کابل پرس: خبری، تحلیلی و انتقادی



پذيرش > خبر و گزارش > داکتر رمضان بشردوست در انتخابات ریاست جمهوری شرکت نمی کند!

داکتر رمضان بشردوست در انتخابات ریاست جمهوری شرکت نمی کند!

يكشنبه 6 اكتبر 2013, بوسيله‌ى کابل پرس خبری

کابل پرس: تنها نامزد احتمالی انتخابات ریاست جمهوری افغانستان که می توانست بازی های انتخاباتی ساخته شده توسط شبکه های استخباراتی و مافیای حکومتی و غیر حکومتی را بر هم زند، در انتخابات ریاست جمهوری شرکت نمی کند. داکتر رمضان بشردوست که یکی از نامزدهای اصلی احتمالی محسوب می شد، از شرکت در رقابت های انتخاباتی منصرف شده است. در حال حاضر جمع قابل توجهی از سرکرده های مافیای حکومتی و غیر حکومتی و نیز دست اندکاران تجارت و قاچاق مواد مخدر، ناقضان حقوق بشر و افراد وابسته به گروه های تروریستی همچون طالبان، در کمیسیون انتخابات افغانستان حضور یافته و برای شرکت در انتخابات ثبت نام کرده اند.

کتاب (پی دی اف) داکتر بشردوست صدای اکثریت خاموش

این کتاب مبارزات انتخاباتی داکتر رمضان بشردوست را در انتخابات سال 1388 خورشیدی به تصویر کشیده است.
برای دانلود اين کتاب (12.4 MB) اينجا را کليک کنيد.

IP Plans: Best Cloud Web Hosting

Professional web services including fully managed VPS and dedicated servers for businesses and individuals.

Domain Registration - Search and register your domains with IP Plans
Fresh Cloud Shared Hosting with IP Plans
Fully Managed Cloud and SSD VPS with IP Plans
Fully managed Dedicated Servers with IP Plans






79 تن همین اکنون این صفحه کابل پرس را باز کرده اند

پذيرش > خبر و گزارش > داکتر رمضان بشردوست در انتخابات ریاست جمهوری شرکت نمی کند!

آگهی در کابل پرس

loading...

پيام‌ها

  • رمضان بشر دوست اولاً بیست هزار دالر یا یک میلیون افغانی ندارد که بطور ضمانت در کمیسیون انتخابات بگذارد.
    ثانیاً باید دو صد هزار کارت رای دهندگان را داشته باشد که باید از مردم گدایی کند و یاهم فی کارت را سی دالر بخرد ، که توان آن را ندارد.
    ثالثاً او میداند که این انتخابات فقط یک نمایشنامه است و هرکسی را که دولت جاکم و امریکا خواسته باشند، همان شخص را به ریاست جمهوری میگزینند.

