میگن امام شافی یا امام حمبل با شاگردانش ده سر قبری امام ابو حنیفه رفت و ده اونجه دو رکت نماز خاندن . بعد از سلام فورن شاگردایش ازونا پورسان کدن که چه گپ شود که دیست بسته نماز خاندین ؟ امام ده شاگردایش گوفت : ده پالوی قبری دوستیم ایستاده استوم و او دیست بسته نماز میخاند و مه ازو حیا کدوم و مه ام دیست بسته نماز خاندوم .
حالی مه از شوما پورسان میکونوم که برای شوما ای حق ره که داده که مره دوستتان بگوین ؟ و اگه ای دعوایتان یک کمترک رخی راستی میداشت کم از کم از خاطر ای نام کلان دوستی بخاطر دوست ای نام شرم آور بیخدا ره از پیشانی تان فقط برای یک بار خو پاک کده می آمدین که مه ام میگوفتوم اموتو که مه از خاطر ای نفری که اصلن نمیشناسوم و چن شو خو مره خراب کده و ده او غم خوردیم . شاید . خدا ده دل او ام کدام محبت و دوستی ره انداخته باشه و ممکن گپیش راست برایه . ایتو ام که نیست . ها مره قناعت دادن آمده یا مره فاماندن آمده . یا اختار دادن آمده یا زاری کدن آمده . بچه جان . مه ای گپه از اول تصدیق کدگی استوم و از امی خاطر سریت افسوسیم مییایه که اوقه که تو ده حصی دین و خدا و رسولیش میفامی مره خو اسو بان خوب خوب مولویا ام نمیفامن . ازی گپ نه مه انکار میکونوم ونه کسی ده ای گپ فی گریفته میتانه .
برداشت ها فرق داره . دید ها فرق میکونه و نظر ها تفاوت داره . یک مثال کردکی و آسان از دیستیم میشه بریت میتوم مثلن سه نفره ده یک باغ سر سبز و پور میوه روان میکونی و بعد از سه چار سات اونا ره بیا گوفته از هر کدامیش جدا جدا پورسان بکو که ده ای باغ چه ره دیدین و گذارشات تانه بگوین . اولیش خات گوفت که چه یک باغ مقبولی بود خوب سات تیری کدیم خوب میوایشه خوردیم چقه خوب جوی های او صاف داشت بسیار مزه کت . دیومیش چه میگه باغ خو بسیار قشنگ بود بسیار میوه داشت خدا بدانه صاحیبیش چقه انگور و انار میفروشه . تنا که مه یک بادامیشه حساب کدوم مردک ملیونر شوده باشه . سیومیش چه میگه آشنا جان پورسان نکو که مه ده اینجه بسیار چیز ها ره دیدوم و فامیدوم . یک رقم درخت یک رقم چوب از یک رقم زمین و از یک آب و هوا میخورن و رنگارنگ میوه میتن مزی یکیش از دیگیش جدا رنگیش فرق داره باز که گل ها ره دیدوم بوته گکایشه دیدوم خارکایشه دیدوم حیران ماندوم یکی از دیگیش کده مقبول یکی از دیگیش کده خوشبوی سبزه گکای نرم و باز ای او ره سیل کو تو باز ای هوای تازه و دل خوش میکدگی ره سیل کو مه خو نفامیدوم که ده ای چه حکمت بود باز ای بلبلک ها که با صدا های مختلیف شان دل مه ره خو از خود بیخود کد . چقه باسلیقه بوده صاحیب ای باغبان . باغه چه میکونی که مه یک چیزی دیگه ره ده جان خودیم یافته شیشتیم مه از کوجا شودوم . ای چشم هایم که تا بالی از دیدن ای باغ مست بود چه رقم جور شوده ای آواز ها ره مه چه رقم شونیدوم مه چه رقم مزی ای میوه ها ره فامیدوم . ایکه خورده میریم کتی ازی استخانای دندان ده ای کدام حکمت است اگه نی دیگه اسخانا خو زیر گوشت و پوست است . مه نمیدانوم که مه ره امروز چه شوده ای فکرای که ده کلیم گشته رایست ای چیست و هزار ها هزار سوال دیگه ای نفر سومی ره دیوانه میکونه . حالی مه نمیگوم تو خودیت بگو که برداشت و نظر و فکر ای سه نفر برابر و یک رقم بود؟ خیر ببینی " نی " حالی مییایم سر اصل مطلب خود . مه میگوم اگه ای دونیا ره از نظر منفی بافی دیده و سیرت و قرآن ره از نظر نفرت دیده که چیرا کافیرا ره امری کوشتنیشه میته و اونا ره نجیس میگه و زن ها ره قید ساخته و یا پیغمبر خودیش چیرا نو یا یازده زن گیریفته خانده باشی . مه میگوم پیش از پیش نام نواسایته ام بیخدا بان .
