کابل پرس: خبری، تحلیلی و انتقادی



پذيرش > دیدگاه > انتخابات > یک روزنه و دو نگاه

یک روزنه و دو نگاه

بازتاب و پیامد نامزدی بشردوست و محقق در جامعۀ هزاره/ آنگاه که استاد محقق می¬گفت: سیاف دشمن تشنه به خون هزاره¬ها و عامل قتل عام مردم افشار است، اینها می¬گفتند: سخن استاد عین حقیقت و واقعیت است و جهاد با آن کافرِ وهابی، واجب و لازم؛ و آنگاه که آقای محقق برای رئیس شدن همان دشمن تشنه به خون هزاره در پارلمان، سرگرم رایزنی و جمع کردن رأی بود، باز هم آنها گفتند: صراط مستقیم همان است که استاد می¬رود.

دو شنبه 3 اوت 2009, بوسيله‌ى مسیح ارزگانی

در دو دورۀ انتخابات ریاست جمهوری افغانستان ـ که نخستین دور آن در سال 1384 برگزار گردید و دومین آن هم اکنون در جریان است ـ دو نامزد هزاره¬تبار با سوابق، سلایق و علایق کاملاً متفاوت و بعضاً متضاد در آن دو پیکار سیاسی شرکت داشته¬اند. در دورۀ پیشین، محمد محقق با سوابق و علایقی چون قوماندانی، پهلوانی، جنگ-سالاری، قوم¬مداری و سیاست¬های پوپولیستی و موج¬سوارانه، وارد آن معرکه شد و هم اینک نیز رمضان بشردوست با علایق و سلایقی چون روشنفکری، شایسته¬سالاری، مردم¬گرایی، ساده¬زیستی، فسادستیزی، دیدگاه فراقومی و نگاه تند انتقادی وارد کاروزار انتخاباتی شده است.

علی¬رغم تفاوت¬ها و تمایز¬های ماهوی و جوهری که میان پیشینه، اندیشه، کارنامه، برنامه و شخصیت دو نامزد یادشده وجود داشته و دارد؛ اما در درون جامعۀ کوچک هزاره و در میان فعالان سیاسی و اجتماعی این قوم، به دو شیوه کاملاً متفاوت و دور از انتظار با موضوع نامزدی محقق و بشردوست، مواجهه و معامله گردیده است. در حالی که جمع قابل توجهی از فعالان سیاسی و حزبی و سوادمندان جامعۀ هزاره با اشتیاق و هیجان فراوان از نامزدی استاد محقق در انتخابات گذشته استقبال و حمایت نمودند و در نهایت هم اغلب آرای هم¬تباران خود را به صندوق آقای محقق سرازیر ساختند؛ ولی در انتخابات جاری آن استقبال و هیجان از نامزدی داکتر بشردوست در جامعۀ هزاره و مخصوصاً در جمع فعالان و سوادمندان آن به چشم نمی¬خورد. در اردوگاه مبارزاتی محقق آنچه کمتر و یا هرگز به چشم نمی¬آمد، افراد و گروه¬های غیر هزاره بود و در اردوگاه بشردوست آنچه کمتر به چشم می¬آید، فعالان و سوادمندان هزاره است. فعالان وسیاسیون هزاره¬ در این دوره به¬گونه¬ی رفتار می-کنند که گویی اصلاً نامزدی در میان کاندیداها ندارند.

چرا آنهمه استقبال و اشتیاق نسبت به حضور و مشارکت یک نامزد هزاره¬تبار (محقق) و اینهمه بی¬شوری و بی¬طپشی نسبت به نامزد دیگری از همان گروه قومی (بشردوست)؟

ما در این نوشتار کوتاه در پی یافتن پاسخ پرسش فوق هستیم. نخست نگاهی به پیشینه، کارنامه، اندیشه و شخصیت هردو نامزد مورد مقایسه:


الف) محقق و انتخابات سال 84:

در اولین انتخابات ریاست جمهوری افغانستان در سال 1384، یکی از فعالان سیاسی و نظامی هزاره بنام حاجی محمد محقق (رهبر یک شاخه از حزب وحدت) به عنوان نامزد در انتخابات یادشده شرکت نمود. با توجه به حضور بیست سالۀ محقق در جنگ¬ها، منازعات و تحولات سیاسی و نظامی افغانستان، حداقل اتهامات و سوءپیشینه¬های ذیل در کارنامه و دوسیه (پرونده) وی وجود داشت و یا می¬توانست وجود داشته باشد:

1) مشارکت فعّال در جنگ¬های داخلی و متهم به اتهام جنگ¬سالاری و ارتکاب جنایات جنگی.

2) رهبری و سازماندهی گروه¬های جنگ¬سالار و متهم به نقض گسترۀ حقوق بشر در مناطق تحت کنترل.

3) اتهام وابستگی به قدرت های خارجی و ممالک همسایه و دریافت کمک¬های مالی و تسلیحاتی از آنها.

4) متهم به ترور و قتل مخالفان سیاسی و حزبی در صفحات شمال کشور.

5) متهم به سوء استفاده از قدرت نظامی ـ حزبی و کمک¬های دول تمویل کننده در جهت تشکیل حرمسرا (به ظرفیت سه همسر و 17 فرزند) و ساختن کاخ¬ها و ترتیب و تشکیل زندگی شاهانه.

6) متهم به تحریک و ترویج خصومت اجتماعی و نفرت قومی در جامعۀ کثیر الاقوام افغانستان
علاوه بر اتهامات آشکار فوق، میزان دانش و تحصیلات محقق، مهارت سیاسی و تجربه کاری و مدیریتی وی و حتی توان و کفایت وی برای ادارۀ امور کشور قویاً مورد تردید و ابهام قرار داشت. نیاز به گفتن نیست که هرکدام از اتهامات و ابهامات فوق، شانس و ضریب موفقیت آقای محقق را برای صعود به کرسی ریاست جمهوری به شدت کاهش می¬داد. بعلاوه، مشارکت فعّال نامبرده در جنگ¬های تنظیمی و قومی دهۀ هفتاد خورشیدی (نود میلادی) احتمال جذب آرای اقوام غیر هزاره را به سوی وی تقریباً به مرز صفر می¬رساند.

اما علی¬رغم اشکالات و ابهامات یادشده در کارنامه و پیشینۀ آقای محقق و در نتیجه، ضعیف بودن احتمال موفقیت وی، جمعی قابل توجه از فرهنگیان، روشنفکران، هزاره¬گرایان، فعالان سیاسی و عامۀ مردم هزاره از نامزدی نامبرده به گرمی استقبال نموده، با تمام توان و امکانات مادی و معنوی از وی حمایت و تبلیغ نمودند. برخی از آنان، مشارکت آقای محقق را در آن انتخابات، یک رخداد تاریخی و سنت¬شکنانه معرفی نموده، پیروزی وی را مساوی و معادل با موفقیت هزاره¬ها تلقی نمودند. آنان با تدوین کتا¬ب هایی چون «از کوه تا شکوه» و تدویر همایش¬ها و سمینارهایی چون «محقق، مشارکت و خودباوری» و راه¬اندازی نشریات، سایت¬ها و کمباین¬های تبلیغاتی گسترده، تلاش کردند تا قیام و اقدام محقق را به مثابۀ یک رویداد حماسی و شاهکار سیاسی معرفی نمایند و از ایشان چهره¬ای یک «قهرمان» برای هزاره¬ها ترسیم نمایند.

اینهمه اشتیاق و هیجان نسبت به نامزدی محقق در حالی از سوی برخی از فعالان سیاسی و حزبی هزاره ابراز می¬شد که به باور صاحب¬نظران و صائب¬نظران، وی و دیگر هم¬قطاران جنگ سالارش مانند قانونی و دوستم، هیچگاه به قصد پیروزی در انتخابات و تکیه زدن بر کرسی ریاست جمهوری وارد آن معرکه نشده بودند. آنان نیک می-دانستند که با آن سوابق منفی و منفور، هیچ شانسی در این عرصه و پهنه ندارند. انگیزه اصلی افراد یادشده از مشارکت در انتخابات سال 84 صرفاً ایجاد موج و هیاهوی سیاسی به قصد نجات جان خود بود. آنان به فراست دریافته بودند که دیر یا زود به اتهام جنایات جنگی، نقض حقوق بشر و مشارکت در یک دهه جنگ داخلی و کشتار غیرنظامیان، مورد محاکمه و بازخواست قرار خواهند گرفت و یا حداقل از گردونه سیاست و قدرت کنار گذاشته خواهند شد.

بر اساس چنین پیش¬بینی و احاس خطری، آنان تصمیم گرفتند تا با مشارکت در انتخابات ریاست جمهوری و تحریک احساسات هم¬تباران خود و جلب آرای آنان، به دولت¬های خارجی، سازمان¬های بین المللی و سازمان¬های داخلی مدافع حقوق بشر این پیام و اخطار را برسانند که محاکمه یا حذف آنان به نفع ثبات و امنیت در افغانستان نیست و آنان هنوز از طرفدارانی در میان هم¬تباران خود برخوردارند و می¬توانند با ایجاد موج در میان توده¬های ناآگاه، برای ثبات و امنیت افغانستان دردسرساز باشند.

بر این اساس، آقای محقق نه آنگونه که خود ادعا می-کرد، در اندیشه سرافرازی و بهروزی هزاره و یا کسب یک مدال بُرُنز برای این مردم بود و نه سودای ریاست جمهوری را در سرداشت؛ بلکه او تنها و تنها برای بقاء و نجات خود می¬جنگید و با سپربلا ساختن آرای هم¬تباران خود توانست در صحنۀ سیاسی افغانستان باقی بماند و موقتاً از محاکمه و مجازات نجات یافت.

ب) بشر دوست و انتخابات سال 1388:

در دومین دورۀ انتخابات ریاست جمهوری در سال روان نیز یکی از نخبگان و فعالان سیاسی هزاره بنام داکتر رمضانعلی بشردوست به حیث نامزد مستقل، غیر حزبی و فراقومی، وارد عرصۀ رقابت¬ها شده است.

