کابل پرس: خبری، تحلیلی و انتقادی



پذيرش > دیدگاه > ورشکستگی و درماندگی رقتبار

ورشکستگی و درماندگی رقتبار

روشنفکران خادی ـ جهادی در حمله بر «راوا»

جمعه 21 مارس 2008

اشاره: آنچه در ادامه می آيد، پاسخ راوا به چند نوشته ی من درباره ی اين سازمان "خود ممتاز خوانده" می باشد که بدون کم و کاست در کابل پرس نشر می شود. همچنان که قبلا نيز پاسخ اين سازمان را به يکی از نوشته هايم در سايت کابل پرس نشر کرده بودم، اين پاسخ نيز (اگر پاسخی خوانده شود)، با همان نيت که در کابل پرس حتا صدای راوا نيز بايد بازتاب داده شود و با سانسور مواجه نشود، در اينجا آمده است.

بديهی ست که پاسخی مناسب به لاف و گزاف و فرافکنی و عقده گشايی راوا داده خواهد شد.

این روز ها بار دیگر آقای کامران میرهزار در سایت «کابل پرس» انتقاداتش بر «راوا» را آورده با نظرات شمار زیادی از خوانندگان. آنچه عمدتا ما را به انتشار این یادداشت واداشت تاکید وی است که «راوا» چرا پاسخ وی را نداد.

شاید این نخستین بار باشد که می خوانیم «راوا» از پاسخ به انتقادات یک مدعی ابا می‌ورزد.

آقای میرهزار،

شما با ما آشنایی دارید اما مطمئن نیستیم توجه نموده باشید که «راوا» هیچگاه منتظر نمانده تا از سوی قلمبدستان خادی یا جهادی مورد تاخت و تاز قرار گیرد و فقط آنگاه به پاسخ برخیزد. برعکس، این ما بوده‌ایم که بر اساس سیاست اصلی ـافشای سران فرهنگی یا سیاسی خادی‌ـ‌جهادی یا تسلیم طلب و معامله گرـ پرداخته‌ایم و بعد اگر پاسخی از آنان رسیده، ضمن درج آن مجددا به افشای سرشت عناصر مذکور ادامه داده‌ایم. البته بار بار یادآور شده‌ایم که خلاف ضرب المثل «سگ را بزن که صاحبش بترسد»، کار ما بر این روال استوار بوده که اگر صاحبان را بزنیم، سگها خودبخود درس خواهند گرفت! یعنی وقتی به مثلا اکرم عثمان، رهنورد زریاب یا نرشیر نگارگر می‌پردازیم، دیگر با پاسخگویی به عده‌ای از طرفداران ارتجاعی تر و بیمایه‌‌تر آنان وقت خود را تلف نمی‌کنیم.

در «چای داغ» مطلبی آوردید و ما در «پیام زن» پاسخی به آن دادیم با چاپ نوشته شما در همان شماره. اما پاسخ به مطلب دومی «پوسیدگی اجباری راوا» را به تعویق اندختیم به دلایل زیر:

- به نکاتی که ما روی آنها انگشت مانده بودیم (بعدتر توضیح خواهیم داد) تماس نگرفتید. و از اینرو گفتگو را بی‌فایده دانستیم.

- می‌دیدیم که در این روزگاری که قلمبدستان خادی و جهادی در نشریات چاپی یا سایتهای گوناگون به هر بیشرافتی ممکن توسل می‌جویند تا گذشته شان را شسته، خود را برای امریکا و متحدان گوش به فرمانتر از یکدیگر ثابت سازند، خون و فساد و کثافت را از سر و روی دولت بشویند و... شما علی‌الرغم هزاره‌گرایی، فاسدان معینی را افشا می‌نمایید که غنیمت است و به مردم آگاهی می‌بخشد. این امر از ابرام برخورد به شما می‌کاست.

- بعد هم توسط خاد گزیده شدید که همدردی ما را به شما بر‌می‌انگیخت تا جدال با شما که هنوز سوالهای زیادما را بی پاسخ مانده بودید.

- بالاخره در فرصتی خواستیم پاسخ بنویسیم که به علت تراکم مسایل مهمتر، آن را به بعد موکول کردیم با این گمان که شاید از پاسخهای شما نیز خبری شود.

لذت بردن میرهزار از فحاشی بر «راوا»

اکنون که زنده از گیر خاد خلاص شدید و دو سه پرسشنامه از شما و دهها تبصره موافق شما انتشار یافته و خوانندگانی هم از ما خواهان واکنشی جامع شده ‌اند، عجالتا به خاطر اجتناب از اطناب کلام به تنها نوشته‌های شما و کشن آبادی می‌پردازیم و باقی گفتنیها بخصوص پاسخ کامنت هایی را می‌گذاریم به مجالی دیگر.

لیکن باید بگوییم که از برخورد به نوشته بی‌ناموسانه‌ی جهادی‌ـ‌خادی «طالبان ماده» که آن را مثل آذینی درست زیر نوشته‌ی خود جا داده ‌اید، ما را معاف کنید. ما از آزادی بیان و سانسور نکردن، تکثیر هرزه دراییهای خاینانه‌ی لطیف پدرامی، نرشیر نگارگری، سمیع حامدی و... را که مایلند همیشه با «سه کاف» در دهان شان بر ضد «راوا» بگویند و بنویسند، نمی‌فهمیم. آقای میرهزار، ما هم بیش از بیست مطلب علیه شما دریافت داشته‌ایم با عنوانهایی از این رشته: «بحث بابچه بی‌ریش محقق؟»، «میرهزار خوشگله‌ی محقق جنایتکار»، «میرهزار جاسوس مسیحی شده»، «کامران جان تکلیف طالب بچه ها را دارد»، «میرهزار عامل نقابدار واواک و انتلجنس هند» و....

ما آوردن نوشته‌هایی از این قماش را به خود اجازه نمی‌دهیم که بدون فاکت موثق تنها می‌خواهند حریف را به زور مکث روی جوانب اخلاقی‌اش ساکت سازند. این شیوه با به میدان آمدن انترنت و وبلاگ نویسی بدبختانه بسیار رایج گشته است و تنها بر عهده مسئول یا مسئولان سایتها و وبلاگ هاست که جلو انتشار آنها را بگیرند و نگذارند تا زیر نام تضارب افکار و آزادی بیان، فهمیده و نافهمیده فرهنگ صرفا هتاکی زیرنافی را اشاعه دهند. البته اگر نوشته‌های مذکور مستند هم باشند، استفاده از آنها را برای بستن دهان شما خفت می‌دانیم. به این دلیل ساده که به نظر ما آنچه شخصیت و منش فرد را تعیین می‌کند، موضع و حرکت سیاسی اوست و نه مسایل اخلاقی، شخصیتی و اتاق خوابش. سالها پیش، نوشته‌ای با عکس های گلبدین و «کریم کرینکار» و «یوسف سرخه» دریافت داشتیم ولی به دلیل بالا آنها را انتشار ندادیم زیرا این سرجنایتکاران خاین یا برادرانش را نمی‌شود و نباید با توسل به یکچنین «اسناد» افشا نمود. مدتهاست که اعضای باندش از موضوع آگاهند اما چند نفر از آنان را می‌شناسیم که تنها به همین اساس از ادامه عضویتش عار کرده از باند بریده باشند؟ لطیف پدرام با وصف شهره شدن خوشخانه‌ای بودن و روابط «خاص»اش با ربانی، حزب برپا می‌کند و کاندید ریاست جمهوری می‌شود! مگر «روابط» یونس قانونی با ربانی سر زبانها نیست؟ ولی جنایتکار مذکور یک قدم مانده که رئیس جمهور این خاک شوربخت شود!

از این مثالها زیاد است که می‌توان به راحتی دریافت که مسایل اخلاقی هیچگاه موجب نشده که خاینان و جنایتکاران و عمال شان به حاشیه رانده شده باشند.

باری آقای میرهزار، شما مختارید کماکان ازدرج دشنام نامه‌هایی روسپیانه نظیر «طالبان ماده» علیه «راوا» کیف کنید ولی امیدواریم این هرگز ما را به آن تنزل واندارد تا متقابلا نوشته‌ای با عنوان «آیا ماده‌ی محقق و مزاری می‌تواند نر روزنامه‌نگاران باشد؟» را در سایت یا «پیام زن» بگنجانیم.

پیش از مکث بر نوشته‌ها لازم است چند مسئله‌ اساسی در «توفان ارتجاع در پیاله "چای داغ"» را نشانی نماییم که از پاسخ به آنها، شانه خالی کرده اید.

مسایلی که میرهزار نمی‌تواند به آنها پاسخ گوید

) «خوب‌ بود او (محقق نسب) دست‌های‌ خونپر هادی‌ شینواری‌، داكتر عبداله‌، قانونی‌، فهیم‌، سیاف‌، آمنه ‌افضلی‌ و... را رد می‌نمود. محقق ‌نسب‌ مخصوصا باید درباره‌ جنایت‌های‌ خلیلی‌، مزاری‌، محقق‌ و انوری‌ می‌نوشت‌ تا مردم‌ بین‌ او و قلم‌بدستانی‌ كه‌ خود را به‌ جنایتكاران‌ سنی‌ یا شیعه‌ فروخته‌ اند، فرق‌ می‌گذاشتند.... به‌ جای‌ نقل‌قول‌ آوردن‌ از موسوی‌اردبیلی‌ روی‌ جنایات‌ او و رژیمش‌ روشنی‌ می‌انداخت‌...»

موضع شما آقای میرهزار؟ چرا هیاهوی محقق نسب و صاحبان نشریه «آفتاب» و سرانجام متمکن شدن به خیر و عافیت شان در غرب را مسکوت گذاشتید؟

۲) نوشتیم که برای نشریه‌ای با لاف «تحول در عرصه‌ی ژورنالیزم» شرم است به جای آنکه نویسنده‌ای حقیری چون رهنورد زریاب که به لقب «کارمند شایسته فرهنگ» می‌بالد را افشا نماید به گفتگو با او می‌نشیند.

شما از پاسخ به آن تیرتان را آوردید.

۳) جواب ندادید که چرا و به کدام حق به نام رسمی ما دستبرد زده و آن را «جنبش انقلابی زنان افغانستان» نامیده‌اید؟ اگر غرض دیگری در کار نبود چرا فورا پوزش نخواستید؟

۴) به شما فهماندیم که مینا را با این جمله‌ی بی‌ارزش و ملایی و مبتذل «مینا یکی از مثال‌‌های آشکاری است که بر زن در افغانستان چه می‌گذشت و چه می‌گذرد»، نمی‌توان و نباید معرفی نمود و او را باید به خاطر عقاید انقلابی و جان باختنش در راه آنها، به خاطر ایجاد «راوا»ی ضد روسی، ضد پوشالی، ضد بنیادگرایی به بررسی گرفت و شناساند. ضمنا شما را راهنمایی نمودیم که از محمود گودرزی یاد بگیرید که چگونه و از کدام دید در باره مینا و کارش نوشته است و قولی هم از این نویسنده بزرگ ایران نقل کرده بودیم.

شما از برخورد به آن تیر تان را آورده‌اید.

۵) گفتیم که «روحیه‌ی کلاسیک از مبارزه» و «نگره‌ی چپ کلاسیک» دزدیده شده از آخور «واواک» و «ساواک» و نویسندگان خادم رژیم ایران است که حین بازپرسی و شکنجه و اعدام مردان و زنان تاریخ‌ساز و قهرمان ایران به عنوان «مبارزه ایدئولوژیکی» علیه آنان به کار می‌گیرند و ورد زبان تمامی انجمنی‌ها و پشتیبانان خادی و جهادی و غربی آنان در مبارزه با «راوا» و سایر سازمانهای و افراد انقلابی می‌باشد.

شما از رد و یا قبول حکم بالا و تشریح «روحیه‌ی کلاسیک از مبارزه» و «نگره‌ی چپ کلاسیک» تیر تان را آورده‌اید.

۶) شعار دادیم: ‌«بدانید که برای ما حماسه مقاومت و خون حتی یک زندانی آزادیخواه در قتلگاههای مثلا همان ایران کافیست که بیشتز از پیش به حقانیت «نگره»ی خود پی برده و در راه تحقق آن از مرگ نترسیم و اراجیف ‌تان را به خود‌تان بگذاریم.»

شما از رد این که زبان‌تان زبان «واواک» و جنایت سالاران نیست و رد یا قبول شعار بالا، تیرتان را آورده‌اید.

۷) در رد ادعای شما که «در افغانستان شکل بهره‌کشی از مردم در حال تغییر است» نوشتیم که شما به‌ جای‌ آنهمه‌ افاده‌فروشی درباره‌ زبان‌ فارسی‌ می‌كوشیدید بر بنیاد تحقیق‌ به‌ جهانیان‌ اعلام‌ دارید كه‌ «شكل‌ بهره‌كشی‌» در افغانستان‌ چه‌ بوده‌ و از کی، چرا و چگونه‌ تغییر كرده‌ است‌ تا حرف‌‌تان‌ در این‌ باب‌ قیافه‌گیری‌، «گنده‌گویی‌» و تظاهر به‌ وقوف‌ در جامعه‌شناسی‌ تلقی‌ نشده و منظور و نتیجه‌گیری تان از این گفته را بیان می‌داشتید. ولی شما عالمانه تیر تان را آورده‌اید.

۸) توجهتان دادیم که به جای آن مصاحبه‌ی سرکاری و بی‌اهمیت با داریوش آشوری، از او می‌خواستید که اگر نه راجع به دژخیمان حاکم در ایران و قهرمانان دربند کشورش و قتل‌عام ایرانیان در ۱۳۶۷، لااقل راجع به جنایات موحش تبهکاران جهادی زبان بگشاید و بفرماید که چرا سپانلو، خایفی، علی صالحی و چند شاعر دیگر برای مسعود سرجنایت سالار مرثیه سر داده‌اند و چرا اسماعیل خویی در دام کثیف‌ترین و بدنام‌ترین عامل خادی و جمعیت اسلامی ـ لطیف پدرام ـ می‌افتد؟

شاید بگویید رژیم ایران، شماو تقریباکلیه شاعران ونویسندگان مهاجر را از طرفداران قتل عام هزاران زندانی سیاسی در ۱۳۶۷ و قتل های زنجیره‌ای پوینده ها، مختاری ها، شریف ها، میرعلایی ها، زهرا کاظمی ها و...اکیدا برحذر داشته و آنقدر پیچکاری «ادبیات غیر سیاسی»، ضد «نگره‌ی چپ» و «روحیه‌ای کلاسیک در مبارزه» شده‌اید که دفاع از آنان را بگذار که در آوردن نام آنان هم پشت تان می لرزد.

ولی چرا بیان این واقعیت درون تان را با سکوت برگزار نموده‌ و پاسخی ندادید؟

۹) نوشتیم «روشنفكرانی‌ كه‌ به‌ هر بهانه‌ای‌ به‌ شمول‌ بهانه‌هایی‌ با پوشش‌ «عارفانه»، «فلسفی»، «پست‌ مدرنیستی»، «انقلاب‌ در زبان‌ فارسی»، «مهندسی‌ انسانی» و... از نبرد بر ضد جنایت‌سالاران‌ و پدران‌ شان‌ طفره‌ بروند، در تحلیل‌ نهایی‌ خاین به‌ این‌ خاك‌ و خلق‌ در خون‌ و غم‌ تنیده‌ اند.»

نفرمودید که آن را قبول دارید یا خیر؟

۱۰) نوشتیم: «آقای‌ كامران‌ میرهزار در اوضاعی‌ كه‌ مادرك‌ سرسفید، خواهرك‌، برادرك‌ و زن‌ یا فرزند تان‌ را تجاوز جنایت‌سالاران‌ تهدید می‌كند و در اوضاعی‌ كه‌ چنگیزیانی که خون كابل‌ و كابلیان‌ را نوشیدند، دوباره‌ بر سر قدرت‌ اند، احكام‌ فیشنی‌ شما نظیر "زبان‌ فارسی‌ در افغانستان‌ رشدی‌ نداشته‌ است‌"، "ادبیات‌ در چنین‌ شرایطی‌ می‌تواند به‌ زبان‌ سامان‌ دهد و بازی‌های‌ نویی‌ را در زبان‌ ایجاد كند" یا "برخورد طلایی‌ ادبیات‌ نو و آوارگی‌ در جامعه‌ی‌ اكنون‌ ما كارساز و راهگشاست‌"، كمال‌ بی‌غیرتی‌ و پرده‌ انداختن‌ بر چهره‌ی‌ خون‌ آلوده‌ی‌ ربانی‌، سیاف‌، خلیلی‌، قانونی‌، و... به‌ شمار رفته‌ و آنان‌ را خاطرجمع‌ می‌سازد كه‌ شما هم‌ چیزی‌ نیستید جز مینوت‌ كاظم‌ كاظمی‌ كه‌ به‌ عامل‌ رژیم‌ ایران‌ بودن‌ و به‌ دلالی‌اش‌ برای‌ جنایت‌سالاران‌ می‌بالد.»

شما از خط کشیدن بین خود و شاعران مزدور مثل کاظم کاظمی و اسهالیان دیگر تیر تان را آوردید.

۱۱) گفتیم که شرایط انقلاب شما در زبان فارسی پس از پاک شدن فضای کشور از سایه کرکسان «ائتلاف شمال»، طالبان، گلبدینی ها، و مزدوران عرب فرا خواهد رسید « لاکن تا آن زمان دندان‌ بر جگر نهاده و جلو افرازات‌ ادبی‌تان‌ را بگیرید تا مردم‌ شما را حفیظ منصور ثانی یا بیرنگ‌كوهدامنی‌ ثانی‌ و یا عامل‌ خاینان‌ شیعه‌ مذهب‌ و رژیم‌ ایران‌ نشناخته‌ و پیشنهادات‌ سوپر انقلابی‌ تان‌ را در باره‌ "رشد" زبان‌ فارسی‌، پاره‌ پاره‌ كرده‌ بروی‌ تان‌ نزنند.»

شما پاسخ ندادید که چرا در شرایط سلطه‌ی دژخیمان بنیادگرا و اشغال کشور، به جای مقدم دانستن مبارزه بی‌امان علیه این خونخواران، انقلاب یک تنه‌ی‌تان در زبان فارسی را اهم می‌دانید صرفنظر از اینکه فکر نمی‌کنیم امر مذکور در صلاحیت شما باشد؟

۱۲) گفتیم که اگر شما و همکاران واقعا اتهام «عامل رژیم ایران» را ننگ و دون‌شان‌تان می‌دانید، بفرمایید كاظم ‌كاظمی‌، خادی‌ حسین‌فخری‌، فضل‌اله قدوسی‌، فاضل ‌سنچاركی‌ و سایر جیره‌خواران‌ ایران‌ را منحیث‌ عوامل‌ جمهوری‌ اسلامی‌ افشا سازید؛ سردار واصف ‌باختری‌، حمیرا نگهت دستگیرزاده، سمیع‌ حامد، سیاهسنگ و تمام‌ مردان‌ و زنان‌ انجمنی‌ را محكوم‌ نمایید كه‌ چرا علیه‌ فتوای‌ خمینی‌ كلمه‌ای‌ نگفتند و قهارعاصی‌ را كه‌ به‌ دفاع‌ از فتوا لب‌ گشود، قهرمان‌ خود ساخته‌ می‌خواهند از او «مسعود ادبی‌» تراشیده‌ و بر زمین‌ و زمان‌ مهرش‌ را بكوبند؟ از همه‌ مهمتر شما خود به‌ جای‌ آن‌ فرمایشات‌ ادبی‌ نامرتبط‌ به‌ مسایل‌ حاد افغانستان‌ بفرمایید بر ضد فتوای‌ خمینی‌ و جنایات‌ بی‌نظیر رژیم‌ ایران‌ موضع‌ بگیرید تا بپذیریم كه‌ هنوز آنقدر غیرت‌ دارید كه‌ اگر چه‌ حقارت‌ و مكروب‌ «ایرانیزه‌ شدن‌» را در نوشته‌های‌‌تان‌ مزمزه‌ می‌كنید، ولی‌ مرگ‌ را بر كار كردن‌ برای‌ ‌ جمهوری‌ اسلامی‌ ترجیح‌ می‌دهید.

شما از برخورد به این مسئله به غایت مهم، یکسره تیر تان را آورده‌اید.

۱۳) نوشتیم:‌ «جناب میرهزار،‌ "نگره"ی ما را می‌دانید كه‌: در شرایط‌ جاری‌ در افغانستان‌ مبارزه‌ علیه‌ بنیادگرایان از جنس‌ سنی‌ و شیعه‌ اولویت‌ دارد و "دورنمایی‌ را كه‌ تصور می‌كنیم" اینست‌ كه‌ با ادامه‌ موجودیت‌ این‌ طاعونیان‌ هیچ‌ خشتی‌ بر بنای‌ دموكراسی‌ و رهایی‌ زن‌ نهاده‌ شده‌ نمی‌تواند. و هر روشنفكری‌ كه‌ از پیوستن‌ به‌ این مبارزه‌ سر باز زند، شرافتش‌ را زیرپا می‌كند.»

شما از برخورد به آن تیر تان را آورده‌اید.

۱۴) در پیوند با گفته‌ی شما که «شرایط افغانستان به گونه‌ای نیست که بخواهیم آن را با شعارهای کلاسیک شده به عقب بازگردانیم» نوشتیم:‌ «شعارهای‌ "راوا" جمجمه‌ی‌ بنیادگرایان‌ و مالكان‌ شان‌ و شاعران‌، نویسندگان‌، روزنامه‌نگاران‌ و هنرمندانی‌ را آماج‌ قرار داده‌ اند كه‌ با گذشته‌ای‌ خادی‌، سگ‌ درگاه‌ جنایت‌سالاران‌ مذهبی‌ می‌باشند؛ شعارهای‌ "راوا" مردم‌ را به‌ قیام‌ علیه‌ اینان و برای‌ آزادی‌، دموكراسی‌ و عدالت‌ اجتماعی‌ فرا می‌خوانند؛ شعارهای‌ "راوا" خواستار آنند تا تمام‌ مسئولان‌ مرد و زن‌ باندهای‌ مسلح‌ جهادی‌ به‌ خاطر خون‌ دهها هزار كابلی‌، جنایات‌ دهشتناك‌ دیگر و انهدام‌ كابل،‌ نه‌ فقط‌ باید به‌ محكمه‌ای‌ بین‌المللی‌ سپرده شوند بلكه‌ صدها بلیون‌ دالر نیز از حلقوم‌ خود و خیل‌ و ختك‌ شان‌ كشیده‌ شود؛ از شعارهای‌ "راوا"ست‌ كه‌ دولت‌ كرزی‌ با سازش‌ با جنایات‌پیشگان‌ "ائتلاف‌ شمال"، طالبان‌ و گلبدین‌ و سرپوش‌ "كمیسیون‌" ماندن‌ بر سر فساد و تبهكاری‌ های‌ روزمره‌ی‌ جنگ‌سالاران‌، به‌ رای‌ اعتماد مردم‌ خیانت‌ ورزیده‌ و از سطح‌ یك‌ "شاه‌ شجاع‌ ثالث‌" هم‌ پایین‌تر سقوط‌ كرده‌ است‌؛ شعارهای‌ "راوا"حاكی‌ اند كه‌ با آوردن‌ شماری‌ زنان‌ وابسته‌ به‌ باندهای‌ جنایت‌سالار در كابینه‌ و پارلمان‌، حقوق‌ زنان‌ تامین‌ نشده‌ بلكه‌ آدمكشان‌ نكتایی‌پوش‌ با پَتكی‌دادن‌ این زنان‌ می‌خواهند دنیا را با نمایش‌ بی وقفه‌ی "زادی‌ زنان‌ در افغانستان" فریب‌ دهند؛ و...»

آیا این‌ شعارها و مواضع، افغانستان‌ را به‌ عقب‌ بر می‌گردانند؟ باید به شیوه کاظم کاظمی ها خاک پای سردمداران‌ جنایت‌پیشه‌ی‌ «ائتلاف‌ شمال» رابر چشم مالید تا افغانستان‌ پیشرفت‌ كند؟

شما از پاسخ به آن طفره رفتید.

۱۵) نوشتیم که «آقای‌ میرهزار، هر مدتی كه‌ لازم‌ باشد گوشك‌های‌ شما را تاب‌ خواهیم‌ داد تا بگویید كه‌ چطور شعارهای‌ "راوا"، "كلاسیك‌ شده‌" اند و افغانستان‌ را به‌ عقب‌ بر می‌گردانند اما شعارهای‌ شما و طلبه شاعران‌ افغانی‌‌، لطیف‌ پدرام‌ها، سمیع ‌حامدها، نرشیر نگارگرها، لطیف ‌ناظمی‌ها "مدرن" و پیشرفته اند.»

شما از پاسخ به آن تیر تان را آورده‌اید.

۱۶) انتشار گفته‌هایی از زنان پرچمی مثل ثریا پرلیکا، گلالی حبیب (که شنیدیم چون بازار را گرم دیده چادرکش را بر مقدم باند مسعود (رح) نیز پهن کرده است تا خدا چه خواهد) و شفیقه حبیبی (که وقاحت و دنائت‌اش تا سرحد معاون شدن رشید دوستم هم رسید) را در «چای داغ» نوعی همدلی شما با پرچمی ها خواندیم و برای‌تان سوالهای معینی را یاد دادیم که باید در برابر آنان می‌گذاشتید تا مردم آگاهتر می‌شدند که اینان از گذشته‌ی شان نادم و سرافگنده نبوده و بی خیال خادی یا جهادی شده اند.

اما در باره این پرچم نوازی مفتضح تان یکباره کر و کور شدید.

۱۷) اظهارات شما در گفتگو با مینا کابلی را «به طور زننده خود بزرگ بینانه و متظاهرانه» و «نمایش دلقکی در مجلسی عزا»، و ادعای «نبود منتقد» در ایران و «رقابت ادبیات نو ما در رقابت با ادبیات روز ایران» از سوی شما را حرفی کلانتر از دهان تان، پررویی و نشرمیدن از خون مختاری ها، پوینده ها، شریف ها، زهرا کاظمی ها و بیشمار شاعران و نویسندگان شهید ایران خواندیم.

شما خپ تان را زده و پاسخ ندادید.

۱۸) حرفهای شما در باره ملت، ملت سازی و مهندسی انسانی را نامفهوم، چتی‌گویی و مالیخولیایی خواندیم.

ولی طوری لب فرو بستید که گویی این بحث ها اصلا از شما نبودند.

۱۹) داستان کوشش جمعی از زنان افغانستان برای ارتباط با سیما سمر و «راوا» جهت ایجاد اپوزیسیون زن افغانستان را با نفرت تکذیب و نوشتیم که «"راوا" با زنانی‌ كه‌ باند وحدت‌ سیما خانم‌ را نادیده‌ بگیرند، هیچگاه‌ "همراه‌" نخواهد شد و هیچگاه‌ با این‌ زنان‌ كه‌ از نشستن‌ در كنار صدیقه ‌بلخی‌، داكتر عبداله‌، خلیلی‌، مسعوده‌ جلال‌ و... عار ندارند، "جبهه‌ای‌ از اپوزیسیون‌" موپوزیسیون‌ نخواهد "گشود"».

شما از توضیح این که «جمعی از زنان» کجا بودند و چطور بدون اینکه با ما ببینند ـ و تا آخر ندیدند‌ـ شما از کان و کیف شان خبر داشتید، تیر تان را آوردید و این امکان جعل بودن خبر را بیشتر می‌سازد.

۲۰) این حکم شما را که «مردم در افغانستان تلاش می‌کنند که گذشته‌ی تاریک را ننگرند و از آن فاصله گیرند»، دروغی زشت و برابر حکم های سیاف، قانونی، محقق، و غیره خواندیم که از مردم می‌خواهند به گذشته و تبهکاری های بی‌ناموسانه‌ی آنان در سالهای ۷۱ تا ۷۵ نباید بچسبند و افزودیم که اگر شما و همکاران می‌توانید متجاوزان به خود یا مادر و خواهر و برادرک‌تان را ببخشید، مردم اما آنان را نمی‌بخشند و تا زمانی که ربانی ها، خلیلی ها، آمنه افضلی ها، داکتر عبداله ها، صدیقه بلخی ها، محقق ها، دوستم ها، سیاف ها، فهیم ها، قانونی ها و ... با حمایت امریکا و ایران بر سریر خون و خیانت می‌خرامند، ممکن نیست مردم ما به گذشته «ننگرند و از آن فاصله بگیرند» و این خواست، خواست یک دلال و جارچی جنایت سالاران است.

شما از پاسخ به آن تیرتان را آورده‌اید.

۲۱) گفتیم که «اگر معنی "خلاقیت" عبارت باشد از معامله‌گری با بنیادگرایان، "ایرانیزه کردن" نوشته‌ها، سکوت در برابر رژیم ایران و سگان افغانی‌اش، سکوت در برابر شاعران و نویسندگانی که ناف‌شان به ناف پرچم و خلق و باندهای اسلامی بند است، بالا کردن رکلام قلابی "جنبش ادبیات نو افغانستان" به جای محکم گرفتن درفش پیکار ضد بنیادگرایی، این "خلاقیت" مبارک شما آقای میرهزار! ما این نوع "خلاقیت" را خیانت و صاحبانش را خاین می‌پنداریم.»

و شمای خودستای را این خطاب بر نه انگیخت که نه انگیخت.

می‌بینید که شما اینهمه سوالها را از تنها یک نوشته ما بی‌پاسخ گذاشته اید و با اینحال از تاخیر در پاسخ "راوا" بیقراری داشتید!

این پرسشها به قوت خود باقی اند و پاسخ طلب.

حکم هایی خادی ـ جهادی بوی علیه «راوا»

میرهزار در «پوسیدگی اجباری راوا»ی یک و نیم صفحه‌‌ای‌اش در جواب به ادعانامه‌ی ۱۴ صفحه‌ای ما بدون آنکه بر جمله یا مطلبی در «پیام زن» به مثابه فاکت انگشت گذارد، حکم هایی صادر کرده از این قبیل:

«راوا هیچ مهارت ادبی ندارد که شگرد های ادبیات را با او در میان انداخت.»