اگه نفرت تو از امی چند گپا باشه باید ده ای گپ ام فکرکیت میرسید که پیغمبر چرا فریستاده میشه و از برای کدام مردوم فریستاده باید شوه . صد سال دوصد سال نی مجبور استی دو هزار سال پسکایی بری تا بفامی گپ از کوجا خیسته و حق ده کوجا شیشته . مردوم او زمان بلکه ده تمام دونیا حق و حق شناسی و خدا جویی از بین رفته بود دین عیسوی ها ام مثل امروز از امو اول بغیر از تعداد کم راه غلطه ده پیش رویشان انداخته بودن . کسی چوبه خدا میگوفت کسی سنگه مثل خودیشان تراش کده خدا میگوفت و کسی آدمه خدا میدانست . ای آدم کشی و چور و چپاول پیشه و کاریشان بود زن خودیشانم زنیشان بود زنای مردوم ام زنیشان بود ده سیرت خانده باشی که هرچه فایشه ها ده قیسمت اولاد زایدگیش فیصله میکد قابل قبول بود یانی که یک فایشه بعد از تولد طفلیش میگوفت ای بچه از فلانیست باز از امو میشود . خی ای زنده ده گور کدن دختر و زن خو انوز ام ده مابین باضی دین ها رواج داره لاکن ای ره باید تصدیق بکونی که از مابینی مسلمانا ورداشته شود . یک دم ده مابین ایرقم مردوم یک انقلاب عجیب پیدا شود . از خوراکیشان گیرفته تا پوشاک و معاملاتیشان و حتا خدایشان فرق کد . مه میگوم آفرین و صد آفرین او مردوم . شو خو میکونن سبا میخیزن یک گپی نو انوز روزیشان شام نشوده که دیگه گپی نو ایره نکو اوره بکو ایتو بشی اوتو بخو و چه رقم بگرد . اونمو گپا بود که مردوم ایقه زود تسلیم نشودن . اگه نی امروز که مردوم کلگی شان فامیده و رسیده و مسلمان استن اگه نر استی بیا تنا امی قبر پرستی ره از سریشان دور بساز و بریشان بفامان که ده درون ای قبر تو واری یک نفر خو است یا پوسیده رفته ببینوم ده دانیت چند قفاق خات خوردی . ده جای که یک عمل رواج باشه او عمله کسی عیب نمیدانه از امی خاطر است که غیر از نامسلمان و مثل تو که خوده بی خدا میگیره یک نفر ام ده امو وقت و زمان اگه سیرت یا تاریخ اسلام و یا تاریخ ضد اسلام ره بخانی نشان داده نمیتانی که سر پیغمبر کسی ایتراض کده باشه که او گویا زن پاره است و غیره . خودی پیغمبر پسان که از طرف خدا منع شود و برای مردوم تا چار زن گریفتن جواز داده شود و شرایطی امو وقت ایجاب امی گپه داشت حالی که نداره مردوم ام نمیگیره گپ خلاص . عربا که زوریشه داره و پولیشم داره و اجازه ام است میگیرن و مه ام اگه امی شرایطه داشته باشوم قسم است اگه یک ساعت ام صبر بکونوم . ازی گپا که بگذریم ای دین ده مفتی ده کلگی دونیا نرسیده اموتو جوانای بزنوم بودن که ما از خیریش ایماندار استیم و باضی از شریش ده غم . مه نمیگوم ای نویشته های که تو میگی و ای کیتاب ها از ما مردوم نیست و از ما نمیباشه لاکن هر کودامیش از خود علت داره که او ره ام اگه فامیده یک نفر تارض بکونه چه مانا خات داشت ؟ انوز که شراب حرام نشوده بود کاکای پیغمبر حضرت حمزه شراب نمیخورد از قیصی جنگجال حمزه و علی خبر نداری لاکن امی که منع شود گپ خلاص شود و ای ره ام تو میفامی که شراب یکدم منع نشود چون مردوم به او مثل زن گریفتن علاقه مند بودن خدا جان را که ما میگیم غفور مهربان است خو بی دلیل نمیگیم یک مهربانیش امی بود که تمام احکاماتیشه یک دم نگوفته تمام منعیاتیشه یک دم حکم نکده آهیسته آهیسته تا مردوم امو وقت و زمان ام سریشان سخت تمام نشوه و مردوم خودیشان به دلیشان اسلامه قبول بکونن . سر موضو اصلی شوما باید گپ بزنیم ایکه کل گپا بعد از وفات بی بی خدیجه است و از سر بی بی عایشه شروع میشه چون حضرت محمد ص کدام نفری مامولی نبود تو خبر شودی که اونا با یک دوختر نه ساله عروسی کدن ده حالی که سن شان پنجا و سه ساله بود و اگه نی ای گپ ده امو وقت و زمان عیب نبود و سنی دوختر مهم نیست مهم جوان شودنیش است ای ره ام تو خبر داری که حضرت جبریل عکسی بی بی عایشه ره بریشان آورده نشان داده گیست که اینمی خانمیت است که ده جنت ام با تو خواهد بود . پس ای کار از طرف پروردگار شوده تا بعد از اونا اینمتو اجملی پیدا میشه ده تمام راز اسلام خبر میباشه بیا که ای آدمه یک امتیان خو بکونوم که تنا چیزی که عقلیش میگه امو ره قبول میکونه یا یگان گپی مره ام بدون چون و چرا میپزیره . جانیم اینمی ره خو ایمان میگن هر چیز و هر راز که مولی واره ده پیشی رویت بود دیگه سوال از کوجا میشه ؟ ایماندار و بی ایمان از کوجا مالوم میشه ؟ و ده قیسمت ازدواج دیگای شان بخیالیم که از مه کده صد چند فامیده تر استی و علت هایشه ام میفامی و یگان تایش که علتیشه نیافتی ده فورمول نو گوفتگیم مراجعه بکو و اگه یهودی باشی و یا نصرانی باشی و آمده مقصدیت تخریب کاری باشه و زهنیتی مردومه خراب کدن باشه مه بریت یک بد خبری باید بتوم که اگه ازی گپا زهن یک نفر خراب شوده باشه مه یقین داروم که ایمان صد ها نفر دیگه ماکم تر میشه و شوده ایمان هایشان پخته تر میشه . اگه ای گپی ساده گکی مه کلگکی تو ره خلاص کده نتانیست و تو میخاستی براستی چیزی بفامی مه بریت مشوره میتوم که امو کیتاب های خاندگیته دوباره با اخلاص تر بخان . اگر چه از نام تو مردوم گمان میکونن که کافر مطلق باشی لاکن مالوماتیت دو چیزه نشان میته یکی برداشت غلط و دویوم تخریب از طرف یهود و نصارا و گریفتن انتقام های شکست ها ی زمان سابق . ده آدرسیت درامدوم ایکه عربی نمیفامیدوم و چند عکس های لوچ و لغره دیدوم فورن برامدوم . به امید ایکه ده پالوی نامیت بیخدا ره نبینوم بامان خدا
میگن امام شافی یا امام حمبل با شاگردانش ده سر قبری امام ابو حنیفه رفت و ده اونجه دو رکت نماز خاندن . بعد از سلام فورن شاگردایش ازونا پورسان کدن که چه گپ شود که دیست بسته نماز خاندین ؟ امام ده شاگردایش گوفت : ده پالوی قبری دوستیم ایستاده استوم و او دیست بسته نماز میخاند و مه ازو حیا کدوم و مه ام دیست بسته نماز خاندوم .