بشر دوست از لحاظ پیشینه، کارنامه، مقبولیت اجتماعی، وجاهت علمی، نو اندیشی، ویژگی¬های شخصیتی، زندگی خصوصی و دیگر مؤلفه¬های تأثیرگذار بر میزان موفقیت یک نامزد، درست در نقطۀ مقابل محقق قرار دارد. تمام نقاط منفی و سوء پیشینه¬هایی احتمالی که در کارنامه و شخصیت محقق وجود دارد، در کارنامه و پیشینۀ بشردوست وجود ندارد. تمام فضایل و کراماتی که محقق فاقد آنهاست، بشردوست واجد آنهاست. او متهم به مشارکت در جنگ¬های داخلی، ارتکاب جنایات جنگی، نقض حقوق بشر، وابستگی به ممالک بیگانه و همسایه، ترور و قتل مخالفان سیاسی و رقبای حزبی، تحریک خصومت اجتماعی و نفاق قومی و سایر اتهامات حقوقی و کیفری نیست. بشردوست در هیچ¬یک از احزاب و سازمان¬های جنگ-سالار و عامل کشتار مردم، عضویت نداشته و از هیچ¬یک از آنان حمایت و جانبداری مادی و معنوی نکرده است. بشردوست هیچگاه جنگ¬های ویرانگر و خونبار دهۀ هفتاد خورشیدی را «نهضت عدالتخواهی» نخوانده و سردمداران آن فاجعۀ ملی را به عنوان «اسطوره» های قومی یاد نکرده است. بشردوست هیچگاه تلاش نکرده است تا از تحریک احساسات یک قوم و تخریب احساسات دیگر اقوام، برای بقاء و ارتقاء مقام و منزلت شخصی خود سوء استفاده نکند. امروزه افرادی چون محقق و خلیلی اگر در تمام فصول سال در دایره قدرت و حکومت باقی می-مانند، در واقع بعنوان «تیکه¬داران» سهم هزاره¬ها در دولت «شرکت سهامی افغانستان» عمل می¬کنند و سوار بر شانه¬های زخمدار این قوم فلک زده، به مقام و موقعیت مادام العمر کنونی دست یافته¬اند و یا از کیسۀ احساسات آنان برای بقاء و نجات خود هزینه می¬کنند؛ اما بشر دوست این مردانگی و شهامت را دارد که از قوم یخن کنده و پا برهنۀ خود بعنوان سیاهی لشکر و سپر بلا استفاده نکند. او به هر مقام و موقعیتی که دست یافته و یا قرار است دست یاید، محصول وبرایند لیاقت، ابتکار و شایستگی فردی خود اوست؛ نه برایند قوم فروشی یا قوم¬سواری او؛ چنانکه تعداد دیگر از شخصیت¬ها و چهره¬های نامدار هزاره مانند سلطانعلی کشتمند، داکتر سیما ثمر و امثال آنها نیز از کیسۀ همت و لیاقت خود ارتزاق کرده¬اند، نه از سهم و نصیب قوم هزاره.

علاوه بر اینها، بشر دوست یک انسان فرهیخته، پاک-نفس، شریف و خوش¬نام است که حتی رقیبان و بدخواهانش نیز نمی¬توانند او را به فساد مالی و اداری، ثروت-اندوزی، سوء استفاده از قدرت و وابستگی به قدرت¬های خارجی متهم نمایند. در مقابل کاخ¬های سرخ و سبز محقق در مزار شریف و کابل، بشردوست در درون خیمه ـ که خود آن را خانۀ ملت نامیده است ـ زندگی می¬کند. در برابر حرمسرای هارونی استاد محقق، بشردوست فاقد همسر و فرزند است و در عالم تجرد به سر می¬برد. در مقابل ثروت قارونی و پیجاروی چشم¬نواز و ضد گلولۀ استاد محقق، فلوکس واگن فرسوده و بی¬قوارۀ بشردوست، نشانۀ آشکار پاک¬نفسی و ساده¬زیستی اوست.

در میان چهل نامزد ریاست جمهوری دورۀ دوم، حامدکرزی و بشردوست تنها نامزدهایی هستند که در میان تمام اقوام عمده کشور از هواداران و دوستدارانی برخوردارند و احتمالاً آرای آنان فراقومی و در سطح ملی خواهد بود؛ چنانکه در انتخابات پارلمانی گذشته، بشردوست تنها نامزد در پایتخت کشور بود که از میان تمام گروه¬های قومی موجود در کابل، آرایی را به خود اختصاص داد.

از لحاظ سطح دانش، تخصص، تحصیلات، نواندیشی، روشنفکری و آشنایی با الزامات و مطالبات دنیای مدرن نیز بشردوست سرآمد کاندیداهای موجود ریاست جمهوری به شمار می¬آید.

البته برجستگی¬ها و شایستگی¬های داکتر بشردوست، محدود و محصور به آنچه گفت شد نیست؛ چنانکه وجود آن شایستگی¬ها و ویژگی¬های ممتاز هیچگاه به معنای فقدان کاستی و ناراستی در شخصیت، اندیشه و رفتار وی نیست. بشردوست نیز مانند سایر انسان¬ها، ترکیب و تلفیقی از ضعف¬ها و قوت¬ها، محاسن و معایب است. صراحت و صداقت بیش از حد، بهره¬گیری از لحن و ادبیات گزنده و انتقادی، خوش باوری و نگاه سطحی به معضلات پیچیدۀ کشور، نداشتن یک برنامۀ منسجم و منظم برای حل مشکلات کشور و ... را می¬توان از جمله معایب و نقاط ضعف بشردوست به شمار آورد. اما در عین حال، در مقایسه با استاد محقق نامزد هزاره¬تبار پیشین، مزیت¬ها و برتری-های بشردوست آنچنان بدیهی و آشکار است که بی¬نیاز از تبیین و تفسیر می¬باشد.


ج) پرسش اساسی این نوشتار:

حال پرسش اساسی در نبشته حاضر این است که علی¬رغم آنهمه ابهامات و اتهامات در شخصیت و کارنامۀ نامزد هزاره¬تبار پیشین (محمد محقق) که طبعاً ضریب موفقیت او را به شدت کاهش می¬داد؛ و اینهمه جاذبه¬ها و برجستگی¬ها در زیست¬نامه و کارنامۀ نامزد هزاره¬تبار دور دوم (داکتر رمضان بشردوست) که طبعاً ضریب موفقیت وی را آشکارا افزایش می¬دهد؛ چرا و به چه دلیل، جمعی قابل توجه از روشنفکران، روزنامه¬نگاران و فعالان سیاسی و حزبی هزاره آنچنان مجدّانه و با انگیزه از نامزدی آقای محقق حمایت و استقبال کردند؛ اما همان¬ها در برابر نامزدی بشردوست، سکوت و بی¬طرفی پیشه کرده¬اند؟ چرا در کمباین و اردوگاه انتخاباتی محقق جز هزاره¬ها، هیچ گروه قومی دیگر به چشم نمی¬آمد؛ اما در اردوگاه بشردوست، هزاره¬ها کمتر از دیگر گروه¬های قومی به چشم می¬آیند؟ چرا آنهمه سینه¬چاکی مشتاقانه و مخلصانه! برای پیروزی یک جنگ¬سالارِ متهم به انواع اتهامات و فاقد شانس موفقیت و اینهمه سکوت و سکون در برابر نامزدی یک روشنفکر پاک نفس و خوشنام؟

پرواضح است که نه آن استقبال و هیجان، رویداد اتفاقی و از سرتفنن بود و نه این خفقان و بی¬تفاوتی. دلایل و عوامل این موقف و برخورد دوگانه و متفاوت را به شرح ذیل می¬توان مورد اشاره قرار داد:


1) گرایش¬ها و نگرش¬های حزبی و سازمانی:

محمد محقق یکی از قوماندانان سرشناس سازمان نصر و بعدها هم یکی از قوماندانان مشهور حزب وحدت بود و اینک نیز رهبری حزبی بنام «وحدت اسلامی مردم افغانستان» را به عهده دارد که متشکل از اعضاء و هواداران سازمان نصر و حزب وحدت سابق می¬باشد. بر این اساس و با این حساب، جناب محقق دارای ریشه و پیشینۀ عمیق و وثیق در سازمان نصر و حزب وحدت می¬باشد و اینک نیز سازمان و تشکیلات مستقلی را تحت هدایت خود دارد. این درحالی است که طرف مورد مقایسه ایشان یعنی داکتر رمضان بشردوست سابقۀ عضویت در هیچکدام از احزاب یادشده را ندارد و اینک نیز فاقد حزب و سازمان مشخص می¬باشد.

بدون تردید بخش قابل ملاحظه¬ای از افراد و گروه¬هایی که مشتاقانه و سینه¬چاکانه در اردوگاه استاد محقق حضور یافتند و برای پیروزی او در آن پیکار سیاسی، جانفشانی و عرق¬ریزی کردند؛ انگیزه و محرک اصلی شان، تعلقات حزبی و سازمانی بود. آنها از اعضاء و هواداران سازمان نصر و حزب وحدت بودند و صرفاً بر اساس کشش و گرایش حزبی و جناحی، جان¬نثارانه در خدمت استاد محقق قرار گرفتند. اینان از آن دسته حزبی¬های چشم و گوش بسته¬ای بودند و هستند که اگر محقق و دیگر رهبران پیشین و کنونی حزب بگویند رنگ برف سیاه است و رنگ ذغال سفید، آنها فوراً می¬گویند: کاملاً صحیح است، چون استاد یا اساتید چنین فرموده¬اند. بر اساس همین مشی اطاعت متعصبانه، آنگاه که استاد محقق می¬گفت: سیاف دشمن تشنه به خون هزاره¬ها و عامل قتل عام مردم افشار است، اینها می¬گفتند: سخن استاد عین حقیقت و واقعیت است و جهاد با آن کافرِ وهابی، واجب و لازم؛ و آنگاه که آقای محقق برای رئیس شدن همان دشمن تشنه به خون هزاره در پارلمان، سرگرم رایزنی و جمع کردن رأی بود، باز هم آنها گفتند: صراط مستقیم همان است که استاد می¬رود. در پروسۀ انتخابات نیز آنان از همان مشی تبعیت متعصبانه پیروی کردند و با همین دیدگاه به اردوگاه محقق پیوستند. آنگاه که استاد با محقق با فاشیست و فاسد خواندن ادارۀ کرزی، وارد رقابت انتخاباتی با وی شد، پیروان چشم بستۀ حزبی¬اش جان-نثارانه در رکاب وی قرار گرفتند و از او یک قهرمان سیاسی ساختند؛ و در انتخابات جاری که استاد محقق به اردوگاه همان فاشیست و فاسدِ پیشین پیوسته است، باز هم آنها از فراست و درایت استاد محقق تمجید می¬کنند.