کجا ادعای «مهارت» را نموده‌ایم؟ کجا آنقدر بیشرم شده‌ایم که لاف بزنیم به اندازه موی سر شما کتاب خوانده‌ایم؟ کجا ادعای انقلاب کردن در زبان فارسی و موجد «تحولی در عرصه‌ی مطبوعات افغانستان» داشته‌ایم؟ ما نه با شما و نه مردان و زنان انجمنی و خادی ـ جهادی، در مسابقه مهارت یا عدم «مهارت ادبی‌» نه افتیده و نخواهیم افتید.

ما «ماهران» ادبی وطنی را بر اساس موضع سیاسی شان به ارزیابی می‌گیریم. و برای ما همین معیار و نه معیار هنری، تعیین‌کننده است. مخصوصا در شرایط کنونی فقط با این برخورد است که ممکن خواهد بود تا از آلوده شدن کامل ادبیات و هنر ما توسط جنایتکارن پرچمی و خلقی و اخوانی که در صف متحدی علیه مردم جبهه گرفته اند، جلو گرفت.

برای ما ارزشی ندارد که سمیع حامد یا رهنورد زریاب در کدام قله ادبی ایستاده‌اند. ما موضع تسلیم طلبانه و سازشکارانه‌ی آنان را در برابر روسها و سگان و دژخیمان اخوانی افشا و پوقانه‌ی شان را ترکانده‌‌ایم؛ برای ما اهمیت درجه یک نداشت که موقعیت بیرنگ کوهدامنی از نظر هنری در اوج است یا نه، مهم این بود که باید آن مرحومی را به خاطر همکاری با سگان روسان و سرسایی‌اش مقابل مسعود و شرکا افشا سازیم. به همین دلیل، ما تقلای شما را به خاطر اثبات سست و ناچیز بودن اشعار بیرنگ کوهدامنی تقلایی بی‌ارزش و منحرف کننده و شیادانه می‌دانیم. منحرف کننده زیرا می‌خواهید معیار سیاسی در ارزیابی یک هنرمند و اثرش را بی اهمیت و آب خورده از «نگره‌ی چپ کلاسیک» نشان دهید. و شیادانه زیرا می خواهید در ارزیابی فرآورده های شما و شرکا، خوانندگان باید به جنبه صرفا هنری آنها توجه کنند و نه اینکه چقدر خنثی یادر خدمت جنایتکاران خواهند بود.

«راوا به درک یک جامعه‌ی باز نرسیده است که معیار هایش با فضای آزاد عیار شود و بپذیرد افراد حق ابراز نظر دارند... و هرکس حق دارد صدایش را انعکاس دهد.»

کاملا درست. ما نه تنها افغانستان را «جامعه‌ی باز» درک نمی‌کنیم بلکه کسانی که این جامعه ملوث شده توسط جلادان بنیادگرا و متحدان پرچمی و خلقی را «جامعه‌ی باز» بنامند، روشنفکران اجیری می‌دانیم که در وقاحت دفاع از بدذاتان بنیادگرا همتا ندارند. اما این ادعا که «راوا» حق ابراز نظر افراد را نمی‌پذیرد فقط به یک خنده می‌ارزد. شما آقای میرهزار در ایران بودید و احتمالا در کنار کاظم کاظمی ها و ابوطالب مظفری ها کورس های «درسهای ایدئولوژیک» ضد دموکراسی، ضد آزادی و ضد انسانی رژیم ایران را از سر می‌گذراندید که «راوا» در راه مبارزه برای دموکراسی از سوی روسها و سگان و اخوان و دولت‌های مختلف پاکستان با حمله و بگیر و ببند و زندان و تعقیب و آزار روبرو بود و حتی رهبرش با دوتن از دستیارانش جان باختند.

در این زمینه بیشتر حرف نمی‌زنیم مگر آنکه ببینیم کامران میرهزار از چه رو این اتهام مسخره را به «راوا» می‌زند.

«تفاوت نوشته‌ی "راوا" علیه کامران میرهزار با انواع دیگر آن این است که تنها یک تپانچه (۱) کم است و یک روزنامه نگار که گوشه‌ی دیوار قرارش دهد و شلیک کند.»

جای خرسندی خواهد بود که نوشته‌های ما مدعیان گوناگون پوشالی‌بوی یا اخوانی‌بوی،‌ را تا سرحد مرگ سست کند. ولی در مورد خود شما، اگر پاسخهای مستدل و قناعت بخش به لااقل بیست و یک پرسش ندیدیم و نخواندیم که مزاری، محقق و سایر "قیادیان جهادی" شیعه مذهب را همواره جنایت‌پیشه، خاین و مزدور ایران نامیده‌اید و نیز سخی‌هاتف‌ها را که جلاد را «بابه» می‌خوانند، به عنوان روشنفکران خاین به مردم هزاره و افغانستان افشا نموده‌اید، آنگاه شما را با وصف انتشار اسناد فساد این و آن مهره دولتی، آلت اجرای مقاصد میهنفروشانه و خاینانه‌ی محقق و کمپنی اعلام خواهیم نمود و این یعنی همان شلیکی که از آن حرف می‌زنید. و تا آخر از ترس آن شلیک‌ها درامان نخواهید بود.

«راوا به همان مقدار که خشونت را در نتیجه ناآگاهی مجال می‌دهد، از خرد‌ ورزی در فضای آزاد دور می‌شود.»

ما خواهان سرنگونی، محاکمه و مجازات کلیه جنایت پیشگان ۳۰ سال اخیر هستیم و مبارزه مستمر و بی‌امان برضد روشنفکران چاکر خاینان مذکور را نیز جزء اصلی این مطالبه می‌پنداریم. و از نظر ما همین برخوردی «خرد ورزانه» است و آنانی را که اصلاح این رژیم را در چهارچوب حاکمیت جنایتکاران متصور می‌دانند، نه «خرد ورز» بلکه خود فریب، عوامفریب و در تحلیل نهایی همکار بی‌مزد یا کم‌مزد جنایت‌پیشگان پشتون و غیرپشتون می‌دانیم.

آیا همین است پایه‌ﻯ فتوای فوق‌تان آقای میرهزار؟ همچنین بفرمایید که «خشونت» را چه می‌دانید و ما در کجا آن را نادرست «مجال» داده‌ایم و منظورتان از «خردورزی در فضای باز» چیست؟

«(راوا) هرجا از درک مباحث تحلیلی عاجز است، به همان شیوه پولیسی و استخباراتی متوسل می‌شود.»

تامثال ندهید که چگونه و در کجا، این حکم راهم در لیست دروغگویی هایتان حساب می کنیم. اما یک شیوه‌ی کهنه‌ی پولیسی و استخباراتی اینست آقای میرهزار که آدم بکوشد با ایمان رفته‌ها و وامانده‌های یک سازمان مخفی مانند «راوا» رابطه گرفته، از آنان به طرق مختلف اسرار تشکیلاتی و مالی را کشیده و بکوشد تا با گردآوری آن سفلگان، «راوا»یی خاین به امید مردم مجروح و امر به جا مانده از مینای جان باخته را علم نماید.

باری، شما هرگز نخواهید دید که مثلا اگر مینا جان کابلی، مصطفی روشن و یا نجلا جان باختری (۲) از موضع ارتجاعی‌تر، از همکاری با شما روگردانده باشند، «راوا» ذوقزده از اطلاعات آنان برضد شما استفاده کند.

«مارشال» مافیایی و خون وخیانت عصر ما هم، ارگان وزارت دفاع را «پیام زن» نام گذاشت تا با حلاوت آثار خادی- جهادی در آن، از درد خنجر «پیام زن» راوا بر حنجره‌ی خود و باندش بکاهد.

حالا شگفتی ندارد که امروز و صبا شما هم از سوی سرجلادان شیعه و تاکید خاد و واواک موظف باشید چیزی با ترکیب عموماً خادی- جهادی بر ضد «راوا» تقدیم «جبهه ملی» کنید. «آی.اس.آی» که موفق نشد باصدور چندین سازمان و نشریه «زنانه» و منجمله «پیام زن مسلمان» در پاکستان، اعتبار و شهرت و قاطعیت «راوا» را مخدوش سازد. نتیجه کوشش شما را خواهیم دید که آبرویتان را خواهد برد یا نه.

بهرحال منتظر توضیح همراه مثال شماییم.

«جالب است که راوا در صفحاتی از شماره‌ی ۶۵ مجله پیام زن و همچنین سایت اینترنتی‌اش، علیه روزنامه نگار می‌نویسد و دقیقا در صفحاتی دیگر از شماره‌ی ۶۵ مجله پیام زن، خبر اختصاصی کابل پرس (اختلاس ۲۵ میلیون دالری یونس قانونی) به سردبیری همین روزنامه نگار را به نفع خود استفاده می‌کند.»

ما موضوع را از یک مامور وزارت معارف شنیده بودیم با تفاوت در مقدار زدگی ـ ۲۰ میلیون ـ که با وصف بدیهی دانستن یکچنین خیانتها توسط خاینانی مثل یونس قانونی، سندی در دست نداشتیم ولی بسیار خوشحال شدیم که آن را در مقاله نویسنده‌ی گرامی داکتر میرعبدالرحیم عزیز دیدیم. ما که به این نوشته ارج می‌گذاشتیم به خود اجازه ندادیم که به سبب خبری در آن به نقل از یک سایت مخالف از انتشار آن در «پیام زن» بگذریم. اینچنین حساسیتهایی را مسخره می دانیم. و گیریم ماهیت شما همچون عامل خوش خط و خال محقق و رژیم ایران در آنزمان برای ما تثبیت می‌بود، در آن صورت بسیار ساده یک اشاره می‌آوردیم که از دید «راوا» سایت کابل پرس به محقق و واواک بند است. حتی سایت‌های علناَ وابسته به جنایتکاران، بنابر تضادهای درونی بین خود یا اربابان خارجی‌شان، گاهی اسناد به درد خوری را بیرون می‌کشند.

پس آن که از خبر به نفع خود «استفاده» کرده داکتر میرعبدالرحیم عزیز است نه ما! فکر می‌کنید بدون آن خبر، سرمویی از اهمیت مقاله ایشان کاسته می‌شد؟

پس وقتی خبر و منبع‌اش در آن مقاله آمده، منطق «استفاده راوا به نفع خود» در کجاست؟

آیا کسی در پارلمان یا جای دیگر منبع خبر را «پیام زن» گفته که اینقدر موجب پریشانی شده است؟ اگر بلی، به تمام دنیا و آدرس خود آن فرد اعلام می‌داریم که منبع‌اش کابل پرس کامران میرهزار است نه «پیام زن» تا اشتباه خانمان‌برانداز تصحیح شود. از این موضوع مسئله ساختن و نام آن را «شیوه پولیسی و استخباراتی» و «تضاد در گفتار و روش» و... ماندن، بیانگر عجز کسانی است که با ته کشیدن انبان ضد «راوا»ی‌شان به هر خس و خاشاک خنده‌آوری توکل می‌کنند.

آقای میرهزار فهمیده شد که از خبرتان سوءاستفاده نکرده‌ایم؟ در مقابل، هم اکنون شما خود مثل باند وحدت و غیره عکس هایی اختصاصی از سایت «راوا» را «به نفع خود استفاده» کرده‌اید. ما ممکن است به این کار اعتراض نماییم ولی آنرا «شیوه پولیسی و استخباراتی» و «نگاه کردن سطحی و بی‌مایه به چراغدان و نه چراغ» نامیدن، کوچکی می‌دانیم.

میرهزار، بدطینت یا سوراخ دعا گم کرده؟

«تاسف آور است که راوا بالاتر را نمی تواند ببيند و روزنامه‌نگار از آنجايی که به همين سادگی، روزنامه‌نگار است، اين سازمان ۲۸ ساله را يکبار موضوع نوشته‌اش قرار داد، تا از اين رهگذر نيز به فضای فکری بی‌جان در افغانستان تکانی وارد کند که مگر به خود آيد.»

شگفتا! در اوضاعی که زندگی و عصمت خود و زن و فرزند‌تان از دست جنایتکاران جهادی و طالبی در امان نیست؛ که خاینان آدمکش پرچمی و خلقی و جهادی «جبهه ملی» تشکیل می‌دهند؛ که فسق و فجور از فرد فرد «مقامات» در دنیا مانند ندارد؛ که امریکا و متحدان می‌کوشند با استقرار دولتی با شرکت وحوش طالبی و گلبدین، آخرین میخ های خیانت و اهانت‌شان را بر این مرز و بوم بکوبند؛ که چند ملای مزدور و چتلی ارتجاع به اشاره‌ی جنایتکار عطامحمد و شرکا، پرویز کامبخش را به خاطر انتقام‌کشی از برادرش به مرگ محکوم می‌کنند؛ که به علت بی‌وجدان، بیکاره و تا مغز استخوان فاسد بودن حکومتیان خاین، زمستان جان هزاران هموطن ما را می‌گیرد؛ که کودکان ۴ ساله و ۶ ساله و ۱۱ ساله از سوی بی‌ناموسان جهادی یا در سایه‌ی حمایت آنان مورد تجاوز قرار می‌گیرند؛ که خودسوزی زنان ما در مناطق مختلف به حدی بی‌مانند در تاریخ رسیده است؛ که نمایندگان جنایتکاران عضویت ملالی جویا را در ولسی جرگه به تعلیق در‌می‌آورند؛ که تمامی جنایتکاران و دوسیه‌ها و خیانت‌های کلان به طرز شکنجه‌آوروی زیر زده می‌شوند؛ که تقریبا تمامی مطبوعات و رسانه‌ها و تشکل‌های روزنامه‌نگاران و به اصطلاح جامعه مدنی و غیره در برابر این همه بیداد و سیهکاری، یا خنثی‌گویی و دوپهلو گویی می‌کنند یا اصلا لب از لب نمی‌گشایند، وکه.... آقای میرهزار انقلابگر، برای«تکان وارد کردن به فضای فکری بی‌جان افغانستان» به جای افشای تشکل‌ها، رسانه‌ها و قلمبدستان سازشکار و خدمتگزار جنایتکاران، تخطئه و لجن‌پاشی بر «راوا» را وظیفه ایمانی و وجدانی اش قرار داده است! و قضیه ملا نصرالدینی‌تر می‌شود که در نظر بگیریم برای اجرای پروژه ی «تکان»اش سازمانی را انتخاب کرده که آن را «ناآگاه»، «بی‌اعتقاد به صداهای متفاوت در جامعه انسانی»، مایل به «شیوه‌ی پولیسی و استخباراتی»، «سوء استفاده‌گر» از کمالات دیگران، دارای «برخورد های سطحی و بیمارگونه»، «تنگنظر» و ... می‌شمارد!

پس اجازه دهید بپرسیم آغای میرهزار که چه مرضی شما را وامیدارد که بین صدها تشکل موجود در افغانستان تشکلی اینقدر معیوب و لاجرم بی‌اهمیت را وسیله‌ی «تکان» دهی تان برگزینید؟

واقعیت اینست که با حمله بر «راوا» می‌خواهید به خیل دلالان قلمی پوشالی و مافیای جهادی صدا بزنید که «چه نشسته‌اید، برخیزید که چنانچه "جبهه ملی" ایجاد شد ما نویسندگان، شاعران و روزنامه‌نگاران ضد "راوا" هم به خیر و به یاری ایزد متعال جبهه فرهنگی آن را اعلام داریم. ما اگر همدل و همنوا علیه آن نه‌ایستیم و فراخوان بایکوت از سخی هاتف‌ها را نادیده بگیریم، "راوا" به زودی مچ باقیمانده ی ما را هم به مثابه خادی، جهادی یا وابسته به "واواک"، "سی.آی.ای"، "آی.اس.آی" و غیره باز خواهد کرد!»

«آيا تغييرات و تحولات راوا در اين ۲۸ سال همين قدر بوده که تنها همراه با رقبای سياسی‌اش شمشير و سپر را کنار گذاشته و با تپانچه و چند شعار سست و بی‌مايه به جان مردم زخم ديده آمده است؟»

دوباره باید گفت که موجب رضایت ما خواهد بود که نوشته‌های «راوا» برضد دژخیمان خلقی و پرچمی و بنیادگرا و نوکران ادبی و هنری‌شان، مثل تیر و گلوله در قلب آنان کار ‌کند.

اما «شمشیر و سپر را کنار گذاشتن» یعنی چه؟

شعار ما سرنگونی و محاکمه صحرایی تمام خاینان در «جبهه ملی» و بیرون آن و شرکاست. اگر این شعار "سست و بیمایه" است، شعار تند و بامایه ی شما چیست؟

یک تفاوت بین ما و شما اینست به طور مثال که: شما عزل کریم خرم را می‌خواهید ولی ما خواستار محاکمه و مجازات این گلبدینی کثیف هستیم ولو هم بیشتر از شما و رهنورد و مقلدان، کلمات «دانشگاه» و «دانشکده» را بالا و پایین اندازد و به جای بکس هم بنویسد «چمدان»‍!

با اینهم شعار شما علیه جنایتکاران سخت و مایه‌دار شد و از ما سست و بیمایه؟


گرز شعر شاملو بر فرق چه کسی می‌خورد؟

«راوا فقط از دريچه تنگ خود می‌نگرد و وقتی نام شاعر، نويسنده، روزنامه نگار و روشنفکر، احمد شاملو را ذکر می‌کند، بيشتر به يک سوء استفاده می‌ماند تا باور داشتن به انسان! به انسانی که بار امانت را پيش می‌برد. سوءاستفاده‌ی راوا از کار و تلاش بامداد طوری خجالت‌آور است که گويی شاملو از اراداتمندان راوا بود...»

آقای میرهزار، انگار شما با کلمه «سوءاستفاده» پر شده باشید که آن را مرتب بالا آورده به روی «راوا» زده و خود را تسکین می‌دهید که انتقاد جانانه‌ای بر آن وارد آورده‌اید. و جالب‌تر اینکه متقاضی اید ایراد های جهادی و «واواک»بوی شما را «راوا» باید بپذیرد در غیر آن «یک جریان اندیشمند و پیشرو نیست»!

شمااگر یک مفتری بازاری نمی‌بودید باید (با استناد به نوشته های ما) روشن می‌نمودید که چگونه ذکر نام شاملو از سوی ما «سوء استفاده» است ولی از سوی شما و انجمنی‌ها و کاظم کاظمی ها و دیگر پادوان ادبی بنیادگرایان و میهنفروشان، زیبنده، رزمنده و صادقانه و نیز چگونه «راوا» طوری از نام شاعر ملی ایران سوءاستفاده می‌کند که «گویی شاملو از ارادتمندان راوا بود و اگر اين سازمان ميدان گزافه گويی بيشتر داشته باشد، او را عضو اين سازمان پوسيده نيز قلمداد می‌کند»؟

آفرین کامران خان میرهزار که پشت ذکر نام شاملو از جانب پدرام خوشخانه‌ای، رزاق مامون، جنرال فخری و دیگر خادی‌ـ جهادی‌ها نمی‌گردید اما به خود جرئت می‌دهید در این مورد هم پاچه‌ی «راوا» را بگیرید «راوا»یی که با نقل از او همیشه گفته که روشنفکران شرافتمند و متعهد در مبارزه علیه تبهکاران مذهبی در افغانستان، باید «کفن پوش» به میدان روند. و در خاموشی وی نوشت که «شعر شاملو سرود رزم مردم ایران در مارش ظفرنمون شان برای براندازی رژیم خون‌آشام ولایت فقیه است. شعر شاملو برای مبارزان افغانستان دربند ما نیز سرچشمه الهام و امید در نبرد علیه کرکسان طالبی و جهادی و گدی‌گک های "شاعر" و "نویسنده" آنان می‌باشد.»

عبارت بالا باید به سان گرزی بر فرق شما کار کرده باشد که به جای تاییدش، آن را لاابالیگرانه سندی دال بر «ارادتمند» نشان دادن شاملو به «راوا» می‌نامید. و شاید این عبارت شما را منفجر کرده باشد:

«شاملو که در جامعه‌ای پر از تضاد و در میان مردمش می‌زیست، نه اینکه هرگز به افاده فروشی هایی از نوع "سیاست گریزی" و "عرفان گرایی" و "بیطرفی" و امثالهم رو نیاورد بلکه با احساس ضرورت ادای سهم در مبارزه برضد استبداد سیاه دینی در ایران، "کتاب جمعه" را منتشر ساخت که هفته‌ نامه‌ای ادبی، سیاسی بود و رژیم جمهوری اسلامی نتوانست بیش از ۳۸ شماره آن را تحمل کند» (پیام زن، شماره ۵۳-۵۴)

ما صدها گرز شاملویی داریم که فرق شما و کاظم کاظمی ها و سمیع حامدها و واصف‌ها و اکرم عثمان ها و ناظمی ها و... و تمامی فرهنگیان خادی‌ـ جهادی یا خنثی‌نویس را پاشان می‌کنند. شما حق دارید که از نحوه آموزش و ارزیابی «راوا» از شاملو کف بر دهان آرید و دیوانه شوید زیرا «راوا» خنجر شعر او را بر حنجره‌های شمایان فرو می‌آورد و نه اینکه از او شاعری ملاخور و بی‌ضرر و سازشکار و غیرسیاسی و «عارف» و خلاصه واصف باختری‌ای ایرانی بتراشد.

راستی آقای میرهزار، ما طرفداری و تعظیم خود را به شاعران ایرانی دیگری از جمله خسرو گلسرخی و سعید سلطانپور نیز بیان داشته‌ایم. چرا نامی از آنان نمی‌آرید و مسخره‌گی نمی‌نمایید که می‌خواهیم آنان را «ارادتمند» و «عضو» «راوا» قلمداد کنیم؟

مگر غیر ازاین است که پر و بال شما و شرکا می‌سوزد که حتی به نام این قهرمانان جانباخته اشاره نمایید چه رسد به آوردن شعرهایی از آنان و شناساندن شخصیت و کار شان؟

حیف، شاملو زنده نیست که اگر می‌دانست شاعر و روزنامه‌نگاری از افغانستان به ملت داغدارش به زبان سرجنایت‌سالاران اتهام می‌بندد که «مردم در افغانستان تلاش می‌کنند که گذشته‌ی تاريک را ننگرند و از آن فاصله بگيرند.» تا می‌دیدیم که چگونه یکبار هم او و کلیه شاعران خادی ـ جهادی و خنثی را بر دار شعرش «آونگ» می‌کرد.

«انسان باوری» برای توجیه جنایت ‌سالاری!

نه دوست عزیز، ما همگی انسانها را صرفا به خاطر انسان بودن شان به یک نظر نمی‌بینیم. انسان موجودی مجرد نیست. هر انسان هستی سیاسی و اجتماعی و فرهنگی معین دارد و فارغ ار این‌ها زندگی نمی‌تواند و نیز بر همین شالوده است که در عرصه اجتماعی مواضع و فعالیت‌های سیاسی و اجتماعی‌شان با یکدیگر متفاوت یا متضاد می‌باشد. هستند انسان‌هایی که درندگان هزار بار بر آنان شرف دارند. صرفا با مجازات یا انحلال این دسته انسانهاست که ایجاد دنیایی بهتر میسر خواهد بود. با مجازات یا حذف سرجنایتکاران جهادی و خادی و طالبی است که وحدت و التیام زخم‌های ملت ما تحقق خواهد پذیرفت.

شما با «انسان باوری» عام‌تان، حق ندارید از متهم شدن به نوکر محقق یا «واواک» هیاهو پشانی ترشی نمایید. مگر محقق و «واواکی»‌ها انسان نیستند؟ دشمنی‌تان با طلبه کرام و استاد بومیا و استاد کریم خرم و استاد فاروق وردک نیز اشتباه است چرا که همه از قضا آدمیزاد اند و نه از پس کدام چهارپا!

داریوش آشوری و جنایات ولایت فقیه

«اندازه‌ی درک و برداشت اين سازمان از تلاش و کار روشنگری زبانشناس فرزانه آقای داريوش آشوری نيز کج می‌باشد. يعنی داشته های راوا از روشنگری در ايران، افغانستان و منطقه و جهان بر اساس هيچ استوار است و در کوته‌بينی بدنبال وصله‌های سياسی خود است.»

یک روزنامه‌نگار شرافتمند که از وحشت بیمانند بر زندانیان سیاسی در قتلگاه‌های رژیم ایران روانش معذب باشد و قلبش از کینه نسبت به این رژیم آدمخوار و هواخواهانش آتش گیرد، با داریوش آشوری ها باید همان سوالهایی را در میان گذارد که گفتیم، مخصوصا که مصاحبه‌گر از افغانستان در چنگال مافیای جهادی و طالبی باشد. در غیر آن صحبت با یک زبانشناس فرزانه یا هر فرزانه‌ی دیگری بدون سخن گفتن از دژخیمان و جنایتهای شان، بی‌ارزش است و در آخرین تحلیل تلاشی است تا اوضاع را در جهنم «عادی» و «قابل قبول» جلوه دهند چیزی که خاینان آدمکش می‌خواهند.

این هم ثابت خواهد شد که حرف ما «کج» و «بر اساس هیچ استوار» است یا مصاحبه ها و نوشته‌های کامران میرهزار و همفکرانش که دم خروس ملیت بازی، محقق نوازی، سازشکاری و اکت های مضحک تئوریسین ادبیات، در آنها پیداست.

«راوا و تضادهایش» یا «راوا» و تبرهایش؟

«راوا و تضادهایش! ـ‌کنجکاوی های یک روزنامه نگار» پرسش‌هایی است که گویا بی‌تابی آقای میرهزار هم از بابت نگرفتن پاسخ «راوا» به آنهاست. ولی غیراز پرسشهایش مطالبی ابراز داشته که ناگزیر نخست باید به آنها نگاهی انداخت.

میرهزار، نادان یا مغرض؟

«برای من مهم است وقتی راوا به افراد مختلف می‌تازد، بدانم که واقعا پشت همه‌ی اين ماجرا ها، دستيابی به عدالت است و دستيابی به حقوق بشر و يا اينکه در پشت همه‌ی اين های و هوی ها، به دنبال منافع سياسی خود و گروه خاصی ست و راه را برای ارتجاع ديگری صاف می‌کند.»

شما از کی روزنامه نگار شدید و علاقمند مسایل افغانستان که تا هنوز سازمانی سی ساله را «کشف» نفرموده‌اید؟ ماهیت یک تشکل سیاسی ممکن است ماهها و حداکثر دو سه سالی پوشیده بماند ولی نمیتواند چنان اسرارآمیز باشد که نتوان آن را در سه دهه عمرش با شعارها و پیکارش با پوشالیان و بنیادگرایان شناخت. شما هرقدر هم از نظر آگاهی سیاسی عقب‌مانده باشید ممکن نیست طی چهار پنج سال «راوا» را نشناخته باشید. آنرا می‌شناسید ولی نه به عنوان سازمان باب دندان تان؛ سازمانی سازشکار و تدبیرمنزلی که خریدار بنجل شیعه‌بازی، هزاره‌گرایی، محقق بازی، ایرانی بازی و انقلاب در زبان فارسی‌تان باشد؛ سازمانی که آن را ور آئینه ی دو سه عضو یا همکار سابق فعلا خریده و مخبر شده‌اش، سست عنصر و دست آموز تشخیص کرده باشید. شما آنقدر جاهل نیستید که ندانید «پشت همه‌ی این ماجراها» غیر از بی‌ماسک کردن سیاستمداران و «فرهنگیان» چاکر پوشالیان و تبهکاران مذهبی و آگاهی دادن مردم درباره آنان، چیز دیگری خوابیده نیست و این یعنی گامزن بودن در راه افغانستانی دموکراتیک. و این طبعا «به دنبال منافع سیاسی خود» ما رفتن است. مگر شما به دنبال منافع جانوران باغ وحش کابل دوان استید و نه «منافع سیاسی خود»؟ یا «فی‌سبیل‌الله» کار می‌کنید؟

شما آنقدر جاهل و بیسواد نیستید که تا حال ندانید «در پشت همه این های و هوی‌ها» (شرم و ننگ بر شما که افشاگریهای ضد پرچم و خلق و جنایتکاران جهادی و طالبی را های و هوی می‌نامید!) «راوا» «راه را برای ارتجاع دیگری صاف می‌کند» یا برای افغانستانی آزاد، دموکراتیک و شکوفا.

شما واقعیت را می‌دانید اما خود را به بلاهت می‌زنید چون قرار است هیچگاه عریضه‌تان علیه «راوا» خالی نباشد تا بتوانید کاری را که پیشوایان تان موفق به انجامش نشدند به فرجام برسانید.

«راوا» با افشای کلیه سرجنایت سالاران و دلالان قلمی‌شان، راه را برای کدام «ارتجاع» صاف می‌کند کامران خان؟ استادان شما اکرم عثمان، رهنورد زریاب، سمیع حامد، نرشیر نگارگر، لطیف پدرام خوشخانه‌ای و... که سوز خنجرافشاگریهای ما را تا استخوان خویش حس کردند عموما ما را «مائوئیست» گفته و دیگر صدای شان برنیامد. یکی از آنان به یاد و به دفاع از «بابه مزاری»‌اش فتوای بایکوت کردن ما را در سایتهای اینترنتی صادر کرد که معلوم نیست به این صلای سینه زن مزاری کی وقعی قایل خواهد شد. حالا شما سعی کنید با مشورت تمامی مرضداران و خادی و جهادی‌ها ضد «راوا» دشنام نوی بزنید که افتخار «تحولی در عرصه حمله به راوا» نیز به نام شما ثبت شود. «راوا» را به کدام ارتجاع منسوب می‌توانید؟

ولی میزهزارک دزد ما سرش پر دارد. او با توجه به اینکه یک معنی تهاجم به «راوا» می‌تواند به دست آوردن دل و دماغ جنایت‌سالاران و ارتجاع باشد، بلافاصله بعد از آن جمله ها می‌افزاید:

«البته اين به اين معنا نيست که من با خيل عظيم جنايت کاران افغانستان همراه می‌شوم و اين نوشته و نوشته‌هايی از اين دست به معنای بی‌گناه اعلام کردن جنايت کارانی که راوا مورد نقد قرار داده نيست. بنابراين نمی‌خواهم از يک سوی که راوا را مورد پرسش قرار می‌دهم، آب در آسيای ارتجاع ديگری ريخته باشم.»

«البته اين به اين معنا نيست که من با خيل عظيم جنايت کاران افغانستان همراه می‌شوم و اين نوشته و نوشته‌هايی از اين دست به معنای بی‌گناه اعلام کردن جنايت کارانی که راوا مورد نقد قرار داده نيست. بنابراين نمی‌خواهم از يک سوی که راوا را مورد پرسش قرار می‌دهم، آب در آسيای ارتجاع ديگری ريخته باشم.»

