کابل پرس: خبری، تحلیلی و انتقادی



پذيرش > حقوق بشر > ایران: پناهندگان و مهاجرین افغان دچار آزار و اذیت هستند‏

ایران: پناهندگان و مهاجرین افغان دچار آزار و اذیت هستند‏

چهار شنبه 20 نوامبر 2013, بوسيله‌ى دیده بان حقوق بشر/ نیویورک

(کابل) – گزارشی که امروز منتشر کرد اظهار داشت سیاست‏های ‏‏‏دولت ایران نسبت به پناهندگان و مهاجرین افغان تعهدات قانونی این کشور برای محافظت از این گروه آسیب‎پذیر در مقابل آزار و اذیت را نقض می‏‏کند. نیروهای ایرانی هزاران افغان را شتابزده از کشور اخراج می‏‏کنند بدون اینکه به ایشان فرصت دهند حق خود برای حضور در ایران را اثبات کنند و یا درخواست پناهجوئی دهند.

گزارش 124 صفحه‏ای سازمان، ‏‏‏«مهمانان ناخوانده: تقض حقوق پناهندگان و مهاجرین افغان توسط ایران»، به طور مستند نشان می‏‏دهد که چگونه سیستم معیوب ایران منجر به روند بازداشت و اخراج می‏‏گردد که فقدان تشریفات حقوقی یا فرصتی برای فرجام خواهی می‏باشد. مقامات رسمی ایران در سال‏های ‏‏‏اخیر، با وجود بدتر شدن شرایط در افغانستان، راه‏های ‏‏‏قانونی برای درخواست پناهندگی یا انواع دیگر مهاجرت به ایران را برای افغان‏ها محدود ساخته‏اند‏‏‏. این سیاست‏ها ‏‏‏برای حقوق و امنیت حدود یک میلیون افغان که ایران آنها را به عنوان پناهنده می‏‏شناسد، و نیز برای صدها هزار تن دیگر که از جنگ و ناامنی‏های ‏‏‏افغانستان گریخته‏اند‏‏‏، خطری جدی ایجاد می‏‏کند. این شیوه‏ها ‏‏‏همچنین تعدادی از تعهدات ایران نسبت به کنوانسیون پناهندگان 1951 را نقض می‏‏کنند.

جو استورک، معاون رئیس امور خاورمیانه گفت «ایران هزاران افغان را به کشوری می‏‏فرستد که خطر موجود در آن هم واقعی و هم جدی است. ایران ملزم است به درخواست‏های ‏‏‏پناهندگی این مردم گوش فرا دهد، نه اینکه آنها را از یک طرف جمع کرده و به آن طرف مرز، در افغانستان بریزد.»

سازمان دیده‏بان‏ حقوق بشر موارد خشونت از جمله ضرب و شتم، حبس در شرایط غیر بهداشتی و غیر انسانی، اجبار به پرداخت پول برای انتقال و اسکان در اردوگاه‏های ‏‏‏مرزی، کار اجباری، و جداسازی اجباری اعضاء خانواده‏ها ‏‏‏از یکدیگر را مستند ساخته است. سازمان دیده‏بان‏ حقوق بشر به ویژه در باره آزار و اذیت نیروهای امنیتی ایران نسبت به کودکان مهاجر بدون سرپرست – که بدون والدین و یا هر گونه سرپرست دیگر سفر می‏‏کنند، و تعداد قابل توجهی از کارگران مهاجر و اخراج شوندگان افغان را تشکیل می‏‏دهند – نگران است.

مقام‏های ‏‏‏ایرانی به طور فزاینده‏ای ‏‏‏افغان‏ها ‏‏‏را برای خروج از ایران تحت فشار قرار می‏‏دهند. دولت ایران در ژوئن 2012، ثبت نام در طرح خود به نام «طرح ساماندهی اتباع خارجی» را به پایان رساند. این طرح به برخی از افغان‏های ‏‏‏غیر مجاز اجازه می‏‏داد وضعیت خود را به طور موقت قانونی ساخته و ویزای محدودی دریافت کنند.

در ماه نوامبر 2012، هیئت وزرای ایران طی صدور مصوبه ای به دولت اجازه داد تا پایان سال 2015، 6/1 میلیون خارجی را «که به طور غیر قانونی در ایران سکونت دارند»، از کشور اخراج کند. این مصوبه که هماکنون در سطح معاونت ریاست جمهوری به تأئید رسیده، به وزارت کشور همچنین دستور می‏‏دهد بازگشت داوطلبانه 000ر200 افغان دیگر که قانوناً پناهنده محسوب می‏‏شوند را تسهیل و نیز جواز پناهندگی 000ر700 افغان دیگر را هم باطل کند.