پرواضح است که این گروه از فعالان سیاسی و حزبی هیچگاه به اردوگاه بشردوست و هیچ فرد دیگری بیرون از حلقۀ خاص خود شان نخواهند پیوست.


2) گرایش¬ها و کشش¬های قومی و تباری:

برخی از فعالان سیاسی و اجتماعی هزاره به این دلیل به کاروزار تبلیغاتی استاد محقق پیوستند و بسیاری از مردم عادی و عامی هزاره نیز به این دلیل آرای خود را به حساب نامبرده سرازیر کردند که متأثر از تبلیغات رسمی و غیررسمی، چنان گمان می¬بردند که وی به انگیزۀ احقاق حقوق هزاره¬ها و بهبود جایگاه سیاسی و اجتماعی آنان در انتخابات ریاست جمهوری شرکت کرده است. بر مبنای چنان گمان و برداشتی، گروه¬ها و افراد هزاره¬گرا و قوم¬مدار، تحت پرچم استاد محقق گردآمدند و توانستند آن گمان و اذعان خود را به توده¬های خاموش هزاره نیز بقبولانند.

اما در این میان بشردوست که همواره و پیوسته از «ملت افغانستان» «وحدت ملی» «تحمل و مدارا» و «نجات کشور» سخن می¬گوید و نه از قومیت و گروه قومی خاص، بسیار بدیهی و طبیعی خواهد بود که این دسته از فعالان سیاسی و حزبی (هزاره¬گرایان) هیچگونه تناسب و سنخیتی میان آمال و آرزوهای خود و شعارهای بشردوست احساس نکنند و به اردوی فراقومی وی نپیوندند.

3) انگیزه¬های مادی و معیشتی:

در جامعه¬ای که دغدغۀ اصلی و اساسی اکثریت قاطع اعضای آن را تأمین معیشت و تلاش برای زنده ماندن تشکیل می¬دهد، طبعاً فعالان سیاسی، فرهنگی و رسانه¬ای نیز نمی¬توانند از این قاعده عام مستثنی باشند. بر این اساس، بخش قابل توجهی از طیف و گروه یادشده در چنان جامعه و کشور ما، فصل انتخابات را به دیدۀ فصل و فرصتی برای «اشتغال، درآمد و تأمین معیشت» نگاه می¬کنند. آنان تلاش می¬ورزند تا با پیوستن به اردوی تبلیغاتی یکی از نامزدها، هم درآمد فصلی و موقت خود را از رهگذر این رقابت¬ها کمایی کنند و هم در آینده از حمایت¬های سیاسی و مالی نامزد مطلوب خود برای دست یافتن به کار دولتی و یا دیگر مشاغل و مزایا بهره¬مند شوند.

بدون تردید جمعی از فعالان عرصۀ تبلیغات و کمباین-های انتخاباتی و از جمله هزاره¬ها، با انگیزه و رویکرد یادشده وارد اردوگاه سیاسی و تبلیغی نامزدها می¬شوند. وقتی از زاویه دید این انگیزه و کشش به دو نامزد هزاره¬تبار مورد بحث ما (محقق و بشردوست) نگاه کنیم، آنان در دونقطۀ مقابل و مخالف یکدیگر قرار می-گرند. محقق هم از توان و امکان تأمین و تمویل طرفداران و مبلغان خود برخوردار بود و هم از انگیزه و تمایل درونی و اخلاقی آن. اما بشردوست نه توان حاتم¬بخشی¬های انتخاباتی را دارد و نه چنان شیوه¬ای را سازگار با اخلاق سیاسی و معیارهای مبارزاتی خود می-داند. با این حساب، این دسته از افراد نیز گمشدۀ خود را در اردوگاه بشر نمی¬یابند و به طور طبیعی از آن کناره می¬گیرند.

هزاره ها در کنار هموطنان خود به داکتر بشردوست رای می دهند

مردم در کابل، ننگرهار، لغمان، کنر، غزنی، بامیان، لوگر، خوست، پکتيا، پکتيکا، پروان، کاپيسا، بغلان و بدخشان بصورت خيره کننده ای از داکتر بشردوست استقبال کرده و اين شانس او را برای پيروزی افزايش چشمگيری داده است.

يكشنبه 26 ژوئيه 2009

IP Plans: Best Cloud Web Hosting

Professional web services including fully managed VPS and dedicated servers for businesses and individuals.

Domain Registration - Search and register your domains with IP Plans
Fresh Cloud Shared Hosting with IP Plans
Fully Managed Cloud and SSD VPS with IP Plans
Fully managed Dedicated Servers with IP Plans






60 تن همین اکنون این صفحه کابل پرس را باز کرده اند

پذيرش > دیدگاه > انتخابات > یک روزنه و دو نگاه

آگهی در کابل پرس

loading...

پيام‌ها

  • هزاره ها اگر حافظه تاریخی خود را به کار ببرند خواهند فهمید که همیشه محقق و خلیلی آن ها را فروخته و در این انتخابات هم دسیسه ای دیگر برای ایشان پهن کرده اند.

    هزاره پشتون تاجيک ازبک و......با رای به داکتر بشردوست تکليف اوباشان و دلالان سیاسی مانند خلیلی محقق سیاف کرزی مجددی عبدالله ربانی و... روشن کنند. در بین کاندیدان ریاست جمهوری فقط داکتر بشردوست صلاحیت رییس جمهوری دارد و باقی دزد جنایتکار و خاین هستند. زنده باد داکتر بشردوست یار و همدم مردم ستمدیده افغانستان

    • یکی از اشتباهات طرفداران محقق این است که برای اثبات مناسب بودن او به دیگران حمله می کنند. این کار در بهترین صورت آنها را در مقابل طرفداران این افراد با نفوذ قرار می دهد. مثلا محقق در میان هزاره ها طرفداران بسیار دارد. حال وقتی شما این طرفدراران را از خود بیگانه می کنید یعنی رای آنها را از دست می دهید. بهتر است به جای این کار به دلهره ای آنها توجه کنید.

      محقق را شما جنگ سالار می خوانید اما بشردوست طالبان را برادر می خواند. این است دلهره ای شخص من !!!

    • در افغانستان فقط دو مرد تا آخرین لحظه در کنار مردم ماندند و از ناموس و خاک وطن دفاع کردند. این دو یکی شهید احمدشاه مسعود و دیگری همین مرد بزرگ وطن استاد محقق است. بشردوست ادم بدی نیست. لازم نیست شما به از آدرس بشردوست به محقق حمله کنید. بشردوست راه خودش را می رود و محقق راه خودش را. هر دو فرزندان این وطن هستند.

      اینکه چرا محقق را مردم حمایت کرد هم باید از مردم پرسیده شود. اصطلاح جنگسالار را طالبان نیکتایی پوش رواج دادند تا به بهانه ای آن قدرت را به دست بگیرند اما اینک که در مقابل طالبان گیر کرده اند دوباره همان جنگسالاران را به صحنه می آورند. جالب است. مردم آنقدر از طالبان نیکتایی پوش و دزدیهای ملیونی شان خسته شده اند که در هزاره جات هزاران هزار به استقبال داکتر عبدالله می روند در حالیکه چندین سال با شورای نظار درگیر بودند. این به خاطر این است که می دانند که طالبان نیکتایی پوش خطرناکتر از ملاعمر هستند که با همان افکار قبیلوی نیم قرن پیش می خواهند افغانستان را به یک محدوده ای قبیلوی تبدیل کنند.

      شما مسیح خان هم تلاش کنید میزان اتهام های تان را کم کنید. من مانده ام که شما با کدام صلاحیت دیگران را متهم به جنایت و خیانت می کنید. لطفا از خر شیطان پایین شوید و آب در آسیاب دشمن نریزید.

      ا

    • من از جدیت و شجاعت محقق خوشم می آید. بسیار جدی و نترس است. او دقیقا می داند که سیاست در افغانستان چه خصوصیاتی دارد. بشردوست و محقق هر دو نور چشم مردم ما هستند.

    • آقای مسیح ارزگانی تلاش کن که با تقلید از شعارهای خارجی ها و طالبان نیکتایی پوش آب به آسیاب دشمن نریزید. شما لازم نیست که بشردوست را چکشی درست کرده بر فرق دیگر افراد این مردم بکوبید. با این کار خود شما هر دو شخصیت مردم ما را ضربه می زنید. حمله بر محقق گرهی از مشکلات بشردوست نمی گشاید و موفقیت بشردوست چیزی از محبوبیت محقق کم نمی کند.

      شعارهای شما قند در کام افغان ملتی ها می اندازد که اساسا اصطلاح جنگسالار را خلق کردند ور نه چطور آنها از حضور طالبان در حکومت دفاع می کنند و نماینده ای ملل متحد حتی از طالبان علنا خواست که در انتخابات شرکت کنند. عزیزم اینجا افغانستان است. اگر زندگی بود ملاعمر را هم بر یک چوکی در کابل خواهیم دید که با نمایندگان غربیها بر علیه جنگسالارها سخن خواهد گفت.