نیات شما گیریم نیک، دو پول ارزش ندارند. مهم اینست که شما با تمرکز حمله بر «راوا» عملا «باخیل عظیم جنایتکاران همراه» شده و «آب در آسیاب» آنان می‌ریزید. شما می‌بینید که جانیان جهادی و شرکای به اصطلاح بروکرات آنان چه قیامتی را در افغانستان راه انداخته اند و اکثر روشنفکران با چه بیشرافتی‌ای به دهل آنان می‌رقصند، و در این میان متاسفانه تنها «راوا»ست که تبهکاران را افشا می‌نماید و در سطحی بین‌المللی از اعتبار بزرگی بین آزادیخواهان برخوردار است. معهذا شما دو روز نشده از خاد رهایی می‌یابید، عوض تشدید و عطف توجه به دریدن ماسک آنان از جنس شیعه و سنی و پشتون و غیرپشتون، رمل و اصطرلاب می‌اندازید که خدا بخواهد دریابید پشت کارهای «راوا» چه نهفته و جاده صاف کن کدام «ارتجاع» در کشور است!

ما به رغم احساس بوی هزاره بازی و محقق بازی و با وصف فضولات خادی جهادی مثل نوشته‌های مهسا طابع، ‌روح‌اله روحانی، رزاق مامون، هادی میران، حسین کوهی، طارق فیض، بهروز جهانیار، حمید اعتمادی، نبی عوض‌زاده، برخی نوشته‌های خودتان و غیره در «کابل پرس»، به خاطر صرفا افشاگری‌هایش ولو منبع آن محقق یا موجودی پلید‌تر از او باشند، دوام این سایت را می‌خواهیم. اما شما و شرکا برای «تلاشی» «راوا» روزشماری می‌کنید چرا که کل «نظام» را مافیایی و متعفن می داند.

شما از این هم خجالت نمی‌کشید و به واقعیت پی نمی‌برید که غیر از خاد و جهادی ها بسیاری از مردم، هر نوشته و نظری به علت زبان کوبنده‌اش علیه جنایتکاران را به «راوا» نسبت داده و محکوم یا تحسین می‌کنند.این، هر آدم بی‌غرض و مرض را وا می‌دارد تا در «راوا» دشمن آشتی ناپذیر جنایتکاران از هر قماش را دیده و به آنانی که برضد «راوا» شایعات بی‌ناموسانه منجمله ارتباط با «آی.اس.آی» می‌پراکنند، تف کند.اما شما این دروغگویان را می‌بوسید و آنان هم شما را که به نوبه خود مژده «متلاشی شدن راوا» را می‌دهید. این خادی‌وارترین نوع همراهی با «خیل عظیم جنایتکاران» و «آب در آسیاب ارتجاع ریختن» است.

آیا شما منتظرید که همچون پدرام خوشخانه‌ای که به مثابه کچک دوستم در حمله به خانه اکبربای شرکت جست، در حمله خاد، سیاف یا محقق به خانه کدام فعال «راوا» گرفتار شوید تا فقط آن وقت «همراه شدن با جنایتکاران» را بپذیرید؟ تجربه نشان داده که مخالفت و یا بریدن از موضع خاینانه با «راوا» عاقبتی جز همدستی با ارتجاع نخواهد داشت. باری، شما با تمام «شگرد های ادبی»‌تان و با استعانت از خاینان ما که برای‌تان جاسوسی می‌کنند، ادامه دهید و خواهیم دید که کارتان به کجا می‌کشد.

«راوا» به دنبال محاکمه‌ی جنایت‌سالاران و میرهزار به دنبال محاکمه‌ی «راوا»!

«يقين دارم اگر اتهام های راوا را عليه خودم و مقاله‌ای که انگيزه‌ی اتهام های توخالی راوا بود را ترجمه‌ی رسمی کرده و به يکی از دادگاه های اروپايی و آمريکايی که سران راوا در آنجا هستند، ارايه کنم، راوا هيچ پاسخ معقولی نخواهد داشت و محکوم خواهد شد.»

ای رویکت سیاه میرهزار با این دروغ پست و در عین حال خنده‌آورت! ظاهرا جاسوسکهای مردارخورت ترا ساده لوح هم گیر کرده اند که هرچیزی برضد «راوا» را در دهانت بگذارند از آن استفاده می‌کنی. (۳) همین جا می‌مانیم و به پیشگاه مردم افغانستان به تو چلنج می‌دهیم که نام «سران» نه بلکه اگر نام فقط یک «سر» از «سران» «راوا» مقیم غرب یا افریقا و یا قطب جنوب و شمال را اعلام توانستی، هر اتهام دیگرت را قبول خواهیم داشت. در غیر آن باید به دروغگویی‌ات علیه «راوا» علنا و رسما اعتراف نموده و بگویی که کی ترا به این جعل لئیمانه کشانده؟ خاد؟ کرمکهای بریده از «راوا»؟ فلان و بهمان سرجنایتکار و یا نرشیر نگارگر، سیاهسنگ، رهنورد زریاب، رزاق مامون یا کدام انجمنی؟

حتی تنها با توجه به این دروغت، پاسخ گفتن به تو جدیتش را می‌بازد ولی چه کنیم که سی سال حاکمیت فرهنگ خادی و جهادی بر کشور ما و نیز مبارزه متحدانه‌ی دلالان خادی و جهادی آنان علیه «راوا»، گاهی پرداختن به سخیف‌ترین اتهامات را ناگزیر می‌نمایاند.

«دانشگاه» و «چمدان» و... آری، پشتیبانی از مبارزه ضد رژیم ایران نه!

با آنکه مطمئنید دیگر معطل چه هستید و چرا «راوا» را با حکم محکمه‌ای اروپایی یا امریکایی محکوم نمی‌کنید؟ یادتان باشد که اگر دادگاه خیالی شما اندکی جریان را مطالعه کند، فوری به شما توصیه خواهد کرد که به متخصصی روانی ـ عصبی مراجعه بفرمایید. زیرا آن دادگاه (و هر آدمی با عقل سلیم) با مروری مختصر در می‌یابد که «راوا» شما و امثال شما را صرفا به خاطر گویش ایرانی (که اتفاقا شیرین است مثل گویش ما برای ایرانیان) یا به کار بردن کلمات ژانویه، پیشاور، کرزای به جای جنوری، پشاور و کرزی، طرفدار یا عامل ایران نمی‌گوید. این می‌تواند از کم بضاعتی یک به‌اصطلاح شاعر یا نویسنده یا روزنامه‌نگار و... بی اعتماد به خود ناشی شود که تصور می‌کند، محصولش نمودی «قوی» و «سطح بالا» خواهد یافت، بدون آنکه او از نظر سیاسی به رژیم جنایتکار ایران کوچک‌ترین علاقه‌ای داشته باشد. بلکه «راوا» اول شما و مدیران خادی ـ جهادی شما (کاظم کاظمی، رهنورد زریاب، لطیف ناظمی، اکرم عثمان، سمیع حامد، حمیرا دستگیر زاده، صبوراله سیاهسنگ، ابوطالب مظفری و...) را برپایه موضعگیری‌های تان در برابر خمینی و فتوای ترور سلمان رشدی‌اش، رژیم ایران به طور کلی، سکوت مقابل شاعرانی که برای مسعود مرثیه گفتند و یکی از آنان در مدح لطیف جان خوشخانه‌ای دهنش را آلود، سکوت مقابل جنبش های محصلی و کارگری و مردمی ضدرژیم، سکوت مقابل جنایات هولناک علیه زندانیان سیاسی در کشتارگاه‌های رژیم، سکوت مقابل مداخله‌های آشکار جمهوری اسلامی در افغانستان و... بوده که به مثابه طرفداران و جاسوسان رژیم ولایت فقیه افشا نموده و بعد گفته که کاربرد کلمات ایرانی از سوی شما نه یک امر معمولی و سلیقه‌ای بلکه ناشی از علایق‌تان با رژیم بوده و می‌خواهید به طور سیستماتیک و پلان شده، از مجرای فرهنگی، در تامین و توسعه و تحکیم نفوذ هرچه بیشتر این خونبارترین رژیم دنیا در افغانستان کوشش بندگی‌تان را انجام دهید.

افراد پیش گفته با تمام وقاحت خادی ـ جهادی شان قادر نشده و نخواهند شد که از اتهام وابستگی یا جانبداری از رژیم ایران خودرا برائت دهند زیرا هرکدام را هزار ویک رشته با آن در انس نگه می‌دارد. شما کامران خان به وکالت از اینان چه خواهید گفت؟


رزاق مامون نماینده‌ی میرهزار و کلیه فرهنگیان خادی‌ـ جهادی در پابوسی محمد خاتمی

شاید مظلومانه بگویید شما را با آن آدمها‌ی ایرانی یا افغانی چه کار؟ چطور چه کار. شما که نام خدا خود را شاعر و نویسنده و روزنامه نگاری بی‌رشته و بافتکی با رژیم ایران می گویید، در آنصورت کلان یادداشت کرده وجواب بدهید: واصف باختری ها، کاظم کاظمی ها، ابوطالب مظفری ها، رهنورد زریاب ها، اسداله حبیب ها، خالده فروغ ها، قهار عاصی ها، سیاهسنگ ها و... را چرا به مثابه سگان زنجیری و موید رژیم ایران افشا ننموده‌اید؟ وقتی رزاق مامون سر به آستان محمد خاتمی می‌ساید و او را «محبوب مردم افغانستان» می‌نامد چرا به این اظهار بندگی خاینانه و استفراغ آور او لعن و نفرین نمی‌فرستید؟ چرا از خوشامد‌گویی های میهنفروشانه‌ی داکتر اسداله حبیب به رژیم ایران به درد نمی‌آیید؟ چرا به محمود دولت آبادی نمی‌گویید که از مصاحبه با یک شکنجه‌گرخادی خوشخانه‌ای خجالت نمی‌کشد؟

از منیژه باختری بگذریم که بویش از نورزیه اتمرها و صدیقه بلخی‌ها و مسعوده جلال‌ها هم بالاتر گرفته و شخصیتش روی شفیقه محمود حبیبی‌ها را هم سفید می‌نماید، ولی چرا هنگامی که رهنورد زریاب در هرات چتلی تورن اسماعیل را خورد و در بلخ از عطا محمد را، از سنگ و چوب صدا برآمد و از شما نه؟ چرا به روی سمیع حامد یک پخسه تف نه انداختید که چرا بعد از جمعیتی و عروسک عطا محمد بودن حالا خود را زیر پای سلیمان لایق می‌اندازد؟

چرا علی صالحی، پرویز خایفی، م.سحر چیمه، علی سپانلو و چند تای دیگر را به عنوان مدیحه‌سرای جنایت سالار مسعود رسوا نمی‌سازید؟ چرا وجود رضادقتی و «کانون آیینه»اش که کانون جاسوسی و جاسوس پروری و تبلیغ و جمعاوری پول برای شورای نظار است هیچگاه قلب‌‌تان را نمی‌فشرد؟ چرا بدون اعتنایی به پیوند بیرنگ کوهدامنی به پرچم و به کثیرالابعاد و برادر و باندش، استخوانهای شعرش را از خاک بیرون می‌کشید تا مثلا ثابت نمایید که بند تنبانی و مبتذل ‌اند؟ کاری بی‌افتخار، بی‌بها و منحرف کننده است ـ افزون بر اینکه بی‌غیرتی و نامردی هم است چون دیگر زنده نیست که شخصا جواب دهد؟ ولی چرا حتی همین توپخانه‌ی بادی ادبی‌تان هیچگاه نشده که علیه قهار عاصی‌ها، حسین فخر‌ی‌ها، ابوطالب مظفری‌ها، حسین محمدی‌ها، یعقوبی‌ها، رزاق مامون‌ها، پرتونادری‌ها، سمیع حامد‌ها و خالد نویسا ها به صدا درآید؟ چرا شعرهای مهوع کاظم کاظمی و سایر شاعران اجیر رژیم برای «امام عزیز» را به مثابه شعرهایی ضد ملی، خاینانه و ناشعرتر و کرک‌آور‌تر از شعر های مثلا افسر رهبین، پولادیان، اسدالله حبیب، عبداله نایبی، دستگیر پنجشیری و... ارزیابی نمی‌فرمایید؟ مگر غیر از این است که آن ها خواهی نخواهی برای روزنامه‌نگار انقلابی ما با حس و عطش قومپرستی، شیعه‌گری و امام دوستی ما گوارا و فرحت افزاست؟

اساسا بفرمایید که چرا عذابدهنده‌تر و مزدورمنشانه‌تر از هارون یوسفی قند، ملیحه جان احراری، خالد نویسا، ظاهر طنین قند، سیما شادان، ‌فریده انوری، شکریه رعد قند (۴) و... به گذشته سیاسی جنایتکارانه و خاینانه هنرمندان و غیر هنرمندان کاری ندارید و آن را با چشم پارگی زایدالوصفی زیر می زنید؟

از این سوالها صدها تا می‌شود آورد.

کامران جان متوجه شدی؟ همین که آن موضعگیری‌های معین علیه چهره‌های مذکور ایرانی و افغانی را نداشته‌باشی، این بیدرنگ داغ وابستگی به رژیم ایران را در پیشانی‌ات حک می‌کند.

نه. فرض کنیم موارد بالا همه ناوارد و واهی. ولی شما «خدا شرماندگی» بسیار کلانتر از آنها دارید: اگر سخی هاتف دلداده ی تنها یک بابه، «بابه مزاری» است، شما نمک حرامی و مذهب حرامی و قوم حرامی به خرج نداده، از چاپ عکس های چندین بابه جنایت‌سالار شیعه مذهب، خلیلی، محقق، انوری، اکبری، کاظمی و علی جاوید بین عکس‌های جنایت سالاران غیرشیعه، لاحول کرده اید تا در سرسپردگی تان به آنان سوءتفاهمی به میان نیاید.

ندیدن حتی یکی از این عناصر به مثابه سرجنایت سالار و نوکر رژیم ایران، قبل از همه به معنی کتمان بند ناف خود فرد با ناف آن رژیم می‌باشد.

نکته دیگری که دادگاه غربی از روی اسناد «راوا» متوجه شده وشما را نسبت به آنها شیرفهم خواهد کرد: «راوا» بار بار گفته که عربده جویی «ایرانیزه کردن» که رهنورد زریاب بین رسانه‌چی های خادی ـ جهادی مشرب یا فریب خورده و ناآگاه باب شده،‌در شرایط فعلی که تبهکاران جهادی و خادی در «جبهه ملی» گرد آمده‌اند و یکپارچگی افغانستان در مخاطره است، جز خدمت به رژیم ایران نام دیگری نمیتواند داشته باشد زیرا: ایدئولوگهای ولایت فقیه و سگان افغانی‌اش شب و روز جار می‌زنند که مرزهای سیاسی و جغرافیایی ساختگی و مردود اند و فرهنگ است که فراتر و زبده‌تر از این مرزها قرار دارند که باید موجب نزدیکی ملت ایران و افغانستان شوند. (۵) و در این حال خاینانی به سرکردگی رهنورد زریاب، لطیف ناظمی، واصف باختری، پرتو نادری، لطیف پدرام و غیره حنجره می‌درند که باید کلمات و اصطلاحات ایرانی و حتی لهجه ایرانی اشاعه یابد تا زبان فارسی افغانستان «سچه» و از زمختی های نفوذ کلمات پشتو در آن به در آید!

زریاب و سمیع حامد و شرکا، دست رژیم ایران در افغانستان

«راوا» می‌گوید: آقایان و خانمهای وطنفروش، امروز رژیم ایران همانند پاکستان هیچگاه نمی‌خواهد در افغاستان دولتی آزادیخواه و دموکراتیک استقرار یابد. ایران همانند پاکستان می‌خواهد رژیم دست‌نشانده یا لااقل طرفدارش را در افغانستان داشته باشد. «ایرانیزه کردن» به مثابه یک خدمت به رژیم ایران به حساب می‌آید و هیچ ربطی به همگرایی دو ملت ندارد. شعار دوستی دو ملت فقط از سوی دولت‌های دموکراتیک در هر دو کشور، بی‌شایبه خواهد بود و بس.

ایرانی بازی‌ها بالفعل به تقویت موقعیت ایادی سیاسی ایران خلیلی، محقق، فاضل سنچارکی، پدرام خوشخانه‌ای و... می‌انجامد. مردم ما روح ملایان جنایتکار ایران را در کالبد دلالان فرهنگی آنان رهنورد زریاب و سمیع حامد و... می‌بینند

مبارزه‌ای قاطع علیه رژیم ایران و احزاب و شخصیت‌های سیاسی و فرهنگی جیره‌خوار افغانی‌اش از مهمترین وظایف میهنپرستانه و دموکراتیک هر افغان آزادیخواه به شمار می‌رود.

پشت «پیشاور» و «ژانویه» و... چه خوابیده است؟

و نکته دیگری که دادگاه غربی به روی‌تان خواهد زد اینست که: اگر شما از مرض دیگری رنج نبرید، تقلید لهجه ایرانی در رادیو و تلویزیون چه ربطی به سچه ساختن دارد؟ از این رذیلانه‌تر چرا باید پشاور را «پیشاور»، جنوری را «ژانویه»، امریکا را «آمریکا»، داکتر را «دکتر» و حتی کرزی را «کرزای» و... نوشت و تلفظ کرد؟

اگر این دم شور دادن برای رژیم ایران نیست چیست؟ این خود به سادگی ثابت می‌سازد که مسئله، «فارسی سازی» نیست، مسئله کمک به محکم کردن پنجال ایران در افغانستان از راه فرهنگ است.

و نکته دیگری که دادگاه غربی آن را برای شما درس خواهد داد اینست که «راوا» به کرات خطاب به عشاق رژیم ایران ابراز داشته که در شرایط کنونی که هست و بود افغانستان تهدید می‌شود (۶) و مردم در تنور ناامنی و فقر و بیکاری و ستمزدگی بنیادگرایان و شرکا و اربابان شان دود می‌شوند، باید به پیکار استقلال طلبانه و ضد بنیادگرایی تمرکز داد و درین راه افشای رژیم ایران و سگهایش را نباید لحظه‌ای از یاد برد. تا دموکراتیزه شدن ایران و افغانستان میتوان با همین فارسی با مخلوطی از کلمات پشتو و غیرفارسی ساخت و هیچ فغان هم برنیاورد. تنها و تنها پس از آزادی افغانستان از سلطه‌ی بنیادگرایان و آفرینندگان شان است که میتوان به مسایل مربوط به زبان فارسی و پشتو و دیگر زبانها و رشد و تکامل متناسب آنها روی آورد.

باید وحدت ملی را منوط و منحصر بر بنیاد و سمت مبارزه دموکراتیک و ضدبنیادگرایی دانست و اجازه نداد که این بنیاد و سمت با طرح اختلافات زبانی ، مذهبی یا قومی خدشه‌دار شود. «ایرانیزه کردن» زبان به سبک خاینانه‌ی رهنورد زریاب و عکس‌العمل های به همان اندازه خاینانه‌ و شونیستی به سبک حلیم تنویرها و کریم خرم ها هردو توطئه‌ایست به هدف انشقاق در صفوف مردم ما برضد جنایتکاران بنیادگرا. و «راوا» اگرچه نخستین سازمان بود که به ایرانی‌بازی روشنفکران خادی‌ـ جهادی برخورد کرد، اکنون جانبداری از کمپ واواکی ضد پشتونی زریاب یا کمپ فاشیستی پشتون بازانه‌ی کریم خرم را برای هر روشنفکر آزاده و دموکرات، ننگ و خواری‌ای عظیم می‌داند.

سپنتا و کلیه خادی‌ـ جهادی‌ها حامی میرهزار در دعوایش با «راوا»

ما را که شهامت کرده به محاکمه بکشانید حمایت و ستایش کلیه معامله گران و خادی ـ جهادی ها را به همراه خواهید داشت. این کار تان یک جهت مثبت هم دارد: نشان خواهید داد که برعکس واصف، رهنورد، اکرم عثمان، عسکر موسوی، لطیف پدرام و غیره خادی ـ جهادی ها از نسبت نوکری رژیم ایران یا جنایتکاران شیعه بودن خوش‌تان نیامده و حتی آن را توهین به خود می‌انگارید و به خاطر آن حاضرید با افشای تبهکاریها و جاسوس بودن محقق، او را به نوبه خود سوراخ سوراخ کرده چلوصافش را از آب بکشید. فرصت مساعد را از دست ندهید آقای میرهزار، وقتی ما با انتشار «اسنادی از سالهای خون و خیانت جهادی» در اروپا و امریکا به دنبال محکمه‌ای صالح هستیم که سر جلادان پرچمی، خلقی، جهادی و طالبی را در آن بکشانیم، شما به همان محکمه با صورت دعوا علیه «راوا» در زیر بغل میروید (۷). چه منظره‌ا‌ی تماشایی و تاریخی!

و یک راه ساده‌تر دعوا. شاید به یاد داشته باشید که «راوا» با سازمان آلمانی «ابتکار صلح» به سبب توقف ارسال اعانه‌ی جمع شده مردم آلمان برای «راوا» از طریق مجله «اشترن»، با وزارت دفاع امریکا به سبب استفاده‌ی بدون کسب اجازه از عکس‌های «راوا» در ورقه‌های تبلیغاتی‌شان در افغانستان، با شرکت انگلیسی «هارد کش» به سبب نپرداختن کامل سهم «راوا» از قبل عاید فلمی در باره «راوا» و مصارف انتقال افراد و تجهیزات آن به داخل کشور و تهیه بخش‌هایی از فلم توسط ما، دعوا داریم. حالا شما هرطوری که صلاح می‌بینید با همه یا به نظر خودتان با مهمترین آنها با عریضه‌ای ضد «راوا» تماس بگیرید.

به معلومات‌تان که رنگین خان دادفر سپنتا نیز با «ابتکار صلح» دیده و هرچه در انبان «دانشمندانه‌»اش برضد «راوا» داشته (منجمله اینکه یک کار اصلی «راوا» ترور سیاسی تابناکترین چهره‌های ادبی و فرهنگی و سیاسی افغانستان است!) در اختیار آنان گذاشته است. شما در آنجا متکا و یاور خوبی دارید. در سیاست ارتجاعی هیچ دشمنی و دوستی پایدار نیست. رنگین خان که ببیند شما پاچه‌ها را عملا علیه «راوا» بر زده‌اید، قربان و صدقه خاک‌پای‌تان خواهد شد. تا دیر نشده بشتابید آقای میرهزار!

اگر میرهزار تعلق به «واواک» و محقق و شرکا را میهنفروشی بشمارد

«نه از آن نويسندگانی هستم که با اين رژيم و آن رژيم ساخته است (این را فقط با افشای پیهم رژیم ایران و سگهای بومی آن و پشتیبانی از مبارزان آزادیخواه ایران ثابت نمایید. پ.ز) و نه از آن هايی که بانم راوا هر چه خواست به من بگويد و نوش جانش.»

ما که قبلا کلان‌های شما رهنورد، قهار عاصی، پدرام خوشخانه‌ای، اسداله حبیب، کاظم کاظمی، حمیرا دستگیرزاده و... را رسوا نموده بودیم، برخورد به «چای داغ» شما نمی‌توانست مطرح باشد. ولی مادامکه در «راوا اپوزیسیونی نه چندان نیرومند» با وام گرفتن از زرادخانه‌ی «ساواک» و «واواک» گپ‌های کلانتر از دهان‌ خود برضد آرمان «راوا» زدید، لازم دیدیم ایرانی بازی آشنای خادی ـ جهادی مزاج شما را بشکافیم. واز همان ابتدا از قانقرتک ‌تان گرفتیم: از دانشگاه گفتن‌تان تیر. اما کدام بیشرمی، کرم و تکلیفی است که شما را وسوسه می‌کند تا «پیشاور»، «چمدان»، «کرزای» و «دکتر» بنویسید؟ واین سوالیست که «کارمند شایسته فرهنگ» و سایر قلمبدستان خادی ـ جهادی که شما را در شعر و شاعری نوکر هم نمی‌گیرند، جواب داده نمی‌توانند. آیا شما به نمایندگی از آنان می‌توانید؟ به هر حال ما خوشحال خواهیم شد بخوانیم که شما دفاع از رژیم ایران و محقق و شرکا را حد اعلای بیشرافتی و بی‌ننگی می‌شمارید و نشر نوشته‌ها‌ی آغشته به تعصب قومی و مذهبی و محقق بازی در «کابل پرس» ادامه نخواهد یافت. اگر ما این اطمینان را یافتیم، آنگاه هرچه خواستید به ما بگویید «نوش جان‌» تان.

میرهزار در جستجوی «تاراجگر» مخوف‌تر از جنایت‌سالاران!

«مهم‌تر از مساله‌ی شخصی اين است که واقعا اينجا برای عدالت تلاش می‌شود و يا اينکه نه و در پشت همه‌ی شعارها برای عدالت، چهره‌ی تاراج گر ديگری قرار دارد که می‌خواهد علاوه بر تجارت از نام حقوق زن، رقبای سياسی خود را از صحنه بدر کرده و بازیگران وابسته‌ی ديگری را بر مردم افغانستان سوار کنند.»

در این مورد باید به بیچارگی و سطح درک خود بنالید که چطور هنوز سازمانی قدیمی با آنهمه فعالیت ها و شهرتش را نشناخته‌اید که برای عدالت تلاش می‌کند یا اینکه سیاف، گلبدین، ربانی، خلیلی، فهیم و جنایتکارنی از این قبیل را «بابه» گفته «بر مردم افغانستان سوار کند».

آقای میرهزار افشا نمایید کدام جنایتکار خلقی، پرچمی، جهادی و طالبی در «پشت همه‌ی شعارها برای عدالت» راوا قرار دارد و کدام «بازیگر» خاین را می‌شناسید که «راوا» قصد دارد «بر مردم افغانستان سوار کنند»؟ بلی بی‌درنگ و پس از دیدن این سطور افشا نمایید که اگر درست باشد مردم فاتحه «راوا» را بخوانند ورنه باید فاتحه شما را خواند که چیزی نیستید جز شارلتانی اخوانی با ماموریت اصلی‌ توطئه‌گری علیه «راوا».

پرسش‌های یک «غول» ادبی و روزنامه‌نگاری

کسی که تنها از طمطراق میرهزار حرکت کند، فکر می‌کند پرسش‌های این غول نورسیده‌ی ژورنالیزم از «راوا»، غول‌آساتر از خودش خواهد بود تفکر برانگیز. ولی فیل میرهزار موشی می‌زاید اینچنین ناقص، عجیب و مردنی:

«راوا تا کنون هیچ گزارشی مالی به اعضای خود و افکار عمومی ارایه نکرده است.»

اگر به احترام دریافت چندین پیام با این مضمون که «به الف تا یای گپهای میرهزار باید جواب بدهید که سطح پایین است و اغلب رسانه ها در دست خادی‌ها و جهادی‌ها و بنابرین عده‌ای فریب خواهند خورد» نمی‌بود این سوال را کودکانه و پلیسی گفته و هیچگاه به آن پاسخ نمی‌دادیم.

وسیله‌ی میرهزار هرزه است یا هدفش؟

آقا، در کدام جمعبندی مبارزه ی عمدتا مخفی ضد خادی ـ جهادی و طالبی آمده که سازمانی مثل «راوا» گزارش مالی به «افکار عمومی» ارائه کند؟ آیا در ایران یاد گرفته‌ای که سازمانهای مخفی ضد رژیم جنایتکار آخوندی به «افکار عمومی» گزارش مالی می‌دهند؟ از سازمان‌های رزمنده‌ی مخفی در سایر کشورهای اسیر استبداد؟

نه. هیچکدام. شمای قومباز و مذهب باز کجا و آن سازمان ها کجا! بلکه این گپ را اعضای «ده پانزده ساله‌ی» سابق «راوا» در دهان منتظر و مشتاق شما انداخته اند. به راستی که به چه وسیله‌ی کثیفی جهت رسیدن به هدفی کثیفتر از آن چنگ انداخته اید. اینان که دنائت را تا سرحد جاسوسی به شما رسانیده‌اند، درعینحال شما را آنقدر ناشی و آسان یافته‌اند که می‌توانند هر زهر ضد «راوا»‌ی خود را در شما تیر کنند. شما اگر لبریز از سوءنیت نمی‌بودید، از این ناپاکان می‌پرسیدید با یافتن کدام راه و سازمانی رزمنده‌تر به «راوا» پشت کردند؟ شوق شهوتناک برای گزارش مالی کی در شما چوچه و بچه کرد که آخرالامر دلکتان را ترقانده و برای عرضحال به میرهزار پناه آوردند؟ شما در چه موقعیت و مقام تشکیلاتی تشریف داشتید که باید گزارش مالی را می‌دیدید؟ چرا گزارش مالی نسبت به هر گزارش دیگری برای ‌تان مهم بود؟ آیا شما مشکلات داشتید و «راوا» کمک ‌تان نکرده در حالیکه برای «سران»اش چک سفید می‌دهد؟ (۸) آیا کسی را متهم به فساد مالی در «راوا» سراغ دارند که «راوا» نسبت به او بی‌اعتنا مانده باشد؟ اگر نجیبانه عمل می‌کردید ازآنان می‌خواستید همینکه نزد شما آمده‌ اند کافیست،‌ و نباید خود را به خاد و دژخیمان جهادی عرضه کنند که در غیر آن در کابل پرس منحیث عوامل خاد و دژخیمان افشا خواهند شد. و اگر نجیبانه تر عمل می‌کردید به آنان می‌فهماندید که کنجکاوی برای دستیابی به اطلاعات محرمانه‌ی یک سازمان مخفی انقلابی، شیوه‌ای پلیسی و پست بوده، به روی آنان سیلی‌ای نواخته و جواب شان می‌دادید که دیگر طرف‌تان دور نخورند چون جاسوسی برضد «راوا» دیر یا زود آدم را تا حد نوکری خاد و مافیای جهادی‌ طالبان سقوط خواهد داد.

از ما می‌شنوید آقای میرهزار خود را زباله دان «راوا» یا سازمانهای مبارز دیگر نسازید. ترسیده ها وگریزی های یک سازمان انقلابی، کمر شما را بسته نخواهند توانست. برای ایجاد یک تشکل، به جای بندگان معاش دالری، عزیمت به خارج، شهرت و چوکی، به افراد شیرپاک و شجاع در مبارزه ضد بنیادگرایی متوسل شوید که آینده خواهد داشت. طبعا به شرطی که یکچنین افرادی شما را جدی گرفته به شما شک محقق‌بازی، شیعه‌گری و... را نکنند.

