کابل پرس: خبری، تحلیلی و انتقادی



پذيرش > دیدگاه > مظلومیت شیعیان پشتون

مظلومیت شیعیان پشتون

دو شنبه 20 آوريل 2009, بوسيله‌ى محمد

* آغاز حمله انتحاري به شيعيان در دوره مشرف

درگيري‌ها در پاراچنار در دوره "پرويز مشرف " رئيس جمهور سابق پاكستان شدت بيشتري به خود گرفت و تمامي مناطق قبايلي شمال غرب اين كشور بي ثبات و ناامن شد، در واقع با روي كار آمدن مشرف درگيري عليه شيعيان شدت بيشتري به خود گرفت.

قبل از مشرف اگر قرار بود كه به شيعيان حمله كنند، حداقل يك يا دو نفر را مي كشتند و يا حداكثر يك بمبي در مسجد منفجر مي‌كردند اما در دوره پرويز مشرف عمليات انتحاري عليه شيعيان در مناطق قبايلي پاراچنار شروع شد و بعد جديدتري به خود گرفت و درگيري عليه شيعيان به شهرهاي كويته، كراچي، هنگو، پشاور، ديره اسماعيل خان نيز كشيده شد.

در آن دوره حكومت ايالتي سرحد در دست جمعيت علماي اسلام و شخص "فضل الرحمن " بود، فضل الرحمن پرورش دهنده طالبان پاكستان بود و در دوره مشرف به مدت چهار سال حكومت ايالت سرحد را در دست داشت و طالبان را در اين ايالت و بلوچستان ساماندهي كرد و امكانات گسترده‌اي را در اختيار آنها قرار داد.

دولت پاكستان، آمريكا، اسرائیل، عربستان و القاعده از اين فرد وهابي حمايت مي كردند و بدين ترتيب طالبان با حمايت مشرف و عامل وي در ايالت سرحد كه فضل الرحمن نام داشت، در اين منطقه رشد كرد.

در سال 2007 فرماندار مناطق قبايلي پاراچنار قبل از استعفا طي سخناني در جمع مردم اعلام كرد كه "نقشه پاراچنار در سال 2007 تغيير خواهد كرد. " يعني از قبل برنامه ريزي كرده بودند كه سال 2007 پاراچنار بدست آنها خواهد افتاد و شيعيان نيز در ديگر مناطق كوچانده خواهند شد، حتي دو سال قبل از درگيري شديد در اين شهر، سفير آمريكا وارد پاراچنار شد و به منطقه "تري منگل " در نزديكي‌هاي مرز افغانستان رفت و پس از آن درگيري‌ها شديدتر شد.

در واقع دولت آمريكا و دولت مشرف در برنامه‌هاي مختلف با فضل الرحمن رهبر طالبان در پاكستان هماهنگ بودند، به عبارت ديگر هر چند به ظاهر خود را مخالف طالبان جلوه مي دهند اما با آزاد گذاشتن و تشويق آنها براي حمله به شيعيان در مناطق قبايلي ايالت سرحد و پاراچنار به نوعي با آنها هماهنگ هستند.

* شعار عليه مقدسات شيعه در روز ميلاد پيامبر اكرم(ص) و سكوت دولت

در سال 2007 يك ماه پس از اظهارات فرماندار پاراچنار مبني بر تغيير نقشه پاراچنار، اين منطقه دچار سيل شد و "علي محمد جان اورکزی "حكمران ايالات در بين مردم حاضر شد و وقتي از وي تقاضاي كمك كردند، در جواب مردم گفت كه سيلي بدتر از اين در انتظار پاراچنار است.

پس از آن مناطق مختلف پاراچنار نا امن شد و از اپریل سال 2007 اين درگيري‌ها آغاز شد. تندروها و وهابي ها در اين منطقه با شيطنت دولت راهپيماهايي را آغاز كردند كه با ميلاد حضرت محمد پيامبر اكرم (ص) مخالف بودند. اين افراد ديوبنديه بودند.

البته در اوايل سال 2007 پاراچنار منطقه عبور طالبان از پاكستان به افغانستان هم به شمار مي‌رفت و آنها از منطقه "چپري " تا منطقه "كُرُم " طول مناطق پاراچنار را طي مي كردند و وارد افغانستان مي شدند، سران قبايل پاراچنار در جلسه‌اي با حضور نماينده ناتو، افغانستان و پاكستان اعلام كرده بودند كه به هيچ وجه اجازه عبور كاروان‌هاي طالبان به سمت افغانستان را نخواهند داد و دولت ايالت سرحد نيز در قبال عبور طالبان از اين منطقه هيچ مسئوليتي را قبول نمي‌كرد و از شيعيان حمايت نمي‌كرد و دولت مشرف اعلام مي كرد كه ما هيچ كاري نمي توانيم بكنيم و با سكوت خود به گسترش نا امني در اين مناطق كمك كرد.