      شما اگر فکر می کنید که حرف مردم را می دانید بروید خود را برای شوراهای ولایتی و یا مجلس نمایندگان نامزد کنید تا بدانید که در پیشگاه مردم چند پیسه ارزش دارید. حرف مفت گفتن آسان است.

      من خودم محقق را بیشتر از امام زمان دوست دارم اما به نصر مصری که شما می گویید باور ندارم. این کارم مخالفتی با ملی گرایی ام هم ندارد. من به عنوان یک افغان به خود حق می دهم که از هر کسی که بخواهم حمایت کنم و هر کسی را که بخواهم دوست داشته باشم و هنوز هم یک شهروند این سرزمین باشیم. هر وقت هم که دادگاهی به تمام جنایت در سراسر افغانستان رسیدگی کرد محقق هم در همان دادگاه از خودش دفاع خواهد کرد. اما وقتی قاتلین هزاران نفر از ساکنین مزار، یکاولنگ، بامیان، شمالی، تخار، هرات، قندهار و به نام طالب به سهم گیری در قدرت دعوت می شوند ، سخنان شما کیمی احمقانه و طوطیوار جلوه می کنند. تلاش کن مغزت را به کار بیاندازی. تلاش کن ضعف های بشردوست را هم مرد و مردانه بگویی. من خودم او را دوست دارم اما او را برای رهبری وطن نه مناسب و نه قادر می دانم. کسی که در دنیای امروز به فکر فتح پیشاور، مشهد و پنجده باشد آیا به نظر شما اصلا سلامتی روانی دارد؟؟؟ آیا دعوت شما از هزاره ها برای حمایت از چنین آدمی خود یک نوع قبیله گرایی خام و بسیار بنیادگرایانه و جنگلی نیست؟؟؟ آیا کسی مردم فریب تر از سخنان بشردوست شما هنوز شنیده اید؟؟؟ ِآیا کسی که حتی خود را سر وقت به مناظره ای تلویزیونی رسانده نمی توان دمی تواند به مشکلات مملکتی مثل افغانستان رسیدگی کند؟؟ آیا کسی که هنوز ازدواج نتوانسته است می تواند گره از مشکلات فقیر ترین کشور دنیا باز کند؟؟؟ خود را فریب ندهید. شاید حمایت نکردن هزاره ها از یک هزاره هم دلیلی داشته باشد. شاید تمام هزاره ها فهم شان بیشتر از شما که یک نفر هستید باشد. هزاره ها نمی خواهند از کسی حمایت کنند که پیروزی اش می تواند کشور را به جهنم بحران های بی پایان سوق بدهد.

      آیا شما می توانید صادقانه در یک مقاله از سخنان و شخصیت و راه حل ها و افکار بشردوست دفاع کنید؟؟؟؟؟؟؟ اگر می توانید لطفا این کار را بکنید تا ما هم رموز نهفته در آن را بفهمیم و به او رای بدهیم. شاید بدانی که او حتی در مطبوعات غربی به " مستر بین افغانستان " مشهور است. ایا این درست که صرفا به دلیل هزاره بودن به یک لوده ای سیاسی رای داد؟؟؟

    • دوست عزیز شما همان راهی را می روید که دشمنان مردم ما رفته اند.
      مرحوم اسماعیل مبلغ که واقعا یک نابغه بود، کسانی که تحمل دیدن آن استعداد درخشان از مردم هزاره را نداشتنذ، او را دیوانه و مفسد و منحرف لقب دادند. کم نبودن کسانی که مرحوم مزاری را هم دیوانه می گفتند... و شما هم امروز همصدا با آنها داکتر رمضان بشردوست این شخصیت مورد احترام در سطح ملی را لوده سیاسی می خوانید؛ اما یک فرد بدنام را امام زمان.
      توجه داشته باشید که همواره نبوغ و جنون، قرین همدیگرند. هر نبوغ، درجه ای از جنون را با خود دارد. آدم سنت شکن و پیشرو همواره خارج از نورم های معمول و پذیرفته شده حرکت می کنند؛ که اگر چنین نباشد دیگر با من و شما فرقی ندارند.
      اگر فرض هم کنیم که بشردوست یک لوده سیاسی باشد، وقتی تمام اقوام و روشنفکران کشور ما از این لوده سیاسی به نیکی و احترام یاد می کنند، وظیفه من و تو که هم تباران بشردوست هستیم ایجاب می کند که از این سرمایه ملی به نیکی یاد کنیم.
      شاید شما معنای لوده را به درستی نمی فهمید و آن را یک واژه مثبت معنا می کنید و براساس همین تلقی ناروشن، شاید خود تان را نیز لوده خطاب کنید تا مثل بشردوست بزرگ شوید.

  • آی مردم فریب حیله های محقق را نخورید که روزگارتان تباهتر میشود.

    • آقای ارزگانی سلام و سپاس از تحلیل دقیق، عمیق و عینی شما!

      متاسفانه جامعه از هم پاشیده ما با آنکه دچار شوک ها وتکانه های که منجر به تغییرات و تحولاتی در آن گشته است ، شده و هنوز پس لرزه های شدید آن تکان ها ادامه دارد؛ اما تحولی بنیادین در طرز تفکر عمومی یا مردمی اگر نتوانم بنویسم " ملی " اتفاق نیفتاده است!

      شعار های ما همیشه " سلبی " و " احساسی " بوده ؛ امروز اکثریت قاطع مردم ما نا وابسته به اینکه متعلق به چه گروه قومی هستند از دولت فعلی و رئیس آن ناراحتی دارند و میخواهند او را خلع کنند و سلب صلاحیت کنند، اما وقتی از ایشان بپرسی در عوض کرزی کیرا میخواهند و چگونه حکومتی میخواهند جوابی که نمایانگر یک نواندیشی نوگرایی و باشد شنیده نمی شود.

      به امید آنکه برسیم به آن مرحله یی از خرد جمعی که دغدغه اصلی مان و سوال سرنوشت ساز مان چگونه باید حکومت کرد ؟ باشد نه " چه کسی باید حکومت کند "!
      ب چ

    • salam aghaye orozgani tahlil va tfsir shoma az sokot va khamoshi asatid jah talab ,omid varam hichgona tasir bar entekhabe shakhsi shayesta nadashta va mardom ba did baz va agahana ba ki na are khahim goft

      fahimi paris

    • اقای محترم ب. سی اچ

      مفکوره شما درست است ولی مهمتر اینست که تا رسیدن بان مرحله و یا گذار اگر کسی زنده ماند.

      خستگان را چو طلب باشد و قوت نبود×
      گر تو بیداد کنی شرط مروت نبود

      عجالتا باید طرز انتخاب رهبری را تصیحح کرد تا فرصت برای تحول بعدی نیز اماده گردد!!!

    • mohaghigh ham taraf darani dare ki azash himayat mikone der mo ghi khatar ham khili rahai dare ki az aon ra ha farar mikone az talib ham khili mitarse

    • سلام دوستان

      به نظر من ما باید به جای خیالپردازی و تحلیل مسایل در ذهن خود برویم از مردم بپرسیم که چرا از بشردوست حمایت نمی کنند. به این طریق ما می توانیم برای آینده تجربه هم جمع کنیم.

      در شرایطی که دولت، جامعه ای بین المللی و مردم برای مذاکره با طالبان و آوردن شان در قدرت دعا می کنند دیگر شعارهای مثل جنگسالار و ... مفهومی ندارد.

      محقق سه زن دارد. این در قوانین افغانستان کار غلطی تلقی نمی شود. در قوانین افغانستان محدودیتی برای تعداد فرزند هم وجود ندارد. زن و فرزند نداشتن هم در فرهنگ ما امتیاز به شمار نمی رود. یاد تان نرود که ما هنوز مسلمان هم هستیم.

      من شخصا و به عنوان یک هزاره که به محقق هم رای ندادم اینک به بشردوست هم رای نمی دهم. دلیلم هم این است که او را از لحاظ روانی سالم نمی دانم. آنانیکه را هم از او حمایت می کنند خیال پرداز و عقده ای می دانم و باور هم ندارم که او بیش از 2% رای را ببرد.

      ما به جای خیال پردازی باید بیاییم جامعه ای خود را بشناسیم که چرا در آن نیروهای به گفته ی شما مثل محقق حمایت می شوند.

      تشکر

  • به همه سلام،

    محترم مسیح!
    شما در اکثر درست فرموده اید، لیکن باید گفت که شما گفته اید که بشر دوست کدام برنامه مشخص ندارد؟ اگر در صحبتهای محترم بشردوست متوجه شده باشید خواهد توانست از برنامه شفاف ان اگاهی حاصل نماید به طور مثال داکتر بشر دوست فرموده است که با دزدان،جنایتکاران جنگی،ناقصان حقوق بشر و ظالمان حساب و کتاب خواهد کردو برای اعاده دموکراسی کار خواهد کرد، ایا به نظر شما این یک برنامه بزرگ و بزرگ نیست؟ ایا مردم و کشور ما دچار این پدیدهای ننگین نبوده اند و اشحاص خاین را مجازات کردن خود یک برنامه بزرگ است و اولیت دارد، تا وقتی جنایتکاران محاکمه نشوند هیچ کدام برنامه سیاسی، اقتصادی و امنیتی تدویر شده نمی تواند و چیزی که ما نیاز مبرم با ان دارم ان صلح ، ارامی، و وحدت ملی است وقتی ما دسترسی با ان پیدا کردیم متوانیم برنامه های اقتصادی و اجتماعی و غیره را در چوکات حکومت مردمی تدوین نمایم، به نظر من محترم بشردوست توانمندی اداره کشور را دارد، اگر این طور محاسبه کنیم که کرزی، احمدزی و عبدالله کدام برنامه ای دارند که مردم ما بالای ان محاسبه نمایند و حداقل اینها گفته نمی توانند که با دزدان و جنایتکاران جنگی چی خواهند کرد؟
    جلال ابادی

  • اقای مسیح ارزگانی نبشته تان چندان بد نبود و اما دو مورد اشتباه محض دران صورت گرفته است >

    اول فوتو محقق که یک خاین ملی است در پهلوی فوتو یک شخص ازاده و خدا گونه یکجا اورده اید.که البته باید نمی اوردید.

