کابل پرس: خبری، تحلیلی و انتقادی



پذيرش > دیدگاه > دربارۀ احمدشاه مسعود اسناد سخن می گويد

دربارۀ احمدشاه مسعود اسناد سخن می گويد

جنایات افشار مگر فراموش شدنی ست؟

جمعه 5 سپتامبر 2008, بوسيله‌ى Hasib

ديده درايي وبي حيايي هم حدودي دارد. جنايت پيشه گان وطنفروش (باهرتحول درکشور حاضرند بخاطرمشت پول واردمعامله هاي رنگارنگي گردند) درنوشته هايش چنان دروغهاي شاخدارود مداررا به کارميبرند که هرخواننده با مطالعه پارگرافي اول به نويسنده گان آن ده ها وحتا صدها لعنت ميفرستند.

اگرازاينان سوال شود که - لطفآ صادقانه اعتراف نمايید، طي چهارده سال که جنگ خونين در کشور ادامه داشت و به عقيده شما مسعود با پاکستان هيچگونه تعلقاتي نداشت، پس جبهات پنجشير و بدخشان از کدام طريق اکمال و سلاح هاي مرگباري چون: سکر، کلستر، بيلوپايپ، ستنگر، ماين هاي ضد پرسونل و ضد وسايل از کجا و از کدام طريق اکمال ميگرديد ؟

طي غلامي اين معامله گران تعدادي زيادي از شخصيت هاي ملي در پاکستان وسيله آی.اس.آی به شهادت رسيدند که حتا آب از آب تکان نخورد، اگر مسعود وابستگي و سرسري هاي نميداشت آيا سازمان جهنمي آی.اس.آی نمي توانست با وي تصفيه حساب نمايد ؟.

اگر جبهات پنجشير تعلقات خاصي با دستگاه استخبارات پاکستان نميداشت آيا ميتوانست يک مرمي و يا يک دالري از پاکستان و آمريکا که سيا دربست در خدمت شبکه هاي جاسوسي پاکستان قرار داشتند، دريافت نمايد و يا ده ها کيلو زمرد و لاجورد از مال ملت يغما مي گرديد به پاکستان رفته و از آنطريق در بازارهای غرب انتقال يابد ؟.
آيا يونس قانوني منحيث نماينده سياسي و خاصي احمد شاه مسعود در آی.اس.آی معرفي نگرديده بود ؟ و مالک دم دستگاه در پشاور نبود؟ و جدا از تنظيم ها فعاليت نداشت ؟.

آيا سلاح و مهمات مسعود بصورت خاص و فوق العاده بسته بندي و اکمال نميگرديد ؟

آيا مسعود در سال۱۹۹۹ به دعوت ادارات خاص پاکستان به آنجا نرفت ؟

مگر شورای مشترک قوماندان در توپخانه به هدايت و رهنمود استخبارات پاکستان که جلال الدين حقاني به صفت رئيس شورا و مسعود بحيث معاون تعيين گرديدند، تدوير نيافت ؟.

آيا قسمتي از اکمالات جبهات پنجشير از طريق پشاور و از کانال استخبارات پاکستان صورت نميگرفت ؟.

آيا آتش بسي که درسال ۱۳۷۱ که منجر به توافقنامه اي بين احمد شاه مسعود و گلبدين حکمتيار در حربي پوهنتون گرديد به هدايت و تقاضاي جنرال حميد گل ريیس قبلي استخبارات پاکستان و اعجازالحق فرزند ضياالحق و ترکي الفيصل ريیس استخبارات عربستان سعودي نبود؟.

اين بنيادگرايان بي فرهنگ بمجرد داخل شدن در شهر کابل چه جرم و جنايت را مرتکب نشدند و کابل را به ويرانه و شهر را به شهر ارواح و مردم را قتل عام نمودند.

محمود مستيري نمايندۀ خاص سرمنشي ملل متحد در امور افغانستان در مورد حکومت تظيمي چنين ميگفت:
آقاي محمود مستيري از قول جنرال دوستم ميگويد: يک هيئت فدراسيون روسيه آخيراً با جنرال دوستم ملاقات کرده به وي توصيه مينمايد که او با جنرال مسعود اتحادي را تأسيس نمايد.

محمود مستري ميگويد: در حال حاضر با وجود ادعاي بلند بالاي برهان الدين رباني و جنرال احمد شاه مسعود حکومت کنوني واقعآ يک حکومت نيست. هيچ اساس قانوني ندارد و منجمله پنج شهر عمده افغانستان (کابل، مزارشريف، قندهار، هرات و جلال آباد) دو شهر (کابل و هرات) و از تقريبآ سي و دو ولايت افغانستان هشت ولايت آنرا تحت کنترول دارد. واقعيت اصلي در اين است که آنهايي که در کابل ادعا مينمايند که حکومت اند، در حاليکه قسمت اعظم کشور خارج از اداره شان قرار دارد و جميع گروههاي قومي به استثناي تاجيک ها في الواقع تمثيل نگرديده اند، دولترا مزيداً کم اهميت ميسازد.

(فشرده اي ازبيانيه محمود مستيري دراستکهلم جريده اميد شماره ۱۶۵ صفحه ۷ مورخ ۱۹ جون ۱۹۹۵)

(فيلکس ارماکورا) نماينده سازمان عفو بين المللی، بعد از بازديد از کابل، دران زمان گفت:... در کابل وضع حقوق بشر ناگوار تر از سابق و چور و چپاول و قتل های فردی و دسته جمعی وجود دارد، و راکت ها بطور مسلسل اصابت می کند و هم آب و برق و قانون وجود ندارد. صرف در جلال آباد و مزار شريف وضع نسبتاً بهتر است و در متباقی مناطق افغانستان قضاوت در مورد جرايم به اساس شرعيت اسلامی از جانب خود قوماندانان محلات و مناطق صورت می گيرد. (از گزارش فيلکس ارماکورا به سازمان ملل متحد.)

روزنامه شهادت ارگان نشراتي حزب اسلامي گلبدين حکمتيار صدراعظم دولت مسعود – رباني در مقاله تحليلي خويش در رابطه به چاپ بانکنوتها چنين مينويسد: حکومت هاي سابق )حکومت، تره کي، کارمل و داکتر نجيب الله (تا آخر زمامداري شان مجموعآ مبلغ »يکصد و شصت مليارد افغاني« چاپ و عرضه کرده اند، ولي حکومت رباني و مسعود در مدت بيست ماه «پنج هزارمليارد افغاني» طبع و عرضه کرده است و اين بانکنوتهاي بدون پشتوانه به امر رباني و مسعود که در پرزه ها صادرميشد توزيع ميگرديد. از اينجاست که خريد و فروش مناطق در بدل پول آغاز شد و نشر پولهاي بدون پشتوانه در فدراسيون روسيه انتقاد هاي زيادي را نسبت به رژيم وارد ساخت.

(روزنامه شهادت شماره ۱۲۳ دلو سال ۱۳۷۳)

جنگ سوم بین قوای مسعود و سیاف از یکطرف و حزب وحدت عبدالعلی مزاری از طرف دیگر، که این جنگ به نام فاجعـۀ افشار نیزیاد میگردد، این جنگ از گردنۀ باغ بالا آغاز و انستیتوت علوم اجتماعی، اکادمی څارندوی، پولیتخنیک و مرکز تعلیمی وزارت امنیت دولتی از حزب وحدت بدست اتحاد سیاف و شورای نظار مسعود قرارگرفت. بدترین جنایت هــا صورت گرفت، افراد غریب و بیچاره هـــزاره جوقه جوقه تیرباران و اعدام گردیدند، به ناموس آنان تجــاوز گردید، تعدادی از زنان هــزاره از طرف جنگجویان جانب مقابل به جاهای نامعلوم انتقال داده شده و در منطقۀ افشار و خوشحال خان به زنان و دختران در مقابل چشم شوهـــر، پدر و برادرش تجــاوز صورت گرفت، اموال و دارایی آنان به تاراج رفت... مسعود و سیاف چنان جنایت آفریدند که قلم ازتحریرآن عــاجزاست». (اقتباس از اثر جناب جنرال سید عبدالقدوس « سيد».)

احمد شاه مسعود در بدبختی های افغانستان سهیم است، در جریان جنگ های داخلی سالیان ۱۹۹۲ـ۱۹۹۶، مدتی وزیر دفاع ربانی شد و دود از دماغ مردم درآورد. وی یكی از مسئولین تباهی ها و خیانت های بیشماری در كشور است. برعلاوه كشتار مردم بیگناه كابل و ویرانی این شهر، مزدوران شورای نظار همراه با حیوان صفتان سیاف، زن و مرد و طفل اهل تشییع افشار را از تیغ كشیدند و مرتكب بی ناموسی های غیر قابل بیان گردیدند. قانونی مانند سائر عمال شورای نظار از مدت ها قبل در خدمت اجانب بوده و از ارتباطات احمد شاه مسعود با روسیه، ایران، هند و اخیراً امریكا مستفید شده است. مؤلف كتاب الاشه شكن در صفحهء ۶۳ كتاب خود در مورد احمد شاه مسعود می نویسد: «او همچنان در قاچاق مواد مخدره شركت كرده بود. در اوقات مختلف از روس ها، ایرانی ها، هندی ها و امریكائیان پول بدست میاورد.»

قابل یادآوری است كه احمد شاه مسعود، ربانی و سائر همكیشان شان در دههء ۱۹۷۰ میلادی از آی اس آی پاكستان هم پول میگرفتند و در افغانستان دست به تخریب میزدند. در حقیقت وطنفروشی و خیانت به كشور برای این گروه ضد ملی بیك فرهنگ مقدس مبدل گشته و برای شان غرور آفریده است. زمانیكه امریكا بعد از حادثه تروریستی ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، تصمیم به سقوط نظام طالب گرفت، ائتلاف شمال بالاخص جناح شورای نظار غرض غصب قدرت خود را به این كشور (امریكا) فروخت، اما تعلقات قبلی این گروه با روسیه، ایران و هند نیز تا اكنون پا بر جا مانده است. خوشا بحال عمال شورای نظار كه از حمایت همه قدرت های اجنبی دخیل در قضیهء افغانستان بشمول پاكستان برخوردار بوده اند. استعداد و توانائی شان در خوش نگهداشتن قدرت های بیگانه محیرالعقول است.
زمانيکه اسنادهاي محرم به بيرون درزميکند چرا دلشاد نباشيم که متجاوزين درهمکاري با جنايت پيشگان داخلي چه پلانهاي خصمانه را دنبال ميکردند؟.

متن پروتوکول هاي همکاري با قواي شوروي درافغانستان !

پروتوکول شماره: (۱)

مقام فرماندهي نظامي شوروي از طريق ميانه روها و با موافقت نجيب الله با احمد شاه مسعود تماس قايم نموده موضوعاتي را غرض همکاري در ميان گذاشته است که با مهر سفارت شوروي در کابل تصديق و نشاني گرديده است.

محتويات سندي که از طرف فرماندهي سپاه شوروي تائيد گرديده قرار ذيل اند:

۱ تأسيس محلات تاجيک نشين با خودمختاري داخلي قوم تاجيک به داخل چوکات افغانستان متحد، به شمول ساحه ارا ضي ولايات بدخشان، تخار، کندز، بغلان، قسمت هاي پروان و کاپيسا و همچنين اقسام حکومت هاي خود مختار به داخل اين ساحه.

۲ نمايند گي از قوم تاجيک و اشغال مقامات مشخص دولتي بداخل ارگان هاي رياست جمهوري، پارلمان ملي و کابينه وزراي افغانستان.

۳ شناخت رسمي جمعيت اسلامي افغانستان متعلق به رباني بحيث يک حزب مستقل و داراي حقوق مساوي در افغانستان

۴ تأسيس يک قواي نظامي منظم تاجيک به اساس تشکيلات جمعيت اسلامي افغانستان و شمول آن در اردوي افغانستان تعريف و توضیح اهداف اين قواي نظامي به ارتباط منافع ملي (مقصد از منافع تاجيک است) به ارتباط اهداف عمومي حکومتي به شمول حفاظت شاهراه حيرتان – کابل.

۵ تأمين صلح به داخل چوکات خودمختاري قوم تاجيک و تاسيس شرايطي براي بازگشت زندگي عادي براي تاجيک.

۶ موضوعات انکشاف اقتصادي در منطقه شمال شرق، همکاري از جانب دولت افغانستان درين موضوع، همچنان کمک هاي چند جانبه به شمول کمک هاي اقتصادي، طبي و انواع ديگر کمک ها همچنان انکشاف تجارت سرحدي.
سند متذکره توسط سفير کبير شوروي يوري ورانتسوف و توسط جنرال وي – اي وارنيکوف مطرح و موافقه شده آنها به نوبه خود اين موضوعات را از ملاحظه و منظوري زعامت جمهوري افغانستان گذشتانده اند.

هيأت شوروي در آن زمان که اسناد را تبادله کردند قرار ذيل است:

يوري – ام ورانتسوف سفير کبير شوروي، جنرال وي – آي – وارنيکوف قوماندان گروپ عملياتي نظامي وزارت دفاع شوروي.

درين ملاقات به مسعود پيشنهاد گرديد تا قراردادي با حکومت کابل منعقد ساخته و به همکاري واحد هاي اردوي افغان به حفاظت شاهراه کابل حيرتان بپردازد.

پروتوکول شماره (۲)

پروتوکول هذا پيرامون شرايط مناسب با همي بين زعامت قواي شوروي مقيم در افغانستان و قواي مسلح مخالف مقيم پنجشير به منظورايجاد حسن نيت و تمايل براي صلح در افغانستان طرفين متعاقدين پروتوکول هذا را امضاء نموده اند تا به اساس آن مکلفيت هاي ذيل را تعميل و رعايت نمايند:

۱ قطع و توقف کامل عمليات نظامي در سالنگ جنوبي و ديگر نواحي مجاور شاهراه کابل – حيرتان به شمول قطع هرنوع فير و حمله توسط هرنوع فير و حمله توسط هر نوع سلاح بالاي مواضعيکه در تصرف قطعات گروه هاي جمعيت اسلامي ميباشد و يا قريه جات که قطعات اردو و پوسته هاي که در تصرف اردوي شوروي و قواي دولتي ميباشد.