اين امر اساس درگيري‌هاي سال 2007 پاراچنار شد كه وهابيون و طالبان در تظاهراتي عليه مقدسات شيعه شعار دادند. « مرده باد شجاعت حسين، زنده باد يزيديت، شجاعت حسين مرده باد يزيديت زنده باد » از جمله شعارهاي آنها بود.

شيعيان در واكنش به اين اقدام با مراجعه به نماينده سياسي دولت خواستار توقف اين اقدام و دستگيري عاملين اين ماجرا شدند اما آنها دستگير نشدند و حتي انجمن حسيني پاراچنار با اعتراض از دولت خواست تا 17 ربيع الاول موضع خود را اعلام كند و به شيعيان جواب دهند كه واكنش دولت مشرف در اين خصوص منفي بود و هيچ برخوردي با مسببين صورت نگرفت.

در روز 17 ربيع الاول اپریل 2007 همه شيعيان و اهل تسنن از مناطق مختلف در حسينيه مركزي شهر پاراچنار جمع شده بودند، اهل تسنن يك مفتي از كراچي براي سخنراني در اين مراسم باشكوه دعوت كرده بودند و ماجرا از آنجا آغاز شد كه اين مفتي در سخنان خود اعلام كرد كه «يزيديت زنده باد حسينيت مرده باد» و پس از اين شعار عده‌اي از جوانان غيور كه تحمل اين سخنان برايشان سخت بود، حسينیه را ترك كردند و به بيرون رفتند.

اين افراد به محض اينكه به صحن بيروني حسينيه رسيدند، همگي بدست وهابي‌هايي كه از قبل خود را آماده كرده بودند گلوله باران شدند، و پس از آن درگيري ها آغاز شد. شخصي بنام "عيد نظر " كه رهبري اين جريان افراطي را بر عهده داشت، در اين درگيري ها زخمي شد اما با بالگرد ارتش به كراچي منقل شد اين درحالي بود كه دولت مشرف اعلام مي‌كرد ما عاملين اصلي اين جريان را دستگير كرده‌ايم.

شيعيان در اين ماجرا نيز با هوشياري عمل مي‌كردند چون به توطئه آنها آگاه بودند، قبل از اين درگيري حدود يكسال و نيم پاراچنار در محاصره بود. در اين درگيري ها 63 تن از شيعيان شهيد شدند و پس از آن نيز راههاي منتهي به شهر مسدود بود و درگيري‌هاي پراكنده وجود داشت.
* درگيري‌هاي 15 و 16 نوامبر 2007 و شهادت 87 شيعه // ذبح دو تن از شيعيان برجسته با نام جهاد

درگيري شديد بعدي منطقه پاراچنار در 16 نوامبر 2007 از طرف وهابيون شروع شد و در اين مدت 4 اتفاق مهم در اين منطقه رخ داد.

1- وهابيون در منطقه هنگو سه نفر از افراد پليس كه شيعه بودند را زيرخودرو گرفتند و كشتند.

2- يكي از شيعيان برجسته پاراچنار بنام "لايق حسين " را در وزيرستان به طور فجيعي سر بريدند و فيلمي تهيه كردند كه ما بنام جنگ عليه شيعه اين كار را مي‌كرديم.

3- در اقدام بعدي "سيد امجد " را در منطقه دو آبه سربريدند و شهيد كردند.

4 - اتفاق چهارم در ماه آگست بود كه در يك عمليات انتحاري در پاراچنار 12 تن از شيعيان به شهادت رسيدند.

به دنبال اين مسائل در 15 نوامبر يك درگيري بين نيروهاي طالبان و وهابي‌ها در پاراچنار اتفاق افتاد كه چند نفر از آنها زخمي شدند و اين مسئله را به شيعيان نسبت دادند. روز بعد در 16 نوامبر مجدداً جنگ و درگيري با شيعيان شدت يافت و به كل منطقه قبايلي پاراچنار سرايت كرد و در اين درگيري‌ها هم 75 تن از شيعيان شهيد و بيش از صدها نفر نيز زخمي شدند.