    دوم شما اقای بشر دوست را خوش باور و یا اینکه چرا رگ گو است و یا هم فاقد استراتیژی قلمداد نموده اید که بکلی غلط و نادرست است. زیرا

    اساس هر استراتیژی تقوا و ترس از خدا است و استراتیژی را میتوان کاپی و یا با اندک اندیشه ایجاد و بروی کاغذ اورد و اگر تقوا نباشد استراتیژی جز یک پاره کاغذی بیش نخواهد بود ایا اینطور نیست و ایا عقل سلیم اینطور حکم نمی کند؟؟؟

    ایا بهترین استراتیژی درین مقطع زمانی بنظر شما تطبیق قانون و حفظ مال بیت المال نیست یا شما بهشت خداوند را میخواهید همین فردا در افغانستان بوجود اورید نه جانم این مفکوره و استراتیژی خیالی درین دنیا امکان پذیر نیست اصلا این خوشباوریست و نه ادعاهای جناب بشر دوست؟؟؟

    این گزافه گویی های که کرزی و عبداله و غنی احمدزی میکنند یک استراتیژی عملی نیست هیچگونه جنبه عملی ندارد چون دران اساس تقوا مطرح نیست چطور یک ساختمان به بزرگی یک اسمان خراش بدون اساس میخواهید بنا کرد اینوع اظهارات جز بازی با کلمات چیزی دیگری نمی تواند باشد بان اعتماد نکنید و بازی نخورید.

    ملت که ریس جمهور و پارلمان خاین و دروغگو داشته باشد و کسی نباشد که حداقل نواقص و معایب مسولین را با زبان بر ملا کند بر حال ان ملت باید خون گریست ولی بشر دوست با اظهارات صادقانه اش این را برای ما بیان میکند که در افغانستان هنوز ابر مردانی استند که شهامت اظهار همچو نواقصات را دارند و لذا امیدی است تا با کمک و انتخاب مردمی به یک افغانستان نوین و قوی در منطقه و جهان در اینده نزدیک یکبار دیگراندیشید.

    یک موضوع نباید فراموش شود که دیگر دوران معجزه و نزول جبریل و میکایل گذشته بلکه دوران دوران تصامیم وجدانی عقلانی و یا نهایت ان عزراییلی و اسرافیلی است!!!

    و اقای بشر دوست نهایت همت خود را بکار گماشته است که هیچ کاندیدی بان امکانات چنان نکرده و نمیکرد ولی در نهایت انتخاب و تصمیم درست به دست مردم افغانستان است که چگونه برای سرنوشت اینده شان قدم پیش میگذارند< یعنی نباید همه را از یک شخص انتظار داشت.

    و خوب است که میزان خوش باوری را بعدا محک زد که کی زیاد خوش باور است اقای بشر دوست پشت پا زده به همه چیز دنیا و یا مردم ساده اندیش و بیچاره افغانستان زمین!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    گویند سنگ لعل شود در مقام صبر×
    آری شود ولیک به خون جگر شود

  • درود بر شما آقا ارزگانی !

    به شما می‌‌گویند تحلیلگر خوب .

    ۳،۱۴۱۵۹*(رویش + امیری + غرجی + فکرت + هدایت + فراسو + و همینطور چند نفر چرت و پرت دیگر ) = تحلیلگران شار علی‌ آباد + سر میدانی ، علمدار رود ، کویته پاکستان .

  • maseh,urozgani man ham ta jae ba tu ham nazaram ama faramosh nakonem ki mordum hazara dar sare do rahy gharar darand,baanki maseh afghani(bashardost)ra as jan wa dill dost darand ham namitawanan ba au ray bedehand chon ki mardom medanan ki hata ba taqalob ham ki shoda amrika wa donyaye qarb joloye shakhzy agah chon bashardost ra megirad wa hej waqt tarafdare yak dowlati taraqi khah ki (maseh afghani)dar rasesh bashad nestand au waqt banasar shuma chi khahat shod au waqt hazaraha ham as ergha memanat wa ham as audud!

  • سلام بر نویسنده خوش قلم و بصیر این مقاله!
    به نظر من جالب ترین بخش مقاله آن قسمتی است که می گوید خیلی ها به دلیل نیازهای مادی و معیشتی دور محقق حلقه زدند و چون این نیازها را در کمباین بشردوست نیافتند، دور او را خالی کردند. این نکته بسیار جالب و دقیق است. امروزه هم داستان همیطور است. شما ببنید که آدم های چون یاسا، معلم عزیز، غرجی، جعفر مهدوی، علی امیری، اسد اله احمدی (بودا) جواد سلطانی و امثال آنها امروزه از ملازمان رکاب محقق هستند و از کیسه محقق ارتزاق می کنند. در حالی که این جماعت خود را روشنفکران جامعه هزاره می دانند. براستی اگر اینان روشنفکر هسند، روشنفکری را چه رابطه و نسبتی با جنگ سالاری و پهلوانی است؟ روشنفکر باید مانند ابوذر با استخوان شتر بر فرق قصابان و جلادانی چون محقق بکوبد نه اینکه کاسه لیس محقق شود. با اینکه هیچ سنخیتی بین اصحاب جمهوری سکوت و محقق وجود ندارد و اینها روشنفکر هستند و محقق یک پهلوان جنگ سالار؛ اما درعین حال آنها از ملازمان رکاب محقق هستند. چرا چنین است؟ جوابش را در این نبشته می یابید که آنان برای تأمین معیشت و ادامه حیات به کمک ها و صله و انعام محقق و محقق ها نیازمند هستند.
    آنکه شیران را کند روبه مزاج
    احتیاج است اجتیاج است احتیاج

    • سلام جناب داکتر صاحب طاهرفروتن

      نمیدانم هدف تان از کدام ابوذر روشنفکر است؟ اگر از ابوذر پاطو باشد که وی روشنفکر نبود واز جمله ارتجاع سیاه خط امام خمینی و جاسوس ایران بود که ده ها روشنفکران منطقه خودت و قره باغ را بکام مرگ سپرد که هنوز نتایج ان در ولسوالی ما باقیست یعنی اخطلافات هزاره و پشتون. ایا قتل حاجی معلم و رفقایش را در داخل مسجد و کشتار بیرحمانه و راکت باران خانه های پشتون را در قره باغ وهمچنان جنگهای غرب کابل را از جمله قهرمانی ها و روشنفکری اقای ابوذر میدانید؟ تعجب است!!!

    • جناب شیر اول بخوان بعدآ امضاء کن.اشاره داکتر فروتن به یکی از یاران حضرت محمد و حضرت علی است که به نام ابوذز مشهور بوده و به خاطر اسلام مبارزات و قهرمانی های زیاد از خود به یادگار گذاشته است.

    • اگر واقعا هدف داکتر صاحب فروتن از ابوذر که یارحضرت محمد و حضرت علی که پس از فتح قبيله « بنی قريظه » به همراه ساير لشکران اسلام بيش از 700 نفر تا 900 نفر از مردان قبيله را در مقابل گودالهای که از پيش کنده شده بود سرزد، یاور کسی که در يک روز، 2500 نفر از خاندان « ازد» را سر بريد، به نحوی که کسی زنده نماند تا ديگری را دلداری دهد، جنگی به نام نهروان بين خوارج و لشکر علی درگرفت که در طی آن تعداد زيادی از خوارج بوسيله لشکر امام علی از دم تيغ گذشتند که هزاران جسد از خوارج زمين را پوشانده بود. یار علی که در نبردی بنام « ليله الحرير» چيزی بالغ بر 500 تا 900 نفر را کشت و همچنان همین ابوذر به دستورعلی بالای عبدلله خرزمی با 70 نفر از همراهانش که از بيم جان خویش به دژی پناه برد ، دژ را به آتش کشيد که در جريان آن تمامی اين افراد زنده زنده در آتش سوختند؛ بطوری که بوی گوشت بريان شده اين انسانهای نگون بخت در هوا پخش و مردم را آزار داد باشد و ویرا ، روشنفکر و مبارز خطاب نمائید بخاطریکه همین قسم قهرمانی ها را از خود بیادگار گذاشته، پس هزار تعجب بر این داکتر صاحب!! اگر ابوذر استخوان شتر را بر فرق علی میزد درانصورت مستحق تحسین بود نه که سر یک قصاب مظلوم و غریب را بااستخوان شتر بشکند و لقب قهرمانی را کسب نمائید. شاد و قهرمان پرور باشی داکتر صاحب.

    • درود بر جناب قره باغی.
      با اینکه اطلاعات بس ذی قیمت و دقیق در مورد ابوذر غفاری ارائه کرده اید؛ اما باز هم یک بی دقت کوچک در نظر دوم تان باعث سوء برداشت شده است.و آن اینکه ابوذر با استخوان پای شتر بر فرق حاکم و خلیفه وقت (عثمان ابن عفان) کوبید نه بر فرق یک قصاب بیچاره. از آنجا که روشنفکر باید وجدان بیدار جامعه و زبان اعتراض آنها به ستم و استبداد حاکمان باشد، لذا این عمل ابوذر بعنوان یک نماد و نمونه ای از اعتراض و تسلیم ناپذیری و افشاگری در تاریخ ماندگار شده است. اما اینکه چرا بر فرق علی نکوبید زیرا ابوذر در عصر خلافت علی زنده نبود و پیش از آن در تبعیدگاه ربذه جان داده بود.

