IP Plans

آی پی پلنز

طراحی و راه اندازی سایت های اینترنتی، ثبت دامین، میزبانی وب، وی پی اس و سرور اختصاصی
همین اکنون اقدام کنید

صفحه نخست کابل پرس > ... > سخنگاه 57404

آتیش ده دیل مه یه کوجا کنوم ما

4 می 2012, 14:04

محترم کوشا؛

کوشش شما در جهت معرفی اشعارِ بومی مردم هزاره قابل ستایش است. متاسفانه نگرشِ شما به "هنر" بسیار کلی است. باید در این زمینه مشخص حرف زد. یک اثرو یا یک متنِ ادبی اتفاقا هنگامی به هنر بدل می گردد که محتوا با فرم موفقانه درآمیزد و پیام آن دردِ انسان ویا شگفتی ها و پلیدی های زنده گی فردی و اجتماعی را بازتابد. از این منظر که نگاه کنیم تقسیم هنر به "بومی" و غیر "بومی" جایز نیست. دو بیتی هایی را که شما به عنوانِ نمونه آورده اید دوبیتی های "فولکلولوریک" اند که در همان حوزه قابل بررسی می باشند؛ یعنی "هنرفولکولوریک" که فاقد روحِ جهانی است. همان طور که شما به درستی نوشته اید این دوبیتی ها برای تحلیل و بررسی مصایب وستم اجتماعی بسیار کارآ هستند. نثرِ شما نیز جالب است و خوشم آمد. به یک نکته می خواهم اشاره کنم: شما نوشته اید: "شامزار تاریک". از نظرِ من در مفهوم "شامزار" صفت تاریک مستتر است و تکرار آن همان "تاوتولوژی"-همان گویی- است. این نخستین نوشته بود که از شما خواندم. برای شما موفقیتِ روز افزون آرزو دارم.

پیام، نظر، تفسیر یا نقد؟

تعديل از پيش

اين سخنگاه از پيش تعديل مي‌شود: نظر شما پيش از تأييد مديران سايت ظاهر نخواهد شد.

كى هستيد؟
وصل
پيام شما

براى درست كردن پاراگراف، كافيست كه خط خالى ايجاد كنيد.

جستجو در کابل پرس