏</p> <p>آنچه در بالا در مورد سیکولاریزم گفتیم , تنها معانی سیکولاریزم و یا تفاسیر سیکولاریزم در کلام است, در ‏حالیکه در عمل سیکولاریزم کاملا چهره دیگری به خود گرفته است. سیکولاریزم امروزی آهسته – آهسته به ‏انتی کلریکیزم (‏‎ Anti-clericalism ‎‏) ( ضد روحانیت) نزدیکتر میشود.‏</p> <p>سیکولاریزم نخستین بار در نظریات فلاسفه روم و یونان باستان از جمله مارکوس, ایپیکروس طرح و ‏فلاسفه قرن هژدهم اروپا از جمله ولتر, جمز مدیسون, و توماس جفرسون و سایرین تعقیب و توسط ‏معاصرین چون برنارد رسل , سام هاریس و آلبرت انشتین توضیح گردید.‏</p> <p>اهداف و مباحث طرفداران سیکولاریزم متفاوت است. طور مثال به تعبیر لاسیزم اروپا که مشتق از کلمه ‏فرانسوی ‏laïcité‏ است , سیکولاریزم عدم مداخله دین در دولت و در عین زمان جدایی دولت را از دین ‏مساویانه حکم مینماید. در قرن بیستم مفهوم برخورد مساویانه با تمام ادیان رامیرساند, ولی بعدا تغیر نموده و ‏خاصتا بعد از 2004 بیشتر محدود کننده اجرا و ابراز احکام دینی است تا رهنمودی برای آزادی آن. استعمال ‏این کلمه که در اواخر قرن نوزدهم آغاز شد, در ابتدا برای آزادی فکری و آزادی دینی بکار میرفت, در ‏حالیکه دولت غیر مذهبی و در نتیجه آن رهایی دولت از کلیسا لازمه این آزادی پنداشته میشد. طرفداران ‏لاسیزم مدعی اند که این نظریه مجزا از انتی کلریکیزم (ضد روحانیت) که مخالف تمام معنی روحانیت است, ‏میباشد. ولی در زمان حاضر لاسیزم بجای تبلیغ آزادی, با تغیر فاحش عملا حکم به منع ادا و اظهار عقیده ‏میکند. مثالهای آن در اروپا شامل منع حجاب در محل کار یا تحصیل, منع فعالیت مکاتب مذهبی و محدودیت ‏در بنای مساجد را میتوان نام برد, و در امریکا منع عبادت در مکاتب را آن جمله برشمرد.‏</p> <p>در اروپا سیکولاریزم به صفت حرکت به سوی مدرنیزه شدن و دوری از ارزش های کهن دینی پنداشته ‏میشود. در حالیکه مانع دخالت دین و دولت در امور همدیگر گردیده ولی در سطح اجتماعی بدلیل ایجاد مراجع ‏رسمی هدایت دهنده امور دین عیسویت مانند اسقف اعظم کلیسای انگلیس و پاپ برای کاتولیک ها مستقیما ‏باعث تقویه آن گردیده است. بر عکس در امریکا سیکولاریزم در رسمیات باعث محافظت بیشتر دین از ‏مداخله دولت شده , ولی عملا باعث تضعیف دین در سطح اجتماعی گردیده است .‏</p> <p>تفاوت ها در تعبیر سیکولاریزم تنها به قاره ها و ممالک محدود نمیشود, بلکه در هر مملکت جریان های ‏مختلف سیاسی باور ها و تفاسیر جداگانه خود را دارند.‏</p> <p>سیکولاریزم دولتی (دول سیکولاریست):‏</p> <p>اصطلاح سیاسی سیکولاریزم عبارتست از جدایی دین از دولت, که شامل بریدن رابطه دولت با دین و تغیر ‏قوانین و احکام با منشا دینی به قوانین مدنی و از بین بردن امتیاز و تبعض دینی میشود.‏</p> <p>جریان های سیکولاریست از سیاستمداران میخواهد تا تصامیم شانرا به طور کامل بدون در نظرداشت احکام ‏دین اخذ نمایند. طور مثال ازدواج همجنس ها و سقط جنین از عمده مسایل است که سیکولر ها بر سیاستمداران ‏فشار میاندازند تا احکام دین را در این موارد بخصوص نادیده بگیرند.‏</p> <p>بنیادگرایی عیسویت ( خصوصا در امریکا) جریان عمده مخالف سیکولاریزم است. به نظر آنها سیکولاریزم ‏به شکل خیلی فعال در دشمنی با دین قرار داشته و آنرا خطری بزرگی به دین عیسویت و امنیت امریکا قلمداد ‏میکنند. ‏<br class='autobr' /> بنیادگرایی عیسوی و بنیادگرایی اسلامی دو مخالف عمده سیکولاریزم اند, در حالیکه جریانات ضد ‏سیکولاریزم متشکل از اقلیت های مذهبی نیز وجود دارد.‏</p> <p>دول عمده که بشکل رسمی و قانونی سیکولر هستند عبارتند از فرانسه, هندوستان , ترکیه, کوریای جنوبی و ‏مکسیکو, در حالیکه هیچکدام از این ممالک شیوه دولتداری مشابه به دیگری را ندارد.‏</p> <p>حالا میپردازیم به اینکه ,آیا ایجاد حکومت سیکولار در افغانستان امکان دارد؟ و یا حد اقل , ضرورت ایجاد ‏حکومت سیکولار در اقفانستان وجود دارد؟ جواب ما «نه» خواهد بود. نه ضرورت آن دیده میشود و نه ‏عملیست, مشروط به اینکه اساس حکومت اسلامی آنطوریکه اسلام حکم مینماید گذاشته شود, نه آنچه که ‏حکومت اسلامی آقای ربانی و یا القاعده و امارت اسلامی ملا عمر عملی نمود. ‏</p> <p>دولت به مفهوم عصری آن سازمانیست متشکل از قوای ثلاثه (مقننه, اجرائیه و قضائیه) که امتیاز و وجیبه ‏تنظیم امور یک مملکت را دارد. این وظایف شامل تامین امنیت و عدالت اجتماعی, اقتصادی و فرهنگی ‏تابعین کشور است. برای ممالک پیرو عیسویت و سایر ادیان (به جز یهودیت) مشکلی نیست که دولت یا ‏حاکمیت جدا از دین داشته باشند, چون بهر حال ادیان متذکره در موارد خاصی که از وظایف دولت شمرده ‏میشوند, احکام صریح ندارند. سایر ادیان تنها از رابطه بنده با خداوند سخن میرانند, و تمامی احکام آن ‏منحصر به شناخت و عبادت خالق است. ‏</p> <p>برعکس دین اسلام از دو رابطه یاد آوری نموده و حکم داده است, یعنی اسلام یک طرف حق الله رابطه ‏انسان را با خالق را تنظیم نموده و شیوه و آداب عبادات را تشریح مینماید, و از جانب دیگر حق العبد رابطه ‏انسان را با انسان و اجتماع تشریح و احکام خاص را در باب روابط و مشکلات بین الانسانی و طریقه ‏برخورد و وظایف حکومت اسلامی را در مقابل آن واضح ساخته. طور نمونه در بخش اقتصادی شریعت ‏اسلام مسایل مالکیت, میراث, جمعاوری مالیه و تقسیم عادلانه آن و غیره را به شکل واضح و کامل تشریح ‏نموده و مکلفیت برخورد حکومت اسلامی را در هر مورد روشن ساخته. پس حکومت اسلامی ضرورت و ‏صلاحیت تعدیل این احکام را ندارد, چون تغیر آن در حقیقت انکار از اوامر الهی است. یا در بخش امنیت ‏جانی افراد, شریعت اسلام تمامی جرایم را طبقه بندی و جزای هر عمل جرمی را تعین نموده, حال اگر این ‏جزا مانند قطع دست, قصاص و یا ضرب دره خلاف میل اکثریت نامسلمان است و آنرا خلاف حقوق نامنهاد ‏بشر میدانند اختیار آنهاست و لی حکومت اسلامی و مسلمانان حق آنرا ندارند تا جزای تعین شده شرعی را ‏تغیر دهند, و اگر میخواهند آنرا مطابق میل غیر مسلمان تغیر دهند باید در ایمان خود به کلام و اوامر الهی ‏تجدید نظر کنند.‏</p> <p>مشکل عمده در اینست که مورد بخش دوم اساسات اسلام که رابطه انسان با انسان و ماحول است برای نتنها ‏عوام بلکه اکثریت علما دین علم کامل ندارند. این عدم آگاهی کامل یگانه دلیل بی اعتباری حاکمیت اسلامی ‏گردیده. در حالیکه همین بخش دوم به مراتب مهم تر از بخش اول است. به اساس تعالیم اسلامی حق الله قابل ‏بخشش است , خداوند (ج) وعده فرموده که آنرا با شرایطی خواهد بخشید, ولی برعکس حق العبد را نمیبخشد. ‏این مسئله خود نشان دهنده اهمیت بخش دوم اسلام است. ‏</p> <p>در این اواخر بعضی ها با کمال تاسف مخالفت خود را با شریعیت و احکام اسلامی با تکیه به مشاهده ‏پیشرفت ممالک غیر اسلامی و عقب مانده گی دول اسلامی ابراز میدارند و خواهان اجرای قوانین غیر ‏اسلامی در افغانستان هستند. این عده فکر میکنند که حکومت اسلامی یعنی سالهای دوران حاکمیت مجاهدین ‏که تمامی زیر بنا های مملکت از بین رفت, و یا حاکمیت شرعی به معنی دوره سیاه طالبان که قتل عام ها و ‏دشمنی با طبقات خاص و آثار فرهنگی دستاورد های آنست. درحالیکه برعکس این دو دوره ناکامی اسلام و ‏حکومت اسلامی نیست, این دو دوره نشان میدهد که اگر کشور اسلامی از عمل بر احکام و اصول اصیل ‏شرعی فاصله میگیرد , نتیجه جز تباهی و بربادی ندارد. دوره حکومت وابسته گان شوروی سابق را نیز ‏محک استدلال خود قرار دهید. آنها حکومت را ایجاد کردند که بر اساس نظریات سیکولاری عمل مینمود, آیا ‏موفقیتی همراه داشت؟ نه. چرا؟ بدلیل اینکه جامعه اسلامی هیچگاهی روی سلامت نخواهد دید مگر آنکه ‏حاکمیت مطلق اسلامی را برقرار سازد. تمامی شیوه های حکومت داری دیگر در ملک اسلامی ناموفق است. ‏ولی متوجه باید بود که حکومت اسلامی نه به معنی حکومت نظریه پردازان القاعده و یا عملکرد رهبران ‏جهادی, بلکه حکومت اسلامی که امثال سید جمال الدین افغان از آن یاد آوری مینماید.‏</p> <strong> <a href="http://kabulpress.org/my/spip.php?article4030" class="spip_out" rel="external"> <p>وای اگر از پس امروز بود فردایی</p> <p>پرویز کامبخش/ قانون اساسی افغانستان و قانون نشرات در بسیاری از مواردی شفافیت ندارد و هر کسی می تواند از آن تعبیر های خود را داشته باشد. از طرف دیگرما نمی توانیم تمام احکام های صادر شده در مورد پرویز کامبخش و محقق نسب ها را به چند ملا بخیه کنیم و بگویم که این کار چند نفر متعصب است.</p> <p>پنج شنبه 10 سپتامبر 2009, نويسنده: کاوه غرجی</p> </a> </strong></div> https://www.kabulpress.org/article3889.html https://www.kabulpress.org/article3889.html 2009-08-10T22:42:00Z text/html fa ر.صدر.س فساد، سوء استفاده، اختلاس و غصب زمين انتخابات در افغانستان <p>انتخابات آزاد و شفاف منحیث یکی از شاخصه های دیموکراسی خواستار رعایت اصول و مقررات متعددی ‏است , که از سپردن حق رای به همه واجدین شرایط بدون تبعیض آغاز, و با شمارش و ارائه نتایج بدون ‏دستبرد پایان مییابد. یکی از مسائل خیلی ها مهم در جریان مبارزات انتخاباتی , شفافیت مصارف مالی ‏کاندیدان است. زیرا استفاده از منابع مالی نامشروع به شکل طبیعی دولت آینده را در راه فساد سوق میدهد. در ‏ممالک پیرو دیموکراسی به این مسئله (تمویل منابع مالی کاندیدان) دقت خاصی صورت میگیرد , تا از وابسته ‏گی کاندیدان به (…)</p> - <a href="https://www.kabulpress.org/rubrique86.html" rel="directory">انتخابات</a> / <a href="https://www.kabulpress.org/mot13.html" rel="tag">فساد، سوء استفاده، اختلاس و غصب زمين</a>, <a href="https://www.kabulpress.org/mot15.html" rel="tag">انتخابات در افغانستان</a> <img src='https://www.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L148xH150/arton3889-440c0.jpg?1769353311' class='spip_logo spip_logo_right' width='148' height='150' alt="" /> <div class='rss_texte'><p>انتخابات آزاد و شفاف منحیث یکی از شاخصه های دیموکراسی خواستار رعایت اصول و مقررات متعددی ‏است , که از سپردن حق رای به همه واجدین شرایط بدون تبعیض آغاز, و با شمارش و ارائه نتایج بدون ‏دستبرد پایان مییابد. یکی از مسائل خیلی ها مهم در جریان مبارزات انتخاباتی , شفافیت مصارف مالی ‏کاندیدان است. زیرا استفاده از منابع مالی نامشروع به شکل طبیعی دولت آینده را در راه فساد سوق میدهد. در ‏ممالک پیرو دیموکراسی به این مسئله (تمویل منابع مالی کاندیدان) دقت خاصی صورت میگیرد , تا از وابسته ‏گی کاندیدان به گروه ها و یا اشخاص با اهداف معین ( صرفنظر از اینکه چه هدفی) جلوگیری بعمل آورند. بد ‏بختانه در قانون و سایر لوایح و دستورالعمل های انتخابات افغانستان از چنین مقررات اثری نیست.‏</p> <p>طور نمونه در یکی از مقررات تنظیم امور مالی مروج در جهان , تعین حد اکثر تمویل از جانب شخصیت ‏های حقیقی و حقوقی است. ‏</p> <p>طور نمونه در ایالات متحده امریکا حد اکثر مبلغ که یک شخص میتواند به کاندید مورد نظر مساعدت نماید, ‏به 2400 دالر امریکایی محدود گردیده. زیرا بخشیدن پول بخاطر کامیابی کسی بدون تقاضا و امید معین از ‏موفقیت وی ناممکن است. در سال 2008 ‏Goldman Sachs‏ با ‏‎$994,795‎‏ و ‏Microsoft Corp ‎‏ با ‏‎$833,617‎‏ از جمله بزرگترین تمویل کننده گان مبارزات انتخاباتی باراک اوباما بودند.‏</p> <p>‏ در قدم نخست اینهمه پول به شکل مستقیم از جانب شرکت و بانک فوق الذکر تحویل نشده بود بلکه از جانب ‏کارمندان این دو موسسه مطابق حد اکثر مبلغ تعین شده توسط قانون(2400 دالر) به شکل انفرادی اهدا شده ‏بود, ولی با آنهم به شکل واقعی این مساعدت های مالی بررسی شود واقعیت پنهان پشت پرده نمایان میگردد. ‏بانک ‏Goldman Sachs‏ از جمله سرمایه گذاران بزرگ وال ستریت ( مرکز سرمایه داران امریکا) بود که ‏در نتیجه بحران اقتصادی جهان در حال سقوط بود, بنا یگانه امید بانک مذکور طرح نجات بازار به واسطه ‏تزریق منابع مالی دولتی در شرکت های در حال سقوط خصوصی توسط باراک اوباما بود. پس پیروزی ‏باراک اوباما به معنی بدست آوردن میلیارد ها دالر بود برای بانک مذکور, و چنین هم شد. کاملا عاقلانه است ‏که برای بدست آوردن میلیارد ها کمتر از یک میلیون به مصرف برسد. در مورد شرکت میکروسافت نیز راز ‏جالبی موجود است. شرکت مذکور تا سال 1998 هیچگونه مساعدت به هیچ یک از احزاب امریکا نداشته ولی ‏زمانیکه وزارت عدلیه امریکا علیه سیاست بازار یابی شرکت مایکروسافت تحقیقات حقیقت یابی را آغاز کرد, ‏پای شرکت مذکور را به عرصه سیاست و تمویل مالی دیموکراتها در امریکا کشاند.‏</p> <p>دو مثال فوق نشاندهنده آنست که در هیچ گوشه دنیا کسی از مال خود به خاطر هیچ نمیگذرد, بلکه هدف ‏بزرگتری را دنبال مینمایند . افغانستان به هیچ وجه استثنای ندارد. عقب همه مساعدت های مالی به کاندیدان ‏اهداف و وعده های بزرگتری نهفته است, ولی تفاوت در اینجاست که محدودیت مساعدت مالی در امریکا مانع ‏آن میگردد که رئیس جمهور موفق تنها در گرو یک نهاد , گروه و یا اشخاص معدود باشد . بر عکس در ‏افغانستان کاملا آشکار است که در صورت کامیابی مجدد کرزی , بانک غضنفر( با اهدای 2000000 دالر ‏امریکایی) کلانکار مجلس خواهد بود. در صورت موفقیت داکتر عبدالله حاجی زلمی(با اهدای300000 دالر ‏امریکایی) و عتیق الله خالد و شرکت مژده بهار ( هرکدام با 200000 دالر امریکایی) تعین کننده پالیسی ‏خواهند بود . و در صورت برنده شدن آقای اشرف غنی , جناب صبور فرملی ( با هدیه 117700 دالری ) ‏صدر نشین مجلس خواهد شد. ‏</p> <p>نکته جالب دیگر اینکه بانک ‏Goldman Sachs‏ برای بدست آوردن میلیارد ها دالر 994795 دالر مصرف ‏نموده در حالیکه بانک غضنفر حاضر به پرداخت 2000000 دالر ( دومراتبه بیشتر از همتای امریکایی) باید ‏منتظر منفعت بیلیونها دالر باشد.‏</p> <p>ذیلا لست بزرگترین تمویل کننده گان سه کاندید فوق الذکر ارائه میگردد.( اینکه در ازای پرداخت پول چه ‏بدست میاورند ؟ سوالیست که نمیدانیم . ولی شاید در آینده ها ثابت شود .)