کابل پرس: خبری، تحلیلی و انتقادی



پذيرش > دیدگاه > برگشت دیموکراسی آرزوی مردم افغانستان بود

برگشت دیموکراسی آرزوی مردم افغانستان بود

نویسنده : میرویس جلالزی

شنبه 8 دسامبر 2007

بیشتر از سه دهه جنگ افغانستان را شدیداً خساره مند ساخت .

تاسیسات دولتی ، امکان شخصی ، جاده ها ، شفاخانه ها ، مکاتب و مدارس همه ویران شدند.

کشته شدن نزدیک به دو ملیون انسان در این کشور قصه های درد ناکی دارد .

اگر در یک نظر کلی به دهه 70 هجری شمسی برگردیم ، میابیم که آن شصدهزار شهروند پایتخت را حالا با خود نداریم که قربانی خشونت های تنظیمی شده اند .

بعد از این واقیعت های تلخ استقرار یک نظام دیموکراتیک یکی از امید های همه مردم "افغانستان" به خصوص شهرنشینان پایتخت بود ، اما عده که با فرار از خانواده هایشان به کوه ها متواری شدند و به نام های گوناگون چون ........ در تلاش و فریب مردم افغانستان بودند نتوانستند جلو این آرزوی مقدس مردم افغانستان را بگیرند.

این گروه ناراضی ، پایتخت و دیگر شهر های" افغانستان" را با خون صدها هزار طفل ، زن ، مرد و دختر رنگین ساختند .

اما افغانها با قربانی آشنا بودند .

چندین دهه گذشت ، سر آنجام سپتمبر سال 2001 میلادی فرا رسید و تغیر سرنوشت ساز در افغانستان رخ داد .

پس از فروپاشی نظام طالب ها در افغانستان ، خوابهای مردم این کشور دارد با واقیعت میپیوندد.

برگشت ملیون ها افغان به کشور ، بازسازی هزاران کیلومتر سرک ، اعمار صدها باب مکتب ، بیمارستانها و دیگر تاسیسات دولتی یکی از آرزوهای مردم فقیر و ناتوان ما بود که حالا با واقیعت پیوسته است .

پیشرفت های 6 ساله در ساحه مطبوعات را میتوان به عنوان یکی از دست آورد های دیگری حکومت دیموکراتیک افغانستان خواند .

برگشت بیشتر از شش ملیون طفل به مکاتب ، بازسای پوهنتون ها ، لیلیه ها ، ورزشگاه ها را نیز میتوان بخشی از خانواده ی این پیشرفت کلی در کشور دانست .

با آن هم اشخاص ماجراجو و اختشاش گر ، که طول 6 سال اخیر حد اقل یک بار نیز از کابل بیرون نرفته اند ، و بارها بالای حکومت به رهبری ریس جمهور "حامدکرزی" انتقاد نموده اند ، باید برای یک مرتبه به پیشرفت های اخیر نظر بیندازند ، و از این اگاه شوند که آیا ما شش سال پیش از امروز در چنین وضیعت خوبی زندگی مینمودیم؟

آیا دختران ما میتوانستند مکتب بروند؟

آیا انترنت را میشناختیم؟

آیا کمپیوتر و موترهای مادل روز را دیده بودیم؟

و آیا گوش های ما از شندین صدای فیرگلوله در امان بود؟

"آنها خوب میدانند ".

لازم است تا این بیماران که ظاهراً خود را از همه چیز آگاه میدانند ، حد اقل خود را صرف برای یک بار در باره 14000 پروژه عمرانی که همین اکنون در کشورشان به راه انداخته شده است آگاه سازند .

تمسخر به لهجه و یا الفاظ یک ریس جمهور منتخب را که با کسب بیشتر از 17 ملیون رای مردم در راس حکومت دیموکراتیک قرار گرفته است ، شجاعت ، فصاحت و ادبیات شناسی نمیتوان شمرد .

این ادیب بودن نیست بلکه نادانی و کم ظرف بودن شخص منتقد و توهین به همه مردم افغانستان و به خصوص قوم پشتون کشور ماست .
قوم که در تاریخ افغانستان با شجاعت ، متانت ، دلیری و غزت از آن یاد شده است .

در یک نظام اسلامی چون افغانستان ، ریس جمهور باید بازگوه کننده درد های مردم به زبان و لهجه مردم برای آینده بهتر مردم و به خواست مردم باشد .

خلاصه اینکه اگر به حد اقل 11 سال قبل از امروز و پیشتر از آن نظر بیندازیم ، کشور ما در دوره های مختلف دارنده ریس جمهوران فصیح و بلیغ بود اما به درد مردم ما نخوردند.

افغانها حتی پروفیسور را نیز آزمایش کردند ، شخص را که هنگام سخنرانی کلمات انگلیسی را با عربی و عربی را با فارسی مخلوط مینمود و به باورش که گویا دانشمند است مردم را فریب میداد.

هزاران تن در ادوار همین روسای که بیماران روانی امروز آنها را فصیح و بلیغ عنوان مینمایند کشته و بی عزت شدند .

