https://www.kabulpress.org/ [en]Kabul Press? is a critical, independent, multilingual platform publishing uncensored, creative journalism in Hazaragi, Dari, Persian, and English. It amplifies underrepresented voices, challenges dominant narratives, and defends human rights and democracy, with a focus on the Hazara genocide and the struggles of stateless nations.[fa]کابل پرس رسانه ای آزاد و انتقادی است که بدون سانسور به زبان های هزاره گی، دری و پارسی منتشر می شود. کابل پرس با چالش روایت های غالب، صداهای سرکوب شده را برجسته کرده و با دفاع از حقوق بشر و دموکراسی، بر نسل کشی هزاره و رنج ملت های بدون دولت تمرکز می کند.[/multi] fa SPIP - www.spip.net https://www.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L144xH41/siteon0-0acbd.png?1769345167 https://www.kabulpress.org/ 41 144 https://www.kabulpress.org/article1672.html https://www.kabulpress.org/article1672.html 2009-11-02T00:00:00Z text/html fa <p>ولادمیر مایاکوفسکی در نوزدهم دسامبر سال 1893 در روستای بگدای که اکنون مایاکوفسکی خوانده می‌شود متولد شد. در سیزده سالگی همراه خانواده‌اش به مسکو رفت و در پانزده‌سالگی به گروه‌های انقلابی پیوست. با پیروزی بلشویک‌ها به طرفداری از آن‌ها پرداخت و مورد حمایت قرار گرفت. مایاکوفسکی در نقاشی و شعر استعدادی کم‌نظیر داشت. در شعر به زبان عامه تکیه می‌کرد و معتقد بود ادبیات باید زبان توده باشد. شعر مایاکوفسکی فریاد اعتراضی بر تمدن امروز و فجایع حاصل از آن است. شعر او بیش از اشعار هر شاعر دیگری بر شعر (…)</p> - <a href="https://www.kabulpress.org/rubrique58.html" rel="directory">چهره های ماندگار</a> <img src='https://www.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L150xH115/arton1672-d6c4d.jpg?1769423947' class='spip_logo spip_logo_right' width='150' height='115' alt="" /> <div class='rss_chapo'><p>ولادمیر مایاکوفسکی در نوزدهم دسامبر سال 1893 در روستای بگدای که اکنون مایاکوفسکی خوانده می‌شود متولد شد. در سیزده سالگی همراه خانواده‌اش به مسکو رفت و در پانزده‌سالگی به گروه‌های انقلابی پیوست. با پیروزی بلشویک‌ها به طرفداری از آن‌ها پرداخت و مورد حمایت قرار گرفت. مایاکوفسکی در نقاشی و شعر استعدادی کم‌نظیر داشت. در شعر به زبان عامه تکیه می‌کرد و معتقد بود ادبیات باید زبان توده باشد. شعر مایاکوفسکی فریاد اعتراضی بر تمدن امروز و فجایع حاصل از آن است. شعر او بیش از اشعار هر شاعر دیگری بر شعر معاصر روسی تاثیر گذاشته است. مایاکوفسکی را بنیانگذار شعر نو در روسیه می‌دانند. او نخستین شاعری است که وزن را در لحن و توافق اصوات معرفی نمود.</p> <p>«انسان»، ابر شلوار پوش و «ستون فقرات» از آثار اوست.</p> <p>ولادمیر مایاکوفسکی به رغم محبوبیت و موفقیت بسیار در سال 1930 به زندگی خود پایان داد.</p></div> <div class='rss_texte'><object width="425" height="355"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Nju_ZQa23jU&hl=en"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/Nju_ZQa23jU&hl=en" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="355"></embed></object> <p><strong>فکرتان خواب می بیند</p> <p>بر بستر مغزهای وارفته</p> <p>خوابش نوکران پروار را ماند</p> <p>بر بستر آلوده</p> <p>باید برانگیزم جُل خونین دلم را</p> <p>باید بخندم به ریشها</p> <p>باید عُنُق و وقیح</p> <p>ریشخند کنم</p> <p>باید بخندم آنقدر</p> <p>تا دلم گیرد آرام</p> <p>بر جان من نه هیچ تار موی سفید است</p> <p>نه هیچ مه پیرانه</p> <p>من زیبایم</p> <p>بیست و دو ساله</p> <p>تندر صدایم</p> <p>می درد</p> <p>گوش دنیا</p> <p>پس می خرامم</p> <p>ای شما</p> <p>ظریف الظرفا</p> <p>که عشق را با کمانچه می خواهید</p> <p>ای شما</p> <p>خشن الخُشنا</p> <p>که عشق را</p> <p>با طبل و تپانچه می خواهید</p> <p>سوگند حتی یک نفرتان</p> <p>نمی تواند پوستش را</p> <p>چون من شیار اندازد</p> <p>تا نماند بر آن</p> <p>جز</p> <p>رد در ردِ لب و لب</p> <p>گوش کنید</p> <p>در آنجا</p> <p>در تالار</p> <p>زنی هست</p> <p>از انجمن فرشته های آسمان</p> <p>می گیرد دستمزد</p> <p>کتان تنش نازک است و برازنده</p> <p>می بینیدش</p> <p>ورق می زند لب هایش را</p> <p>گفتی کدبانویی</p> <p>کتاب آشپزی</p> <p>اگر بخواهید</p> <p>تن هار می کنم</p> <p>همانند آسمان</p> <p>رنگ در رنگ</p> <p>اگر می خواهید</p> <p>حتی از نرم نرمتر می شوم</p> <p>مرد</p> <p>نه</p> <p>ابری شلوارپوش می شوم</p> <p>من به گلبازار باور ندارم</p> <p>چه بسیار فخر فروخته اند به من</p> <p>مردان و زنان</p> <p>مردانی</p> <p>کهنه تر از هر مریضخانه</p> <p>زنانی</p> <p>فرسوده تر از هر ضرب المثل .</p> <p>1</p> <p>تب نوبه</p> <p>شعر می بافد:</p> <p>در فکری ...</p> <p>در اودسا بود</p> <p>اودسا</p> <p>ماریا می گوید:</p> <p>تا ساعت چهار</p> <p>هشت</p> <p>نُه</p> <p>ده</p> <p>می رسد دهشت شب</p> <p>می گذارد تنها پنجره را</p> <p>شب</p> <p>شب سیاه</p> <p>شب سردِ زمستان</p> <p>شمعدانها شیهه می کشند</p> <p>در پشتم می خندند</p> <p>به پشت پیر شده ام</p> <p>من</p> <p>دیگر</p> <p>نه آن منم</p> <p>کوهی مویانم من</p> <p>کوهی</p> <p>از رگ به خود پیچانم</p> <p>مگر کوه هم دل دارد؟</p> <p>کوه</p> <p>خیلی هم دل دارد</p> <p>به درک</p> <p>جسم مفرغینم!</p> <p>به درک</p> <p>قلب سرد آهنینم!</p> <p>اما نخواهد خفت زنگ شبانهء دلم</p> <p>جز در نرم</p> <p>جر</p> <p>در</p> <p>زن</p> <p>این منم</p> <p>گندهء غول</p> <p>خم می شوم</p> <p>می سایم پنجره را با پیشانی</p> <p>شیشه آب می وشد</p> <p>علامت عشق است ؟</p> <p>چه عشقی ؟</p> <p>عشقی بزرگ؟</p> <p>عشقی کوچک؟</p> <p>هوس؟</p> <p>بدنی اینچنین غول آسا و عشق ؟</p> <p>عشق بزرگ؟</p> <p>نه؟</p> <p>عشق کوچک؟</p> <p>هوس ؟</p> <p>آری</p> <p>هوسی کوچک و سر به زیر</p> <p>می جهاندش از جا <br class='autobr' /> می کندش آرام</p> <p>زنگولهء درشکه</p> <p>بر چهره ی پرلک و پیس باران</p> <p>می سایم چهره</p> <p>می کشم انتظار</p> <p>هنوز</p> <p>هنوز و هنوز وهنوز</p> <p>خیسم می کند</p> <p>موجاموج دریای شهر</p> <p>نیمه شب چاقو می کشد</p> <p>می رسد</p> <p>سر می برد</p> <p>گم شو !</p> <p>می افتد</p> <p>ضربه ی دوازدهم ساعت</p> <p>انگار</p> <p>بیفتد از تن</p> <p>سر بریده ی محکوم</p> <p>پیشنِماها</p> <p>شکلک در می آورند</p> <p>هیاهو می کنند</p> <p>دانه های خاکستری باران</p> <p>انگار</p> <p>ناودان های قدیس سیمای کلیسای نوتردام پاریس اند</p> <p>با فریاد وا مُصیبتا</p> <p>بس نیست زن ملعون ؟</p> <p>اگر باز بگذرد اندکی</p> <p>فریاد</p> <p>در خواهد داد</p> <p>دهان</p> <p>می شنوی</p> <p>پرش آرام پی هایم</p> <p>می پرند در جا</p> <p>همانند بیماری بر تخت</p> <p>می بینی ؟</p> <p>اول</p> <p>تاتی تاتی</p> <p>بعد</p> <p>تاتی تاتی</p> <p>یکهو</p> <p>بیقرار</p> <p>فرزو ناآرام</p> <p>می دوند</p> <p>پیی تنها</p> <p>می جهاند از جا</p> <p>دو پی خفته</p> <p>می پراندشان در جا</p> <p>در رقصی جنون آسا</p> <p>گچ از سقف فروریخت</p> <p>پی های گنده</p> <p>پی های کوچولو</p> <p>پی های بی شمار</p> <p>می رقصند با هم لجامشان رها</p> <p>ناگهان</p> <p>می افتند از پا</p> <p>می لغزد به درون اتاق</p> <p>شب</p> <p>شب پر در گِل</p> <p>اسیرش می شود نگاه</p> <p>این چیست ؟ <br class='autobr' /> جراجر در</p> <p>مهمانسرا</p> <p>می ساید به هم</p> <p>دندان</p> <p>می آیی</p> <p>عُنُق تر از عُنُق</p> <p>می گزی پوست پوست گوزن ِ دستکشت را</p> <p>می گویی :</p> <p>راستی</p> <p>خبر داری ؟ <br class='autobr' /> دارم شوهر می کنم</p> <p>بکن!</p> <p>به درک! <br class='autobr' /> خیال می کنی از پا در می آیم ؟</p> <p>چه باک!</p> <p>ببین <br class='autobr' /> آرامم</p> <p>آرام تر از نبض یک مرده</p> <p>یادت رفته چه می گفتی</p> <p>جک لندن</p> <p>پول</p> <p>عشق</p> <p>ماجراجویی</p> <p>من اما می دیدم</p> <p>تو ژوکوند بودی</p> <p>ترا باید می ربودند</p> <p>ترا ربودند</p> <p>از نو عاشق</p> <p>با ز روشن خواهم کرد</p> <p>خم ابرو</p> <p>به آتش</p> <p>باز خواهم چرخاند</p> <p>خم ابروی به آتش روشنم را</p> <p>در قمارخانه ها</p> <p>آواره های بی خانه را</p> <p>خانه</p> <p>خنه های سوخته است</p> <p>بازی ام می دهی ؟</p> <p>جنونت</p> <p>یاقوت است</p> <p>عقل یاقوتت</p> <p>اما</p> <p>نمی ارزد به پشیز گدایان</p> <p>یادت رفته ؟</p> <p>آتشفشان وزووا بازی خورد</p> <p>پومپئی فرو مرد</p> <p>های! <br class='autobr' /> آقایان!</p> <p>های!</p> <p>کشته مرده های کفر و جنایت و قتل</p> <p>از شما می پرسم</p> <p>آیا دیده اید</p> <p>چهره یی آرام تر از چهره ی دژم من؟</p> <p>وقتی آرامم</p> <p>انگار</p> <p>خودم نیستم</p> <p>انگار</p> <p>در درونم</p> <p>کسی دیگر</p> <p>می زند دست</p> <p>می زند پا</p> <p>الو!</p> <p>مامان؟</p> <p>مامان!</p> <p>پسرت مریض شده !</p> <p>پسرت</p> <p>بهترین مریضی دنیا را گرفته</p> <p>مامان!</p> <p>قلب پسرت گُر گرفته</p> <p>مامان!</p> <p>بگو به خواهرها</p> <p>به لودا</p> <p>به اولگا</p> <p>بگو پسرت</p> <p>برادرشان</p> <p>د به در شده</p> <p>هر کلامی</p> <p>می جهد بیرون</p> <p>از دهان سوخته اش</p> <p>رانده است و مطرود</p> <p>حتی هر شو خی اش</p> <p>مطرود است و رانده</p> <p>ذهان سوخته پسرت</p> <p>روسپی خانه ی آتش گرفته یی است</p> <p>قی می کند</p> <p>روسپیان برهنه اش</p> <p>مردم بو می کشند</p> <p>بو</p> <p>بوی سوختگی است</p> <p>آتش نشانی کمک!</p> <p>اما</p> <p>آتش نشان ها</p> <p>درنگ!</p> <p>ترا به چکمه هایتان</p> <p>ترا به برق کلاهتان</p> <p>قلب مشتعلم را</p> <p>با ملایمت</p> <p>خاموش کنید</p> <p>خودم برایتان</p> <p>آب خواهم آورد</p> <p>چلیک چلیک</p> <p>از همه ی چشم های اشک</p> <p>بگذلرید دنده هایم را بگیرم</p> <p>می خواهد بیرون بپرد</p> <p>از قلبم</p> <p>فرو می شکنند دنده ها</p> <p>اما بیرون نخواهی پرید از قلبم</p> <p>بوسه ی کوچک جزغاله یی</p> <p>قد می کشد</p> <p>در شکاف لب ها</p> <p>می نشیند</p> <p>بر چهره ی سوخته</p> <p>بوسه</p> <p>مامان!