حبیب جان ! اگر سلاح در شانه داری ما را هم خبر کن، والا با قلم همه آشنا اند

و عجب استدلالی ؟ خوب ، برای جنگيدن ، نوبت نويسندگان هم ميرسد ! حالا که اسلحه در دست نور و عبدالله و سياف است و طالبان قندهاری ! در ايران که زير سم ستور رژيم ضد بشری خمينی، هر روز قلمزن و فرهنگی و ژورناليست و تمامی ملت ، شکنجه و سرکوب ميشود ، نويسنده ها فقط اعلاميه و اعتراضيه ميدهند ؛ دنيا از نويسنده نخواسته است؛ قلم ها را بشکنند و تير و تفنگ برگيرند و بر ارگ حامد کرزی و کاخ گلستان خامنه ای و قصر پوتين ( کرملين) و .. هجوم ببرند ؛ جناب ! شما کجا تشريف داريد ؟! اگر رسانه ای ، جاسوسان نقابدار يا قلمزنان عقيم و مزدور را رسوا ميکند و از ملت ميخواهد ، با چرنديات مثلا فوسيلی به اسم کاظمی مثل غزلواره « بازگشت » او گول نخوريد که اين جرثومه ولايت وقيح ( به بخشيد فقيه) هيچگاه به وطن مالوف باز نميگردد و فقط شمارا سپر بلا ميکند ! کجای اين کار بد است ؟ لابد شما هم جاسوس بيگانه هستيد که بر رگ غيرت تان بر ميخورد! آيا شما حسين فخری ها ، اسدالله حبيب ها، رازق رويين ها، سليمان لايق ها و .... را ميشناسيد که دوباره زمام فرهنگ و ادب و انسانيت را به کف با کفايت (!) آنان داده ايد؟ خوب ، مردی به نام « حبيب» برای آنان که عقل دارند و سواد دارند و سی سال است ملعبه امپرياليزم جهانی و پادو های بومی آنان قرار گرفته اند ، گوشه ای ازين قصه پر غصه را باز ميگويد ، شما را چه شده است که عزا گرفته ايد و برای مرگ جغد و کرکس ، لباس سياه بر تن کرده ايد ؟ فرهنگ اسارت و زبونی که کاظمی ها و ناظمی ها و ابوطالب ها ، پرچمدار آنند ، ارزانی خود شان ! باادب . اميری