۲ قطعات مسلح پنجشير مسووليت محافظت مواصلات بين تاجيکان و چوکني را به منظور قطع حملات، دزدي و غارتگري و انواع ديگر عمليات خصم انگيز به سپاه ضد شوروي و حکومت افغانستان متعهد و تضمين مينمايد.
۳ جانب شوروي متعهد ميشود تا به اساس توافق جانبين مقدار لازم مواد، تجهيزات، مواد عاجل مورد نياز و ديگر ضروريات و نيازمندي هاي مادي پنجشير و نواحي ديگر مربوط به قسمت هاي مشخص شاهراه سالنگ تهيه و تدارک نمايد.

۴ به قطعات و گروه هاي تنظيم هاي ديگر اجازه داده نخواهد شد که در منطقه شامل درين مذاکرات به منظور فير و حمله بالاي سپاه شوروي و نيروهاي افغانستان داخل شده و به عمليات تروريستي يا سبوتاژ پاپ لاين بپردازند. اگر تلاشهاي توسط اعضاي مسلح تنظيمهاي ديگر براي تطبيق فير و حمله صورت بگيرد جانب سپاه شوروي اظهار آماده گي مينمايد تا به قطعات مسلح پنجشير به اثر تقاضاي آنها توسط قواي توپخانه و هوايی کمک نمايد.

۵ تبادله معلومات و مساعي مشترک به منظور پيدا کردن اتباع شوروي و افغانستان که در مناطق شامل اين قرارداد مفقود الاثر شده اند.

۶ در حالت تزهيد و اضطرابات و تشويش – انعقاد ميتنگ ها و جلسات به منظور مشوره دوجانبه پيرامون قطع و جلوگيري از عمليات جديد نظامي به نفع تامين صلح در منطقه زون مشخص.

۷ ساحه پروتوکول هذا در سرتاسر قلمرو سي کيلومتري به هردو طرف خطوط مواصلات بين تاجيکان و چوکني امتداد و اعتبار دارد در ماوراي اين سرحدات سپاه شوروي و قواي مسلح پنجشير حق دارند تا عمليات نظامي به منظور امحاي قطعات مسلح و گروه هاي مخالف منقطع نساخته اند انجام بدهند.

۸ پروتوکول هذا بعد از امضاء و انعقاد آن فوراً مورد تطبيق قرار ميگيرد.

در دسامبر ۱۹۸۸ اين سند به ا مضاء و ملاحظه شد جنرال بي وي گرموف – جنرال شهنوازتني و احمد شاه مسعود رسيد.

(Shebarshin شبارشین ١٧٧- ٢١٤)

جنرال بوریس گروموف، مولف کتاب «ارتش سرخ در افغانستان» مینویسد: «در سال ١٩٨٢ ما توانستیم به مهمترین هدف خود نایل گردیم. ما توانستیم با احمدشاه مسعود تماس های بس پایدار برپا کنیم که تا پایان خروج نیروهای اتحاد شوروی از افغانستان تداوم یافتند. طی زمان حضور نظامی ما در افغانستان کار ما با مسعود با موفقیت های متناوبی ادامه یافت. با این حال فرماندهی نیروهای شوروی فعالیت دار و دسته او را زیر کنترول داشت به ویژه درسال ١٩٨٢ نماینده سپاه چهلم و شخص احمدشاه مسعود موافقتنامه ای را به امضاء رسانیدند که درآن مسعود تعهد سپرده بود به روی کاروانهای نظامی ارتش شوروی در سالنگ جنوبی به جایی که فرمانروای بی چون و چرای آن بود، آتش نگشاید. بر پایه این معاهده مسعود به اعضای گروهش دستور داد تا از فعالیت شدید برضد نیروهای دولتی دست کشیده و مبارزه مسلحانه را برضد سازمانهای مخالف جمعیت اسلامی افغانستان پیش ببرند.» جنرال بوریس گروموف در ادامه مينويسد:

«ماموران.KGB از روند کار ما با مسعود و دورنماهای آن به میزان لازم باخبر بودند.» «... ساده لوحانه خواهد بود اگر پنداریم که ارتش فرانیرومند شوروی توانائی آن را نداشت که دار ودسته مسعود را کاملاً تار و مار کند.... رهبری نظامی شوروی در افغانستان هرگونه امکانات را در اختیار داشت که هرگاه لزومی پیش می آمد ما مسعود را نابود میساخت. شخصاً نزد من هیچگاهی دراین زمینه تردیدی پیدا نشده بود و اکنون هم بدین باور هستم. مسعود خود به خوبی وضعیت خود را درک میکرد که طبعاً این امر در سیاست ها و برخورد وی با نظامیان شوروی تاثیر میگذاشت. او همواره میدانست که چه چیزی به او اجازه داده میشود و به خاطر چه چیزی به شدت تنبیه خواهد شد.»
(ارتش سرخ در افغانستان، ص ١١٩)

هنگام که آقاي خلیل هاشمیان حقايق بزرگ را برشته تحرير مياورد چه ميشود اگر به قلم و همتش افتخار نمائيم؟
وی مینویسد که احمد شاه مسعود صرف يک قوماندان محلی است و هنوز کار نکرده که او را قوماندان جهاد و ناجی افغانستان بخوانيم، و از جانب ديگر در سلوک و اعمال او جوهر زعامت ملی ديده نميشود، و با استعمال مقوله خشت پخته سنگ مرمر نميشود پيشگوئی کردم که از احمدشاه مسعود پنجشيری يک زعيم ملی ! ساخته شده نميتواند. بعد از آنکه مجاهدين حکومت کابل را اشغال و احمدشاه مسعود را وزير دفاع ساختند، بی کفايتی هائی از مسعود ديده شد که گويا تيزاب کابل اين خشت پخته ناپخته را شاراند و مردم کابل باو القاب متعدد دادند، از قبيل: موش کابل، شير بمبيرک، قوماندان قرتوک، قوماندان پتاقی، قوماندان ملاقی، قوماندان تلخان، چوته قوماندان، بی ثبات قوماندان، باتوک قوماندان، سنگ فروش قوماندان، وطنفروش قوماندان، و غيره. مدتی بعد احمدشاه مسعود با حزب وحدت جنگيد و شيعه و هزاره را در اطراف کابل قتل عام کرد.

در دورۀ فرار از کابل و جنگ با طالبان برای احراز چوکی و قدرت که احمدشاه مسعود پنجشيری با روسها، هندوستانيها و ايرانيها در ائتلاف قرار گرفته بود القاب اضافی از قبيل بزغاله قوماندان، بز ايفل، چوته ريش قوماندان، قلابی قوماندان، نوکر هندو، نوکر روس و غيره از طرف مردم باو داده شد. احمدشاه پنجشيری زندگی پُرماجرا را گذشتاند، برای احراز چوکی و قدرت بچند قدرت اجنبی پاکستان، ايران، روس، هندوستان و غيره ـ پناه برد، اما زعامت ملی را احراز نتوانست، گويا طوريکه چند بار در مجله آئينه نوشته شده شما از خشت پخته سنگ مرمر ساخته نميتوانيد، اين مقوله در مورد او صدق نمود. حتی مرگ او شکل غيرعادی و مورموز داشت. بعد از مرگ او، شورای نظار و جريدۀ اميد اورا باالقاب رحمت الله عليه و عليه السلام بلا تشبيه حيثيت پيغمبر پنجشير دادند.

قتل عام در افشار مورخ ۲۱ دلو ۱۳۷۱ خورشیدی/ مطابق ۱۰ فبروری سال ۱۹۹۳ میلادی
درتداوم جنگهای پنجسالۀ گروههای مجاهدین درفاصلۀ سالهای ۱۳۷۱-۱۳۷۵ خورشیدی درکابل یکی ازغم انگیزترین و وحشتناکترین وقایع آن، کشتارجمعی بیگناهــــان درجریان جنگهاست، که کابل وکابلیان درطول قدامت تاریخی اش هیچگاهی اینگونه موردخونریزی، ویرانگری، تجاوز وتحقیر قرار نگرفته است. هرقدرپا به پای جنگهای کابل به پیش برویم، هرقدربه کاروایی سران تنظیمها وفرماندهــــان جنگها درسازماندهی، برنامه ریزی وتداوم جنگهای ذات البینی شماری ازگروههای مجاهدین ازنزدیک آشنا شویم، به همان اندازه سوزش تلخی این واقعیت را درمغزواستخوان خود بیشتراحساس می کنیم که، قربانیان اصلی این جنگها، شهروندان معصوم وبیگناه وطن بوده اند، این مردم بودند که درجنگهای عظمت طلبی گروههای خون آشام جنگ، به وحشیانه ترین شکل قتل عــام گردیده اند. مصایب هــولناک، کشتاربیگناهـــان درجنگهــای کابل، تجاوز، ترور، تاراج، ویرانگری، گروگانگیری، جنایت هــای مکررهریک داستانی است غم انگیز، لرزاننده واشک آور، مصبتی که شهروندان کـابل منجمله اقلیت مذهبی هنــود طی پنجسال جنگ بدان گرفتارآمده بودند، چیزی بود کسی جزملت شهیم افغان، یارای تحملش را نداشت، ساکنان شهرمقاومت وبردباری کم نظیری را درتحمل فجایع جنگ ازخود نشان دادند. متاسفانه تا به حال بنا برسیطرۀ عاملان جنگها وکشتارجمعی درکرسی ها ورده های بلند دولتی درافغانستان وتلاش عوامفریبانه جهت مستورنگهداشتن جنایات جنگی انجام شده، که می خواهند آثار جرم فردای بازرسی را ازمیان بردارند، اسطوره سازی وقهرمان تراشی ومداحی که فرماندهـــان جنگ را تا عرش اعلی میرسانند، عمیقأ مورد بررسی کارشناسانه قرارنگرفته است.

همزمان مبرهــن است که مصایب وفجایع بزرگی که طی آن شهروندان مومن ومعصوم کابل قربانی گردیده اند، یک آیینۀ تمام نمایی جنایت علیه بشریت، نا بخشودنی ترین رویدادهای جانسوز وجانگداز است، که هیچ عبارتی برای وصف تراژیدی آن کافی نیست. پژوهنده می پندارد که فرصت ها جهت تحقیق گستردۀ این وقایع هــولناک هنوزازدست نرفته است. درحال حاضرجنایات ضد بشری انجام شده درجنگهای کابل، ازجمله کشتارهای جمعی، انظاربیشتری را به خود جلب می کند، اعتراض وداد خواهی نسل زخم خورده شدت می گیرد، داغدیدگان، آنهاییکه جگرگوشه ها وعزیزان خود را ازدست داده اندوازگرداب پلیدیهای جنگ جان سالم بدربرده اند، در عقب دروازه های سازمانهای حقوق بشرجهانی، علی الوصف آنکه کسی فریاد توده های جگرسوخته را نمی شنود، جهت داد رسی صف بسته اند. توفیق ارائه فهرست جامعی ازکل کشتارهــای جمعی درجنگهای کابل که به گونۀ پهناور صورت گرفته است، کاریست دشوار، با آنهم نگارنده کوشیده است حقایق دریافتی را با سیری گذرا وشتابناک پیرامون گوشه های این فجایع کم نظیرتاریخی، نخست ازهمه جهت ادای تعظیم به روح قدسی وملکوتی شهـــدا، جانباختکان جنگهــای کابل وافشاروثبت دراوراق تاریخ ارائه دهـــد.

این قلم زنگاربسته اعتراف می نماید که درادای حق مطلب نسبت به چنین موضوعی زجرآوروالمناک موفق نیست، اما به عنوان گوشه هـــای این تراژیدی خونین می تواند، الگوی اولیۀ بررسی هــا و تحقیقات بعدی قرارگیرد:

- قتل عـــام درافشــار:

مبرهــن است که شهروندان کابل، تاریخ خونین وپرمخافتی را درجریان جنگهای تنظیمهای مجاهدین (۱۳۷۱-۱۳۷۵ خورشیدی) سپری کرده اند، دراین میان قتل عــام درافشارکابل مورخ ۲۱ و۲۲ ماه دلوسال ۱۳۷۱ یکی ازغمبارترین ودهشتبارترین آنهاست. درافشارکشتارانسانهای بیگنــاه وفجایع انجام شده تا سرحد «ژنوساید » نسل کشی انجامیده است. با دنبال نمودن جریان عملیات محاربوی وتهاجم برافشار می توان به بخشی ازجنایاتی که درآنجا به وقوع پیوسته پی برد، ابعاد قساوت وبی رحمی چنان گسترده است که خواندن ونوشتن هرواقعۀ آن، انسان را به وحشت می اندازد، زنان، مردان، کودکان پیروجوان به بیرحمی کشته شده، آنهاییکه ازفاجعۀ افشارجان به سلامت برده اند، با زخم های عمیق روحی وروانی با دشواری، اکنون به زندگی ادامه میدهـند.

آنچه درجریان تهاجم به افشاراتفاق افتاده بسیارگسترده وپهناورترازخود جنگ وقلمرو آن است، دراینجا سران وفرماندهــان جنگ با استفادۀ ابزاری ازدین ومذهب وبرانگیختن عصبیت های مذهبی وقومی بخاطر حفظ جلال وجبروت شان، دست به قتل عــام زده اند.با خدعه وعوامفریبی تسنن را دربرابر تشیع، پشتون وتاجیک را دربرابر هزاره به انتقام کشی هـــای خونین واداشته اند. دامنۀ کشتارجمعی، تجاوزبرزنان، چوروچپاول، گروگانگیری، اسارت وعملکردهای وحشیانۀ بسیارفراتر ازشکنجه هـای قرون وسطایی کشیده شده است.

اوضاع اجتماعی –نظامی قبل ازفاجعـــه وقتل عـــام درافشار:

اوضاع نظامی درشهرکابل پیش ازفاجعــۀ افشاربه گونۀ گسترده پیچیده ومبهم بود. جنگها میان تنظیمهای مجاهدین قبل ازهمه ازسوی حکومت اسلامی تحت رهبری برهــان الدین ربانی واحمدشاه مسعود، دردوجبهه درجنوب با حزب اسلامی تحت رهبری گلب الدین حکمتیارودرغرب کابل با حزب وحدت اسلامی تحت رهبری عبدالعلی مزاری، به گونۀ فرسایشی ومتناوب ازتداوم برخورداربود.