یادداشت ها:

(۱) حالا که یاد گرفتید «دکتر» را داکتر بنویسید، «تپانچه» را هم تفنگچه بنویسید، مشکلی ندارد. اما این کل گپ نیست. باید آنانی راکه چنین بوزینه‌وار از ایران تقلید می‌نمایند به توپخانه‌ی تان ببندید تا حالیشان شود که با این مردارخوریها و سبکسری ها، داعیه ی «تحول در عرصه‌ی ژورنالیزم افغانستان» ریشخند عالم خواهد شد.

(۲) راستی این همکاران تان با فوتو های شیک و قلمزنی های شان یکباره گم شدند و در هیچ جای دیگری هم از ایشان اثری نیست. چرا؟ آیا قول داده بودند که تنها با میرهزار انقلاب در عرصه زبان و ژورنالیزم مزه میدهد و با شما هرگز؟

(۳) «راوا» اگرچه برای مبارزه مرز جغرافیایی نمی‌شناسد، اما تا هنگامی که زندگی و مبارزه در داخل یا پاکستان را ناممکن نیافته با رفتن «سران» و اعضا وحتی هوادارانش به امریکا و اروپا شدیدا مخالفت ورزیده علیرغم اینکه پناه گزین شدن در غرب برای اعضای ما آسان بوده است. زیرا کشور های غربی خلاف حدس داهیانه‌ی شما آقای میرهزار اشتباها تصور میکنند «راوا» سازمانی آشتی‌ناپذیر با بنیادگرایان و تحت تعقیب و در لیست تروریستی آنان می‌باشد. زمانی کار سوءاستفاده از نام «راوا» برای رفتن به غرب آنقدر بالا گرفت که مجبور شدیم به پاسخ اکثر سفارت های اروپایی متحدالمالی فرستاده و به آنها گوشزد نماییم که شیادان که به خاطر رفتن به غرب خود را «عضو راوا» سجل میکنند رشته و ربطی به «راوا» ندارند.

(۴) هنگامی که این خانمها و آقایان با یک خادی یا جهادی گفتگو میکنند و شنونده‌ای به شاخ پرچمی، خلقی یا جهادی او اشاره می‌نماید، چنان با تشنج و حساسیت صحبت شنونده را قطع میکنند که گویی طشت کدام شرمندگی و رسوایی خود شان از بام بیفتد.

(۵) درست مانند طرح غدارانه‌ی کنفدراسیون ایران و پاکستان و افغانستان در دوران جنرال ضیا‌الحق که اگر متحقق می‌شد سودش به رژیم‌های پاکستان و ایران می‌رسید که افغانستان دریده شده و خونچکان و درهم ریخته را از طریق غلامان خانه زاد بنیادگرای شیعه و سنی خود می‌بلعیدند.

(۶) توجه کنیم به حرف‌های علنی پدرام خوشخانه‌ای، بشیر بیژن، دو وکیل خاین و سایر سگ‌های دوستم در جریان بدمعاشی‌های او با اکبربای، که چگونه حکومت کرزی را از شورش مردم شمال می‌ترسانند و در مقابل امریکا هم عطامحمد جنایتکار را پیش می‌کند که به دوستم هشدار باش دهد.

(۷) یک عامل دیگر مساعد بودن وقت اینکه: کنیزک رسانه‌ای شورای نظار رزاق مامون با گفتار و ارایه عکس‌ها به کثیرالابعاد تجدید ارادات کرد و بعد از تظاهرات وابستگان قربانیان سه دهه اخیر و انتشار «اسنادی از سالهای خون و خیانت جهادی»، کتاب دفاع از رهبر اسبقش داکتر نجیب را بیرون کشید و با وقاحت یک کارمند خادی و جهادی اظهار داشت که «وقتی یک قبر تصادفی در خیرخانه کشف شد تمامی رسانه‌های اطلاعاتی سروصدا می‌کنند و دفعتا هیئتی از ملل متحد وارد کابل می‌شود که قبر جمعی از کدام سال‌ها بوده... (اشاره تمسخر‌آمیز خاینانه‌اش به پیدا شدن صدها قبر دستجمعی در دشت چمتله) اما در مورد قتل داکتر نجیب یازده سال سکوت کرده‌اند.» (برنامه «گفتمان» تلویزیون «طلوع»، ۸ جنوری ۲۰۰۸) تا در این خاکبادش صدای حیاتی محاکمه و مجازات سرجنایتکاران گم شود. در این فرصت تعقیب قانونی «راوا» توسط میرهزار یا هر فرد و جمع دیگر ضد «راوا»، «جبهه ملی» و رزاق مامون‌ها را به اتن واداشته و بیشتر از پیش توپخانه‌ی‌ تان را از شانه‌های آنان به سوی «راوا»، نشانه روید.

(۸) آقای میرهزار که هر وقت به کمک این پادوک‌‌های ‌‌تان به حقایقی در مورد امتیازطلبی و حیف و میل پول توسط حتی یک فرد در «راوا» دست یافتید، بدون معطلی آن را با نام و نشان و در تمام سایت‌های وطنی و جهانی افشا نمایید.

ورشکستگی و درماندگی رقتبار

روشنفکران خادی ـ جهادی در حمله بر «راوا»

آیا واقعا جای «گزارش مالی» میرهزار درد می‌کند؟

چرا برای اعضای صدیق «راوا» ـ و هر سازمان انقلابی دیگرـ منابع مالی و جزئیات مربوط به آن مشکل ‌شان را تشکیل نمی‌دهد؟ بسیار ساده به این دلیل که افراد در درجه اول جذب سیاست یک سازمان می‌شوند و با توجه به اندیشه و پیکار انقلابی، از جان گذشتگی اعضا، تاریخچه سازمان و زندگی در آن به آسانی باور می‌کنند که سازمانی چنین، هرچند سرشار از کَند و کپر و کمبود های دیگر، وابسته و اجیر نمی‌تواند باشد، به هیچوجه کمک‌های با قید و شرط را نپذیرفته، و متکی به خود می‌باشد. و به همین علت هم با تمام وجود می‌کوشند مصدر خدمتی مالی به آن شوند.این در مورد «راوا» هم مصداق دارد. به استثنای این و آن عنصر متزلزل که برای ترک مبارزه راه گنجشک می پالد، اکثر اعضای آن در زندگی کمتر از «ده و پانزده ساله» در‌می‌یابند که «راوا» در بند کمک مالی هیچ کشور و منبعی معین نیست بلکه از سوی هزاران هوادارش در سراسر دنیا، از طریق فروش صنایع دستی، جمعاوری اعانه در سخنرانی‌ها و شرکت در محافل بیشمار در امریکا و اروپا و اقیانوسیه و جاپان و غیره کشورها، فروش فلم‌ها و عکس‌های اختصاصی‌اش به رسانه‌ها، فروش نشریاتش به زبان‌های مختلف، دریافت حق مولف از چندکتاب منتشره در باره «راوا» و... مسایل مالی‌اش را پیش می‌برد. (۹) همچنان آن اعضایی که معاش دارند تمامی یا بخشی کلانی از آن را به «راوا» تحویل می‌دهند. شماری از اعضا دارایی‌های منقول و غیرمنقول خود را هم در اختیار «راوا» قرار داده‌اند. و همه‌ی اینها بدون اینکه دردی از ناحیه گزارش مالی احساس کرده باشند. (۱۰) حتی کم‌تجربه‌ترین‌ اعضای «راوا» باور دارند سازمانی که در بیرقش خون رهبرش نقش بسته و رهروانش دلاورانه بر ضد دژخیمان جهادی می‌رزمند، چطور ممکن است همانند پوشالیان وجنایتکاران بنیادگرا به وابستگی مالی تن‌دهد؟ آنان اطمینان دارند که «راوا» هرچه به دست می‌آورد در راه تحقق آرمان‌ها و اهداف سترگش به کار می‌گیرد؛ که امور مالی در دست کمیته مالی آزموده شده‌ی آن محدود است که مجاز نیست گزارش خود را به همه اعضا و «افکار عمومی» ارایه کند.علاوتا آنان آگاهند که «راوا» تلاش کرده کمک بدون قید و شرط از کشورها هم به دست آرد اما موفقیتی نداشته چرا که آنها با موضع راسخ استقلال‌طلبانه و آشتنی‌ناپذیر «راوا» در برابر بنیادگرایان و حتی کلمه «انقلابی» در نام «راوا» سازگاری نداشته‌اند. و اگر دست «راوا» پیش دولتی دراز می‌بود، انعکاس آن در سیاست و موضعگیری های «راوا» مسلماََُ بازتاب می‌یافت. شما آقای میرهزار لطفا برملا نمایید: «راوا» به کدام دولت در کره زمین وابسته است که اقتدایش به آن در فلان نوشته‌اش هم تبارز یافته است؟

اگر چنین فاکتی ندارید، پس فردی را رسوا سازید که شما را به این ادبار انداخته تا به جای تبیین اشتباهات سیاسی آگاهانه یا ناآگاهانه‌ی «راوا»، هم و غم ‌تان را گزارش مالی آن به «اعضا و افکار عمومی» تشکیل دهد؟

تا به حال مشکل هزاران هوادار خارجی ما را نبود ارایه گزارش مالی نساخته است. آیا مجبوریم تمایل خاد و خبرچینی چند ناراضی ذلیل و «کنجکاوی های» مشکوک «یک روزنامه نگار» را «افکار عمومی» به حساب آورده به آن بها قایل شویم؟

غیر از آلت دست شدن بیماران ضد «راوا»، به نظر می‌رسد فلاکت زدگی دیگر شما آقای میرهزار آنجاست که «راوا» را با «مقامات محترم» اشتباه گرفته‌اید که بلیونها دالر را می‌زنند و هیچ هم نیست که سیر شوند. لیکن شما به جای افتیدن پشت فرعون های خونخوار جهادی،از عدم ارایه گزارش مالی «راوا» از خود بیخود شده اید که توان مالیش متاسفانه به یک ملیونم هبچکدام آنان منجمله سیما سمر نمی‌رسد و از بخت بد شما که به اختلاس یک افغانی از مردم هم ملوث نیست.

و فرض کنیم مسایل مالی «راوا» چندان به اصطلاح «شفاف» نباشد، آیا می‌توانید بفرمایید این چه تاثیری منفی بر مبارزه پرافتخار و سلحشورانه‌اش علیه جنایتکاران و خاینان داشته است؟

مردم از روی موضعگیری شما در قبال سرجنایتکاران شیعه و رژیم ایران فوری شک واواکی بودن را بر شما کردند یعنی تعیین کننده این موضعگیری بود چه گزارش مالی می‌دادید یا نمی‌دادید. گو اینکه گزارش مالی نهایت «شفاف» و مظلومانه شما در «کابل پرس» سرمویی از ظن مردم به موضع سیاسی شما نکاسته است. هر کس می داند که رکلام یک «گزارش مالی» چقدر آسان است و راهی برای چک کردن آن وجود ندارد. دژخیمان نیز بی غل و غش ترین «گزارش مالی» دنیا را با تصدیق بانکهای سویس و امریکا سرهم بندی می‌توانند ولی مردم اعتنایی نمی‌کنند. مردم در قدم اول قطره های خون را بر سر و ریش آنان می‌بینند و همین نمی‌گذارد قوغ انتقام در سینه‌ی شان به سردی گراید. مگر برای «مارشال» و استاد قانونی و دوستم و سیاف و عطا محمد و گلابزوی و اسماعیل و ربانی و جنرال داوود و اغبر و محقق و ضیا مسعود و پیرم‌قل و صدها استاد دیگر ارائه چیزی به نام «گزارش مالی» دشواری‌ای دارد؟ مگر همین وزیران خاین «هفته حسابدهی» در برابر وکلای خاینتر از خود نداشتند و همگی سرفرازتر و کاکه تر از شما قیافه نگرفتند که «حساب و کتاب ما به سفیدی کاغذ سفید بود»؟ مگر آصف محسنی در اظهار اینکه مدرسه چند میلیون دالری‌اش از عواید جهاد است دچار محظوری شد؟

اما شما ملزم به اندیشیدن مثل ما نیستید. شما تاجایی که وسع دارید پشت جهاد کشف وابستگی مالی و سیاسی «راوا» را ایلا ندهید. فقط امید اعلام دارید که اگر نتیجه تفحصات به دلخواه شما نبود آیا به شرمساری خود از «راوا» در «کابل پرس» اعتراف خواهید نمود؟

«راوا متاسفانه به اعضای خود هم تاکنون گزارش مالی ارايه نکرده است و تنها سران آن می دانند که وضعيت مالی اين سازمان به چه شکلی می‌باشد.»

کاش «راوا» توانسته باشد که هرچند ارایه گزارش مالی را به زعم میرهزار «خودکشی» و «حذف» نمی‌داند، آن را از چشم و گوش جاسوس پیشگان و سست عناصر ـ از نوع آنانی که خود را زیر پای شما انداخته اندـ دور نگهداشته باشد. از آنجایی که اعضا «سران» را می‌بینند که به فساد مالی آلوده نیستند و خلاف تصور بدطینتانه‌ی شما، بر اساس ارائه وقتا فوقتا گزارش مالی «راوا» می‌دانند که «پولی که به نام دفاع از زن افغان گرفته می‌شود، چه می‌شود» لهذا در زمینه هیچ نگرانی‌ای ندارد.

سپس میرهزار با استناد به بخش انگلیسی سایت «راوا»، آن را یک ان جی او می‌یابد تا یک سازمان سیاسی.

بلی «راوا» یک سازمان سیاسی ـ اجتماعی است و لبه‌ی فعالیتهای اجتماعی آن همانقدر منزه و برا است که لبه‌ی سیاسی‌اش. و صبغه‌ی سیاسی «راوا»ست که آن را یکسره از «ان جی او» ها متمایز گردانیده و با توجه به سیاست ضد بنیادگرایی‌اش است که سازمان‌ها و افراد عدالتجو و دموکراسی‌خواه علاقمند کمک به آن اند و برای دولت‌ها و نهاد‌ها و افراد بنیادگرا با امکانات بی در و پیکر، به صورت یک مزاحم و استخوانی در‌آمده که در گلوی‌شان گیر می‌کند. در عینحال این جنبه سیاسی برای «راوا» دشواری‌های متعددی آفریده است. اما هرگاهی هم که مجبور شده برای دریافت کمک، بین سیاسی و اجتماعی بودن یکی را انتخاب کند، گذشتن از اولی را تسلیم و خیانت پنداشته است.

«تمام داد و ستد های مالی راوا ـ این سازمان خود ممتاز خوانده ــ (۱۱) پوشيده و مخفی تر از گروه هايی‌ست که تجارت حقوق بشر می‌کنند.»

درست است. آن دزدان به خاطر ترس از افتادن طناب مردم به گردن شان داد و ستد خود را می‌پوشانند یا ساختگی و غلط ارائه می‌نمایند. «راوا» اما با در نظرداشت دشمنان قویتر و کوشش‌های خاد و استخبارات کشورهای مختلف برای نفوذ در آن از طریق خریدن اعضایش، حتی‌الامکان پنهانکاری می‌کند.

مقایسه «راوا» با «ان جی‌او»های تجارت پیشه‌ی مظنون و فاسد ناشی از همان شالاقی ضد «راوا» است. «راوا» سالهاست افتخار افشای جنایتکاران سنی و شیعه، «ان جی‌او»های آنان و اربابان خارجی و روشنفکران آنان را دارد که در مقابل طبیعی است اگر در معرض افترائات و دشنامهای بی‌ناموسانه قرار گیرد.

دیگر گپ را کشال نمی‌کنیم آقای میرهزار جز تکرار موکد اینکه: «راوا» گزارش مالی ندارد، شما افشایش سازید که چقدر گرفته، از کجا گرفته، چه شده و «سران»‌اش در کجا برای خود قصرها آباد و حساب‌های بانکی باز کرده و سرگرم عیش و نوش اند. در غیر آن دروغگو که ثابت می‌شوید هیچ، به اثبات می‌‌رسانید که در برخورد به «راوا» حنجره‌ی خاد، واواک، سرجنایتکاران و کلیه فرهنگیان خادی ـ جهادی هستید.

و حرف نهایی اینکه افسوس که وضع مالی ما بسیار بد است طوری که حتی امکان تجلیل روزها و برگزاری محافل و کنفرانس‌ها و انتشار اسناد زیادی را از ما سلب می‌کند ورنه پارلمان و حکومت و ولایت و سفارت و قومندانی و ... را زیر پای جنایتکاران و چوچه سگان ادبی و تبلیغاتی شان به جهنمی شعله ور بدل می‌کردیم.

آماج «راوا» و آماج میرهزار

پرسش دوم جالبتر و غریب تر و خنده آور تر از پرسش نخستین است:

«در نشرات راوا فقط عده‌ای خاص کوبيده می‌شوند و از ساير عناصر کليدی دزدی و جنايت در افغانستان خبری نيست.»

و به ترتیب نامهای انورالحق احدی، اشرف غنی احمدزی، سید فاروق وردک، کریم خرم، ضیا بومیا، حبیب‌اله رفیع و زلمی خلیل زاد را نمونه آورده که «راوا» به آنان «هیچ اشاره‌ای نمی‌کند. دریغ از حتا یک جمله علیه آنان.»

هرآدم فارغ از فساد ضد «راوا» با نگاهی گذرا به نوشته های ما در می‌یابد که «راوا» دولت و در درجه اول عناصر سرجنایتکار و «کلیدی» آن را از جنس شیعه و سنی و پشتون و غیرپشتون یکسره افشا می‌نماید. ولی در متن این برخورد تا جایی که اطلاعاتش اجازه می‌داده به ناگزیر از مکث روی عده‌ای از جنایت سالاران و شرکا نیز بوده است.

آیا کامران میرهزار، آنقدر بیسواد و سطحی است که نمیتواند به این نکته پی برد؟ نه. او آنقدر غبی و بطی الانتقال نیست. آنچه او را به این «پرسش ها و کنجکاوی ها» (پرسش ها و کنجکاوی هایی که در مورد شرکتهای مافیایی «امنیتی»، «جامعه مدنی»ها، احزاب متشکل از خادی ـ جهادی های درجه دو، رسانه های برقی و چاپی، «ان جی او»ها و بانکها و شرکتهای هوایی وابسته به جنایتکاران، سفارتخانه ها و... می‌خشکند!) وامیدارد، در بهترین حالت همانا تنگ آمدن قافیه در لجن پراکنی‌ بر «راوا» و ضجه‌اش از تبر «راوا»ست که راست بر درز خادی ـ جهادی روشنفکران می‌نشیند. و در بدترین حالت، «پرسش ها و کنجکاوی ها»ی بی‌پایانش به دستور «واواک» و جنایتکاران است. خرده گیریهای او به «راوا» به ناآرامی و اشلق طفل گریانی می‌ماند که اگر مثلا ده بشقاب خوشرنگ هم در برابرش بگذاری آرام نمی‌گیرد تا بشقاب شکسته و بوگرفته‌ی قدیم خودش را به دستش ندهی!

برای میرهزار مهم نیست که «راوا» چکونه سیستماتیک و مستمر گلبدین، خلیلی، سیاف، طالبان و ... را افشا نموده است. گناه کبیره «راوا» اینست که چرا در برخورد به خرم، وردک، بومیا و... «تاخیر» داشته است!

«راوا» پیوسته خاینان و سرجنایتکاران خادی و جهادی گفته و اگر نامها را هم آورده معمولا با اضافه «وغیره، ‌از این قبیل و...» بوده است که یعنی هیچ استثنایی را نمی‌شناسد هرچند در میزان خیانت و جنایت آنان تفاوتهایی موجود باشد. اما در روز فرخنده‌ی محاکمه، مجازات همه‌ی آنان یک برابر نخواهد بود. (۱۲)

انورالحق احدی: این ادعا که «راوا» به انورالحق احدی برخورد لازم را نداشته کذب است. ما در مطلبی راجع به میهنفروش سرشناس دستگیر پنجشیری و در جایی دیگر همانقدر که می ارزید علیه او گفته‌ایم.

اینکه شما آن را ناکافی دانسته و رقصیدن او به دهل فهیم و شرکا (مظاهره ضد پاکستان) را «حساسیت» ما نسبت به مظاهره ضد پاکستان می‌نامید، حاکی از وجود همان کرم ضد «راوا» در روشنفکران خادی ـ جهادیست. ما تکرار کرده‌ایم که جنایت سالاران سگهای شیرخورده‌ی دولتهای پاکستان بوده اند و فریب تظاهرات واکتهای ضد پاکستانی امروز شان را نباید خورد که می‌خواهند بر چهره خونبار شان ماسک «ملی» و «وطنپرست» را بزنند. هرگونه اکسیونی ضد پاکستانی باید همراه باشد با شعار های ضد ایران که همسایه خطرناکتر و موذی تراست. اگر پاکستان وحوش طالبی‌اش را علیه ما وچ می‌کند، ایران نیز زنجیر سگهای هار «اتئلاف شمال»اش را در دست دارد.

حقیقت اینست که «راوا» مسرت خواهد داشت که سراسر کشور را پر از صحنه‌های نمایشهای توده‌ای دموکراسی خواهانه و ضد مداخله پاکستان و ایران و عوامل بومی اینها در افغانستان ببیند.

جمله‌ی «انورالحق بیچاره‌ایست که دیدیم ...» قبل از هرچیز این را می‌رساند آقای شاعر که شخصی که آنقدر ذلیل شود که به ساز «مارشال» جنایت برقصد، دیگر به لعنتی هم نمی‌ارزد. این حدود نفرت از اوست بدون آگاهی از «داشتن خانه های ملیونی در امریکا» و مفاسد بانک جهانی و پروژه ها و انجیو ها و ....او.

ولی شما، از روی همان بهانه جویی های کودکانه می‌نویسید: «جای تعجب است که راوا حتا یک حمله‌ای درست که درخور این دزد اموال ملت باشد، ندارد.»

اولا ما جمله‌ای بنیادی در مورد «این دزد اموال مردم» داشته‌ایم که بر مبنای آن اگر همراه علیا مخدره فاطمه گیلانی، از وزارت مالیه و سره میاشت، دزدی هم نمی‌کرد، سفید نمی‌شد زیرا او را شریک جنایت سالاران می‌شناسیم نه دشمن آنان.

ثانیا، خوب گوش کنید آقای میرهزار: ما معتقدیم که باید بر افشای سرجنایت سالارن تمرکز داد و نه سگهای درجه دوم شان. داکتر رمضان بشردوست یا شما که با من من اسناد فساد احدی و احدی هابه صحنه بیایید، به نظر ما به فرع و به معلول پرداخته اید و بنابرین زحمت تان هدر یا کم ارزش خواهد بود. لحظه‌ای تصور کنیم شما اسناد متعددی از خیانتهای محقق را در وزارت پلان انتشار دهید بدون اشاره به جنایتهای خودش و بابه واواکش، این به آن معناست که محقق با لنگی و چپن و پیکی برآمده‌اش از ستاره های «قیادی» است که شما هیچ «مشکل» دیگری با او ندارید جز «عدم شفافیت» هایی در دوران مشعشع وزارتش! رشوه خوری و هر چتلی خوری دیگر اینان تحت الشعاع خونخوری شان رنگ می‌بازند نکته‌ای که شما به سهم خود نمی‌خواهید زیاد برجسته شود. محقق و امثالش به دلیل فساد مالی و غیرمالی اگر محاکمه هم شوند قیمت ندارد. آنان باید به مثابه جنایتکاران محاکمه گردند. آنان اگر بر فطرت رشوت خوری، اختلاس و هر خباثت و خیانت دیگری ممزوج در خون شان فایق آمده و در کار اعمار مجدد، فرشته و معجزه‌گر تثبیت شوند و در احاطه بر علم و تکنولوژی به صورت نوابغ عصر عرض اندام نمایند، بازهم برای مردم ما و مخصوصا کابلیان همان دژخیمانی پلید اند که اگر از دنیا یک روزهم بماند، باید محاکمه و مجازات شوند، چیزی که شما به شیوه بی.بی.سی و صدای امریکا زیر می‌زنید. این است یک اختلاف بزرگ بین شما و «راوا».

شما و کلیه روشنفکران عافیت طلب و توبه کرده کافیست بتوانید آزادانه شعر و داستان و مقاله بنویسید و سر و کله تان در رسانه ها پیدا باشد تا نه تنها گذشته و تجاوز به ناموس تان را به دست تبهکاران سی سال اخیر از یاد ببرید بلکه حاضرید برای مردم هم از زبان جنایت سالاران شب و روز وعظ کنید که گذشت داشته باشند تا خدا اجر بیشتر نصیب شان کند. (۱۳) و این است دومین اختلاف بزرگ بین شما و «راوا» و روشنفکرانی که با الهام از مردم، جنایت سالاران را نبخشیده و در راه نبرد تا به آخر با آنان سوگند می‌خورند.

زلمی خلیل زاد: او یک امریکایی است و عاشقانه تر از بوش و دیک چینی و کاندولیزا رایس، دلش برای تامین منافع امریکا می‌تپد تا افغانستان. او آماده است دهها بار افغانستان را با کمال میل زیر پای دولت امریکا ذبح کند.

حساب با او در واقع حساب با بوش و اداره‌اش است به خاطر قتل هزاران هموطن بیگناه، نصب «ائتلاف شمال» بر کشور، عذر نخواستن از توهین و خیانت به ملت ما، محکم کردن جای پای امریکا در افغانستان به بهانه «مبارزه علیه تروریزم» و ...

تصور نمی‌کنیم گیر آوردن آقای خلیلزاد آسان باشد. با اینهم اگر تا آن روز دنیا چنان سامانی یابد که او را در محکمه داشته باشیم فبها. مطلب راجع به استغاثه‌ی ملا شینواری به بوش جهت تمدید ماموریت خلیلزاد را بخوانید که شاید موجب خجلت تان شود.

مضافا، در کارتون روی جلد شماره ۶۳ «پیام زن»، خلیلزاد در حالی نشان داده میشود که با هیجان از دم پنج کبچه مارش، ضیا مسعود، قانونی، اسماعیل، سیاف و خلیلی گرفته آنان را مستی می‌دهد. با دیدن این کارتون از اتهام تان به ما هیچ خجالت نکشید فقط قول بدهید کاریکاتوری می‌آورید از بابه خامنه‌ای که زنجیر سگهایش منجمله محقق را در دست دارد. کارتون ما که برای جناب شما «حتا یک جمله علیه عناصر کلیدی» شمرده نمی‌شود. اما کارتونی با مضمون بالا را که چاپ نمایید برای ما و دیگران بسیار مفهوم خواهد داشت. خود را تیر نیاورده و دست به کار شوید!

خانم خلیلزاد و کتاب: جریان انتشار کتاب توسط خانم خلیلزاد در شماره ۵۹ «پیام زن» در پاسخی به یک نامه آمده است. شایان یادآوریست (نکته‌ای تذکار نیافته در آن پاسخ) که آدرس بانکی‌ای که در کتاب برای جمعاوری اعانه داده شده، به «راوا» تعلق ندارد و هرچه به آن واریز شود به حساب نویسندگان (شرل بنارد و ایدیت شلافر) می رود.

در باره اینکه خانم بنارد مشاور «راوا» معرفی شده است، به این توضیح اکتفا می‌کنیم:

پیش از زیر چاپ رفتن کتاب، متن کامل آن برای «راوا» فرستاده شده بود که اثری از «مشاور بودن خانم خلیلزاد» در آن وجود نداشت. پس از چاپ و پخش کتاب در سراسر دنیا، هواداران ما که متوجه موضوع شده بودند از ما معلومات خواستند. ما با ناباوری از خانم خلیلزاد پرسیدیم و او نیز در ایمیلی مورخ ۱۷ جون ۲۰۰۲ اظهار ناراحتی کرد. تا حال واضح نشده که آوردن لقب «مشاوریت» کار کی بوده است. با ناشر هم خود خانم بنارد کار میکرد و ما از اول تا آخر هیچ ارتباطی با آن نداشتیم.

خوب، ما چه می توانستیم جز اینکه به همه و هرجا که مسئله مطرح میشد آنرا قویا تکذیب کنیم؟ «آمازون» هم در مسئله دخل ندارد و طبق معمول در معرفی هر کتابی، آنرا از روی پوش جلد نقل کرده است.

متن کامل نامه خانم خلیلزاد را در در اینجا می‌آوریم و نیز از میان چندین نامه، نامه‌ای از داکتر لینت را که به نمایندگی عده‌ای از هواداران «راوا» در آسترالیا به وی نگاشته است همراه با پاسخ شرل به آن . اهمیت نامه دومی در آنست که اگر نیت سو مطرح نباشد، یک فرد علاقمند، مسئله‌ای غیر قابل قبول نسبت به «راوا» را مسئله‌ی خود پنداشته و صمیمانه با آن برخورد میکند. در غیر آن چنانکه رسم تمام مخالفان ماست، با تمسک به آن به «راوا» بهتان میزنند.

کنفرانس بن: نماینده «راوا» در اثر کارزار گسترده و جهانی هوادارانش به کنفرانس بن راه یافت. خانم خلیلزاد مایل بود «راوا» جز هیئت «پروسه روم» در کنفرانس شرکت جوید که ما رد کرده و از خواست حضور مستقل خود قدمی عقب نرفتیم. ازآنجایی که ما روی نظرات و افشاگریهای صریح خود علیه قصابان جهادی در کنفرانس پای فشردیم، از شرکت در جلسات رسمی آن محروم شدیم. این بدون تردید مغایر خواست آقای خلیلزاد نبود که آشکارا همه کاره‌ی کنفرانس به شمار می‌رفت.

بعضی ها نفس شرکت «راوا» در کنفرانس بن را اشتباه می‌دانند. ما کوچکترین توهمی نسبت به کنفرانس نداشتیم ولی سنجیدیم که افشایش با حضور در آن ارزشمندتر از افشایش از بیرون خواهد بود که در هرحال میسر است. و بنابر موضع قاطع «راوا» بود که در هیچیک از تصامیم و فیصله های آن امضایش وجود ندارد. ولی در طول کنفرانس یگانه صدایی که آن را به مثابه مجمعی زیر سلطه‌ی نمایندگان جنایت سالاران به مردم دنیا می‌شناساند، صدای «راوا» بود.