  • salam be aghaye masih nazarate shoma qabele qabol wali shoma nabayad ba leh kardane yek nafar kasi digar ra bala bebarid dar tosifate bashardust hich shaki nist wali dar moreda aghaye mohaqae ham shoma bayad darj mekardid ke ishan ham dar kenare ostad bozorge shahid mazari bodand va haminha bodand ke shoma hastid va name hazara sarboland hast dar tarikhe dunya marsom hast ke hichkas be khata nabode wali inke az qome khod be qome khod in chenin tohmatat ke bayad shoma va ma inha ra rad konim ra benevisad ta digaran ham bavar konand kodam tarafdarane ya ham qome jallad masood in kar ra ba kandidatori khod mekonam ke shoma kardid agr dar hamin dore bazham aghaye mohaqeq namzad meshod shoma baz ham in chezha mineveshtid khodetan va vojdanetan qazi va digaran pas beyaeid in fetnehara ke digaran be ma tahmil kardand dor berizim va chehrehaye khod ra ba dide ehteram bengarim ba tashakor man ham megam faqat bashar dust

  • در کل فرمایشات ارزگانی درست میباشد اما در مورد ناقص بودن برنامه اقتصادئ بشردوست و سایر خورده گیری ها در مورد وی با ایشان موافق نیستم چرا که در مجموع هیچ برنامه ی اقتصادئ در دنیا، کامل و بی عیب نیست خصوصا در میان نامزد های انتخابات ریاست جمهورئ افغانستان، بعضی ها حتی حرف زدن عادئ خود را بلد نیستند چه رسد به داشتن یک راهبر مشخص اقتصادی. علاوه بر این در میان نامزد های مطرح، هیچ یک همانند بشردوست راهبرد و برنامه ی شفاف و روشنی ندارد. حتی احمدزی که خود را مغز متفکر اقتصادی در دنیا میداند، نیز چیزی برای گفتن ندارد و دلیل عمده اش همانا وجدان ناپاک و نیت شوم آنهاست.

    مهمترین تفاوت بشردوست با سایرین در این است که بشردوست، مرد عمل است و دیگران همه گی دروغ گو هستند. دلیلش نیز بسیار روشن و واضح است: کدام یک از نامزد های مطرح در انتخابات کنونی، در امتحان ناکام نشده است؟

    احمدزی را با درنظرداشت فعالیت هایش در 8 سال گذشته، بدون شک میتوان، ملاعمر ثانی نامید. عبدالله را که همه با در نظرداشت چند سال حضورش در کابینه ی کرزی میشناسند. خود جناب کرزی را که همه میدانند، چه گونه شخصیتیست. و سایرین که اصلاً ارزش بحث را ندارند. پس بهترین انتخاب بشردوست است.

    تُند گویی های بشردوست نیز ریشه در تبلیغات و شایعه پراگنی های همین خائنین ملی دارد. اکثریت نامزد های کنونی با آنکه علنی و در مقابل دوربین سعی میکنند تا خودسانسوری کنند، اما در حقیقت داکتر بشردوست را دیوانه خطاب میکنند. همین آقای ثابت بار ها بشردوست را دیوانه و مجنون خطاب نمود است و گذشته از آن احمدزی و عبدالله و کرزی همه گی به همین باور بوده ولی مانند منافقین این تهمت را در پشت صحنه بیان میکنند.

    از قدیم گفته اند، "آب گرم، سزای قروت". به زبان دزدان، جنایتکاران و دروغ گویان بشردوست خوب میفهمد.

    بشردوست برنده است ولو که غربی ها وی را بازنده اعلان کنند. 

  • ارزگانی صاحب قلم بدستان ما هم این عیب را دارند که سر عقل نمی آید همان عقده گشائی سابق حزبی را دامن می زند ولو یک موضوع یا یک محور به نفع مردم ما هم باشد باز هم از لجاجت دست بردار نیستیم که خود عالی جناب هم از ان دسته به نظر می رسی. سر عقل باشی

    • سلام آقای تحلیل گر و نیمه روشنفکر آقای ارزگانی!

      نظرات شما در باره انتخابات تا حدی یک تحلیل است که برای همه معلوم و مشخص است. نیاز به تعریف ندارد. گفته های شما در بعضی موارد درست و در بعضی موارد فقط خواسته اید قلم زنی تان را به نمایش بگذارید. شما مشکلات را به خوبی بدون زحمت در میابید. این نتنها شما هستید آنانیکه که مثل شما حوزه را خوانده اند و بعد ترک کرده اند و پا به عالم سیاست و روشنفکری زده اند! این برای ما جالب است زمانی شما مطابق حدیث و روایات و خواب دیدن این و آن صحبت میکردید . آفتاب ، مرکز و قبله حاجات شما مقام معظم رهبری و ولایت فقیه بود و سالها شهریه خور جمهوری نا اسلامی بودید. آنوقت چرا از این مسایل صحبت نمی کردید؟

      در ارتباط به جنگ سالاری ، پهلوانی ،جنگ های داخلی ... شما روشنفکر عزیز چرا از عبدالرحمن که %62 مردم را قتل کرد صحبت نمی کنید که آمده سران مردم هزاره مثل محقق و دیگران را نشانه میگیرید؟ بنظر من اگر جنگ سالاران ( که به نظر من مدافعین واقعی مردم در مقابل ظلم و بی عدالتی ) بوده اند تا جنگ سالار و یا شریک در جنگهای داخلی... آیا جنگهای داخلی را هزاره ها استاد مزاری یا مححق آغاز نمودند یا دیگران بر ما تحمیل کردند؟؟؟؟
      انتقادات و تحلیل تان در باره موضع گیری های نا مناسب و مضحک مححق از جمله معاونت سیاف درست است. اما تحلیل تان در مورد آغاز جنگهای داخلی و ستم ملی به اندازه یک فرد عادی هم نمی ارزد. ثانیاٌ شما های که آخرین و بالاترین مرجع حلال مشکلات و نیاز های فکری تان مفام معظم رهبری ولایت فقیه و چند کتاب مذهبی است چرا همان راه را نمی روید که میایید از سیستم دموکراسی،جمهوریت، انتخابات،روشنفکری... صحبت می کنید. شمایان همیشه از مشکلات و نواقص زودتر و بیشتر از دیگران صحبت می کنید اما هیچگاه راه حل و برنامه منظم ندارید. با آن فلسفه های خیالی و مجازی تان تا بحال در طول چهارده قرن کاری های ساده مثل آوردن برق،سیستم آبیاری،شغل واشتغال،سیستم صحی و درمانی، ایجاد مکاتب .... نتوانسته اید بعد از این هم ما از شما توقع نداریم شما فقط و فقط به درد سفسطه و فلسفه ناف به پایین می خورید و بس.

      و یا این که دل تان را به چند صفحه کاغذ سیاه کردن خوش کنید. اما هیچگاه راه حل مناسب واقعی و عملی برای جامعه نداشته و ندارید. بلکه مذهب و قلم را تبدیل به منبع روزی نموده و لقمه نان خورده و روز تان را سیا ه و سفید می کنید. از برنامه نداشتن رمضان بشردوست که بگذریم خود تان چه برنامه دارید یا می خواهید باز حدیث را بیان نموده و بخت سیاه ما را یک شبه تبدیل به سفیدی و خوشبختی نمایید. هزاره ها و اقلیت ها همیشه در افغانستان قربانی و جنگ سالاران و نژاد گرایان کور دل که در مقابل خلقت خداوند بر خواسته اند بوده اند تا به طبع شما جنگ سالار و در گیر جنگهای داخلی....

      نیم ملا دشمن ایمان نیم طبیب دشمن جان امیدوارم که از برکت دعای مقام معظم رهبری محروم نمانید. توصیه من برایتان اینست که از یک طرف جوی راه بروید یا ملا قم باشید و یا روشنفکر دانشگاهی

      دوستدار شما عزیزان

    • سلام بر ندای من.
      ذکر چند نکته:
      1) بنده یک طلبه بوده ام و هم چنان هستم. آمده ام که دین و آیینم را بشناسم. آیا به نظر شما دانستن و شناختن جرم است؟ بر خلاف نظر شما، بنده طلبگی را رها نکرده و به کوچه روشنفکری نزده ام. هم نیمه روشنفکرم و هم اندکی دانشگاهی و هم طلبه تمام عیار.
      2)شما باید اینقدر اطلاع داشته باشید که شهریه یا معاش ماهانه طلاب توسط مراجع تقلید در قم و نجف پرداخت می شود و ارتباطی با جمهوری اسلامی و سیاست ندارد.
      3)به نظر شما اشکالی دارد که آدم هم طلبه و کارشناس دین خود باشد و هم روشنفکر و در عین حال یک دانش آموخته دانشگاه؟ شما اگر کدام تضادی میان این سه مقوله می بینید بیان کنید تا هم آگاه شویم.
      4)اثبات شی نفی ماعدا نمی کند. اگر از جنگ سالارانن هزاره سخن می گوییم هیچگاه به معنای تطهیر و برائت عبد الرحمان و امثال او نیست.
      5) من در کجای این نبشته از آغازگر جنگ داخلی سخن گفته ام که شما مدعی شده اید من هزاره ها را آغازگر جنگ معرفی کرده ام؟ اصلا هیچ سخنی در اینجا از آغازگر جنگ نیست.

  • اقای مسیح ارزگانی سلام برشما و تمامی خواننده گان کابلپرس باد!