مصیبت جنگ آغازشدۀ عظمت طلبی توسط تنظیمهای مجاهدین وملیشه هــای شمال، تراژیدی های کم نظیری آفریده بود، هیولای جنگ، مصیبت فقررا با خود آورده بود، دومصیبت جانگدازیکجا با هم هجوم آورده، گلوی شهروندان کابل را که اسیرمیدانهای جنگ گردیده بودند به سختی می فشرد. ناداری، بیکاری، مرض، بی دوایی، بی نانی، بی آبی، بی برقی بیداد میکرد، تمام ساختارهای خدمات اجتماعی، صحی، ترانسپورتی، فرهنگی، کلتوری فلج گردیده بود. درتداوم جنگهای مجاهدین قسمت های ازشهر زیرآواره های خاک وخاکسترمدفون گردیده، خانه ها وملکیت های شخصی ودولتی ویران گردیده، دارایی های شخصی وملی به وسیلۀ جناح های جنگ غارت وچپاول گردیده بود.
استبداد، زورگویی، زورگیری، تجاوزبه حریم خانواده ها، گروگانگیری، ترور، بدبینی های قومی ومذهبی به فرهنگ حاکم جنگسازی مبدل شده بود. انزجارودرجۀ نفرت مردم علیه جنگ وجنگسالاران شدت یافته، مردم به چشم وسرمی دیدندکه درجریان جنگهای میان گروهی تنظیم های مجاهدین انسانهای بیگناه کشته وترور می شوند، شهرکابل با تمام داشته های تاریخی، فرهنگی واقتصادی آن درنابودی وویرانی قطعی قرار گرفته است.
- درصفوف ائتلاف شمال که مسببین اصلی جنگها درکابل بودند، درزعمیقی دهــن کشوده بود وکشمکش های قدرت میان فرماندهــان معروف جنگ احمدشاه مسعود وعبدالرشید دوستم سردستۀ ملیشه های شمال بنا بردلایل گوناگون عود نموده، اختلافات سیاسی، قومی، عظمت طلبی که ازهمایش جبل السراج درماه حمل سال ۱۳۷۱ خورشیدی برخاسته بود، با راه ندادن ملیشه ها درحریم قدرت کابل، رقابت ها دراشغال وتصرف مناطق مهم شهرچالش ها ودشمنی های جدیدی را درروابط شان به میان آورده بود، به طوریکه چندین باردرطول سال ۱۳۷۱ خورشیدی درداخل شهروحومه های آن، درمیدان هوایی باعث رویارویی های نظامی گردیده، تلفات وویرانی بوجود آورده بود. عبدالرشید دوستم و «جنبش ملی » او با ترفندها وحقه های نمایشی گاه با این وگاه با آن جناح جنگ سرمی جنباند، وبا حکومت ربانی ومسعود چندان مماشات نمیکرد.

- با تداوم جنگهای فرسایشی میان حکومت ربانی، با حزب اسلامی حکمتیارکه درچهارآسیاب داخل موضع بود وکرسی صدارت هم درآنزمان ازآن او بود، انتقامجویی های خونین به منظورازبین بردن یکدیگر درمیان شان شدت بیشتریافته بود، هردو جناح با قویترین آتشبارها، اسلحۀ توپچی، راکتی وبمباردمان هوایی که استفاده ازآن تنها منحصردردست احمدشاه مسعود بود، یکدیگر را می کوبیدند، قربانیان اصلی این جنگها، شهروندان کابل بودند، که بدون تعلق جنگی وجناحی کشته می شدند.

احمدشاه مسعود که درماه ثورسال ۱۳۷۱ خورشیدی به کمک مستقیم ملیشه های شمال درکابل قدرت را بدست آورده بود، استراتیژی اصلی او را سرکوب حریف اصلی اش حزب اسلامی وبیرون رفتن او ازکابل وتصاحب قدرت به گونۀ انحصاری برای گروه خود تشکیل میداد، اما حال تداوم جنگهای خونبار و ویرانگر پوچی استراتیژی پیروزی ازطریق نظامی را اثبات کرده وجنگهای مداوم وفرسایشی با تلفات غم انگیزآن هردوجناح را بی رمق گردانیده بود. اما این روند وگذشت نه ماه جنگ، مناسبات دوستانه میان احمدشاه مسعودکه کرسی وزارت دفاع را درحکومت برهان الدین ربانی بدست داشت با عبدالرب رسول سیاف رهبراتحاد اسلامی که ریشه درقرابت های فکری واندیشه ای و وابستگی های مشابه آنها به محافل بنیاد گرایی عربی داشت، پیش ازپیش تحکیم وبرقرارگردیده است.

- دشمنی ها میان حزب وحدت اسلامی با جمیعت اسلامی وشورای نظار که حکومت را درقبضه داشت، مرزبندی های قومی ومذهبی، انتقام گیری های خونین، در میان شان شدت بی سابقه کسب نموده بود. به ویژه درطول جنگهای که درجریان سال ازماه جوزای سال ۱۳۷۱ خورشیدی درمیان حزب وحدت (تشیع) و اتحاد اسلامی سیاف (وهــابی) درحومۀ غرب شهرتداوم یافته بود، احمدشاه مسعود وربانی بنا برتمایلات ویژۀ مذهبی که اکثرأ ازسوی محافل بنیاد گرایی جهانی دیکته میگردید، ازاتحاد اسلامی سیاف حمایت همه جانبه به عمل آورده ودرسرکوب حزب وحدت سهم فعال گرفته بود. چنین موضعگیری ها وحمایت ازاتحاد اسلامی، اوضاع را دریک تشنج جنگی، رویارویی ها وانتقام گیری ها مبدل کرده وچندین بارباعث درگیری های جنگی میان حزب وحدت واحمدشاه مسعود درحومۀ غربی شهرگردیده بود.

درچنین حالی ازیکسو تمایلات جناح های مخالف (حزب اسلامی حکمتیار، حزب وحدت، جنبش ملی دوستم) به ایجاد ایتلاف های جدیدی برعلیه حکومت ربانی ومسعود ازانکشاف بیشتری برخوردار گردیده وازسوی دیگرحزب وحدت اسلامی (تشیع) با بسیج حدود(ده هزارنفر) ازتفنگداران خود، بخش های اعظم ساحۀ غرب شهررا با توحش کم نظیری تحت کنترول خود نگهداشته، به حیث نیرومند ترین حریف قد برافراشته وبا فشردن گلوی اتحاد اسلامی سیاف درغرب شهر، حکومت ربانی ومسعود را به لرزه افگنده بود. این وضع درمجموع به وابستگی های بیشترجناحهای جنگ به کشورهای آزمند منطقه، جهت دریافت هزینه های جنگی منجرگردیده بود.

اهـــداف تهــاجــم نظـــامی برافــشار:

عملیات تهاجمی که ازسوی حکومت اسلامی کابل تحت رهبری برهان الدین ربانی واحمدشاه مسعود دربیست ویکم ماه دلوسال ۱۳۷۱ خورشیدی، با بسیج واستعمال طیف وسیع نیروهای نظامی درافشار اجرا گردید، برای هردو جناح جنگ (حکومت اسلامی وحزب وحدت اسلامی) دارای اهمیت ویژه واستثنایی بود. گذشت نه ماه جنگ قبل ازفاجعۀ افشار، چالش ودگرگونی های جدیدی را دراوضاع سیاسی ونظامی بوجود آورده بود، ستراتیژی تفوق یک جناح، علیه جناح دیگررنگ باخته، صف بندی ها وایتلاف های جدیدی شکل گرفته بود. دراین میان ربانی ومسعود به اتحاد اسلامی سیاف که دارای جرثومۀ فکری مشترکی بودند، نزدیکی بیشتری حاصل نموده ونه تنها نتوانسته بودند به هدف اصلی خود سرکوب نهایی حزب اسلامی حکمتیارنایل گردند، بلکه با حریف نیرومند دیگری، حزب وحدت اسلامی که بخش های غرب شهررا ازمعبرگذرگاه ودهمزنگ تا گردنۀ باغ بالا درانقیاد خود درآورده بود وتا رسیدن به دروازه های ارگ، ورکاب قدرت فاصلۀ کمی برایش باقیمانده بود، مواجه شده بود. درچنین حالی حکومت «ربانی» با دو حریف پرتوان درحالی مواجه گردیده بود که حمایت ملیشه های شمال را هم ازدست داده بود. با این حال مسعود بخاطررهـــایی ازاین بن بست نظامی، وجبران شکست ها وکمبودهای ستراتیژی نظامی اش، خواست یکجا با متحد نظامی خود (اتحاد اسلامی تحت رهبری سیاف) وحمایت شیخ آصف «محسنی» رهبر(حرکت اسلامی) با یک نیروی تهاجمی قاطعانه با حزب وحدت به تصفیۀ حساب پرداخته وازاو انتقام بکشد. شکست درجنگ با حزب وحدت برای (مسعود) مانند جام زهری بود که می بایستی لاجرم سرمی کشید، ازاینروبا بسیج همگانی، تمام قوتها وامکانات نظامی جهت سرکوب حزب وحدت عمدتأ به دو هدف احضارات گرفته بود:

نخست آنکه: احمدشاه مسعود خواسته بود که قرارگاه سیاسی ونظامی حزب وحدت اسلامی را که درعمارت انستیتوت علوم اجتماعی، متصل به افشارموقعیت داشت، و به مرکزیک حکومت علیحده مبدل گردیده بود، اشغال نموده، عبدالعلی مزاری واعضای رهبری حزب وحدت را درجریان تهاجم سرکوب ویا دستگیرنماید.

دوم آنکـــه: با یک تهاجم سازمان یافته حزب وحدت را ازساحۀ غرب کابل به دورانداخته، مناطق تحت کنترول او را به تصرف درآورده، ساحۀ حاکمیت خویش را درغرب شهروسعت بخشیده با مناطق تحت نفوذ (اتحاد اسلامی سیاف) متحد خود درغرب کابل وصل نماید.

قوتهای نظـــامی اشتراک داشته درعملیات افشار:

دریکسوی جنگ قوتهای نظامی که درعملیات تهاجمی برافشار به تاریخ ۲۱-۲۲ دلو سال ۱۳۷۱ خورشیدی شرکت داشتند، مربوط شورای نظار(جمیعت اسلامی) وقوتهای نظامی ایتلافی او (اتحاد اسلامی تسنن وهــابی) بود. درسوی دیگر-قوتهای مدافع درمقابل آنرا (حزب وحدت اسلامی تشیع) که درساحۀ افشارجابجا بود، تشکیل میداد.

فــــرماندهــــان عمومی عملیات تهاجمی برافشار:

فرماندهی عمومی عملیات تهاجمی برافشار را مورخ ۲۱-۲۲ ماه دلو سال ۱۳۷۱ خورشیدی مطابق ۱۰ و ۱۱ فبروری سال ۱۹۹۳ میلادی که موجب قتل عــام شهروندان مئومن ومعصوم و جنایات هول انگیز در شهر گردید، شخص احمدشاه مسعود به عهده داشت. مسعود به حیث سازمان دهنده وفرمانده اصلی عملیات، قوتهای نظامی مربوط (شورای نظار-جمیعت اسلامی) را به گونۀ مستقیم وقوتهای نظامی متحد ائتلافی خود (اتحاد اسلامی) مربوط سیاف را بطور غیرمستقیم در این عملیات رهبری و سوق و اداره میکرد. در عین حال فرماندهی قوتهای اتحاد اسلامی را که در غرب کابل آمادۀ تهاجم بودند، شخص عبدالرب رسول سیاف و فرماندهــان دیگر او در حالیکه با قرارگاه عمومی، و مرکز فعالیت مسعود در ارتباطات سیستماتیک مخابره ای قرار داشتند، سوق و اداره می نمودند.
قرارگاه فرماندهی مسعود درچهارراهی کارتۀ پروان دریک عمارت (مربوط رحیم پنجشیری معروف به رحيم غلام بچه) حدود دونیم کیلو متر ازقرارگاه حزب وحدت دورترموقعیت داشت. این قرارگاه با تدابیروسیع امنیتی، جابجایی وسایط وسیستم های مخابره، آتشبارهای سبک وسنگین ووسایط زرهی مجهرگردیده، وشبکه های ارتباطات آن با تمام فرماندهــــان شرکت داشته درعملیات تهاجمی بطور سیستماتیک تأمین گردیده بود. همهچنان درعملیات محاربوی افشارکه قتل عــام شهروندان بیگناه درقبال آورد، تعداد زیادی از فرماندهـــان نیروهای نظامی متخاصم، مجاهدین ازهردو جناح جنگ اشتراک نموده بودندکه ارائه فهرست کامل وهمگانی ازآنها را دشوارگردانیده است.
دراینجا به فهرستی استناد می شود که به وسیلۀ یک سازمان بین المللی (پروژۀ عدالت برای افغانستان) ارائه داده شده است:

یک: فرماندهــــان جمیعت اسلامی(شورای نظار) که درعملیات تهاجمی برافشارسهم عمده داشتند، از اینقراراند:
ملامحمد قسیم فهیم، رئیس ادارۀ استخبارات حکومت اسلامی، مسئول کشف که دربرنامه ریزی عملیات وجریان آن نقش عمده را بعهده داشت.

انوردنگرفرمانده جهادی فرقۀ شکردره

ملاعزت فرمانده فرقۀ جهادی پغمان

محمد اسحاق پنجشیری فرمانده لوای جهادی

حاجی بهلول پیجشیری فرمانده لوا

بابه جلندرپیجشیری فرمانده لوا

خنجراحمد پنجشیری فرمانده غند

مشتاق لعلی فرمانده کندک

بازمحمد احمدی بدخشانی فرمانده فرقۀ قرغه

همچنان دراین عملیات محمدیونس قانونی، بسم الله خان، بابه جان، حاجی الماس وگل حیدرنیزسهم ویژه را ایفا نموده اند.

دو: فرماندهــــان تنظم اتحاد اسلامی که درعملیات تهاجمی برافشارنقش عمده ایفا نموده انداینها اند:

عبدالرب رسول سیاف رهبراتحاد اسلامی، سوق و ادارۀ قطعات عملیاتی خود را به عهده داشت.

حاجی شیرعلم فرمانده فرقۀ پغمان

زلمی توفان فرمانده لوای ۵۹۷ که درکمپنی پغمان موقعیت داشت.

داکترعبدالله فرمانده غند مربوط لوای ۵۹۷

جگرن نعیم فرمانده غند مربو ط لوای ۵۹۷

فرمانده ملا تاج محمدکه دربرنامه ریزی واجرای عملیات سهم داشت.

فرمانده عبدالله شاه با قطعه مربوطه اش

فرمانده خنجربا قطعۀ مربوطه اش، که روزدوم به جبهۀ جنگ درافشارسوق گردید.