</p> <p>من شاعری بلد نیستم</p> <p>در نمازخانه ی قلبم</p> <p>شعر می خوانند</p> <p>دیگران</p> <p>می جهند بیرون از سرم</p> <p>تندیس های جزغاله ی اعداد</p> <p>مجسمه ی کلمات</p> <p>انگار</p> <p>بگریزند از خانه ی گُر گرفته</p> <p>طفلان</p> <p>انگار</p> <p>سرکشد به آسمان</p> <p>از دست های سوخته ی لوستیانیا</p> <p>وحشتِ نبودِ آسمان</p> <p>می گریزند</p> <p>از بندر</p> <p>نوری صد چشم</p> <p>می شتابد بر ترسیده مردم</p> <p>واپسین فریادم</p> <p>می پیچد</p> <p>در سکوتی که داده او را امان :</p> <p>تو دستِ کم</p> <p>تو</p> <p>بازگو</p> <p>ناله کنان</p> <p>بازگو</p> <p>با قرن ها</p> <p>که من</p> <p>می سوزم</p> <p>2</p> <p>بر عرشم برید</p> <p>من بزرگ نیستم</p> <p>من بر آنچه هست</p> <p>نوشته ام</p> <p>نیست</p> <p>دیگر نمی خواهم بخوانم هیچ چیز</p> <p>کتاب؟</p> <p>این بی مصرف؟</p> <p>می پنداشتم</p> <p>خرامان خرامان راه می رود شاعر</p> <p>می جنباند لب</p> <p>می نشیند</p> <p>بر مغز خرفتش</p> <p>الهام</p> <p>می جوشد</p> <p>شعر</p> <p>اییده می شود</p> <p>کتاب</p> <p>زکی!</p> <p>می روی و می روی</p> <p>ساعت ها و ساعت ها</p> <p>شاید بجوشد شعر</p> <p>تاب می آوری خوره ی زخم تخمیر</p> <p>در گِل و لای قلب</p> <p>ماهی ِ ابله خیال</p> <p>می زند دست</p> <p>می زند پا</p> <p>تا بی انتها</p> <p>در جراجر وزن و قافیه</p> <p>می پزد</p> <p>آرام آرام <br class='autobr' /> خورشت عشق و بلبل</p> <p>و</p> <p>می پیچد به خود</p> <p>کوچه ی بریده زبان</p> <p>ندارد زبان تا کند فریاد</p> <p>ندارد زبان تا گوید سخن</p> <p>مغرور</p> <p>برمی افرازیم از نو</p> <p>برج های بابل را در شهر</p> <p>تا از نو تختشان کند خدا</p> <p>در علفزاری</p> <p>ه علفش</p> <p>زبانی ناآشنا</p> <p>کوچه</p> <p>بی صد</p> <p>دمید بر آتش</p> <p>فریاد</p> <p>راست</p> <p>بیرون پرید از ته حلق</p> <p>تاکسی های پر مسافر</p> <p>کالسکه های نحیفِ مردمی</p> <p>سیخ</p> <p>ایستادند به نبرد</p> <p>جهید به حلقشان</p> <p>گِل <br class='autobr' /> سینه ها لگدمال شد</p> <p>سینه ها</p> <p>زیر لگدها</p> <p>از سل هم تخت تر شد</p> <p>سیاهی را شهر سد شد</p> <p>درهم شکست صحن چنبر زده بر گلویش را</p> <p>قی کرد</p> <p>در میدان</p> <p>ازدحام را</p> <p>همه ناله کردند:</p> <p>خدایا</p> <p>کَندند ترا از سرودخوانی ملایکت</p> <p>بده</p> <p>مکافاتشان!</p> <p>اما کوچه چمبلتمه زد</p> <p>فریاد کشید:</p> <p>رسیده است وقت غذا!</p> <p>گره پرتردید ابروها</p> <p>می آراید <br class='autobr' /> کروپ ها و کروپ بچه های شهر</p> <p>می گندد</p> <p>در دهان</p> <p>لاشه ی خردجثه ی کلمات ِ مرده</p> <p>دو واژه <br class='autobr' /> تنها دو واژه</p> <p>می شوند پروار:</p> <p>خائن</p> <p>و انگار</p> <p>شوربا</p> <p>این دو شعر</p> <p>اشک بر گونه</p> <p>یال می برند</p> <p>در کوچه</p> <p>فراری می شوند</p> <p>اما مگر می شود</p> <p>فقط</p> <p>با دو شعر</p> <p>زن را سرود</p> <p>دوشیزگی را</p> <p>عشق را</p> <p>گل کوکب ِپنهان در زیر شبنم را</p> <p>هم صدا</p> <p>با شاعر سرقافله</p> <p>جمعیت شهرنشین را:</p> <p>دانشجویان</p> <p>روسپیان</p> <p>پادوان</p> <p>آقایان!</p> <p>بس است</p> <p>مگر گدایید؟</p> <p>صدقه ممنوع !</p> <p>بسپاریدشان به ما</p> <p>قلدران لات</p> <p>لات های بزن بهادر</p> <p>حرف را خفه خواهیم کرد</p> <p>در دهانشان <br class='autobr' /> خواهیم درید از هم</p> <p>کثافت های پلشت را</p> <p>این مؤخره های اضافی کتاب را</p> <p>که می چسبند</p> <p>به هر تخت دو نفری</p> <p>آیا نباید</p> <p>فروتنانه</p> <p>خیسشان کنیم ؟</p> <p>مردم <br class='autobr' /> فریاد</p> <p>کمک!</p> <p>من یک سرود می خواهم:</p> <p>که سرود اوراتوریو!</p> <p>مگر</p> <p>ما</p> <p>خود</p> <p>مخلوق داغ ترین سرود نیستیم؟</p> <p>سرودی که پیچیده است</p> <p>اکنون</p> <p>در هر کارخانه</p> <p>در هر آزمایشگاه</p> <p>مرا چه کار با فاوست</p> <p>با خرامیدنش بر پارکتِ آسمان</p> <p>دست در دستِ مِفیتسو</p> <p>سوار بر موشک آتشبازی</p> <p>من</p> <p>میخ کفشم</p> <p>از هر تراژدی گوته</p> <p>دردناک تر است</p> <p>حرفم را بشنوید</p> <p>من ثروتم از همه بیشتر است</p> <p>من</p> <p>هر کلمه ام</p> <p>می آفریند جان</p> <p>می ستاید شادی های جسم</p> <p>من می گویم: <br class='autobr' /> حتی</p> <p>خردترین غبار زندگی</p> <p>هزاربار می ارزد به من</p> <p>به آنچه اینکم</p> <p>به آنچه پیش از این بوده ام</p> <p>بشنوید</p> <p>سخن می گوید زرتشت</p> <p>زرتشت نوین</p> <p>زرتشت لب فریاد</p> <p>زرتشت بی قرار</p> <p>نالان:</p> <p>ما</p> <p>ابدیان شهر جذام</p> <p>ساکنان بیمار شهر گِل و رز</p> <p>بیماریمان واگیر</p> <p>ما</p> <p>خواب آلودهای کفن سیما</p> <p>ما</p> <p>با لب هایمان</p> <p>آویزان</p> <p>چتچراغ وار</p> <p>ما</p> <p>حتی</p> <p>از آسمان ِ دریاشسته</p> <p>حتی</p> <p>از آسمان پرآفتابِ شهر ونیز</p> <p>پاکتریم</p> <p>گم شود</p> <p>هومر</p> <p>بمیرد</p> <p>اووید</p> <p>خبر نداشتند از ما</p> <p>از آبله ی پیه و روغن</p> <p>خورشید</p> <p>از تماشای طلای جانمان رنگ می بازد</p> <p>ما</p> <p>رگ داریم</p> <p>ما را ماهیچه هاست</p> <p>ندارد</p> <p>لابه</p> <p>هیچ</p> <p>زورِ رگ و ماهیچه</p> <p>چرا به لابه</p> <p>جوییم</p> <p>مودت زمانه؟</p> <p>هر یک از ما</p> <p>به مشتش مهار عالم است!</p> <p>چنین گفتم</p> <p>زرتشت وار</p> <p>از وعظم</p> <p>مسیح گونه</p> <p>جلجتاها بر پا شد</p> <p>در پتروگراد</p> <p>در مسکو</p> <p>در اودسا</p> <p>در کیف</p> <p>شنوندگانم</p> <p>یک صدا</p> <p>بانگ برداشتند:</p> <p>بر صلیبش کنید!</p> <p>بر صلیب!</p> <p>ای آدم ها</p> <p>دردم می دهید</p> <p>اما عزیزتان می دارم</p> <p>نزدیکتان می دانم</p> <p>آیا ندیده اید</p> <p>لیسه ی سگ را</p> <p>بر</p> <p>دست سنگ انداز؟</p> <p>من</p> <p>امروز</p> <p>مسخره ی عالمم</p> <p>مضحکه ی خاص</p> <p>به قصه یی مانندم</p> <p>ملال آور</p> <p>بی معنا</p> <p>اما</p> <p>من</p> <p>می بینم</p> <p>عبور آن کس را</p> <p>که هیچ کس نمی بیند</p> <p>از کوهسار زمان</p> <p>می بینم</p> <p>فرود1916 را</p> <p>بر تاج ِ خار انقلاب</p> <p>بر پیشاپیش خیل گرسنگان</p> <p>بر مسندی که نمی بیند</p> <p>که ناتوان است از دیدنش</p> <p>چشم کوتوله ی مردم</p> <p>زیرا</p> <p>من</p> <p>هر آنجایم که درد آن جاست</p> <p>زیرا</p> <p>من</p> <p>بر هر دانه ی اشک</p> <p>مصلوب شده ام</p> <p>من</p> <p>گناهانم</p> <p>یکسر</p> <p>نابخشودنی است</p> <p>زیرا</p> <p>من <br class='autobr' /> در جان خود</p> <p>سوزانده ام</p> <p>محبت نه</p> <p>کشتزارهای محبت را</p> <p>و</p> <p>جانسوزان</p> <p>از فتح هزاران هزار باستیل</p> <p>دشوارتر است</p> <p>وقتی منجی بیاید</p> <p>وقتی شما</p> <p>در طنین انقلاب</p> <p>بپیوندید به او</p> <p>من</p> <p>از تن</p> <p>جان خواهم کند</p> <p>من</p> <p>جان ِ کنده از تن</p> <p>زیر پا</p> <p>صاف خواهم کرد</p> <p>من</p> <p>جان ِ صاف شده</p> <p>خون چکان</p> <p>پرچم شما خواهم کرد</p> <p>3</p> <p>چه سود</p> <p>یورش مشت پلشت را</p> <p>در شادی ِ نور؟</p> <p>آمد</p> <p>اندیشه ی جنون</p> <p>بر سر کرد</p> <p>لچک یأس</p> <p>بورلیوک</p> <p>وحشت زده</p> <p>گشاد کرد</p> <p>تنها چشمش را</p> <p>در یک فریاد</p> <p>بورلیوک</p> <p>لغزاند</p> <p>تن خود را</p> <p>از میان تنها چشمش</p> <p>آن سان که</p> <p>رگبار هق هق اشک</p> <p>از وحشت مرگ</p> <p>می لغزاند</p> <p>به مغاک آب</p> <p>مسافران کشتی ِ غریق</p> <p>بورلیوک</p> <p>پاشید</p> <p>اندکی خون</p> <p>بر مژه ی خیس</p> <p>فرود آمد</p> <p>اوج گرفت</p> <p>رفت</p> <p>با محبتی</p> <p>بعید از تن فربهش</p> <p>برداشت و گفت:</p> <p>خُب!</p> <p>چه خوب است</p> <p>پنهان در پیراهنی زرد</p> <p>جان از گزند نگاه ایمن داشتن</p> <p>چه خوب است</p> <p>زیر دندان تیغه ی اعدام</p> <p>این فریاد:</p> <p>شیرککائو فان هوتن بنوشید!</p> <p>من</p> <p>این لحظه ی اوج</p> <p>این بلندای فشفشه را</p> <p>به هیچ چیز نخواهم داد</p> <p>نخواهم...</p> <p>چهره ی خمار سِوریانین</p> <p>همانند استکانی عرق</p> <p>قد کشید</p> <p>از پشت دود سیگار برگ</p> <p>با توام مردمک!</p> <p>اسمت را</p> <p>به چه جرئت</p> <p>گذاشته ای شاعر؟</p> <p>تو مرغی</p> <p>قدقد می کنی</p> <p>امروز</p> <p>باید</p> <p>با چماق</p> <p>کوبید</p> <p>بر فرق جهان</p> <p>کری در ذهنم می پیچد لجوج:</p> <p>آیا خوب می رقصم؟</p> <p>می بینید</p> <p>خوشم</p> <p>من پا انداز حقیر</p> <p>من ورقباز دغل</p> <p>خوشم</p> <p>ول می کنم شما را</p> <p>که اشکتان د رود قرن جاری است</p> <p>شما را</p> <p>که خیس می شوید</p> <p>با یک لاس</p> <p>من می روم</p> <p>از خورشید عینکی می سازم</p> <p>یکچشم</p> <p>می نشانم</p> <p>خورشید را</p> <p>بر چمخانه ام</p> <p>با لباسی</p> <p>مضحک</p> <p>خرامان خرامان</p> <p>دور زمین می گردم</p> <p>دل می برم</p> <p>دل می سوزانم</p> <p>در پیشاپیشم</p> <p>قلاده به گردن</p> <p>می گدانم ناپلئون را</p> <p>زمین جسمی زنانه می یابد</p> <p>زمین</p> <p>جمش را</p> <p>شهوتزده</p> <p>می لرزاند</p> <p>اشیاء جان می گیرند</p> <p>لب می جنبانند</p> <p>می گویند:</p> <p>پچ پچ پچ پچ پچ پچ</p> <p>ناگهان</p> <p>حتی ابرها</p> <p>آری</p> <p>ابرها و غیره و الخ</p> <p>نشاندند</p> <p>بر آسمان</p> <p>موجاموجی شگرف</p> <p>انگار</p> <p>کارگرانی سفیدپوش اند</p> <p>در گرمگرم تدارک اعتصاب</p> <p>تندر</p> <p>وحشیانه</p> <p>سرک کشید از پس یک ابر</p> <p>فین کرد</p> <p>خودپسندانه</p> <p>دماغ گنده اش را لرزاند</p> <p>پره پره</p> <p>آنی</p> <p>چهره ی آسمانی اش</p> <p>نقاب پرخشونتِ بیسمارکِ آهنین رخسار شد</p> <p>یک نفر</p> <p>اسیر در دام ابرها</p> <p>دست دریوزگی</p> <p>به سوی عرق فروشی دراز کرد</p> <p>حرکتش ظرافت بود</p> <p>ظرافت زن</p> <p>ظرافت لوله ی توپ</p> <p>می پندارید</p> <p>خورشید است</p> <p>می کشد بر گونه ی میخانه دست نوازش ؟</p> <p>ژنرال گالیفه است</p> <p>شورشیان را تیرباران می کند</p> <p>عابر!</p> <p>دست از جیب در آر!</p> <p>سنگی بردار!</p> <p>خنجری</p> <p>بمبی!</p> <p>دست نداری ؟</p> <p>با کله بپر وسط دعوا!</p> <p>به پیش گرسنگان حقیر</p> <p>بردگان کوچک</p> <p>تن نشورهای خو کرده به شپش</p> <p>به پیش!