بله کابل پرس? با ذکر منبع گاهی مطالبی را از سايت های ديگر نشر می کند اما درباره ی موادی که از راوا به قول شما نشر شده بايد بگويم که در چند مورد از سايت يوتيوب استفاده شده بود و بر اساس قوانين يوتيوب با دوبار کليک کردن بر روی ويديو، خواننده به اين سايت می رود. استفاده از اين ويديو ها بر اساس قوانين يوتيوب است و نه راوا. در ضمن اين نکته برای من روزنامه نگار هم مهم است که بگويم در مواردی راوا مواد رسانه های ديگر را به نام خود نشر می کند . روی يک ويديو که محصول يک تلويزيون است مثلا آدرس سايت خود را اضافه می کند که اصلا قابل قبول نيست و سرقت پنداشته می شود. يک مورد ديگر هم يادم می آيد که چند عکس در سايت راوا نشر شده بود و در کابل پرس هم. منبع اصلی عکس ها ديده بان حقوق بشر است و نه راوا.
من در پاسخم به راوا نوشته ام که کابل پرس خوشحال می شود محصول خبری اش بصورت گسترده نشر شود اما معمولا يک اجازه ی خشک و خالی که لازم است. من بارها می خواستم که گزارش " پروژه ی عدالت" را در کابل پرس نشر کنم. به آدرس رسمی تهيه کنندگان گزارش نامه فرستاده ام و تاکنون پاسخی دريافت نکرده ام و هنوز متاسفانه اين گزارش در کابل پرس نشر نشده است.
منِ روزنامه نگار معتقدم که پايبندی و احترام به حق نشر، رسانه های افغانستان را مسلکی تر می کند. شما ببينيد که چگونه رسانه های افغانستان تبديل به مصرف کنندگان بزرگ شده اند و از توليد چندان خبری نيست. اگر با نظر من موافق نيستيد، اين گوی و ميدان، اين کابل پرس جايی ست که نظر مخالف و موافق نشر شود. چه مخالف نظر من باشد، چه راوا، چه شما و چه فرد يا سازمان ديگری.
بله کابل پرس? با ذکر منبع گاهی مطالبی را از سايت های ديگر نشر می کند اما درباره ی موادی که از راوا به قول شما نشر شده بايد بگويم که در چند مورد از سايت يوتيوب استفاده شده بود و بر اساس قوانين يوتيوب با دوبار کليک کردن بر روی ويديو، خواننده به اين سايت می رود. استفاده از اين ويديو ها بر اساس قوانين يوتيوب است و نه راوا. در ضمن اين نکته برای من روزنامه نگار هم مهم است که بگويم در مواردی راوا مواد رسانه های ديگر را به نام خود نشر می کند . روی يک ويديو که محصول يک تلويزيون است مثلا آدرس سايت خود را اضافه می کند که اصلا قابل قبول نيست و سرقت پنداشته می شود. يک مورد ديگر هم يادم می آيد که چند عکس در سايت راوا نشر شده بود و در کابل پرس هم. منبع اصلی عکس ها ديده بان حقوق بشر است و نه راوا.
من در پاسخم به راوا نوشته ام که کابل پرس خوشحال می شود محصول خبری اش بصورت گسترده نشر شود اما معمولا يک اجازه ی خشک و خالی که لازم است. من بارها می خواستم که گزارش " پروژه ی عدالت" را در کابل پرس نشر کنم. به آدرس رسمی تهيه کنندگان گزارش نامه فرستاده ام و تاکنون پاسخی دريافت نکرده ام و هنوز متاسفانه اين گزارش در کابل پرس نشر نشده است.
منِ روزنامه نگار معتقدم که پايبندی و احترام به حق نشر، رسانه های افغانستان را مسلکی تر می کند. شما ببينيد که چگونه رسانه های افغانستان تبديل به مصرف کنندگان بزرگ شده اند و از توليد چندان خبری نيست. اگر با نظر من موافق نيستيد، اين گوی و ميدان، اين کابل پرس جايی ست که نظر مخالف و موافق نشر شود. چه مخالف نظر من باشد، چه راوا، چه شما و چه فرد يا سازمان ديگری.