اگر «راوا» ذره‌ای استقلالش را به معامله می‌گرفت و زیر بار می‌رفت، وضع به یقین فرق می‌کرد و به مقام ها و دفتر و دیوان بیشتر و وسیعتری از «کمسیون مستقل حقوق بشر» و «وزارت امور زنان» دست می‌یافت. منتها دیگر «راوا»یی می‌بود تسلیم شده، «جامعه مدنی» شده، «انجمنی» شده و بی‌مسلک و بی‌وقار و بی‌شمشیر در برابر جنایتکاران که از مردم خاینانه می‌طلبد «گذشته‌ی تاریک را ننگرند» و به روی حاکمیت رهبران نستوه جهادی لبخند زنند!

«راوا» آنانی را که آغشته به همکاری با باند های جنایتکار تشخیص دهد که خیانتها و جنایتهای باند و خود شان را بدون کم و کاست و حرامزادگی های معمول که سالهای خون و خیانت جهادی را «سوءتفاهماتی بین برادران» می‌نامند، افشا ننموده و از مردم پوزش نخواسته باشند، خاینان جانی‌ای می‌داند که تا ولچک و زولانه شده تحویل زندان و محکمه نشوند هیچکس و هیچ مقام حق عفو آنان را ندارد. صرفا عضویت در رهبری باند های میهنفروش جرم آنان را محرز می‌کند چه در مقامهای کنونی شان مرتکب جنایتهای اقتصادی، اعمال شوونیزم منطقوی، مذهبی یا زبانی، غصب چند پست، نفوذ در این و آن نهاد، تحدید آزادی بیان و ازین قبیل شده باشند یا نه. انگشت ماندن شما آقای میرهزار و شرکا بر اینگونه جرایم در واقع ندیدن داغ خون و خیانت و بی‌ناموسی در پیشانی آنان و بدینترتیب تخفیف مسئله است. سید فاروق وردک، کریم خرم و حلیم تنویر گلبدینی یا ضیاء بومیا (۱۴) در پیراهن نخواهند گنجید و از شما و همفکران ممنون خواهند بود که به هر جرمی متهم شوند اما دستهای خونپر گلبدینی و سیافی شان را کسی نبیند. درحالیکه اگر این جنایت پیشگان به عنوان والی و وزیر و سفیر و قومندان و ... ماه را هم بر زمین بیارند، باید به علت سابقه آدمکشی شان پهلوی جنایتکاران محکوم به اعدام نشانده شوند.

به خاطر شیرفهم شدن موضوع سه نمونه دیگر: سرور خان دانش تا زمانی که از جنایات مزاری، خلیلی، محقق و خودش و همقطاران پرده برنگرفته است، طوق لعنت باند وحدت بر گردنش خودنمایی خواهد داشت. و بر همین مبنا باید محاکمه شود. خورد و برد و قومبازی و فساد و واسطه بازی و بیکارگی و هر مرداری دیگر در وزارت عدلیه (در واقع همه‌ی وزارت خانه ها) در برابر وحدتی بودنش رنگ می‌بازد. و به فرض محال او از هر خیانتی در زمان وزارتش مبرا باشد، این نباید شمه‌ای از سنگینی خیانت عضویتش در حزب وحشت بکاهد.

تورن اسماعیل که اگر کله و نیمه وجدانی می‌داشت و در زمان وزارتش افغانستان چمن وچراغان می‌شد، بازهم به عنوان یک سرجمعیتی جایش در ردیف اول جنایت پیشگان است.

و یا رنگین خان سپنتا گذشته از همه پستی هایش، صرف به خاطر تعیین یک جنایتکار خلقی مثل سلطان احمد بهین به حیث سخنگویش مستحق محاکمه و مجازات است.

اشرف غنی احمدزی: او اگر هم بتواند اتهامهای کامران میرهزار را رد کند، از نظر ما صرفا به سبب پشک داکتر عبداله، یونس قانونی و ... شدن و همکاریش با خون آشامان «ائتلاف شمال» سزاوار جزا می‌باشد. اما کشف روابط او با «سی آی ای» است که جزایش را سنگین‌تر خواهد کرد. از کارنامه‌اش در پوهنتون کابل اطلاعی نداریم لیکن خیانتهای «اقتصادی» وی در مقایسه با مورد های بالا هیچ اند. با اینهم خوب است لیست شوند که به درد محاکمه خواهند خورد.

آقای میرهزار «راوا» را به رفاقت با اشرف غنی می‌آلاید در حالیکه ما خصومت حتی شخصی این فرد با «راوا» را هنگامی که به عنوان مترجم لخضر براهیمی وظیفه داشت دیده و حس کرده‌ایم، (۱۵) مع‌الوصف او را با جنایت سالاران همتراز نشمرده‌ایم. به اشرف غنی در «پیام زن» برخورد شده است که البته چشم میرهزار در دیدن آن کور می‌شود.

حبیب اله رفیع: در باره حبیب اله رفیع نیز افلاس ترحم انگیز میرهزار عیبجو در حمله بر «راوا» هویداست تا نکته‌ای جدی.

از «وابستگی ها و مشاور غیررسمی خرم» بودن آقای رفیع خبر نداشتیم که اگر موثق باشد مهمترین داغ پیشانی ایشان است. اما تبلیغاتچی کرزی بودن هزار بار شرف داشت بر تبلیغاتی چی بودن برای قانونی، سیاف، محقق، مسعوده جلال و....

تعیین کننده در شخصیت او و امثالش اینست که در برخوردشان به جنایت سالاران غیرپشتون مرض شرم‌آور پشتونبازی عیان است یا نه. اما میرهزار به این موضوع بهایی نمی‌دهد. دغدغه و دردک‌ شاعرانه و روزنامه نگارانه‌اش اینست که حبیب‌اله رفیع «بیش از ده شغل را در رسانه های مختلف» غصب کرده و در انجمن «سفما» «خود، خود را به عنوان عضو هيات رييسه انتخاب کرده بودند»!

کامران خان، دیگر چیزها یکسو، به ما بگو آیا حبیب اله رفیع مثل استاد پرتو نادری، استادرهنورد زریاب، استاد منیژه باختری و سایر استادانت به نجاست خوری جلاد عطا محمد شتافته تا او را باطل بدانیم؟ مشاور بودنش شاید (ولی حتمیت ندارد) توجیه اقتصادی داشته باشد. اما بوت پاکی عطا محمد ها نامی ندارد جز فرومایگی و توهینی رذیلانه به مردم سوگوار.

و تو نمیدانی که تنها نرشیرنگارگر دهها رفیع را در شکم دارد!

برای روشنفکری که رویای تلایی‌اش نیل به مقامی در دولت مافیایی باشد، «غصب» آن مقام توسط دیگری مصیبت عظما تلقی شده، دل و جگرش را آتش زده و قوله‌اش را به آسمان بلند می‌کند.

با این افق نازلِ میرهزار کی شک دارد که اگر کریم خرم یا حبیب‌اله رفیع، او را به مدیریت کدام انجمن منجمن می گماشت، مخلصانه تر و رامتر از سمیع حامد و رهنوردو...زیر پای «محترم وزیر صاحب» و «رهبران موثر جهادی» و حتی سلیمان لایق ها می‌لولید؟

روشنفکران مفلوک و مشاطه گر بنیادگرایان که با پرچم «فضا و جامعه‌ی باز» و «مبارزه علیه نگره‌ی چپ کلاسیک» همآوا با جنایت سالاران در ایران و افغانستان در حرکت اند، آنقدر فرومایه اند که به مجرد آشنا شدن دندان شان به استخوان شهرت یا یک مقام، به هر دنائتی تن داده، از انتقاد های حتی خنثا بر دژحیمان می‌گذرند و بی‌شخصیتی را به جایی می‌رسانند که به تقلید از حامد کرزی چپن سر شانه می اندازند!

ضیا بومیا: در مورد ضیا بومیا دوباره هفته فهمی تان نمایان می‌‌باشد. می‌فرمایید او نظامی سابق جنایتکار سیاف است. برای ما همین کافیست که او را به عنوان یک قلمزن دلال سیاف و شرکا بشناسیم. ولی او را «ان جی او سالار به تمام معنا»، «سوءاستفاده گر از نام خبرنگاران» و «کچالو فروش» (۱۶) نامیدن دُم موضع ارتجاعی و سازشکارانه‌ی خود شما را در مقابل جنایتکاران نمایان می‌سازد. یک تروریست سیافی را آن چیزها نامیدن (صرفنظراز توهین به هزاران کچالو فروش) به ناز دادن او می‌ماند که اگر آن «کجرویها»یش را اصلاح کند، گلمهره و نازنین می‌شود! آصف محسنی و صبغت اله مجددی هم به او خواهند گفت «بچیم اینقدر انجیوسالار، سوءاستفاده جو و کچالو فروش نباش که خوب نیست و خدا را خوش نمی‌آید»!

مردم ما ممکن است «کچالو فروش» را ببخشند اما از محاسبه با جنایتکار هرگز چشم نخواهند پوشید.

چاپ نکردن عکسهای جنایت سالاران شیعه امری تصادفی؟

اینقدر نسبتا مفصل به پرسشها پرداختن چنانکه یادآور شدیم عمدتا به خاطر آگاهی هواخواهان شریف «راوا» بود. (۱۷) در غیر آن می‌شد بسیار آسان بگوییم:

«راوا» سالهاست ازالف تا یای سرجنایت سالاران را بدون هیچ ملاحظه کار‌ی‌ای افشا نموده است. هر شخص ـ به شرط نداشتن آجندای پنهانی ـ میداند که وقتی «راوا» مالکان را بزند دیگر باید مرض داشت که آن را متهم به داشتن نظر مساعد نسبت به این و آن چاکر آنان کرد. ولی اکنون که مرغ شما یک لنگ دارد، سخن را کوتاه می کنیم: شما آقای میرهزار بر ضد چهار نام به مثابه نوکران گلبدین و سیاف و «آی.اس.آی» و ... و بر ضد سه نام به عنوان حامیان جنایتکاران و دزدان ملت و... قطعنامه‌ای ترتیب دهید تا ما اولین امضا کننده‌اش باشیم. درست؟

همزمان، اجازه دهید بخواهیم در بیانیه‌ای تصریح بفرمایید که: اگر با بابه خلیلی و بابه محقق و بابه مزاری و بابه اکبری علایق ایدئولوژیک، قومی، مذهبی و رژیم ایران دوستی ندارید، آیا «نقص فنی»، جادو وجنبل «آی.اس.آی» یا «سی.آی.ای»، دست خلیلزاد و یا اوضاع جوی در کار بود که چاپ عکس این چهار تن در کنار عکس های جنایت سالاران سنی و پشتون ناگهان از یادک «شاعر و خبرنگار کنجکاو» می‌رود؟

چطور است که «کابل پرس» مدعی ضدجنایت سالاران بودن، زیر نام «آزادی مطبوعات» آنهمه نوشته در دفاع مستقیم از دژخیمان غیرپشتون را به نشر می‌رساند؟

آنان رسانه های بیشمار خود را دارند و اگر تعصب خاینانه‌ی ضد پشتونی در کار نیست، چرا باید «کابل پرس» هم جولانگاه خفاشان مذکور باشد؟ و بالاخره و مهمتر از همه اگر نفوذ «واواک» را نه بیشتر بلکه دست کم به اندازه «آی.اس.آی» خطرناک و ویرانگر تشخیص می‌دهید، منحیث یک «روزنامه نگار، نویسنده و شاعر» درس خوانده و کلان شده در ایران، اجنت های سیاسی و ادبی ذکور واناث افغانی «واواک» را در افغانستان و ایران معرفی نمایید.

رجز خوانی های پهلوان میرهزار با نیکر سه رنگ سبز و سفید و سرخ و خالکوبی هایی از محقق و خلیلی و مزاری بر بازوانش، در برابر «راوا» با جمله‌ های زیر پایان می‌گیرد:

«راوا برای اينکه تضادهايش را جبران کند بايد از مردم افغانستان صميمانه به دليل برخورد يکجانبه با جنايتکاران و دزدان بارها پوزش بخواهد و در عمل با تاختن به همه‌ی دزدان و جانيان و طرفداران آدم کشان، ثابت کند که فقط يک اشتباه بوده و عمدی در ميان نبوده است. بايد تاختن خود را به اين دزادن و جانيان و طرفداران آدم کشان به دليل تاخيری که داشته است دو چندان کند. ورنه بايد راوا در انتظار متلاشی شدن خود ابتدا توسط اعضايش باشد.»

لیکن طفلک سی و چند ساله‌ی ما با هیستری ضد «راوا»، در آخرین حرفهایش هم خرابی می‌کند.

او هفت نفر قلمدادی‌اش را « دزدان و جانیان و طرفداران آدم‌کشان» در افغانستان می‌پندارد که «راوا» در «تاختن» به آنان «تاخیر» داشته!

نمیدانیم چه فایده‌ای خواهد داشت در گوشش یاسین بخوانیم که «راوا» نام عناصر زیاد دیگری هم در سطح آن هفت نفر به شمول نوع گلبدینی و سیافی و شیعه و واواکی آنان را نیاورده که نمی‌دانست یا اهمیت و ضرورت نداشت؟ درست مثل اسامی شاعران و نویسندگان خادی ـ جهادی که کجا ممکن است و می‌ارزد که همه را ذکر کرد. ولی آدم باید مرضی‌ای لاعلاج باشد که این را حمل بر «برخورد یکجانبه» کند. منتقد گیج شده نه از «تضاد های راوا» بلکه از تبر های «راوا» بر جنایت سالاران و دلالان ادبی آنان، ما را به دلیل «نتاختن» به کریم خرم و فاروق وردک و ضیا بومیا بد و رد می‌گوید. اما چرا از «نتاختن» ما به دهها جنایتکار شیعه مذهب و غیرپشتون در سطح آن سه جنایتکار ایراد نمی‌گیرد؟

مثلا ما به بوبو آزیتا رفعت، بوبو صدیقه بلخی، بوبو مسعوده جلال، بوبو حسن بانو، بوبو ثریا صبحرنگ، بوبو فوزیه کوفی، بوبو شریفه زرمتی، بوبو نورزیه اتمر، بوبو سپوژمی زریاب، بوبو خالده فروغ و دهها بوبوی مافیایی ـ جهادی دیگر و نیز بابه حاجی الماس، بابه علی ستیغ، بابه قاضی نذیر احمد، بابه غلام جیلانی زواک، بابه نعمت‌الله شهرانی، بابه جبار شلگری، بابه سید علامه بلخی، بابه عبدالستار خواصی، بابه خسرو خالد، بابه سالار عزیز پور، بابه روان فرهادی، بابه پرخاش احمدی، بابه حمید عبیدی و ... برخوردی سزاوار و وافی نداشته‌ایم. ولی چرا این ناله‌ی میرهزار را بلند نکرده است؟

نکته مهمتر: ما اگر در افشای فقط هفت نفر مرتکب خطایی نابخشودنی شده‌ایم، شما آقای میرهزار به دهها خادی ـ جهادی که «راوا» به آنان «تاخته»، حتی با «تاخیر» نتاخته اید. نمونه: نامهای خلیل اله هاشمیان، نرشیر نگارگر، معصومه عصمتی وردک، جنرال رحمت اله صافی، ملا متوکل، فاطمه گیلانی، روستار تره‌کی، سلیمان لایق، روان فرهادی، فتانه گیلانی، تاج محمد وردک، نبی مصداق، حاجی قدیر، حاجی دین محمد، حسن ولسمل، عزیز نعیم، تاجور کاکر، حسن کاکر و ... گویا هیچوقت جایی در کله‌ی تان نیافته چه رسد به «تاختن» بر تاپه‌ی سیاه جهادی یا طالبی بر پیشانی زرد شان. لیکن ما به این خاطر فیلسوفانه به فکر فرو نرفته، شما را «رفیق» عناصر فوق نگفته و واویلا راه نه انداختیم چون با یک نگاه سرسری میتوان فهمید که «کابل پرس» ضد طالبان و بنیادگرایان غیر شیعه بوده و در فقدان آن نامها بر صفحه‌اش، تمایل به طالبان و آدمکشان پشتون مضمر نیست.

ولی ببنید آقای میرهزار که شما به خاطر آن «تاخیر» از سوی ما می‌خواهید زمین از حرکت باز ماند!

در توجیه این «محکم گیری» های غیر نورمال می گویید: «راوا يک سازمان است که حدود سی سال از عمر آن می‌گذرد»! درین صورت خوبست مدتها و فروتنانه از «راوا» از موضع آهنین آن بر ضد‌«سیا»، «واواک» و «آی.اس.آی»، پوشالیان و جنایتکاران سنی و شیعه و باداران، نویسندگان، شاعران، روزنامه نگاران و هنرمندان و سیاستمداران خادی ـ جهادی،و دفاع از سکیولاریزم، حقوق زنان و ... یاد بگیرید تا بعد بتوانید در حد انتقادی سازنده از آن رشد کنید.

خودت که غیر از شاعر و چیزهای دیگر، مزاقی و طبع خوش هم هستی،اگر پرسش هایت ساختگی و فرمایشی نیستند، چرا خدا گفته «راوا» را سازمانی طرفدار جنایت سالاران پشتون و غیرپشتون و سنی و شیعه و ارتجاع مذهبی و غیرمذهبی اعلان نکرده و دلکت را یکبار و برای همیشه جمع نمی‌سازی؟ راستی چطور که به خاطر «نتاختن» به احدی، ما را افغان ملتی نگفتی؟

مگر نرشیر نگارگرها، پدرام خوشخانه‌ای ها، شبنم ها (نویسنده «طالبان ماده») و سیاهسنگ ها ازآن حرفهای بی‌ناموسانه‌ی شان برضد «راوا» تردیدی به دل راه دادند که تو با ادعای ماموریت «تحول در عرصه‌ی مطبوعات افغانستان»،«انقلاب در ادبیات»، «به اندازه موی سر کتاب خوانده» و ...دهل چنان فتوایت را به عنوان آغاز پخش «نگره ی مدرن راست» نخواهی به صدا درآری؟

پوزش بخواهیم؟ پوزش از اینکه در راه مبارزه آزادیخواهانه و ضد بنیادگرایی قربانی داده‌ایم؟ پوزش از اینکه «آی اس آی» در پاکستان و خاد در افغانستان پاچه‌ی ما را رها نمی‌کند؟ پوزش از اینکه تمام سرجنایت سالاران را افشا نموده‌ایم؟ پوزش از اینکه «راوا» معتبر ترین نام بین جریانها و شخصیت های عدالتجو و ضد بنیادگرا در کشور و در سراسر جهان گردیده است؟ پوزش از اینکه مورد بی‌ناموسانه ترین فحاشی‌ها از سوی جهادی ها و اراذل «فرهنگی» آنان قرار داریم؟ پوزش از اینکه شعار دادیم ۸ ثور سیاهتر از ۷ ثور؟

آفرین کامران جان، که به ما هدایت می‌دهی پوزش بخواهیم اما خودت که آشکارا پر دفاع از مزاری و خلیلی و محقق را بر سر داری باید چرتت خراب نباشد!

به راستی که وقتی وقاحت با تنگنظری قومی و مذهبی دست به دست هم دهند، میرهزاریزم می‌شود.

«راوا» می‌تواند و چه خوب است متلاشی شود (۱۸) اگر از پیکار برضد جنایتکاران خادی ـ جهادی و مالکان شان بازایستد. زیرا با چنین تسلیم‌طلبی‌ای ضرورت تاریخی‌اش را از دست می‌دهد. اما متلاشی شدنش به دلیل «عدم ارایه گزارش مالی» و «تاخیر در تاختن به جنایتکاران»، خواب خوش خاینانه‌ی شما و کلیه جنایت سالاران و فرهنگیان خادی ـ جهادیست که با احساس بازهم فرود آمدن تبر های «راوا» بر فرق تان درهم خواهد شکست.

* * * *

حین تنظیم و تایپ این نوشته خبر شدیم که سفارت ایران در کابل برای بزرگداشت رهنورد زریاب محفلی دایر کرده بود که غیر از خود او شماری از قلمداران خادی ـ جهادی و سگ رژیم ایران در آن شرکت داشتند.

جناب میرهزار نگفتیم که پشت این «ایرانیزه کردن» ها و «دکتر» و «چمدان» و «پزشک» گفتن ها، دلالی برای رژیم ایران خوابیده است؟ نگفتیم که رهنورد و شرکا، «پاسدار» زبان فارسی نه بلکه پاسدار منافع ایران هستند؟ چرا که باید وجدان سوخته و شرفباخته و میهنفروش بود تا سفارت یک رژیم جنایت، رژیم قاتل سلطانپور ها، مختاری ها، زهرا کاظمی ها، پوینده ها، شریف ها و دهها هزار فرزند برومند ایران، جایگاه تجلیل آدم شود؛ باید بی‌قدر و به این خلق و خاک شوربخت خاین بود تا این سفارت به قدردانی از آدم بپردازد. تجلیل سفارت ایران از رهنورد زریاب تجلیل از کلیه انجمنی ها و «فرهنگیان» خادی-‌ جهادی است و ننگین تر ازلقب«کارمند شایسته فرهنگ» پوشالیان پرچمی به او.

کامران خان، تا زمانی که رهنورد و تمامی دستهای «فرهنگی» ولایت فقیه در افغانستان را افشا و از پدر خواندگی‌ات عاق نکرده و به خاطر این خیانت آفتابی نویسندگان و شاعران خادی- جهادی به سلسله جنبانی رهنورد و سمیع حامد، به نوبه خود از مردم و هزاران زندانی سیاسی ایران پوزش نخواسته‌ای، دیگر با شما بحث محثی نخواهیم داشت.

ای ننگ و نفرین بر محب بارش، حسین محمدی، حیدری وجودی، طغیان ساکایی، ضیا قاسمی، جاوید فرهاد و دیگر خادی- جهادی - واواکی ها در مجلس بزرگداشت نویسنده‌ی خودفروخته رهنورد زریاب!

نفرین بر کامران میرهزار که «چای داغ» را با «استاد» و «متفکر» پرچمی و واواکی افتتاح کرد و جاوید فرهاد جهادی- واواکی معلم زبان فارسی سایت‌اش است!

یادداشت ها:

(۹) جواب ما به «آی.اس.آی» نیز که هرگاه و بیگاه به سراغ ما می‌آمد و از مسایل مالی می‌پرسید همین بود. اما«آی.اس.آی» مخصوصاّ می خواست بداند «راوا» از دولت هندوستان کمک می گیرد یا نه. حالا برای شما آقای میرهزار دریافت کمک از کدام کشور مردود است که به مجرد آگاهی از آن، افشایش خواهید نمود؟ آیا رژیم ایران در آن شمار است؟

(۱۰) آیا این مورد آخر (کمک بی‌دریغ مالی اعضایش) لگد سختی به دهان یاوه‌گوی و چتلی‌پاش آنانی نیست که بر شانه‌های شرافت و وجدان شما بالا شده و شما را در تخریب «راوا» راهنمایی کرده و «مواد» می‌دهند؟

(۱۱) «راوا» می گوید یگانه سازمان زنان ضد پوشالیان و ضد بنیادگاریان و چاکران فرهنگی آنان به شمار می‌رود و به این معنا ممتاز است. مگر این بیان واقعیت نه بلکه خودستایی‌ای نظیر خودستایی‌های میرهزار می‌باشد؟

(۱۲) غیر از این «راوا» درباره او گفته است که در جریان لویه جرگه با ضدیدتش با سکیولاریزم «به‌ "سوسیال‌ دموكراسی‌"اش‌ خیانت‌ ورزید.» حال که میرهزار یک خاین به سکیولاریزم را «رفیق» ما حدس بزند چه می‌توان گفت جز اینکه چنته‌ی «منتقد» ما از راستگویی تهی شده است؟

(۱۳) یکی از داغ‌های سیاه در پیشانی مبارک این جمله است: «مردم‌ در افغانستان‌ تلاش‌ می‌كنند كه‌ گذشته‌ی‌ تاریك‌ را ننگرند و از آن‌ فاصله‌ بگیرند.»

(۱۴ا غیر از حلیم تنویر به دنبل اخوانی بقیه تازه اطلاع یافتیم. و اعتراف می‌نماییم که داکتر امین فاطمی را اگرچه از بدآیند ترین وهرزه ترین «وزرای محترم» می‌شناختیم، فقط یک هفته پیش بود که به سند گلبدینی بودن این اوباش تروریست برخوردیم. بسیار مقصریم میرهزار صاحب؟

(۱۵) اتهام های میرهزار یا شرکا که «راوا وابسته به آی اس آی است»، «نسبت به مظاهره ضد پاکستان حساسیت داریم» یا «احمدزی هم جز رفقا هستند و نباید ایشان را نقد کرد؟» یا... با خود می اندیشیم: آیا روشنفکران غیرانقلابی یا ضدانقلابی کشور دیگری هم در مبارزه با یک سازمان انقلابی، اینقدر پلشت و بی‌کرامت و دروغساز خواهند بود؟

(۱۶) کرزی و سیما سمر در اخیر برشمردن گوشه هایی از «مضرات تفنگ سالاری»، از سرخاینان میخواهند که برای تامین «وحدت ملی» و «حل مشکلات» دست به دست هم دهند! حالا شما به زبان بی‌زبانی بدون اشاره به بدذاتی خونبار سیافی بودنش، به ضیا بومیا «کچالو فروش» خطاب می‌کنید! یعنی «کچالو فروشی» را بس کنی و بیا در جرگه‌ی «کابل پرس» و با شفیقه حبیبی ها و ثریا پرلیکاها و رهنورد زریاب ها و ... مصاحبه کن که در «تحولی در عرصه‌ی ژورنالیزم افغانستان» سهیم شوی!

(۱۷) میدانیم که تعدادی از تبصره های سانسور نشده آنان در کابل پرس در رد بهتان ها و هتاکی های میرهزار و همکاران علیه «راوا»، بیشتر و شدید تر از این نوشته چشم و قلب دشمنان «راوا» را خنجر می‌زنند.

(۱۸) آنگاه سناریوی جانبی این می‌تواند باشد آقای میرهزار: فرضا اعضا با آن علت‌های خیالی شما، «راوا» را متلاشی کردند، ‌فکر می‌کنید دویده دویده آمده و نام شما را کشمش مانده به دور شما و خانم‌تان حلقه خواهند زد؟ ابدا! آنان با چنان «شور»ی، به شما، بابه سخی هاتف شما، بوبو شبنم شما و پدرام خوشخانه‌ای، نرشیر نگارگر، صبوراله سیاهسنگ شما و غیره به صورت چوبدست ها و پشک های «دزدان و جانیان و طرفدران آدمکشان» نگریسته و ادامه مبارزه را بدون دواندن و طرد شما، بیهوده خواهند دانست.

به هر حال «راوا» اگر به علت سقوط از مواضع انقلابی‌اش یا به علت توطئه‌های دشمن از درون یا بیرون متلاشی شود، از هم اکنون برای شما و جمیع بدخواهان «راوا» که به شما روآورده، هفت کیلو حنا می‌فرستیم که به مجرد متلاشی شدن «راوا» سرتا پای‌تان را خینه کرده و در محضر ربانی، سیاف، ملا عمر، محقق، ملا متوکل، گلابزوی، خالد فاروقی، خلیلی، داکتر عبداله، ضیا مسعود، دوستم، انوری، فهیم، عطامحمد، گلبدین، علومی، قانونی و سایر «رهبران موثر»، انجمنی‌ها و غیره «فرهنگیان» خادی‌ـ جهادی، الله اکبر گویان در چمن سفارت ایران یا امریکا به رقص درآیید. بهتر است خود دنبوره را تمرین کنید که احتمالا خلیلی و محقق و سیما سمر نواختن آن را مناسب موقعیت قیادی خود ندانند!

ادامه دارد (پاسخ به کشن آبادی)

كارنامه

IP Plans: Best Cloud Web Hosting

Professional web services including fully managed VPS and dedicated servers for businesses and individuals.

Domain Registration - Search and register your domains with IP Plans
Fresh Cloud Shared Hosting with IP Plans
Fully Managed Cloud and SSD VPS with IP Plans
Fully managed Dedicated Servers with IP Plans






73 تن همین اکنون این صفحه کابل پرس را باز کرده اند

پذيرش > دیدگاه > ورشکستگی و درماندگی رقتبار

آگهی در کابل پرس

loading...

پيام‌ها

  • بهبه !!!
    به اخلاق راوایی که از آی اس آی پاکستان الهام میگیرد در حیرت افتادم.انسان را سگ خواندن دیگر بی مایگی است.
    شرم و ننگ به آنهاییکه شما را روشنفکر و روشنگر و مبارز بگویند
    یک مشت جاسوس دلال بد زبان از قماش اوباشان افغان جرمن پورتالو بس .زبان شماکه زبان زنانه نیست و بیشتر به اوباشان پابرهنه کتابخوان شباهت دارید!!
    و من الخرد اتوفیق
    شهپر

    • آقای شهپر!

      جنابعالی نه شهپر بلکه سلیمان راوش استید سازمان راوا پوست شمارا در چرم گری میشناسد.

    • بلی، واقعا بعضی انسانهای بیمار را "سگ" خطاب کردن منتهای بی‌حرمتی به این حیوان وفادار است. راوا باید از سگها معذرت خواهی کند!!!!

    • بهبه!

      من حالا شناختم که این شهپر بی خاصیت وضد انقلابی کی است واقعا که این سلیمان راوش بوده

      حالا من این اپرچونیست بسیف را شناختم

      مرگ برهرچه اپرچونیست وبی خاصیت است

      پرشور

    • این هم نمونهء دیگر بی مایه گی از طراز راوا است. مرداری را خوردی بعد دلیل هم میاوری که مرداری و یتامین بی 12 دارد.نه چنین نیست.
      انسان را با سگ تشبیه کردید و بعد با همان منطق مضحک و پوسیده راوایی میگویی :
      تهتهتهته... حیوان وفادار...
      شما اول تربیت بیاموزید بعد سیاست کنید. در دنیای امروز کسی به آدمهای بد زبان مثل شما و نسل پیر تان مانند افغان جرمن پورتالو ارج نمیگذارد.
      و آقای پرشور!
      شما را با همان قصه های کهنه حزب کهنه ء تان میسپارم.بی خاصیت گفتن شما هم شباهت به بد زبانی راوایی دارد.
      شهپر

  • كم گو و گزيده گوي چون دُر !