  • دکتر بشردوست شریف-در شأن شما است که با نگرش ریشه ای که دارید فرامرزی بیندیشید و کوشش فرمائید برای آغاز کردن و پیش بردن جنبشی که هدف آن ایجاد یک فرمانفرمائی مردمی شامل هر دو سرزمین که امروز افغانستان و پاکستان نام گرفته است.اگر چنین دموکراسی رخ بنماید مسئله این نخواهد بود که پاکستان ضمیمه افغانستان است یا افغانستان ضمیمه پاکستان .زیرا در نظام حکومت مردم بر مردم قومی بر قوم دیگر حکومت نمی کند.حاکمیت صندوق رأی است.البته برای اداره سرزمین مانند پاکستان کنونی میتوان چند واحد فدرال در محدوده کنونی حوزه کابل تصور کرد. برای شروع باید در پاکستان هم همفکر پیدا و ارتباط برقرار شود.چندی قبل سروده ای در کابل پرس دیدم که سراینده دید گاه فراتری را تصور کرده بود.
    این است آن سروده:
    شام یلدا
    ازسند وکابل چند میسوزم خدایا/
    پیوسته گویم حیف و افسوس و دریغا/
    باشند سنی گرچه چون انبوه مردم/
    ازهمگرائی حاکمان هستند اقصی/
    ديروز بد کز بلخ و بغداد و کراچي/
    آواي کوس نادري شد تا ثريا/
    طفلان يک مادر کنون بينم چگونه/
    از هم گريزانند وبيگانه خدايا/
    محروسه کشور در ميان وچارسويش/
    طفلان ديگر کرده سويش پشت خود را/
    تنها نه باهم درعمل بيگانه وارند/
    هستند دردین یا زبان بيگانه حتيّ /
    اسلام در هندوستان در ضعف افتاد/
    انگل چو پيداشد به هند از سوي دريا/
    ازچارسوآن بوم وبررا در نورديد/
    از سند هم بگذشت تا مرز لهاسا/
    لاهور را بگذاشت وآمد سوي کابل/
    تاريخ آگه سازدت از آن قضايا/
    تا گاندي جي دفع انگل خواست سازد/
    دوپاره شدمحدوده افتاده ازپا/
    بنگال شرقي يار شد با سند و پنجاب/
    کابل جدا بود و جدا ماندومجزّا/
    کشميرشددر کشمکش تقسيم قهري/
    بنگال شرقي هم مجزّا شد به فردا/
    لاهور و پيشاوور و کوتا و کراچي/
    ماندندبا بخشي زکشميردلارا/
    تان از بلوچستان و ازکشميرهم کاف/
    زافغان الف، پ نيزا زپنجاب دروا/
    خواندند پاکستان چو بگزيدندوشدملک/
    از چار دولت دولتي آمد به دنيا/
    بنياداين دولت زمذهب خواند هندو/
    پنداشت کاين انگل اشارت کرد و ايما/
    افتاده انداندر طلسم وخواب وظلمت/
    اسلام اباد وري وکابل سه همتا/
    کابل فغانستان انگل را پذيرفت/
    ري پرشياميداشت زانگل نام گويا/
    سند وبلوچستان وزيرستان وپنجاب/
    گشتندباکشمير پاکستان شناسا/
    باشد به پاکستان سخن ازجمع واسلام/
    اما فغانستان سخن راند فرادا/
    کابل گهي گويد که تا بحر است ازمن/
    اسلام ابادش نمايد نفي اما/
    اسلام نزد هر دوان اسلام سنيّ /
    باشدولي ري را بود از ان تبرا/
    اسلام سني ليک باشيعي نسازد/
    وز دولت خود هم ندارد هيچ پروا/
    اسلام شيعي تحت عنوان ولايت/
    جاري کنداحکام خود را بي محابا/
    امروز اگر باشند دور از هم سه قطعه/
    غير زيان عايد نمي گردد به آنها/
    دي گفت عرفاني که پاکستان به واقع/
    زاقليم ايران است ني هند برهما/
    او با بهار اين گفت کاو را ديد مظنون/
    هنگام استقلال هنداز دست ترسا/
    افغان چووصف قوم پشتون است چون کرد/
    افغانستان باشد چو کردستان برازا/
    اما بود جزئي زمشرق يا خراسان/
    باشد خراسان باز جزئي زآريانا/
    امروز آيد بر زبان ايران گرامد/
    ان گونه گاه باستان در زند و استا/
    هم تيسفون ووان وقفقاز و فرارود/
    طفلان او باشندچون بحرين تنها/
    برخوان حدود العالم وبشناس ميهن/
    بنگربه شهنامه که تا بينيش پيدا/