مقام‏های ‏‏‏ایرانی به 000ر300 افغانِ ساکن ایران که بر طبق «طرح ساماندهی اتباع خارجی» دارای ویزا و اجازه کار موقت بودند دستور دادند پس از انقضاء ویزای آنها در 6 سپتامبر ،2013 که ظاهرأ قابل تمدید آن هم وجود ندارد، کشور را ترک کنند. در زمان نگارش این بیانیه، مسئولین ایرانی هنوز طرح خود برای اخراج این افغان‏ها ‏‏‏را به اجرا درنیاورده‏اند‏‏‏.

در حالی که دولت ایران فشار بر افغان‏ها را به تدریج تشدید می‏‏دهد تا کشور را ترک کنند، اوضاع وخیم اقتصادی و امنیتی افغانستان خطر را برای بازگشت کنندگان افزایش می‏‏دهد. در شش ماه نخست سال 2013، درگیری‏های ‏‏‏مسلحانه و ناامنی در افغانستان تعداد افراد آواره در داخل کشور را به 000ر106 افزایش داده و تعداد کل آوارگان را به بیش از 000ر583 رساند. در نیمه اول سال 2013 در مقایسه با نیمه اول سال 2012، سوانح غیر نظامی 23 درصد افزایش یافته که عامل اصلی آن حملات طالبان و گروه‏های ‏‏‏شورشی دیگر می‏‏باشند. سرمایه گذاری بین‎المللی ‏‏‏و کمک‏های ‏‏‏مالی خارجی که پیش از مهلت پایان سال 2014 برای خروج کامل نیروهای نظامی بین‎المللی کاهش یافته است، سبب افزایش تزلزل اقتصادی در این کشور گردیده است.

محدودیت‏های ‏‏‏قانونی و موانع دیوان سالاری در ایران امکان ارائه درخواست پناهندگی و یا ثبت نام برای دریافت اَشکال دیگر محافظت‏هایی که در حقوق بین‏الملل تعیین شده و بر پایه شرایط موجود در افغانستان می‏‏باشد را عملاً برای افغان هایی که جدیداً وارد ایران می‏‏شوند غیر ممکن ساخته است. بر طبق یافته‏های ‏‏‏سازمان دیده‏بان‏ حقوق بشر، خط مشی‏های ‏‏‏ایران امکان اعتراض قانونی نسبت به اخراج از کشور را برای صدها هزار افغان ساکن ایران که ممکن است با بازگشت به افغانستان در معرض آزار و اذیت و یا آسیب جدی قرار داشته باشند از آنها سلب کرده است.

استورک گفت «ایران بارِ میزبانیِ یکی از بزرگترین جمعیت‏های ‏‏‏پناهنده در جهان را برای بیش از سه دهه به دوش کشیده است، اما رفتار با آنها باید مطابق با معیارهای بین‎المللی ‏‏‏باشد. اوضاع افغانستان ممکن است اکنون بیش از زمانی که این پناهندگان برای نخستین بار از آنجا گریختند خطرناک شده باشد، و الان زمانِ آن نیست که ایران آنها را به سرزمین‏شان باز گرداند.»

سازمان دیده‏بان‏ حقوق بشر گفت دولت ایران باید معایب جدی که در سیستم پناهجویی کشور وجود دارد و به افغان‏ها ‏‏‏اجازه نمی‏‏‏دهد درخواست پناهندگی کنند را مورد توجه قرار دهد. تعداد 000ر800 افغان که اکنون به عنوان پناهنده رسمی محسوب می‏‏شوند، در سال 2003 بر طبق طرح «آمایش» این کشور که یک برنامۀ ثبت نامِ طراحی شده برای شناسایی و ردیابی پناهندگان مجاز بود، ثبت نام شدند. اکنون آنها باید کارت‏های ‏‏‏ثبت پناهندگی خود را هر سال تجدید کنند، و در غیر این صورت در خطر اخراج به افغانستان قرار خواهند داشت.

