کابل پرس: خبری، تحلیلی و انتقادی



پذيرش > دیدگاه > کار را تمام کنید

کار را تمام کنید

چه گونه می شود که در جنگ افغانستان پیروز شد

پنج شنبه 30 دسامبر 2010, بوسيله‌ى ویس صدیقی

نویسنده : Paul D. Miller

برگردان: ویس صدیقی

آقای Paul D. Miller اسیستانت پروفیسور در رشته مطالعات امنیت بین المللی در پوهنتون دفاع ملی ایالات متحده امریکا می باشد.

او به حیث رییس بخش افغانستان در شورای امنیت ملی امریکا در دوره جورج بوش و بارک اوباما از سپتمبر 2007 الی سپتمبر 2009 ایفای وظیفه کرده است. نظریات مطرح شده در این مقاله، نظریات شخصی اش می باشند.

بد بینی ها نسبت به قضیه افغانستان افزایش یافته اند. شورش، تلفات نیروهای ناتو، فساد، تولید مواد مخدر و مخالفت افکار عامه در ایالات متحده امریکا پیرامون جنگ افغانستان به یک سطح بالای رسیده است. احمد رشید، خبرنگار و کارشناس برجسته پاکستانی، در کتابش زیر عنوان "سقوط در هرج و مرج"، ماموریت ایالات متحده امریکا در افغانستان را شکست خورده تعریف کرده است. Seth Jones، دانشمند زبده امریکایی در بخش شناخت شورش طالبان، اظهار داشته که ایالات متحده یک فرصتی خوبی برای تغییر در افغانستان پس از 2001 داشت، اما "این فرصت فوق العاده را از دست داد."

آقای گیتس وزیر دفاع ایالات متحده امریکا سعی بر تنظیم و تعیین توقعات از جنگ افغانستان را در برابر کمیته خدمات تسلیحاتی (Armed Service Committee) در جنوری 2009 چنین بیان کرد که"اگر ما اهداف مان را طوری تعیین کنیم که در آسیای مرکزی یک(Valhalla)(سالن پذیرایی خدای اودین) یا به اصطلاح آرمان شهر به وجود آوریم، در آن صورت ما بازنده خواهیم بود، زیرا هیچ کشوری در جهان پیدا نمی شود که این قدر وقت، شکیبایی و پول را دارا باشد."

سیاست سازان و افکار عامه ایالات متحده امریکا به گونه فزاینده یی پیرامون پیروزی در این جنگ شک و تردید پیدا کرده اند. ارزیابی های شان هم استوار بر نگرانی های واقعی و معتبری که در مورد افزایش خشونت ها، تجارت مواد مخدر، فساد فراگیر و ضعف همیشگی حکومتی(در افغانستان) می باشند.

(اما به نظر نویسنده این مقاله)، تلاش برای ایجاد ثبات و بازسازی در افغانستان، بهتر از آن چه که توقع میرفت، به پیش رفته است.

بد بینان قادر به درک این نیستند که دولت افغانستان در سال 2001 با چه وضعیت نا به هنجاری سقوط داده شد. بنا این مساله باعث شده است که بدبینان این پیشرفت های را که در زمینه های مختلف به ویژه در عرصه های باز سازی سیاسی و اقتصادی صورت گرفته اند، نادیده بگیرند.
اگر چه آنان حق دارند که نگران افزایش شورش طالبان و ضعف حاکمیت قانون باشند، اما از سوی دیگر، آنان گرایش به اضافه گویی در زمینه قدرت گیری و اندازه ی شورش دارند(که این درست نیست).

بسیاری از تحلیلگران منتقد جنگ، درس های گمراه کننده و غلطی را که ناشی می شود از برداشتهای کارتون وارانه و کاریکارتورانه یی شان از تاریخ افغانستان، گرفته اند و آیساف را با نیروهای الکساندر کبیر، ویلیام ایلفین ستون و یا بوریس گروموف مقایسه می کنند تا از این طریق این گونه نتیجه گیری نمایند که قواعد تاریخ مانع رسیدن نیروهای نظامی به خواسته های شان در سر زمین هندوکش می شوند.

آن ها هشدارهای ترسناکی را برای ایالات متحده امریکا و ناتو، قدرت های که در این نه سال جنگ حضور داشته اند، می دهند. ولی آن ها کاملا اشتباه می کنند. زیرا اولا شورش ها تا اواخر 2005 افزایش نیافته بودند، و ثانیا، آیساف تازه در اواخر 2006 دست به تغییر در موضع و استراتیژی اش را آغاز کرد، ومهمتر از آن این که (جامعه جهانی) تا سال 2009، یک کمپاین منسجم ضد شورش را به منصفه اجرا نگذاشته بود. بنا، این خیلی زود و غیر مسولانه خواهد بود تا این گونه نتیجه گیری کرد که جامعه جهانی باید به دلیل کمبود پیشرفت های کافی، از افغانستان خارج گردد.