</p> <p>از این پس</p> <p>هر دوشنبه</p> <p>هر سه شنبه</p> <p>جشن ها را</p> <p>به خونمان</p> <p>رنگین</p> <p>خواهیم کرد</p> <p>تا زمین</p> <p>در زیر دشنه</p> <p>یاد آورد</p> <p>آنان را که حقیر و مسخره می خواست</p> <p>زمین پرگوشت و تپل است</p> <p>مثل سوگلی ِ مِترِس های روتسچیلد</p> <p>بگذار به اهتزاز درآیند</p> <p>پرچم ها</p> <p>هم در عیدهای آبرومند</p> <p>هم در تب بمباران</p> <p>تیرها</p> <p>بلندتر ببرید</p> <p>بلندتر</p> <p>بدن ِ خونین ِ آسیابانان حلق آویز!</p> <p>می غرید</p> <p>التماس می کرد</p> <p>شکم می درید</p> <p>تا قفل کند</p> <p>محکم تر</p> <p>دندان</p> <p>در دنده</p> <p>در آسمان ِ سرخ ِ از سرود مارسیز</p> <p>می ترکید</p> <p>غروب</p> <p>سلطه می یافت</p> <p>جنون</p> <p>خبر می داد</p> <p>از نیستی کامل</p> <p>شب خواهد آمد</p> <p>خواهد کشت</p> <p>خواهد درید</p> <p>می بینید</p> <p>شب</p> <p>باز</p> <p>مزاحم است</p> <p>شب</p> <p>مشتی ستاره دارد</p> <p>دستی خائن</p> <p>اما</p> <p>پراکنده کرده است</p> <p>ستاره هایش</p> <p>شب می آید</p> <p>شنگول مثل مامای</p> <p>می اندازد</p> <p>سنگینی ِ ماتحتش را بر شهر</p> <p>نه!</p> <p>این شب سیاه تر از سیاه را</p> <p>نگاه</p> <p>درهم نخواهد شکست</p> <p>پنهان</p> <p>در کنج میخانه کپیده ام</p> <p>می ریزم شراب بر جانم و بر سفره</p> <p>می بینم</p> <p>از کنج میخانه</p> <p>مریم عذرا <br class='autobr' /> با چشمتنی گرد</p> <p>می نشیند</p> <p>بر قلب</p> <p>چرا</p> <p>از سر رسم</p> <p>اختیار تاج را</p> <p>سپریم از</p> <p>به مشتی ولگرد؟</p> <p>می بینی</p> <p>باز</p> <p>از سر عادت</p> <p>باراباس را ترجیح دادند</p> <p>بر جلیلی ِ مغبون</p> <p>شاید</p> <p>دستی</p> <p>از سر عمد</p> <p>مرا</p> <p>چرخ کرده است میان آدم ها</p> <p>شاید</p> <p>من</p> <p>با این چهره ی گمم</p> <p>زیباترین پیران تو باشم</p> <p>بچه هایت را</p> <p>لذت</p> <p>کرده است تباه</p> <p>در راه است</p> <p>زمان مرگ</p> <p>بگذلر بچه هایت بزرگ شوند</p> <p>پسرانت</p> <p>پدر</p> <p>دخترانت مادر می شوند</p> <p>مادرانی پرورزند</p> <p>اما بگذار</p> <p>نوزادان</p> <p>همه</p> <p>کاکُل به سر به دنیا آیند</p> <p>کاکل</p> <p>خوش یمن است و پرافسون</p> <p>بگذار</p> <p>بر فرزندانشان</p> <p>نام بگذارند</p> <p>نام شعرهای مرا</p> <p>بگذارند</p> <p>من</p> <p>اعر ماشینم</p> <p>شاعر خاک رس</p> <p>اما</p> <p>شاید</p> <p>نباشم من</p> <p>جز حواری سیزدهم</p> <p>در خاکیترین انجیل ها</p> <p>شاید وقتی در ددرازنای روز</p> <p>صدایم می غرد</p> <p>هر ساعت</p> <p>وزغ وار</p> <p>شاید در آن هنگام</p> <p>فرومی بلعد مسیح</p> <p>عطر علف عشق جانم را</p> <p>4</p> <p>ماریا! ماریا! ماریا!</p> <p>راهم بده ماریا!</p> <p>تاب کوچه را ندارم</p> <p>راهم نمی دهی ؟</p> <p>می خواهی</p> <p>گونه هایم گود</p> <p>مزه از دست داده</p> <p>چشیده ی خاص و عام</p> <p>بیایم پیشت؟</p> <p>با صدایی بی دندان بگویم به تو:</p> <p>اینک شده ام مردی قابل اعتماد؟</p> <p>ماریا</p> <p>نگاهم کن</p> <p>پشتم خمیده شد</p> <p>در کوچه</p> <p>مردم</p> <p>چشم تنگ می کنند</p> <p>چشم هایی از چهل سال ولگردی فرسوده</p> <p>مردم</p> <p>چربی چربی گواتر چهار طبقه شان را سوراخ می کنند</p> <p>بر نان کپک زده ی نوازش هنوز بر جای مانده دندان هایم</p> <p>می خندد</p> <p>هق هق باران بر پیاده روها</p> <p>پیاده روهای وگرد</p> <p>ولگردانی در محاصره آب</p> <p>ولگردانی خیس</p> <p>که می لیسند</p> <p>جنازه های فرو رفته در سنگفرش کوچه ها</p> <p>بر مژه های خاکستری</p> <p>آری</p> <p>بر مژه ی تکه های یخ ِ سرما</p> <p>جاری است</p> <p>اشک</p> <p>آری</p> <p>پوزه ی باران</p> <p>می مکد</p> <p>عابران</p> <p>با چشمان بسته ی لوله های آب</p> <p>در درشکه ها</p> <p>برق م زنند</p> <p>پهلوانان</p> <p>از پُرخوری</p> <p>می ترکند</p> <p>مردم</p> <p>می چکد</p> <p>از لای شکاف ها</p> <p>پیه تنشان</p> <p>جاری می شوند</p> <p>در آب کدر</p> <p>درشکه ها</p> <p>نان های مکیده</p> <p>شامی های دندان گزیده</p> <p>ماریا</p> <p>آیا می شود</p> <p>در گوش فربه</p> <p>حرف محبت زده؟</p> <p>پرنده گرسنه است</p> <p>پرنده پرصداست</p> <p>پرنده به آواز زنده است</p> <p>من</p> <p>ماریا</p> <p>من</p> <p>مردم</p> <p>مردی سایه</p> <p>مرد که قی کرده است او را</p> <p>شب مسلول</p> <p>در دست کثیفِ خیابان ِ پرسنایا</p> <p>من همینم که هستم</p> <p>قبولم داری ؟</p> <p>ماریا</p> <p>راهم بده!</p> <p>می بینی</p> <p>انگشتانم</p> <p>متشنج</p> <p>می فشرند</p> <p>خرخره ی آهنی ِ زنگِ درت</p> <p>ماریا!</p> <p>کوچه</p> <p>جنگل جانوران وحشی است</p> <p>ببین</p> <p>بر گویم</p> <p>نه جای انگشت</p> <p>جای زخم است</p> <p>در را باز کن</p> <p>درد دارم</p> <p>می بینی</p> <p>فرورفته است</p> <p>در چشمم</p> <p>سنجاق سر</p> <p>در را باز کرد</p> <p>خوشگل من</p> <p>قشنگم</p> <p>از من نترس</p> <p>نخواهی یافت</p> <p>برگردن گوآسایم</p> <p>مانند کوهی مرطوب</p> <p>اجتماع شکم ِ عرق کرده ی زنان را</p> <p>می دانی ؟</p> <p>زندگی من</p> <p>غرق است</p> <p>در هزاران عشق بزگ پاک</p> <p>هزاران</p> <p>عشق کوچک ناپاک</p> <p>نترس</p> <p>در این روزگار سیاهِ خیانت</p> <p>از کف داده ام هزار چهره ام را</p> <p>لشکر معشوقه های مایاکوفسکی را</p> <p>اما باور کن</p> <p>در قلب من دیوانه</p> <p>معشوقه هایم</p> <p>خاندانی پرسلاله اند</p> <p>خاندانی همه شهبانو</p> <p>ماریا!</p> <p>با برهنگی ِ آزرم کریزت</p> <p>با لرزه ی پر دلهره ات</p> <p>بیا</p> <p>نزدیکم شو</p> <p>بده</p> <p>به من</p> <p>معصومیت ِ لبانت را</p> <p>من و دلم هرگز نبوده ام با هم تا یک بهار</p> <p>و در زندگی ِ من</p> <p>نبوده است</p> <p>جز یک صد نوبهار</p> <p>ماریا</p> <p>تیان</p> <p>مراد شاعران است</p> <p>ما</p> <p>من</p> <p>جسمم</p> <p>من</p> <p>سر تا پا</p> <p>مَردَم</p> <p>نمی خواهم</p> <p>جز جسمت</p> <p>در طلب جسمت</p> <p>مسیحی وار می گویم</p> <p>خدایا</p> <p>برسان روزی ام را</p> <p>قوتِ لایموتم را</p> <p>ماریا <br class='autobr' /> مال من شو !</p> <p>ماریا</p> <p>می ترسم از یاد ببرم اسمت را</p> <p>به سان شاعران</p> <p>که می ترسند از یاد ببرند</p> <p>آن کلمه را</p> <p>که زاده شد از شکنجه ی شب</p> <p>آن کلمه را</p> <p>که می نماید همتراز خدا</p> <p>اما</p> <p>همیشه به یاد خواهم داشت</p> <p>جسمت را</p> <p>اما</p> <p>همیشه دوست خواهم داشت</p> <p>جسمت را</p> <p>ما</p> <p>همیشه پاس خوهم داشت</p> <p>جسمت را</p> <p>بدان سان که سربازی</p> <p>جنگش درهم شکسته</p> <p>بی کس و بی مصرف</p> <p>پاس می دارد</p> <p>تنها پای برجای مانده اش را</p> <p>ماریا</p> <p>مرا نمی خواهی ؟</p> <p>مرا نمی خواهی</p> <p>افسوس باید</p> <p>باز بکشم بار قلبم را</p> <p>با درد و با اندوه</p> <p>آن سان که سگی</p> <p>بازمی کشد تا لانه</p> <p>اشکریزان</p> <p>پایش را</p> <p>که از جا کنده است قطار</p> <p>من</p> <p>با همه ی خون قلبم</p> <p>با رخت یکدست سفید قلبم</p> <p>با گل های خاکی که چسبیده است به آن</p> <p>باز می گردم</p> <p>به جاده</p> <p>سر یحیی</p> <p>آن استاد تعمید <br /><span class="spip-puce rtl"><b>–</b></span> خورشیدِ چرخان در گردِ زمین-</p> <p>هزارها هزاربار</p> <p>خواهد رقصید</p> <p>هیرودیاوار</p> <p>وقتی تمام شود رقص عمر من</p> <p>پخش خواهد شد</p> <p>ردپایم</p> <p>در هزاران هزار قطره ی خون</p> <p>می روم به آن بالا</p> <p>پیش پدرم</p> <p>سیاه از شبخوانی در فاضلاب</p> <p>می ایستم</p> <p>در کنارش</p> <p>سر به گوشش می برم</p> <p>می گویم :</p> <p>قربان</p> <p>خسته نشده اید</p> <p>از هر روز چرخاندن ِ نگاهِ مهربانتان</p> <p>در مربای ابرها؟</p> <p>بیا</p> <p>بر درخت خیروشر</p> <p>بازمی کنیم برپا</p> <p>تو</p> <p>طبق معمول</p> <p>حتی در هر گنجه هم خواهی بود</p> <p>ما</p> <p>با شراب هایمان</p> <p>حتی پتروس <br class='autobr' /> آن حواری عنق را</p> <p>خواهیم آورد به رقص</p> <p>بهشتی خواهیم داشت</p> <p>پر از حواهای خوشگل</p> <p>پدر!</p> <p>امر کن!</p> <p>گوش به فرمانم!</p> <p>آیا می خواهی</p> <p>همین حالا</p> <p>خوشگل ترین خانم خیابان را پیشکشت کنیم ؟</p> <p>نه!</p> <p>پد ر</p> <p>ابروی خاکستری ات را گره نینداز</p> <p>سر پر مویت را تکان نده</p> <p>می دانم</p> <p>در دل می گویی</p> <p>کیست این یارو</p> <p>این بالدار که پشت سرم ایستاده؟</p> <p>آیا اصلا معنای عشق را می داند؟</p> <p>آری</p> <p>من هم فرشته ام</p> <p>من هم فرشته بوده ام</p> <p>من هم نکاهی داشته ام</p> <p>همانند نگاه خروس قندی</p> <p>اما چه کنم</p> <p>خسته ام</p> <p>نمی خواهم</p> <p>به مادیان های شکری بلوری</p> <p>هدیه کنم جام های پرنقش و نگار</p> <p>پدر</p> <p>من</p> <p>از تو</p> <p>دو دست دارم</p> <p>من</p> <p>از تو</p> <p>لب دارم</p> <p>پس چرا نمی توانم</p> <p>ببوسم</p> <p>ببوسم ببوسم ببوسم</p> <p>وهربار <br class='autobr' /> درد نکشم؟</p> <p>ترا قدرتمند تم پنداشتم</p> <p>اما تو ضعیفی</p> <p>تو</p> <p>کوچکی</p> <p>دیدی؟</p> <p>کفر گفتم</p> <p>حالاست چاقو هم بکشم</p> <p>لاشخورها!</p> <p>بال هایتان تنگ تر!</p> <p>در بهشت جا کم است</p> <p>گفتم تنگ تر!</p> <p>چرا بال هایتان خیس است؟</p> <p>چرا بال هایتان از ترس مرده؟</p> <p>اما تو</p> <p>عودزده ی عودخور</p> <p>من</p> <p>شکمت را سفره خواهم کرد</p> <p>من</p> <p>شکمت را جر خواهم کرد</p> <p>از این جا</p> <p>تا</p> <p>آلاسکا</p> <p>ولم کنید</p> <p>کسی جلودارم نخواهد شد! <br class='autobr' /> دروغ گفتم</p> <p>آیا حقش را داشتم؟</p> <p>آرام باشم؟</p> <p>از این هم آرام تر؟</p> <p>ممکن نیست !</p> <p>می بینید</p> <p>باز</p> <p>آسمان سرخ است از خون ِ کشتار</p> <p>باز</p> <p>ستاره ها را سر بریده اند</p> <p>هی!</p> <p>با توام آسمان!</p> <p>بردار کلاهت را!