* حمله انتحاري فبروری 2007 و شهادت 60 شيعه // شدت يافتن محاصره پاراچنار // سوزاندن زنده زنده شش نفر از شيعيان

حمله انتحاري بعدي به شيعيان در فبروری 2007 صورت گرفت كه در آن حادثه تروريستي، 60 نفر از شيعيان به شهادت رسيدند و اين ماجرا بلافاصله حوادث ديگري را در اين منطقه رقم زد.

بعد از اين حملات انتحاري پاراچنار محاصره شد و طالبان از ارسال آذوقه و مواد غذايي، مواد بهداشتي و دوایی و سوخت خودداري مي كردند. در حادثه‌اي يك "تیلری نفتي " از پشاور به سمت پاراچنار در حركت بود كه در محله "چپري " در ورودي منطقه كُرُم مورد حمله قرار گرفت، شبه نظاميان طالبان به آنها حمله كردند و 6 نفر از جمله يك راننده و ديگر محافظين همراه آنها كشته شدند، عده‌اي دست و پايشان قطع شده و عده‌اي هم در آتش سوختند.

به دنبال اين حادثه، در فرصتي ديگر نيروهاي طالبان 13 كاروان كه در حال حمل مواد غذايي به پاراچنار بود و حتي با بالگردهاي ارتش هم محافظت مي شد را محاصره و همه آنها را قتل عام كردند، نكته جالب اينكه حتي يك گلوله هم از طرف محافظين دولتي اين كاروانها و بالگردهاي ارتش شليك نشد و بر شيعيان ثابت شد كه دولت در اين درگيريها با برنامه از قبل تعيين شده همدست طالبان و وهابي‌ها است.

وضعيت چنان بود كه زندگي عادي مردم با مشكلاتي مواجه شده بود، پاراچنار در محاصره كامل قرار داشت و مواد غذايي كه گهگاهي از افغانستان وارد پاراچنار مي شد با قيمت‌هاي بسيارگران در اختيار شيعيان قرار مي گرفت مثلا يك كيسه آرد كه 2000 روپيه قيمت داشت، با مبلغ 8000 هزار روپيه در اختيار شيعيان قرار مي گرفت، روغن، برنج و مواد دوايي اصلاً يافت نمي شد و عده‌اي از مردم از نبود مواد دوايي جان خود را از دست دادند، عده بسيار زيادي از كارگران كاملاً بيكار شدند و وضعيت بسيار وخيمي بر اين منطقه حاكم بود.

محاصره و درگيري از اپریل 2007 شروع شد و تا ماه دسمبر 2008 ادامه داشت و هنوز هم محاصره به نوعي ادامه دارد و هيچ امنيتي در مسيرهاي ورود و خروج به اين منطقه نيست، از آن زمان تاكنون شيعيان زيادي گروگان گرفته شده اند، فشارهاي زيادي عليه مردم وارد مي شود، باج گيري از آنها هنوز ادامه دارد، نيروهاي طالبان در اين منطقه خود مختاري مي كنند و دولت پاكستان هم اقدامي جدي در اين زمينه انجام نمي دهد.

* بطور خلاصه حوادث منطقه پاراچنار از سال 2007 تاكنون بدين شرح است.

1 - نوامبر 2007 طي يك درگيري 75 نفر از شيعيان شهيد و بيش از صدها نفر زخمي شدند.

2- فبروری 2007 توقف ماشين‌هاي سوخت رساني به پاراچنار در محله "چَپَري " در ورودي منطقه كُرُم ايجنسي و دستگيري 9 نفر و شهادت شش تن كه پس از چند ماه استخوان‌هاي آن تحويل شيعيان شد، سه نفر نيز زنده تحويل دادند كه حال آنها بسيار وخيم است.

3 - عمليات انتحاري در شهر پاراچنار كه 60 شهيد و بيش از صدها زخمي برجاي گذاشت.

4 - توقف 13 كاميون حامل مواد غذايي و آذوقه كه طي اين حادثه شش نفر زنده زنده سوزانده شدند و هشت نفر ديگر هم دست و پايشان بوسيله اره برقي قطع شد و به شهادت رسيدند.

5 - تحويل جسد 12 تن از شيعيان درگوني

6 - درگيري هفت ماهه در منطقه "پيوار " كه صدها شهيد برجاي گذاشت و "سيد علي حسيني " فرزند شهيد "عارف حسيني " رهبر شيعيان پاكستان نيز يك پاي خود را از دست داد.