‏</p> <p><strong>مساعدت به آقای کرزی:‏</strong></p> <p>‏1- بانک غضنفر‏ ‏2000000 دالر امریکایی (دومیلیون)‏</p> <p><strong>مساعدت به آقای عبدالله:</strong></p> <p>( مجموعا 762100 دالر امریکایی ( هفتصد و شصت و دو هزار و یکصد)‏</p> <p>‏1-‏حاجی زلمی 300000 دالر امریکایی (سه صد هزار)‏</p> <p>‏2-‏عتیق الله خالد 210000 دالر امریکایی( دوصدو ده هزار)‏</p> <p>‏3-‏شرکت مژده بهار 200000 دالر امریکایی( دوصد هزار)‏</p> <p>‏4-‏شرکت زاهد 100000 دالر امریکایی( یک صد هزار)‏</p> <p><strong>مساعدت به آقای احمدزی:</strong></p> <p> (مجموعا 291447 دالر امریکایی ( دوصد نودویک هزاروچهارصدو چهل هفت)</p> <p>‏1-‏صبور فرملی 117700 دالر امریکایی( یک صد و هفده هزار و هفتصد)‏</p> <p>‏2-‏عبید زاهد 48000 دالر امریکایی( چهل و هشت هزار)‏</p> <hr class="spip" /><strong> <a href="http://www.kabulpress.org/my/spip.php?article3554" class="spip_out" rel="external"> <p>در ادامه سیاست شفافیت مالی در انتخابات، داکتر بشردوست فهرست حاميان مالی خود را منتشر کرد</p> <p>داکتر رمضان بشردوست نماينده مردم در پارلمان افغانستان و يکی از نامزدهای انتخابات رياست جمهوری که با 24 هزار و 450 رای و کبوتر سپید، روز هفتم ماه می سال روان رسما وارد رقابت های انتخابات ریاست جمهوری شد، در ادامه ی سیاست شفافیت مالی در انتخابات، فهرست حاميان مالی اش را دوباره منتشر کرد</p> <p>سه شنبه 11 اوت 2009, نويسنده: کمیته ی حمایت از داکتر رمضان بشردوست</p> </a> </strong> <hr class="spip" /><strong> <a href="http://kabulpress.org/my/spip.php?article3890" class="spip_out" rel="external"> <p>جدول مصارف داکتر رمضان بشردوست در طول کمپاین</p> <p>دو شنبه 10 اوت 2009, نويسنده: کمیته ی حمایت از داکتر رمضان بشردوست</p> </a> </strong> <hr class="spip" /><strong> <a href="http://kabulpress.org/my/spip.php?article3799" class="spip_out" rel="external"> <p>گاهی خاموشی بهتر است!</p> <p>بانک غضنفر به اساس کدام دستور بانکداری وام به این بزرگی را با وجود دانستن مصرفی بودن آن و آن هم به شخص که بیش از 10000 دالر امریکایی سرمایه ندارد تصدیق و اجرا نموده و آنهم بدون سود؟/ پول متذکره نه از بانک غضنفر بلکه از جیب آقای کرزی و یاران به مصرف میرسد و تنها به منظور پنهان نمودن دارایی خود آنرا قرض حسنه قلمداد نموده اند</p> <p>جمعه 24 ژوئيه 2009, نويسنده: ر.صدر.س</p> </a> </strong></div> https://www.kabulpress.org/article3860.html https://www.kabulpress.org/article3860.html 2009-08-05T03:03:01Z text/html fa ر.صدر.س <p>سرشت آدمی چنین است که هیچگاهی به کمتر از بهترین قناعت نکند , و زمانی که از بهترین سخن میرانیم بدین معنی خواهد بود که معیارهای قابل سنجش مارا وادار به مقایسه مینماید ‏و نتیجه تناسب مثبت ها ومنفی های محاسبه بهترین را به ما معرفی میکند. محاسبه نادرست در مسائل کم ارزش روزانه قابل جبران خواهد بود . ولی بعضی مسائل دقت بیشتر میخواهد ‏زیرا نمیتوان در کوتاه مدت آنرا تعویض نمود و یا خرید. انتخاب رئیس جمهور آینده از جمله مثالی است که نمیتوان بدون دقت از آن گذشت. ولی مشکل اساسی اینست که نزد اکثریت (…)</p> - <a href="https://www.kabulpress.org/rubrique86.html" rel="directory">انتخابات</a> <img src='https://www.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L150xH150/arton3860-91faf.jpg?1769353311' class='spip_logo spip_logo_right' width='150' height='150' alt="" /> <div class='rss_texte'><p>سرشت آدمی چنین است که هیچگاهی به کمتر از بهترین قناعت نکند , و زمانی که از بهترین سخن میرانیم بدین معنی خواهد بود که معیارهای قابل سنجش مارا وادار به مقایسه مینماید ‏و نتیجه تناسب مثبت ها ومنفی های محاسبه بهترین را به ما معرفی میکند. محاسبه نادرست در مسائل کم ارزش روزانه قابل جبران خواهد بود . ولی بعضی مسائل دقت بیشتر میخواهد ‏زیرا نمیتوان در کوتاه مدت آنرا تعویض نمود و یا خرید. انتخاب رئیس جمهور آینده از جمله مثالی است که نمیتوان بدون دقت از آن گذشت. ولی مشکل اساسی اینست که نزد اکثریت ‏مردم افغانستان که انتخاب رئیس جمهور برایشان تازه گی دارد معیار های انتخاب روشن نیست. مردم شریف و ساده دل ما تنها به چند مشخصه پیش پا افتاده به ترجیح دهی یکی بر ‏دیگری اقدام مینمایند. بعضی ها از جمله کاندیدان دو یا سه سرشناس ترین را انتخاب و بعدا به محاسبه میپردازند و یکی را برمیگزینند, این تعداد مردم آنهایرا که نمیشناسند و نامی از ‏آنها نشنیده اند در اولین نظر از لست می اندازند با وجود آنکه ممکن به مراتب بهتر از دیگران باشند.عده هم بدون دقت به اهمیت انتخاب در سرنوشت آینده مملکت که در حقیقت ‏سرنوشت رای دهنده گان است , به اساس روابط سمتی , لسانی و غیره رای میدهند. و عده هم ممکن در بدل مقدار پول ناچیز و یا ترس از فلان تقنگ بدست سرنوشت آینده خود و نسل ‏های بعدی را به معامله بگذارد. سالها را در بر خواهد گرفت تا مردم ما بیاموزند که چگونه مستحق را تشخیص نمایند و مورد اعتماد قرار دهند تا آینده بهتر از امروز را شاهد باشند. ‏ولی تا رسیدن به آنجا وظیفه روشنفکران و قلم بدستان امروز است تا در تشخیص شایسته ترین ملت را یاری رسانند.‏<br class='autobr' /> به نظر من (که دعوی دقت کامل آنرا نمی نمایم, ولی آغازی خواهد بود برای دریافت راه بهتر برای انتخاب بهترین) چند نکته که برای انتخاب رئیس جمهور حتمی پنداشته میشود ‏عبارت اند از:‏</p> <div class='spip_document_4803 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://www.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L500xH278/Capture-2-2-2d732.jpg?1769353311' width='500' height='278' alt='' /> </figure> </div> <p>‏1-‏ تحصیل : زیرا بدون داشتن سوابق تحصیلی به اندازه کافی خلاف قانون و منطق خواهد بود که وظیفه و مسئولیت با چنین اهمیت را بالای کسی اعتماد کرد.‏</p> <p>‏2-‏ سابقه کاری : ضروری است زیرا از آموزش تیوریک تا عمل به آن جهانی فاصله است, کسی که رهبری و اداره موسسات بزرگ را تجربه ننموده باشد با وجود داشتن علم ‏ممکن نیست رهبری ملتی را بدوش گیرد.‏</p> <p>‏3-‏ توان اداره : به رویت سوابق کاری قدرت اداره کاندید باید مورد بررسی قرار گیرد, خاصتا در افغانستان که اکثر اوقات بعضی ها به اساس روابط و مصلحت ها بر کرسی ‏های مهم تکیه زده اند ولی ثابت شده که توانایی رهبری و اداره را نداشته اند.‏</p> <p>‏4-‏ درک سیاسی : به دلیل اینکه مقام ریاست جمهوری یک کرسی صد در صد اداری نیست بلکه کرسی سیاسی-اداری است , بنا درک سیاسی بالا جز مهم خصوصیات فردی ‏کاندید مورد نظر است.‏</p> <p>‏5-‏ قاطعیت در عمل : یگانه خصویت مهم برای کسی است که اداره کشور در حال گذار از مرحله تشنج را بدست میگیرد, زیرا سرعت و قاطعیت در عمل بجای محافظه کاری و ‏مصلحت طلبی ناموجه ضامن پیروزی در چنین حالات است.‏</p> <p>‏6-‏ صداقت ( توازن میان اعتقاد,سخن و عمل) : ازجمله صفات برجسته یک رئیس جمهور است , زیرا دوست که اعتقاد مشخص ندارد و یا اگر دارد توان حد اقل ابراز آنرا ندارد ‏به مراتب مضر تر از دشمن معتقد , با جرات و پابند به کلام است.‏</p> <p>‏7-‏ هنر دیپلوماسی : خصوصا در زمان حاضر که هیچ سیاستمداری نیات درونی خویشرا صد در صد ابراز نمی نماید, و تقاضای موقعیت جئوپلیتیک افغانستان چنین است که ‏همیشه میدان کشمکش قدرت ها باشد, ما به رهبری ضرورت داریم تا با داشتن هنر بالای دیپلوماسی توازن را به نفع افغانستان حفظ نماید. زیرا مرگ نخستین رئیس جمهور ‏داود خان نشان داد که رهبر که تحصیل , تجربه کاری, توان اداره, قاطعیت و صداقت داشت ولی کم حوصله بود و اکثرا مدارای دیپلوماتیک را نادیده میگرفت دیری نپائید.‏</p> <p>‏8-‏ هنر سخنرانی و قدرت استدلال : اکثر رهبران موفق جهان و انقلاب های مردمی کسانی بودند که ناطقین چیره دست زمان خود محسوب میشدند. برای بدست آوردن اعتماد ملت ‏و وفاق ملی بدون داشتن این هنر کسی به جایی نخواهد رسید.