    • من اگر این جواب راوا را مختصر کنم، در این سه چهار پراگراف جواب "پرسشهای" میرهزار را دریافتم، برای خودم که به گفته راوا "غرض و مرضی" ندارم و راوا را از روی تاریخچه سی ساله و موضعگیری ها و مبارزاتش می‌بینم، این چند مورد کافیست که به شفافیت، واقعیت و برحق بودن راوا صحه بگذارم و همه پرسشهای مطرح شده را حل شده تلقی کنم:

      «راوا» آنانی را که آغشته به همکاری با باند های جنایتکار تشخیص دهد که خیانتها و جنایتهای باند و خود شان را بدون کم و کاست و حرامزادگی های معمول که سالهای خون و خیانت جهادی را «سوءتفاهماتی بین برادران» می‌نامند، افشا ننموده و از مردم پوزش نخواسته باشند، خاینان جانی‌ای می‌داند که تا ولچک و زولانه شده تحویل زندان و محکمه نشوند هیچکس و هیچ مقام حق عفو آنان را ندارد. صرفا عضویت در رهبری باند های میهنفروش جرم آنان را محرز می‌کند چه در مقامهای کنونی شان مرتکب جنایتهای اقتصادی، اعمال شوونیزم منطقوی، مذهبی یا زبانی، غصب چند پست، نفوذ در این و آن نهاد، تحدید آزادی بیان و ازین قبیل شده باشند یا نه. انگشت ماندن شما آقای میرهزار و شرکا بر اینگونه جرایم در واقع ندیدن داغ خون و خیانت و بی‌ناموسی در پیشانی آنان و بدینترتیب تخفیف مسئله است. سید فاروق وردک، کریم خرم و حلیم تنویر گلبدینی یا ضیاء بومیا در پیراهن نخواهند گنجید و از شما و همفکران ممنون خواهند بود که به هر جرمی متهم شوند اما دستهای خونپر گلبدینی و سیافی شان را کسی نبیند. درحالیکه اگر این جنایت پیشگان به عنوان والی و وزیر و سفیر و قومندان و ... ماه را هم بر زمین بیارند، باید به علت سابقه آدمکشی شان پهلوی جنایتکاران محکوم به اعدام نشانده شوند.

      اگر «راوا» ذره‌ای استقلالش را به معامله می‌گرفت و زیر بار می‌رفت، وضع به یقین فرق می‌کرد و به مقام ها و دفتر و دیوان بیشتر و وسیعتری از «کمسیون مستقل حقوق بشر» و «وزارت امور زنان» دست می‌یافت. منتها دیگر «راوا»یی می‌بود تسلیم شده، «جامعه مدنی» شده، «انجمنی» شده و بی‌مسلک و بی‌وقار و بی‌شمشیر در برابر جنایتکاران که از مردم خاینانه می‌طلبد «گذشته‌ی تاریک را ننگرند» و به روی حاکمیت رهبران نستوه جهادی لبخند زنند!

      دیگر گپ را کشال نمی‌کنیم آقای میرهزار جز تکرار موکد اینکه: «راوا» گزارش مالی ندارد، شما افشایش سازید که چقدر گرفته، از کجا گرفته، چه شده و «سران»‌اش در کجا برای خود قصرها آباد و حساب‌های بانکی باز کرده و سرگرم عیش و نوش اند. در غیر آن دروغگو که ثابت می‌شوید هیچ، به اثبات می‌‌رسانید که در برخورد به «راوا» حنجره‌ی خاد، واواک، سرجنایتکاران و کلیه فرهنگیان خادی ـ جهادی هستید.

      «راوا» می‌تواند و چه خوب است متلاشی شود اگر از پیکار برضد جنایتکاران خادی ـ جهادی و مالکان شان بازایستد. زیرا با چنین تسلیم‌طلبی‌ای ضرورت تاریخی و مترقی‌اش را از دست می‌دهد. اما متلاشی شدنش به دلیل «عدم ارایه گزارش مالی» و «تاخیر در تاختن به جنایتکاران»، رویای خوش خاینانه‌ی شما و کلیه جنایت سالاران و فرهنگیان خادی ـ جهادیست که با احساس بازهم فرود آمدن تبر های «راوا» بر فرق تان درهم خواهد شکست.

      آنلاين بنگريد : ورشکستگی و درماندگی رقتبار روشنفکران خادی ـ جهادی در حمله بر «راوا»

    • جناب فرهمند

      اینها جواب نه بلکه (چای جواب) اند که بویش تمام شبکۀ انترنت را گرفت و میلیون ها انسانرا به امراض تنفسی مصاب ساخت...

      راستش به رهبران خاین و دزد فعلئ پشتونها مانند احدی، اتمر، احمدزی، کرزی، وردک ها و غیره که جنایات شان کمتر از خلقی ها (اکثراً پشتون)، خادی ها (یا پرچمی های غیر پشتون که میلیون ها بار در غیاب توسط اعضای راوا مورد وصلت یا تجاوز جنسی به خاطر غیر پشتون بودنشان قرار گرفته...) و جهادی ها (خصوصاً غیر پشتونها در حالیکه 70% تمام کمک های مالئ غرب به گلبدین راکتیار صورت میگرفت)، نمیباشد.

      و راستش موضوع حساب دهئ مالی را بنده نیز با راوا موافقم، چرا که مادر راوا یعنی (مافیا) نیز هیچگاهی حساب دهی شفاف و آشکار برای ا عضای خود و مردم نداشته است پس توقع آقای میرهزار یک کمی بیجاست...

    • واقعا که چگونه راوا این روشنفکران خاین را به خوبی شناخته و با نوشته هایش همه‌ی شان همه‌ی را خوار و زبون ساخته که ناگذیر به دشنام گویی و کثافت گویی متوسل میشوند.

      این نوشته ها برای شما حکم نوشادر را داشته است که بیقرار تان ساخته.

      آفرین بر راوا!

    • نوشادر را آنهائ استفاده میکنند که فحش و دشنام میدهند... ثانیاً بقول آقای جمشید این چتیاتی که در بالا آمده جواب نه بلکه (جواب چای) است که طبق معمول از دهن راوایی ها دفع گردیده...

  • فکر میکنم «راوا» جواب درخور خودت را داده است و برای من دیگر شکی نمانده که همانگونه که در کامنت های فراوانی تذکر رفته بود، جوی خون بین راوا و آن افرادی که خودت لیست کرده ای فاصله موجود است و در اینجا راوا هم به بهترین وجهی موضعش را در قبال آنان روشن نموده است.

    برای من این جواب بسی آموزندگی داشت و به مسایل تازه و مهمی در ارتباط به وضعیت "فرهنگیان" افغانستان آشنا شدم.

    • راوا بار دیگر خودرا بااین اراجیف رسوا ساخت.

      ببنید که آنها ازیکطرف به کامران میگویند که ما مقالات خارج از چوکات ادب واخلاق را درباره شما نشر نکرده ایم بخاطر اینکه سازمان راوا به فحاشی ایمان ندارد.

      درعین زمان راوا مدعی است که مضمون را تحت عنوان را بطه نامشروع گلبدین با یوسف کرینکار را نیز بخاطر عدم رعایت عفت کلام نشر نکرده است.

      اما خوب ببنید که فقط دو جمله بعدتر لطیف پدرام را باهمان دشنامهای زیرنافی به استقبال می نشیند.

      ودر جای دیگر میگوید:

      " حالا سمیع حامد زیرپای سلیمان لایق افتیده"

      این تضادها را چگونه میتواند راوا حل کند یکی را با شدیدترین وبداخلاق ترین کلمات میکوبد اما طرف دیگر را صرف بخاطر مشترکات ازقبیل هم آخور بودن با آی اس آی دشنام نمیدهند.

      بناء میزان حب وبعض این سازمان را در رابطه با افراد وسازمانها از روی حجم دشنامهایش باید قیاس شود.

      لعنت خدا به همچو سازمان بدزبان وفحاش

    • آقای میرهزار، راوا موضعش را در قبال آن افراد و اشخاصی که نام گرفته بودی روشن ساخته، حال ما منتظریم که جواب 21 سوال راوا را از خودت بشنویم و در ضمن به همین صورتی که راوا در مورد تک تک نامها (خلیلزاد، خرم، احدی، بومیا ....) نوشته، در پاسخ آنان خودت موضع ات را در برابر مزاری، خلیلی، محقق و دیگرانی که راوا نام گرفته روشن بساز تا این بحث به پایان برسد.

    • راوا به هیچ صورت موضعش را درقبال خلیلزاد وباداران خارجی اش تاکنون هیچگاه روشن نساخته بلکه از موجودیت خانم شریل خلیلزاد بحیث مشاور رسمی این "انجو" پرده نبرداشته است.

      موضوع جنایتکاران جنگی و محکمه جرایم علیه بشریت وامثالهم چیز جدید در گفتار ونشرات راوا نبوده ونیست حتی در پیام قبلی خود من اشاره کردم که درین اراجیف راوا بازهم تضادهایش در دشنام دادن هایش وفحش دادنهایش بیشتر متجلی شده است.

      راوا ازیکطرف خواهان خویشتن داری است و لازم نمی بیند که کسی آنهارا "طالبان ماده" بخوانند وفحش دهند اما خودشان دربرابر مخالفین شان حتی به استناد همین نوشته هزار دشنام زیر نافی را نثار مخالفین خویش کرده اند( ماشاء الله باز همان خرک وهمان درک را تکرار کرده اند )

    • تمیم آغا، برو اول از رهبران گرامی ات قانونی و ضیا مسعود و فهیم و ربانی و سیاف و .... بخواه که موضع شانرا در قبال زلمی خلیلزاد روش کنند، بعد سر راوایی حرف بزن که همه قهرمانان مولی ات درد پرده دری هایشان را احساس کرده اند. اگر کور نباشی راوا موضعش را بسیار صاف بیان داشته است، تو بیشتر از اینکه خود چیزی در کله داشته باشی، استفراغ میرهزا را نشخوار میکنی:

      زلمی خلیل زاد: او یک امریکایی است و عاشقانه تر از بوش و دیک چینی و کاندولیزا رایس، دلش برای تامین منافع امریکا می‌تپد تا افغانستان. او آماده است دهها بار افغانستان را با کمال میل زیر پای دولت امریکا ذبح کند.

      حساب با او در واقع حساب با بوش و اداره‌اش است به خاطر قتل هزاران هموطن بیگناه، نصب «ائتلاف شمال» بر کشور، عذر نخواستن از توهین و خیانت به ملت ما، محکم کردن جای پای امریکا در افغانستان به بهانه «مبارزه علیه تروریزم» و ...

      تصور نمی‌کنیم گیر آوردن آقای خلیلزاد آسان باشد. با اینهم اگر تا آن روز دنیا چنان سامانی یابد که او را در محکمه داشته باشیم فبها. مطلب راجع به استغاثه‌ی ملا شینواری به بوش جهت تمدید ماموریت خلیلزاد را بخوانید که شاید موجب خجلت تان شود.

      مضافا، در کارتون روی جلد شماره ۶۳ «پیام زن»، خلیلزاد در حالی نشان داده میشود که با هیجان از دم پنج کبچه مارش، ضیا مسعود، قانونی، اسماعیل، سیاف و خلیلی گرفته آنان را مستی می‌دهد. با دیدن این کارتون از اتهام تان به ما هیچ خجالت نکشید فقط قول بدهید کاریکاتوری می‌آورید از بابه خامنه‌ای که زنجیر سگهایش منجمله محقق را در دست دارد. کارتون ما که برای جناب شما «حتا یک جمله علیه عناصر کلیدی» شمرده نمی‌شود. اما کارتونی با مضمون بالا را که چاپ نمایید برای ما و دیگران بسیار مفهوم خواهد داشت. خود را تیر نیاورده و دست به کار شوید!

      و از میرهزار هم بخواه که در همین سطح موضع خود را مقابل جنایت کاران و قاتلان منسوب به ملیت مظلوم هزاره روشن سازد.

    • Ba arz mazerat ke man access ba keybpard Dari nadarm.
      Aghi Tamiem Khan Shoare Nazarie to ba har andaesha zad meli wa Afghanisatni ke hastae bash. Wali baray 99.9% merdum Afghanistan band Masoud Duzakhai ke ghulam her kas wa nakas bud ek band junaet kar wa watan furosh hust. Wa nazariet ein bandaed ha kudam arzesh nadarad.

    • خالد عزیز!

      خودت به تنهائی خودت 99% راوائی هارا تشکیل میدهی اگر موافقان دیگرت را همرایت جمع کنیم از مرز هزار هم بالا میرود.

      پشت این حساب های خیالی وفرمایشی کهنه نگرد که وقت اش گذشته است خدای ناخواسته بمرض سرطان مبتلا نشوی.

      امروز مود بحث های کهنه وبرچسپ زدنهای بدون سند وقت اش گذشته است هیچ دشنام و برچسپ بالای هیچ مخالف نمیتواند درد تانرا دیگر دوا کند.

      یگانه دوای این درد مهلک پذیرفتن همه اشتباهات ومعذرت خواهی از کسانی است که همیشه از طریق سایت وزین تان "پیام زن" آنهارا دشنام داده اید تحقیر کرده اید.

      ملت از شما حساب میخواهد درین سایت تمام ارجیف باداران ات غربال میشود کلمه کلمه آن علاجی میشود . هرکس به اندازه توان خود در رسوا سازی چهره های کثیف راوائی وضد ملی وضدبشری سهم میگیرند.

      امیدوارم که در پیام آینده تان کیبورد فارسی را اگر از کدام فارسی زبان افغانی نیافتید میتوانید ازکدام پاکستانی قرض کنید که بین حروف فارسی واردو نزد شما چندان تفاوت وجود ندارد.

    • خانم ویا آقای که نامت راننوشته ئی واینجانب را مخاطب قرارداده ئی!

      شماصرف همان اراجیف بی معنی تانرایکبار دیگر اینجاتکرار کرده اید

      عزیزم!

      بعداز سفیر شدن خلیل زاد هیئت عالی رتبه سازمان راوا باویزه خلیل زاد چندین بار ایالات متحده را زیارت نموده وبرای خود از کلیساهای امریکا خیرات جمع نموده اند خانم خلیل زاد نه تنها درسایت آمازون بلکه درمصاحبه های رادیوئی خویش خودش اعتراف کرده است که وی مشاور این سازمان است درین چرندیات سازمان شما همه این موضوعات را بی پاسخ گذاشته است آیا میشود صرف با یاد نمودن چند جمله اذهان عامه را فریب داد؟

      امیدوارم که یک نام نیز برایت انتخاب کنی تا من بفهمم که باکی مخاطب هستم زن استی یا مرد.

      دیگر اینکه کابل پرس سایت آزاد است هیچکس بالای کس دیگر آرای خودرا تحمیل کرده نمیتواند مثلیکه شما ازمن خواسته اید که به کامران میرهزار توصیه کنم که به اراجیف شما چگونه پاسخ دهد.

      اینجا سایت استالینی نیست که بالای مردم امرمیکنی جانم.

      خوش باشید

    • افسوس که بی خلطه فیر کردن جزا ندارد.

      همین معلومات ها را از کجا بدست میاورید که گویا هیات عالی رتبه راوا به کمک خلیلزاد ویزه گرفتند و فلان و بهمان؟

      اعضای راوا به دعوت سازمان های آزادی دوست امریکا تقریباً هر سال به امریکا سفر میکنند، حالی که خلیلزاد سفیر نیست کی برایشان ویزه میگیرد؟

      اگر دشمن راوا هم هستید فرق نمی کند. بروید یک کمی تحقیق کنید، با تکیه به باور های سنگگ شده ذهنی تان بی خلطه فیر کردن، عقده های درونی نانرا تا جای آرام خواهد کرد ولی درد تانرا دوا نمیکند.

      راوا مائویست - کمونست شد!!، باز ای سی ای شد!!، موساد شد!!، نماینده امریکا شد!!، کمونست ها میگویند، در خدمت غول های سرمایه است!! دشمن ایران شد!! فاشیست شد!! ضد فارسی زبان شد!!

      بس است. بی شرمی هم حد و اندازه دارد. چطور میشود هم کمونست ، هم امریکایی هم فاشیست بود؟

    • بسیار آسان است که هم کمونیست باشید، هم طالب، و هم امریکایی. چرا که از نژاد یهودی هر چه بگویی بر می آید... نمیبینید که امروزه هم تباران تان در سرزمین فلسطین به چی مکر و حیله های دست میزنند؟ و مثال خوبش هم در عرصۀ کشوری اعضای خلق و پرچم مانند شهنواز تنی، تنیوال، گلابزوی، علومی، ... از همان اول نیز راوا پوستش پاک نبوده و هیچگاهی کمونیست و مائویست بودنش معلوم نبوده است، چرا که از اول تا آخر همیشه در دامن آی اس آی (که زاده استعمار کهنه و نو است) بوده و میباشید.

      و از جانب دیگر چونکه همیشه از قبیله و شئونیستهای قبیله پرست و فاشیست دفاع کرده و یا لااقل در مورد آنهاه سکوت نموده اید، معلوم میشود که از نژاد یهودیان مهاجر بوده و نیز بخاطر اینکه شدیداً در پی فتنه و نفاق میباشید و در عین حال بی حد و اندازه ایران ستیزی میکنید باید دانست که از جانب موساد نیز جداً حمایت میشوید. در نماینده امریکا بودنتان که شکی نیست... چرا که در قدم اول دوست موساد میباشید و در قدم دوم امریکا برای هر خس و خاشاک روادید ورود نمیدهد، جانم، چی رسد به فعالیت های سیاسی و تأمین هزینه های حزب! اما گفتۀ کمونیست ها در بارۀ تان درست است، شما در خدمت غول های سرمایه داری میباشید و آنقدر کثیف و ذلیل شده اید که بجز از کثافت، فحش، دشنام و یاوه گویی دیگر چیزی برای گفتن ندارید.

      اما بدانید که:

      بسم تعالی، (قل جاء الحق و ذهق الباطل انّ الباطل کان ذهوقا) (اسراء/ 181)

      ترجمه: بنام خدا، و بگو: «حق آمد، و باطل نابود شد; يقينا باطل نابود شدنى است!»

    • وقتی در این وطن برباد و بیچاره و دربدر "رهبر" صاحبانش مثل قانونی، سیاف، ربانی، دوستم، محقق، خلیلی، علومی و ..... همزمان ایرانی، پاکستانی، روسی، امریکایی، فاشیست و.... باشند، پس هیچ چیزی ناممکن نیست.

      دریکچنین کشوری که خریدن وجدان انسانها به پول و امکانات همه روزه ادامه دارد، آقای ساحل رشتیا نباید از دیدن اینهمه هزیان گویی و لاطائلات یک مشت مزدور علیه راوا برآشفته گردی. به نظرم این برعکس موفقیت راوا را به نمایش میگذارد، این میرساند که راوا مثل استخوانی است که در گلوی دشمنان وطن گیر مانده و نتوانسته اند آنرا ببلعند و پس اتهامات بی سند، تبلیغات ضد راوا، دشنام پراکنی و دسیسه سازی تنها راهی برای اینان میماند که کمی خود را با آن تسلی دهند.

      پس به تمیم ها ثریا ها و .... اجازه دهید هرقدر میتوانند دل خود را صبر کنند. اینان میدانند که هرچه بلند تر و شدید تر ضد راوا بگویی، به همان حد بیشتر نزد باداران شان کریدت میگیرند و عزیز میشوند!!!!

    • Ba ein herfha sabet kerdae ke ek check up makamal pshychologic kar daey. Aya psychologic ra mey fahmay ya bareat mana kunam.
      Mushkeal tu heainst ke damagh at ker namaekunad wa Halucination Dary. Hamae aein laughat ra khub ead bagaeir
      khu ke der aeinda as kasai persan nakuny.
      Agar Shurae Nazar at 1% mahbubaeit der merdum medasht shaied Masoud lanatae khudra ba her kas wa nakas namefarukht.

    • . Sanad junaet Masoud ra mekhuahy, ek dafa pesh doctor chushum rafta baraet aenak bagaer badan haman aenak ha ra pushaeda ek mertaba tarafe Dehmazang wa Afshar baru sanad ra khuhai yaft. Sanad degar ra az baradaran Shurae Nazaraet bapurs ke ta chai waqat Masoud hamray Rus ha Atash bus dashat wa az body gard hai Masoud chand tai shan Rusay budand. Bupurs bary Masoud der waqat Dawad Khon der Pakistan ke amuzesh tururisty medad. Bupurs Masoud chera ba amear Pakistan der Panjshair awalaien hamalae tururisty khud ra kard.Agar ein qhadar sanad kam hust baraet dega hum naweshta khuham kard.

  • «راوا» می‌تواند و چه خوب است متلاشی شود (۱۸) اگر از پیکار برضد جنایتکاران خادی ـ جهادی و مالکان شان بازایستد. زیرا با چنین تسلیم‌طلبی‌ای ضرورت تاریخی‌اش را از دست می‌دهد. اما متلاشی شدنش به دلیل «عدم ارایه گزارش مالی» و «تاخیر در تاختن به جنایتکاران»، خواب خوش خاینانه‌ی شما و کلیه جنایت سالاران و فرهنگیان خادی ـ جهادیست که با احساس بازهم فرود آمدن تبر های «راوا» بر فرق تان درهم خواهد شکست.

    از این پراگراف نوشته معلوم میشود که راوا هم آمادگی برای "متلاشی شدن"‌ دارد. پس آقای میرهزار، جواب ها هم به نظر میرسد که برایت دلخواه نیستند پس کار را روی متلاش کردن شان آغاز کن تا اینکه سر ما را با بحث های طولانی به درد بیاوری.

  • کامران عزیز، اصل نوشته راوا فراوان لینک ها به مطالب مختلف دارد که خودت هیچکدام را اینجا انتقال نداده‌ای. در اکثر موارد بدون آن لینک ها مقاله دم بریده میشود.

    اما آنچه مرا تکان داد، لینک ذیل بود که راوا از سایت خودتت داده:

    http://kabulpress.org/humanrightsp.htm

    با دیدن عکسهای همه جنایتکاران منفی جنایتکاران هزاره درین صفحه (صفحه فهرست بخش حقوق بشر سایتت) تکان خوردم و قسمت زیادی از انتقادات راوا در مورد خودت به نظرم وارد آمد.

    لطفا توضیحاتی مشخص درین مورد ارائه بدار تا چشم و گوش دیگرانی نیز روشن شود و اصل مسئله را بدانند.

    • ولی در مورد خود شما، اگر پاسخهای مستدل و قناعت بخش به لااقل بیست و یک پرسش ندیدیم و نخواندیم که مزاری، محقق و سایر "قیادیان جهادی" شیعه مذهب را همواره جنایت‌پیشه، خاین و مزدور ایران نامیده‌اید و نیز سخی‌هاتف‌ها را که جلاد را «بابه» می‌خوانند، به عنوان روشنفکران خاین به مردم هزاره و افغانستان افشا نموده‌اید، آنگاه شما را با وصف انتشار اسناد فساد این و آن مهره دولتی، آلت اجرای مقاصد میهنفروشانه و خاینانه‌ی محقق و کمپنی اعلام خواهیم نمود و این یعنی همان شلیکی که از آن حرف می‌زنید. و تا آخر از ترس آن شلیک‌ها درامان نخواهید بود.

      اینرا مهمترین و جدی ترین سوال راوا از آقای میرهزار یافتم، خوبست به این مسایل شفاف پاسخ گویید تا این جنگ ناخنک پایان یابد. جواب این سوال فکر نکنم بیش از یک صفحه شود.

  • نمونه ای از بيماری روشنفکران در جامعه ما. راوا به جان کامران ميرهزار افتاده و کامران ميرهزار به جان راوا. اين بيماری و هياهوی راوا و کامران ميرهزار بر عليه يکديگر فقط جنايتکاران را شاد می کند.

  • از امیرالمومنین خدمت تمام جوانا سلام

    به راوا یک توصیه دارم و ان اینکه یک کتاب بنام دشنام نامه نشر کنه که خیلی خریدار داره دشنام های خیلی رکیک را به خط درشت نوشته کنه تا ازین طریق فرهنگ دشنام دادن د جامعه بیشتر رواج پیدا کنه, معلوم نیست که چرا وزارت معارف مثل راوا دشنام ها را به کتاب درسی داخل نکده شاید که این نشان بیسوادی ان وزارت باشد و اگر ممکن شد انرا به زبان های زنده دنیا نشر کنه تا ازین طریق به دیگران فرهنگ سازی را یاد بدهیم

    اگر این کار را بدرستی انجام داده نتوانستن بیایند پیش مه که یک تعویذ و شوئیست جهت عقل زیاد کدن برای اش نوشته کنم

    در پایان امیدوارم که راوا به راه امیرالمونین امده و از حوری های بهشتی بی نصیب نمانه

    بزرک همه امیرالمومنین از کوی قاف

    • از امیرالمومنین نااهل و جاهل و جانی جز یکچنین اعلامیه‌ای احمقانه طبعا انتظاری نباید داشت.

      اما من پیشنهاد میکنم که از روی نوشته های راوا یک فرهنگ نام افرادی جمعاوری شود که خاین و جاسوس و جنایتکار هستند، چون یکایک آنانی را که راوا طی سالیان متمادی افشا کرده، بالاخره تاریخ به حقانیت راوا صحه گذاشته.

      مثلی که در مورد این رهنورد زریاب سالها راوا میگفت اما حالا عملا نشان دادن که جاسوس ایران است و سفارت رژیم قاتل ایران از وی تجلیل به عمل می‌آورد و در ایران دعوت شده بمثابه الگو برای سایر قلمبدستان معرفی و تمجید میشود.

      تسلیم به این شناخت عمیق و موشگافانه راوا از افراد و روشنفکران افغانستان. من از حرامزادگی و بی‌قلبی اکثر روشنفکران کشورم رنج میکشم.

      آنلاين بنگريد : «راوا و تضادهایش» یا «راوا» و تبرهایش؟

    • خدمت هدایت الله جان ِ قند

      لست راوا وقتی تکمیل میشود که این اسامی را در آن ببینیم و شاهد فحاشی و کثافت پراگنئ اعضای این سازمان به اینها باشیم:

      کرزی ها، اتمرها، خرم ها، بومیا ها، رفیع ها، وردک ها، احدی ها، اشرف غنی احمدزی ها، فاطمه گیلانی ها، خلیلزاد ها، پشتون ها، جلالی ها و ملاعمر ها...

      در غیر آنصورت لست نامکملش بدرد عمۀ خودش میخورد و بس.

    • دشمنی با زبان فارسی از در وديوار اين جوابيه مثل جولا گک( عنکبوت) آويزان است . منطق فاشيستی را بنگر که راوا ميگويد ، با همين زبان مخنث ومخلوط که نام آنرا ( دری ) ميگويند، بسازيد و دم نزنيد که به نفع ايران تمام ميشود ! تا روزی که دولتی دموکراتيک( !) پيدا شود وبه حساب زبان افغانستان رسيدگی کند ! من قسم ميخورم نويسندگان ( افغان ــ ملت ،) (افغان ـ جرمن آنلاين ) و نويسندگان راوا ، يکی و يگانه اند ، يعنی همان ها که پورتال فخيم بيمثال! را اداره ميکنند ، در راوا نيز قلم ميزنند! خوب ، همه زبان شان را تعطيل کنند يا به را ديو ( ژغ دبلی) بگويند زيرا وقت مبارزه سياسی است نه دوران جستجوی هويت فرهنگی ! بابا ، صد رحمت به استالين و فرانکو و موسولينی!
      صد رحمت به موشه دايان و خمينی و ضياء الحق ! ديگر چه جای صحبت است! با احترام . سرور لعلی

    • از دوره های حکومت خلق و پرچم بايد مشکور و ممنون بود؛ که حداقل در باره زبان و شکوفايی فرهنگ مليت ها و اقوام مختلف و ازان جمله زبان و فرهنگ باشکوه و ديرينه سال فارسی، تعصبی نداشتند و تداول و ترويج نشريات حزب توده وتراجم داستان های گورکی ، جکلندن ، همينگوی و ... به فارسی و نوشه های طبری و به آذين و غيره موجب غنای زبان فارسی شد . تنگ نظران استالين مآب راوايی هنوز قدرت را به دست نگرفته بر ضد بزرگترين زبان و فرهنگ موجود در منطقه ( فارسی) موضعگيری دشمنانه و فاشيستی دارند چه خواهدند کرد اگر رو زی قدرت دولتی فراچنگ شان آيد؟ محمود عندليب

    • جناب عنایت الله، مثلی که خودت یا بیسواد هستی و مقالات و حداقل نوشته بالای راوا را خوانده نمیتوانی یا مثل میرهزار صاحب عینک سیاه به چشم گذاشته قضاوت میکنی.

      آنانی را نام گرفته‌ای یکایک در همین نوشته بالا نام گرفته محکوم و منکوب شده اند!!!

      وای به مرض تبارگرایی و شونیزم که چه از جانب پشتون باشد یا تاجیک و هزاره و ازبیک، انسان را کور میکند!!

    • من به عنوان يک زن فا رسی زبان که پيوسته ، اين سو وآنسو ، سالهای متوالی ، چشم بسته از راوا طرفداری ميکردم ، با خواندن مطالب اخير نشريه پيام زن، مردد مانده ام که چه بايد کنم؟ طرفداری از راوا بوسيله يک دری زبان ، به مفهوم پشت کردن به فرهنگ و تبار و هويت ملی ، خواهد بود ، چرا ما همدردی با سازمانی داشته باشيم که مارا « ايرانی» و جاسوس و فلان و بهمان می نامد! من اگر چه معلم هستم و خانه دار ، ودر مزار شريف بسر ميبرم، افسوس ميخورم که سازمانی که سالها به آن سمپاتی داشتم ، حرکات و گفتاری از خود بروز ميدهد که شبيه خان ها و سران قبايل و گروه های طرفدار « فاشيزم » است ، پس از کمسواد ها ، دوستم ها ، اسماعيل خان ها و فهيم ها چه جای گله و شکايت است؟ زنان افغانستان نميدانم چه کسی را « الگو» قراردهند ، منکه نوميد شده ام .احترام. عاليه . س. از مزار شريف

    • اگر عاشق زبان فارسی هستی، برو به عطا محمد والی بلخ امید ببند که چگونه به این زبان شیرین ارج مینهد و افراد عاشق تر از خودش مثل زریاب، پرتو نادری، منیژه باختری و ... را دعوت میکند و در یادبود از مولوی محفل میگیرد و بعد همه را به خانه خودش دعوت کرده شراب و کباب میدهد و .....

