کامبیز عزیز سلام و من هم تشکر می کنم از اینکه وقت صرف کردید و این نوشته را خواندید.
بگذارید اول در مورد عنوان نوشته تان چند کلمه بگویم. می دانید من به عنوان یک شهروند همین کشور که کاندیدانش به خاطر گرفتن همان یک ری با عکس های شان در و دیوارخانه ما را پر کرده بودند و شعار های عجیب و غریبی می دادند که شاید خودشان هم معنای ان شعار ها را اصلا نمی فهمیدند و یا هم به اندازه سر سوزن باور نداشتند، به هیچ کدام شان ری ندادم.
من به کسی ری نمی دهم که دروغ می گوید. من به کسی ری نمی دهم که راست را دروغ و دروغ را راست می نمایاند. من به کسی ری نمی دهم که فقط ادای دلسوزی به این کشور و مردم را در می اورد. من به کسی ری نمی دهم که ری مرا می خواهد با یک کیلو کچالو و یک چاشت پلو بخرد. یعنی به نظرش ارزش ری من به همان اندازه باشد. من به کسی ری نمی دهم که فقط بلد است بگوید "اباد باشید" و چند شرکت تولید هروین داشته باشد و یا هم انقدر گذشته بد داشته باشد که نام متعفن اش مشام تاریخ را برای همیشه بسوزاند. من برای ری دادنم مثل عجوزه های باستانی استخاره هم نمی کنم. می دانم من انتخاب دیگری نداشتم ولی خوب چون در همان یک ری ، یعنی ری من شخصیت و وجدان خود را می دیدم به هیچ کدام شان ندادم. ان ری را برای خودم نگه داشتم و با نگه داشتن ان خواستم بگویم که من شما را نمی خواهم. ان ری را انها هم نصیب نشد انها هم نیاز داشتند. به خاطر ان ری خود را به اغوش کشور های مختلفی انداختند.....
دیگر مطمن باشید که من کشور و مردمم را بیشتر از ان دوست دارم که چنین مسایل را از دید قوم و نژاد نگاه کنم.
در اخیر بخشیدن جنایت کاران جنگی و استفاده از انها و بخشیدن پست های مهم دولتی برای انها و سوار نمودن انها بار دیگر بر گرده همان مردم کاری نیست که از ان و یا از اقای کرزی یک شخصیت قابل تمجید و تقدیر بسازد. به جای ازاد نمودن قاچاقبران و تروریستان به استفاده از موقعیت اش بهتر است انها را بگزارند که در زندان باشند تا این مردم برای یک روز اب از گلوی شان پایین رود.
این نوشته به معنای حمایت از عبدالله و یا کدام کاندید دیگری نیست!
کامبیز عزیز سلام و من هم تشکر می کنم از اینکه وقت صرف کردید و این نوشته را خواندید.
بگذارید اول در مورد عنوان نوشته تان چند کلمه بگویم. می دانید من به عنوان یک شهروند همین کشور که کاندیدانش به خاطر گرفتن همان یک ری با عکس های شان در و دیوارخانه ما را پر کرده بودند و شعار های عجیب و غریبی می دادند که شاید خودشان هم معنای ان شعار ها را اصلا نمی فهمیدند و یا هم به اندازه سر سوزن باور نداشتند، به هیچ کدام شان ری ندادم.
من به کسی ری نمی دهم که دروغ می گوید. من به کسی ری نمی دهم که راست را دروغ و دروغ را راست می نمایاند. من به کسی ری نمی دهم که فقط ادای دلسوزی به این کشور و مردم را در می اورد. من به کسی ری نمی دهم که ری مرا می خواهد با یک کیلو کچالو و یک چاشت پلو بخرد. یعنی به نظرش ارزش ری من به همان اندازه باشد. من به کسی ری نمی دهم که فقط بلد است بگوید "اباد باشید" و چند شرکت تولید هروین داشته باشد و یا هم انقدر گذشته بد داشته باشد که نام متعفن اش مشام تاریخ را برای همیشه بسوزاند. من برای ری دادنم مثل عجوزه های باستانی استخاره هم نمی کنم. می دانم من انتخاب دیگری نداشتم ولی خوب چون در همان یک ری ، یعنی ری من شخصیت و وجدان خود را می دیدم به هیچ کدام شان ندادم. ان ری را برای خودم نگه داشتم و با نگه داشتن ان خواستم بگویم که من شما را نمی خواهم. ان ری را انها هم نصیب نشد انها هم نیاز داشتند. به خاطر ان ری خود را به اغوش کشور های مختلفی انداختند.....
دیگر مطمن باشید که من کشور و مردمم را بیشتر از ان دوست دارم که چنین مسایل را از دید قوم و نژاد نگاه کنم.
در اخیر بخشیدن جنایت کاران جنگی و استفاده از انها و بخشیدن پست های مهم دولتی برای انها و سوار نمودن انها بار دیگر بر گرده همان مردم کاری نیست که از ان و یا از اقای کرزی یک شخصیت قابل تمجید و تقدیر بسازد. به جای ازاد نمودن قاچاقبران و تروریستان به استفاده از موقعیت اش بهتر است انها را بگزارند که در زندان باشند تا این مردم برای یک روز اب از گلوی شان پایین رود.
این نوشته به معنای حمایت از عبدالله و یا کدام کاندید دیگری نیست!
موفق باشید.