سازمان دیده‏بان‏ حقوق بشر همچنین مشکلاتی که در ارتباط با نحوه رفتار ایران نسبت به پناهندگان ثبت شدۀ افغان وجود دارد را هم مستند ساخته است. ایران مراحل پیچیده و دشواری را برای افغان‏ها در رابطه با نگهداشتن وضعیت «آمایش» آنها، به وجود آورده است. این مراحل شامل ثبت نام‏های ‏‏‏مجدد و مکرر نزد سازمان‏های ‏‏‏دولتی مربوطه می‏‏باشد، بدون آنکه کمکی در اختیار افراد کم سوادی که قادر به درک این مراحل پیچیده اداری نیستند گذاشته شود، و نیز شامل پرداخت هزینه‏های ‏‏‏هنگفتی می‏باشد که پناهندگان مستمند بضاعت پرداخت آن را ندارند.

افغان‏های ‏‏‏اخراج شده از ایران به سازمان دیده‏بان‏ حقوق بشر گفتند کوچکترین اشتباه در انجام این مراحل، از جمله اشتباهاتی که در مرحله ثبت نام روی می‏دهند، می‏‏تواند مقام‏های ‏‏‏ایرانی را قادر سازد جواز پناهندگی این افغان‏ها ‏‏‏را برای همیشه باطل کرده و آنها را به سرعت اخراج کنند. دولت ایران همچنین دستور داده است مناطق وسیعی از ایران برای سفر و اسکان افراد غیر ایرانی، «مناطق ممنوعه» محسوب شوند.

نیروهای انتظامی و امنیتی ایران همچنین حقوق افغان‏ها ‏‏‏را نقض می‏‏کنند و در حین اخراج آنها از کشور مرتکب آزار و اذیت‏های ‏‏‏جدی نسبت به آنها می‏‏شوند. برخی از افغان‏هایی که سازمان دیده‏بان‏ حقوق بشر با آنها مصاحبه کرده بود، جواز رسمی پناهندگی از مقام‏های ‏‏‏ایرانی دریافت کرده بودند و بسیاری از آنها سال‏ها ‏‏‏و یا حتی دهه‏ها ‏‏‏در ایران زندگی کرده بودند. معهذا این افراد گزارش کردند که مسئولین ایرانی که آنها را اخراج می‏‏کردند، به آنها فرصت و مهلت ندادند تا دستمزد خود را دریافت و یا اموال خود را جمع آوری کنند، یا حتی در برخی از موارد با اعضاء خانواده‏شان تماس بگیرند.

سیاست‏های ‏‏‏دولت ایران نسبت به مهاجرین افغان، انواع دیگری از ایذاء و اذیت و تبعیض را به وجود می‏‏آورد. اگرچه مسئولین ایرانی تلاش‎هایی در جهت آموزش کودکان افغان انجام داده‏اند‏‏‏، اما بسیاری از افغان‏ها ‏‏‏که مقیم غیر مجاز می‏‏باشند با موانع اداری مواجهند که سبب محرومیت فرزندان آنها از حضور در مدارس می‏‏شود – عملی که نقض حقوق بین‏الملل ‏‏‏می‏‏باشد. قانون ایران افغان‏هایی را که دارای اجازه کار به عنوان پناهنده می‏‏باشند، بدون توجه به میزان تحصیلات و مهارت‏های ‏‏‏آنها، به انجام مشاغل معدودی محدود می‏‏کند که کارهای خطرناک و با دستمزد کم می‏‏باشند. قانون ایران همچنین افغان‏ها ‏‏‏را از شمول حقوق شهروندی و ازدواج ممنوع، و یا آنها را بسیار محدود، می‏‏سازد. مردهای افغان که با زنان ایرانی ازدواج می‏‏کنند نمی‏‏‏توانند درخواست تابعیت ایرانی کنند، و فرزندان حاصل از اینگونه ازدواج‏ها ‏‏‏با موانع جدی برای کسب تابعیت روبرو هستند.

دولت ایران همچنین برای محافظت از افغان‏ها ‏‏‏در برابر خشونت‏های ‏‏‏فیزیکی ناشی از برانگیخته شدن احساسات ضد خارجی در ایران، و نیز مجازات مرتکبین اینگونه اعمال، گام‏های کافی را برنداشته است.

استورک گفت «ایران در بسیاری از زمینه‏ها ‏‏‏به حقوق افغان‎هایی که در ایران زندگی می‏‏کنند احترام نمی‏‏‏گذارد. حتی مهاجرینی که دارای وضعیت پناهندگی نیستند هم باید از حقِ مسلّمِ تحصیل برای فرزندانشان، در امان بودن از آزار و اذیت، و داشتن فرصت برای ارائه درخواست پناهجویی پیش از اخراج از کشور برخوردار باشند – اما دولت ایران به این حقوق احترام نمی‏‏‏گذارد.»