      بسیار مشکل است بپذیرم که اولا خودت واقعا زن باشی، ثانیا از مزارشریف نوشته باشی و آخر اینکه گاهی به راوا علاقمندی‌ای داشته باشی. ورنه به سادگی میتوانستی از لابلای مجموع بحث شان به نتیجه برسی که راوا هیچگاهی مخالف فارسی نه بلکه مخالف کسانیست که زبان و فرهنگ را روپوشی برای جاسوسی و خیانت و جنایت خود میکنند.

    • خانم و یا اقای ثریا ! اگر تو هم خو اهان رهایی زن افغان هستی ؟ برو در مناطق قبیله نشین اینطرف سرحد و یا انطرف سرحد با هم کیش تان ملا عمر ،گلبدین ،خالص....این را درمیان بگذار و ببین که انها به زن به حیث موجود زنده احترام قایل استند؟. شما ها همیشه افراط میکنید چه راست افراطی ،چپ افراطی مانند ملا عمر، حفیظ اله امین . باند راوا هم به مرض روانی دچار استند اصلا نمیدانند چی مینویسند اولا انها را باید به داکتر روانی معرفی کرد .

    • آقای باسواد

      سواد شما نیز نم کشیده... در چرندیات و اراجیف رهبران منافق تان از خاینین قبیله پشتون که فعلاً در رأس قدرتند به صفت خاینین در جه دو، سه، و حتی درجه ده یاد شده که در بعضی موارد حتی از خیانت شان نیز ابراز بی خبری کرده اند... پس در این کشور تمام خیانت ها را اقوام غیر پشتون کرده اند و آنهایند که دزد، طالب، فاسق، وطن فروش، ناموس فروش، .... و غیره را تقدیم به جامعه و جهان میکنند نه اولادۀ شریف و نجیب احمد شاه ابدالی و عبدالرحمن لعین!

      اینست منافقت و قبیله پرستئ پشتونیزم! که شما نیز مانند جناب حبیب ا.. رفیع عینک های 100% سیاه (یعنی غیر قابل دید) را بر چشم ها سرمه شدۀ تان گذاشته اید!

  • ضرب المثل اسپانیایی:

    عبارات خوب, وقتی کوتاهترند موثرترند

    توضیح: اگر می خواهیم از امر و نهی خود نتیجه بگیریم و بر مخاطب خود تاثیر گذار باشیم, باید از اطاله ی کلام بپرهیزیم و طرف مقابل خود را با سخن زیاد خود خسته نکنیم و کم گوی و گزیده گوی باشیم.

    • با درود برهمه عزیزانی که می آیند و میخوانند.
      مثلی معروفی است که ازکوزه همان تراود که درآن است. منظور از نوشتن این مثل این است که شما انتظار نداشته باشید زنهای افغانستان معجزه میکنند. تازه مردهای افغانستان تا گلوگاه غرق در سنت و باورهای پاتریارکال اند که زن دربستر این سنت بیشتر از تملک به حساب نمی آید. حالا شما تصور کنید که زنها باتوجه به این شرایط چقدر توانمندی ذهنی دارند تا بتوانند زمینه ی رهای شان را از اسارت سنت های پاتریارکال فراهم نمایند. راوا را ، می توان انفجار عقده های حقارت قرنها دانست که درافراطی ترین شکل آن صورت گرفته است. دیدگاه راوا هیچ تفاوتی ندارد با دیدگاه بنیادگراهای اسلامی یا سوسیالیستی. تازه دیدگاه های راوا در خیلی مسایل افراطی تر از هر دیدگاهای رادیکال دگر است. اما فرق فاحشی که در دیدگاه های راوا وجود دارد این است که با هیچ تئوری تجربه شده در علوم معاصر پشتیبانی نمیشود. راوا فقط در خلق تصاویر دشنام وحس آمیزی و استعاره های دشنامی داده های جدیدی را وارد ادبیات نوشتاری کرده است که انگارکه از تنور خانه ی نانوای زنانه بر تعاملات بیرون نظر می افگند. توصیه من به راوا این است که اگر واقعا می خواهند درمناسبات وتعاملات این جامعه اثر گزار باشد، می بایست اخلاق رفتاری شان را و ادبیات نوشتاری شان مورد تجدید نظر قرار دهند.
      این عزیزه های قرن ما باید بدانند که حتی رادیکال ترین جنبش های فیمنیستی از کاربرد اینگونه ادبیات نوشتاری حذر میکردند و نظر وتئوری های فمینستی را با زیباترین جملات و در بستر نورمهای اخلاق متعارف بیان میکردند. ولی این عزیزه ها چنان با دامن برآشفته بر زمین و زمان می تازند که انگار همه چیز با دشنام حل میشود. گرچه تقصیر از این ها نیستند و در یک نتیجه گیری کلی این ها نماد اخلاق جامعه ماهستند امابازهم میشود که این تعامل اخلاقی را متحول ساخت. البته راوا دربعضی زمینه ها افشاه گیرهای خوبی را هم انجام داده است. اما یک سازمان سیاسی و تئوریک که مدعی ایجاد تغیر و تحول درسرنوشت زنان یک جامعه است، می باید خیلی خیلی فراتر از این چیز ها بیاندیشند.

  • اين متن طولاني جوابيه است يا فحش نامه؟
    ما كه سر از اسرار اين گروپ مرموز در نياورديم اما " از كوزه همان برون تراود كه در اوست".

    • میر هزار محترم!


      امیدوارم با خواندن این نوشتهء راوا بسیار چیزها را در مبارزه بر علیه مخالفین خود یاد بگیرید. یعنی متانت، مودب بودن، شفاف بودن، ادبیات سالم، یکی به به میخ و یکی به تخته نزدن، فحش ندادن، توهین نکردن، منطق گفتگوی انسانی داشتن، فسیل نشدن در باورهای دوران جوانی، یعنی در "نگره های 30 الی 40 سال قبل، چیزی نو برای گفتن داشتن، عاشق دنیای خود نبودن، و بسا چیزهای دیگر که در این لیست نمی گنجد!!

      باری بین من و شما درگیری ای پیش آمده بود، که به گمان من درگیری ای در حوزهء فکری بود، با خواندن این طومار راوا، یاد گرفتم که آدم چقدر می تواند درگیر خشک مغزانی شود که دنیا را فقط از دریچهء زدودن انسانهای مخالف خود می پسندند و به تپانچه ای که در دستان انسانهای مالیخولیا زده است سخت باورمند شدم. هر لحظه که "امکان" تحقق قدرت این جماعت ممکن شود، تئوری های آنها جامهء عمل خواهد پوشید و باور کنید من که در پاکستان زندگی نموده ام، در سختترین و سختگیرترین احزاب جهادی که شاید برای بعضی هایشان جان مخالفین فکری شان مثل مگس هم ارزش نداشت، چنین پشتوانهء تئوریکی برای آدمکشی در نگره هایشان مشاهده نمی شود، بلکه حتی در "نگره" های آنها، خشونت نفی می گردید. حالا این تپانچه، همانند بمب های ردیف شده بر کمر انتحاری ها، که از جنبهء دیگر در ارمانهایی یکسره خیالی محو شده اند، هر لحظه آماده شلیک شدن است، و تا زمانی که مرمی ها قربانی ای نیابند، و یا جرات شلیک نیابند، این شلیک های هوایی، که یک نوع هیستری برای خون آشامی را به نمایش می گذارد ادامه خواهد داشت. راه خود را از این ها جدا کنید، گاهاً شباهت هایی از نظر رویکرد با این اعجوبه های مبارزه دونکیشیوتی راوا در شما هم مشاهده می شود، امید که من اشتباه کنم.

      موفق و موید باشید.

    • عجب است ، سازمانی که خودرا پيش آهنگ ! ميخواند و انتر ناسيوناليست! اينهمه دچار نازيسم هتلری شده باشد ! فقط اهالی فارسی زبان ، به اصطلاح ، خادی _ جهادی اند؟ پس کو نام وشهرت آنهمه شاعر و قلمزن پشتون که هم شعر انقلابی ! ميگفتند، هم به بحيره سياه ميرفتند ، هم در خاد و زندان پل چرخی به شکنجه گران ، کمک و همياری ميکردند وهم مقام های رفيع دولتی ( وزارت و رياست ) را اشغال فرموده بودند ! کجاست نام ونشان ، شاغلی خالق رشيد ( خاديست سرشناس ) ، شاغلی صديق کاوون توفانی ( مدير حقيقت انقلاب ثور) ، پيغله مستوره شال ، شاغلی مجاور احمد زيار( معروف به خا..کشال) ، شاغلی عبدالله بختانی که درزمان اشغال وطن ، خودرا « خدمتگار» ناميد ، يعنی خدمتگار شوروی!، کجاست نام شاغلی فاروق فردا،؟ کجاست نام شاغلی اکبر کرگر که همه کاره ژورناليزم و سياست بود؟ ، سازمان راوا با اينهمه تبعيض و تعصب، خود را مادر خوانده افغان ها و مدافع حقوق مدنی ميخواند! ننگ و نفرت بر سياهکاران دروغگو ! با احترام . نفيسه بردبار

    • امروز شعری به نام ای سنگ ، از مرحوم بيرنگ کوهدامنی در کابل ناتها نشر شده که بخاطر نابودی بت های باميان سروده . راوا ييان مائو زده عاشق داس وچکش و انهدام بشر، آنرا بخوانند ، بنگرند چه کسی شاعر است بيرنگ يا سليمان لايق يا بارق که مر ثيه خوان لنين بود يا استبدادکيشان استالينی که عکس ديکتاتور انور خوجه را در جيب دارند و هر سال يک فصلنامه ( دشنام نامه ) منتشر ميکنند؟ با احترام . احسان فرملی

    • برعکس تصورمن اینست که در مقابل این جانیان و خاینان باید با همین لحن و با همین گونه برخورد کرد. مخصوصا که نوشته بالا را بسیار منطقی و کوبنده و مملو از تعهد و اعتماد به خود یافتم.

      من جواب پرسش های آقای میرهزار را در نوشته بالا یافتم، بخصوص در ارتباط به کسانی که تصور میشد راوا با آنان دوستی دارد اما درین نوشته به همان کلمات که شایسته آن هستند مورد نقد قرار گرفته به دهن هرکدامشان کوبیده شده است.

      در کشور ما که عقب ماندگی و پستی به صورت های گوناگونش موج میزند، من فکر میکنم که همین ادبیات و همین نوع نوشته ها میتوانند در استخوان دشمن کارگر بیافتاد در غیر آن از نوشته های خنثی و لحن ملایی و نرم نرمک روزانه کتابها نوشته میشوند که هیچکدام اثری بر این خاینان ندارد.

      اگر به رهبران کثیف جهادی بگویی تو فاشیست هستی بسیار خوش میشود و فوری خود را در لباس هیتلر و موسیلینی دیده به آن افتخار خواهند کرد که حداقل خوب یا بد نامی از آنان در تاریخ مانده!! اما وقتی در قلب شان تیر میزنی که اینان را بی‌ناموس و شیاد و پلشت و خونخوار بنامی.

      گذشته از اینکه آقای میرهزار بار بار از راوا خواسته که به همین لحن در برابر آنانی که نام برده برخورد کند، وقتی این لحن را مقابل آنان میخواهد، باید به راوا اجازه دهد همه کسانی را که دشمن و خاین به وطن میداند به همین لحن نوازش دهد!

    • راوا خودش را و شعورش را وشعارش را بخوبی معرفی کرد. شعار او اين است : زنده باد خودم و رهبرم مينا و رهبران برون مرزيم ، مائو و استالين و انور خوجه ! مرگ بر همه روشنفکرانی که مارا قبول ندارند ، مرگ بر همه نشريات ، بجز نشريه پالاندوز های پورتال ، شاغلی مير عبد الرحيم آقا وشاغلي مير خليل الله آقا و شاغلی مير روستار ترهکی آقا و ساير ميران و اميران محمد زايی و بارکزايی!با احترام .

    • خواهر عزیز نفیسه جان!

      فاشیست های دیگرکه درسایت بینوا قلم فرسائی میکنند نیز هم ازلست کوچک شما وهم از لست راوا مانده است لطفا به این نامهاتوجه کنید که یکتعداد شان در درحکومت خلق تره کی وامین قاتل هزارها هموطن ما بوده اند وتعداد دیگر نیز هواداران سازمان افغان ملت:

      داود جنبش(خلقی)

      محمدانعام واک(افغانملتی)

      حبیب الله غمخور(خلقی)

      محمداعظم سیستانی(افغانملت پرچمی)

      لیمه دختر صالح محمدزیری در بی بی سی پشتو(خلقی)

      خلیل معروفی(فاشیست)

      معصوم هوتک(؟)

      رحیمه ساپی (افغانملت)

      عبدالباری جهانی(خلقی)

      عبیدالله محک(خلقی امینی)

      آمنه زیرک(خلقی)

      سهیلا اصغری حضرت نظیمی(پرچم)

      عمرخطاب (گلبدین)

      طارق رشاد (افغانملت)

      ثریا خادم (افغانملت)

      اسحاق ننگیال (متوفی) خلقی

      شهرت ننگیال (حزب گلبدین)

      عبدالله گل مومند ویا هم (پویان) حزب گلبدین

      آصف ننگ (حزب گلبدین)

      فیضیه هوسا(خلقی)

      هیواد دوست (خلقی)

      عبدالاحد پیغام (خلقی)

      سرتیر (خلقی)

      سرتور(خلقی) نویسنده کتاب دوهمه سقاوی

    • قابل یادآوری میدانم از وقتیکه من خواننده مجله پیام زن وهمچنان خواننده همیشگی سایت راوا میباشم یک روز بخاطر خدا هم نشده که علیه این جانیان وقاتلان معلوم الحال ملت که حتی در زمان طالبان تعداد زیاد اینها به بهانه های مختلف محاقل شعری وادبی دایر میکردند بعضی ایشان حتی به قندهار وجلال آباد و کابل میرفتند وشعرهای در وصف امیر المومنین می سرودند وبه عقیده خودشان فرزندان اصیل وطن را با سروده های شان بیشتر مورد تقدیر وتشجیع قرار میدادند که بیشتر مردمان غیر پشتون را بکشند وقتل عام کنند بسوزانندامروز نیز به عین ترتیب تعداد زیاد ازین اوباشان در کشورهای اروپائی مقیم اند وهرسال چندین بار به مناسبت های مختلف همچو سالگرد تخت نشینی احمدخان ابدالی وعبدالرحمن وغیره محفل میگیرند ومیرقصند دشنام میدهند من نمیدانم که آیا ازبین اینقدر شاعر ونویسنده فاشیست وجانی تنها باید لطیف پدرام وسمیع حامد رهنورد زریاب وخالده فروغ مهسا طابع باید تحقیر شوند دشنام بخورند؟

      پرسش از سازمان راوا این است:

      معیار شما برای قبول ویا رد یک روشنفکر شاعر ویانویسنده درکشور بنام افغانستان چیست؟

      آیا میشود بدون مراعات نمودن کوچک ترین معیار انسانی دشنام های زیرنافی را برای هرکس را عدالت خواهی بنامیم آیا این است عدل وانصاف یک سازمان فیمنیستی که داد از وحدت ویکپارچگی وطن میزند؟

    • به ادامه لست نویسنده گان وشاعران که ازلست سازمان راوا مانده است باید خدمت خواننده گان موافق ومخالف بعرض برسانم که:

      یاد آوری این افراد مشت نمونه خروار میباشد بنده در آرشیف فرهنگی خودم از تگ تگ افراد یاد شده مقالات ومضامین اشعار فلم های ویدیوئی در کنفرانس ها وکنسرت ها دارم هیچ یک ازین افراد بدون اظهار نظر ونوشته های شان اینجا بی موجب ذکر نشده است از هنر مند شناخته شده کشور "ناشناس " که مدت را در پاکستان بحیث پناهنده زنده گی کرد تا رفتن اش به دیار انگلیس وقبل از آن آتشه کلتوری در مسکو در اولین سال تهاجم قوای اشغالگر روس که سرزمین افغانستان آماج شدید حملات قوای شوروی سابق قرار گرفت ایشان غزل مشهور:

      دا د اور سبزه کوبی ده

      هره پانه خماری ده

      هرگلاب مو شرابی سو

      دا دمستو پسرلی دی

      را سرود شعر این بهار مست از محترم عبدالباری جهانی است که در اولین سال تهاجم قوای اشغالگر به کشورما مستانه سروده شده است که سازمان محترم راوا این موضوع را خوب میداند اما بیینم که چگونه ظالمانه چشم خودرا بسته میکند.

      درتمام کنفرانس ها وبه اصطلاح مخافل ادبی که بخاطر تصفیه های نژادی دایر گردیده است نماینده یا خبرنگار راوا همراه با کامره ودوربین خود آنجا حضور داشته است من میتوانم از تگ تگ آن محافل مقالات پیامهای ارائه شده به صدها کتاب بنویسم واین کار را انجام دادنی هم استم

      به این نامها توجه کنید:

      پوهاند دکتور محمد صادق فطرت ناشناس

      غوث خیبری

      رزغونه ژواک

      محمددین ژواک(متوفی)

      زرین انځور

      تاجور کاکړ که مدت سخنگوی سازمان راوا هم بود.

      کاتب پاڅون

      نبی پاکطین (احمدزی)

      امین افغانپور(متوفی)

      عنایت رشید

      عایشه جلالی

      سلام جلالی

      لطیف جلالی

      میرویس جلالزی

      لطیف بهان

      ثریا پکتیانی

      جمیله مجاهد

      ستوری منگل)

      صالحه اسحاق زی

      طارق بزگر

      حسن ولسمل

      که به جرم تعرض جنسی بالای طفل خوردسال نارویجی از آنکشور فرار وفعلا درافغانستان بسر میبرد.

      آیا گرداننده گان سایت وزین راوا درطول مبارزات سیاسی خود این اوباشان وتصفیه کننده گان نژادی را نشناخته است.

      همه اینها یاوابسته به جناح های خلق حزب گلبدین ویا هم افغانملت قلم فرسائی کردند شعر گفته اند غزل خوانده اند ونمایشات تیاتر ودرامه انجام میدهند طوریکه قبلا عرض شد اگر درقسمت هریک آنها یک مضمون نقادانه نوشته شود تاحال کتاب ها از آن تالیف میشد

      این موجودات چی میخواهند همه یکصدا افغانستان یک زبانه

      محو هویت های فرهنگی اقوام دیگر

    • تاجور کاکړ که مدت سخنگوی سازمان راوا هم بود.

      بلی اینجا میتوانی سندی از راوا بیابی که وی را سخنگوی خود معرفی کرده اند:

      http://pz.rawa.org/50/50tkakur.htm

    • خانم ویا آقای راوائی!

      ممنون ازاینکه همه لست را خواندید وهمان یک نام را که من غلط کرده ام لینک داده اید.

      اما من مطمئن هستم که تخلص سخنگوی سازمان راوا در مصاحبه اش بابخش پشتوی بی بی سی همانا خانم (کاکر) صد درصد مطمئن هستم.

      حدس میزنم که سلطانه کاکر باشد میتوانید به آرشیف پشتوی بی بی سی رجوع کنید تا نام آن موجود را بیابید تاکید دارم که نام سخنگوی شما همان خانم کاکر است.

      ازتصحیح کاری تان یکبار دیگر سپاس

    • در مورد تجاوز جنسی ولسمل "پیام زن" مدتها قبل وی را افشا کرده و تنها جایی که میتوانی در مورد آن بخوانی:

      http://pz.rawa.org/53-54/53fatima.htm

    • رويت سياه آقاي نگار يزداني!

      خودب از شکمبه ات گپ ميزني نه از مغزت. من خودم در «پيام زن» نشريه «راوا» مقاله مفصلي را درمورد روستار تره کي خوانده ام که در آن روستار تره کي را خوب افشا کرده است.

    • برای روستار تره کی هم بیچاره گفته یا از همان دشنام های ناموسی استفاده کرده اند؟

  • aya RAWAyeha dar sar poshgozashtani jenayati TALIBAN ham sahmdashe ast ya ne?bayad begoyam BALE.amma che qadr malom nest.agar RAWA madariki marbod be jenayati TALIBAN ra ro konad ke kam nist va dar dastham darad daqiqan khodra nabod karde ast. chon kasanike TALIBANI diroz ra be vejod avarde bodan bahkshi az RAWAyi imrozi hastand .sazemani RAWA az hkanevadehaye saltanati sabeq hastand ke dar UROPA va AMRIKA zendagi mikonan.ba vojodi inke hkeyli shoari demokrasi midahad amma dar asl yeki az sar sahkat tarin tarafdarani dovlati PASHTONIZM va ISLAMI mibashad . agar intor nist pas chera in jenayat ra ro namikonad ke TALIBAN mardomi hkeyri PASHTON ra qatliam mikardan

  • حزب فحاشان و کثافت پراگنی (راوا) طوریکه از نامش پیداست یک حزب امریکاییست نه افغانستانی و شعار فیمینیستی اش نیز بخاطر اینست که زنها را میشود زود تر فریب داد تا مرد ها وگرنه اعضای عالیرتبۀ این سازمان مجهول الهویه و مرموز به عقیده بنده همه گی نازن (فاقد رحِم و واژن)، نامرد(ایزک)، منافق، وطن فروش، اسلام ستیز، و ناموس فروش اند.

    مهمتر از همه که در چرندیاتی که متشکل از (17500) کلمه بوده و توسط یاوه گویان راوایی نوشته شده، به جنایت کاران قبیلۀ نکتایی پوش که دزدی های صد ها میلیون دالری مینمایند و در حال کاشتن تخم نفاق بین اقوام مختلف کشور میباشند مانند خلیلزاد، احدی، احمدزی، خرم، کرزی، رفیع، بومیا، اتمر، وردک ها، پشتون ها، ملاعمر ها و غیره به صفت متخلفین درجه دوم و سوم دیده میشود نه درجه اول!

    و جالب اینکه در مورد ارتباط خود با زن خلیلزاد و دولت امریکا میگویند این یک موضوعیست همانند اشتباه چاپی و غیره که زن جناب خلیلزاد طی یک ایمیل (این در حالیست که در مکاتبات رسمی در غرب هیچ فرد عاقل و یا سازمان رسمی و غیر رسمی از ایمیل استفاده ننموده بلکه نامۀ چاپی مینویسند...) بی خبرئ خود را از این موضوع ابراز داشتند و ما نیز بسیار تعجب کردیم ...!؟ بعد هم نه شکایتی و نه اعتراض رسمئ از جانب مجتمع ایزک ها و منافقین... ها ها ها ها ها ها ها...

    میگویند: "خــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــر گــــــــــــــــــفت و خـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــر کــــــــــــــــــــــــــــــــــو......... بــــــــــــــــــــــــــــاور کـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــرد!"

    در اینجاست که کادر رهبرئ راوا خود دامن خود را از پس و پیش بالا کرده و ماهیت اصلئ خود را که شدیداً متمایل به قبیله گرایئ و پشتونیزم اند، را به همه نشان میدهند.

    نوت: چونکه در مقابل منافقین باید از لهجه و زبان خود آنها استفاده کنیم پس بنده نیز مجبور گردیدم تا در بعضی موارد از دایرۀ عفت کلام خارج گردم که از این بابت از تمامئ خواننده گان محترم و شریف معذرت میخواهم.

    سبز و شاد باشید!

    • سلام و تمنیات نیک به همه عزیزان و علی الخصوص خدمت اقای عبدالطیف.دوست عزیز من در مورد نظر شما و یا دیگر مخالفان و موافقان راوا کاری ندارم. اما یک نکته در نوشته شما جلب توجه مرا نمود.وان اینکه نباید انحرافات بیولوژیکی ، ژنتیکی و معلولیت های جسمی و یا عقلی منحیث دشنام مورد استفاده قرار بگیرند.شما میدانید که ایزک یا افرادی که از اثر انحرافات کروموزومی در کروموزوم جنسی دارای اندام های مشترک مردانه و یا زنانه با هم و بصورت تکامل ناقص این اندام ها به انسان ها میباشد.اینها به مثل سایر انسانها ،انسان های شریفی میتوانند باشد.انها صرف این حالت انحرافات ساختمانی در وجود خود دارند.و این یک دشنام نیست.مثل شل مادر زاد یا کسبی.ویا کور مادر زاد و یا انکه بعد تر کور میشوند.و یا دارای معلولیت دماغی میباشند.اینها انسان های قابل احترام بوده و به مثل سایر انسان ها از همه حقوق انسانی بر خوردارند.نباید نواقص جسمی را به شکل دشنام استفاده نمائیم.سعادت مند باشید.

    • یکی از منطق های خیلی معوج ودرعین حال عجیب غریب وخیلی فاشیستانه این سازمان درین پاسخ مرا خیلی شگفت زده ساخت که درحقیقت امر همان سیاست فارسی سیتزی این سازمان مانند وزیر بی فرهنگ دولت کرزی میباشد وآن این است که:

      تاوقتیکه جنایت سالاران(به عقیده راوا) برسر قدرت باشند نباید بحث زبان وغنامندی زبان را براه بیندازیم که این بحث باعث تقویه پایه های قدرت آنها همراه با تقویه رژیم اخوندی ایران میشود.

      من ارتباط منطقی بین تقویه زبان یک ملت را و تقویه یک رژیم کشور همسایه را نتوانستم درک کنم.

      خوب است که درینجا همان فکاهی ملانصرالدین را اینجاتکرار کنیم که روزی کسی از ملا بیل خواست ملا درجواب برایش گفت که ما امروز دربیل ماست مایه کردیم آن شخص خیلی عاجزانه گفت ملاجان این چی بهانه است که کردی دربیل کی ماست مایه میشود؟

      ملا درجواب گفت اگر بهانه است خو همین درغیرآن خدا حافظ ات.

      حالا راوائی های عزیزه ما نیز دیگر هیچ منطق راقبول ندارند باید تا زمانیکه رژیم اخوندی در ایران ومخالفین راوائی در کابل برسر قدرت باشند یک حرف نباید بزبان فارسی گفته شود ویا نوشته شود بهمان شکل سابق چیزی پشتو وچیزی هم اردو وچیزی هم انگلیسی ویا عربی بصورت مختلط صرف بخاطرحل مشکلات روزمره.

      این منطق را جز فاشیسم مخفی ومرموز زبانی چیز دیگر تلقی نمی کنیم هرچند که سازمان راوا بخاطر پوشاندن این خبث باطنی از ذکر نام قربانیان قتلهای زنجیره ئی مخالف رژیم ایران را نیز پیراهن عثمان ساخته است گویی که خیلی به آنها دلسوزی دارد درحالیکه ایرانیها در دهن همچو سازمان پیاز هم ریزه نمی کنند آنها بهتر ازما به مشکل خودشان میرسند اشک تمساح ریختاندن به جعفر پوینده ها مخناری ها فروهرها جز پنهان نمودن دشمنی با تقویه زبان فارسی در افغانستان وجدا نمودن ملت های ایران وافغانستان وتاجکستان چیز دیگر نیست.

    • تو تمیم نماینده "شورای نظار" در این سایت هستی تو هرچه بگویی کسی پشیزی به آن ارزش قایل نیست، گفته های ترا فقط احمق هایی چون نصیر خالد ممکن جدی بگیرد.

      تصور نکن استادان جمعیتی ات توانسته اند زیر نام رشد زبان فارسی موجی را راه اندازند که در پس پرده جنایات و خیانت های شان پنهان شود، اینان را مردم برای ابد رها کردنی نیستند، تا وقتی گردن های خوکی اینان به دار عدالت وصل نشده خواب آرام نخواهند داشت!!

      اینان که خاک و وطن را به فلان خود برابر کردند، چه کسی باور خواهد کرد که واقعا ارزشی برای رشد زبان این ملک داشته باشند، اینها بهانه هایی ست که خریدار ندارند.

    • برادر ویاخواهر راوائی که نامت را ننوشته ئی!

      با برچسپ زدن شورای نظار میخواهی از قضاوت تاریخ فرار کنی عزیزم حالا وقت دشنام وبرچسپ زدن گذشته است بنام وطن وطنخواهی فاشیسم قومی ونفرت ضد بشری ات را دیگر پنهان کرده نمیتوانی

      وقت شعار ها گذشته است:

      بهر طرز که خواهی جامه میپوش

      من از طرز خرامت میشناسم

    • خدمت بابک عزیز و خواننده گان ایزک و گرانقدر

      من از استعمال صفت ایزک منظوری خاصی نداشتم صرف میخواستم افرادی را که موقعیت، هدف، نیت، حقیقت، موقف، روش، مسیر، و پُشت و روی شان معلوم نیست (با آنکه حالا همه گی میدانند که این گروهک برای احیای مجدد فاشیزم قبیله یی یا پشتونیزم حلقه غلامئ غرب و پنجاب را به گردن انداخته اند) را به ایزک تشبیه نموده و بدینوسیله راوایی های منافق را معرفی کنم، که جا دارد از خواننده گان محترم/ محترمۀ ایزک ِ سایت وزین کابل پرس در اینجا معذرت بخواهم.

      اسم دیگری که میتوان بر راوایی ها گذاشت: اصطلاح (برق و بطری) است که به نحوی نشان دهندۀ منافقت و دورویی گرئ این گروهک مزدور است. اما فکر کنم بهترین اسم که میشود روی این گروهک گذاشت همان (گروهک منافقین) است.

      با آنکه مداخلات بیشرمانۀ تمامئ کشور ها به افغانستان را به نوبۀ خود محکوم میکنم اما اینرا خالق و بنده همه گی میدانند که تجاوز و دست درازئ رژیم ایران به گرد پای متجاوزین پنجابی و باداران شان در غرب نمیرسد ولی راوا از آنجاییکه حلقۀ غلامئ پنجاب و واشنگتن را همچو رهبران هفت گانۀ جهادی و طالبان، بر گردن دارد زوزه میکشد و میگوید مداخلات ایران خطرناکتر است! از اینجاست که همه گی به حقیقت این ناموس فروشان حلقه بگوش پی برده و منابع تمویل کنندۀ آنها را میشناسند... این حرف راوایی ها شباهت زیادی به گفتار دیک چینی معاون بوش دارد...

      این در حالیست که این تمویل کننده و رهبر سیاسی و معنوی راوا در جای دیگر چنین از اجداد قبیله گرایان راوایی پشتیبانی و حمایت میکند...

