شعار: هیچ وردک باید الی اخیر سال 2009 بیکار نماند" اگه سرپلی پاچا شود باز اوتو نمیشه "
29 آپریل 2009, 21:45, توسط آصف سرپلی
شاد اولا جان عزیز اسلام و علیکوم ! میگن ده زمانای قدیم یک پاچا بود و یک بچه داشت . بچیش رفته رفته سر یک دوختر دیقان عاشوق شود پیشی پدریش آمده دو لینگه ده یک موزه کد که امی دوختره ده مه بگی اگه نی مه دیگه زن نمیگیروم . پاچا مجبور شود وزیرایشه با کابینایش ده خانی دیقان خاستگاری روان کد . اونا مردوم دربار خدا بدانه که چه لوغت پرانی کدن که دیقان نفامید که اینا چه میخاین آخر بریشان گوفت برین لودا مه دوختری بیکار نداروم که ده بچی پاچا بیتوم . خبره ده پاچا بردن مثل مه واری ام ده گپای ای دیقان خنده کد و ام قاریش آمد . پاچا یک مشاوری بسیار هوشیار داشت ما و شوما واری بری پاچا گوفت گونای او دیقان نیست شوما باید یک نفره روان میکدین که به سویش برابر میبود خدا بدانه ای وزیرا چه گوفته باشن که او نفامیده . خیر است ای کار ده گردن مه . مشاور صاحب رفته یک اندیوال دیقانه که او ام دیقان بود پیدا کده او ره فامانده پیشی اندیوالیش روان کد . ای مردک ام راسن ده سری زمین های که کار میکد رفته از امی دور که اوره دید دوزدن و فاش گوفتنه شوروع کد نه بری یکی دیگیشان زن ماندن و نه ام فرزند . باز ده یک پولوان هردویشان تکیه زده قصه ره شوروع کدن مردک ده دیقان گوفت : او بچی دوس پاچا ده دوختریت خاستگاری روان میکونه تو ده او میگی که مه دوختری بیکار نداروم که ده بچی پاچا بیتوم . او لوده . او بچی فلان دوختره که ده بچی پاچا نمیتی ده کدام سگ و سگور میتی خلاصه دیقانه خوب ملامت کد . اخر دیقانی بیچاره بریش گوفت : پاچا صاحب کی مثل تو واری یک آدم هوشیاره پیش مه روان کد که مه نی گوفته باشوم . قصه ره یک کمترک دراز ترک کدوم بخشیش باشه . حالی که مه ده مقابلی یک همزبان خودیم اگر چی ساختگیست لاکن از گپایتان مالوم میشه با مثل مه بیسوادا سرو کار دارین و ده زبان مه خوب میفامین ازی گپ خوشال استوم . حالی فامیدوم که از لوده گوفتنیم ام قاریتان نامده چیرا که ای گپ ام تکیه کلام ما بیسوداست و ام از روی محبت یکی دیگی خوده لوده میگیم . لاکن از دل پاک میباشیم کینه نداریم چل و چلبازی ره نمیفامیم . گپ شوروع نشوده نویشته یک متر دراز شود خدا خیره پیش بیاره که اندیوال ما از نویشتنیش پشیمان نشه . اشنا جان خاطر جم باشین که مه از جمی نیمچه ملا ها نیستوم . پنج کیتاب و شش کیتابه ام نخاندیم . طالب ام نیستوم و از اونا سخت نفرت ام داروم ده ملا های افغانستان که زیر بیرق کرزی استن مه کتیت یار استوم و دشمن سر سخت ملای استوم که از پیشرفت زمان پس بانه . از چار زن گریفتن اگه زوریت میرسه صرفه نکو جایز است اما کتی شرایطیش اگه کیتاب خدا جان ره میفامیده ایقه کتی عربا بخیلی نمی کدی ای نعمت ها از برکت دوعای ابراهیم (ع) است نی از فرینی که یاد کدین . ده قسمت عالم دین که حق ره بگویه سریمه بریش میتوم قرآن ره کیتاب خدا میدانوم و احترام ده حرف حرفیش داروم . حضرت محمد ره رسول و پیغمبر خدا جان میدانوم ده روزی قیامت و باز دوباره زنده شودن عقیده ای کامل داروم جنت است دوزخ است حور است و غلمان ام دروغ نیست لاکن نه از برای بچه بازی از خاطری خدمت گوذاری جنتی ها . مه نه زیر گپ مردوم میروم نه ام ایقه خوش باور استوم ونه ایچ وقت استیمال مردوم میشوم . نویشایم سست و پست است چیراکه بیسواد استوم لاکن ایمانیم بسیار ماکم است . کیتاب خانده میتانوم حدیث و سیرت میخانوم سیاست میخانوم شعر های با خدا ره میخانوم وطنیمه