</p> <p>دارم سان می بینم</p> <p>صدایی برنمی خیزد</p> <p>جهان</p> <p>گوش گنده اش را</p> <p>گوش پرستاره ی پرکنه اش را</p> <p>بر روی دست گذاشته است</p> <p>خفته است</p> <p>[1915]<br class='autobr' /> </strong></p></div> https://www.kabulpress.org/article4177.html https://www.kabulpress.org/article4177.html 2009-10-21T02:31:55Z text/html fa <p>سرگِی پاراجانُف فيلم ساز مشهور ارمنی - روسی ست که در سال 1924 در شهر تفلیس بدنیا آمد. رنگ انار فيلم ساخته ی او يکی از شاهکارهای سینمایی قرن بيستم است. <br class='autobr' /> قسمت اول: <br class='autobr' /> فصل قبل از کودکی <br class='autobr' /> قسمت دوم <br class='autobr' /> فصل کودکی و قسمتی از فصل جوانی: از ظهور در آستانه، تولد، سرگردانی بین زنانگی و مردانگی تا قبل از ظهور معشوق <br class='autobr' /> قسمت سوم <br class='autobr' /> فصل جوانی: عاشق شدن - دنیای اجتماعی <br class='autobr' /> قسمت چهارم <br class='autobr' /> سرزمین مرده‌ها <br class='autobr' /> قسمت پنجم <br class='autobr' /> فصل میان‌سالی: به دیر رفتن و تقابل دوگونه زندگی در دیر <br class='autobr' /> قسمت ششم <br class='autobr' /> قسمت هفتم <br class='autobr' /> قسمت هشتم <br class='autobr' /> قسمت (…)</p> - <a href="https://www.kabulpress.org/rubrique58.html" rel="directory">چهره های ماندگار</a> <img src='https://www.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L150xH135/arton4177-89357.jpg?1769423947' class='spip_logo spip_logo_right' width='150' height='135' alt="" /> <div class='rss_chapo'><p>سرگِی پاراجانُف فيلم ساز مشهور ارمنی - روسی ست که در سال 1924 در شهر تفلیس بدنیا آمد. رنگ انار فيلم ساخته ی او يکی از شاهکارهای سینمایی قرن بيستم است.</p></div> <div class='rss_texte'><p>قسمت اول:</p> <p>فصل قبل از کودکی</p> <object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/hrO-KCYxBTk&hl=en&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/hrO-KCYxBTk&hl=en&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object> <p>قسمت دوم</p> <p>فصل کودکی و قسمتی از فصل جوانی: از ظهور در آستانه، تولد، سرگردانی بین زنانگی و مردانگی تا قبل از ظهور معشوق</p> <object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/pholcn6dDUg&hl=en&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/pholcn6dDUg&hl=en&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object> <p>قسمت سوم</p> <p>فصل جوانی: عاشق شدن - دنیای اجتماعی</p> <object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/G5KvhkLz1p0&hl=en&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/G5KvhkLz1p0&hl=en&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object> <p>قسمت چهارم</p> <p>سرزمین مرده‌ها</p> <object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/HvuEe3JyQOc&hl=en&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/HvuEe3JyQOc&hl=en&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object> <p>قسمت پنجم</p> <p>فصل میان‌سالی: به دیر رفتن و تقابل دوگونه زندگی در دیر</p> <object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/dp1REOEv4CA&hl=en&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/dp1REOEv4CA&hl=en&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object> <p>قسمت ششم</p> <object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/9g4Q-PYk5A4&hl=en&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/9g4Q-PYk5A4&hl=en&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object> <p>قسمت هفتم</p> <object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/sJzBoim8a8g&hl=en&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/sJzBoim8a8g&hl=en&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object> <p>قسمت هشتم</p> <object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/wrtwZuB5LDQ&hl=en&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/wrtwZuB5LDQ&hl=en&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object> <p>قسمت نهم</p> <object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/0JnIDt3cSsw&hl=en&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/0JnIDt3cSsw&hl=en&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object> <p>قسمت دهم</p> <object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/fQ1J16yp8cc&hl=en&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/fQ1J16yp8cc&hl=en&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object></div> https://www.kabulpress.org/article1878.html https://www.kabulpress.org/article1878.html 2009-07-23T23:47:00Z text/html fa هویت، تاريخ، فرهنگ و زبان <p>طنزی از بامداد شعر فارسی با صدای او درباره ی آلودگی زبان: بنده امشب می خواهم شما را بخندانم. در اين چند ماهی که بدلايل طبی مجبور شدم در آمريکا بمانم، بارها و بارها از دوستانی که خواستند مطلبی بگويند خواستم که به فارسی برايم ترجمه کنند. اين روزها سرگرم نوشتن سفرنامه ای هستم تو مايه های طنز. البته اين يک سفرنامه شخصی نيست. بلکه از زبان يک پادشاه فرضی احتمالا از طايفه ی منحوس قاجاريه روايت می شود تا برخورد دو جور تلقی يا دو گونه فرهنگ و يا برداشت اجتماعی برجسته تر جلوه کند. <br class='autobr' /> و اينکه قالب طنز (…)</p> - <a href="https://www.kabulpress.org/rubrique58.html" rel="directory">چهره های ماندگار</a> / <a href="https://www.kabulpress.org/mot8.html" rel="tag">هویت، تاريخ، فرهنگ و زبان</a> <img src='https://www.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L150xH126/arton1878-bef0e.jpg?1769423947' class='spip_logo spip_logo_right' width='150' height='126' alt="" /> <div class='rss_texte'><p><strong>طنزی از بامداد شعر فارسی با صدای او درباره ی آلودگی زبان: بنده امشب می خواهم شما را بخندانم. در اين چند ماهی که بدلايل طبی مجبور شدم در آمريکا بمانم، بارها و بارها از دوستانی که خواستند مطلبی بگويند خواستم که به فارسی برايم ترجمه کنند. اين روزها سرگرم نوشتن سفرنامه ای هستم تو مايه های طنز. البته اين يک سفرنامه شخصی نيست. بلکه از زبان يک پادشاه فرضی احتمالا از طايفه ی منحوس قاجاريه روايت می شود تا برخورد دو جور تلقی يا دو گونه فرهنگ و يا برداشت اجتماعی برجسته تر جلوه کند. </strong></p> <div class='spip_document_1940 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://www.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L400xH621/Book_ahmad_shamlu2k-f84ea.jpg?1769369304' width='400' height='621' alt='' /> </figure> </div> <p><strong>و اينکه قالب طنز انتخاب کردم جنبه های انتقادی رويدادی قضايا را در اين قالب بيشتر می شود جا انداخت.</p> <p>با اجازه ی شما يک قسمت کوچکش که ناظر به مساله ی آلودگی زبون هست.</strong></p> <p><a href="http://kabulpress.org/shaamloo_safarnaameh.mp3" class="spip_out" rel='external enclosure'><strong>طنز احمد شاملو با صدای احمد شاملو</strong></a></p></div> <div class='rss_ps'><p>برای شنيدن صدا در اين صفحه بايد برنامه ی ويژه (Flash Player)داشته باشيد.</p></div> https://www.kabulpress.org/article2518.html https://www.kabulpress.org/article2518.html 2008-11-03T16:15:13Z text/html fa - <a href="https://www.kabulpress.org/rubrique58.html" rel="directory">چهره های ماندگار</a> <img src='https://www.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L150xH130/arton2518-25dcb.jpg?1769423947' class='spip_logo spip_logo_right' width='150' height='130' alt="" /> <div class='rss_texte'><div class='spip_document_2895 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://www.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L200xH221/Irving_Penn_-_Three_Rissani_Women_1971-80a56.jpg?1769369615' width='200' height='221' alt='' /> </figure> </div> <div class='spip_document_2893 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://www.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L424xH432/160-2-296bf.jpg?1769369615' width='424' height='432' alt='' /> </figure> </div> <div class='spip_document_2891 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://www.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L348xH481/auermann2-79920.jpg?1769369615' width='348' height='481' alt='' /> </figure> </div> <div class='spip_document_2890 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://www.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L299xH320/irving_Penn-04af5.jpg?1769369615' width='299' height='320' alt='' /> </figure> </div> <div class='spip_document_2889 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://www.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L414xH400/penn.ki.184.1.400-7b361.jpg?1769369615' width='414' height='400' alt='' /> </figure> </div> <div class='spip_document_2888 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://www.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L391xH480/penn_findings-358e3.jpg?1769369615' width='391' height='480' alt='' /> </figure> </div> <div class='spip_document_2887 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://www.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L365xH450/penn1841gi450-3b0b7.jpg?1769369615' width='365' height='450' alt='' /> </figure> </div> <div class='spip_document_2886 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://www.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L383xH383/penn01-fb9e3.jpg?1769369615' width='383' height='383' alt='' /> </figure> </div> <div class='spip_document_2885 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://www.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L460xH480/artwork_images_424175658_247496_irving-penn-2-ab6a2.jpg?1769369615' width='460' height='480' alt='' /> </figure> </div> <div class='spip_document_2892 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://www.