محترم جلال آبادی ! در کدام کتاب تاریخ نوشته شده که در ی و پارسی دو زبان جداگانه اند ؟ در آن مقطع زمانی که نام این زبان از دره ها گرفته شده بود ، در حومه های کوه سلیمان اصلأ اوغانی از مادر زاده نشده بود . نشود که در پته خزانه خوانده باشید ! نام غبار بزرگ را بد نسازید !
در گذشتهء نه چندان دور حتا بیاد خودم است که در مکاتب اوغانستان کتابی بنام قرائت فارسی تدریس میشد که بعد ها با کشف پته خزانه توسط علامه حبیبی به قرائت دری نام گذاری شد . دری پارسی نام زبان یک سرزمین پهناور و با ارزش های معنوی خیلی بزرگ است که امروز حتا جهانیان به فرهنگ و فرهنگیانش افتخار و مباهات دارند ، بغیر از اوغان ذلتی ها ! از شما میپرسم : مولانا ، فردوسی ، بیدل ، عمر خیام ، حافظ ، سعدی ، ابن سینا ، و دیگر بزرگان ادب دری پارسی به کدام زبان آثار جاودان و فخر جهانیان را آفریده اند ؟ به دری یا پارسی ؟
این فرهنگ بزرگ را اعراب سوسمار خور شتر چران با سطیره سه صد ساله خود نتوانستند در انزوا و خاموشی بکشند و بلاخره مجبور شدند سر تسلیم فرو بیاورند ، این اوغان ذلتی ها هم نخواهند توانست زبان یک قبیله را به زور دالر و قنداق تفنگ بر این زبان وارسته بقبولانند ! وارثان آن بزرگ مردان ادب و فرهنگ دری پارسی زنده بوده اند ، زنده اند و زنده خواهند بود ، تا با سینه های گشاده در جنگ با اهریمنان سیه دل و خفاشان دون بی آزرم بروند . اوغان ذلتی ها به خاطر بقای خود و جواب گوئی به باداران خود، مجبور اند تا با جریمه ها و به زندان کشیدن ها و کشتن های جوانان وارستهء این ادبگاه ، خاشاک وار سد این سیلاب خروشان شوند ، بیخبر از آنند که خون های شهیدان فرهیخته گان این ادبگاه ، درخت فرهنگ و ادب دری پارسی را تنومند تر و رسا تر و پر بار تر میسازد !
محترم جلال آبادی ! در کدام کتاب تاریخ نوشته شده که در ی و پارسی دو زبان جداگانه اند ؟ در آن مقطع زمانی که نام این زبان از دره ها گرفته شده بود ، در حومه های کوه سلیمان اصلأ اوغانی از مادر زاده نشده بود . نشود که در پته خزانه خوانده باشید ! نام غبار بزرگ را بد نسازید !
در گذشتهء نه چندان دور حتا بیاد خودم است که در مکاتب اوغانستان کتابی بنام قرائت فارسی تدریس میشد که بعد ها با کشف پته خزانه توسط علامه حبیبی به قرائت دری نام گذاری شد . دری پارسی نام زبان یک سرزمین پهناور و با ارزش های معنوی خیلی بزرگ است که امروز حتا جهانیان به فرهنگ و فرهنگیانش افتخار و مباهات دارند ، بغیر از اوغان ذلتی ها ! از شما میپرسم : مولانا ، فردوسی ، بیدل ، عمر خیام ، حافظ ، سعدی ، ابن سینا ، و دیگر بزرگان ادب دری پارسی به کدام زبان آثار جاودان و فخر جهانیان را آفریده اند ؟ به دری یا پارسی ؟
این فرهنگ بزرگ را اعراب سوسمار خور شتر چران با سطیره سه صد ساله خود نتوانستند در انزوا و خاموشی بکشند و بلاخره مجبور شدند سر تسلیم فرو بیاورند ، این اوغان ذلتی ها هم نخواهند توانست زبان یک قبیله را به زور دالر و قنداق تفنگ بر این زبان وارسته بقبولانند ! وارثان آن بزرگ مردان ادب و فرهنگ دری پارسی زنده بوده اند ، زنده اند و زنده خواهند بود ، تا با سینه های گشاده در جنگ با اهریمنان سیه دل و خفاشان دون بی آزرم بروند . اوغان ذلتی ها به خاطر بقای خود و جواب گوئی به باداران خود، مجبور اند تا با جریمه ها و به زندان کشیدن ها و کشتن های جوانان وارستهء این ادبگاه ، خاشاک وار سد این سیلاب خروشان شوند ، بیخبر از آنند که خون های شهیدان فرهیخته گان این ادبگاه ، درخت فرهنگ و ادب دری پارسی را تنومند تر و رسا تر و پر بار تر میسازد !