اين درگيري‌ها هنوز هم بصورت پنهان و محدود ادامه دارد و طالبان هنوز در بسياري از مناطق پاراچنار شيعيان را دستگير مي كنند و آنها را به گروگان مي گيرند، باج خواهي مي‌كنند و فشارهاي زيادي را به شيعيان وارد مي كنند.

* 609 شهيد و بيش از 3000 زخمي از اپریل 2007 تاكنون

به هر حال از اپریل 2007 تاكنون بيش از 609 نفر در پاراچنار به مدت اين دو سال شهيد شده‌اند و پيش از سه هزار نفر زخمي شده‌اند و چندين نفر هم اسير شده‌اند.
در درگيري آخر در ماه رمضان گذشته در منطقه "باغ رفعي " تعداد زيادي از تروريست‌ها فرار كردند و 32 پايگاه نظامي آنها هم به تصرف شيعيان درآمد و شخصي بنام "ابواليس اليبي " مرد شماره چهار القاعده در اين منطقه كشته شد و دولت پاكستان وي را با بالگرد ارتش به وزيرستان منتقل كرد و آن منطقه را نيز بمباران كرد.

مي‌توانيم بگوييم درگيري در پاراچنار جنگ صهيونيست و مزدورانش عليه شيعيان است و در اين راستا از هر دولتي كه در پاكستان هم در رأس قرار بگيرد، استفاده مي‌كنند.

* فقر و بيكاري و فروش منزل شخصي عامل كوچ شيعيان از پاراچنار // گروگان گيري شيعيان و باج خواهي از آنها

در اين مدت در پاراچنار مردمي كه اهل جنگ بودند، به مقابله پرداختند، آنهايي كه فقير و مستضعف هستند، بيكار مانده‌اند و بسياري از آنها به شهرهاي پشاور،‌ لاهور، كويته و پنجاب مهاجرت كرده‌اند تا بتوانند حداقل روزگار عادي خود را بگذرانند.

از ديگر دلايل مهاجرت مردم در اين منطقه، فروش ملك و منزل شخصي براي پرداخت غرامت به تروريست‌ها است، وهابيون و طالبان زماني كه شيعيان را به گروگان مي‌گيرند درخواست پول مي‌كنند و مردم فقير نيز ناچارند با فروش زمين و خانه و ديگر دارايي‌هاي خود عزيزانشان را آزاد كنند، پس از اين اقدام هم هيچ راهي براي زندگي در اين شهر ندارند و مجبور به مهاجرت مي‌شوند.

اين امور براي وادار كردن شيعيان به مهاجرت از اين منطقه است. محاصره پاراچنار هنوز هم ادامه دارد و مسدود كردن بسياري از راه‌ها ناامن كردن آنجا به نوعي محاصره اين منطقه را تداوم بخشيده است.

از طرف ديگر ارتش پاكستان هم كه آمريكا به نوعي در آن نفوذ دارد، به نوعي از اين تروريست‌ها حمايت كرده و مي‌كند.

IP Plans: Best Cloud Web Hosting

Professional web services including fully managed VPS and dedicated servers for businesses and individuals.

Domain Registration - Search and register your domains with IP Plans
Fresh Cloud Shared Hosting with IP Plans
Fully Managed Cloud and SSD VPS with IP Plans
Fully managed Dedicated Servers with IP Plans






93 تن همین اکنون این صفحه کابل پرس را باز کرده اند

پذيرش > دیدگاه > مظلومیت شیعیان پشتون

آگهی در کابل پرس

loading...

پيام‌ها

  • واقعاً که چه وحشتی در پاراچنار در جریان است و ما خبر نداریم!
    پشتون ها حتی بالای خودشان هم رحم نمی کنند. واقعاً خیلی تاسف آور است، ایران که این همه داد از حمایت از مردم غزه می زند اگر سیاست بازی نمی کند باید از شیعیان پاراچنار حمایت کند.
    مشرف بیدین و آصف علی زرداری بی غیرت چگونه خود را شیعه می نامند که جلوی چند قلاده وهابی وحشی را گرفته نمی توانند؟

    • من از همه نوع پشتون شدیدآ متنفرهم چی خوب چی بد اعم از سنی اعم از شیعه . به ما چی که کشته میشد برایم امن بودن هزارستان مهم است همین طا یفه اشرار راه قره باغ و غزنی را ناامن ساخته . اطراف هزار ستان را به خون و اتش کشیده . بهسود را تاراج کردند.