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L500xH769/mud-copy-7095c.jpg?1769369615' width='500' height='769' alt='' /> </figure> </div><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/SyB1tK8gCnU&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/SyB1tK8gCnU&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object></div> https://www.kabulpress.org/article1950.html https://www.kabulpress.org/article1950.html 2008-07-12T07:54:18Z text/html fa <p>شاعر بزرگ فارسی مهدی اخوان ثالث معروف به م. امید، در سال 1307 متولد و در سال 1369 زندگی را ترک کرد. مهدوی اخوان ثالث که کار ادبی را با سرودن شعر به شیوه ی سنتی آغاز کرد، از اولين پيشروان نوگرایی در شعر فارسی بود که توانست شعرنيمایی را حتا بهتر از نيما به اوج برساند. <br class='autobr' /> دفترهای شعر: <br class='autobr' /> ارغنون، انتشارات تهران، (۱۳۳۰) <br class='autobr' /> زمستان، انتشارات زمان، (۱۳۳۵) <br class='autobr' /> آخر شاهنامه، انتشارات زمان، (۱۳۳۸) <br class='autobr' /> از این اوستا، انتشارات مروارید، (۱۳۴۵) <br class='autobr' /> منظومه شکار، انتشارات مروارید، (۱۳۴۵) <br class='autobr' /> پاییز در زندان، انتشارات (…)</p> - <a href="https://www.kabulpress.org/rubrique58.html" rel="directory">چهره های ماندگار</a> <img src='https://www.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L150xH110/arton1950-a0f9b.jpg?1769423947' class='spip_logo spip_logo_right' width='150' height='110' alt="" /> <div class='rss_chapo'><p>شاعر بزرگ فارسی مهدی اخوان ثالث معروف به م. امید، در سال 1307 متولد و در سال 1369 زندگی را ترک کرد. مهدوی اخوان ثالث که کار ادبی را با سرودن شعر به شیوه ی سنتی آغاز کرد، از اولين پيشروان نوگرایی در شعر فارسی بود که توانست شعرنيمایی را حتا بهتر از نيما به اوج برساند.</p></div> <div class='rss_texte'><p><strong>دفترهای شعر:</strong></p> <p>ارغنون، انتشارات تهران، (۱۳۳۰)</p> <p>زمستان، انتشارات زمان، (۱۳۳۵)</p> <p>آخر شاهنامه، انتشارات زمان، (۱۳۳۸)</p> <p>از این اوستا، انتشارات مروارید، (۱۳۴۵)</p> <p>منظومه شکار، انتشارات مروارید، (۱۳۴۵)</p> <p>پاییز در زندان، انتشارات مروارید، (۱۳۴۸)</p> <p>عاشقانه‌ها و کبود (۱۳۴۸)</p> <p>بهترین امید (۱۳۴۸)</p> <p>برگزیده اشعار (۱۳۴۹)</p> <p>در حیاط کوچک پاییز در زندان (۱۳۵۵)</p> <p>دوزخ اما سرد (۱۳۵۷)</p> <p>زندگی می‌گوید اما باز باید زیست... (۱۳۵۷)</p> <p>ترا ای کهن بوم و بر دوست دارم (۱۳۶۸)</p> <p>گزینه اشعار (۱۳۶۸)</p> <p><strong>شعر قاصدک</strong></p> <p>قاصدک ! هان ، چه خبر آوردی ؟</p> <p>از کجا وز که خبر آوردی ؟</p> <p> خوش خبر باشی ، اما ،‌اما</p> <p>گرد بام و در من</p> <p> بی ثمر می گردی</p> <p>انتظار خبری نیست مرا</p> <p> نه ز یاری نه ز دیار و دیاری باری</p> <p>برو آنجا که بود چشمی و گوشی با کس</p> <p> برو آنجا که تو را منتظرند</p> <p> قاصدک</p> <p>در دل من همه کورند و کرند</p> <p>دست بردار ازین در وطن خویش غریب</p> <p>قاصد تجربه های همه تلخ</p> <p> با دلم می گوید</p> <p> که دروغی تو ، دروغ</p> <p> که فریبی تو. ، فریب</p> <p> قاصدک هان ، ولی ... آخر ... ای وای</p> <p> راستی آیا رفتی با باد ؟</p> <p>با توام ، ای! کجا رفتی ؟ ای</p> <p>راستی ایا جایی خبری هست هنوز ؟</p> <p>مانده خکستر گرمی ، جایی ؟</p> <p> در اجاقی طمع شعله نمی بندم، خردک شرری هست هنوز ؟</p> <p> قاصدک</p> <p>ابرهای همه عالم شب و روز</p> <p>در دلم می گریند</p> <p><a href="http://www.kabulpress.org/my/IMG/mp3_qasidak_kp_akhawan.mp3" class="spip_out" rel='external enclosure'><strong>شنيدن صدای مهدی اخوان ثالث</strong></a></p></div> https://www.kabulpress.org/article1910.html https://www.kabulpress.org/article1910.html 2008-07-02T03:54:00Z text/html fa <p>فيلم "جوزپه تورناتوره " تا حدودی بيانگر شرایط امروز افغانستان و سینماست. ملايان در هرات سینما را ممنوع کرده اند و در ايتاليا زمانی کشیش، فيلم ها را ابتدا خود می ديد، سانسور می کرد و سپس اجازه ی نمايش می داد. <br class='autobr' /> سینما پارادیزو <br class='autobr' /> سینما پارادیزو فیلمی است ایتالیایی به کارگردانی جوزپه تورناتوره و با بازی فیلیپ نوآره ساخته شده به سال ۱۹۸۸. این فیلم در ۶۲امین مراسم اهدای جایزه اسکار موفق به کسب اسکار بهترین فیلم غیر انگلیسی‌زبان شد. <br class='autobr' /> داستان <br class='autobr' /> فیلم با اطلاع یافتن قهرمان میان‌سال داستان از مرگ (…)</p> - <a href="https://www.kabulpress.org/rubrique58.html" rel="directory">چهره های ماندگار</a> <img src='https://www.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L150xH114/arton1910-0bbe8.jpg?1769423947' class='spip_logo spip_logo_right' width='150' height='114' alt="" /> <div class='rss_texte'><p><strong>فيلم "جوزپه تورناتوره " تا حدودی بيانگر شرایط امروز افغانستان و سینماست. ملايان در هرات سینما را ممنوع کرده اند و در ايتاليا زمانی کشیش، فيلم ها را ابتدا خود می ديد، سانسور می کرد و سپس اجازه ی نمايش می داد.</strong></p> <object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/BgOUljR9RpI&hl=en"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/BgOUljR9RpI&hl=en" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object> <p><strong>سینما پارادیزو</strong></p> <p>سینما پارادیزو فیلمی است ایتالیایی به کارگردانی جوزپه تورناتوره و با بازی فیلیپ نوآره ساخته شده به سال ۱۹۸۸. این فیلم در ۶۲امین مراسم اهدای جایزه اسکار موفق به کسب اسکار بهترین فیلم غیر انگلیسی‌زبان شد.</p> <object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/E4aVmXrY4dk&hl=en"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/E4aVmXrY4dk&hl=en" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object> <p><strong>داستان</strong></p> <div class='spip_document_1975 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://www.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L500xH428/cp-88b46.jpg?1769356685' width='500' height='428' alt='' /> </figure> </div> <p>فیلم با اطلاع یافتن قهرمان میان‌سال داستان از مرگ آپاراتچی سینمای روستای محل تولد خود در سیسیل آغاز می‌شود. با شنیدن این خبر،‌ وی کودکی و جوانی خود در روستا و خاطراتی که با سینمای آن "سینما پارادیزو" داشت مرور می‌کند و در نهایت تصمیم به سفر به روستا بعد از سی‌سال می‌گیرد.</p> <object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/bFI83QHVtXw&hl=en"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/bFI83QHVtXw&hl=en" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object> <p><strong>کارگردان جوزپه تورناتوره</strong></p> <div class='spip_document_1976 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://www.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L280xH265/kargardan-cc912.jpg?1769356685' width='280' height='265' alt='' /> </figure> </div> <p>تهیه‌کننده فرانکو کریستالدی</p> <p>نویسنده جوزپه تورناتوره</p> <p>بازیگران : سالواتوره کاسکیو/ فیلیپ نوآره /مارکو لئوناردی / ژاک پرین</p> <p><strong>موسیقی انیو موریکونه</strong></p> <p>اکران ۱۹۸۸ / مدت ۱۵۵ دقیقه</p> <object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/1FzVWlOKeLs&hl=en"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/1FzVWlOKeLs&hl=en" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><hr class="spip" /><a href="http://kabulpress.org/my/spip.php?article1782" class="spip_out" rel="external"> <p><strong>سینما = بت پرستی</p> <p>در ادامه ی انديشه های طالبانی کريم خرم!</p> <p>چهار شنبه 4 ژوئن 2008</strong></p> </a></div> https://www.kabulpress.org/article723.html https://www.kabulpress.org/article723.html 2008-06-23T22:00:00Z text/html fa <p>سالوادور فلیپه ژاسینتو دالی دومنک (Salvador Felipe Jacinto Dalí Domènech)‏ (متولد ۱۱ می ۱۹۰۴ - درگذشتهٔ ۲۳ جنوری۱۹۸۹) که عموماً با نام سالوادور دالی شناخته می‌شود، هنرمند معروفِ اسپانیایی و یکی از بزرگترین نقاشان فراواقع‌گرای جهان در قرن بیستم است. عمدهٔ شهرت او به خاطر تصاویر غریب و فراواقع‌گرای کارهایش است.او در ساخت فیلم سگ اندلسی با لوئیس بونوئل همکاری داشت.</p> - <a href="https://www.kabulpress.org/rubrique58.html" rel="directory">چهره های ماندگار</a> <img src='https://www.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L150xH121/arton723-33dce.jpg?1769423947' class='spip_logo spip_logo_right' width='150' height='121' alt="" /> <div class='rss_chapo'><p>سالوادور فلیپه ژاسینتو دالی دومنک (Salvador Felipe Jacinto Dalí Domènech)‏ (متولد ۱۱ می ۱۹۰۴ - درگذشتهٔ ۲۳ جنوری۱۹۸۹) که عموماً با نام سالوادور دالی شناخته می‌شود، هنرمند معروفِ اسپانیایی و یکی از بزرگترین نقاشان فراواقع‌گرای جهان در قرن بیستم است. عمدهٔ شهرت او به خاطر تصاویر غریب و فراواقع‌گرای کارهایش است.او در ساخت فیلم سگ اندلسی با لوئیس بونوئل همکاری داشت.</p></div> <div class='rss_texte'><div class='spip_document_501 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_right spip_document_right'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://www.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L350xH450/dallll-d3a7e.jpg?1769369263' width='350' height='450' alt='' /> </figure> </div><object width="425" height="355"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/QHH28cRXu0U&rel=1"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/QHH28cRXu0U&rel=1" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="355"></embed></object></div> https://www.kabulpress.org/article1705.html https://www.kabulpress.org/article1705.html 2008-05-24T00:53:46Z text/html fa <p>فرانتس کافکا (۳ ژوئیه، ۱۸۸۳ - ۳ ژوئن، ۱۹۲۴) یکی از بزرگ‌ترین نویسندگان آلمانی‌زبان در قرن بیستم بود. <br class='autobr' /> آثار کافکا ـ که با وجود وصیت او مبنی بر نابود کردن همهٔ آنها، اکثراً پس از مرگش منتشر شدند ـ در زمرهٔ تأثیرگذارترین آثار در ادبیات غرب به شمار می‌آیند. <br class='autobr' /> مشهورترین آثار کافکا داستان کوتاه مسخ (Die Verwandlung) و رمان ناتمام قصر (Das Schloß) هستند. به فضاهای داستانی که موقعیت‌های پیش پا افتاده را به شکلی نامعقول و فراواقع‌گرایانه توصیف می‌کنند ـ فضاهایی که در داستان‌های کافکا زیاد پیش (…)</p> - <a href="https://www.kabulpress.org/rubrique58.html" rel="directory">چهره های ماندگار</a> <img src='https://www.