دوست داروم مردوم خوده از جانیم بالا میدانوم ده کفر گویی شان خفه میشوم ده عقیدای بی مانا حیران میمانوم و کتی بیخدا و ناخدا و نا سزا گوفتن بخدا میجنگوم . آشنا جان عقل بکلی از سواد جداست اندیوال جان . ای نویشتای کج و وجه ده عقل راست برابر نکو . اگه قارکیت نبیایه عقل شوما ره مه برابر عقل یک میده بچه گک حساب کدوم . نمیدانوم چند ساله باشی . اگه ده سن جوانی استی زیر گپای چند نادان رفتی پسان شاید خوب شوی اگه از چل بالا باشی مشکل است عقل . تو ره پیدا کونه و اگه ده سن تقاود رسیدی و انوز ام خدا بریت عقل و خوده بتو نشان نداده رفتی که رفتی . بازم عقل سبیلی تا قریب گور رسیدن ام ده جان آدم شاید بیایه لاکن اوره پالیدن خوبترک است خودیش بیایه یا نبیایه . نصیت و پند مه به برادری که مثل خودیم گپ میزنه امی است که اول عقیده با خدا داشته باش چیرا که بیعقیده از جمله ای کودن ها حساب میشه آدمی که از خدا منکر است او از عقل ام باید منکر باشه . گپای مره همدردی میگین شوخی میکین . جدی میکین احترام میگین بی احترامی میگین مهم نیست شاد اولا جان عزیز . شاید گپیم سریت بد خورده متوجه شوی شاید از دوستی بدانی . شاید مره لوده فکر بکونی شاید مره کونه دماغ بگویی لاکن ایچ کدامیش نیست گپ دراز بود دراز تر میشه اگه نی یک قیصه ای فیلسوفای یونان ره بریت میکدوم که چه رقم زده و کنده با عقلیش خوده به خدا رساند و بند ماندگی که از ماده و تصا دف و تحول و نمیدانوم انسان از نسل شادی است و غیره ره عقلیت قبول نمیکونه . اگه گپای مثل راویش ره گوش نکونی و کیتاب خدا ره ترجمیشه بخانی و ده عصر و زمانیت سر بتی خود بخود میفامی که ای کلام خدا جان است و انسان نمیتانه ای رقم گپا ره بگویه . مه آدم ناخان سخت ترین شعر بیدل ره زیر وزبریشه میفاموم شعر های مولانا ره خوب درک میکونوم ده درون شعر های سعدی و حافظ میدرایوم تمام مقصد های خیام ره پشت ورقیشه میخانوم خیر است که نمیخایوم فامیده شوم نویسنده شوم و نویشتایمه اصلا بکونوم اگه باضی لغت ها ره نفاموم امیتو برداشت میکونوم که از نویسندیش کده بالا لاکن اندیوال جان مه ده ای گپا خوده تاریف کدن مقصد نداروم یانی که تمام ای شعر ها ره تمام ای نوشتن ها ره ده یک آیت قرآن برابر نمیکونوم . اوقه که او مغز مره خلاص میکونه دیگه چیز نمیتانه و اوقه که مقصد ها یا حکمت ها و کشیش ها ده او است ده دیگه چیز های آدمی نیست . یک دفه بخان باز گپی مره قبول میکونی . مه یک یک دانه گپایتانه نمیتانوم جواب بگویوم خو از امی گپای تیت و پاشان مه شوما ام یک کمترک لاکن زیاد ترک برداشت بکونین و خوده ده آخری گپ برسانین گپای ای لوده ره بی ایچ ندانین شاید ده خیرتان باشه از نفامیدن کده فامیدن خوب است و یک چیزه باید بریتان بگویوم او ایکه ده کار های خدا جان عقل تانه ده جنگ نپرتین ما یک کمترک عقل داریم لاکن او کامل عقل است . اگه گپایمه ره حضم کرده تانستین با ز میتانین که ده قومای تان بگوین که ده مه رای بتن و اگه نی نی . راستی ده آخر ش.ما مره نصیحت کدین که مه ده گپایتان فکر کده گوش بکونوم چشم برین مه ام ده امی نظر استوم که هر کسی که ده هر دینی و مذهبی است باید احترام شوه بازم مه کتیتان یار مه کی ده مذهب دیگا تارض کدیم یا اونا ره بزور داوت کدیم امیتو که تو مره میفامانی و مه نمیفاموم اموتومه ام تو ره میفامانوم و تو نمیفامی . مالوم دار است که یکی ما غلط استیم و دیگی ما درست مه ده گپ شوما چورت میکونوم شوما ده گپ مه چورت بکونین اگه چورت نداد ایچی مه و ایچی شوما برین ام زبان جان قند شیرین بامان خدا .