عبدالمنان دیوانه فرمانده غند، با قطعه اش روزدوم به عملیات سوق گردید.

امان الله کوچی فرمانده غند با قطعه اش روزدوم به عملیات سوق گردید.

شيرین فرمانده غند با قطعه اش روزدوم به عملیات سوق گردید.

ملاکچکول با قطعه اش روزدوم به عملیات سوق گردید.

ســه: فرماندهـــان جبهۀ مقابل، حزب وحدت اسلامی که درعملیات تدافعی ازافشار، سهم داشتندقرارذیل اند:
- فرماندهی عمومی حزب وحدت اسلامی را شخص عبدالعلی مزاری وشورای رهبری آن ومشاور ارشد نظامی، سید یزدان پناه، هــاشمی که ازقرارگاه عمومی درعملیات انستیتوت علوم اجتماعی جوارافشارموقعیت داشت به عهده داشتند. قطعات وجزوتام ها وفرماندهـــان شرکت داشتۀ حزب وحدت عبارت اند از:

قطعات وجزوتام های مربوط فرقه ۹۵ تحت قوماندۀ علی اکبرقاسمی که درساحۀ اطراف پولیتخنیک جا بجا بود.

جزوتام های فرقۀ ۰۹۶ تحت قوماندۀ حاجی امین

قطعات مربوط فرقۀ ۰۹۷ تحت قوماندۀ ابوذر

جزوتام های دارای اسلحۀ ثقیل تحت فرمان سخی خان

برعلاوه سید علی علومی منشی، عیدی محمد، ابراهیمی (خادم حسین، اخلاص جاغوری، جان محمد ترکمنی، عباس جعفری) نیزسهم داشتند.

شرح عملیات تهاجمــی بر افشــار

الف- در مرحــــلۀ احضارات: تدابیر و اقدامات زیر صورت پذیرفت:

- تمام قطعات وجزوتام های شرکت داشته درعملیات افشار، دو روزقبل ازسوی احمدشاه مسعود به حال احضارات محاربوی درآورده شده، ازلحاظ تخنیک محاربوی، اسلحه، مهممات وپرسونل اکمال گردیدند. - مواضع آتشی مربوط احمدشاه مسعود درچکارآسمایی، تپه های علی آباد وامتداد آن تا بلندی های مشرف به سیلووکارتۀ مامورین، برعلاوه اکمالات قبلی، مجددأ به وسیلۀ توپ های بی ام ۲۱، بی ام ۱۴ و 23Zeo و21 Zeo و توپهای ۷۶ و۵۷ م م وماشیندارهــای ثقیل با انبوه مهمات تقویه وتحکیم یافتند. این مواضع آتشی درچکارآسمایی که عظیم ترین زراد خانۀ آتشی را درخود داشت وظیفۀ آن درجریان عملیات این بود که درساحۀ غرب کابل، به ویژه مناطق هزاره نشین قرارگاه حزب وحدت، مناطق افشار، اطراف سیلو، خوشحال مینه، کوتۀ سنگی، کارتۀ سخی، کارته های 3 و4، مهتاب قلعه ودشت برچی را تحت ضربات آتش قرارداده، هرجنبنده ای را نابودکند.

- اقدامات ویژۀ استخباراتی به منظورتطمیع وجذب فرماندهــان حزب وحدت و(حرکت اسلامی) مربوط شیخ آصف محسنی که درارتفاعات کوه(رادار) شمال افشارجابجا بودند، ازسوی ملاقسیم «فهمیم» راه اندازی شده بود. یک نظامی ارشد که درآنزمان فرماندهی قطعات جنبش ملی مربوط رشید دوستم را درکابل به عهده داشت، ازقول عبدالعلی مزاری به نگارنده گفت که:«شماری ازفرماندهــان حزب وحدت که درارتفاعات تپه راداردرشمال افشارجابجا بودند، به وسیلۀ استخبارات قسیم فهیم خریداری شده بودند که حین حمله ازجنگ ومقاومت دست بکشند، به آنها مبلغ یکصدهزاردالرامریکایی پرداخته شده بود، بعدأ معلوم شد که این دالرها تقلبی بوده اند».

- دراین مرحله تدابیرتبلیغاتی به منظورتقویت روحیه ومورال مجاهدین شرکت داشته درعملیات وعمدتأ با تشدید مرزبندی های قومی ومذهبی تسنن وتشیع وهمچنان اقدامات به منظورتضعیف روحیه ومورال پرسونل حزب وحدت، با پخش افواهات ترس آوراتخاذ وعملی گردیده بود.

– مساعی کشفی واستخبارات جهت تثبیت کوردینات های، مواضعی احضارشده، مواضع تانکها، محلات مقاومت، محلات تجمع درعقب جبهه جهت وارد آوردن ضربات هــوایی برآنها صورت گرفته بود.

ب- تشریک مساعی وتدابیرهمآهنگ کننده درتهــاجــم افشـــــار:

احمدشاه مسعود فرمانده عمومی تهاجم برافشار، اقدامات وتدابیرهمآهنگ کننده را جهت تشریک مساعی قوتهای شرکت داشته درعملیات اتخاذ وعملی کرد، بدین منظور:

- دو روز قبل ازشروع عملیات تهاجمی، همایش رهنمودی را در(بادام باغ ) با جمع فرماندهــان ارشد مربوط خود به شمول فرماندهـــان اتحاد اسلامی مربوط سیاف (حاجی شیرعلم وزلمی توفان) وفرمانده سید حسین انوری مربوط (حرکت اسلامی) نیزدرآن شرکت داشت، دایرکرد. وطی آن برنامۀ عملیات را درمراحل مختلف توضیح نموده، اقدامات ومساعی قاطعانۀ همه را درراه پیروزی وسرکوب قطعی حزب وحدت مطالبه کرد.

– همایش دیگر دراین راستا تحت رهبری شخص «مسعود» شب قبل ازتهاجم به افشاردرقرارگاه اش درکارتۀ پروان، جاییکه که او ازآنجا عملیات تهاجمی را سوق واداده میکرد، ومرکزفعالیت های ویژۀ استخباراتی بود با شرکت تمام اعضای رهبری وفرماندهــان مربوط خود که درعملیات شرکت داشتند، برگزارکرد. مسعود دراین همایش با توضیح اهداف سیاسی ونظامی عملیات دربارۀ وضح، احضارات محاربوی، تعدادپرسونل، سلاح ووسایط، خطوط تدافعی، محلات مقاومت، ریزرف های حزب وحدت معلومات ارائه داده، مساعی قاطعانۀ فرماندهـــان مربوط را درشکست حزب وحدت، اشغال قرارگاه سیاسی ونظامی، او وراندن او ازغرب کابل وافشارطلب کرد. همایش های مشابه ازسوی عبدالرسول «سیاف» درشب عملیات تهاجمی به افشاربا فرماندهـــان مربوطه اش که درعملیات روزاول، وروزدوم شرکت داشتند برگزارگردید، اوفرماندهـــان خود را جهت سرکوب کامل حزب وحدت، وراندن هــزاره هــا ازغرب کابل وتصرف مناطق تحت تسلط آنها بسیج کرد. ســربریده سخن ندارد، هــزارۀ خوب هــزارۀ مرده است، روُوس خشن ترین وتکاندهنده ترین شعارهـــا وعملکردهای بود که به وسیلۀ فرماندهـــان او درافشارعملی شد. که بدون هدایت« سیاف» جامۀ عمل نمی پوشید.

شــــام فـاجعــــــه ســـررســــید:

روز۲۰ دلو ۱۳۷۱ خورشیدی هنوزنبرد روشنی وتاریکی به پایان نرسیده بود، اما جبهۀ نورلحظه به لحظه ضعیف تروکوتاه ترمی شد. اهریمن تاریکی برخاسته ازعقب سنگرکوه های مغرب ضربه های بیشتری برپیکربی رمق نوروروشنی فرود می آورد، غرب شهرازافشارتا قرغه ازخوشحال خان مینه تا پغمان را درتاریکی مبهمی فرو می برد. با نزدیک شدن تاریکی حجم خطرنیزبیشترمی گردید، تاریکی حکم پاسدارمرگ را داشت، اجرام وصورت های فلکی ازآن بالا ستیغ پربرف کوه ها، بلندیها وشهرفررفته درسیاهی زیرشلاق سرمای زمستان، کوچه های یخ زده وبه ماتم کشیده به وسیلۀ ابوالهول جنگ را به بی توجهی نظاره میکرد. درروزگاری، مدتها قبل ازجنگ افشار، ساحۀ گردنۀ باغ بالا، سرک هوتل انترکانتیننتال وبرعکس آن تا کارتۀ مامورین به خطفاصل میان جناح های جنگ مبدل شده بود، درهردو سوی خط جبهه هیولای جنگ زانو زده با وسوسه های رعب انگیز، جنگسالاران را که قصد کشتن، نابودی وویرانگری را داشتند به بازی گرفته بود. اوایل شام آرامش خلسه آوری درجبهات جنگ حکمفرما شده بود، اما جناح های جنگ ازطریق شبکه های استخباراتی خود میدانستند که فردا نبردِ سخت وکلانی درپیش رو دارند، ازاینرو با شروع تاریکی هردوجناح با آرایش نیروها، جابجایی آتشبارها، تخنیک محاربوی درخطوط مقدم جبهه به نبردآماده می شدند، درآن ساعات شروع تاریکی صدای غرش تانکها، زرهپوش ها، وسایط ثقیل با شکافتن سقف هوا غوغای پرهیبتی برپا کرده ونسبت به همه صدا ها واضح ترشنیده میشد.

آتشباری قبل از تهـــاجــــم:

شب ۲۱ دلو یکی ازخونبارترین، فاجعــه بارترین شب هــای جنگ کابل فرا رسیده بود، دستگاه جهنمی جنگ این باربسیارقهــارترازگذشته هـــا به کارافتیده بود.درمحاربات معاصردرجنگهـــای منظم، دراراضی دردشت وصحرا، متداول است که قبل ازآغاز تهاجم برمواضع دشمن، ضربات آتشی به نام آتش احضارات برای مدت یک الی دوساعت با استفاده ازتمام انواع آتش های اسلحۀ ثقیل وقوای هــوایی صورت می گیرد ومواضع دشمن به شدت کوبیده می شود، تازمینه برای تهاجم مهیا گردد.اما دراینجا طول شب به مدت آتش احضارات جهت کوبیدن یک ساحۀ شهر، خانه وکاشانۀ دهها هزارانسان اختصاص یافته بود. قطعات تحت امراحمدشاه مسعود، وعبدالرب رسول سیاف ازاوایل شب ۲۱ دلوبا تمام قدرت با استفاده ازانواع توپ هــا، تانک ها، هاوانها، ماشیندارهای ثقیل برافشارگلوله ریختند، توپچی۲۱ BM,، توپ ها وماشیندارها درتیغه های آسمایی، بلندیهای تپۀ کارتۀ مامورین مشرف به سیلو، و، مناطق افشار را ازسرشب تا سحر کوبیدند.جزوتام های آتشی اتحاد اسلامی تحت امرسیاف که درمناطق کمپنی وباغ داود جابجا بودند، فرقۀ قرغه مربوط جمیعت اسلامی که برای تهاجم به افشاردرمواضع انتظاربسرمیبردندبا تمام قوت آتشی دردرازای شب به افشاروحوالی آن سیلی ازآتش وخمپاره باریدند. یکی ازباشنده هــای باغ بالا به اسم آقای« شریف عطایی» که درآتشباری های آن شب درمنزل اش بود، خاطراتش را به نگارنده چنین بیان کرد:« شب قبل ازجنگ افشار، که یکی ازهولناکترین شبهای جنگ کابل بود، منطقۀ افشاروخوشحال خان، اطراف کوه آسمایی درجهنم آتش هــا وانفلاق ها گیرافتاده بود. منطقۀ افشارازسه استقامت تحت ضربات آتش قرارگرفته. آتش های که ازبام آسمایی ازمواضع مجاهدین «مسعود» رهــا می شد با آتش های که ازسوی کمپنی ازمواضع مجاهدین «سیاف»، وازقرغه به سوی افشارمی آمد، درهم می آمیخت. افشاربه نقطۀ تقاطع آتش ها، انفجارها بدل شده بود، آنجا را درتلاطم آتش سوزی ها وانفلاق هــا فرو برده بود.

ما ازپنجرۀ منزل خود که چشم اندازوسیعی دارد می دیدیم که گلوله های شب تاب مانند شهاب گریزانی به سوی افشارره می کشودند.ابتدا یک شعلۀ فروزنده، متعاقبأ صدای انفجاردرمنطقه می پیچید وصاعقه وارمنطقه را روشن میکرد. موج آتش های که ازبام آسمایی رهــا میشد، وافشاررا هدف قرارمیداد، نیرومند ترازهمه بود. ازاینرو شدت فیرها، خانه ها مانند بید دروزش باد می لرزید.ازپرتورنگارنگ آتش وانفجار، افشار درتاریکی شب، مانند روز روشن دیده میشد. درآنشب همزمان قوتهای توپچی وراکتی حزب وحدت اسلامی نیزبه صدا درآمده بودند، بربلندیهای آسمایی، باغ بالا، ساحۀ کمپنی وقرغه پیهم آتش می باریدند، ما خطوط روشن ومتقاطع آتش ها را دربالای سرخود می دیدیم که دررفت وآمد بودند، درواقع ما درزیریک پل عریض آتشین قرارگرفته بودیم.

آتشباری های هردو جناح جنگ که درتاریکی های شب بدون اساسات نشانگیری به وسیلۀ افراد عجمی فیرمیگردید، اکثرأ به خانه وکاشانۀ مردم نگون بخت درافشار، وکمربند کوه آسمایی اصابت میکرد، موجب قتل وکشتارگستردۀ ساکنان میگردید». ضربات آتش احضارات درطول شب ازچکاد آسمایی، ازکمپنی پغمان، ازقرغه به افشارطوری سازمان داده شده بود، که شکل حمله های بی امان پی درپی، مواضع ومحلات طرف مقابل را که اکثرأ درمحلات مسکونی جابجا بودند به گونه ای بکوبد که زنده جانی باقی نگذارد، تا تهاجم فردا بدون مقاومت به نتیجه برسد.ازهمینرو ساکنان افشارکه زیرضربات آتش ها قرارگرفته بودند، درگرداب خون، مرگ وتباهی فرورفته بودند.
پژوهش های این مرحلۀ جنگ نشان میدهد، قتل عــام شهروندان درافشاردرهمین شب آغازگردیده، افشاربه میدان جنگ تبهکارانه وکشتاروحشیانه مبدل گردیده بود، بسیاری ازاصابت مستقیم آتش هــای اسلحۀ ثقیل، مرمی های توپچی، راکت، ماشیندارهای ثقیل به خانه های شان وشماردیگردراثرسقوط وفروریختن سقف خانه ها جان باختند وزیرخروارها خاک وسنگ مدفون گردیند.

