به نظر بنده آواز خوان مذکور مهم است اما سرایندۀ این شعر زیبا (مرحوم شیخ بهایی -رح) مهم تر است.
متأسفانه ما مردم افغانستان و یا افغانستانی ها به حقوق معنوی و فرهنگئ دیگران کمتر احترام داریم و بیشتر دست به سرقت فرهنگی میزنیم که حقیقتاً فرقی با دزدئ مال و منال مردم ندارد.
در تلویزیون هائ که توسط افغانستانی ها اداره میشود بار ها شعر شعرای مشهور و غیر مشهور را از زبان گوینده شنیده ام که هیچ ذکری از شاعر ننموده. به همین منوال اکثر آهنگ های به اصطلاح هنرمندان فعلئ کشور را اگر ببینیم و بشنویم در آن کوشش میکنند از شاعر اسمی نبرند که این عمل خود سرقت و دزدئ آشکار است.
همه روز روزه بودن ، همه شب نماز کردن
همه ساله حج نمودن ، سفر حـجـاز کردن
شب جمعه ها نخفتن ، به خدای راز گفتن
ز وجــود بــی نـیـازش ، طـلـب نـیـاز کردن
ز مـسـاجـد و معابد ، همه اعتکاف جستن
ز مـنـاهـی و مـلاهـی ، هـمه احتراز کردن
ز مـدینه تـا به کعبه ، سر و پا برهنه رفتن
دو لـب از بـرای لبیک ، به وظیفه باز کردن
بـه خـدا کـه هیـچیـک را ، ثمر آنقدر نباشد
کـه بـه روی نـا امیدی ، در بسته باز کردن
( شیخ بهایی - رح)
ناگفته نماند که مهندس بیات را میتوان یک بازرگان تمام عیار خطاب کرد، نه زاهد و نه خدمتگار خالق و خلق الله.
دزدی های افغان بیسیم را تا هنوز مشترکین آن شرکت فراموش نکرده اند.
آبادی هائ را که وی میسازد نیز 99% بنام زن و فرزندش است نه دانشمند و یا هنرمندی از مرز و بوم افغانستان امروزی.
آیا نمیشود مساجدی را که وی از پول مردم افغانستان، آباد میکند به نام پیامبر (ص) مسمی سازد؟
آیا نمیشود مراکز صحئ را که وی از پول خود مردم میسازد، بنام افرادی چون بوعلی سینا و یا فارابی مسمی سازد؟
خداوند (ج) همه گان را به راه راست هدایت کناد! آمین!
به نظر بنده آواز خوان مذکور مهم است اما سرایندۀ این شعر زیبا (مرحوم شیخ بهایی -رح) مهم تر است.
متأسفانه ما مردم افغانستان و یا افغانستانی ها به حقوق معنوی و فرهنگئ دیگران کمتر احترام داریم و بیشتر دست به سرقت فرهنگی میزنیم که حقیقتاً فرقی با دزدئ مال و منال مردم ندارد.
در تلویزیون هائ که توسط افغانستانی ها اداره میشود بار ها شعر شعرای مشهور و غیر مشهور را از زبان گوینده شنیده ام که هیچ ذکری از شاعر ننموده. به همین منوال اکثر آهنگ های به اصطلاح هنرمندان فعلئ کشور را اگر ببینیم و بشنویم در آن کوشش میکنند از شاعر اسمی نبرند که این عمل خود سرقت و دزدئ آشکار است.
همه روز روزه بودن ، همه شب نماز کردن
همه ساله حج نمودن ، سفر حـجـاز کردن
شب جمعه ها نخفتن ، به خدای راز گفتن
ز وجــود بــی نـیـازش ، طـلـب نـیـاز کردن
ز مـسـاجـد و معابد ، همه اعتکاف جستن
ز مـنـاهـی و مـلاهـی ، هـمه احتراز کردن
ز مـدینه تـا به کعبه ، سر و پا برهنه رفتن
دو لـب از بـرای لبیک ، به وظیفه باز کردن
بـه خـدا کـه هیـچیـک را ، ثمر آنقدر نباشد
کـه بـه روی نـا امیدی ، در بسته باز کردن
( شیخ بهایی - رح)
ناگفته نماند که مهندس بیات را میتوان یک بازرگان تمام عیار خطاب کرد، نه زاهد و نه خدمتگار خالق و خلق الله.
دزدی های افغان بیسیم را تا هنوز مشترکین آن شرکت فراموش نکرده اند.
آبادی هائ را که وی میسازد نیز 99% بنام زن و فرزندش است نه دانشمند و یا هنرمندی از مرز و بوم افغانستان امروزی.
آیا نمیشود مساجدی را که وی از پول مردم افغانستان، آباد میکند به نام پیامبر (ص) مسمی سازد؟
آیا نمیشود مراکز صحئ را که وی از پول خود مردم میسازد، بنام افرادی چون بوعلی سینا و یا فارابی مسمی سازد؟
خداوند (ج) همه گان را به راه راست هدایت کناد! آمین!