‏</p> <p>‏9-‏ اتهام جنایی : به اساس قانون کسیکه قبلا مجرم شناخته شده باشد نمیتواند به این مقام دست یابد ولی در ملک تو ومن بدلیل نبودن عدالت حقیقی برای بیشتر از سه دهه اکثرا ‏مجرمین توانسته اند از محکمه و محکوم شدن محفوظ باشند. ولی اگر کسی با دلیل کافی نزد ملت حتی متهم باشد , باید در زمره مجرمین محسوب گردند. (اتهامات مغرضانه و ‏بدون اسناد و شواهد باید از اتهامات موجه و حقیقی تفکیک گردند)‏</p> <p>‏10-‏ اتهام سیاسی : تمامی سیاستمداران امروز موارد اتهام سیاسی را در ادوار مختلف ثبت دفتر نموده اند زیرا اکثر سیاستمداران ما سه دهه را با پنج نمونه متفاوت دولتمداری ‏تجربه کرده اند, پس اتهام سیاسی از جانب گروه خاص یا دولت معین مدار اعتبار نیست مگر اتهاماتیکه عملکرد سیاستمداران را خلاف منافع ملی افغانستان ثابت نماید باید ‏مورد غور قرار گیرد. طور نمونه اگر کسی در حضور جمعی موضعگیری ضد ملی داشته و شواهد موجود باشد , بدون شک قابل بخشش نخواهد بود.‏</p> <p>‏11-‏ شناخت ملی : شخصیکه کاندید مقام ریاست جمهوری باشد تا حدی باید در سطح ملی شناحته شده باشد , زیرا مردم نمیتوانند تنها به کلام کسی اعتماد نمایند تا آنرا تجربه ننموده ‏باشند.‏</p> <p>حالا بر اساس آنچه گفته آمدیم هر خصوصیت ومشخصه را از یک تا سه (ادنی , میانه و عالی) درجه بندی نمائیم, کسیکه بالا ترین رقم را اخذ نماید بهترین کاندید خواهد بود, ‏جدول ذیل را در مورد 10 کاندید طور اجمالی طرح مینمایم. حالا هرکس به میل خود و بر مبنای واقعیت (نه از روی عقده ونفرت) کاندید خویش را دریابد.‏</p> <strong> <a href="http://kabulpress.org/my/spip.php?article3521" class="spip_out" rel="external"> <p>اشرف غنی احمدزی، حضور ضعیف در انتخابات و اتهام جاسوسی علیه او</p> <p>حامدکرزی اکنون تبديل به يکی از منفورترين افراد در افغانستان شده است.</p> <p>پنج شنبه 21 مه 2009</p> </a> </strong> <hr class="spip" /><strong> <a href="http://www.kabulpress.org/my/spip.php?article2717" class="spip_out" rel="external"> <p>اشرف غنی نماينده ی مردم نيست!</p> <p>طالب نکتایی پوش نماینده ی جامعه ی مدنی افغانستان هم نیست!</p> <p>يكشنبه 21 دسامبر 2008</p> </a> </strong> <hr class="spip" /><strong> <a href="http://kabulpress.org/my/spip.php?article3531" class="spip_out" rel="external"> <p>وارونه گویی های طالب نکتایی پوش</p> <p>مگر مردم نمی دانند که برادر اشرف غنی احمدزی، حشمت غنی احمدزی، رسما و علنا پروژه ی کوچ اجباری را در مناطق مرکزی افغانستان پيش می برد؟ هر ساله گروه های تا دندان مسلح با داشتن سندهای جعلی صادر شده توسط پادشاهان ظالم، همراه با ده ها هزار گوسفند و بز و شتر به جان و مال مردم فقير مناطق مرکزی حمله می کنند و همين آقای حشمت غنی احمدزی است که می گويد آن هایی که مسلح و با ده ها هزار گوسفند و بز و شتر به ملکيت مردم تجاوز می کنند فقير هستند و مردم باشنده مثلا بهسود نباید مانع آنان شوند.</p> <p>شنبه 23 مه 2009</p> </a> </strong> <hr class="spip" /><strong> <a href="http://kabulpress.org/my/spip.php?article2892" class="spip_out" rel="external"> <p>دُم تکان دادن برای اوباما!</p> <p>گل آغا شیرزی: رهزن و قاچاقچی مواد مخدر/ اشرف غنی: طالب نکتایی پوش، حامی معنوی ارتجاع و يکی از متعصب ترين چهره ها/ عبدالله عبداالله کيست؟ / علی احمد جلالی: ترسو يا سازشکار</p> <p>يكشنبه 25 ژانويه 2009</p> </a> </strong> <hr class="spip" /><a href="http://www.kabulpress.org/my/spip.php?article1562" class="spip_out" rel="external"> <p><strong> فساد گسترده ی خانواده و اطرافيان حامد کرزی!</p> <p>گل آغا شيرزوی و درآمد يک ميليون دالری در هفته/ قاچاق مواد مخدر و دزدی از عوايد گمرکی</p> <p>سه شنبه 6 مه 2008</strong></p> <p>سالانه 800 ميليون دالر، کميشن واليان جنوب برای اجازه ی عبور کاروان مواد مخدر/ اسدالله خالد پولی که بايد برای محو کشت خشخاش به افرادی مشخص داده می شد را به ديگران داده است/ قندهار: 150 هزار دالر بده تا قوماندان امنيه ولسوالی شوی/ در سند افشا شده ی مقامات آمريکايی از احمد ولی کرزی به عنوان محوری ترين قاچاقچی مواد مخدر ياد شده است/ معاش 2200 سرباز در يکی از ولايات شرقی به جيب زورمندان رفته است/ هزاران تن از نظاميان دولتی که از دولت معاش دريافت می کنند به خدمت شخصی قاچاقچيان بين المللی شناخته شده ی هرويين درآمده اند/ اسدالله وفا از از تدارک و قاچاق محموله ی بزرگ مواد مخدر سود سرشاری برده است/ و حامد کرزی همچنان دروغ می گويد!</p> </a> <hr class="spip" /><strong> <a href="http://kabulpress.org/my/spip.php?article675" class="spip_out" rel="external"> <p>مدت ها رييس غير قانونی دانشگاه کابل</p> <p>اشرف غنی احمدزی</p> <p>جمعه 14 دسامبر 2007</p> </a> </strong> <hr class="spip" /><strong> <a href="http://www.kabulpress.org/my/spip.php?article3800" class="spip_out" rel="external"> <p>نزديک به يک ميليون دالر اختلاس، نمونه تجربه مدیریتی عبدالله عبدالله</p> <p>عبدالله عبدالله یکی از نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری افغانستان در برنامه ای از تلویزیون طلوع، تجربه ی مدیرتی خود را ارزشمند توصیف کرده و آن را يک نقطه مثبت دانست. نمونه ای از تجربه ی عبدالله عبدالله در بخش مدیریت را با هم در سند اختلاس محراب الدین مستان، دیپلمات وزارت امور خارجه عبدالله عبدالله بخوانیم</p> <p>جمعه 24 ژوئيه 2009</p> </a> </strong> <hr class="spip" /><strong> <a href="http://kabulpress.org/my/spip.php?article3827" class="spip_out" rel="external"> <p>داکتر عبدالله نامزد ریاست جمهوری، پلان محیط زیست خود را در شهر باستانی بامیان بطور عملی ارائه کرد</p> <p>آقای داکتر عبدالله در یک کمپاین انتخاباتی که در بامیان از طرف دفاتر کمپاین انتخاباتی اش به تاریخ 7 اسد 1388 برگزار گردیده بود اشتراک کرد، اما متأسفانه بااین کمپاین اش محیط زیست زیبا و وپاک طبیعی بامیان باستان را کاملاً آلوده کرد و سپس از پهلویش خندان سوار طیاره گردید و یک چرخی هم بالای آن کثافت کاری که کرده بود زد و به طرف کابل بر گشت. اکنون شمارا به تماشای تعداد از این عکس ها دعوت می نمایم.</p> <p>شنبه 1 اوت 2009, نويسنده: محمد داود "وصل"</p> </a> </strong> <hr class="spip" /><strong> <a href="http://www.kabulpress.org/my/spip.php?article1999" class="spip_out" rel="external"> <p>قتل احمد شاه مسعود!</p> <p>عبدالله عبدالله در قتل احمد شاه مسعود دست داشته است!</p> <p>چهار شنبه 23 ژوئيه 2008</p> </a> </strong></div> https://www.kabulpress.org/article3814.html https://www.kabulpress.org/article3814.html 2009-07-27T15:52:43Z text/html fa ر.صدر.س انتخابات در افغانستان <p>به مراتب ازصاحب نظران امور افغانستان شنیده میشود که طرح ستراتیژی های نامعقول هشت سال گذشته نیروهای ائتلاف که هیچگاهی کار آ نخواهد بود از درک نادرست اوضاع و شناخت نادرست جامعه و تاریخ افغانستان منشا میگیرد که حرفیست کاملا به جا, ولی با کمال تعجب دیده میشود که کاندیدان محترم ریاست جمهوری که خود از همین جامعه برخاسته اند از طرز بینش مردم ما کمتر از قدرت های ذیدخل خارجی تصویر و شناخت دارند. تعداد زیادی از این آقایون خط و مشی مشخصی ندارند و حتی نمیتوان حکم نمود که کی پیرو کدام مکتب خاص و اندیشه (…)</p> - <a href="https://www.kabulpress.org/rubrique8.html" rel="directory">دیدگاه</a> / <a href="https://www.kabulpress.org/mot15.html" rel="tag">انتخابات در افغانستان</a> <img src='https://www.