نجیب جان بچیش فکر میکونوم باز یک کمترک بی خلطه فیر کدی . احترام به حیوانات و حیوانات ره مقدس دانستن ره خو مه ده کیتاب مقدس تان ام ندیدیم . لاکن یک گپیته تصدیق میکونوم که اگه ای خر ها دندان شیر ره پیدا بکونن شادی ها ره ام ده جنگل آرام نمیمانن . و تو ره ده قوطی نصوار میپرته . عزیزوم ! گاو گوشت نمیخوره مثل مردوم ما علف میخورن . یکی از شوق و دیگیش از ناچاری . ده مابین ما اگه یک انسان خوب پیدا شوه او بیچاره کدام سره خات گریفت . مه خو تابالی به ای اندیوالیت بشر دوست احترام داشتوم و رای خوده کتی کلگی قومای خود ده صندوق امو می انداختوم . حالی که خبر شودوم شوما ام اندیوال و همصنفی و همبازی های اندیوال هایش استین و رفیقای مهاجرتیشه میشناسین مره دو دیله کدین چیرا که مردوم قدیما میگن : با ما بشینی ما شوی و با نجیب کامل بشینی دل سیا شوی .
راستی شوما ایقه کیتاب های نیم کله دارین یکتایشه خو ده میدان پرتین . یک کیتاب ده بابک . یک کیتاب راجی به (شادی ها پدر انسان) . یک کیتاب راجی به (جنین شناسی) . یک کیتاب راجی به (مقدس دانستن حیوانات مخصوصن شادی ها) و حالی شونیدوم که راجی به بشردوست ام کیتاب زیر دیست دارین . خایش میکونوم که امی کیتاب تا ن ره باد از انتخابات چاپ کده بیرون بکشین . نشوه که مردکه ره کتی ای کیتاب تان دربدر نکونین . ده دوخط نویشتی تان او بیچاره ره گاهی مندیلا میسازین گاهی هندو ساخته گاندی میگین و گاهی ام او ره به بد ترین انسان های روی زمین افتخارانه مثل بوش و اباما مانند میکونین . نمیدانوم یا عقلیتانه شادی ها بورده یا مغزیتانه پشک ها یا از نادانی براستی تاریف اوره میکونین و یا قصدن از دشمنی اوره ده زمین میزنین . حالی ام خدا ره شکر میکونوم که نگوفتین که ای قهرمان ما مثل مه عیسوی ام است که اگه نی ای آدمه تباه تباه میکدین . اینمی ره میگن : دشمن دانا که غم جان بود بهتر است از آن دوست که نادان بود . به امید کمتر تبصره ای بیجا ده سیاست داخلی ما .
او لوده گکی مه ! چطو فرق نمی کونه که پاچای ما کافر باشه یا مسلمان . چطو فرق نمی کونه که او ده مابین ما کلان شوده و ده امینجه درس خانده یا ده مابین عیسوی ها . اگه ای فرق ها ره ما نمیدیدم از روسا کده خوب کافرکا ره دیگه نمی یافتیم . اگه ما ای رقم پاچا های کافره قبول میکدیم ببرک جان و حفیظ الله خاین جان و ترکی بابا ره کتیش جور می آمدیم و یا حالی ده امریکا ام پخته تن میدادیم و نمایندیش کرزی جان ره سر چشمای خود میشاندیم . خی گپه دراز نمی کونوم بشرطیکه دیگه ای رقم تبصرای بی مانا نکونی . شولیته بخو و پردیته بکو آشنا جان قدیم گکی مه .
نجیب جان بچیش فکر میکونوم باز یک کمترک بی خلطه فیر کدی . احترام به حیوانات و حیوانات ره مقدس دانستن ره خو مه ده کیتاب مقدس تان ام ندیدیم . لاکن یک گپیته تصدیق میکونوم که اگه ای خر ها دندان شیر ره پیدا بکونن شادی ها ره ام ده جنگل آرام نمیمانن . و تو ره ده قوطی نصوار میپرته . عزیزوم ! گاو گوشت نمیخوره مثل مردوم ما علف میخورن . یکی از شوق و دیگیش از ناچاری . ده مابین ما اگه یک انسان خوب پیدا شوه او بیچاره کدام سره خات گریفت . مه خو تابالی به ای اندیوالیت بشر دوست احترام داشتوم و رای خوده کتی کلگی قومای خود ده صندوق امو می انداختوم . حالی که خبر شودوم شوما ام اندیوال و همصنفی و همبازی های اندیوال هایش استین و رفیقای مهاجرتیشه میشناسین مره دو دیله کدین چیرا که مردوم قدیما میگن : با ما بشینی ما شوی و با نجیب کامل بشینی دل سیا شوی .
راستی شوما ایقه کیتاب های نیم کله دارین یکتایشه خو ده میدان پرتین . یک کیتاب ده بابک . یک کیتاب راجی به (شادی ها پدر انسان) . یک کیتاب راجی به (جنین شناسی) . یک کیتاب راجی به (مقدس دانستن حیوانات مخصوصن شادی ها) و حالی شونیدوم که راجی به بشردوست ام کیتاب زیر دیست دارین . خایش میکونوم که امی کیتاب تا ن ره باد از انتخابات چاپ کده بیرون بکشین . نشوه که مردکه ره کتی ای کیتاب تان دربدر نکونین . ده دوخط نویشتی تان او بیچاره ره گاهی مندیلا میسازین گاهی هندو ساخته گاندی میگین و گاهی ام او ره به بد ترین انسان های روی زمین افتخارانه مثل بوش و اباما مانند میکونین . نمیدانوم یا عقلیتانه شادی ها بورده یا مغزیتانه پشک ها یا از نادانی براستی تاریف اوره میکونین و یا قصدن از دشمنی اوره ده زمین میزنین . حالی ام خدا ره شکر میکونوم که نگوفتین که ای قهرمان ما مثل مه عیسوی ام است که اگه نی ای آدمه تباه تباه میکدین . اینمی ره میگن : دشمن دانا که غم جان بود بهتر است از آن دوست که نادان بود . به امید کمتر تبصره ای بیجا ده سیاست داخلی ما .
او لوده گکی مه ! چطو فرق نمی کونه که پاچای ما کافر باشه یا مسلمان . چطو فرق نمی کونه که او ده مابین ما کلان شوده و ده امینجه درس خانده یا ده مابین عیسوی ها . اگه ای فرق ها ره ما نمیدیدم از روسا کده خوب کافرکا ره دیگه نمی یافتیم . اگه ما ای رقم پاچا های کافره قبول میکدیم ببرک جان و حفیظ الله خاین جان و ترکی بابا ره کتیش جور می آمدیم و یا حالی ده امریکا ام پخته تن میدادیم و نمایندیش کرزی جان ره سر چشمای خود میشاندیم . خی گپه دراز نمی کونوم بشرطیکه دیگه ای رقم تبصرای بی مانا نکونی . شولیته بخو و پردیته بکو آشنا جان قدیم گکی مه .