    عزیزم قصاوت تان در باره خلیلی، محقیق و بشردوست درست بود اما نمیدانم چطور نوک قلمت در قسمت سلطانعلی کشتمند و خانم سیماثمریکدفعه ای شکست،یا خودت تکمه ستند بای را فشار دادی بهر صورت نباید جنایات کشتمند را اینقدرزود فراموش میکردی، وی همانقدر دستش در خون شهدا و تخریب افغانستان رنگین است که از دیگر رهبران حزب خلق وپرچم و وطن بوده. اخر من برایت میفهمانم که وی بیشتر از یکدهه صدراعظم و به خاطر که خوبتر بفهمید د مشرانووزیربود. همه جنایات و قتل عام، اعدام ها، امظاٍ پروتوکل های وطن فروشی، بمباردمان های قصبه و دهات، قتل عام همه روشنفکران و ریشسفیدان، چیز فهمان خلاصه کسانیکه چند لحظه از عمرعزیز خویش را در صنوف و مکاتیب سپری کرده بودند و کمی خوب را از بد تمیز داده میتوانستند متاسفانه دردوران صدارت وی یادر زندان ها پوسیدند و یا تیرباران شدند ویاهم در کوه ها ودره ها از هواپیما سر به زیر و نابود شدند. بطور نمونه قتل عام 1200نفر بیگناه یکاولنگ و پنجاب را که به قومانده سید لم لم به مرکز ولایت بامیان امده بودند و درپیش چشمم ودرقریه خودم توسط این خائینن دربامیان دستگیرودرمحضرعام در پیشروی بودا توسط سید دادوود مصباح رفیق و همرزم کشتمند و نبیزاده اعدام گردیدند را یاداور میشوم. شایدبگویداین افراد معمولی بودند و چندان ارزش زنده ماندن را نداشتند و خوب شد که مردند.

    راستی شاید از سرنویشت بیش از شصت نفر از اینجنیران، معلمین، داکتران، مامورین عالیرتبه به شمول سارنوالان ورئیسان اداری و مستوفی ولایت بامیان در سال 1363 دستگیر، یک تعداد شان به جوغه دار و یکتعداد شان بیش از ده ها سال را در زندانهای پلچرخی و ششدرک توسط همین اقایان به اصطلاح انقلابی سرخ و عبدالواحد روستا والی وقت فرستاده شدند بیخبر نبوده باشید به خاطریکه از منطقه شما یعنی ارزگان چندان فاصیله نداشت. اگر وجدانا خبر بوده و خودرا به کوچه حسن چپ میزنید واقعا نا جوانی است.

    حالا مظلومک وعاجزک دیگری را که عبارت از داکتر سیما ثمر باشد به شما یادهانی مینمایم، خانم سیما ثمربعدازفراغت یک درمانگاه ساده در ولسوالی جاغوری داشت واز سیاست چندان خبری نداشت اما به زودترین فرصت و بسیار به سادگی بدام سازمان رهائی افتاد و به خانه های تیمی پاکستان منتقل گردید که مدت بیش از سه سال تمام شاگرد لیلا وداکترفیض احمد فیض بود شب و روز با وی خون جگر خورد تا وی را به ثمررساند، بعدا رهبری بخش کویته را بوی سپرد و ظاهرا ریس شفاخانه راوا در کویته گردید وچندین بار بحیث سخنگوی راوا در اروپا و امریکا سفر نمود. سازمان رهائی ویرا در داخل منطقه نیز با ساختن مکاتب و شفاخانه ها تاتوانست خوب معرفی کرد که ازانجمله شفاخانه مرکز جاغوری با هزینه هنگفت سازمان رهائی و راوا تعمیرگردید. اما متاسفانه که از زیر پلو ملی برامد و خانم ثمر با حزب اسلامی گلبدین راکتیار به قوماندانی اخند سلمان و باشی حبیب در منطقه پیوست و جبهه حزب اسلامی را بنام پایگاه سازمان رهائی قلمداد کرده هرچه در توان سازمان راوا ورهائی بود از حزب اسلامی دریغ نکرد حتی طرح ترور چندین نفر از جوانان و شخصیت های سازمان رهائی را درمنطقه توسط اخند سلمان به اجراگذاشت تا توانست راه خود را زیر چپن عبدالعلی مزاری باز نمائید و به سطح رهبری حزب وحدت برسد ودر پهلو همین خائین وجنایتکارجنگی چون خلیلی و محقیق که شما اشاره کردید بنشند و جنگهای کابل را رهبری نمائید. پس قضاوت بدست مبارک شما که این هردو را از جمله خائینین بحساب میاورید ویا مهر برائت به پیشانه انان کوبیده درلست مظلومین اضافه مینماید. اختیار بدست بختیار.
    مسلم بامیانی

    • محترم بامیانی درود بر شما.
      نظرات تان دقیق و متین است؛ اما اگر دقت کرده باشید، در آن اشاره کوتاه به کشتمند و سیما ثمر هیچگونه تأیید و یا نقدی نسبت به سوابق آنها صورت نگرفته است. اصلا موضوع سوابق آنها نفیاً و اثباتاً در دستور کار این نبشته قرار ندارد. هیچگاه نگفته ایم کشتمند شریک جرم حکومت خلقی نیست و خلقی ها جنایت نکرده اند. تمام نمونه هایی را که شمااز جنایات خلقیان اشاره کرده اید درست است. هم چنین سوابق خانم سیما ثمر را ما نه تأیید کرده ایم و نه رد. تنها اشاره من به این دو چهره این بوده است که آنان اگر به جایی و یا مقامی رسیده اند، بر اثر زحمات و توانایی های فردی شان بوده، نه به عنوان سهم و نصیب مردم هزاره. اما خلیلی و محقق هموار تیکه دار سهم هزاره ها در قدرت هستند. آن اشاره کوتاه به کشتمند و خانم ثمر صرفاً از این زاویه دید بوده است و هیچگاه به معنای رد یا تأیید سوابق آنها نیست.

  • تا چند روز پیش که محقق حمایت خودرا از کرزی اعلان نکرده بود او شخص عاقل و قهرمان و.............بود حالا که با کرزی یکجا شده هر نامی را(جنایتکار، و..............) به خود گرفته.

  • آدم های بزرگ تاریخ، آنهایی که نقطه هایی عطفی بوده اند در سرنوشت ملتها اغلب کما بیش عادت ها و نهادهای جامعه های خویش را در هم شکسته اند و چشم انداز جدید را ترسیم کرده اند. آقای بشر دوست هم این ویژگی هارا دارد که او و عملکردهایش نامتعارفند و خرق همه ای آنچیزهایی که مردم افغانستان به آنها خو گرفته اند. عزم ، پشتکار و فراست او به اثبات خواهد رساند که آیا او یک شخصی خواهد بود که پایه گذار جنبش نوین مردمی در افغانستان به حساب آید یانه. خط بشر دوست گرد هیچ قوم خاصی نمی چرخد بلکه افغانستان گیر است این یک پدیده ای ناشناخته در فرهنگ سیاسی افغانستان است. تا هنوز هیچ سیاست مداری نبوده است که اینگونه افغان یا افغانستانی باشد پیش از آن که یک هزاره یا پشتون و یا........باشد. یکی از علت های اساسی بی مهری مردم و روشنفکران مردم هزاره به بشر دوست نیز همین است. شعار های حماسی- قومی بیشتر مردم را جذب میکند لذا وقت کار دارد تا مردم به واقعیت های همه گیری که بشر دوست به آنها اشاره می کند خو بگیرند یا به آنها پی ببرند. از جانب دیگر نباید انتظار داشت که تا کسی آمد فریاد عدالت خواهی و حق مردم و این چیزهارا سرداد همه ای روشن فکران نیز پشت او قطار شوند به خاطر ی که با او هم تبارند. روشنفکران دغدغه های خاص خود را دارند و در این کار حق با آنهاست، چون حتی اگر آنها بر اساس یافته های تجربی و فکری خویش بسنجند بشر دوست بعضی علایمی را از خود بروز می دهد که بالقوه خطرناکند. نباید از یاد برد که بسیاری از کژی های کمر شکن تاریخ بر بنیاد آرزو ها و خواست های راست و درست بنا شده اند. بطور مثال نگر بشر دوست در مورد مخالفانش تا اندازه زیاد تندروانه و دیگر نپذیرانه است که اگر واقعن ادامه یابد و بشر دوست روزی به قدرت رسد میتواند از خاستگاه حق مردم و منافع مردم و نمیدانم چه و چه همه ای مخالفان خودرا سر به نیست کند. از اینجاست که نقد و مخالفت روشن فکران یک امر بایسته است. در این میان باید فرق گذاشت میان یک نقد منصفانه و علمی که همه ای جنبه های موضوع را برجسته میسازد و نقدهای غرضمند و سیاسی( مثل آنچه که علی امیری در جمهوری سکوت زیر عنوان پدیده ای بشردوست به نشر رسانده بود). نقد سیاسی کوشش می کند که با توسل به شگرد های مختلف و ظرفیت های زبانی جنبه های منفی موضوع مورد نقد را تا می تواند بر جسته سازد بدون هیچ نوع اشاره به چیزهای مثبت.
    بحران افغانستان یک لکه ای ننگی است به پیشانی همه ای آنهایی که سر دانش و سیاست می تکانند اما کاری به نفع مردم نمیکنند، چنانچه این بحران زخمی است بر جگر و خاریست درگلوی هر افغان مخصوصن آنهایی که در چار گوشه عالم به خاطر افغان بودنشان زجر می بینند طعنه می کشند. کشور نداشتن سخت است و بی هویتی و سرگردانی سختتر از آن و کوشش بشر دوست آغازیست که حل این مشکلات را برای همه ای افغانها هدف قرار داده است. بشر دوست از هر نظر چه دربین هزاره ها و چه دربین غیر هزاره های یک چهره جدید است و امید وارم حرکتی را که او آغاز کرده حتی در صورت شکستش در انتخابات پیش رو ادامه یابد.

  • موقف جامعه­ی هزاره در انتخابات ریاست جمهوری دوم با سؤالات و پیچیدگی­های مواجه است که از کنار آن به سادگی نمی­توان گذشت. هزاره­ها به عنوان یک مجموعه­ی توانمند و اقلیت قابل توجه، شرایط ویژه­ای دارد که عدم اعتماد ملی در افغانستان، این مجموعه را در شرایط ویژه­ای قرار می­دهد. در پی همین بی اعتمادی همگانی و هویت­جویی هزاره­ها گفتمانی در دل این جامعه رشد یافت که عدالت­خواهی در اساسنامه­ی همه­ی احزاب ریز و درشت این قوم، به یک آرمان مشترک درآمده بود که اوج این آرمان­خواهی و صحنه­ی اجرای در دهه­ی هفتاد پس از سقوط رژیم کمونیستی و نا دیده انگاشته شدن این مجموعه از سوی تفکر تمامت­خواه هفتگانه­ی پیشاور نشین بود. هویت­جویی و عدالت­خواهی در این دوره محوری­ترین شعار بخش مهمی از فعالان سیاسی جامعه­ی ما قرار گرفت.