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L148xH150/arton3814-901e6.jpg?1769353311' class='spip_logo spip_logo_right' width='148' height='150' alt="" /> <div class='rss_chapo'><p>به مراتب ازصاحب نظران امور افغانستان شنیده میشود که طرح ستراتیژی های نامعقول هشت سال گذشته نیروهای ائتلاف که هیچگاهی کار آ نخواهد بود از درک نادرست اوضاع و شناخت نادرست جامعه و تاریخ افغانستان منشا میگیرد که حرفیست کاملا به جا, ولی با کمال تعجب دیده میشود که کاندیدان محترم ریاست جمهوری که خود از همین جامعه برخاسته اند از طرز بینش مردم ما کمتر از قدرت های ذیدخل خارجی تصویر و شناخت دارند. <br class='autobr' /> تعداد زیادی از این آقایون خط و مشی مشخصی ندارند و حتی نمیتوان حکم نمود که کی پیرو کدام مکتب خاص و اندیشه زمامداری است , اصول کدام ایدیالوژی پابندی دارد و آیا به راست میرود و یا به چپ. در میان عده حضور دارند که اکثریت قاطع مردم افغانستان از آنها شناخت ندارند و یگانه راه شناخت آنها عبارت است از دقت به آنچه در برنامه های خود به شکل نوشتاری و یا طی مصاحبه صوتی- تصویری بیان میدارند. عده هم چهره های حاضر در صحنه سیاسی افغانستان طی سه دهه اخیر هستند که شناخت واقعی آنها به مراتب پیچیده تر از گروه اولیست زیرا این چهره های شناخته شده طی مدت حضور چندین ساله در درامه رسیدن به قدرت با تغیر موضع در حمایت و مخالفت با جریانهای مختلف گاهی در موقعیت میانه و گاهی راست و چپ افراطی قرار داشته اند. و تا آنجا که دیده و شنیده آمدیم کمتر کسی را در این میان یافتیم تا مارا قانع سازد که از عهده این مسئولیت بزرگ برمی آیند. زیرا به جز از شعار و کلام رنگین پلان دقیق و راهکار سنجیده شده تا حال تحویل نداده اند. همه آنها ادعای تامین صلح و عدالت را دارند , همه آنها خبر از فردای روشن با رفاه اقتصادی و اجتماعی میدهند و برآورده شدن تمامی آرزو های این ملت را ولی هیچگاهی واضح نساخته اند چگونه؟</p></div> <div class='rss_texte'><p>تمامی کاندیدان عزیز ما برای تامین صلح باز نمودن در مفاهمه و مصالحه با مخالفین را راهکار اصلی قلمداد مینمایند بدون اینکه وضاحت دهند تحت کدام شرایط, زیرا با شناخت که از مخالفین دارند و داریم یکی از خواسته های مخالفین اعاده و ایجاد حاکمیت شرعی است و همه میدانیم که در نظام برحق شریعیت احکامی وجود دارد که منحیث مسلمان منکر آن شده نمیتوانیم از جمله حدود و قصاص که به هیچوجه برای نیروهای بین المللی قابل قبول نیست و هیچگاهی حاضر نیستند این واقعیت را بپذیرند و بعد از مصرف وجوه هنگفت مالی و ریختن خون هزاران افغان و صد ها هموطن خود شاهد حکومت به تمام معنی اسلامی باشند. پس آقایون بفرمایند و تشریح نمایند که چگونه میتوانند در میان این دو قطب کاملا متضاد خط سوم قابل قبول را پیاده میکنند در حالیکه یکی از این دو جناح حاضر به عقب نشینی از خواسته های خود نباشند.</p> <p> مشکل دوم با تمامی کاندیدان محترم بکار گیری کلمات مشخص در شعار های ارائه شده ایشان است که بعضا برای مردم ما یا قابل درک نیست و یا هم در مواردی غیر قابل قبول است. در حقیقت این رنگارنگ های بیرنگ اشتباه سرخ را تکرار میکنند. زیرا دیدیم که شعار های (کور , کالی , ډودی) و (کارگران جهان متحد شوید) کار را به کجاها کشاند. چون این دو شعار مربوط به یک جریان بود که برای مردم مسلمان افغانستان قابل قبول نبود و دوم اینکه مفهوم و پیامی آنقدر ها مهمی را افاده نمینمود و اگر بجای آن حدیث مبارک ( مزد کارگر را قبل از خشک شدن عرقش بدهید ) بکار برده میشد و پیروی از خط قابل قبول برای ملت انتخاب میشد شاید امروز شرایط به مراتب بهتر میداشتیم. پس بر کاندیدان امروزیست که آن اشتباه را تکرار نکنند و از شعار های بیگانه به گوش این ملت خود داری کنند. آیا اعلامیه حقوق بشر آزادی و حرمت بیشتر به انسان قایل است یا رعایت احکام شرعی؟ آیا دموکراسی ارائه شده غرب سبب تامین عدالت واقعی میگردد و یا شیوه حکومت خلفای راشدین؟ اگر حکم خداوند(ج) باشد که دست سارق قطع شود و دعوی مسلمان بودن را داریم و عنوان جمهوری اسلامی را هم انتخاب نمودیم پس ترس از کی مانع عمل به این حکم الهی میگردد؟ غرب و اعلامیه جهانی حقوق بشر؟و کدامیک برای ملت که پیرو دین و عنعنات خود است قابل درک و قبول خواهد بود؟</p> <p> نتیجه اینست که برای حل این معضل دو راه موجود است, راه نخست قبول نظام شرعی و عمل به اصول خلاف درخواست جامعه جهانی که به یقین کسی را در این جمع یارای تصمیم گیری بر آن نیست و راه دوم قبول شرایط دول غرب و رد حاکمیت خالص شرعی که در آنصورت مذاکره با مخالفین غیر عملی خواهد بود و یگانه راه قتل عام تمامی کسانی است که خواهان چنان نظامی باشند.</p> <p> حال از کاندیدان محترم تقاضا اینست که اگر راه حل معقول سومی دارند آنرا با ملت در میان بگذارند.</p></div> https://www.kabulpress.org/article3799.html https://www.kabulpress.org/article3799.html 2009-07-24T03:50:00Z text/html fa ر.صدر.س فساد، سوء استفاده، اختلاس و غصب زمين انتخابات در افغانستان <p>در افغانستان امروز از شش جهت با واقعیت های روبرو می شوی که گاهی از درک آن فغان خاموشت هم گوش فلک را کر خواهد کرد ولی هستند کسانی که به حق یا ملت را کور و کر خوانده اند و یا هم به واقعیت چنان جاهلند که درایت سنجش عمل خود را ندارند که در آنصورت بر آنهاست که چشم و گوش باز کرده و تا دیر نشده از عمل خود پشیمان شوند و آنرا ترمیم نمایند. <br class='autobr' /> طی یک ماه اخیر دوبار مصارف مالی دوهفته یی کاندیدان محترم ریاست جمهوری از جانب کمیسیون مستقل انتخابات به نشر رسید. در هر دور حسابدهی عده از این عالیجنابان که (…)</p> - <a href="https://www.kabulpress.org/rubrique86.html" rel="directory">انتخابات</a> / <a href="https://www.kabulpress.org/mot13.html" rel="tag">فساد، سوء استفاده، اختلاس و غصب زمين</a>, <a href="https://www.kabulpress.org/mot15.html" rel="tag">انتخابات در افغانستان</a> <img src='https://www.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L150xH150/arton3799-cbbfd.jpg?1769353311' class='spip_logo spip_logo_right' width='150' height='150' alt="" /> <div class='rss_chapo'><p>در افغانستان امروز از شش جهت با واقعیت های روبرو می شوی که گاهی از درک آن فغان خاموشت هم گوش فلک را کر خواهد کرد ولی هستند کسانی که به حق یا ملت را کور و کر خوانده اند و یا هم به واقعیت چنان جاهلند که درایت سنجش عمل خود را ندارند که در آنصورت بر آنهاست که چشم و گوش باز کرده و تا دیر نشده از عمل خود پشیمان شوند و آنرا ترمیم نمایند.</p> <p>طی یک ماه اخیر دوبار مصارف مالی دوهفته یی کاندیدان محترم ریاست جمهوری از جانب کمیسیون مستقل انتخابات به نشر رسید. در هر دور حسابدهی عده از این عالیجنابان که نتوانستند گزارش بدهند آنقدر قابل بحث نیست چون به اثبات رسانیدند که توان اداره حد اکثر ده ها نفر و مصرف تنها چند صد هزار افغانی را طی دوهفته ندارند پس به کدام رو و امید خیال اخذ رای ملت را دارند تا اداره میلیونها انسان این وطن و ملیارد ها دالر را برای مدت پنج سال به عهده گیرند. پس بر آنهاست که از همین حالا از خواب خرگوش بیدار شده نه پول بیجا مصرف کنند و نه هم وقت گرانبهای ملت را.