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L150xH106/arton1705-2c38d.jpg?1769423947' class='spip_logo spip_logo_right' width='150' height='106' alt="" /> <div class='rss_texte'><p><strong>فرانتس کافکا (۳ ژوئیه، ۱۸۸۳ - ۳ ژوئن، ۱۹۲۴) یکی از بزرگ‌ترین نویسندگان آلمانی‌زبان در قرن بیستم بود.</strong></p> <p>آثار کافکا ـ که با وجود وصیت او مبنی بر نابود کردن همهٔ آنها، اکثراً پس از مرگش منتشر شدند ـ در زمرهٔ تأثیرگذارترین آثار در ادبیات غرب به شمار می‌آیند.</p> <p>مشهورترین آثار کافکا داستان کوتاه مسخ (Die Verwandlung) و رمان ناتمام قصر (Das Schloß) هستند. به فضاهای داستانی که موقعیت‌های پیش پا افتاده را به شکلی نامعقول و فراواقع‌گرایانه توصیف می‌کنند ـ فضاهایی که در داستان‌های کافکا زیاد پیش می‌آیند ـ کافکایی می‌گویند.</p> <object width="425" height="355"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/-atlmwaZV8c&hl=en"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/-atlmwaZV8c&hl=en" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="355"></embed></object> <p><strong>زندگی:</strong></p> <p>کافکا در یک خانوادهٔ آلمانی‌زبان یهودی در پراگ به دنیا آمد. در آن زمان پراگ مرکز کشور بوهم، پادشاهی‌ای متعلق به امپراتوری اتریش و مجارستان بود. او بزرگ‌ترین فرزند خانواده بود و دو برادر کوچک‌تر داشت که قبل از شش سالگی فرانتس مردند و سه خواهر که در جریان جنگ جهانی دوم در اردوگاه‌های مرگ نازی‌ها جان باختند.</p> <p>کافکا زبان آلمانی را به عنوان زبان اول آموخت، ولی زبان چکی را هم تقریباً بی‌نقص صحبت می‌کرد. همچنین با زبان و فرهنگ فرانسه نیز آشنایی داشت و یکی از رمان‌نویسان محبوبش گوستاو فلوبر بود. آموزش یهودی او به جشن تکلیف در سیزده سالگی و چهار بار در سال به کنیسه رفتن با پدرش محدود بود . کافکا در سال ۱۹۰۱ دیپلم گرفت، و سپس در دانشگاه جارلز یونیورسیتی پراگ شروع به تحصیل رشتهٔ شیمی کرد، ولی پس از دو هفته رشتهٔ خود را به حقوق تغییر داد. این رشته آیندهٔ روشن‌تری پیش پای او می‌گذاشت که سبب رضایت پدرش می‌شد و دورهٔ تحصیل آن طولانی‌تر بود که به کافکا فرصت شرکت در کلاس‌های ادبیات آلمانی و هنر را می‌داد. کافکا در پایان سال اول تحصیلش در دانشگاه با ماکس برود آشنا شد که به همراه فلیکس ولش روزنامه‌نگار ـ که او هم در رشتهٔ حقوق تحصیل می‌کرد ـ تا پایان عمر از نزدیک‌ترین دوستان او باقی ماندند. کافکا در تاریخ ۱۸ ژوئن ۱۹۰۶ با مدرک دکترای حقوق فارغ‌التحصیل شد و یک سال در دادگاه‌های شهری و جنایی به عنوان کارمند دفتری خدمت وظیفهٔ بدون حقوق خود را انجام داد.</p> <p>کافکا در ۱ نوامبر ۱۹۰۷ به استخدام یک شرکت بیمهٔ ایتالیایی به نام Assicurazioni Generali درآمد و حدود یک سال به کار در آنجا ادامه داد. از نامه‌های او در این مدت برمی‌آید که از برنامهٔ ساعات کاری ـ هشت شب تا شش صبح ـ ناراضی بوده چون نوشتن را برایش سخت می‌کرده‌است. او در ۱۵ ژوئیهٔ ۱۹۰۸ استعفا داد و دو هفته بعد کار مناسب‌تری در مؤسسهٔ بیمهٔ حوادث کارگری پادشاهی بوهم پیدا کرد. او اغلب از شغلش به عنوان «کاری برای نان در آوردن» و پرداخت مخارجش یاد کرده‌است. با این وجود او هیچ‌گاه کارش را سرسری نگرفت و ترفیع‌های پی در پی نشان از پرکاری او دارد. در همین دوره او کلاه ایمنی را اختراع کرد، و در سال ۱۹۲ به دلیل کاهش تلفات جانی کارگران در صنایع آهن بوهم و رساندن آن به ۲۵ نفر در هر هزار نفر، یک مدال افتخار دریافت کرد.[۳] (همچنین وظیفهٔ تهیهٔ گزارش سالیانه نیز به او محول شد و گفته می‌شود چنان از نتیجهٔ کارش راضی بود که نسخه‌هایی از گزارش را برای خانواده و اقوامش فرستاد.) هم‌زمان کافکا به همراه دوستان نزدیکش ماکس برود و فلیکس ولش که سه نفری دایرهٔ صمیمی پراگ را تشکیل می‌دادند فعالیت‌های ادبی خود را نیز ادامه می‌داد.</p> <p>در سال ۱۹۱۱ کارل هرمان همسر خواهرش اِلی، به کافکا پیشنهاد همکاری برای راه‌اندازی کارخانهٔ پنبهٔ نسوز پراگ، هرمان و شرکا را داد. کافکا در ابتدا تمایل نشان داد و بیشتر وقت آزاد خود را صرف این کار کرد.در این دوره با وجود مخالفت‌های دوستان نزدیکش از جمله ماکس برود ـ که در همهٔ کارهای دیگر از او پشتیبانی می‌کرد ـ به فعالیت‌های نمایشی تئاتر ییدیش هم علاقه‌مند شد و در این زمینه نیز کارهایی انجام داد.</p> <p>کافکا در سال ۱۹۱۲ در خانهٔ دوستش ماکس برود، با فلیسه بوئر که در برلین نمایندهٔ یک شرکت ساخت دیکتافون بود آشنا شد. در پنج سال پس از این آنها نامه‌های بسیاری برای هم نوشتند و دو بار نامزد کردند. رابطهٔ‌ این دو در سال ۱۹۱۷ به پایان رسید.</p> <p>کافکا در سال ۱۹۱۷ دچار سل شد و ناچار شد چندین بار در دورهٔ نقاهت به استراحت بپردازد. در طی این دوره‌ها خانواده به خصوص خواهرش اُتا مخارج او را می‌پرداختند. در این دوره، با وجود ترس کافکا از این که چه از لحاظ بدنی و چه از لحاظ روحی برای مردم نفرت‌انگیز باشد، اکثراً از ظاهر پسرانه، منظم و جدی، رفتار خونسرد و خشک و هوش نمایان او خوششان می‌آمد.</p> <p>کافکا در اوائل دههٔ ۲۰ روابط نزدیکی با میلنا ینسکا نویسنده و روزنامه‌نگار هموطنش پیدا کرد. در سال ۱۹۲۳ برای فاصله گرفتن از خانواده و تمرکز بیشتر بر نوشتن، مدت کوتاهی به برلین نقل مکان کرد. آنجا با دوریا دیامانت یک معلم بیست و پنج سالهٔ کودکستان و فرزند یک خانوادهٔ یهودی سنتی ـ که آن قدر مستقل بود که گذشته‌اش در گتو را به فراموشی بسپارد ـ زندگی کرد. دوریا معشوقهٔ کافکا شد و توجه و علاقهٔ او را به تلمود جلب کرد.</p> <p>عموماً اعتقاد بر این است که کافکا در سراسر زندگیش از افسردگی حاد و اضطراب رنج می‌برده‌است. او همچنین دچار میگرن، بی‌خوابی، یبوست، جوش صورت و مشکلات دیگری بود که عموماً عوارض فشار و نگرانی روحی هستند. کافکا سعی می‌کرد همهٔ اینها را با رژیم غذایی طبیعی، از قبیل گیاه‌خواری و خوردن مقادیر زیادی شیر پاستوریزه نشده (که به احتمال زیاد سبب بیماری سل او شد[۶]) برطرف کند. به هر حال بیماری سل کافکا شدت گرفت و او به پراگ بازگشت، سپس برای درمان به استراحتگاهی در وین رفت، و در سوم ژوئن ۱۹۲۴ در همان جا درگذشت. وضعیت گلوی کافکا طوری شد که غذا خوردن آن قدر برایش دردناک بود نمی‌توانست چیزی بخورد، و چون در آن زمان تزریق وریدی هنوز رواج پیدا نکرده بود راهی برای تغذیه نداشت، و بنابراین بر اثر گرسنگی جان خود را از دست داد. بدن او را به پراگ برگرداندند و در تاریخ ۱۱ ژوئن ۱۹۲۴ در گورستان جدید یهودی‌ها در ژیشکوف پراگ به خاک سپردند.</p> <p><strong>فعالیت‌های ادبی</strong></p> <p>کافکا در طول رندگیش فقط چند داستان کوتاه منتشر کرد که بخش کوچکی از کارهایش را تشکیل می‌دادند و هیچ‌گاه هیچ‌یک از رمان‌هایش را به پایان نرسید (به جز شاید مسخ که برخی آن را یک رمان کوتاه می‌دانند). نوشته‌های او تا پیش از مرگش چندان توجهی به خود جلب نکرد. کافکا به دوستش ماکس برود گفته بود که پس از مرگش همهٔ نوشته‌هایش را نابود کند. دوریا دیامانت معشوقهٔ او با پنهان کردن حدود ۲۰ دفترچه و ۳۵ نامهٔ کافکا، تا حدودی به وصیت کافکا عمل کرد، تا وقتی که در سال ۱۹۳۳ گشتاپو آنها را ضبط کرد. جستجو به دنبال این نوشته‌های مفقود هنوز ادامه دارد. برود بر خلاف وصیت کافکا عمل کرد و برعکس بر چاپ همهٔ کارهای کافکا که در اختیارش بود اهتمام ورزید. آثار کافکا خیلی زود توجه مردم و تحسین منتقدان را برانگیخت.</p> <p>همهٔ آثار کافکا به جز چند نامه‌ای که به چکی برای میلنا ینسکا نوشته بود، به زبان آلمانی است. / ویکی پدیا</p> <p><strong>آثار</strong></p> <p> * قصر</p> <p> * دیوار چین</p> <p> * گروه محکومین</p> <p> * مسخ</p> <p> * طبیب دهکده</p> <p> * امریکا</p> <p> * آشکار</p> <p> * نامه به فلیسه</p> <p> * محاکمه</p> <p><strong>درباره کافکا نوشتة لوکاچ </strong></p> <p>برگردان: اصغر مهدی‌زادگان</p> <p>فرانتس کافکا نمونة کلاسیک نویسنده مدرن است که گرفتار تشویش کور و ترس می‌باشد. وضع استثنایی او ناشی از این حقیقت است که شیوه مستقیم و روشنی را برای بیان تجربه اساسی برگزید و بدون کمک از تجربه‌های فرمالیستی این کار را انجام داد. در آثار او محتوا تعیین‌کننده شکل زیبایی‌شناختی است. به این معنی کافکا در شمار نویسندگان بزرگ رئالیست است. درواقع او یکی از نویسندگان بزرگ است، زیرا کمتر نویسنده‌ای توانسته است در توصیف تخیلی تازگی محسوسِ جهان مهارت او را داشته باشد. کیفیت اثر کافکا هرگز به اندازه امروز که اغلب نویسندگان به تجربه‌گرایی خوش‌فرم سقوط می‌کنند نظرگیر نبوده است. تاثیر کافکا تنها ناشی از صداقت پرشور او نیست -که این نیز در عصر ما بسیار کمیاب است- بلکه همچنین به دلیل روشنی موافقی است که او از جهان می‌آفریند. این است اصلی‌ترین پیروزی کافکا. کیرکه گارد می‌گفت: «هرچه‌قدر اصالت فرد بیشتر باشد، بیشتر دچار هراس است.» کافکا که در اندیشة «کیرکه گارد»ی بدیع است، این تشویش و جهان تجزیه‌شده‌ای را توصیف می‌کند که هم مکمل و هم علت آن است.</p> <p>اصالت او در کشف وسایل جدید بیان نیست بلکه در بیان کاملا نافذ و دائما هراس‌انگیز دنیای آفریده‌اش و واکنش شخصیت‌های‌اش به آن است. آدرنو می‌نویسد: «آنچه انسان را شگفت‌زده می‌کند هولناکی آثار کافکا نیست، بلکه واقعی بودن آنان است.»</p> <p>ویژگی ددمنشانة جهان سرمایه‌داری مدرن و ناتوانی انسان در مواجهه با آن، مضمون واقعی نوشته کافکا است. صداقت و صمیمیت او مسلما محصول نیروهای پیچیده و متضاد جامعه است. اکنون جنبه‌ای از آثار او را بررسی می‌کنم.