صفحه نخست > دیدگاه > وبلاگ نویس > بدون عنوان

بدون عنوان

ravin
سه شنبه 4 سپتامبر 2012

زمان خواندن: (تعداد واژه ها: )

میان تو و آن سوی نمی دانم کجا، دیواری فاصله انداخته است. دیواری سیاه با رگه هایی سفید که مانند ریشه های درختی کهن در هم تنیده اند.

 انگار باید آن سوی دیوار روی و عبور کنی از این سد مرموز، راهی نیست، دری نیست، روزنی نیست و تو نمی دانی چگونه گذر کردن را.

دیوار بی نهایت است، این سو و آن سو، سراسر را دیوار گرفته و چقدر احساس کوچکی می کنی...

 آن جا که ایستاده ای تاریک می شود و باز هم تاریکتر، برای لحظه ای وحشت می کنی از تاریکی، از تنهایی، نفس در سینه ات حبس شده، نمی دانی چه می شود؛ در درونت التهابی است بسیار؛ انگار منتظر وقوع حادثه ای باشی...

خلاء خلاء و یکباره بازهم ترس....

......

 خلاء ....

 و این بار، نمی دانی از کجا شروع شده، احساسی عجیب در تو، حس بالا رفتن؛ انگار چیزی را زیر پاهایت حس می کنی، چیزی از جنس نردبان، بالا میروی، بالا، باز هم بالاتر، نمی دانی غرق تخیلاتی یا در حقیقت بالا می روی با تمام قوای درون بالا می روی، حس می کنی دور می شوی از ترس، بالا می روی، نزدیک می شوی و نزدیک تر به بالای دیوار، آنجا که حس می کنی تمام می شود سیاهی......

چیزی نمانده انگار، حس می کنی تمام می شود، چیزی نمانده انگار؛ همین که دست هایت کمی مانده تا به آخر رسد، یک باره نردبان رها می شود، سقوط می کند به اعماقی سراسر سیاه و تو سقوط می کنی با نردبان و دیوار با تو سقوط می کند و حس می کنی همه چیز تمام می شود....


آنلاين بنگريد : http://ravin.blogfa.com/post-44.aspx

واژه های کلیدی
آنلاين بنگريد :
loading...
loading...

پیام، نظر، تفسیر یا نقد؟

تعديل از پيش

اين سخنگاه از پيش تعديل مي‌شود: نظر شما پيش از تأييد مديران سايت ظاهر نخواهد شد.

كى هستيد؟
وصل
پيام شما

براى درست كردن پاراگراف، كافيست كه خط خالى ايجاد كنيد.

جستجو در کابل پرس