</p></div> <div class='rss_texte'><p>دوم کسانیکه گزارش مالی خود را ارائه نموده اند, در این طبقه هستند کسانیکه یا اشتباه کرده اند که باید متوجه شده آنرا اصلاح نمایند و اگر اشتباهی رخ نداده و ارقام سپرده شده به کمیسیون انتخابات واقعی است پس به چند پرسش پاسخ بدهند. در میان آنها بزرگترین طنز را دفتر کمپاین انتخاباتی جناب کرزی صاحب نوشته اند, قراری که در فورم ارائه شده از رقم هنگفت 100000000 (صد میلیون) افغانی قرضه بدون سود از جانب بانک غضنفر تذکر بعمل آمده که در حدود 2000000 (دو میلیون) دالر امریکایی میشود. حال سوال اینجاست:</p> <p>نخست – در حالیکه دارایی ثبت شده جناب کرزی 10000(ده هزار) دالر امریکایی است چگونه به خود اجازه داده اند تا مبلغ بزرگی را که 200 مرتبه بیشتر از سرمایه اصلی شان است به وام بگیرند و آنهم نه بمنظور براه اندازی تجارت بلکه برای مصرف بدون بازدهی؟ سرمایه فعلی شان حاصل دوره های ریاست جمهوری جمع فعالیت های قبل از آن است, پس امکان ندارد که با معاش پنج سال آینده خود که آنهم معلوم نیست که برنده خواهد شد یا خیر , وام را به بانک غضنفر بپردازد. آیا کمر به معامله بسته که مطمئن به باز دهی هستند؟</p> <p>دوم – بانک غضنفر به اساس کدام دستور بانکداری وام به این بزرگی را با وجود دانستن مصرفی بودن آن و آن هم به شخص که بیش از 10000 دالر امریکایی سرمایه ندارد تصدیق و اجرا نموده و آنهم بدون سود؟</p> <p>برای هیچ انسان عاقلی قابل قبول نخواهد بود که یکی از دو سوال بالا جنبه عملی داشته باشد زیرا کسی که وام میگیرد و آنهم مبلغی به این بزرگی اولین مسئله که آنرا سنجش مینماید راه بازدهی آن و برای کسیکه وام میدهد اولین سوال شیوه حصول دوباره آن است که در معامله ذکر شده امکان ندارد چون تماما بدون بازدهی به مصرف میرسد و هردو جانب به این واقعیت وقوف کامل دارند.</p> <p>حالا دو فرضیه به ذهن خطور مینماید :</p> <p>اول اینکه پول متذکره نه از بانک غضنفر بلکه از جیب آقای کرزی و یاران به مصرف میرسد و تنها به منظور پنهان نمودن دارایی خود آنرا قرض حسنه قلمداد نموده اند , که در اینصورت از آقای کرزی میخواهم جواب دهند که چرا خواسته اند آنرا از ملت پنهان کنند و آنرا چگونه و از کدام مدرک پس انداز نموده اند.</p> <p>دوم اینکه به واقعیت آن را وام گرفته اند, که درینصورت پلان سنجش شده خود را جهت باز دهی این قرضه به ملت واضح سازند.</p> <p>اینگونه حسابدهی به مراتب اعتبارت را نزد ملت به هیچ تقرب داد , بهتر آن بود که خاموش مینشستی و یا هم حقیقت را میگفتی.</p> <strong> <a href="http://kabulpress.org/my/spip.php?article3185" class="spip_out" rel="external"> <p>دروغگوها رییس جمهور می شوند؟</p> <p>کرزی می گويد دارايی او و بانوی اول 20 هزار دالر است و معاش وی ماهانه 24 هزار افغانی/ آيا گفته ی کرزی را باور کنيم وقتی فرمان شماره 455 با امضای خود او خلاف آن را می رساند؟ وقتی احمد ولی کرزی معروف به پادشاه هرويين در افغانستان است و سالانه بيش از چهار ميليارد دالر از خريد و فروش مواد مخدر در کشور جابجا می شود، محمود کرزی در ميليون ها دالر باد آورده غلت می زند، غنی کرزی دم برای عربستان می جنباند و ....</p> <p>پنج شنبه 18 ژوئن 2009</p> </a> </strong></div> https://www.kabulpress.org/article3788.html https://www.kabulpress.org/article3788.html 2009-07-20T14:55:59Z text/html fa ر.صدر.س <p>مشکل ما چیست؟ <br class='autobr' /> افغانستان امروز با مشکلات گوناگون کوچک و بزرگ رو بروست , و اگر قبل از آنکه دیر شده باشد جهت گشودن این گره ها تلاش بعمل نیاید این داغ ها به زخم ناسور بدل و آنگاه موجودیت کشور مستقل و واحد به نام افغانستان قرین به شک خواهد بود. <br class='autobr' /> اگر بخواهیم تمامی مشکلات را یک شبه شناسایی و حل نمائیم ناممکن خواهد بود و از جانب طومار چند صد صفحه یی میطلبد تا تمام معضلات را نامگیری کنیم. به نظر من ابتدا مشکلات مادر را که راز تولد معضلات کوچک در آن نهفته شناسایی و در امحا و یا ترمیم آن بکوشیم. (…)</p> - <a href="https://www.kabulpress.org/rubrique8.html" rel="directory">دیدگاه</a> <img src='https://www.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L86xH150/arton3788-1ec48.jpg?1769353311' class='spip_logo spip_logo_right' width='86' height='150' alt="" /> <div class='rss_texte'><p>مشکل ما چیست؟</p> <p>افغانستان امروز با مشکلات گوناگون کوچک و بزرگ رو بروست , و اگر قبل از آنکه دیر شده باشد جهت گشودن این گره ها تلاش بعمل نیاید این داغ ها به زخم ناسور بدل و آنگاه موجودیت کشور مستقل و واحد به نام افغانستان قرین به شک خواهد بود.</p> <p>اگر بخواهیم تمامی مشکلات را یک شبه شناسایی و حل نمائیم ناممکن خواهد بود و از جانب طومار چند صد صفحه یی میطلبد تا تمام معضلات را نامگیری کنیم. به نظر من ابتدا مشکلات مادر را که راز تولد معضلات کوچک در آن نهفته شناسایی و در امحا و یا ترمیم آن بکوشیم.</p> <p>نزد من سه واقعیت بزرگ مشهود دلیل بروز فتنه های کوچکتر میگردد</p> <p><strong><br class='autobr' /> 1- بی اعتمادی مردم</p> <p>2- دولتمداری مصلحتی و نمایشی</p> <p>3- فتنه های وارداتی</strong></p> <p>1- بی اعتمادی مردم که خود به دو بخش قابل تقسیم است:</p> <p> نخست بی اعتمادی درون ملتی که به شاخه های بی اعتمادی سمتی , قومی , لسانی , گروهی و سایر ساخت های اجتماعی طبقه بندی میگردد. و این واقعیت است که روشن بر همه ولی هیچگاهی به شکل مستقیم برزبان آورده نمیشود و هیچکسی هم نمیکوشد تا به ریشه این بته نفرت انگیز و خونخوار که واضحا خودرو نیست , نظری بیافگند و راه حلی برای خشکانیدن آن بسنجد. تا زمانیکه فضای تفاهم و اعتماد واقعی به جای اعلانات رنگین همزیستی تخیلی و کلامی ایجاد نشود تمامی کوشش ها جهت اعمار افغانستان بجایی نخواهد رسید.<br class='autobr' /> دوم بی اعتمادی میان حاکمیت و مردم, که در این زمینه هردو جانب بار ملامتی را بدوش میکشند ولی یکی بیشتر از آن دیگر. منظور اینکه در ایجاد فضای این بی اعتمادی هردو جانب سهم دارند زیرا حاکمیت فعلی تا اندازه زیادی محصول رای همین مردم است ولی به این معنی نیست که تقصیر کامل حضور این حاکمیت را بدوش ملت اندازیم , زیرا ملت برویت وعده های سپرده شده تصمیم به اهدای رای به آقایون دادند که اشتباه از آب درآمد. ولی جانب دیگر یعنی حاکمان اشتباه نکردند آنها عمدا کار را به اینجا کشانیدند.</p> <p>آنها خوب میدانستند که نه توان عملی نمودن آنهمه پلانهای سبز و روشن را دارند حتی با اطمینان کامل دعوی مینمایم که نیت آنرا نیز نداشتند , پس عمدا به چشم مردم به منظور تکیه بر اریکه قدرت و نه به نیت خدمت خاک پاشیدند . حالا بعد از گذشت چند سال و عمل نکردن به وعده ها بی اعتمادی را به میان آورد. حاکمان از ابتدا بالای ملت حساب نمینموند زیرا میدانستند به مجرد گذشت ایام و رسوا شدن چهره های حقیقی پناه در نقاب دیگر کسی از آنها حمایت نخواهد کرد که آنروز امروز است.