گزیده‏ای ‏‏‏از اظهارات چند تن از اتباع افغان که در مصاحبه با ما شرکت کردند

«ما با مینی بوس در منطقه سرهک سفر می‏کردیم. یک مأمور پلیس آمد و از ما خواست کارت شناسایی خود را نشان دهیم. مأمور پلیس کارت شناسایی ما را با خود برد و گفت «فردا کارت را به شما پس می‏دهم. ساعت 8 صبح اینجا باشید.» من هم [فردای آن روز] رفتم و آنها همگی ما را داخل اتومبیلی گذاشتند و به یک بازداشتگاه [مخصوص اخراج از کشور] بردند. [سپس ما را از کشور اخراج کردند در حالی که سه فرزند ما، 8، 10، و 12 ساله در ایران مانده‏اند....] نمی‏دانم چه باید بکنم. پولی ندارم که پاسپورت و ویزا بگیرم. ما هیچکس را در مشهد نداریم که به ما کمک کند. ما به مزار شریف خواهیم رفت. در آنجا خانه‏ای نداریم، اما سعی می‎کنیم خانه‎ای اجاره کردیم و فرزندانمان را از ایران به اینجا بیاوریم. نمی‏دانم خداوند چه راهی پیش پای من خواهد گذاشت.»

— عارف، که به همراه همسر و فرزند نوزادش از ایران اخراج شد، در حالیکه سه فرزند دیگرش در ایران در خانه تنها مانده اند. خانواده آنها به مدت 10 سال در ایران زندگی کرده بودند و به هنگام اخراج دارای کارت معتبر طرح جامع ساماندهی بودند.

«آنها به سر و شانه‏های ما می‏زدند. پنج بار با اسلحه کلاشنیکف به پشت سر من کوبیدند. پس از نشستن، به چانه ام لگد زدند. به چانه من لگد زدند و گفتند برو توی صف.»

— رفیق، 18 ساله، از اعضاء یک گروه افغان بود که به همراه یک قاچاقچی سعی داشتند وارد ایران شوند. چند تن از آنها پس از دستگیری توسط پلیس و پاسخ ندادن به سؤال پلیس که چه کسی در میان آنها قاچاقچی بود، مورد ضرب و شتم قرار گرفتند.

«هنگامی که فرزندان ما [به علت خارجی بودن] از مدرسه اخراج شدند، تصمیم گرفتیم [ایران را] ترک کنیم. اما دیگر خیلی دیر شده بود. ما دیگر مقیم قانونی نبودیم و بنابراین نمی‏توانستیم به جای دیگری برویم. ما کارت‎های سبز [کارت‎های اقامت]، مدارک سازمان ملل داشتیم. اما دولت ایران این مدارک را جمع آوری کرد و مدارک جدیدی صادر کرد که هر شش تا نه ماه تمدید می‏شد. آخرین مدرک، ارزش چندانی نداشت [و بعد] نهایتاً آن را هم از ما گرفتند.»

— نجیب ت.، 55 ساله و همسرش 45 ساله. هنگامی که دولت ایران اعلام کرد شهری که آنها در آن به مدت 18 سال زندگی کرده بودند، برای خارجی‏ها جزء «مناطق ممنوعه» می‏باشد و آنها پس از آنکه به تمام خارجی ها دستور داده شده بود آنجا را ترک کنند، هنوز در آنجا به سر می بردند، جواز پناهندگی خود را از دست دادند.

«به محض بیدار شدن متوجه شدیم که سربازهای ایرانی ما را محاصره کرده‏اند. آنها گفتند از جای خود حرکت نکنید والا شلیک می‏کنیم. پلیس افرادی که حلقه داشتند، را برد. آنها تلفن مرا شکستند. ما را داخل کانتینر کامیون‏های بزرگی گذاشته و با خود بردند. نزدیک بود از کمبود اکسیژن بمیریم. درها را قفل کرده بودند. به آنها التماس می‏کردیم در را باز بگذارند، در غیر اینصورت خواهیم مرد. آنها گفتند شما باید بمیرید. مرد چاقی همراه ما بود که در حال مرگ بود. بیهوش شده بود. یکی از بستگانش روکش پارچه‎ای [کامیون] را پاره کرد تا او بتواند نفس بکشد.«

— نعیم، 30 ساله، به همراه یک گروه 500 نفری افغان توسط قاچاقچی‎ها به ایران سفر می‏کردند. پس از عبور از مرز، در حال استراحت بودند که توسط پلیس دستگیر شدند.