</p> <p>کافکا زمانی می‌نوشت که جامعة سرمایه‌داری، موضوع تشویش او، هنوز از اوج تکامل تاریخی خود دور بود. جهان ددمنشانه‌ای که توصیف کرد جهان به‌درستی ددمنشانه فاشیسم نبود بلکه پادشاهی هابسبورگ بود. تشویش مداوم و توصیف‌ناپذیر در این دنیای بی‌زمان و بی‌تاریخ و مبهم در هاله‌ای از فضای پراگ کاملا منعکس شده است. کافکا از وضع تاریخی خود به دو روش سود برد. از یک طرف جزئیات روایتی او از جامعة اتریش آن دوران ریشه می‌گیرد. از سوی دیگر، غیرواقعی بودن هستی انسان را که هدفش فهم آن است، می‌توان مربوط به احساس همانندی از غیرواقعی بودن و دلواپسی جامعه‌ای دانست که او می‌شناخت. یکسان‌نگری آن با وضع انسان بسیار قانع‌کننده‌تر از نگرش‌های بعدی مُلهم از دنیای ددمنشانه و ترس‌آور است که در آن با تجربه‌گرایی فرمالیستی چیزهای بسیاری را باید حذف یا مبهم بیان کرد تا آن تصویر بی‌زمان و بی‌تاریخ مطلوب از وضع بشر به‌دست آید. اما این ویژگی اگرچه دلیل تاثیر شگفت‌انگیز و قدرت ماندگار آثار کافکا است نمی‌تواند ویژگی اساسا تمثیلی آنان را بپوشاند. نیروی شگفت‌انگیز توصیف جزئیات در آثار کافکا به واقعیت فراتجربی امپریالیسم تکامل‌یافته‌ای اشاره می‌کند که اسلوب کافکا آن را در بی‌زمانی تصویر می‌کند. جزئیات در آثار کافکا مانند رئالیسم گره‌های کور زندگی فردی یا اجتماعی رابیان نمی‌کند، بلکه نمادهای مرموز فراتجربة غیرقابل فهم است. هر اندازه قدرت محرک بیشتر و ورطه عمیق‌تر باشد، شکاف تمثیلی میان معنی و هستی آشکارتر است.</p> <p>برای نویسنده دشوار و پیچیده ولی ممکن است که نگرش خود را به خودش، هم نوعانش و عموما جهان عوض کند. قطعا نیروهایی که علیه او عمل می‌کنند بسیار نیرومند هستند. هیچ‌انگاری و بدبینی، ناامیدی و تشویش، سوءظن و بیزاری از خود محصول خودبه‌خودی جامعة سرمایه‌داری است که روشنفکران ناگزیر از زندگی در آن هستند. عوامل بسیاری در آموزش و پرورش و جاهای دیگر علیه او جبهه‌آرایی کرده‌اند. برای نمونه در نظر بگیرید که بدبینی برای نخبگان روشنفکر فلسفه‌ای اشرافی و ارزشمندتر است تا اعتقاد به پیشرفت انسان. یا این عقیده که فرد -دقیقا به عنوان عضوی از نخبگان- ضرورتا قربانی نیروهای تاریخی است. یا این اندیشه که پیدایی جامعة مردمی فاجعة مطلق است. اکثر روزنامه‌ها به ایجاد چنین جانبداری‌ها خدمت می‌کنند (در حقیقت این نقش آنان برای تداوم مبارزه در جنگ سرد است). گویی که برای روشنفکران داشتن عقیده‌ای جز نظرات جزمی مدرنیستی دربارة زندگی، هنر و فلسفه، بی‌ارزش است. حمایت از رئالیسم در هنر، بررسی امکانات همزیستی مسالمت‌آمیز میان ملل، کوشش برای ارزیابی بی‌طرفانه مردم‌گرایی، همه این‌ها ممکن است نویسنده را در نظر همکاران و اشخاصی که او برای ادامه حیات زندگی متکی به آنان است طرد کند. وقتی نویسنده‌ای در منزلت «سارتر» ناگزیر از تحمل چنین حمله‌هایی باشد احتمالا موقعیت برای نویسندگان جوان‌تر و کم‌مشهورتر چه‌قدر خطرناک خواهد بود.</p> <p>این‌ها و بسیاری دیگر حقایق دشواری است. اما نباید فراموش کنیم که نیروهای مقابل نیرومندی، به ویژه امروزه، در فعالیت است. نویسنده‌ای که به منافع اساسی خود، ملت خود و نوع بشر به‌طور کلی توجه دارد و تصمیم می‌گیرد که علیه نیروهای مسلط بر جامعه مبارزه کند اکنون دیگر تنها نیست. هراندازه او در پژوهش‌هایش پیش‌تر رود انتخاب او محکم‌تر و احساس تنهایی‌اش کمتر خواهد بود، زیرا او خود را با نیروهایی در جهان مرتبط می‌کند که روزی حاکم خواهند شد.</p> <p>دورانی که در طول آن فاشیسم به قدرت رسید، مانند دوران حاکمیت فاشیست‌ها و دوران جنگ سرد بعد از آن برای رشد رئالیسم انتقادی اصلا مناسب نبود. با این همه، کارهای عالی‌ای در این دوران انجام گرفت، نه ترور فیزیکی و نه فشار فکری هیچ یک موفق به جلوگیری از آن نشدند. همواره نویسندگان رئالیست انتقادی بوده‌اند که با جنگ در شکل‌های سرد و گرم آن و نابودی هنر و فرهنگ مخالفت کرده‌اند. آثار هنری برجسته‌ای که در طول این مبارزه پدید آمد کم نبوده‌ان</p></div> https://www.kabulpress.org/article1650.html https://www.kabulpress.org/article1650.html 2008-05-17T13:23:00Z text/html fa <p>ژان پل سارتر (۲۱ ژوئن ۱۹۰۵ - ۱۵ آوریل ۱۹۸۰) فیلسوف، اگزیستانسیالیست، رمان‌نویس، نمایش‌نامه‌نویس و منتقد فرانسوی بود. <br class='autobr' /> زندگی <br class='autobr' /> سارتر روز ۲۱ ژوئن ۱۹۰۵ به دنیا آمد؛ از پدری که افسر نیروی دریایی بود و مادری که دخترعموی دکتر آلبرت شوایتزر معروف، برندة جایزه صلح نوبل است. پانزده ماهه بود که پدرش مرد. مادر و پدربزرگ اش، او را بزرگ کردند که اولی کاتولیک بارش می‌آورد و دومی سرش را به ریاضیات و ادبیات کلاسیک گرم می‌کرد. در جوانی برای گرفتن مهارت در تدریس فلسفه امتحان داد و رد شد. یک سال گذشت و نتیجة (…)</p> - <a href="https://www.kabulpress.org/rubrique58.html" rel="directory">چهره های ماندگار</a> <img src='https://www.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L150xH101/arton1650-d72a5.jpg?1769423947' class='spip_logo spip_logo_right' width='150' height='101' alt="" /> <div class='rss_chapo'><p>ژان پل سارتر (۲۱ ژوئن ۱۹۰۵ - ۱۵ آوریل ۱۹۸۰) فیلسوف، اگزیستانسیالیست، رمان‌نویس، نمایش‌نامه‌نویس و منتقد فرانسوی بود.</p></div> <div class='rss_texte'><p><strong>زندگی</strong></p> <p>سارتر روز ۲۱ ژوئن ۱۹۰۵ به دنیا آمد؛ از پدری که افسر نیروی دریایی بود و مادری که دخترعموی دکتر آلبرت شوایتزر معروف، برندة جایزه صلح نوبل است. پانزده ماهه بود که پدرش مرد. مادر و پدربزرگ اش، او را بزرگ کردند که اولی کاتولیک بارش می‌آورد و دومی سرش را به ریاضیات و ادبیات کلاسیک گرم می‌کرد. در جوانی برای گرفتن مهارت در تدریس فلسفه امتحان داد و رد شد. یک سال گذشت و نتیجة امتحان بعدی در ۱۹۲۹، جایگاه نخست را نصیب او کرد. همین سال است که با سیمون دوبووار آشنا می‌شود؛ دختری که در همان امتحان، نفر دوم شده و فرزند نازک نارنجی یک خانوادة کاتولیک است. سیمون دوبووار، فیلسوف، نویسنده و فمینیست فرانسوی همراه و همدم مادام‌العمر او بود. آشنایی سارتر و دوبووار، در سال ۱۹۲۹ در مدرسهٔ ممتاز اکول نرمال سوپریور صورت گرفت.</p> <div class='spip_document_1713 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://www.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L499xH272/Beauvoir_Sartre_-_Che_Guevara_-1960_-_Cuba-08959.jpg?1769345128' width='499' height='272' alt='' /> </figure> </div> <p><strong>سارتر، سيمون دوبووار و چه گوارا</strong></p> <p><a href="http://www.seapurse.com/Books/Tahavo.pdf" class="spip_out" rel="external">برای خواندن رمان تهوع اثر ژان پل سارتر اينجا را کليک کنيد</a></p> <p>بطور کلی دو دوره در زندگی حرفه‌ای سارتر وجود داشت. اولین دورهٔ زندگی حرفه‌ای او دورهٔ پس از نوشتن اثر معروف‌اش، هستی و نیستی، بودو نوشتن رمان تهوع. سارتر به آزادی بنیادی انسان اعتقاد داشت و باور داشت که «انسان محکوم به آزادی است.»</p> <p>در دومین دورهٔ حرفهٔ زندگی‌اش، سارتر به‌عنوان روشن‌فکری فعال از نظر سیاسی شناخته می‌شد. سارتر از طرفداران کمونیسم بود، هرچند که هرگز به‌طور رسمی به عضویت حزب کمونیست درنیامد. وی بیشتر عمر خویش را صرف مطابقت دادن ایده‌های اگزیستانسیالیستی‌اش کرد. سارتر معتقد بود که انسان باید خود سرنوشت‌اش را تعیین کند. وی هم‌چنین، مطابق با اصول کمونیسم، باور داشت که نیروهای اقتصادی-اجتماعی جامعه که از کنترل انسان خارج هستند، نقشی حیاتی در تعیین مسیر زندگی اشخاص دارند.</p> <p>در سال ۱۹۶۴ سارتر برندهٔ جایزهٔ ادبی جایزه نوبل ادبیات شد ولی از پذیرفتن آن امتناع ورزید. در همین سال، رئیس سازمانی شد به نام دفاع از زندانیان سیاسی ایران که کارش تا پیروزی انقلاب ۱۹۷۹ ادامه داشت.</p> <object width="425" height="355"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/srQP-wSdJWk&hl=en"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/srQP-wSdJWk&hl=en" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="355"></embed></object> <p>سارتر در سال ۱۹۸۰ از دنیا رفت. خاکستر او در گورستانی در پاریس به خاک سپرده شد. پس از مرگ سارتر، سیمون دوبووار کتابی با نام مراسم وداع در مورد مرگ وی نوشت.</p> <p><strong>آثار</strong></p> <p> * تهوع</p> <p> * دست‌های آلوده</p> <p> * مگس‌ها</p> <p> * هستی و نیستی</p> <p> * دیوار</p> <p> * کلمات</p> <p> * کارازکارگذشت</p> <p> * شیطان و خدا</p> <p> * روسپی بزرگوار</p> <p> * راه‌های آزادی</p> <p> * سن عقل</p> <p> * مرگ در جان</p> <p> * مرده‌های بی کفن و دفن</p> <p> * چرخدنده</p> <p> * بازیگر و قربانی</p> <p> * گوشه نشینان آلتونا</p> <p> * زنان تروا</p> <p> * در دفاع از روشنفکران</p> <object width="425" height="355"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/hUJPg3sDk2Q&hl=en"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/hUJPg3sDk2Q&hl=en" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="355"></embed></object> <p><a href="http://www.seapurse.com/Books/Tahavo.pdf" class="spip_out" rel="external">برای خواندن رمان تهوع اثر ژان پل سارتر اينجا را کليک کنيد</a></p></div> https://www.kabulpress.org/article1646.html https://www.kabulpress.org/article1646.html 2008-05-15T22:53:00Z text/html fa <p>فردریش نیچه :باری ؛ زرتشت در مردم نگریست و حیران بود. سپس چنین گفت : <br class='autobr' /> انسان بندی است بسته میان حیوان و ابر انسان ؛ بندی بر فراز مغاکی. <br class='autobr' /> فرارفتنی ست پر خطر ؛ در – راه – بودنی پر خطر ؛ واپس نگریستنی پر خطر ؛ لرزیدن و درنگیدنی پر خطر. آنچه در انسان بزرگ است این است که او پل است نه غایت ؛ آنچه در انسان خوش است این است که او فراشدی ست و فروشدی. <br class='autobr' /> فردریش ویلهلم نیچه (F.W.Nietzsche) (زادهٔ ۱۵ اکتبر ۱۸۴۴ میلادی - درگذشتهٔ ۲۵ اوت ۱۹۰۰ میلادی). فیلسوف مشهور آلمانی که از مشهورترین عقاید وی نقد (…)</p> - <a href="https://www.kabulpress.org/rubrique58.html" rel="directory">چهره های ماندگار</a> <img src='https://www.kabulpress.org/local/cache-vignettes/L150xH130/arton1646-b6de8.jpg?1769423947' class='spip_logo spip_logo_right' width='150' height='130' alt="" /> <div class='rss_texte'><p><strong>فردریش نیچه :باری ؛ زرتشت در مردم نگریست و حیران بود. سپس چنین گفت :</p> <p>انسان بندی است بسته میان حیوان و ابر انسان ؛ بندی بر فراز مغاکی.</p> <p>فرارفتنی ست پر خطر ؛ در – راه – بودنی پر خطر ؛ واپس نگریستنی پر خطر ؛ لرزیدن و درنگیدنی پر خطر.<br class='autobr' /> آنچه در انسان بزرگ است این است که او پل است نه غایت ؛ آنچه در انسان خوش است این است که او فراشدی ست و فروشدی.