به باور این بیماران منتقد روانی که گاهی خود و گاهی ریس جمهور و زعیم ملیون ها افغان را توهین مینماید ، فصاحت و بلاغت بهتر از غزت ، سر و مال افغانها است .

با گذشت سالها درد و رنج هنوز هم از پاه نه افتاده ایم .

این یک واقیعت است که پس از هر مصیبتی ، خوشی یی نیز پدید می آید اما افغانها باید حالا صبر و حوصله نموده و مشکلات ی اندکی را که با آن روبرو اند با متانت و سربازی تحمل نمایند .

حالا ما از دوره ی تاریک تاریخ وارد فضای روشن باهمی ،برادری دوستی و برده باری شده ایم .

میگویند "صبر تلخ است اما نتیجه شرین دارد" .

کسانی که خون همسگرانشان را بارها در بازار های جهانی به معامله گذاشته ، فرزندان شان را آوره و بی سرنوشت ساختند ، هنوز نیز در تلاش اند تا برای فروش عقاید و فرهنگ خود بازاریابی نمایند .

این دسته کوچک و ناراضی ناکام ، که حالا اندک اندک از پست های دولتی کنار زده میشوند هنوز نیز از پول جامعه جهانی تغذیه میشود.

چاره ی ندارند ، هیچ چیزی جز بربادی ، بی احترامی و توهین را نیاموخته اند زیرا آن قسمت عمر خود را که باید تحصیل منیمودند در مغاره ها سپری نموده اند .

مردم افغانستان نباید فریب این دسته ی از تفنگ داران را بخورند که سودشان را در جنگ و ویرانی افغانستان جستجو منیماند .


اشاره: آقای جلالزی ضمن ارسال اين مطلب تاکيد کرده که آن را خود وی نوشته و ترجمه از جای ديگری نمی باشد.

کابل پرس هيچ ويرايشی در اين نوشته انجام نداده است.

IP Plans: Best Cloud Web Hosting

Professional web services including fully managed VPS and dedicated servers for businesses and individuals.

Domain Registration - Search and register your domains with IP Plans
Fresh Cloud Shared Hosting with IP Plans
Fully Managed Cloud and SSD VPS with IP Plans
Fully managed Dedicated Servers with IP Plans






71 تن همین اکنون این صفحه کابل پرس را باز کرده اند

پذيرش > دیدگاه > برگشت دیموکراسی آرزوی مردم افغانستان بود

آگهی در کابل پرس

loading...

پيام‌ها

  • میرویس جان ! این نوشته با متن و استدلال ضعیف ،نمی تواند دفاع مناسبی از رئیس جمهور کرزی باشد،اما قوم پشتون همانند سایر اقوام هموطن ،عزیز و محترم است و یکی از واقعیتهای جامعه ماست . توصیه می شود پشتونهای عزیز ،تحمل پذیرش اقوام دیگر را نیز در تمامی عرصه ها مد نظر داشته باشند ،این به نفع همه است .

    • جلال زی جان کمی کتاب بخوان:
      اخر او ادم احساسات پشتون خواهی خود را ميتوانی به گونه های ديگر هم بيان کنی بدون انکه بیسوادی خودرا بار بار دراین سایت به رخ ما بکشی!!!!از تمام اين نوشته!! تنها دانستيم که خودت از انديشه های توهم اميز شوونيستهای اوغان کور کورانه پيروی ميکني و خواسته ونا خواسته به زيبايی زبان فارسی اسيب ميرسانی. ودر اين ضمن از سر نادانی خودرا نويسنده ميدانی!او نويسنده.چرا به قوم پشتون اهانت ميکنی مگر قوم پشتون با سياست های ضد مردمی کرزی ها وملا عمرها وشاه شجاع موافق اند که مخالفت با عملکرد های انها را توهين به خود بداند!!اگر کرزی هر بدی کرد مردم چيزی نگويند که افراد درمانده ای شوونيست انرا توهين به قوم پشتون تلقی ميکنند.مگر مسایل کشورمسایل خصوصی پشتونهاست؟اوبچه اين قضاوت بيمار گونه وقبيلوی را از کی اموختی؟خدا کند که گپ های من در مورد نوشمه جلال زی توهین به هیچ قومی تلقی نشود!
      چند نمونه از نوشته جلال زی را در این جا کاپی میکنم اگر منظور نویسنده !!را دانستید به ما هم بگوید.

  • به نظر آقای میرویس باید همین چند کار کوچک هم با ملیار ها دالر کمک انجام باید نمیگرفت و کرزی و تیم اش بین خود آن را تقسیم میکردند. تنبلی و نالایقی آقای کرزی برای همه ما معلوم است. از این قسم چاپلوسی ها به جای نمیرسی. اگر کدام پست میخواهی کدام راه دیگر را امتحان کن.

Kabul Press is the most read news and discussion website from Afghanistan. Our sources provide breaking news stories and images focusing on human rights, freedom of speech and good government issues. We aspire to honest, factual coverage that promotes criticism and informed discourse from our readers, without censorship.