حالی مه از شوما پورسان میکونوم که برای شوما ای حق ره که داده که مره دوستتان بگوین ؟ و اگه ای دعوایتان یک کمترک رخی راستی میداشت کم از کم از خاطر ای نام کلان دوستی بخاطر دوست ای نام شرم آور بیخدا ره از پیشانی تان فقط برای یک بار خو پاک کده می آمدین که مه ام میگوفتوم اموتو که مه از خاطر ای نفری که اصلن نمیشناسوم و چن شو خو مره خراب کده و ده او غم خوردیم . شاید . خدا ده دل او ام کدام محبت و دوستی ره انداخته باشه و ممکن گپیش راست برایه . ایتو ام که نیست . ها مره قناعت دادن آمده یا مره فاماندن آمده . یا اختار دادن آمده یا زاری کدن آمده . بچه جان . مه ای گپه از اول تصدیق کدگی استوم و از امی خاطر سریت افسوسیم مییایه که اوقه که تو ده حصی دین و خدا و رسولیش میفامی مره خو اسو بان خوب خوب مولویا ام نمیفامن . ازی گپ نه مه انکار میکونوم ونه کسی ده ای گپ فی گریفته میتانه .
برداشت ها فرق داره . دید ها فرق میکونه و نظر ها تفاوت داره . یک مثال کردکی و آسان از دیستیم میشه بریت میتوم مثلن سه نفره ده یک باغ سر سبز و پور میوه روان میکونی و بعد از سه چار سات اونا ره بیا گوفته از هر کدامیش جدا جدا پورسان بکو که ده ای باغ چه ره دیدین و گذارشات تانه بگوین . اولیش خات گوفت که چه یک باغ مقبولی بود خوب سات تیری کدیم خوب میوایشه خوردیم چقه خوب جوی های او صاف داشت بسیار مزه کت . دیومیش چه میگه باغ خو بسیار قشنگ بود بسیار میوه داشت خدا بدانه صاحیبیش چقه انگور و انار میفروشه . تنا که مه یک بادامیشه حساب کدوم مردک ملیونر شوده باشه . سیومیش چه میگه آشنا جان پورسان نکو که مه ده اینجه بسیار چیز ها ره دیدوم و فامیدوم . یک رقم درخت یک رقم چوب از یک رقم زمین و از یک آب و هوا میخورن و رنگارنگ میوه میتن مزی یکیش از دیگیش جدا رنگیش فرق داره باز که گل ها ره دیدوم بوته گکایشه دیدوم خارکایشه دیدوم حیران ماندوم یکی از دیگیش کده مقبول یکی از دیگیش کده خوشبوی سبزه گکای نرم و باز ای او ره سیل کو تو باز ای هوای تازه و دل خوش میکدگی ره سیل کو مه خو نفامیدوم که ده ای چه حکمت بود باز ای بلبلک ها که با صدا های مختلیف شان دل مه ره خو از خود بیخود کد . چقه باسلیقه بوده صاحیب ای باغبان . باغه چه میکونی که مه یک چیزی دیگه ره ده جان خودیم یافته شیشتیم مه از کوجا شودوم . ای چشم هایم که تا بالی از دیدن ای باغ مست بود چه رقم جور شوده ای آواز ها ره مه چه رقم شونیدوم مه چه رقم مزی ای میوه ها ره فامیدوم . ایکه خورده میریم کتی ازی استخانای دندان ده ای کدام حکمت است اگه نی دیگه اسخانا خو زیر گوشت و پوست است . مه نمیدانوم که مه ره امروز چه شوده ای فکرای که ده کلیم گشته رایست ای چیست و هزار ها هزار سوال دیگه ای نفر سومی ره دیوانه میکونه . حالی مه نمیگوم تو خودیت بگو که برداشت و نظر و فکر ای سه نفر برابر و یک رقم بود؟ خیر ببینی " نی " حالی مییایم سر اصل مطلب خود . مه میگوم اگه ای دونیا ره از نظر منفی بافی دیده و سیرت و قرآن ره از نظر نفرت دیده که چیرا کافیرا ره امری کوشتنیشه میته و اونا ره نجیس میگه و زن ها ره قید ساخته و یا پیغمبر خودیش چیرا نو یا یازده زن گیریفته خانده باشی . مه میگوم پیش از پیش نام نواسایته ام بیخدا بان .