    • واقعن که جایی تاسف است که در قرن بیست و یک انسانها جان شانرا بخاطر مذهب یا دین شان از دست دهند. انسان آزاد است، می تواند در هر دین و مذهبی حتی می تواند بی دین باشد. مگر دین داشتن حساب انسان با خدا نیست، و هرکس خودش پاسخگوی اعمالش نیست، پس هیچ کسی حق ندارد، کسانی که به راهی دیگری روان هستند، سر ببرند یا سر زنش کنند. هیچ کس نمی تواند خودرا واسطه بین خدا و مردم قرار دهد.
      واقعا که کسانی که به چنین کارهای دست می زنند، نادان ترین انسانهای زمانند.
      درین گزارش اشاره شده بود که امریکا و دولت پاکستان هم به نحوی از این حلقات حمایت می کنند، درست است، امریکا منافع خودرا می خواهد، برای امریکا مهم نیست کی، کی را می کشد، برای امریکا این مهم است که چه به نفعش است.

  • متاسفانه برادران سنی مذهب ما با اعتقادات مذهبی غلط که داره کشتن شعیان را از کشتن کافر متلق هم جایز تر میدانند این کار ها همه نقشه انگلیس است که از کم عقلان برای فتنه انداختن بین اقوام ومذاهب استفاده میکند تا ان طوری بتواند قافله شرق را برای همیشه عقب نگهدارد تا دنبالرو غرب باشد http://hzarepayvand.blogfa.com

  • وهابیت یعنی فرزند صهیونیزم و بادارانش. هدف اصلی وهابیت ایجاد تفرقه در میان مسلمین و از بین بردن تشیع و تسنن است. پاکستان از نطفه ی حرام انگریز و صهیونیزم بوجود آمده و هدف ایجاد کنندگان این نطفه حرام، تولید فتنه و نفاق در آسیای جنوبی و مرکزی میباشد.

    همانطوریکه اسرائیل در خاورمیانه به یک غده ی سرطانی مبدل گردیده، پاکستان نیز در آسیای جنوبی به یک تومور لاعلاج ِبدخیم تبدیل شده است.

    اهل سنت باید بداند که دشمن اصلئ آنها نیز همین وهابیت انگریزی الاصل است.

    بدینوسیله مراتب همدردئ خود را به مردم مظلوم پاراچنار و سایر شهر ها در آنسوی خط منافقت (دیورند) که مورد هجوم وحشیانه ی وهابیون مزدور و سفاک قرار دارند، ابراز مینمایم.

    پروردگار عالمیان تمامئ مسلمین را در سراسر دنیا از شر منافقین و مزدوردان صهیونیزم حفظ کناد! آمین

  • حدود یک دهه است که پشتون ها تغییر فرهنگ داده اند و به جای پشتون والی شده اند وهاب والی

  • مذهب و نژاد

    مذهب و نژاد هر دو مار گشت

    کشت انسانها ولی خود خار گشت

    قطره چون زهر زنبور درد ناگ

    جوی خون اورد خون هم شار گشت

    امشب

    امشب مرا این بی زبانی تار کرد

    در تاریکی بودم و مرا شکار کرد

    داد و فغان از ظلم این زمانه

    ظلم که به خود کرد ما را خوار کرد

    • مذهب و دین مثل زهر است که انسان می تواند از آن برای از میان بردن بدی ها استفاده کند اما در عین حال می تواند برای نابودی خود هم از آن استفاده کند.

      مردم افغانستان بیشتر از این زهر برای نابودی خود استفاده کرده اند. اما این استفاده منفی بیشتر در جنوب همه گیر و عام شده است. البته این جای تاسف است. من فکر نمی کنم که این کاری به فرهنگ و جامعه ای اصلی بشتونها داشته باشد. این بیشتر مربوط خارجی هایی است که تعدادی را فریب داده از مردم محلی سو اسفاده می کنند. ور نه در باراچنار شیعیان و سنی ها برای قرنها با هم زندگی می کردند.

      هزاره و بشتون و تاجیک و ازبک و بلوچ و ... باید به فکر کشور خود باشند. دین و مذهب را نباید وسیله ای برای نابودی خود و کشور خود قرار دهنم. ما همه ساکنین این کشور هستیم و به همدیگر نیاز داریم.

      ایران و باکستان و کشورهای خارجی را فریب می دهند به نام مذهب و دین.

Kabul Press is the most read news and discussion website from Afghanistan. Our sources provide breaking news stories and images focusing on human rights, freedom of speech and good government issues. We aspire to honest, factual coverage that promotes criticism and informed discourse from our readers, without censorship.