Kamran Mir Hazar Youtube Channel
حقوق بشر، مردم بومی، ملت های بدون دولت، تکنولوژی، ادبیات، بررسی کتاب، تاریخ، فلسفه، پارادایم و رفاه
سابسکرایب

صفحه نخست کابل پرس > ... > سخنگاه 7892

فارسی و پشتو، جنگ يا دوستی؟

1 جنوری 2008, 09:15, توسط تند باد

آقایان

حکمتیار، مولوی نبی ، ربانی، مسعود جاهل، ملاعمر کور، سیاف، عبدالعلی مزاری همه در سرنگونی افغانستان و ایجاد اختلافات قومی و لسانی نقش بس بزرگ داشتند. آنها مولود مکتب جهل ، ارتجاع و بنیاد گرایی هستند که تا امروز بر ضد هر چه گام مثبت در راه ترقی و تعالی کشور است ، قدم علم میکنند.

آیا در کابل که شهر کثیر القومی است در مکاتب مهم کشور چون جیببه، امانی، استقلال پشتون ها به مواد درسی به زبان مادری شان دسترسی دارند ؟ نه ندارند. آیا در پوهنتون کابل پشتونها در زمان ظاهر و خاندانش محصلین پشتو زبان دسترسی به مواد درسی به زبان مادری شان داشتند ؟ آیا حالا دارند ؟ نه ندارند.

دوستان باوز کنید که نه در زمان عبدالرحمن نه در زمان بچه سقاو و نه در هیچ مرحله دیگر در تاریخ آریانا، خراسان و افغانستان ما آنقدر سر افگنده و سر به نیست شدیم که در چهار سال سیاه دوره جنایتکار ملی مسعود و پدران روحانی او ربانی و سیاف و هم مسلکان خونخوار شان بابه مزاری، محسنی، مولوی نبی و دیگران گردیدیم.

عبدالرحمن ظلم زیاد کرد و بچه سقاو دزدی فراوان ، شاه شجاع و کارمل بوت پاکی زیاد کردند و بیگانه ها را بر کشور حاکم ساختند ولی در هیچ یکی از دوره های فوق الذکر شالوده و بنیاد دولت از میان نرفت. مسعود جاهل با بردران جهادی شان از اردو گرفته تا پایه های برق را ویران کرده ، زنان افغان را مجبور به خود فروشی در بازار های پشاور و لاهور ساختند، به عفت و ناموس هزاران دختر و پسر افغان تجاوز کردند و هر چه که افغانستان فقیر داشت از بین بردند و امروز هم در زیر سایه امریکایی ها شیرپور را شیرچور کردند و کشور را به میدان تاخت و تاز بیگانه ها و طالبان مبدل کرده و هر اقدام در راه دموکراسی و آزادی را صد میگردند.

آیا عکس ربانی خائین و حکمتیار ، مسعود و حکمتیار را که حین که پاکستانی ها تلاش دارند آشتی بدهیدشان دیده اید ؟ آیا از آن کرده مرگ برای این جنایتکاران بهتر نبود ؟

جستجو در کابل پرس