    این گفتمان و اندیشه در آغاز، برای سیاستمداران، به عنوان تاکتیکی برای رسیدن به قدرت نگاه می­شد، که طرد بخش مهمی از جامعه­ی هزاره، با همین شعار، این برداشت را تایید می­کند. اما به مرور زمان تفکر هویت­جویی و عدالت­خواهی راهش را از سیاست زدگی جدا کرد و به عنوان گفتمان غالب جامعه­ی هزاره درامد. تا چند ماه گذشته چنین برداشتی از دور از واقعیت به نظر نمی­رسید. با گرم شدن تنور انتخابات و معاملات انتخاباتی، این برداشت دچار مشکل شده و پرسش­های جدی در جامعه برانگیخته است! این خامه­ی خام اندیش نتوانست از کنار این پرسش­ها بگذرد و نخواهد احتمالات را بررسی کند. این قلم در صدد است همه­ی احتمالات را از نظر دور ندارد و به کمک شما نخبگان فهیم؛ پادسخنی بر آن بیابد.

    پرسش­های اساسی این نوشتار

    1. آیا گفتمان عدالت­خواهی و دفاع از هزاره­ها، یک استراتژی است یا تاکتیک مقطعی برای منافع شخصی؟

    2. آیا گفتمان عدالت­خواهی، تنها در کنار پشتون­ها قابل اجرا است؟

    3. هزاره چه مفهومی دارد؟

    4. آیا هزاره­گراها دروغ می­گویند؟

    5. آیا بشر دوست دیوانه است؟
    .....ادامه در اینجا بخوانید http://www.jameahnew.blogfa.com/

  • با سلام و احترام خدمت حضرت مسیح !
    فکر کنم خوب است که انسان در یک ایین استوار بماند. باا ندک بادی اینسو و انسو نغلطد.

  • ba slam
    bndh moharmali hstm taainrozalakh mndh kabulpersbodm oh azainbh bad dost ndarm kh kabulpers rah bhbinm khodahafz kabulpers

  • آقای داکتر ارزگانی صاحب! شما در اینجا از اتحاد سیاسی و مصلحتی استاد محقق با استاد سیاف انتقاد نموده و آن را از معایب استاد محقق برشمارده اید، اما یاد تان رفته که شما خود تان در انتخابات گذشته معاون دوم احمدشاه احمدزی معاون استاد سیاف بودید. چطور است که رأی دادن به سیاف بد است اما معاون شدن خوب!

    • سلام عزيزان!‏

      خوب است که دوستان نظرات شان را درباره ي شخصيت هاي ‏خودشان داشتند. من در مطلبي از آقاي علي داد خواندم که من به ‏بشر دوست احترام دارم اما از سويي اورا ديوانه مي خواند.‏
      درجايي گفته کسي که زن ندارد مي تواند رهبر و رييس جمهور ‏کشور باشد؟
      زندگي شخصي از زندگي سياسي به نظر بنده تفاوت دارد يک ‏سياست مدار مي تواند خيلي در رفاه و آسايش زندگي کند اگر ‏اقتصادش بتواند ياريش کند و ياگوشه ي غربت اختيار کردن هم ‏زندگي شخصي يک فرد است اما در صحنه سياسي مجرد بودن ‏ومتأهل بودن به نظر من معيار نيست چرا که اگر چنين معيار را ‏درنظر بگيريم نامردان و خاينين تاريخ خيلي زن زياد داشته اند.‏
      اگر به زندگي آقاي محقق نظر اندازيم از بعد خانوادگي درست ‏چون اوهم چهار زن دارد سياست مدار خوبيست.‏
      اينکه يک معيار درست نيست برادر عزيزم، از طرفي ضد نقيض ‏نوشتن يک مطلب به عنوان نظر يا جوابيه از يک طرف حرف ‏احترام و از سويي ديگر ديوانه خواندن يک فرد کاريست که يک ‏انسان آگاه نمي کند.‏
      دوست عزيز تو که محقق را بيشتر از امام زمان دوست داري کار ‏خوبي است ممکن آن معياري که در نزد تو پسنديده است اودارد.‏
      اما به نظر بنده يک انسان فريب کار وخيلي ماهر است چون او مي ‏تواند نياز مردم و بازي بااحساسات مردم را خوب درک کند و ‏مطابق به اميال و آرزو هاي خودش از آن بهر برداري کند.‏
      يکي از اين موارد قضيه سال گذشته بهسود است بعد از آتش بس ‏و مقاومت مردمي در منطقه اين آقا دست به تظاهرات زد و مدتي ‏هم دور از نظر رسانه ها غذا خورد و اسمش را تحصن گذاشت.‏
      اين آقا در تلويزيون افغان به جوابي سوالي که چرا در هنگام ‏جنگ با سياف کنار نيامد در حاليکه او يک فرد مطرح حزب ‏وحدت اسلامي هم بود؟‏
      گفت: در آن زمان من نفر چهل و چندم حزب وحدت بودم.‏
      برداشت من از اين جواب قسمي است که اين آقا مي خواهد اين ‏را بگويد اگر من بجايي مزاري قهرمان بودم نمي جنگيدم.‏
      در حاليکه مردم ما شاهد است که سياف بار ها بادوستانش مردم ‏مارا مورد حمله قرار داد نه اينکه هزاره ها با او سر جنگ را گرفته ‏باشند. اما دفاع حق مردم بود و دفاع کردند و مشت آهنين به دهان ‏سياف و دستيارانش زدند.‏
      دوست عزيز خوب است اگر کمي دقيق فکر کنيم اگر فردا ما ‏محقق را نداشته باشيم با پس کي رهبر مردم خواهد بود؟‏
      آيا محقق تا هنوز چند جوان هزاره را توسط دولت يا از پول و ‏شناخت خودش به خارج از افغانستان براي تحصيل فرستاده است؟
      در داخل همه از لياقت شان در دانشگاه ها قبول شده اند که افتخار ‏همه ي ما هستند. ‏
      بعد از خودش براي ملت ما شخصيت سازي کرده اند يا خير؟
      در يک کلام محقق غير از خودش به هيچ کس و چيزي فکر نمي ‏کند و اين به همگان معلوم است.‏

      ‏ ‏

  • بر اساس آخرین نتایج اعلام شده از آرای مردم فهیم جاغوری در سایت اطلاع رسانی جاغوری، داکتر رمضان بشردوست نزدیک به 51 هزار رأی و کرزی حدود 3800 رأی. آفرین بر مردم فهیم و بصیر جاغوری. یک بار دیگر شکست و تلخ کامی بزرگ نصیب استاد محقق و خلیلی و مزد بگیران شان در لیسه معرفت و سایت جموری سکوت گردید. یک بار در قضیه قانون احوال معلوم شد که کسی به اذان این ارازل و اوباش نماز نمی خوانند و اینها نتوانستند که 100 نفر را در راهپیمایی بر ضد قانون مذکور جمع کنند. یک بار در این انتخابات مردم ما نشان دادند که به سم پاشی های کاسه لیسان محقق و خلیلی مانند معلم عزیز و اسد الله احمدی و امیری و دگر یادگاران فرهنگ و ادبیات علمداررود کویته، ارزشی قائل نیستند. اینان بسیار تلاش کردند که داکتر بشردوست را دیوانه و فاقد تعادل روانی معرفی کنند؛ در حالی که در انتخابات پیشین از پا دو های محقق بودند. و حالا این میزان بالای آرای محقق در میان هزاره ها، شکست و تلخ کامی دیگری برای جیره خواران محقق خواهد بود. حالا این قلم به مزدهای محقق باید پاسخ دهند که آیا مردم هزاره هم دیوانه هستند که یه یک دیوانه و فاقد تعادل روانی رأی می دهند؟

    • یاسین جان

      تشکر از اینکه مردم جاغوری را فهیم معرفی کردید. کار به خلیلی (خللی) و معاون سیاف آقای تیکه دار جهاد و هزاره محقق ندارم .ولی دوست عزیز حق ندارید که معلم عزیزایکه نخواسته وارد معامله و جانبداری شود بکوبید. صد افسوس از شما مردم که دوستی تان مثل پولیس های رشوتخور پاکستان واری است و دوستی های تان یکروزه و سطحی..... زود عاشق و جان باخته میشین و زود هم پشیمان و سر خورده.

      کوشش کنید همه روشنفکران و معملمین فداکار مثل معلم عزیز ودیگران را کوبیده حق و ناحق رسوا کنید، دوستان خوش می شوند!!. وقتی هیچ کس نماند باز آغا جان یکدانه و دردانه همراه سیاسر محترمه تان تمام مشکلات مردم هزاره و دیگران را حل کنید و یا اینکه از آقای محسنی فتوا بگیرید و یا از مرجع تقلید و مقام معظم آقای یکدسته استفتاء نمایید و یا منتظر سید مهدی باشید تا این همه مشکلات شما را یک شبه حل وفصل نموده دنیا و آخرت تان گل و گلزار شود!!!

      کوشش کنید که برای این ملت بیچاره کسی باقی نمانید چون ما مردم دشمن کم دارید این که شما کمک شوید عین لطف ، محبت و دانایی شماست!!! لطفاٌ قبل از اظهار نظر فکر کنید بهتر است....

      احمد خان آسترلیا

Kabul Press is the most read news and discussion website from Afghanistan. Our sources provide breaking news stories and images focusing on human rights, freedom of speech and good government issues. We aspire to honest, factual coverage that promotes criticism and informed discourse from our readers, without censorship.