</p> <p>2- دولتمداری مصلحتی و نمایشی که هیچگاهی کارآ نخواهد بود زیرا مصلحت ها اکثرا باعث خشنودی گروهی و سبب محرومیت جمعی میگردد که نتیجه بجز از ایجاد عقده در دل دردمندترینان را ببار نخواهد آورد, مگر آنکه نتیجه مطلوب از آن بزرگتر از عمل به اصول باشد و نمایش هم نمایانگر واقعیت شده نمیتواند. مصلحت تا زمانی قابل قبول است که نتیجه حاصله از آن بهتر از هر راه دگر باشد , بدبختانه در مصلحت های کرسی پرستان امروز اثری از این قاعده به چشم نمیخورد. طور نمونه حالا رواج اینست که بنام مصلحت شراکت قومی رئیس جمهور و دو معاون وی از سه قوم نمانیده گی کنند و وزارتخانه ها , ولایات و سایر مقامهای ملکی و نظامی به اساس فیصدی نفوس هر قوم تقسیم گردد. در اصل این دستور کار برای تقسیم قدرت کاملا منطقی و ضروری است ولی مانند هر اصل دیگر نواقص نیز دارد از جمله میتوان دو مشکل خیلی روشن عملی نمودن این تیوری را قرار ذیل پرده برداری کرد:</p> <p> نخست – حکم عقل و عدل این است که برای رهبری و مدیریت بهترین ها برگزیده شوند , که با یقین کامل هیچکسی مخالف این اصل نیست . حالا در صورتیکه محک انتخاب مدیران مصلحت توازن قومی باشد نه شایستگی و اهلیت , اکثرا در حق ملت و افراد لایق مقام جفا روا میداریم. به این معنی که نظر به حکم تقسیمات کرسی ها به تناسب نفوس هر قوم امکان ندارد که به اقوام با نفوس کمتر مانند ایماق ویا قزاق پامیر یک کرسی هم برسد در حالیکه ممکن با دسپلین و شایسته ترین نظامی , لایقترین اقتصاد دان و با تجربه ترین مدیر امروز وابسته به یکی از این اقوام کوچک باشد ولی اینهمه صفات برجسته آنها نفعی به ایشان ندارد و نه هم درد ملت را دوا میکند زیرا آنها هیچگاهی موقع عرضه خدمت را آنچنان که شایسته حال آنهاست بدست نمی آورند. پس اگر معتقدیم که ما ملتیم همه دارای حقوق و وجایب یکسان, چرا کار را به اهل کار نسپاریم بدون درنظر داشت وابستگی قومی . چه اشکالی دارد که تمامی اعضای کابینه هزاره باشند در صورتیکه اهلیت احراز مقام را داشته باشند و یا چه چیز مانع آن میگردد تا در کابینه خود دوازده وزیر ازبک یا پشه یی داشته باشیم در حالیکه بهترین ها باشند.<br class='autobr' /> دوم- کاش بعد از تقسیم کرسی به اساس تناسب نفوس اقوام حداقل بهترینهای اقوام برگزیده شوند, که تا حال چنین نشده. زیرا همیشه کرسی های مربوط به یک قوم نه به اساس ضوابط بلکه بر مبنای روابط تقسیم گردیده. به این معنی که باز هم مصلحت بعد از مصلحت.</p> <p>پس این مصلحت بزرگ با درنظر داشت دو مشکل که در بالا برشمردیم نتنها حسن خود را از دست داده بلکه نتایج حاصله از آن هیچگاهی جوابگوی ضرورتهای امروز افغانستان نیست.</p> <p>حالا برمیگردیم به نمایشی بودن حاکمیت امروز, که در این بخش میتوان از ایجاد موسسات پرمصرف ولی بی بهره یاد آوری نمود. تعداد از این موسسات در اصل خود ضروری است و نمیتوان اهمیت آنها را انکار نمود ولی در عین زمان فراموش نباید کرد که ضرورت های جامعه بشری هیچگاهی انتها ندارد و برآورده نمودن ضروریات باید متوازن و همگام با توانایی باشد. در کشور های مترقی و متمدن موتر و کامپیوتر یکی از ضرورت های اولیه در قرن حاضر به حساب می آید ولی در ملک من که هنوز هم نان و آب ضرورت اولیه است داشتن موتر و کامپیوتر ضرورت اولیه به حساب نمی آید, در همین ردیف ایجاد کمیسیون نامنهاد حقوق بشر , پارلمان و غیره با بودیجه های چندین میلیون دالری ضرورت امروزی من نیست با وجودیکه جز مهم حاکمیت عادلانه و متوازن در عصر حاضر به شمار می آید. اگر دستاورد های این دو را از بدو تاسیس تا حال بر شماریم و آنرا از نقطه نظر تیوری بازدهی کامل نقد نمائیم به وضوح درخواهیم یافت که این همه پول بدون هیچگونه موثریت به مصرف رسیده. در مرحله گذار از بی ثباتی چند دهه ما به حکومت دلسوز و مصمم ضرورت داریم تا پلانهای انکشافی با سرعت هر چه بیشتر عملی گردد در حالیکه موجودیت پارلمان و آنهم تازه تاسیس شده که از پختگی و درایت ضروری بهره مند نیست , جز به درازا کشانیدن پروسه های تصمیم گیری حاصل دیگری ندارد. چنانچه کاملا مشهود است که پارلمان افغانستان نتوانست آنچه را مردم انتظار داشتند به نمایش بگذارند زیرا کمی تجربه اکثرا مانع تصمیم گیری های لازمی گردید و گاهی هم تصامیم پارلمان هیچگاهی جامه عمل نپوشید و حکومت اصلا به جنبه الزامی بودن تصامیم نماینده گان ملت اعتقادی نشان نداد و پارلمان هم خاموش نشست . یگانه موقع که پارلمان از تمام قوای خود در عملی نمودن فیصله خود استفاده نمود در تعلیق عضویت خانم جویا بود که خود بحث طلب است.<br class='autobr' /> و کمیسیون مستقل! حقوق بشر هم نتوانسته و نمیتواند موثر واقع شود زیرا تصامیم آنها مشورتی و آگاهی رساننده است تا امری و عملی. آنچه تا حال شنیده ایم تنها به جمعاوری شواهد و اسناد علیه متهمین به جنایات جنگی و ناقضین حقوق بشری اکتفا نموده که از یکطرف ضرورت به اینهمه تحقیق پرهزینه را ندارد زیرا اینهمه وقایع عمر زیادی ندارد و به میلیونها شاهد هنوز هم حیات دارند و از جانبی هیچکسی واقف نیست که انهمه اسناد تا چه اندزه معتبر, مستند و کامل خواهد بود تا سبب محکومیت افراد یا گروهها گردد. از جانبی ایجاد این کمیسیون زمانی ضرورت و مصلحت است که ابتدا جریان نقض حقوق بشر قطع گردد و آنگاه به منظور تامین عدالت مرتکبین شناسایی شده به عدالت سپرده شود تاسیس آن در حال حاضر به آن میماند که در کشتی که شگاف عمیقی دارد و آب با فشار داخل عرشه می شود چند تن متخصصین نشسته و محاسبه مینمایند چقدر آب قبلا داخل شده و چه اندازه حالا داخل میشود در حالیکه عاقلانه اینست که ابتدا شگاف ترمیم و بسته شود آنگاه آب داخل محاسبه و بیرون ریخته شود.</p> <p>پس دیده میشود مصرف چندین صد میلیون دالر هیچگونه مفاد عملی نداشته , به همین سبب میتوان اتهام نمایشی بودن این موسسات را صادر نمود. همین چند صد میلیون دالر میتوانست راههای مواصلاتی ولسوالی های دور افتاده بدخشان را اعمار نماید تا مشکلات مردم حل و خدمتگذاری مسئولین ثابت میگردید و یا هم میشد بند برقی بالای دریای پنجشیر یا کنر احداث کرد. چرا چنین نشد ؟ زیرا ممالک که اینجا حضور دارند برای برحق جلوه دادن حضور شان در افغانستان به اینگونه تبلیغات در جوامع خود ضرورت دارند زیرا ساکنین امریکا یا انگلستان تا حدی توان نظارت و کنترول مصارف دولت خود را دارند, زمانیکه دول مذکور به اتباع خود نشان دادند که در افغانستانیکه هشت سال پیش حضور زنان در جامعه غیر قابل قبول بود و تحصیل وجود نداشت پارلمانی ایجاد شده که بیشترین فیصدی حضور زنان در میان تمامی پارلمان های جهان ثبت نموده و یا در کشور که دست قطع میگردید و از میدان ورزشی به صفت کشتار گاه استفاده میشد کمیسیون حقوق بشر ایجاد و اوضاع را زیر نظارت دارد, دیگر مشکلی ندارند و حالا میتوانند نیات شوم خود را زیر این نقاب ها از مردم خود پنهان نمایند.