    ان دزدمشرق را بنام افغانستان خواند/
    فارغ زغربش کرد و مغرور از عطايا/
    آن سان که او بنمود افغان را مسلّط/
    بر خطّه اي زافغان برون از طول و پهنا/
    افغان بشد از غرب دور وبود خرسند/
    از سلطه در محدوده اي با اين مزايا/
    اما نشددرغرب هم قاجار استان/
    محروسه ايران ماند نام وداشت معنا/
    ان دزدبهر حفظ دست آورد درهند/
    پيوسته اين سواختلاف افکندودعوا/
    پور وپدر گشتند با هم در تقابل/
    جنگ برادر با برادرکردغوغا/
    اما کنون زاهل قلم هم ناخودآگاه/
    تاثيرپذرفتند تعدادي شگفتا/
    اين است مطلب شان که آن محدوده را نام/
    ايران بدست ونام دارد در اوستا/
    گويند ان سامان خراسان داشت عنوان/
    وقتي که اسلام امدوبگزيد سکني/
    اما نگويندت چرا بودي خراسان/
    باشد خراسان کجا آن مرزوالا/
    آيا خراسان نيست در تاريخ ودفتر/
    ياد آور نظم ونسق در عهد کسري؟/
    چپ خوربران بودو خراسان راست مي بد/
    هم نيمروز وباختر پائين وبالا/
    گربامدادت آفتاب از جانب راست/
    تابدچنينت چارسوگردد هويدا/
    آيا بود محدود تا ري مرز ايران؟/
    ايا بود دشت کويرش حدّ اعلي؟/
    آيا نخواهي منزوي شد دور از بحر؟/
    آيا به حذف کشوري مي گردي احيا؟/
    درّاني و قاجاري و امثال آنان/
    رفتند اما سرزمين مانده است برجا/
    باشد جوانمردا تو را چون خامه درکف/
    وآزادهم گشتند از ميران رعايا/
    پس ثبت در منشورکن ای خامه درکف/
    اندیشه ای نیک وخوش و دارای ژرفا/
    کاندر شب هجران شود روشن چراغی/
    کز آن بگردد دیدگان خلق بینا/
    باپارسي گو کرد وپشتونی شود جفت/
    یا تازی و ترکی برون آید ز نجوی/
    ضرب المثل گويد یکی لفظ کتاب است/
    لفظ دگر را هم هنر کردند احصا/
    لفظ دری وفارسی با لهجه هایش/
    شیرین چو شکرباشد و چون شهد وحلوا/
    ديگرنظام کهنه بگرفته است پايان/
    در سرزمين برسلطه کس را نيست يارا/
    گرباورت باشد که آزادند مردم/
    رسم تسلط گم شده است و هست ملغي/
    همبستگي دارو بود بنويس نسخه/
    بنويس داروي شفابخش و گوارا/
    داني که رسم پهلوان هم بوده است اين/
    زين رسم ماندند ان چنان دير و توانا/
    فارغ بدند از مذهب و آداب هر بخش/
    بودندآزادی مردم را پذيرا/
    بودي مهستان بهرمردم جاي کنگاش/
    نظم ونسق دادي به کشور کارشورا/
    هر پاره از اين سرزمين بوده است مختار/
    تا بهر بهروزي کند هر کار بايا/
    منشور مي بايدکنون تا آنکه سازند/
    اسلام اباد و ري و کابلش امضا/
    بگشاده باشد راه تا آيند وگردند/
    آن پاره هاي ديگرش انباز و اعضا/
    در پهن ايرا ن آرمان همگرائی/
    مهري است پايان بخش بر اين شام يلدا/

  • چرا بشردوست درانتخابات سهم نگرفت؟
    اینهم جز بازیهای استخباراتیست که بشردوست را عقب نشینی دادند- اگر بشردوست وارد بازی میشد- حتمآ حریف پخته داکتر عبدالله میشد- و نوکران پشتون استعمارگران از صحنه بیرون میماندند- بنابرین به بشردوست- امر عقب نشینی دادند که نشود به مزاخ -مزاخ یک هزاره رییس جمهور شود_?
    فلهذار معلوم شد که بشردوست نیز ازجمله مزدوران آستین کهنه به بازی آورده شده.

Kabul Press is the most read news and discussion website from Afghanistan. Our sources provide breaking news stories and images focusing on human rights, freedom of speech and good government issues. We aspire to honest, factual coverage that promotes criticism and informed discourse from our readers, without censorship.