      راوایی های مزدور و ناموس فروش از واردات کلمات و لهجه های جدید از پاکستان به زبان پشتو یادی نمیکنند اما همینکه یک فارسی زبان خواست فارسئ خالص صحبت کند، فوراً با مُهر و تاپۀ (جاسوس ایران) میزنند بر جبین وی...

      و پیشرفت و رشد زبان فارسی را موکول میکنند به سقوط رژیم اسلامی در ایران و پیروزئ راوایی های نوکر در آیندۀ موهومی در افغانستان، بی خبر از اینکه مردم افغانستان این سگ های هار و زنجیرئ آی اس آی و سیاه را بسیار زود شناختند و برای مردم رنج دیده و آگاه کشور راوایی ها یعنی فرزندان پنجابی ها و استعمار کهنه و نو!

  • خطاب به (دشنام نامه) نویس راوا:

    بقول ملک الشعرا بهار:

    الا ای نویسندۀ زورکی! نویسنده هم زورکیه ای ذکی؟!

  • از نوشته پُر از انزجار و انتحار بالا بوضوح معلوم میشود که مغز های متفکر راوایی در غرب و پاکستان، بخشی از طراحی ایدیالوژئ طالبان و القاعده را نیز بر عهده داشته اند.

    • همين راوا يی ها هستند که کمر به نابودی تاريخ کشور شان بستند! همتباران خونخوار و نادان اين جانور ها، به فرمان پاکستانی ها ، تمدن درخشان ملل متمدن ( اقوام فارسی زبان) را با توپ و سلاح پاکستانی نشانه گرفتند ، اخيرا با گستاخی زياد ، زبان فارسی را زبان ايرانيان و فارسی زبان را جاسوس خواندند، همين ها و همسنگران و همفکران اينان اند که قبلا وطن رابه اشغال شوروی سپردند ( ترکی و امين) ، بعدها القاعده را بر کوه و دشت وطن مسلط کردند تا آمريکا و اروپا دوباره به کشور مان هجوم آوردند ( طالبان) ، امروز در پورتال پالان دوز ها حتا يک سطر در باره نابودی تنديس های باميان نوشته نشد ، در حاليکه راجع به اسکان چند نفر هزاره درهرات، کتابها نوشته شد و راجع به اختلاف نام های غذای ايران و افغان ، صفحه ها سياه گرديد! راوا ييان ، بحيث خلف ا لصدق هاشم خان و گل محمد مومند ميگويند ، زبان و فرهنگ تان را تعطيل کنيد تا ديده شود در صحنه بين المللی چه کسی برنده ميشود! اينست منطق پينوشه و استالين ! با احترام. ديدار غوريانی

    • راه گم کرده‌ای، طراحان القائده و طالبان همانهایی اند که امروز استادان شما چون ربانی، سیاف، محقق، خلیلی، کرزی، قانونی و .... در بغل ایشان تشریف دارند!!

    • پس چرا بغل والا ( انکل تان سام، خلیلزاد، احدی، کرزی، احمدزی، اتمر، وردک، پشتون، رفیع، بومیا، ...) را فحش نمیدهند همچونکه جنایت کاران غیر پشتون را فحش میدهند؟

  • راوا به صراحت می گوید که ارزش دهی به انسان ها فقط و فقط مربوط به عمل سیاسی و نظر سیاسی انسان ها است و نه چیزی دیگر. این راوا است که تعین می کند کی خوب است و کی بد. مانند اسلاف خود: ولادیمیر ایلیج لینین، استالین "کبیر"، معلم بزرگ مائو، انورخواجه، پولپوت و در یک کلام می توان هتلر را،خمینی را، اسامه را، ملا عمر را، گلبدین راهم مشمول این لست نمود که انسان ها را نظر به برداشت شخص شخیص خود شان تفسیر می کردند و ارزش گذاری می کردند. انسان چیزی نیست مگر آنچه رهبران و دست به قلم های راوایی نظر به برداشت خودشان می شناسند. این روان یک نهاد و متمرکز بر استبداد فکری و در آینده بر استبداد سیاسی و فرهنگی را نشان میدهد. جامعه "دیموکراتیک" برای این نوع نهاد ها و سازمان ها همانا رسیدن ایشان به قدرت و تداوم قدرت به هر قیمت است. تحول ایدئولوژی به اسباب ترور و استبداد چیزی نا تجربه شده نیست. مردم دنیا خاصتاً مردم که سالها در تحت استبداد لینینزیم-استالینیزم و نازیزم به اشکال مختلف "زندگی" کردن و مردند طعم را آن را چشیده اند. ما مردم افغانستان برعلاوه چشیدن مزه لینینستی آن افتخار مزه کردن چهرۀ اسلامی و بسیار اسلامی آن یعنی طالبی آنرا هم داشتیم. استبداد نه چیزی موهوم است که به مشکل قابل شناخت باشد و نه، خاصتاً در کشور ما، چیزی نیست که تجربه نشده باشد. سراپای "ایده" و "نظر" راوا حول فشار و سمت دهی افکار به طرف قبول بدون قید و شرط باور هایش است. استبداد در تکرار و دورنی ساختن باور هایش و برداشت هایش نهفته است.راوا دنیا را سیاه و سپید می بیند. یا سیاه باش هستی که دشمنی و سزاواور "ترور" و یا سپید باش که از ما هستی و سزاوار بودن. من برای اولین بار راوا را در زمان سک جنگی های جهادی خواندم و تا امروز که می خوانم ذره یی از محور های بحثش تغییر نکرده است. نمی دانم چرا باید آن قدر اکرم عثمان و غیره را باید این قدر سال های دراز کوبید؟ می بینم در این لست فقط تعداد آدم ها برای دشنام خوردن زیاد شده میرود. مثلاً خالد نویسا؟؟؟؟؟ چرا؟
    چرا اندیشه را نکوبید و شخصیت ها را کوبید؟ آیا دل راوا در محاکمه "انقلابی" تمام اعضای یک روزه و هزاران روزۀ حزب دیموکراتیک خلق یخ خواهد کرد؟ آیا هر گاه تمامی اعضای خلق و پرچم، افغان ملت، سران رده های اول و دوم و سوم و حتی چهارم و پنجم (شاید ششم و هفتم. خدا میداند!!!!) مجاهدین در اثر محاکمۀ "انقلابی" سازمان به قدرت رسیده راوا و شرکای لینینیست-استالینست- مائویست آن به اعدام محکوم شوند و به جوخه های "انقلابی" سپرده شوند دردی را دوا خواهد کرد؟ آیا همین "پیام زن" پیش قراول "انقلاب فرهنگی" نوع لینینی-استالینی- مائوی و اسلامی نیست؟
    زمان که من و یا هرکسی دیگر داستان میانه "مرداره قول" است اکرم عثمان را بخواند هرگز نمی تواند با راوا هم نوا شود. شاید اکرم عثمان زمان خلقی بوده یا پرچمی بوده و یا شعله یی بوده من نمی دانم و نمی خواهم بدانم و ضرور نیست ولی داستان هایش را خوش دارم و دوست دارم. هرگاه داستان از داستان هایش خوشم نیامد و خواستم به همه نشان بدهم میروم به طرف نقد ادبی نه اینکه چاک دهن را باز کرده و هرچه از دهنم برآمد باد کنم. در این لست طویل آدم ها و آدمک های زیر سیل دشنام راوا فقط یک نفر را می شناسم که واقعاً سیاست می کند و آنهم لطیف پدرام است. خوب است که راوا به جای خادی و جهادی خطاب کردن این که بسیار به تکفیر های جهادی ها می ماند، به نقد نظریات سیاسی او بپردازد بهتر خواهد بود و روشنگر خواهد بود.
    به صورت عموم بهتر است که راوا به مردم افغانستان نشان بدهد که راه برون رفت از این وضعیت چیست؟ نه به کلی بافی های از قماش: سازمان یابی، مبارزه برضد بنیاد گرای مذهبی، مبارزه برضد بدی ها و پلشتی ها و غیره. بهتر است به ما بگوید که در ساحه اقتصادی چی برنامه دارد. در ساحه فرهنگی، در رابط خارجی وغیره تا ما بتوانیم متمدنانه از راوا برداشت داشته و مطابق به آن تصمیم بگیریم. بلاخره راوا خود را یک سازمان با سابقه 20 و چند ساله سیاسی میداند. باید سیاست کند دیگر.
    گپ های من به نظر راوا "خرده بوروژوانه" می آید و این است درد اصلی که هنوز هم به حناهای رنگ رفته چسپیده اند.
    هنوز هم که هنوز است من به این باور هستم که راوا یکی از ستون های بی پایان پنجم آی، اس، آی است. پر کردن جبهه جنگ فرهنگی طیف روشنگری پاکستان علیه افغانستان بدوش راوا افتیده است. یادم می آید که زمان راو از "مبارزات" مردم "کشمیر" بر ضد "تصلت" هند پشتیانی می کرد و نمی دانم هنوز هم میکند؟. این مساله با مقالات و پیام برای "کشمیری بهایو" درج در پیام زن، اردو و دری، در یافته بودم و به شگفت افتیده بودم.
    اینکه راوا در این مقاله خود نوشته که گاهی آی، اس، آی از ما می خواست تا مصارف خود را نشان بدهم که نشود ما از هند کمک مالی دریافت کرده باشیم، تف سربالا است عزیزه جان های قندولک! من یکی هر گز نمی توانم باور کنم. چرا که مرغ من هم مثل مرغ شما در همین قسمت یک لنگ دارد. شما وابسته منطقوی آی، اس، آی برای مبارزه به خاطر بی اعتباری فرهنگی مردم افغانستان و هم نوع سازمان برای گسترش ضربه پذیری رژیم منحط آخوندی ایران هستید. این وظایف به خاطر این به شما داده نشده است که سبب تحول مثبت شوید بلکه وسیله برای تخریت است تا یکی از وسایل باشید برضد تحولات فرهنگی مثبت در افغانستان در بعد روشنگری، وسیله باشید برای گسترش ضربه پذیری رژیم ایران به نفع پاکستان و امریکا و یک ببوک چوچه برضد هند.
    شما هرگز موفق نمی شوید. شما مثل سالها دیر در جا میزنید و بلاخره پوسیده شده و از خاطره ها میروید و بقایای تان به سازمانک های برای تبلیغات ضد فرهنگی پاکستان برضد افغانستان مبدل شده صدای تان از رادیو ها خواهد برون شد. شاید اشتبا کنم. شاید شما هنوز هم پول کافی و پشتیبانی کافی از پاکستان و غرب به دست دارید. شاید.

    • نوشتهء آقای ستوان سخت بر دلم نشست، پاره ای از مبانی تئوریک و تمامیت خواه نازی / هیتلری این سازمانک مرموز و بی ادب را آفتابی نموده است.

      اما آیا تا حالا اندیشیده اید که چه رابطهء منطقی بین راوا و طالبان وجود دارد؟

      یکی تندور ضد اسلامی می شود، و ضد بنیاد گرایی، و دیگری عکس آن. یعنی حتی ریش و بسا مسایل خرد و ریزهء دیگر می شود وسیلهء"دین سنج". چیزی مثل دما سنج!
      در منطق راوایی هم، مثلاً شورای نظاری، یا تعلق به حزب وحدت،خلق یا پرچم مساوی است با "بیشرف" بودن!

      تحول در زبان، و امکانات وسیع زبان فارسی و استفاده از آن در باروری فکری و زبانی یک توطئه است و کار آخوندهای ایرانی! یعنی وقتی ما از محصولات فکری و ایدئولوژیک چپ ایرانی استفاده می کنیم، و آن هم از سالهای دور، امری است مباح و مبارزه بر علیه ... است، اما اکنون که دو میلیون مهاجر و چند صد هزار محصلی که در ایران بوده به کشور برگشته است، همه جاسوس شده اند، و آنهایی که سالها است در کویته و دگر شهرهای پاکستان در رفت و آمد با آی اس آی و انواع سازمانهای خیریه/ماسونری غربی هستند، آدمهایی هستند پاک، مبارز، و وطن دوست!

      منطق این سخن در کجاست؟ سنجهء آن هم میزان بالا رفتن دمای خون، و عرق قومی باید باشد!

      حالا چند سوال میان تهی را از میر هزار پرسیده اید، آیا فکر می کنید که حقیقت فقط در آن سوالها، و باورهای شماست؟

      از کجا معلوم که باورهای شما یک سره غلط و میان تهی نباشد؟ چه کسی مسول پاسخگویی به سوالات بسیار خود شیفتهء شما و حقایق خود ساختهء شما است؟

      دوستان ارجمند!

      در مکالمه است که طرفین همدیگر را بیشتر می شناسند، امید که برای دوستان روشن شده باشد که این آقایان ارجمند مبارزهء شان برای چه و برای که است. به نظرم شاید منطقی باشد که در اثر تبلیغات عده از برادران و خواهران پشتون ما دنبال این سازمانک جاسوسی و ضد انسانی راه افتاده باشند، اما برای غیر پشتونها، باید بسیار احمق، یا از نظر مالی بسیار درمانده، و یا از نظر عقیدتی و فکری بسیار میان تهی باشند که دنبال یک سازمان ضد فرهنگ راه بیفتند.

    • بلی آقای مجید، با آنچه خودت نوشته‌ای من نیز کاملا موافقم. این راوایی ها به خدا که دشمن درجه اول افغانستان هستند، اگر اینان نمی بودند ما افغانستان را گلباران و چراغان میکردیم.

      طالبان بسیار زیاد نسبت به راوا شرف دارند، طالبان برادران ما هستند که از جانب برادران پاکستانی ما کمک میشوند، با طالبان میتوانیم بسازیم، همین من چندی قبل هم اعلام کردم که با طالبان جنگ نخواهم کرد و در آمدنش به کابل هم آنان را فرشته های صلح نام گذاشته بودم.

      اما با این راوایی ها نمیشود کنار آمد چون اینان خود غیر از محاکمه ما به چیزی راضی نمیشوند.

      ببین ما با برادران پرچمی، خلقی، طالبی و دموکرات اتحاد کردیم و کل ما یکجا برای گلستان ساختن افغانستان تلاش داریم (اگر باور ندارید در فصل کوکنار به مزارع افغانستان سر بزنید غیر از گل چیزی نمیبیند!! اینها همه از برکت تلاشهای برادران است!) اما راوایی ها میخواهند این اتحاد ما را ناکام سازند. حتی برادر بوش نیز از این راوایی ها شکایت دارد!! خداوند این راوایی ها را برباد کند که پشت ما را رها کردنی نیستند.

      آفرین تان که علیه راوا صدای تانرا بلند کرده‌اید. همه کسانی که ضد راوا هستند همبستگی و کمک و دعای خیر مرا با خود دارند.

      اگر راوا از افغانستان دور شود به فضل خداوند کریم افغانستان آباد و جنت نشان خواهد شد.

      پس همه دست به دست هم بر ضد راوا!!

    • راوائی های نهایت باوجدان!

      خوب میدانید که سایت کابل پرس هیچ پیام را سانسور نمیکند چرا بنام خودتان اراجیف تانرا تکرار نمیکنید که به نامهای دیگران شروع کرده اید آیا درسایت خودتان نیز چنین آزادی دارید؟

      آیا جای شرم وخجالت برای تان نیست که از آزادی سایت کابل پرس اینگونه استفاده های غیرانسانی میکنید؟

      بهررنگ که خواهی جامه میپوش

      من ازطرز خرامت میشناسم

  • من در بین نامه ها که همه را با عجله خواندم یک قسمت بحث محترم ستوان سوالی را در ذهنم خلق کرد که ایشان فرموده اند:

    «در این لست طویل آدم ها و آدمک های زیر سیل دشنام راوا فقط یک نفر را می شناسم که واقعاً سیاست می کند و آنهم لطیف پدرام است. خوب است که راوا به جای خادی و جهادی خطاب کردن این که بسیار به تکفیر های جهادی ها می ماند، به نقد نظریات سیاسی او بپردازد»

    فقط پرسش از آقا ویا خانم ستوان اینست اگر زحمت نباشد روشن سازند که راوا به کدام دور از نظریات سیاسی آقای پدرام بپردازد؟

    دوریکه حقیقت انقلاب ثور را گردانندگی میکرد؟

    دوریکه در رکاب به به اصطلاح سپهسالار کثیرا لابعاد!! به کابل تشریف آورد و سپهسالار هم با استفاده ازنظریات سیاسی آقای پدرام خدمات شایسته!!! ای به کابل و کابلیان کردند؟

    دوریکه با «عقب نشینی مظفرانه »!!! (1)سپهسالار به دسترخوان هموار کن خانواده نادری(سید کیهان)در آمد و در افتتاح قصر شاهین شان نظریات!!!سیاسی اش ارایه کرد؟

    دوریکه حزب کنکره ملی را ساخت ؟ویا همین دوریکه جنرال پنج ستاره!!!(2)با استفاده از نظریات سیاسی !!!1شان و هم همراه با ایشان به گوشمالی دادن اکبر بای شتافت؟

    لطفا آقای ستوان به سولات فوق پاسخ بگویید تا ما یکجا با شما ار راوا بخواهیم تا به همان دور نظریات سیاسی!!! اقای پدرام بپردازد.وهم شما به همین دوره ها نظر بیاندازید کدام دور صفت «خادی_جهادی »را که راوا به آنها داده صدق نمیکند؟

    1_دستگیر پنجشیری طی مفاله ای فرار شرم سارانه مسعود را عقب نشینی مظفرانه خواند.

    2_سایت جنبش بعضا دوستم را به همین القاب(جنرال پنج ستاره) یاد میکند.

    • خواهر محترمه وباوجدان!

      خیلی متأسفم که ترا خواهر خطاب میکنم چه کنم ادب وتربیه فامیلی ام چنین امر میکند که مانند یک راوائی کس را دشنام ندهم خصوصا اینکه از طبقه اناث باشد.

      هرچند پاسخ ترا باید "ستوان" نام میداد اما بادیدن این دشنامنامه راوائیت مرا مجبور ساختی که چیز برایت بگویم.

      آیا لطیف پدرام از عاملین تخریب بتهای بامیان هم خاین تراست؟

      آیا جنرال دوستم از مولوی متوکل مولوی سلام ضعیف و ملا راکتی کرده جانی تراست؟

      گیریم که تمام ادعاهایت درقسمت پدرام درست وبرحق باشد من برایت لست شصت نفر مشهور ترین خادستان وفاشیستان مذهبی وکمونستان بیدین را برایت داده ام نام به اصطلاح شاعران و نویسنده های قاتل را نوشته ام که هرکدام آنها به اندازه موهای سرت درخیانت و وطنفروشی تجربه وسابقه دارند آیا سازمان مجبوب شما در طول مبارزات سیاسی خود به این مردم نیم نگاهی هم کرده است؟

      ترا به وجدانت قسم میدهم که آیا لطیف پدرام ازین لست که اینجانب برایت ارائه کرده ام خاین تراست؟

    • لیمه جان، پیشنهاد میکنم بیجا وقتت را با چند یاغی باغی جمعیتی - خادی به هدر نباید بدهی. اینان این صفحه را یافته اند که درد هایی را که از افشاگری های بی‌ملاحظه راوا به دل دارند بیرون کنند.

      اوباشانی چون لطیف پدرام قهرمان اینان است پس ماهیت خود شان معلوم است که چه باشد.

    • از قومی که رهبرانش ملاعمر و ملاخرم باشد، بیش از این توقع نمیکنیم... راستی ملاحقانی یک ویدیوی جدید برایتان فرستاده تا فنون کاملاً جدید وحشت، انتحار و قتل عام مردم بیگناه را بیآموزید... فکر کنم منظورت از نصیحت به لیمه جان نیز همین بود. بله، راست میگویید شما بروید و درس های جدید را از ملاحقانی بیآموزید و این صفحه را بگذارید برای همزبانان حافظ، سعدی و مولوی.

    • خوب ، طالبان هم که همين را ميگفتند، مثل راواييان از زبان فارسی نفرت داشتند ، هزاره را کافر می انگاشتند ، چهره ها ی اصلی و رهبران شان ، از نظر ها غايب بودند ! ميگفتند همه امور زندگی بايد تعطيل شود و همه دانش وفرهنگ و تمدن به خاک سپرده شود تا شريعت محمدی ، پيشرفت کند !« راوا» و همتبار و همکيش او ،« طالب »، بسيار به هم قرين اند ، هردوميخواهند ، قدرت را درکف بگيرند ، هرچند که از راه اعدام مليون ها بشر و ترويج مواد مخدر و فروش ترياک باشد !
      راوا ، از چپ و راست به زرياب و باختری و ناظمی حمله ميکند ، چون اينان به فارسی سخن ميرانند، اگر اتهام « انجمنی بودن» مصداق داشت بايد شامل حال شاعران پشتون و قلمزنان پشتون هم می شد! راوا وقتی درباره « اعظم سيستانی» پشتون که از جاعلين و شياد های کم نظير تاريخ معاصرا ست ، حرف ميزند ، به چند نصيحت و اندرز ، قال قضيه را می کند ، اما برای کاظم کاظمی ، فحش خواهر و مادر ميدهد!
      در همانحال که از لهجه ايرانی نفرت دارد، بسياری از الفا ظ و زبان کوچه ايران را بکار ميبرد ، بخصوص وقتی د شنام ميدهد و فحاشی ميکند ، مثلا
      ( آيا جای گرارش مالی مير هزار درد ميکند؟)
      «جای درد کردن » در کجای افغانستان کاربرد دارد؟
      البته « کجا درد کردن » زبان کوچه ايران است ، در قمارخانه و ميخانه و ميان چاقو کشها ، مستعمل است نه در حلقه های فرهنگی!
      راوا که از پالان د وز های پورتال بيمثال ! تقليد زبان ميکند ، هنوز نميداند که « چتلی وچتل» لغت فارسی نيست ، هندی است ، ازين رو در يک صفحه چند بار ، چتلی ميخورد!
      راوا مثل همپالکی اش ( جرمن _ انلاين) به استعمال لغات اردو و هندی مثل چوکی و چوته و چپاتی ، شوق بسيار دارد، اما افتضاح وقتی است که گويا از اصوات زبان ، استفاده ميکند . به اين عبارت بنگريد:( پاکستان ، سگان طالبی اش را به ما « وچ» ميکند ، « وچ » را ما که نفهميديم چون نوکر ايرانيم ! انجينير لسان در ی، مير خليل خان معروف، هم از ما دو ر است که پرسان کنيم ! پس چه خاکی بر سر بريزيم ، البته راوا ييان ، زبان فارسی را اگر ندانند، زبان سگ ها را از همه ، بهتر ميدانند ! پس حرف خود م را پس می گيرم!
      دوستان راوا يی! فارسی شما ، بشدت زير تاثير پشتو قرار دارد ، يعنی از کاربرد نادرست ، « را » مفعولی و ساير اشتباهات معلوم ميشود ، مطالب « دری» پيام زن، بوسيله پشتانه ، نگاشته ميشود، بهتر نيست از خير اين عمل ( فارسی غلط نويسی) بگذريد و مردانه وار ، فحشنامه هارا به زبان مادريتان ( پشتو ) بنويسيد ؟ با احترام . فريد نامجو

    • نامجو جان بخدا هموتو صاف وساده زدی به خال!

      مه همی بیانیه/دشنام نامه مالیخولیایی های راوا را که می خواندم دلم بود از طرف میر هزار یک جوابنامه نمشته کنم. میر هزار اقلاً فارسی زبان است، در زیر چادری ، آن هم به نام "دری زبان" با کسی دعوا نمی کنه، کسی ره دو هم نمی زنه. هموتو مرد هم اس میایه گپشه می زنه. اما ای راوایی های مفلوک فکر کدن ما هم سازمانهای خیریه و گدا خانه هستیم و با دروغ میتانه ما ره هم سرمان شیره بمالند!!!!(این چند علامت تعجب از معیار های زبان شناسی آقای انجینر زبان خلیل الله معروفی، معروف به ثلاثی مجر است، بروتهایش مانند ثلاثی مجرد اس بخدا!)

      او بی حیاها!

      به زبان ما توهین نکنید! حیا کنید، اگه گپی دارید به زبان پشتو نوشته کنید، و ادبیات زبان ما را که صدها سال حتی هجویه هایش در قالب منطق ادب بوده است خراب نسازید. بخدا زبان ما را شما به گند و دشنام آلوده اید. شما مردم ما را با این زبان کوچه و بازاری، و فرهنگ جت و جولای خود مردار ساخته اید. سالها وقت کار است تا گند شما را بزداییم!

    • فضای حذف عمدی کلمات پشتو متداول و پاکیزگی زبان دری به چنان مضحکه ای در تلویزیون طلوع مبدل شد که دوستی بسیار نزدیک زریاب اسم او را چنین برگردان نموده بود:

      اعظم رهنورد زریاب ( عربی) = بزرگ ره پیما گنجیافت

    • بيسوادی و بيکاری و بيعاری ، مرضی است موذی، اين دو خط نوشته بينام به حدی بيمزه است که به هذيان های چرند نويس معروف افغانستان ، خليل معروف می ماند. با اين دروغ و دغل های احمقانه ميخواهند برای قلدر بيهمه چيز ، کريم خرم ، آبرو دست و پا کنند!
      نتايج کار رسوای خرم ، برای فارسی زبان ها، بسيار مغتنم و درخشان است : هم بستگی بيشتر و وحدت کلمه . گويا اکنون همه دانشگاه ميگويند و دانشکده ميگويند ، بدون استثنا و محافظه کاری. اين يکرنگی و همنوايی فارسی زبان ها، در تارخ معاصر، بی سابفه است! خرم بيچاره رفت خياطی کند ، جوالدوز را زد به خا ... اش! با احترام. دلير سمنگانی

    • نويسندگان همان پورتال ، که بيرون داده ميشود بوسيله چند کيسه مال، درين فصل سال ، که عروج نوبهار است و طليعه نوروز ، گويا نيستند چندان خوشحال !
      استقبال از نوروز درين هجو نامه با دوتا نظم بند تنبانی و بيرمق صورت گرفت ! گواهی بزرگتر از بيچارگی و درماندگی پورتال اين است، که شاغلی انجينير صاحب معروفی ، که حوادث اخير ( رسوايی جهانی کريم کرم) اورا سرگيچه و سرسام کرده است اينک به جای اشاعه شعر نوروزی و نشاط انگيز ، شعر خزانيه ( پاييزی) استاد خليلی مرحوم را چاپ کرده ! يعنی حساب سال و ماه و تقويم ا ز دست ان بيمار روانی، رفته است وديگر نميداند ، چه بايد بکند!
      برادر من . بهار فصل شادی و شراب است نه حکايتگر اندوه و مصيبت، شما پورتاليان در کجای زمين ، ايستاده ايد؟ به خود آييد.از قلم هارون پاميری

    • ناپلئون: “كسي كه تملق گفتن بلد است، تهمت زدن هم برای او بسيار آسان است”

      بخش نظرات این صفحه مملو از تهمت زدن های بی‌پایه است که با مقایسه آنها با یکدیگر میشود به بی‌اساس بودن آنها صحه گذاشت.

    • دوستی که بانگ بيمحل خروس جتی و گريخته پورتال را برملاء ساخت ، مرا که امروز رخصتی دارم برآن داشت به تارنمای جرمن _آ نلاين مراجعت کنم و مقالت شاغلی معروفی را مرور کنم . انجينير زبان، مهندسی مدرن خويش را از لسان دری! چنين بازتاب داده که من با ايکه دو سه خط ا ز آن رانقل ميکنم ، بر آن عنوان گذاری ميکنم تا هواداران ايشان را خوش آيد:

      نهج الاماله يا سخنان گهر بار شاغلی معروفی صاحب :
      ــ دريغ ها که اميد در انتظار آرزو برباد رفت ! !
      ــ دريغ بخاطر نارساييها، دريغ بخاطر دريغ ها !!
      ــ آه که اين فکر چه دير و ناوقت در سر آمد وچه نا بهنگام دل را مشوش ساخت !
      ــ از گوش قلم گرفته ، مجبورش ميکردم ، تا رشحه ای روی صفحه کامپيوتر بريزد! !
      خليلی افغان ، درست ۶۷ سال پيش از امروز ، به دوست صميم خود ، آقای عثمان امير _ سفيرکبير افغانستان در تهران_ نامه ای نوشت ...

      واما تبصره ما که ميان قوس بزرگ می آيد [ پنچويشن « نقطه گذاری ، که عبارات متن، گاه با سه نداييه يا سه سواليه همراه ميشود از کشفيات جديد است که فقط اختصاص به لسان دری! دارد، هنوز اين اختراعات به دست عامه و منجمله فارسی نويسان نوکر ايران نيافته است!]
      [ نحوه انشای ايشان به مبتديان لسان در ی توصيه ميشود! اما لغت ( صميم) را که به کار برده ، شايد منظور او صميمی بوده ؛ زيرا صميم ميانه وخلاصه هر چيز را گويند و از جمله ميانه دل را .اما صميم را، معروفی، چرا به جای عزيز و صميمی بکار گرفته ، چون در بيانيه سردار محمد داود رييس دولت وقت افغانستان، در کاخ سلطنتی ايران ، ( هنگام سفر رسمی وی به ايران) بکار رفته بود . داود خان گفته بود « ما امروز به خانه يک برادر صميم خود آمده ايم» . انجينير لسان دری ، خيال کرده هر کلمه ای که در بيانات شاهان و اميران بکار رود ، د رست است و قابل تقليد و تعميم !]
      [ مشکل ديگر انجينير صاحب اين است که سخت به شاهان زبون و نابکار افغان، بخصوص محمد زايی ها دلبسته است و مديحه سرای آل يحيی است]
      [ديگر اينکه گاه از گوش قلم می گيرد، نه از نوک يا سر ته قلم . گويا قلم ايشان ، حيوان زبان بسته ايست که با جور و ستم و تازيانه، از صاحبش ، اطاعت ميکند!]
      [از همه جالبتر که ميگويد ، در پيرانه سر عقل به سر ايشان برگشته !!]
      هرکسی تاييد کند که در نوروز امسال ، عقل انجينير صاحب، باز گشته و فردا ، يا چند ساعت بعد دوباره کوچ نميکند، من جايزه ای تقديم خواهم کرد و آن نگاشتن ستايشنامه از شاغلی معروفی است .با ادب و تواضع. نيلاب

Kabul Press is the most read news and discussion website from Afghanistan. Our sources provide breaking news stories and images focusing on human rights, freedom of speech and good government issues. We aspire to honest, factual coverage that promotes criticism and informed discourse from our readers, without censorship.