جنگسالاران که درهردو سوکه فرمان ماشین کشتاررا بدست داشتند، آخرین محصولات دانایی بنیادگرایی خود را درجنگ افشاربه کارگرفته بودند، با سرکوب خونین شهروندان بیگناه که منبع اصلی آن انتقامجویی های مذهبی وقومی وعظمت طلبی بود دست به کشتاربزنند. فاجعــۀ قتل عــام درافشاردرآن شب وروزحادثه ای نیست که بتوان آنرا به سادگی توضیح داد، این فاجعـــه را می توان زنجیری بی پایان خیانت وانتقامجویی وقدرت طلبی هـــای نامشروع تصور کرد، فاجعـــۀ افشارعروج جباریت، توفان خونریزی وآدمکشی بود. تقریبأ هیچ خانه ای نمانده بود که سقف آنرا گلولۀ ثقیل نشگافته باشد، فرارازآن جهنم آتش، درآن ظلمت شب وسردی هــوا که مانند بیداد جنگ خونخوارگردیده بود، کارساده ای نبود، ازاینرو همه درخانه های خود، تن به تقدیرسپرده باقی مانده بودند، خانه ها بدون تهکاوی به شدید ترین تلفات انسانی مواجه گردیده بود. افشاردرآن شب به میدان کربلا تبدیل شده بود ویزید زمان آنرا درگرداب خون وآتش فروبرده بود، گویی چرخ هم ازآن بالا با نظارۀ محشرجنگ با خون کشته شدگان می چرخید وسیراب نمی شد.

تهــــاجـــم بر افشارآغــــــازمی شـــود:

به طلیعۀ بامدادی ساعتی نمانده بود، وآخرین ستارگان دربسترآبی وسرد فلک محومی شدند، وموج سپیده برخاسته ازمشرق دریای آسمان را ازتاریکی می شست. تهاجم برافشارساعت پنج صبح مورخ ۲۱ دلو سال ۱۳۷۱ خورشیدی به امرفرمانده کل، احمدشاه مسعودازسه استقامت آغازگردید:

۱- ازاستقامت بادام باغ:

قطعات وجزوتام های جابجا شده درخط مبدأ تهاجم که حدود پنجصد نفرتخمین زده می شدند تحت امر انوردنگر ازبادام باغ دست به تهاجم زده، پیشروی را به سوی ارتفاعات تپه های رادارکه درشمال افشار، حاکم برمنطقه موقعیت دارد ودربخشهای آن قوت های حزب وحدت داخل موضع بودند، ادامه دادند. مواضع حزب وحدت درآن بلندیها دستخوش آشفتگی وورشکشتگی گردیده، وگزارشات دوبارۀ خرید آنها ازسوی استخبارات (ربانی ومسعود) به وسیلۀ فهیم قسیم نیزداده شده است. علی توسلی عزنوی ضمن توضیح نمیرخ حوادث آنروز، ازخیانت یکی ازفرماندهـــان حزب وحدت به نام فرمانده « صداقت » گزارش داده است.

۲- ازاستقامت سرک عمومی کارتۀ پروان به افشار:

نیروهای شورای نظار«جمیعت اسلامی» که در مناطق کارتۀ پروان وباغ بالا، تپۀ هوتل انترکانتیننتل که درمواضع مبدأ تهاجم جابجا گردیده بودند، ازطریق سرک عمومی با تانک ها ووسایط رزهی به استقامت قرارگاه حزب وحدت که درعمارت انستیتوت علوم اجتماعی درساحۀ افشارموقعیت داشت به تهاجم پرداختند.

۳- ازاستقامت غرب و خوشحال مینه:

قوتهای اتحاد اسلامی تحت رهبری سیاف وفر قۀ مقیم قرغه تحت قومانده، فرمانده بازمحمد احمدی با وسایط زرهداردست به تهاجم زده به سوی افشارتاختند. تهاجم قوتهای «مسعود» درهرسه استقامت به وسیلۀ آتش تانک ها، توپچی، راکت اندازها، به ویژه ازبام آسمایی وفرقه قرغه حمایه گردیده، قرارگاه حزب وحدت، ودرمجموع مناطق هزاره نشین شهربه منظورجلوگیری از تجمع وتقرب قوتهای تازه نفس واحتیاط به خط مقدم جهۀ حزب وحدت، دوامدار کوبیده می شد. حزب وحدت نیزدرهمه استقامت ها به دفاع برخاسته بود، توپچی وتانک ها واسلحۀ ثقیل آن درچند استقامت، به فعالیت پرداخته، مناطق باغ بالا، کوه آسمایی، قرغه، کپمنی را به شدت تحت ضربه قرار میداد. موج آتش ها، صدای پیهم فیرها، غرش تانک ها، انقلاق ها منطقه را درجهنم سوزانی فرو برده، فضا انباشته ازبوی باروت وسوختگی بود.

چند ساعت اول جنگ با پیشرفت ها، مقاومت ها وعقب نشینی های وقفه ای ولحظه ای هردوجناح جنگ همراه بود. دراین حال دراولین یورش ها، مواضع دفاعی حزب وحدت درتپه های رادارممتد درشمال افشاربه وسیلۀ نیروهای مهاجم ازبادام باغ درهم شکست وبه تصرف نیروهای مهاجم احمدشاه مسعود درآمد.

سقوط تپۀ رادارکه دراثریک توطئه وخیانت صورت گرفت، چون ضربت خنجری بود که برقلب حزب وحدت فرود آمد، وازآن ضربت قد راست نکرد. سقوط تپۀ رادار که دارای موقعیت ستراتیژیک بود درواقع جبهۀ جدیدی دیگری را با قویترین آتشبارها برعلیه حزب وحدت کشود. متعاقبأ شدت آتشباریها ازآنجا برمواضع وقرارگاه حزب وحدت، شگاف عمیقی را درسیستم تدافعی حزب وحدت بازکرد وبا عث سرعت تهاجم قوتهای مسعود درسرک عمومی گردید. ازآن به بعد شدت جنگها به اطراف پولیتخنیک درسرک عمومی، سه راهی کارتۀ مامورین کشانده شده بود، افراد مهاجم با تانکها ی شان درمسیرجادۀ عمومی، گام به گام زیرتأثیرآتش های حزب وحدت به ویژه آتش راکت اندازها که از عقب هردیوار وموضع فیرمیگردید، به پیش می رفتند.

حزب وحدت دریک تلاش خود بعد ازسقوط تپۀ راداربه سوق ریزرف های خود به جبهۀ نبرد پرداخت. حوالی ساعت هفت صبح، حدود یکصد نفرداوطلب را با وسایط زرهی تحت فرماندهی تورن «قیس» به خط جبهه وارد کرده وشامل صف محاربه کرد. درچاشتگاه روز۲۱ دلو سال ۱۳۷۱ خورشیدی دراطراف پولتخنیک انستیتوت علوم اجتماعی، قرارگاه حزب وحدت جنگهای شدیدی درگرفته بود، مجاهدین حزب وحدت با تمام قوت سعی می نمودند که قوتهای مهاجم مجاهدین شورای نظاررا درسرک عمومی وسه راهی کارتۀ مامورین متوقف نموده به آنها تلفات وضایعات وارد آورده، آنها را به عقب نشینی وادارنموده، زمان را جهت داخل نمودن قوتهای ریزرف وتازه نفس که ازکوتۀ سنگی درحال تقرب به جبهۀ جنگ بود کمایی نماید. اما مجاهدین مسعود، به اطراف پلتخنیک وانستیتوت علوم اجتماعی (قرارگاه حزب وحدت) رخنه نموده وخواسته بودند، حلقۀ محاصره را به دورا دورقرارگاه حزب وحدت تنگترنموده ازعقب نشینی رهبری حزب وحدت جلوگیری به عمل آورند.

همزمان دراستقامت غرب افشارمیان مجاهدین اتحاد اسلامی، تحت رهبری سیاف وقوای قرغه تحت قوماندۀ، فرمانده احمدی با مجاهدین حزب وحدت که درعمارت های پرورشگاه وطن، مرکزتعلیمی امنیت دولتی وغرب افشارجابجا بودند نبردهای شدیدی درگرفته بود، دراین حال مقاومت های سرسختانۀ حزب وحدت باعث توقف هجوم های اتحاد اسلامی گردید، تانک ها ووسایط زرهی اتحاد اسلامی برای آنکه شکارراکت اندازهای حزب وحدت نگردند درعقب بلاکهای رهایشی قرغه ودیوارها درغرب خوشحال خان داخل موضع گردیده به آتش باری ادامه میدادند. دراین گیرودارجنگی، علی الرغم آنکه حزب وحدت ازمدتها قبل درآنجا حضورداشته وصف جنگی آراسته، ونیروهای زیادی را درآنجا تمرکزداده بود، به آنهم مجاهدین حزب وحدت به زودی بی نفس گردیده، لاک ها ودیوارهای دفاعی آن درجوارقرارگاهش«انستیتوت علوم اجتماعی» درهم شکست، وقبل ازنفوذ مجاهدین مسعود به داخل قرارگاه، عبدالعلی مزاری وافراد ارشد رهبری حزب وحدت حوالی ساعت های یک بعد ازظهربا پای پیاده ازآنجا موفق به فرارگردیده، به سوی خوشحال مینه عقب نشستند، مسعود نتوانست یا نخواست حزب وحدت را مورد تعقیب قراردهد، ازینروحزب وحدت به ویژه به ابتکاریکی ازفرماندهــان به اسم« قاسمی» به زودی قادرگردید که خط تدافعی جدیدی را دروسط خوشحال خان وامتداد آن به سوی سیلو، علی آباد، کارتۀ سخی تاسیس ودرآن به مدافعه بگذرد.

قوتهای مسعود بعد ازاشغال قرارگاه حزب وحدت که درآن ذخایرعظیمی اسلحه ومهمات، اسناد سیاسی وتبلیغاتی فراوانی وجود داشت، به سرکوب متباقی نیروهای حزب وحدت که درعمارت های اکادمی پولیس، پرورشگاه وطن، اطراف افشارومرکزتعلیمی امنیت دولتی که به جنگ ومقاومت ادامه داده بودند وپوسته ها، داروغه های که درمسیرجادۀ عمومی (باغ بالا قرغه) که ازمدتها قبل درکنترول حزب وحدت بوده واکمالات وحرکت فرقۀ جهادی مقیم قرغه را به چالش کشیده بود، پرداخت. به این ترتیب روزاول جنگ به پایان رسید، ودرآن شامگاه تیره وتار، هیولای خون آشام جنگ، جهت بلعیدن زندگی وانتقام گیری مکررازشهروندان افشاربه دورا دورآن حلقه بست.

شــب دوم و روز دوم جنــگ در افـشـــار:

روزاول جنگ با همۀ مصیبت ها، خونریزی وویرانگری اش به پایان می رسید، درغروب کناره های آبی آسمان رنگ قرمزی بخود گرفته بود، گویی آسمان ازشدت خونریزی درزمین وشهرازشدت سرما و و رفتن خورشید ماتم گرفته است. جنگ ودرگیری ها ازاوایل شب میان نیروهای متخاصم به شدت آغازیافته بودـ اما نیروهای تحت فرمان احمدشاه مسعود وسیاف درشب دوم ازدخول به داخل ساحۀ رهایشی مردم که درافشار هنوز مقاومت ادامه داشت احتراز نموده بودند. ازاینرو افشاربازهم یکباردیگر هدف آتشباری های اسلحۀ ثقیل قرارگرفته، حجم گستردۀ آتش های ضربوی شبانه بخصوص ازبام آسمایی وازتیغه های (تپۀ رادار) وازساحۀ کمپنی وقرغه درتمام طول شب برافشارفرود آمد.

این آتشباری ها مانند شب قبل جویباری ازخون وآتش جاری کرد، تلفات و ویرانی جانگدازی بجا گذاشت، دراین شب وضع وحشتناکی پیش آمده بود، شهروندان افشارکه تحت آتشباری شدید ثقیله قرار گرفته بودند، خواسته بودند با استفاده ازتاریکی های شب ازخانه های خود برآمده بهرسوبگریزند، اما هدف آتشباری ها قرارگرفته، دسته دسته درکوچه ها وسرکها کشته شدند. وآنهاییکه درخانه های خود باقی مانده بودند به شدت تلفات دیدند.

آتشباری های ثقیل درشب دوم برافشار، رزمندگان حزب وحدت را نیزدرآنجا ازپا درانداخت، وآنها درتاریکی های شب ساحه را ترک داده به خوشحال مینه عقب نشینی نمودند، بدین ترتیب اوضاع برای دخول قوتهای مهاجم (مسعود وسیاف ) به افشارکه تعداد شان درحدود دوهزارنفرتخمین زده می شدند، مساعدگردید. درصبحدم روزدوم جنگ، نیروهای مهاجم ازشرق وغرب درافشارباهم ملاقی ووصل شدندو نیرو های تازه نفس اتحاد اسلامی که دراوایل صبح به جبهۀ افشارسوق گردیده بودند، درمجموع توان قوتهای مهاجم را ارتقا داده بود.
دراوایل صبح با فروکش کردن مقاومت حزب وحدت درافشارعملیات تهاجمی نیزبطی گردیده بود، دراین حال دو لشکرخونریز وچپاولگر، مربوط احمدشاه مسعود وسیاف به افشارسرازیرگردیده به بهانۀ جستجوی افراد حزب وحدت اسلامی به تلاشی اماکن شخصی پرداخته، به دستگیری وتوقیف بیگناهان، تجاوزبه زنان، چوروچپاول آنجا مبادرت ورزیدند.دراین جریان شمارزیادی ازساکنان مظلوم به جرم هزاره وشیعه بودن ازدم تیغ گذشتند.درتصفیۀ افشاربدست مهاجمین(مسعود وسیاف) انتقامجویی های مذهبی وقومی، شوق دست یافتن به غنیمت جنگی ازجمله مال ودارایی های شخصی شهروندان، تجاوزبه زنان به گشترش ابعاد وشدت فاجعه، قتل عام درآنجا افزوده بود. ساعات اندوهبارمردم افشارفرا رسیده بود، درآنروزهردم حجم فاجعه های هولناک بزرگترمیشد، افشاریان جزالتجا به خداوند، وخواندن اوراد رد بلا چاره ای نداشتند، فاتحین افراد مسعود وسیاف خانه به خانۀ افشاررا مورد پیگردقرارداده وبه کشتار، تاراج وتجاوزپرداخته بودند، ماشین کشتاربه حرکت آمده بود، سیلاب وارخون میریخت، شهروندانیکه طی شب ها وروزگذشته به گونۀ جان به سلامت برده بودند، اینک درحریم خانه وکاشانۀ شان به بی رحمانه ترین اشکال به قتل رسیدند.