«من دو پسر و پنج دختر دارم. یکی از دخترانم در افغانستان به علت سکته مغزی درگذشت. حالا چهار دختر برایم باقی مانده. یکی از پسرانم را اخراج کردند، در نتیجه الان فقط یک پسر برایم مانده. من به زندگی با این یک پسرم عادت داشتم. اما این مردم بیرحم او را هم از من گرفتند. او پسر پر جنب و جوشی بود، همیشه به همه جا می‏دوید و سر می‏کشید. من همه درها را قفل کرده بودم که نتواند بیرون برود. و پسر بزرگم هم پیش از رفتن به محل کارش به من گفت درها را قفل کنم. اما این غیر ممکن است ... مگر می‏شود یک پسر جوان را در خانه نگاه داشت؟ پس از مدتی شروع به خواهش و تمنا کرد که در را برایش باز کنم. او گفت در را باز کن، من می‏روم چند تخم مرغ بخرم و برای خودم بپزم. همین که از خانه بیرون رفت، بلافاصله او را دستگیر کردند. او 12 ساله است. او را شش ماه پیش از کشور اخراج کردند.»

— جمیله، حدود 40 سال دارد. او پس از درگذشت شوهرش، از افغانستان به ایران رفت تا به دیگر اعضاء خانواده‏اش، از جمله خواهرش که در آنجا بودند، بپیوندد. او و دو پسرش به طور غیر قانونی در ایران اقامت داشتند.

«من حدود یک ماه پیش افغانستان را ترک کردم. از آنجا رفتم چون دیگر چیزی برای خوردن نداشتیم. هیچ پولی نداشتیم. در حقیقت نابود شده بودیم. خانواده‏ام هزینه رفتن مرا به قاچاقچی پرداخت کردند، اما این تصمیم من بود که بروم. از طریق پاکستان رفتیم. در کوهستان‏های پاکستان در حالیکه پیاده می‏رفتیم دزها با پنج اسلحه کلاشنیکف آمدند و هر چه داشتیم از ما گرفتند .... بین راه زاهدان و تهران دوباره به ما دستبرد زدند. من داخل کفشم مبلغی پول داشتم که دزدهای اولی پیدا نکردند، اما دزدهای دومی آن را پیدا کردند. یک روز بعد در حالیکه هنوز پیاده می‏رفتیم، پیش از رسیدن به تهران، پلیس ما را پیدا و دستگیر کرد. در بازداشتگاه، غذا خیلی کم بود. من در بازداشتگاه اول 000ر30 تومان [معادل 25 دلار امریکا] و سپس 000ر10 ریال [معادل 8 دلار امریکا] در سفید سنگ [اردوگاه اخراج] پرداختم. خانواده‏های ما این پول ها را فرستادند. پلیس به ما گفت یا باید این مبلغ را پرداخت کنید و یا همین جا خواهید ماند.»

— سلیم، 14 ساله، که تنها به همراه قاچاقچی ازاستان دایکندی در مرکز افغانستان به ایران آمد تا به دو برادر بزرگتر خود که در ایران بودند بپیوندد.

«نمی‏دانم چه باید بکنیم. ما اینجا پولی نداریم؛ برای بازگشت، پول نداریم. همسرم کار نمی کند–او بی‎سواد است.»

— پدر حسینا و زهره، با اخراج او و دو دختر نوجوانش از کشور، همسر و سه فرزند کوچکترش در ایران باقی مانده‏اند. پس از آنکه این دو دختر به دلیل آنکه حسینا کفش اسپورت صورتی روشن پوشیده بود، در شهر مقدس قم دستگیر شدند، پدر و دخترانش را از کشور اخراج کردند. پس از آنکه آنها برای کمک به اعضاء خانواده تلفن کردند، پدر آنها و نامزد زهره به ایستگاه پلیس مراجعه کردند. هنگامی که پلیس متوجه شد آنها افغان هستند، هر چهار نفر آنها را از کشور اخراج کرد.