</p> <p> 3- فتنه های وارداتی که موثریت خود را مدیون دو جز اولی است. به همه هویدا است که از نقطه نظر جئو پولیتیک افغانستان اهمیت یگانه خود را طی هزاران سال حفظ نموده و همین موقعیت سبب آن میگردد که ممالک و قدرت های اقتصادی بزرگ همیشه در تلاش آن باشند که اوضاع را مغشوش نگه دارند زیرا در صورت موجودیت افغانستان باثبات و قوی اکثر منافع آنها در معرض خطر واقع میگردد. پاکستان نمیخواهد موجودیت افغانستان قوی را شاهد باشد زیرا روابط حسنه تاریخی و دایمی میان هند و افغانستان توانمند در حالیکه هردو کشور با پاکستان معضله سرحدی دارد تهدید بزرگی برای بقای تمامیت ارضی پاکستان امروز خواهد بود. و جانب دیگر آهسته – آهسته پاکستان اهمیت خود را منحیث یگانه پایگاه امریکا در منطقه از دست میدهد زیرا تا زمانیکه شوروی سابق در جمهوریت های آسیای میانه حضور بالقوه داشت افغانستان حیثیت خط حایل بین دو قدرت را داشت و هردو قطب در تلاش بودند آنرا بدست بیاورند و خود را یک قدم به حریف نزدیکتر سازند بنا امریکا به پاکستان منحیث تخته خیز ضرورت داشت زیرا همسرحد با سه ملک مهم در سیاست خارجی امریکا بود (افغانستان , چین و ایران ) ولی حالا که روسیه یک قدم به عقب رفته و ممالک آسیای میانه در پرده دوربین هر دیده میشود افغانستان موقعیت پاکستان دیروز را بدست آورده زیرا یگانه کشور همسرحد با ایران و تمامی جمهوریت های آسیای میانه است. اگر امروز ثبات در افغانستان حاکم گردد فردا همه کمک های نظامی و اقتصادی چند میلیارد دالری بلاعوض امریکا را از دست خواهد داد, پس به نفع خود میداند تا جنگ و بی ثباتی را در افغانستان جاری نگهدارد تا انهمه منافع را از دست ندهد. ایران به نوبه خود بدلیل حیاتی بودن آب که از افغانستان بدست می آورد نمیتواند افغانستان توانا را تحمل کند و از جانبی هم ایران میداند که هیچگاهی از رادار تشنگان نفت بیرون نبوده و نخواهد بود پس بهتر اینکه دشمنان خود را در افغانستان و عراق بدام اندازد نه آنکه در داخل خاک خود. قدرت های بزرگ چون امریکا و انگلیس تحت امر کمپنی های بزرگ نفتی و اسلحه سازی در تلاش نفوذ و بدست آوردن کنترول حوزه های جدید نفتی و دست نخورده آسیای مرکزی هستند و آسانترین راه رسیدن و کنترول آن افغانستان است . انهمه کشمکش یک نتیجه دارد و آنهم بربادی افغانستان.</p> <p>حالا شبکه های جاسوسی تمام این ممالک تا حد توان کوشیده اند تا ما را به اوج ضعف سوق دهند و برای بدست آوردن نتیجه مطلوب کوشیده اند سه سلاح ارزشمند که همیشه دشمنان و متعرضین را از پا درآورده بود از دست ما بگیرند و تا حدی موفق هم شدند این سه اسلحه عبارت بود از اتفاق , اطاعت بی قید وشرط از فتوای روحانیون و حس نفرت از اجنبی و خاصتا اجنبی غیر مسلمان.</p> <p>برای از بین بردن ملت و تقسیم آن به ملیت ها از شیوه های متفاوت استفاده بعمل آمد, به گونه مثال شوروی نخستین قدم را برداشت با رویکار آمدن حکومت طرفدار ایدیالوژی سوسیالیستی با اضافه نمودن یک ستون اضافی در تذکره تابعیت زیر عنوان ملیت و هم ترویج اصطلاحات چون ملیت های محروم که در نظر بعضی ها کوچک مینماید جنگ بزرگی را آغاز نمود, بعدا و به آهستگی تقسیم و تقویه دو قطب خلق با اکثریت پشتون و پرچم با اکثریت غیر پشتون, آنگاه قدمی به جلو رفته وزارت داخله را با اکثریت خلقی و امنیت دولتی را با اکثریت پرچمی و به همین ترتیب تا آخر سایر شیوه های بود که احساس کذب جدایی را در اذهان عامه تلقین نمود.<br class='autobr' /> پاکستان و ایران به ذعم خود کوشیدند مقاومت مجاهدین را با حمایت از تشکیل و تمویل نیروهای هفتگانه و هشت گانه به چند پارچه تقسیم نمایند و خیلی به آهستگی بدون آنکه کسی به آن بو ببرد فعالیت این گروه ها را طوری تنظیم نمود که در اخیر جهاد و قریب به سقوط حکومت داکتر نجیب الله ماهیت فرا قومی و فرا سمتی اکثر این گروه ها زیر سوال میرفت.</p> <p>امریکا و انگلیس چون مستقیما حضور نداشتند با استفاده از مطبوعات قدرتمند شیوه تبلیغاتی تفرقه انگیز را بکار بستند طور مثال جنگی میان دو گروه از مجاهدین را که دلیل آن ممکن تقسیم غنایم و یا هم منطقه بود و یا هم دشمنی شخصی به رنگ کاملا تازه و نا آشنا به مردم میرساند . به طور نمونه جنگی میان چند تن از افراد گروه حزب وحدت اسلامی و یکی از سرگروپان اتحاد اسلامی اتفاق افتاد , رادیو بی بی سی به جای اکتفا به تنها ذکر دو حزب اتحاد و وحدت اسلامی پسوند های چون "حزب وحدت با اکثریت هزاره تحت حمایت ایران" و "حزب اتحاد اسلامی با اکثریت پشتون تحت حمایت پاکستان و عربستان سعودی" را بکار برد. که از این شیوه حتی در عراق امروز هم استفاده مینماید و اصطلاحات "اکثریت سنی" , اکثریت شیعه" و غیره بکار میبرند.</p> <p>مردم افغانستان در طول تاریخ با شنیدن فتوای علما با دادن میلیونها قربانی چندین بار کشور را از چنگال متعرضین و ظالمان نجات داده اند, ولی حالا باید قبول کنیم که دیگر کمتر کسی حاضر خواهد بود که دعوت به جهاد را از زبان کسی لبیک بگوید نه بدلیل اینکه مردم ما خدا نخواسته کم عقیده شده باشند برعکس عقیده مردم متدین ما محکم تر از هر زمان دیگر است دلیل اصلی اینست که مردم نمیدانند کدام عالم را ترجیح دهند. همین حالا هستند روحانیونی که علیه حکومت کرزی اعلان جهاد کرده اند و کسانیکه علیه طالبان, عوام از نیات درونی هیچ جناحی آگاهی کامل ندارند پس چگونه میتوانند انتخاب نمایند که از کی باید پیروی کرد و اینهمه چرا اتفا ق افتاد؟ زمانیکه دست های خارجی موفق گردید با استفاده از نقاط ضعف ما جهاد برحق مارا بدنام بسازند و بعدا با زمینه سازی برای تولد و به قدرت رسیدن طالبان و خاموشی و دادن چراغ سبز به (ISI) پاکستان در مورد تخریب افغانستان و کشتار ها بدست آنها در حقیقت طبقه روحانی افغانستان را ضربه جبران ناپذیر زد و حالا مردم علاقه چندان به شنیدن نام مجاهد و طالب ندارند بدون اینکه توجه کنند که کلمه مجاهد و طالب پاکترین لقب بعد از شهید و غازی است . ولی اینکه یکتعداد خواسته یا نخواسته تحت این دونام به جنایات دست زدند نباید مفهوم و معنی اصلی این کلمات را تحت الشعاع قرار دهد.</p> <p>بعد از اینهمه مصایب و فروپاشی نظام اقتصادی , سیاسی و اجتماعی افغانستان مردم ما در زیر خط فقر اقتصادی زنده گی میکنند و نظر به حکم شرعی و احساسات بشری توان آنرا ندارند که فرزندان خود را از گرسنگی در حال مرگ ببینند و فریضه خود میدانند تا برای آنها لقمه نانی و پارچه لباسی تهیه کنند حالا اگر این همه را خارجی میدهد یا داخلی اهمیتی ندارد , مردم من با وجود که غرور خود را دارد ولی نمیتوانند لقمه نانی را که بدست میآورند رد نمایند. با آنکه در دل اجنبی را نمیخواهند ولی جبرا خاموشی گزیده اند .</p> <p><strong>حالا چه باید کرد؟</strong></p> <p>در قدم نخست بیداری و تشخیص مصلحت و منافع ملت اساسی ترین وسیله برای نجات از حالت فعلی است و این وظیفه قلم بدستان روشنفکر و دگر اندیش است تا با روشن ساختن اذهان عامه ملت را به هماهنگی و یکپارچگی سوق دهد و بجای نوشتن ( کی چه کرد؟) وقت آنست تا ( کی چه کند؟) را بنویسد و در راه اعمار پلهای درهم شکسته اعتماد و ملت سازی بکوشند.</p> <p>از کسانیکه امروز در سطح رهبری قرار دارند تقاضای خاصی ندارم زیرا به یقین آنچه را بالا گفته آمدیم میدانند ولی تا حال کوچکترین قدمی برنداشته اند تا در ترمیم آن بکوشند پس میشود گفت که نیت آنرا ندارند.</p> <p>ولی مهتر از همه از فرد فرد ملت میخواهم که بدانند که اینهمه عقده و تبعیض کاروان را به جایی نمیرساند , اگر مسلمانیم پس تبعیض و نفرت چرا؟ اگر میخواهیم آزاد زنده گی نمائیم و مالک حال و آینده خود باشیم پس چرا همدل و همدست در دفع اینهمه توطئه ها نکوشیم؟ اگر امریکا متشکل از چندین نژاد , لسان , رنگ و صد ها قوم و دهها مذهب و آنهم اکثریت مهاجر نه بومی میتواند دعوی حاکمیت بالای جهان را داشته باشند چرا ما توان حد اقل دعوی حاکمیت بالای خود را نداشته باشیم؟</p> <p>و از روحانیون و عالمان عزیز خود میخواهم که از برای رب العلمین و به روی حبیب مقبولش رهبری این ملت را بدست گیرید. اگر رهبران سیاسی در یک موضوع شش جهت موضع اختیار میکنند مشکلی نیست زیرا هرکدام عقیده متفاوت در مورد برخورد با اوضاع را دارند ولی شما که تمام پیروی از یک خط میکنید و علم و مرجع حکم تان یکی است, چرا در یک مسئله فتوای متفاوت میدهید.</p></div>