درغروب روزدوم ۲۲ دلو سال ۱۳۷۱ خورشیدی که هنوزخونریزی درافشارقطع نگردیده بود، احمدشاه مسعودبه حیث فرمانده عمومی عملیات که رهبری جنگ وفتح ؟ درافشاربا نام او تشخص یافته است با سیمای فاتحانه ومافوق، همایشی را درهوتل انترکانتیننتل کابل برگزارکرد. دراین همایش چهره های سرشناس حکومت اسلامی، برهان الدین ربانی، عبدالرب رسول سیاف، آیت الله محسنی، آیت الله فاضل، ملا فهیم قسیم، رهبری جمیعت اسلامی وشورای نظار، افرادارشد وزارت دفاع وفرماندهانی که درفتح جنگ افشارنقش آفریده بودند، حضوربهم رسانیده بودند.
احمدشاه مسعود پیروزی درافشاررا که دراثرتشریک مساعی قوتها بدست آمده بود، درنتیجه قرارگاه حزب وحدت وانسجام مدافه ای آن درهم کوبیده شده بود، ومنطقۀ افشارکه گویا به محل تجمع قوتهای دشمن مبدل گشته، تصفیه گردیده وبه حریف ضربۀ کاری وارد آورده بود به همه تبریک گفت. « مسعود » پیروزی درافشاررا که ظرفیت حیرت انگیزستیزه جویی وقتل عام شهروندان بیگناه وپاک گهررا به نمایش گذاشته بود، نشانی ازغیرت وشجاعت ومایۀ فخرخود وهمرزمان خود دانست. دراین همایش به فرمانده سید حسین انوری مربوط تنظیم حرکت اسلامی « تشیع» که متحد مسعود وربانی درجنگ افشاربود، واو ازسوی شهروندان پیرو تشیع نسبت اشتراکش درپیکارافشارکه مرگ وتباهی وقتل عام تشیع وهــزاره ها را درقبال آورده بود، تحت فشارقرارگرفته بود، به وی وظیفه سپرده شد که به مسئله تبادلۀ اسرا اقدامات به عمل آورد. مسعود هدایت داد یک گارنیزیون نظامی جهت حفظ منطقۀ افشاربوجودآید، متباقی قوتهای عملیاتی ازآنجا خارج گردند.اما اسناد حاکی ازآنند که بعد ازهمایش متذکره، چپاول وتجاوزهمچنان درافشارادامه داشت. شام همانروز این خبرازطریق رادیو کابل نشرگردید: «یک تعداد باند افراد فتنه انگیزوآشوب طلب «مزاری»که درمرکزانستیتوت علوم اجتماعی مستقربودند، انستیتوت علوم اجتماعی ومنقطۀ افشاربا کمک یک تعداد نیروهای مخلص هزاره ها با شورای نظارپاکسازی شد وقطعات تصفیوی وزارت دفاع به عملیات خود ادامه میدهند».

خـــاطـــره ای از روز سوم جنگ در افـشار:

یکی ازباشنده هــای باغ بالا جوانِِ فرهیخته به نام حمدالله لیسانسۀ حقوق خاطرات اش را از روزسوم جنگ افشاربه نگارنده اینگونه بازگوکرد:« دوروزجنگ تاریخ های ۲۱ و۲۲ دلو سال ۱۳۷۱ خورشیدی با تمام اضطراب وخطرات آن سپری گردید، روزسوم که صدای دلخراش گلوله ها درساحۀ افشاربند آمده بود، خستگی ناشی ازتداوم دهشت جنگ چند روزه واجبارباقی ماندن وپنهان بودن در تهکاوی های خانه، دلتنگی وخستگی تحمل ناپذیری به بارآورده بود، آنروزبا چهارتن ازجوانان، رفقای محله قدم زنان به ایستگاه باغ بالا، مقابل سرک هوتل انترکانتننتال راه کشودیم، درآنجا مصلحت آن شد به جای گردش درسایه زار کاجستان باغ بالا سری به افشاربزنیم، وازپی آمد های جنگ مطلع گردیم. درمسیرراه افشارازمیان کتاره های آهنی درهم شکسته وفروریختۀ پولیتخنیک وانستیتوت علوم اجتماعی که قرارگاه حزب وحدت درآن قرارداشت، نقش اصابت مرمی های ثقیل، راکت ها خمپاره ها، شکستگی وسوختگی دردرودیوارها به مشاهده میرسید، انبوهی ازشیشه های شکسته، سنگ وسمنت فروریخته پراگنده بود.
موج آتش های ویرانگربرپیکرعمارت ها وصحن چمن ها فرود آمده، زیبایی های آنان را داغان کرده بود.عبورومرورتانک ها بروی جادۀ اسفالت، صیقل سیاه آنرا روبیده وعمرسرکها را به آخررسانده بود.همه جا انباشته ازپوچک های خالی اسلحۀ خفیفه، راکت ها وخول ها خالی برنجی توپ ها ونارنجک ها خالی منفلق شده بود. وقتی به افشارپای نهادیم گویی به شهرارواح، متروک ومخروبه وهراسناک پا گذاشته ایم، تا چشم کارمی کردخانه ها ودیوارهای درهم شکسته، راکت خورده، سوخته و ویران جلب نظرمیکرد، تقریبأ خانه ای نبود که سقف آنرا راکت یا شرانیل توپچی سوراخ نکرده وفرو نریخته بود. درکوچه ها به ویژه حاشیۀ سایه زاروبرف دارآن درحویلی های درودیوارشکسته، لکه ها وداغ های قرمزخون نقش بسته بود. گفتی چند حیوان وحشی، شکاری را دریده وبلعیده بودند.
آنگاهیکه به جوارتکیه خانۀ افشاررسیدیم، گویی به یک مقتل وذبح گاه غرق تالاب خون پای گداشته ایم، آنچه درپندارم نمی آمد به وقوع پیوسته بود، ازآنروزسالهای زیادی می گذرد، اما چشم دید آنرا مانند کابوس وحشتناک دراعماق جانم رخنه زده است، هرچه میکوشم رهــایم نمی کند، ای کاش آنرا ندیده بودم. درشب های اول و روزتهاجم برافشارحینیکه ساکنان آنجا تحت ضربات آتش های اسلحۀ ثقیل قرار گرفته بودند، شماری ازآنها با ترک خانه های شان به امید یافتن پناهگاه مصئون تر، به تصوراینکه مهاجمین همشهری آنها مسلمان وازجملۀ فرزندان آدم اندومکانهای مذهبی را موردتهاجم قرارنمی دهند به « تکیه خانۀ » افشارپناه برده بودند.

اما حینیکه دژخیمان ازتجمع شهروندان درآنجا آگاه می شوند، تکیه خانه ازرزاد خانۀ آتشی چکادآسمایی، مربوط احمدشاه مسعود ومواضع آتشی سیاف ازکمپنی آماج حملات وآتشباری های شدید قرارمی گیرد، وشماری زیادی ازپناهجویان، اطفال وزنان، جوانان ومردان درآنجا قربانی می گردند. علاوه ازآنکه یک تعداد زیاد اجساد دراوایل صبح به وسیلۀ اقارب شان ازآنجا بهرطرف منتقل گردیده بودند، اما ما دربعد ازظهرآن روزاجساد زیادی را درصحن وداخل تکیه خانه دیدیم که با لباسهای آغشته به خون، نیمه سوخته وداغان شده درهرطرف افتاده بودند.
صحن وداخل تکیه خانه بیک میدان وقتلگاه مئومنان مبدل شده بود، مهاجمین تا توانسته بودند آدم کشته وخون ریخته بودند، جسدخانم جوانی را دیدیم که دریک جویچه افتاده بود، ما بدن نیمه عریان او را با پیراهــن پرازلکه های خونش پوشاندیم. درآنروزهرچند صفیرگلوله ها خاموش گردیده بود، اما وحشت هولناک هنوزدرآنجا مستولی بود، فریادرسی نبود که کاری انجام دهــد. ازیکی ازباشنده های افشارکه خود به دنبال فرزند گمشده اش می گشت پرسیدیم، چرا به دفن این شهــدا کسی اقدام نمی کند، مردکه مانند یک کالبد نیمه جان بود گفت، یک تعداد زیاد اجساد را گروههای مهاجم ازخانه وکوچه ها جمع نموده، میت ها را مانند لاشه ها برموترهای لاری بارنموده بهرسو برده درقبرهای دسته جمعی زیرخاک می نمودند، اما یک تعداد را نگذاشتند، یا نخواستند کسی دفن کند، آنها می گفتند بگذاراجساد درهمه جا پراگنده باشد تا دیگران ببینند، پند بگیرند، وبا ما دیگر نجنگند».

جنایات جنگ در افشــــار کــابل

جنگ درافشارکابل میان جناحهای رقیب مجاهدین، ازیکسو ربانی- مسعودوسیاف وازسوی دیگر «مزاری وهیئت رهبری حزب وحدت»، یکی ازبرهـــه هـــای تزاژیک وفاجعه بارجنگهـــای کابل است. این جنگ که مولود جنون عظمت طلبی، تعصب وعصبیت های مذهبی وقومی بود، پوتنسیال وحشتناکی ر ادرخونریزی وکشتارهموطنان بیگناه ازخود نشان داد. بررسی وتحقیقات مدافعان حقوق بشرنشان میدهد که درجریان جنگ درافشار، محلات مسکونی مردم درمقایسه با قرارگاه حزب وحدت اسلامی که درانستیتوت علوم اجتماعی قرارداشت، هدف آتشباری هــای بیشتری اسلحۀ ثقیل، توپچی، راکت وتانک قرارگرفته است. این مسئله نشانگرآنست که انتقامجویی هـــای مذهبــی وقومی منبع اصلــی عملیات تهاجمی برافشاربوده، شهـــروندانی که تعلق جنگی نداشتند، به جــرم شیعــــه بودن وسکونت دریک ساحـــــۀ شیعـــه نشین فجیعـــانه کـشتــارگردیده اند. عملیات تهاجــمی سازمان یافته برافشار، مورخ ۲۱ و ۲۲ دلو سال ۱۳۷۱ خورشیدی تحول جدیدی را درشیوۀ جنگیدن مجاهدین علیه یکدیگر ارائه داد، دراین جنگ فاکتورهای مذهــبی ونــژادی کاملأ مشهود گردید، انتقامجویی ها که درمیان گروههــای مجاهدین شدت یافته بودبه وحشیانه ترین وکم نظیرترین شکل آن به نمایش گذاشته شد. با نگاهــی به گـــزارشات سازمانهای مــدافع حقـــوق بــشر جهـــانی، چشمدیدهـــا وروایاتی کسانی که خود جــریان جــنـــگهــا وکشتـارهـــا را درافشاردیده اند، انسان را به واقعـــات دردناکی مــواجه می سازد، شهـــروندان بیگناه ومعــصوم دریک جنگ تبهکارانه وانتقام گیری هــولناک قــــربانی گردیدند. هـــزاران زن ومرد، هـــزاران فــرزند دلبــند و دوشیزۀ نوباوه، هـــزاران جــوان نورسته درخــانه وکاشــــانه شان دراثرانتقامگیری وحشیانه، یا ازاثرآتشباری ها وهجــوم هـــا کشته شده، یا اسیرگرفته شده ومورد تجـــاوز جنسی قـــرارگرفتند، مـــردان به اردوگــــاه هـــای کارشاقه واجباری مربوط سیاف ومسعود شبیه اردوگاهــای فاشیسم هــتلری به انتظارمرگ فرستاده شدند. به اساس یک گزارش رسمی ازاین جنگ ازجمله «۸۰۰» تن افــراد اسیرشده که دارای سنین ۱۰-۳۵ ساله بودند «۷۵۰» آنها دراسارت به قتل رسیده یا مرده اند.دراین راپوررقم «۸۰» نفرغیرنظامیان که درکوچه ها وسرکهای افشارکشته شده بودند وچوروچپاول «۵۰۰۰» خانه نیز گزارش داده شده است.
گستردگی قتل عـــام وفجــایع انجام شده به وسیلۀ نیروهای مسعود وسیاف ومــزاری درافشارکابل که تا سطح یک « ژنوساید » بلند رفته است، متأسفانه آماردقیقی ازقــربانیـــان جنگ درافشاردردست نیست تا میزان باورنکردنی کشتارجمعی درافشارکابل دردوسه روز جنگ ۲۱-۲۲ دلو دانسته شود. اما هرگاه ازدیدگــاه ومنظر نظــامی با توجــه برحجم پرکثافت وتبهکــــارانۀ آتش هـــای اجــرا شده، ازسه استقامت درشبها وروز هـــای عملیــات بالای افشارکه نفوس زیادی را درخود جا داده بود، وهجــوم لشکر انتقامجــو وچپاولگــر به داخل افشارنگاه کنیم، درآنصورت وسعت وکمیت تلفات انسانی دقیق ترنمایان میشود. بررسی هـــای صاحب این قلـم نشانـــگرآنست که حد اقل دراین جنگ تبهــکارانه، بیش از پنجهــزار انسانهـــای بیگناه قربانی گـــردیده اند، یعنی با ارقامی که آنرا با پژوهنــدۀ دیگرانجنیرسخی ارزگـــانی ارائه داده است همخوانی دارد.

برعلاوه تعداد دوچند دیگر، انسانهای معصوم، زخمی ومعلول گردیده اند. مسئله تخطی هـــای صــریح حقــوق بــشری انجام شده درافشاربه وسیلۀ جناحهای جنگ، بررسی هـــای ویژۀ کاملتری را می طلبد که این مختصرتوان واستعداد آنرا درخود نمی بیند، مع الوصف در اینجا به عنوان قطره ای ازیک دریا، شماری محدود ازجنایات مستند وگزارش شده به وسیلۀ نهادهـــای مدافع حقــوق بــشر، ومحققین ارائه میگردد.