IP Plans: Best Cloud Web Hosting

Professional web services including fully managed VPS and dedicated servers for businesses and individuals.

Domain Registration - Search and register your domains with IP Plans
Fresh Cloud Shared Hosting with IP Plans
Fully Managed Cloud and SSD VPS with IP Plans
Fully managed Dedicated Servers with IP Plans






73 تن همین اکنون این صفحه کابل پرس را باز کرده اند

پذيرش > دیدگاه > کار را تمام کنید

آگهی در کابل پرس

loading...

پيام‌ها

  • جون با اين ماشين دولت ,كار بيش نرفت بايد نظام تغير كند.طرح داكتر لطيف بدرام و يا تجزيه ما دوراه بيش رو داريم. تنها قبيله و رزيم قبيله با تقلب حكومت ميكند.اخرش همين است كه ما ديديم.در قواى مسلح بشتون كم شود و در مناطق طالبا تمام ماشين دولت از دست بشتونها كرفته شود.درانجا از اقوام برادر تمام امورات را بدست بكيرند.انجا دوست و دشمن معين شود. با كستانى هم افغان حساب ميشود.بعد نتيجه خواهد داد.طالب هم بشتون قواى مسلح هم بشتون اربكى هم بشتون و با كستانى هم بشتون. اين زنجير بايد بشكند.انها همديكر را حمايه ميكنند و اطلاعات دولت هميشه به دشمن ميرسد.زيرا ارتباطات فاميلى و قبيلوى اسطوار است.

  • http://www.youtube.com/watch?v=X4Rfe1SdXhc&feature=related
    http://www.youtube.com/watch?v=KQ7rUR_A8Rw&feature=player_embedded
    http://www.youtube.com/watch?v=QNfQp-a6dDI&feature=related

    گل محمد خان مومند بابا یک قهرمان پشتون بود که برای حاکمیت همه جانبه ی ملت پشتون و اعتلا و تسلط زبان پشتو کوشش می کرد . تمام کسانی که در همان خط فکری " مومند بابا " حرکت می کنند و برای حاکمیت مطلق پشتون ها و مسلط ساختن زبان پشتو و فرهنگ پشتونی در تمام ساحات اوغانستان میکوشند ، اوغان راستین و پشتون واقعی می باشندhttp://www.tajikmedia.com/index.php?option=com_content&view=article&id=264:1388-10-26-08-16-48&catid=50:1388-12-21-23-00-40
    طوریکه امیر عبدالرحمن بیش از شصت ودو فیصدنفوس مردم هزاره را قتل عام کرد و عده کثیری خانواده های مردم هزاره را از مناطق هزاره نشین ولایات ارزگان – زابل - قندهارو هیلمنداز زاد گاه وسرزمین آبائی شان مجبور به کوچ اجباری نمودند. بدون شک امیر عبدالرحمان سیاه ترین چهره و جابر ترین فرد در تاریخ سیاسی معاصر افغانستان است.او برای تثبیت و استحکام قدرت خویش بیشترین کشتار و بد ترین جنایات را مرتکب گردید. 62فیصد جامعه هزاره به دست او قتل عام گردید. هزاره جات با تمام منابع اقتصادی، انسانی و فرهنگی آن نابود و تاراج شد و بیشترین ساحات و زمینهای های حا صل خیز آن توسط لشکر امیر پس از نابودی و فرار ساکنان آن برای همیشه غصب شد. · نسل کشی و بدرفتاری عبدالرحمن خان در مقابل مردم زحمتکش هزاره و آواره ساختن آنها از محل بود و باش شان و مباح ساختن تصاحب دارايی منقول شان بنام غنيمت و توزيع زمين مزروعی وعلفچر آنها به فاتحين، گناه نابخشودنی و خصومت نژادی است و چگونه اين زيان به بازمانده گان آن مردم جبران می گردد ؟! چنانچه که اکنون هم تنازعات و اختلافات برسر همان علفچرها که پيامد عملکردهای زمامداران پيشين است وجودhttp://archive.khawaran.com/Nabizada_QatleAameMardomeHazaraVaKochiha.htm

Kabul Press is the most read news and discussion website from Afghanistan. Our sources provide breaking news stories and images focusing on human rights, freedom of speech and good government issues. We aspire to honest, factual coverage that promotes criticism and informed discourse from our readers, without censorship.