شاد اولا جان عزیز اسلام و علیکوم ! میگن ده زمانای قدیم یک پاچا بود و یک بچه داشت . بچیش رفته رفته سر یک دوختر دیقان عاشوق شود پیشی پدریش آمده دو لینگه ده یک موزه کد که امی دوختره ده مه بگی اگه نی مه دیگه زن نمیگیروم . پاچا مجبور شود وزیرایشه با کابینایش ده خانی دیقان خاستگاری روان کد . اونا مردوم دربار خدا بدانه که چه لوغت پرانی کدن که دیقان نفامید که اینا چه میخاین آخر بریشان گوفت برین لودا مه دوختری بیکار نداروم که ده بچی پاچا بیتوم . خبره ده پاچا بردن مثل مه واری ام ده گپای ای دیقان خنده کد و ام قاریش آمد . پاچا یک مشاوری بسیار هوشیار داشت ما و شوما واری بری پاچا گوفت گونای او دیقان نیست شوما باید یک نفره روان میکدین که به سویش برابر میبود خدا بدانه ای وزیرا چه گوفته باشن که او نفامیده . خیر است ای کار ده گردن مه . مشاور صاحب رفته یک اندیوال دیقانه که او ام دیقان بود پیدا کده او ره فامانده پیشی اندیوالیش روان کد . ای مردک ام راسن ده سری زمین های که کار میکد رفته از امی دور که اوره دید دوزدن و فاش گوفتنه شوروع کد نه بری یکی دیگیشان زن ماندن و نه ام فرزند . باز ده یک پولوان هردویشان تکیه زده قصه ره شوروع کدن مردک ده دیقان گوفت : او بچی دوس پاچا ده دوختریت خاستگاری روان میکونه تو ده او میگی که مه دوختری بیکار نداروم که ده بچی پاچا بیتوم . او لوده . او بچی فلان دوختره که ده بچی پاچا نمیتی ده کدام سگ و سگور میتی خلاصه دیقانه خوب ملامت کد . اخر دیقانی بیچاره بریش گوفت : پاچا صاحب کی مثل تو واری یک آدم هوشیاره پیش مه روان کد که مه نی گوفته باشوم . قصه ره یک کمترک دراز ترک کدوم بخشیش باشه . حالی که مه ده مقابلی یک همزبان خودیم اگر چی ساختگیست لاکن از گپایتان مالوم میشه با مثل مه بیسوادا سرو کار دارین و ده زبان مه خوب میفامین ازی گپ خوشال استوم . حالی فامیدوم که از لوده گوفتنیم ام قاریتان نامده چیرا که ای گپ ام تکیه کلام ما بیسوداست و ام از روی محبت یکی دیگی خوده لوده میگیم . لاکن از دل پاک میباشیم کینه نداریم چل و چلبازی ره نمیفامیم . گپ شوروع نشوده نویشته یک متر دراز شود خدا خیره پیش بیاره که اندیوال ما از نویشتنیش پشیمان نشه . اشنا جان خاطر جم باشین که مه از جمی نیمچه ملا ها نیستوم . پنج کیتاب و شش کیتابه ام نخاندیم . طالب ام نیستوم و از اونا سخت نفرت ام داروم ده ملا های افغانستان که زیر بیرق کرزی استن مه کتیت یار استوم و دشمن سر سخت ملای استوم که از پیشرفت زمان پس بانه . از چار زن گریفتن اگه زوریت میرسه صرفه نکو جایز است اما کتی شرایطیش اگه کیتاب خدا جان ره میفامیده ایقه کتی عربا بخیلی نمی کدی ای نعمت ها از برکت دوعای ابراهیم (ع) است نی از فرینی که یاد کدین . ده قسمت عالم دین که حق ره بگویه سریمه بریش میتوم قرآن ره کیتاب خدا میدانوم و احترام ده حرف حرفیش داروم . حضرت محمد ره رسول و پیغمبر خدا جان میدانوم ده روزی قیامت و باز دوباره زنده شودن عقیده ای کامل داروم جنت است دوزخ است حور است و غلمان ام دروغ نیست لاکن نه از برای بچه بازی از خاطری خدمت گوذاری جنتی ها . مه نه زیر گپ مردوم میروم نه ام ایقه خوش باور استوم ونه ایچ وقت استیمال مردوم میشوم . نویشایم سست و پست است چیراکه بیسواد استوم لاکن ایمانیم بسیار ماکم است . کیتاب خانده میتانوم حدیث و سیرت میخانوم سیاست میخانوم شعر های با خدا ره میخانوم وطنیمه دوست داروم مردوم خوده از جانیم بالا میدانوم ده کفر گویی شان خفه