شاهــدان عینی که شهرت شان ثبت گردیده است دربارۀ سرگذشت هــای خود به « پروژۀ عدالت برای افغانستان» قرارزیرین اظهارکرده اند: شخصی گفته است: « حینیکه منطقۀ ما تحت آتشباری های شدید توپچی وراکت قرارگرفت، ما با خانوادۀ خود به خانۀ خشویم که درهمان ساحه قرارداشت پناه برده درآنجا پنهان شدیم... مردان مسلح مربوط جمیعت اسلامی که به زبان دری وافراد مربوط سیاف که به زبان پشتو حرف میزدند به چوروچپاول خانه ها پرداخته بودند، من ناگزیرخانوادۀ خود را به جای دیگر فرستادم ودروازۀ حویلی را بازگذاشتم تا افراد مسلح فکرکنند که خانه را هم سنگران شان خالی کرده اند، وخودم درخانه باقی ماندم.حوالی ساعت یازده قبل ازظهریکی ازفرماندهـــان اتحـــاد اسلامی، به نام عزت الله با ده مرد مسلح داخل خانه شدند، آنها مرا بسیارلت وکوب کرده به قرغه انتقال داده، دریک کانتینر که درآن ۶۰ تا ۶۵ نفردیگری بودند محبوس نمودند. آنها ما را روزانه به کاراجباری، حفر مواضع وخندق ها می بردند، کسانیکه می خواستند آزاد شوند، بایستی مبلغ پنجــزاردالر پول رهــایی می پرداختند، مبلغی که من هرگزآنرا نداشتم، بالاخره یکی ازدوستانم درقرغـــه پول را پرداخت ومرا آزاد کرد».
شاهـــد دیگر گفته است:«افراد مسلحی که درافشاربه تلاشی وجستجوی خانه هـا پرداخته بودند، اورا دستگیروبه پغمان انتقال داده ودریک کانتینرمحبوس نموده، روزانه او را با تعداد ده بیست نفرجهت حفرزیرزمینی ها، مواضع وکارتعمیرات می بردند، او اظهارکرده است که درآنجا کانتینرهــای زیادی پرازآدم بود، شبانه بعضی آدم ها ازکانتینرخارج وبه بیرون می بردند، وآنها دوباره برنمی گشتند، ما صداهای فیررا می شنیدیم که همه کشته وتیرباران می شدند. شماردیگردرحین حفرخندق وکاراجباری کشته شده، درآنجا زیرخاک میشدند، من بالاخره با پنهان گردیدن دردریا زیریک پل موفق به فــــرار گردیده به کـــویته گریخــتم».

یک خــانم اظـــهــارکرده است:«حوالی ساعت های سه بعد ازظهر(۲۲ دلوسال ۱۳۷۱) یک گروه ده پانزده نفری اتحاد اسلامی به بهانۀ جستجوی افراد حزب وحدت وارد منزل ما گردیده، پسریازده سالۀ مرا بازداشت کرده با تهدید به او گفتند که بگو پدرت کجاست، واسلحه را به سوی او نشانه گرفتند، اما من خود را به پیشروی پسرم انداختم، اما آنها آتش کشودند، گلوله ها به دست وپای پسرم اصابت کرد، و متعاقبأ درپنج فیربعدی کشته شد. بعد نوبت خودش رسیده است، افراد مسلح طوریکه سه نفراورا محکم گرفته اند و به نوبت به او تجــاوز نموده اند».

شــاهـــددیگرگفته است:«درروزتهاجــم به افشاربه وسیلۀ اتحاد اسلامی، بطورناگهــانی دستگیرگردیده وبه شدت لت وکوب وبیهــوش گردیده است ودرجایی افتاده وبعد ازبهــوش آمدن به سوی خانه برگشته درمسیرراه اجســاد ۳۰-۳۵ نفررا دیده است که دراثنای فـــرار ازافشارکشته شده بودند، او درآن ساحه دو جسد را ازچاه بیرون کشیده ویک سرقطع شده را که درلب یک کلکین گذاشته شده بود، دیده است». شــــاهــــد دیگـــر، یک خـــانم اعتـــراف کرده است:« درروزدوم تهــاجــم افراد مسلح وارد منزل او درافشارگردیده واو را مورد لت وکوب قرارداده به او وخــواهـــرش تــجــاوز جنسی نمودند، واشیای قیمتی خــانه را با خــود بردند.

خــانمی دیگری گفته است: «وقتیکه افشاراشغال گردید، افراد مسلح اتحاد اسلامی ساعات هفت صبح به زوروارد خانۀ او گردیده، به چهـاردوشیزه که درآنجــا جمع شده بودند، تجــاوزنمودند. علاوتأ خودش وخواهـــرش که چهارده ساله بوده نیزمورد تجــاوز جنسی قرارگرفته است».

درکتاب آقاي صبا ح (ازتصرف کابل تاسقوط مزار) دربارۀ جنگ وجنایات انجام شده درافشارآمده است: «جنگ سوم بین قوای مسعود وسیاف ازیکطرف وحزب وحدت عبدالعلی مزاری ازطرف دیگر، که این جنگ به نام فاجعـۀ افشارنیزیاد میگردد، این جنگ ازگردنۀ باغ بالا آغازوانستیتوت علوم اجتماعی، اکادمی سارندوی، پولیتخنیک ومرکزتعلیمی وزارت امنیت دولتی ازحزب وحدت بدست اتحاداسلامی سیاف وشورای نظار مسعود قرارگرفت. بدترین جنایت هــا صورت گرفت، افراد غریت وبیچارۀ هـــزاره جوقه جوقه تیرباران واعدام گردیدند، به ناموس آنان تجــاوزگردید، تعدادی اززنان هــزاره ازطرف جنگجویان جانب مقابل به جاهای نامعلوم انتقال داده شده ودرمنطقۀ افشاروخوشحال خان به زنان ودختران درمقابل چشم شوهـــر، پدروبرادرش تجــاوزصورت گرفت، اموال ودارایی آنان به تاراج رفت... دوجانب درگیرمسعود وسیاف ازیکطرف، حزب وحدت ازطرف دیگرچنان جنایت آفریدند که قلم ازتحریرآن عــاجزاست».

علی توسلی غزنوی دراثرش دربارۀ جنــگهــای افشارکه خود شاهــد صحنه هــا بوده است نگاشته است: «فضای سیلووافشار، تپۀ رادار غبارآلود وآتش فراگرفته بود... خدایا چه روزوحشتناک وغم انگیزی بود، مرد وزن و بچه های کوچک سربریده ومغزهــا پراگنده ودستها قطع شده، زنان ومردان به اسارت گرفته شده به شیون افتادند، ناله هــای آنهــا دلخـــراش وجانگدازبود، که دل هربشر را که عـــاطفه دارد می سوزاند. این همـــه تــجــاوز وبیرحمی وشقــاوت وقساوت قــلب اتحـــاد سیاف وشورای نظارمسعود فــــرامـــوش نــشدنی است». باشندۀ دیگری که درجریان حمله برافشار، پسرجوانی بود، گفته است که با آغازصبح تعداد زیادی ازفامیل ها، ازجمله فامیل خودش، شروع به فرارکردند:« وحشتناک بود، راکت ها وانفجارها ادامه داشت... من راکتی را دیدم که خانۀ همسایه را پراند، پسرش کشته شد وخون ازبدنش فوران میزد. من آنرا دیدم... حملۀ «زمینی » بعد ترآغازشد... فامیل ما رد شد، زمانیکه میرفتیم، ما اجسادزیادی از کشته شدگان را درسرک دید یم. زنی ازافشاربه دیدگان حقوق بشر ازچگونگی کشته شدن شــوهــروپسرش بدست نیروهــــای اتحــاد درنخستین روزحمـــله حکــایت میکند: « درحالیکه ما ازافشارفرارمی کردیم، سه تن ازتفنگداران سیاف به خانۀ ما واردشدند وبدون به زبان راندن کلمه ای تفنگ هـــای شان را به سوی شــوهــــرم وپــســرم نشانــه رفته هـــردو را درمقابل چشمـــان ما به گلـــولـــــه بسند... ما به سرخــود می زدیم وبا گـــــریــه خــود را بروی اجـساد آنان انداختــیم، تفنگ بدستان ما را تهــدید کردند که اگـــراز فــغــان ونـالـــه دست نکشیم بالای ما نارنجک انداختــه همـــۀ ما را نابود خـــواهــند کرد...

باشندۀ هـــزاره، از افشارکه درآنزمان پســری بود، گفت که توسط عساکری که فکرمیکندکه پشتون – احتمالأ اتحاد بودند به اسارت درآمده وبه انستیتوت علوم اجتماعی انتقال داده شده بود.وی گفت که درراه اجساد بی حساب غیرنظامیان را دید. « من عده ای ازافراد پغمانی (افراد اتحاد) را دیدم که خانه به خانه را می پالیدند. من درخانۀ خود بودم، این قوماندان حسن یلداریکجا با هفت یا هشت نفرمسلح به خانۀ ما آمد... آنان مرا به چنگ انداخته با خود بردند، بسیارترسیده بودم... درمسیرراه پنجاه تا شصت جسد را روی سرک دیدم، بعضی ازآنان تیرباران شده بودند، اعضای بدن عده ای بریده شده بود، خون زیادی برزمین ریخته بود، صحنه ای تکاندهنده ای بود، درذهنم حک شده است که چقدرترسناک بود... بربعضی ازآنان فیرشده بود، من اجسادی را دیدم که شکم هــای شان پاره شده بود، بعضی ها هدف انفجارهــا وحملات راکتی قــرارگرفته سوخته بودند... فکرمی کنم اکثــریت شان توسط تفنگداران کشته شده بودند... باشندۀ دیگری گفت: « به تاریخ ۱۱ فبروری وی شاهــد فیرراکت هــا ازقلــۀ کوه افشاربه سوی جمیعتی ازمــــردم بود که درحال فــــراربودند:«جمیعت قلۀ کوه را تسخیرکرد، درحدود پنج بعد ازظهرآنان فیر راکت ها را از قلۀ کوه به سوی این منطقه آغازکردند.آنان مردم را درهمینجا، درسر سرک به قتل میرساندند.مردم با عجله به خارج ازافشارفرارمی کردند.

ازحام مردم به سوی این سرک بود(سرکی که ازسمت شمال جنوب افشاربه طرف شرق ادامه دارد). سرک مملو ازجمیعتی بود که می خواستند ازافشارفرارنمایند... نیروهـــای مسعود به سوی آنان فیرمیکردند. آنان به سوی سرک تیر آندازی داشتند. سه باراین سرک مورد حمله قرارگرفت. هفده نفرکشته شدند- هفده جسد به روی سرک قرارداشتند- ما حساب کردیم. نعش ها دراین قسمت سرک افتیده بودند...معلومداربود که آنان غیرنظامیان بودند. بلی، کاملأ واضح بود:آنان برقع داشتند، اطفال بودند، روشن بود که غیرنظامیان هستند.

فـــاجــــعــۀ افــشار، گــوشـــه هــــای ازجنــایت حــزب وحـــدت را نیز افــشا کرد:

یکی ازافــراد اتحاد اسلامی که درجنگ افشارشرکت داشت، به دیدبان حقوق بشرگفته است، وقتی آنها(انستیتوت علوم اجتماعی ) قرارگاه حزب وحدت را اشغال نمودند، آنان چندین زن را درآنجا یافتند که می گفتند توسط افراد حزب وحدت به آنان تجــاوز شده است، آنان تعداد زیادی اززنان زندانی را نیز یافتند. دراتاق دیگرتعدادی ازاجساد مردان و (۲۵) زندانی مرد را که به علت شکنجه بیش ازحــد اعصاب شان را ازدست داده بودند یافتند، همه شان بخاطرشکنجۀ بیش ازحــد کامــلأ دیوانـــه شده بودند، این شخص اظهـــارکرده است که نتوانسته بیشتردرآنجــا بماند، بخاطربوی بد به بیرون فــــــرارکرده است». فرنیترپست روز۱۶ فبروری ۱۹۹۳- چهارروزبعد ازفاجعــۀ افشارگـــزارش داد:« حدود صد زن درمقابل دفترسازمان ملل درکابل دست به اعتراض زده وخواستاربازگشت شــوهـــران وبرادران زندانی شده شان بودند، درحالیکه تعدادی هم چوروچپاول، تجاوزوقتل هــای را که درساحۀ افشار صورت گرفته، شرح دادند. اعتراض براین مظالیم به دلیلی صورت گرفت که روزپیجشنبه منطقۀ شیعـــه نشین را نیروهــــای اتحـــاد طرفداردولت، جناحــی که توسط عربستـــان سعــودی حمایت می شود، ونیــرو هــــای وزیردفــــاع احمدشاه مسعود ازنیروهـــای حزب وحدت دوباره تصرف نمودند.

مهـــاجـــرینی ازمنطقه که درمسجــدی درساحۀ مجاورتایمنی جمع شده بودند، به اساس گــزارش شــاهــدان عینی گفتند که این کشتارهــا روز پنجشنبه چند ساعت قبل ازغــروب آفتاب شروع وتا روز بعد ادامـــــه داشت. شهــلا یکی ازنرس های جوان گفت: «۱۲ تن آنانی بودند، بعضی شان راکت اندازهــا را روی شــانه شان حمــل می نمودند، آنان دروازه را شکستاندند وبعـدأ به خـــواهــــرم ومن نزدیک شدند، پدرم کوشش کردکه مانع آنهــا شود، ولی آنان پدرم را زده وشکنجــه نمودند، آنان یکی از پاهــای پدرم ودو دستش را قطع نمودند.درحویلی یک سگ بسیارکلان متعلق به یکی ازقوماندانان بود، یکی ازآنان دست هـــای پدرم را به این سگ انداخت».

فیروزه، زنی دیگری قرآنی را نشان داد که توسط مرمی پاره شده بود، اوگفت که او این قرآن را بروی مهاجمین وازکرده، اما بیهـــود ه بود، گلــوی شــوهـــرش بریده شدوسه دخترش هم کشته شدند».