</strong></p> <p><strong>فردریش ویلهلم نیچه</strong> (F.W.Nietzsche) (زادهٔ ۱۵ اکتبر ۱۸۴۴ میلادی - درگذشتهٔ ۲۵ اوت ۱۹۰۰ میلادی). فیلسوف مشهور آلمانی که از مشهورترین عقاید وی نقد فرهنگ، دین و فلسفه‌ٔ امروزی بر مبنای سئوالات بنیادینی دربارهٔ بنیان ارزشها و اخلاق، بوده‌است.</p> <p>نوشته‌های وی نوع سبک تازه در زبان آلمانی محسوب می‌شد.نوشته‌هایی در نهایت ژرفی و ایجاز، آمیخته با افکاری انقلابی که نیچه خود روش نوشتاری خویش را گزین گویی‌ها می‌نامید.</p> <object width="425" height="355"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/RBjgOCZXX1A&hl=en"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/RBjgOCZXX1A&hl=en" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="355"></embed></object> <p><strong>زندگی:</strong></p> <p>او در ۱۵ اکتبر سال ۱۸۴۴ در روکن واقع در لایپزیک پروس به دنیا آمد. به دليل مقارنت اين روز با روز تولد فردریش ویلهلم چهارم که پادشاه وقت پروس بود، پدرش نام فرزند خود را فردریش ویلهلم گذاشت.</p> <p>پدر فردریش از کشیشان لوتری بود و اجداد مادری او نیز همگی کشیش بودند. فریدریش نیچه اولین ثمره ازدواج آنها بود. آنها دو فرزند دیگر نیز به دنیا می‌آورند: الیزابت و ژوزف. وقتی نیچه پنج سال داشت، پدرش بر اثر شکستگی جمجمه درگذشت و او به همراه مادر، خواهر، مادربزرگ و دو عمه اش زندگی کرد. این محیط زنانه و دیندارانه بعدها تأثیر عمیقی بر نیچه گذاشت. وی از چهار سالگی شروع به خواندن و نوشتن و در ۱۲ سالگی شروع به سرودن شعر کرد. نیچه در همان محل تولد به تحصیل پرداخت.</p> <p><strong>تحصيلات:</strong></p> <p>او [[پس از پاک ۱۸۶۵ تحصیل در رشته الهیات را (در نتیجه از دست دادن ایمانش به مسیحیت) رها می‌کند. نیچه در یکی از آثارش با عنوان «آنارشیست» می‌نویسد: «در حقیقت تنها یک مسیحی واقعی وجود داشته‌است که او نیز بر بالای صلیب کشته شد.». در ۱۷ اوت ۶۵، بن را ترک گفته رهسپار لایپزیگ می‌شود تا تحت نظر ریتشل به مطالعه واژه شناسی بپردازد.او در دانشگاه لایپزیک به فلسفهٔ یونانی آشنا گردید. در پایان اکتبر یا شروع نوامبر یک نسخه از اثر آرتور شوپنهاور با عنوان جهان به مثابه اراده و پنداره و تصور را از یک کتاب فروشی کتابهای دست دوم، بدون نیت قبلی خریداری می‌کند؛ او که تا آن زمان از وجود این کتاب بی خبر بود، به زودی به دوستانش اعلام می‌کند که او یک ‹‹شوپنهاوری›› شده‌است.</p> <p>در ۲۳ سالگی به خدمت نظام برای جنگ فرانسه و پروس فرا خوانده‌شد، در سرباز خانه به عنوان یک سوار کار ماهر شناخته می‌شود:</p> <p>‹‹ در اینجا بود که نخستین بار فهمیدم که ارادهٔ زندگی برتر و نیرومند تر در مفهوم ناچیز نبرد برای زندگی نیست، بلکه در اراده جنگ اراده قدرت و اراده مافوق قدرت است!››</p> <p>در ماه مارس ۱۸۶۸ بدلیل مجروحیت، تربیت نظامیش پایان یافت و درنتیجه به عنوان پرستار در پشت جبهه گماشته شد.</p> <p>نیچه از بیست و چهار سالگی (یعنی درسال ۱۸۶۹تا۱۸۷۹ بمدت ده سال) به استادی کرسی واژه شناسی Philology کلاسیک در دانشگاه بازل و به عنوان آموزگار زبان یونانی در دبیرستان منصوب می‌شود. در ۲۳ مارس مدرک دکتری را بدون امتحان از جانب دانشگاه لایپزیگ دریافت می‌کند.او در این دوران آشنایی نزدیکی با «جاکوب برک هارت» نویسنده کتاب «تمدن رنسانس در ایتالیا» داشت. او مرید و طرفدار آرتور شوپنهاور فیلسوف شهیر آلمانی بود و با واگنر آهنگساز آلمانی دوستی نزدیک داشت. وی بعدها گوشهٔ انزوا گرفت و از همه دوستانش رویگردان شد.</p> <p>او در طول دوران تدریس در دانشگاه بازل با واگنر آشنایی داشت. قسمت دوم کتاب تولد تراژدی تا حدی با دنیای موسیقی «واگنر» نیز سروکار دارد. نیچه این آهنگساز را با لقب «مینوتار پیر» می‌خواند. برتراند راسل در «تاریخ فلسفه غرب» در مورد نیچه می‌گوید: «ابرمرد نیچه شباهت بسیاری به زیگفرید (پهلوان افسانه‌ای آلمان) دارد فقط با این تفاوت که او زبان یونانی هم می‌داند.»</p> <p>با رسیدن به اواخر دهه۱۸۷۰ نیچه به تنویر افکار فرانسه مشتاق شد و این در حالی بود که بسیاری از تفکرات و عقاید او در آلمان جای خود را در میان فیلسوفان و نویسندگان پیدا کرده بود. در سال ۱۸۶۹ نیچه شهروندی «پروسی» خود را ملغی کرد و تا پایان عمرش بی سرزمین ماند. او در حالی که در آلمان، سوئیس و ایتالیا سرگردان بود و در پانسیون زندگی می‌کرد بخش عمده‌ای از آثار معروف خود را آفرید. نیچه به مسیحیت خالص و پاک که به زعم او «در تمام دوران» امکان ظهور دارد احترام فراوان می‌گذارد و با عقاید مذهبی واگنر تضاد شدیدی پیدا کرد.</p> <p>«لو آندره سالومه» دختر باهوش و خوش طینت یک افسر ارتش روسیه بود که به دردناک ترین عشق نیچه بدل شد. او می‌گوید: «من در مقابل چنین روحی قالب تهی خواهم کرد» و «از کدامین ستاره بر زمین افتادیم تا در اینجا یکدیگر را ملاقات کنیم.»</p> <object width="425" height="355"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/T6z42sKGHGA&hl=en"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/T6z42sKGHGA&hl=en" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="355"></embed></object> <p><strong>جنون و مرگ</strong></p> <p>اینها نخستین جملاتی بود که نیچه در نخستین ملاقاتش با سالومه بر زبان آورد. فریدریش نیچه پس از سالها آمیختن با دنیای فلسفه و بحث و جدال و ناکامی عشقی اش، ده سال پایان عمرش را در جنون محض به سرد برد و چه غم انگیز است در زمانی که آثارش با موفقیتی بزرگ روبه رو شده بودند او آنقدر از سلامت ذهنی بهره نداشت تا آن را به چشم خود ببیند.</p> <p>سرانجام در سال ۱۸۸۹ به دلیل ضعف سلامت و سردردهای شدیدش مجبور به استعفا از دانشگاه و رها کردن کرسی استادی شد و بالاخره در ۲۵ اوت سال ۱۹۰۰ در وایمار و پس از تحمل یکدورهٔ طولانی بیماری براثر سکته مغزی چشم از جهان فرو بست.</p> <p><strong>آثار:</strong></p> <p> * زایش تراژدی</p> <p> * انسانی بیش از حد انسانی</p> <p> * آواره و سایه‌اش</p> <p> * سپیده‌دم</p> <p> * حکمت شادان</p> <p> * فراسوی نیک و بد</p> <p> * تبارشناسی اخلاق</p> <p> * غروب بُتان یا فلسفیدن با پتک</p> <p> * چنین گفت زرتشت : کتابی برای همه و هیچ کس</p> <p> * دَجّال (ضد مسیح)</p> <p> * اینک انسان (به لاتین: Ecce Homo)</p> <p> * اراده معطوف به قدرت</p> <p> * اکنون میان دو هیچ (مجموعه اشعار)</p> <p>آثار نیچه در زمان زندگیش و پس از آن تأثیرات بسیار جدی بر جنبشهای فلسفی، ادبی، فرهنگی و سیاسی قرن بیستم گذاشت. آثار مکتوب و منتشر شده نیچه نشان می‌دهد که حیات خلاق او بین سالهای ۱۸۷۲ تا ۱۸۸۸ بوده‌است. نیچه، شوریده سری است که در شوریدگی و آفرینشگری اش بی مانند است. خطا نیست، اگر گفته شود نیچه چنان سقراط به زایش و زایندگی اشتیاق وافر داشت، چون نیچه بیش از آن که به تولید اندیشه یا ایده پردازی بپردازد، در پی آن بود که اندیشیدن را مورد توجه قرار دهد. از این رو است که اگر فلسفه از نگاه نیچه تعریف شود چیزی نخواهد بود مگر این که «فلسفه عبارت است از آفریدن ارزشهای نو».</p> <p>نگاه نیچه به هرچه هست، تازه‌است. قضاوتی که او درباره جهان می‌کند و آن را به پرسش می‌گیرد، داوری متفاوتی است وی می‌گوید: «جهان چیزی جز آنچه هست نیست، و دنیای حقیقی، دروغی بیش نیست»؛ به دیگر سخن، جهانی در پساپشت این جهان وجود ندارد.</p> <p>یک وجه بنیادی کار نیچه نقد فرهنگ است. نقد فرهنگ ، شرح و پرده برداشتن از آموزه‌های اخلاقی، ساختارهای سیاسی، هنر، زیباشناسی و... است و نقد فلسفی فرهنگ، حمله یا دفاع در برابر باورهای یک یا چند اجتماع است. نیچه به انحطاط فرهنگی عصر خود نظر داشته‌است و نمود انحطاط فرهنگی را بی ارزش شدن برترین ارزشها می‌داند. او چنین نمودی از انحطاط فرهنگی را نهیلیسم می‌نامد. نیچه در کتاب «دانش شاد»، «حکمت شادان»، چگونگی انحطاط فرهنگی را در قالب داستان مرد دیوانه‌ای بیان می‌کند. به نظر نیچه هنر در مقابل حقیقت قرار دارد؛ زیرا او می‌پندارد که در طول تاریخ، دروغ، حقیقت نامیده شده‌است. لذا حقیقت به انسان زیان می‌رساند. اساساً همواره زندگی پیش پای حقیقت ذبح شده‌است. اگرچه نیچه حقیقت را افسون و افسانه می‌داند؛ اما آن را برای زندگی، که عین سیلان است و به خودی خود از هر گونه ثباتی عاری است، لازم و ضروری می‌داند.</p> <p>به نظر نیچه نگاه زیبایی شناختی در مقابل نگاه عقلانی قرار دارد؛ زیرا در نگاه عقلانی ما به عنوان فاعل شناسانده در بیرون جهان قرار می‌گیریم؛ اما در نگاه زیبایی شناختی ما با شفاف ترین شکل اراده روبه رو هستیم؛ البته تلقی نیچه از حقیقت همچنان در محدوده متافیزیکی از حقیقت به مثابه مطابقه، قرار دارد؛ به همین دلیل او حقیقت را کذب می‌انگارد.</p> <p>هدف «بر ضد دجال» نشان دادن تعلق مسیح به مسیحیت نوظهور است. یعنی درست بر خلاف آن چیزی که عده‌ای فکر می‌کنند هدف رابطه مسیح با زهد مسیحی و پروتستانتیسم نوظهور نیست. یکی از مسائل محوری در کتاب بر ضد دجال موضوع تقلید از مسیح و پیش داوری درباره اوست. این بحث نشان می‌دهد مسیحیت ناصره چه مقدار با مسیحیت جدید شهر رم تفاوت دارد. بحث پیش داوری در آثار نیچه مسأله مهمی است؛ زیرا نشان می‌دهد آنچه درباره معاد در مسیحیت بیان شده ناشی از عدم توانایی آنان برای حل مشکلات این جهانی است. در چارچوب روانشناسی نیچه، توانایی و آزادی، ناشی از ضعف و قدرت روح است. نیچه با موقعیتی بالاتر از سطح بشر سعی دارد، درباره مفاهیم مسیحیت شک و تردید ایجاد کند تا بتواند بنیادهای آن را از بین ببرد، بنابراین موضوع دیگری که برای او اهمیت می‌ِیابد «شک و یقین» است. این موضوع برای نیچه تا آنجا اهمیت دارد که او مقاله‌ای به نام «حقیقت و دروغ» می‌نویسد و در آن از معرفت، حدود و ویژگیهای آن یاد می‌کند. از این منظر او به موضوع هنر نیز توجه می‌کند.</p> <p>«چنین گفت زرتشت» نیچه خط سوم تفکر او را شکل می‌دهد. این کتاب بیان تعالیم و آموزه‌های زرتشت نیست، بلکه تلاش نیچه در راستای کشف بیانیه‌های جدید، برای کنش و سخن گفتن است. نیچه می‌دانست هر گونه تقابل انتزاعی میان جهان ظاهری و جهان حقیقی، نهایتاً در ذهنی گرایی ریشه دارد و این «سوژه» یا «فاعل شناسا» (subject) است که زمینه را برای بروز «ابژه» یا جهان عینی (Object) فراهم می‌کند؛ بنابراین هیچ‌گاه نقش خود را به عنوان «سوژه» در بازآفرینی آثارش انکار نکرد. «ابر انسان» نیچه در این کتاب شرح داده می‌شود./ ویکی پدیا</p></div>