اگه نفرت تو از امی چند گپا باشه باید ده ای گپ ام فکرکیت میرسید که پیغمبر چرا فریستاده میشه و از برای کدام مردوم فریستاده باید شوه . صد سال دوصد سال نی مجبور استی دو هزار سال پسکایی بری تا بفامی گپ از کوجا خیسته و حق ده کوجا شیشته . مردوم او زمان بلکه ده تمام دونیا حق و حق شناسی و خدا جویی از بین رفته بود دین عیسوی ها ام مثل امروز از امو اول بغیر از تعداد کم راه غلطه ده پیش رویشان انداخته بودن . کسی چوبه خدا میگوفت کسی سنگه مثل خودیشان تراش کده خدا میگوفت و کسی آدمه خدا میدانست . ای آدم کشی و چور و چپاول پیشه و کاریشان بود زن خودیشانم زنیشان بود زنای مردوم ام زنیشان بود ده سیرت خانده باشی که هرچه فایشه ها ده قیسمت اولاد زایدگیش فیصله میکد قابل قبول بود یانی که یک فایشه بعد از تولد طفلیش میگوفت ای بچه از فلانیست باز از امو میشود . خی ای زنده ده گور کدن دختر و زن خو انوز ام ده مابین باضی دین ها رواج داره لاکن ای ره باید تصدیق بکونی که از مابینی مسلمانا ورداشته شود . یک دم ده مابین ایرقم مردوم یک انقلاب عجیب پیدا شود . از خوراکیشان گیرفته تا پوشاک و معاملاتیشان و حتا خدایشان فرق کد . مه میگوم آفرین و صد آفرین او مردوم . شو خو میکونن سبا میخیزن یک گپی نو انوز روزیشان شام نشوده که دیگه گپی نو ایره نکو اوره بکو ایتو بشی اوتو بخو و چه رقم بگرد . اونمو گپا بود که مردوم ایقه زود تسلیم نشودن . اگه نی امروز که مردوم کلگی شان فامیده و رسیده و مسلمان استن اگه نر استی بیا تنا امی قبر پرستی ره از سریشان دور بساز و بریشان بفامان که ده درون ای قبر تو واری یک نفر خو است یا پوسیده رفته ببینوم ده دانیت چند قفاق خات خوردی . ده جای که یک عمل رواج باشه او عمله کسی عیب نمیدانه از امی خاطر است که غیر از نامسلمان و مثل تو که خوده بی خدا میگیره یک نفر ام ده امو وقت و زمان اگه سیرت یا تاریخ اسلام و یا تاریخ ضد اسلام ره بخانی نشان داده نمیتانی که سر پیغمبر کسی ایتراض کده باشه که او گویا زن پاره است و غیره . خودی پیغمبر پسان که از طرف خدا منع شود و برای مردوم تا چار زن گریفتن جواز داده شود و شرایطی امو وقت ایجاب امی گپه داشت حالی که نداره مردوم ام نمیگیره گپ خلاص . عربا که زوریشه داره و پولیشم داره و اجازه ام است میگیرن و مه ام اگه امی شرایطه داشته باشوم قسم است اگه یک ساعت ام صبر بکونوم . ازی گپا که بگذریم ای دین ده مفتی ده کلگی دونیا نرسیده اموتو جوانای بزنوم بودن که ما از خیریش ایماندار استیم و باضی از شریش ده غم . مه نمیگوم ای نویشته های که تو میگی و ای کیتاب ها از ما مردوم نیست و از ما نمیباشه لاکن هر کودامیش از خود علت داره که او ره ام اگه فامیده یک نفر تارض بکونه چه مانا خات داشت ؟ انوز که شراب حرام نشوده بود کاکای پیغمبر حضرت حمزه شراب نمیخورد از قیصی جنگجال حمزه و علی خبر نداری لاکن امی که منع شود گپ خلاص شود و ای ره ام تو میفامی که شراب یکدم منع نشود چون مردوم به او مثل زن گریفتن علاقه مند بودن خدا جان را که ما میگیم غفور مهربان است خو بی دلیل نمیگیم یک مهربانیش امی بود که تمام احکاماتیشه یک دم نگوفته تمام منعیاتیشه یک دم حکم نکده آهیسته آهیسته تا مردوم امو وقت و زمان ام سریشان سخت تمام نشوه و مردوم خودیشان به دلیشان اسلامه قبول بکونن . سر موضو اصلی شوما باید گپ بزنیم ایکه کل گپا بعد از وفات بی بی خدیجه است و از سر بی بی عایشه شروع میشه چون حضرت محمد ص کدام نفری مامولی نبود تو خبر شودی که اونا با یک دوختر نه ساله عروسی کدن ده حالی که سن شان پنجا و سه ساله بود و اگه نی ای گپ ده امو وقت و زمان عیب نبود و سنی دوختر مهم نیست مهم جوان شودنیش است ای ره ام تو خبر داری که حضرت جبریل عکسی بی بی عایشه ره بریشان آورده نشان داده گیست که اینمی خانمیت است که ده جنت ام با تو خواهد بود . پس ای کار از طرف پروردگار شوده تا بعد از اونا اینمتو اجملی پیدا میشه ده تمام راز اسلام خبر میباشه بیا که ای آدمه یک امتیان خو بکونوم که تنا چیزی که عقلیش میگه امو ره قبول میکونه یا یگان گپی مره ام بدون چون و چرا میپزیره . جانیم اینمی ره خو ایمان میگن هر چیز و هر راز که مولی واره ده پیشی رویت بود دیگه سوال از کوجا میشه ؟ ایماندار و بی ایمان از کوجا مالوم میشه ؟ و ده قیسمت ازدواج دیگای شان بخیالیم که از مه کده صد چند فامیده تر استی و علت هایشه ام میفامی و یگان تایش که علتیشه نیافتی ده فورمول نو گوفتگیم مراجعه بکو و اگه یهودی باشی و یا نصرانی باشی و آمده مقصدیت تخریب کاری باشه و زهنیتی مردومه خراب کدن باشه مه بریت یک بد خبری باید بتوم که اگه ازی گپا زهن یک نفر خراب شوده باشه مه یقین داروم که ایمان صد ها نفر دیگه ماکم تر میشه و شوده ایمان هایشان پخته تر میشه . اگه ای گپی ساده گکی مه کلگکی تو ره خلاص کده نتانیست و تو میخاستی براستی چیزی بفامی مه بریت مشوره میتوم که امو کیتاب های خاندگیته دوباره با اخلاص تر بخان . اگر چه از نام تو مردوم گمان میکونن که کافر مطلق باشی لاکن مالوماتیت دو چیزه نشان میته یکی برداشت غلط و دویوم تخریب از طرف یهود و نصارا و گریفتن انتقام های شکست ها ی زمان سابق . ده آدرسیت درامدوم ایکه عربی نمیفامیدوم و چند عکس های لوچ و لغره دیدوم فورن برامدوم . به امید ایکه ده پالوی نامیت بیخدا ره نبینوم بامان خدا