«حدود ساعت 6 صبح، 20 تا 25 نفر مأمور با لباس‎های نظامی به خانه‏ها حمله کردند و ما را دستگیر کردند. بعضی از ما را زدند. سپس ما را سوار چند کامیون کردند. برای مدتی در راه بودیم. بعد دیدیم در وسط یک صحرای خشک ما را پیاده کردند. برایمان کمی غذا آوردند. و بعد هم ما را به یک قرارگاه پلیس محلی بردند. چند نوجوان 12 و 13 ساله هم در میان ما بودند. در قرارگاه پلیس محلی در حدود 450 افغان غیرقانونی بودند. ما باید هر یک 5000 تومان (معادل 4 دلار امریکایی) تهیه می‏کردیم که برای انتقال خود به بازداشتگاه کرمان بپردازیم. من را مجبور کردند یک شب آنجا بمانم چون هیچ پولی نداشتم و آنها [پلیس] آن شب چندین بار با باتوم به سرم زدند. از من خواستند 2000 تومان [63/1 دلار امریکا] به آنها بپردازم، اما من آن را هم نداشتم، بنابراین من را در اتومبیلی گذاشته به بازداشتگاه کرمان فرستادند. آنجا هم به 5000 تومان احتیاج داشتم اما هیچ پولی نداشتم، بنابراین آنقدر گریه و التماس کردم تا مردم به من کمک کردند. بازداشتگاه کرمان محل وحشتناکی بود. [نگهبانان بازداشتگاه] ما را زدند و ترساندند و خیلی کم به ما غذا می‏دادند.»

— داوود، 16 ساله، قبلاً هم از ایران اخراج شده بود و اکنون با یک گروه 48 نفری سعی داشت به طور قاچاق وارد ایران شود و به برادرش که هنوز در ایران مانده بود، بپیوندد. این گروه در مهمانخانه ای در خواب بودند که پلیس آنها را دستگیر نمود.

IP Plans: Best Cloud Web Hosting

Professional web services including fully managed VPS and dedicated servers for businesses and individuals.

Domain Registration - Search and register your domains with IP Plans
Fresh Cloud Shared Hosting with IP Plans
Fully Managed Cloud and SSD VPS with IP Plans
Fully managed Dedicated Servers with IP Plans






58 تن همین اکنون این صفحه کابل پرس را باز کرده اند

پذيرش > حقوق بشر > ایران: پناهندگان و مهاجرین افغان دچار آزار و اذیت هستند‏

آگهی در کابل پرس

loading...

پيام‌ها

  • سلام :
    برادرجان آخر تا کی در کشور گویی ایران میمانین ؟
    ماکه در کشور عزیز افغانستان زنده گی میکنیم ماره چی شده است ؟
    خوب شما هم از ما کرده زیادتر نیستین .
    این قدر مردم های زیاد ( 30 میلیون ) در افغانستان زنده گی میکنن این ها آدم نسیتن ؟
    لطفا شما هم بیایین اینجا زنده گی کو نین .
    تا تحقیر و توهین نشوین .

  • در استان بوشهر یک مای پیش در شهرستان دشتستان 4 تا ایرانی به زور بر یک دختر افغان تجاوز کردند و بعد با چاقو بدن این دخترک را ناقص کردند پدر دختر رفت شکایت کرد و هنوز 2 نفر را گرفتند و دوباره ازادشان کردند و ابروی این خانواد در بین قومیت رفت در اصفهان بود یا در یزد که به یک دختر ایرانی تجاوز کرده بودند بعد تجاوز دخترک را کشتند هنوز معلوم نبود اینکار کار کیست هزاران نفر ایرانی ریختند بر چند خانواده افغانی خانه هایشان را اتش زندن و هزاران کار دیگر انجام دادند ایا حکومت ایران بازم عاملان اینکار را دستگیر کردند یهود و نصارا از ایرانیان شرافت دارند اگر روزی قدرت داشتم خاک تهران را با خون یکسان میکردم