میشوم ده عقیدای بی مانا حیران میمانوم و کتی بیخدا و ناخدا و نا سزا گوفتن بخدا میجنگوم . آشنا جان عقل بکلی از سواد جداست اندیوال جان . ای نویشتای کج و وجه ده عقل راست برابر نکو . اگه قارکیت نبیایه عقل شوما ره مه برابر عقل یک میده بچه گک حساب کدوم . نمیدانوم چند ساله باشی . اگه ده سن جوانی استی زیر گپای چند نادان رفتی پسان شاید خوب شوی اگه از چل بالا باشی مشکل است عقل . تو ره پیدا کونه و اگه ده سن تقاود رسیدی و انوز ام خدا بریت عقل و خوده بتو نشان نداده رفتی که رفتی . بازم عقل سبیلی تا قریب گور رسیدن ام ده جان آدم شاید بیایه لاکن اوره پالیدن خوبترک است خودیش بیایه یا نبیایه . نصیت و پند مه به برادری که مثل خودیم گپ میزنه امی است که اول عقیده با خدا داشته باش چیرا که بیعقیده از جمله ای کودن ها حساب میشه آدمی که از خدا منکر است او از عقل ام باید منکر باشه . گپای مره همدردی میگین شوخی میکین . جدی میکین احترام میگین بی احترامی میگین مهم نیست شاد اولا جان عزیز . شاید گپیم سریت بد خورده متوجه شوی شاید از دوستی بدانی . شاید مره لوده فکر بکونی شاید مره کونه دماغ بگویی لاکن ایچ کدامیش نیست گپ دراز بود دراز تر میشه اگه نی یک قیصه ای فیلسوفای یونان ره بریت میکدوم که چه رقم زده و کنده با عقلیش خوده به خدا رساند و بند ماندگی که از ماده و تصا دف و تحول و نمیدانوم انسان از نسل شادی است و غیره ره عقلیت قبول نمیکونه . اگه گپای مثل راویش ره گوش نکونی و کیتاب خدا ره ترجمیشه بخانی و ده عصر و زمانیت سر بتی خود بخود میفامی که ای کلام خدا جان است و انسان نمیتانه ای رقم گپا ره بگویه . مه آدم ناخان سخت ترین شعر بیدل ره زیر وزبریشه میفاموم شعر های مولانا ره خوب درک میکونوم ده درون شعر های سعدی و حافظ میدرایوم تمام مقصد های خیام ره پشت ورقیشه میخانوم خیر است که نمیخایوم فامیده شوم نویسنده شوم و نویشتایمه اصلا بکونوم اگه باضی لغت ها ره نفاموم امیتو برداشت میکونوم که از نویسندیش کده بالا لاکن اندیوال جان مه ده ای گپا خوده تاریف کدن مقصد نداروم یانی که تمام ای شعر ها ره تمام ای نوشتن ها ره ده یک آیت قرآن برابر نمیکونوم . اوقه که او مغز مره خلاص میکونه دیگه چیز نمیتانه و اوقه که مقصد ها یا حکمت ها و کشیش ها ده او است ده دیگه چیز های آدمی نیست . یک دفه بخان باز گپی مره قبول میکونی . مه یک یک دانه گپایتانه نمیتانوم جواب بگویوم خو از امی گپای تیت و پاشان مه شوما ام یک کمترک لاکن زیاد ترک برداشت بکونین و خوده ده آخری گپ برسانین گپای ای لوده ره بی ایچ ندانین شاید ده خیرتان باشه از نفامیدن کده فامیدن خوب است و یک چیزه باید بریتان بگویوم او ایکه ده کار های خدا جان عقل تانه ده جنگ نپرتین ما یک کمترک عقل داریم لاکن او کامل عقل است . اگه گپایمه ره حضم کرده تانستین با ز میتانین که ده قومای تان بگوین که ده مه رای بتن و اگه نی نی . راستی ده آخر ش.ما مره نصیحت کدین که مه ده گپایتان فکر کده گوش بکونوم چشم برین مه ام ده امی نظر استوم که هر کسی که ده هر دینی و مذهبی است باید احترام شوه بازم مه کتیتان یار مه کی ده مذهب دیگا تارض کدیم یا اونا ره بزور داوت کدیم امیتو که تو مره میفامانی و مه نمیفاموم اموتومه ام تو ره میفامانوم و تو نمیفامی . مالوم دار است که یکی ما غلط استیم و دیگی ما درست مه ده گپ شوما چورت میکونوم شوما ده گپ مه چورت بکونین اگه چورت نداد ایچی مه و ایچی شوما برین ام زبان جان قند شیرین بامان خدا .