  • باتشکرازدیدبان حقوق بشروتهیه این گزارش.
    ایکاش مشکل دراینجاختم می شدآن عده ازمهاجرینی که فاقدمدرک هستندازنظراین کشورمجرم هستند.
    امامهاجرین دارایی مدرک که قانونی هستند.باپرداخت جزیه های سنگین ونداشتن شغل مناسب بعلت ایجادمحدودیت دچارمشکلات عجیبی هستندکه ازدید،دیدبان حقوق بشرپنهان است.چندموردازهزینه های که دراستان اصفهان ازپناهندگان دریافت میکنند قرارذیل است:
    دفترکفالت مبلغ 200000ریال درمرحله اول، ومبلغ 1450000بابت کارت کاربامشاغل محدودوکارهای شاقه برای هرنفرکارگروملغ2400000 دفترکفالت هنگام تحویل کارتهاومبلغ75000بابت صدور برگه موقت برای هرنفرخانوارومبلغ3000000ریال عوارض شهری ومبلغ 1500000تا2500000بابت هرفرزندمدرسه ای بحساب اداره اتباع خارجی وزارت کشوربه علاوه پول جداگانه که مدرسه دریافت میکند.
    اگریک خانواده 6نفری 4فرزندمدرسه ای داشته باشندملغ15000000ریال دریک سال بایدپرداخت نمایدویک نفرکارگرماهیانه500000تومان درآمدداشته باشددقیقایک چهارم حقوق سالیانه اش رامیگیرند.تازه دراصفهان شایع شده که سال آینده یک مبلغی هم به حساب مقام معظم رهبری بایدواریزشود.

  • برادران افغان ، شما که در وطن خودتان هر کدام صاحب نام و نشانی هستید و داریند زندگی می کنید و در پهلوی دیگر هم وطنان زندگی کنند ان وطن تان هستند کسی به شما کلمات نا سزا که شایسته یک انسان نیست به شما نمی دهند اما در کشور های هم جوار چون که مسلمان هستند این کلمات بد بی راهه از زبان انها بیرون می ایند سزاوار شما نیست زندگی کنید کشور ایران به هم وطن خودش رحم نمی کنند هر روز جوانان اعدام می شوند شما ها که به نظر انها بی سواد و عقب مانده ای ذهنی هستید و هر گونه تهمت و توطه را به شما نثار میکند و انجا از حقاق بشر خبری نیست قانون بشر یعنی اخوند و ملای تریاک کش و بچه باز و دختر باز. با امید اینکه در مطن خودتان سر بلند و سر افراز زندگی کنیند.

  • بیشرف تر ,حرامزاده تر و کثیف تر از اخوند موجودی خلق نشده است. این شیادان دروغگو فرهنگ ایران را نابود کردند حیثیت ایرانیان را در دنیا از بین بردند, تا کسی اسم ایران را میشنود فقط یاد تروریست می افتد, متاسفانه دود خرابکاری های این دزدان حتی به چشم ایرانیان بی گناهی که از این رژیم متنفرند و یا خارج از کشور زندگی میکنند هم میرود. مرگ بر اسلام , مرگ بر خامنه ای چلاق شیره ای , گه به گور خمینی دجال

  • اغا خمینی با شعار اب را مجانی میکنیم اتو بوس را مجانی میکنیم و بعدا اسلام مرز ندارد به گرده مردم ایران سوار شد و برخلاف همه شعار هایش مردم ایران را بد بخت و محتاج کرد مسلمانان و شیعه ها را خصوصا هزاره ها در ایران را مانند حیوان با ایشان رفتار نمود مردم متحد و بیدار شوید خانه تان افغانستان را ارام و اباد نمایید.

  • سلام
    من خیلی ناراحت شدم از این موضوع و نحوه دیپورت افغان ها و به عنوان یک ایرانی از تمامه افراد که اینگونه اخراج شدن معذرت میخوام من خودم تهران زندگی میکنم هیچ چیز از افغان ها ندیدم به جز احترام و البته من هم احترام متقابل گذاشته ام و میذارم تحریم ها برداشته شده دلار ارزان میشود و خرج و مخارج کم میشود که شامل زندگی بهتر خواهد شد و امیدوارم تمام برادران و خواهران افغان ما و هم زبون ما هم در ایران راحت زندگی کنن ایران اینقدر بزرگ هست که بتواند از همه پناهنده ها حمایت کند ولی رژیم و دولت ستمگر هست نه مردم عادی و در اخر هم از همه غذاب کشیده ها معذرت میخوام جبران خواهیم کرد

  • در افغانستان بزرګان ما بر سر کلمه افغان و افغانستان جنګ میکنند. کجا است او جواسیس ایران که حال بګویند که ایرانی با افغانها چه قسم رفتار میکنند. آیا آنها می بینند که کدام یک ما هزاره است کدام یک ما پشتون یا تاجک یا ازبک است. آیا همین قسم یک رفتار را در پاکستان نیز مشاهده نکردیم؟ به لحاظ خدا، از مسایل نفاق افګنی تیر شوید و باهم به مانند برادران در افغانستان عزیز زندګی کنید.

  • باعرض سلام - درقسمت بالا دوست ما حسین جان توضیحات لازم را ارائه فرمودند وواقعا که این مبالغ را ازمهاجرینیکه بصورت قانونی زندگی میکنند دولت میگیرد . البته بالای ما مهاجرین شیراز از سالی که محمود احمدی نزاد روی کارآمد این مالیات کمر شکن اعمال گردید درآن زمان مالیات بالای دیگر مهاجرین افغان مقیم ایران کمتر بود . به هرحال . برادر ایرانی ما که در قسمت بالا از مهاجرین عذرخواهی کرده ازایشان کمال سپاس وتشکررا دارم وهمچنین ازتمامی ملت ایران که دردهایشان بیشتر از دردهای افغانهاست نیز تشکرواظهارقدردانی مینمایم . چون مشکل ما با ملت ایران نیست فقط تعداد محدودی از متعصبین مذهبی درایران دشمنی شانرا براساس کتابهای دینی شان علیه افغانها وتمامی جهان اسلام علنا اعلام میدارند . بیایید ماوشما گلایه را از مقامات ایران نکنیم ماوشما از کرزی ذندیق ودیگرمرتدینی که قدرت سیاسی ونظامی افغانستان را با همکاری باداران کافرخود دراختیار گرفته اند وملاهای بی دین وکافری که معاش امریکارا میخورند بپرسیم که وظیفه دینی وملی شما چیست؟؟؟ وقتی نمیتوانید وظیفه انجام دهید چرا استعفا نمیدهید تا مسلمانان قدرت را بدست بگیرند . چون مسلمان حتمابا غیرت میباشد . اما مرتد زندیق ومنافق که درافغانستان جولان میکنند هدف شان چوروچپاول است وبس چون نه غیرت دینی دارند ونه غیرت ملی. فقط هرسازی که باداران کافرشان زد اینها مجبورند به همان ساز برقصند وخجالت آوراینجاست که یکتعداد این مرتدین از نام مجاهد بالای خود استفاده میکنندکه لعنت خدا بر سر شان . از کرزی ذندیق بپرسید این پولهاییکه محمود احمدی نزاد برایت میداد که رسواییش همه عالم را پرکرد برای چی بود ؟؟؟؟ واقعا که مرتدین وزنادقه خیلی خیلی بیغیرت میباشند . برادران خواننده وقتی من کلمه مرتد وذندیق را بالای حاکمان وهمراهان وهمقطارانشان استفاده میکنم کاملا شرعی میباشد چون ما 33 سال پیش درپاکستان اززبان همین مرتدین فعلی شنیده بودیم که هرکسی با کفار همراه وهمکار شوند کافر ومرتد هستند وخون شان مباح است . در آنزمان روسها بود وامروز امریکا با 44 کشور کفری دیگر هستند فرقی نمیکند کافر کافر است چی امریکا چی شوروی باشد . . به امید پیروزی نور بر ظلمت .

  • من يک ايرانی هستم و هيچ تمايلی ندارم با امثال شما زير يک سقف زندگی کنم. بايد چه کسی را ببينم؟
    ايران برای دوستان ايران هست(يعنی ايرانی ها و افغانی هايی که ايرانی ستيز نباشند.)
    در کشور ما مشکلات زيادی برای مردم خودش هم وجود دارد که نمی دانم از کجا شروع کنم؟ ولی هيچ ايرانی از کشور خودش کينه به دل ندارد. پس نبايد يک فرقی ميان من و تويی باشد که تا يکی بگه بالای چشمت ابروست سخن از نابودی خاک و خون ايران می زنی؟
    راه دادن امثال شما به خاک ايران(اگر نيازی به شما داشتيم از زيمباوه و کنگو آدم مياورديم) مدارای مردم(برای مقايسه نگاه کن يک ايرانی جرئت يک سفر توريستی به افغانستان را هم ندارد) و صبر دولت(مثلاً مقايسه کن رفتار با 4 مليون افغانی را با رفتار دولت ترکيه با چند هزار مهاجر افغان) يک اشتباه بزرگ بود و به جز خاطره بد چيزی نداشت.
    پس بهتر هست به جايی برويد که اگر دوستش نداشته باشيد دست کم حسی خنثی نسبت به آن داشته باشيد.

Kabul Press is the most read news and discussion website from Afghanistan. Our sources provide breaking news stories and images focusing on human rights, freedom of speech and good government issues. We aspire to honest, factual coverage that promotes criticism and informed discourse from our readers, without censorship.