سوگبارترین فصل جنــایات بـــشری انجــام شده درافشــار نه تنها فــــرامــوش کردن، بلکه عـــدم به دادگـــاه کشاندن متهمــان آنست. دولت موجــود درافغانستان تحت رهــبری حــامد کــــرزی که درســتون هــای اصلــی قدرت، متهمین به نقض حقــوق بــشررا گمــاشته است.آگــاهـــانـــه ازتمکین به عــدالت، ومرحــم گذاری برزخــــمهـــای داغـــدیدگــان ابا ورزیده است. علی الرغم آن صدای داد خواهـــــی جــــگرســوختــــگان رساتروزخـــم عمیق کشتارهــــای دسته جمعی درجنگهــای افغانستان ازجمـــــله درافشاربیشترنمایان می شود. هـــردردی برای آدمـــی زود کهــنـــه می شود، اما قتل پدو مادر، قتل همســـر، فــــرزندان وعـزیــزان به وسیلۀ هـــرکسی که انجـــام گیــرد کــهنــه نمی شود، همیشه مثل اینست که این حادثــــه همین امــــروز اتفاق افتاده است. کسانیکه ازگرداب کثیف جنگ هـــای کــابل «قتل عــــام درافــشار» جان به سلامت برده یا عزیزی را ازدست داده ویا به شکلی ازجنگ صدمــه دیده، معلول ومعیوب گردیده اند، تا اکنون با اندوه جـــانگــــداز، مصیبت جنگ را تحمل کرده وشمارزیاد به امــــراض روحـــی و روانی مبتلا گردیده، همـــــه خـــواهــــان به محـــاکمه کشاندن متهمان به یک دادگـــاه عــــادلانه اند. هیچکس نمی تواند بگوید که کشتن مخالفین جنایت نیست. فاجعه نیست غیرانسانی، غیراخلاقی وغیردینی نیست. وقتی کسی فکرواخلاق ومنطق کشتن مخالف خود را تحت هربهانه ای قبول میکند وبه کشتاردست میزند، درواقع جوازکشتن خود را بدست مخالفین خود صادرمیکند. همه دیدند که دو فرمانده معـــروف ازدوجناح جنگ (احمدشاه مسعود وعبدالعلی مزاری) که درسازماندهـــی ورهبـــری جنگهـــا که قتل عـــام را درقبال آورد، نقش اول را ایفا نمودند، بدست جنگجویان دیگر ازقماش خود کشته شدند. تاریخ مسئولان اصلی قتل عــام هـــا درکابل، وازجمـــله درافشاررا با ننگ وخیانت یاد میکند.

– کشتاروحشیانۀ شهــــروندان مـــئومــن درافـــشــاریک جــــنایت بــشــری و نســـل کشـــی است، بایـــستـــی مــــطــابـــق کــنــوانــسیونــهــای جــنــایات نـســل کـشــی مـــورد داد خـــواهــــی قـــــــرارگیــــرد.منشـــورســازمـــان ملل مــتحــــد به حقــوق بـــشــر جــنــبـــۀ جهــانی داده است. دولت افـــغـــانــستــان با پذیرفـتـن آن این مسئلــــه را به رســمیـت شــنـاخته است که حقــوق بــشــرمــندرج درمنـشــورســازمــان ملل مــوضوعــی است که مــــوردعــلاقـــۀ جــامعــه بین المللی است، دیگــــر درحـــوزه وصــلاحیـت دولت هــا نمــی گــنجــد.

«عــدم مـجــازات پاداشــی است به جنایتکاران وجنایت به سوی جنایت بشر، عـــدم مـجــازات جنــایــتکــاران –شکست قــانــون، شکست انسانیت واخــلاق، پشت پا زدن به اصـــول دین ومــذهــب است، عـــدم مـجــازات، جنایت را سرعت می بخــشد وآنرا چند برابرمیگرداند». فاجعـــۀ افشارکه ظــرفیت حــیرت انگیزی قتل عــام، ویرانگری، چپاولگری، تجاوزبه عفت، سیطره جویی مذهبی وقوم کشی را ازخود نشان داد، کافی است، نفرت ازجنگ وجنگسالاران تبهکاررا دردل هـــرانـــسانی جا دهــد. فاجعـــــۀ افشار برگــی ازآمـــوختنی هـــــای تاریخ است که نباید تکرارگردد. یادآوری وتـــعظــیم بـــه خـــاطـــرۀ غـــم انـگــیــز قــــربـانیـــان قــتل عــــام درافـشــار وجیبه ایست کـــــه بدوش همـــــۀ مــبارزان راه صــلــح وضـــد جنگ افتــاده است. باید آنـــرا آنگــونــــه که درخـــورشأن شــهــدای درخــــون خــفتــــۀ افـشـــاراست با به دادگــاه کشیــدن مــتهــمــان آن بسررســاند.

چه عوامل مسعود را نسبت به سائرین برجسته ساخت؟

دشمنان و دوستان مسعود هردو به یک سویه راه اغراق را می پیمایند

نباید در دوستی ودشمنی باشخصیت های تاریخی کشور راه غلو وافراط را درپیش گیریم

جمعه 5 سپتامبر 2008, نويسنده: سیداحمد "خوشیوال"


فاجعه افشار با گذشت ۱۵سال هنوز تازه است

به همراه سند ارتباط والی فعلی هرات سيد حسين انوری در جنايات افشار

يكشنبه 10 فوريه 2008, نويسنده: حسين زاهدی

IP Plans: Best Cloud Web Hosting

Professional web services including fully managed VPS and dedicated servers for businesses and individuals.

Domain Registration - Search and register your domains with IP Plans
Fresh Cloud Shared Hosting with IP Plans
Fully Managed Cloud and SSD VPS with IP Plans
Fully managed Dedicated Servers with IP Plans






64 تن همین اکنون این صفحه کابل پرس را باز کرده اند

پذيرش > دیدگاه > دربارۀ احمدشاه مسعود اسناد سخن می گويد

آگهی در کابل پرس

loading...

پيام‌ها

  • قربانت شوم! هر قدر که طولانی نوشته کنی، معنی نمی دهد که تو درست می گویی و دیگران غلط!

    در جنگها و اختلافات هر گونه مسائل پیش می آید. اما بیا با همه شماطتت بپذیر که این مسعود بود که توانست آخرین سنگر مبارزه در برابر تجاوز را پاسداری کند و این مسعود بود که به رهبران هر قوم و هر گروه، پناه داد و افغانستان را خانة مشترک همه دانست.

    بیا بپذیر که مسعود برای هیچ سازمان خارجی کار نمی کرد، ورنه چگونه امکان دارد که همزمان با تمام کشور های همسایه درگیر باشند؟

    بیا بپذیر آنچه را که جنایات افشار می گویی، با وجودی که منجر به شهادت عده از هموطنان بیگناه ما شده به مراتب کمتر از چیز هاییست که بعد ها اتفاق افتاد و اتفاق افتاده می رود. مگر در دیگر قسمت های کابل کسی شهید نشد؟ مگر با راکت هایی که از سایر جاها آتش می شد، دیگران خون شان نریخت؟

    جنگ است و چیزی که مبدایش از اشتباه آغاز شده باشد، نمی توان در جریان آن از اشتباه جلوگیری کرد. اما مسعود هیچ گاه دشمن هزاره نبود و دشمن پشتون یا ازبک نبود. مگر استاد سیاف و حاجی قدیر و ده ها دیگر پشتون نبودند؟ مگر کریم خلیلی و محقق و محمد اکبری هزاره نبودند؟

    بیا این همه گپ های هوایی را رها کن و بپذیر که با وجود سلیقة متفاوت خودت، واقعیت چیز دیگری است.

    • درباره قضیه افشار باید خدمت نویسندهء محترم عرض شود که تاکنون دیده بان حقوق بشر جنگ افشار را نسل کشی یا( جنوساید) ثبت نکرده است.

      دوستان هزیز مائوویست ما خیلی کوشش دارند که قضیهء افشار که هم اختلافات داخلی خود حزب وحدت بود وهم اختلاف تنظیم خای مجاهدین آنرا به یک نسل کشی تبدیل کنند.

      اما جنگ های داخلی میان احزاب مسلح را نمیتوان نسل کشی تعببیر کرد.

      درلست دیده بان حقوق بشر که این دوست عزیز ما از آن یاد کرده تنها در بوسنی ورواندا موارد نسل کشی ثبت گردیده است .

      حتی قتل عام هزاره ها دریکاولنگ ومزار نیز درلست نسل کشی دیده حقوق بشر نیامده است

    • Masoud had enouhg and did not want to fight against wahdat,and tried many months to please Mazaari and some how bring peace to Kabul over all.The liazon from Masoud is living in Canada says the only thing Wahdat listening to Iran Embassader to kabul.Even Wahdat killdathe peace deleget from RAbani government Mr Muslih and other members .Mazari was under influence Hekmatyar and Iran.Masoud had no choice but use force to bring peace and dignity to kabul.The lie this guy wrote show the real picture of Wahdat idealogy and barbaric activities.Where Wahdat when rusian ocupied our country.The pro Iran Wahdat came started killing Shias fightin Harakat Mhsini the oldes the most active and poweful party in Shia side.Wahdat started with blood shed and ended with bloodshed.

      Behzad Aamosaa.Toront.canada

    • آقای بهزاد خیلی کوشش کردم که نوشته های اترا نادیده بنگارم؛ولی با تکرار خوانی مجدد آن به عمق دشمنی ات نسبت به یک قوم؛ دقیق پی بردم.
      برادر عزیز.گر چند آن ایام گذشته ولی حسب روشنی باید یاد آوری نمایم که جناب شما تحلیل های نامنصفانه ونا شیانه ارایه داشته اید.اولا اینکه شما حزب وحدت آنروزی را وابسته به ایران میدانید این همان حربه ناشیانه است که آقای مسعود انرا به کار برد؛حزب وحدت یگانه حزب شیعی مذهب بود که جلو مداخله گری ایران را در سطح افغانستان گرفت و شهید مزاری شخصآ با شوونیست های ایرانی
      بطور اشکارا مخالفت میکرد که این عمل برای دولتمردان ایرانی آنهم از طرف یک یک شیعه افغانی غیر قابل قبول بود.
      در همان آوانیکه شما حزب وحدت را متهم به وابستگی ایرانیها میکنید در همان وقت طیاره های مملو از مهمات ایرانی در روز چندین بار در دسترس شهید مسعود قرار میگرفت چون ایران در یک رقابت تنگاتنگ با پاکستان قرار گرفته بود لهذا دولت اقای ربانی را ازهر جهت حمایه میکرد که نفس همین مسئله دشمنی وحدت را با ایرانیها دوبرابر کرد.اینکه که شما و امثالهم وحدت را وابسته به ایران قلمداد میکنید این ادامه همان سیاست است که آقای مسعود میخواست که نظر جهانیان را از عمق فجایع کابل منحرف کند زیرا حداقل این استدلال را موٍثر میدانست چون اذعان داشت که دولت به اصطلاح اسلامی بر علیه عوامل ایران دست و پنجه نرم میکند؛از طرفی کمک های ایران را تصاحب میکرد گویا اینکه بر علیه عوامل پاکستان[حزب اسلامی]میجنگد.
      اگر یک منیع بیطرف مسئله جنگهای کابل را تحقیق و بر رسی کند و نتیجه انرا به سمع جهانیان برساند آنوقت درک خواهی کرد که کیها در قضایا دخیل بیشتر و یا کمتر بوده وهمین اکنون در ارشیف ملل متحد و کمیته های حقوق بشر کار های هر چند کم؛صورت گرفته.
      هرچند جنگهای کابل برای همه کابلیان فاجعه آمیز بوده ولی ما باید برای فردای مان بیندایشیم؛فردای که تا هنوز موهوم و مبهم از گذشته است؛امروز شونیزم قومی دیگر تحت نام دموکراسی گلوی اقوام همیشه در بند را میفشارد وقوت های خارجی هرروز هموطنان را در شرق و غرب کشور به خاک و خون میکشد وهمین اکنون پاکستان این غده سرطانی دست از مداخله در امور کشور دست نمیکشد.
      برایم خیلی خیلی جالب است ؛که حزب وحدت وابسته به ایران قلمداد میشوددر حالیکه ده ها بار سیمنار ها و محافل یاد بود و گل سوری ها برای شهید احمد شاه مسعود توسط دجالان ایرانی برگزار میگردد؛ایا فکر میکنی اینها همه حسب تصادف و از حس انساندوستی است نه عزیز برادر .خارجی ها چه پاکستان؛ایران و غرب همه منافع خویش را در تکاپویند.
      موفق و بهروز باشید

    • Aaqaie Tabish.You are talking about shonism what about the written topic about Masoud.Harakat islami was the Idependet Afghani Shia Party , Wahdat the comibination of Nasr,Sepah,Hezbullah other 4 or 5 all were insertted in to Afghanistan late in 1985 and Maazari started jehad against Mohsini and Akbari and killed Hundred Sayed others. Jamiat liazon mentioned so many time he traveld to meet Mazari was in Irani emabassy vihicle wich was the conditoned by Mazari.When the supply of oil was cutt off by Pakistan Masoud asked Iran for help or sale oil to use his heavy weaponery against Taliban and ohter Militia who were fightin goverment,
      do you know what Iran said.......We will with ONE condiion ,Youd should arrest Sayaf and surrender him to Hezb Wahdat.For yor Answer about Guli Sori ,It is cultural settin all those participed in these ciminar they are mostly Behaie or a
      Zartoshti iranian Scholar and so many time Irani Government had critized the Afghani side in these matter.I have nothing Against my Shia brothers and have alot of good friends and I had tried to Helop Shia Population When was workin in NGO in Pakistan.A good friend of mine from Uk who had converted to Shiat Islam and lived Iran for so many years and heplped Shia area for somany years in Afghanistan.After Taliban was deffited he continued to Work in Hazarajat.He was arrested by Shafaq Wahdat Comender tortured and spent years in a Bassement with so many Dead bodies and the people had lost thier mind mentel ill under torture by Wahdat.Muslih had nothin to do with Rabani he just tried make peace between Goverment and Hezbi Wahdat.He was member of liftist parties.The way Hazarah writters write against Masoud other propand and lies they spread I nver heard From a Pashtoon brothers,even his enemy.They blame all distruction in 30 years on Masoud wich is not right.Some time I think Abdurahman king might have faced same problem what
      government faced.That is the result of reaction. Hhe liazon who witnessed has no Politicaly or Idealogical similierity to jamiat actualy says good things bout Mazari him self.He said Shafaq one day told to Mazari let kill him like Rabani’s peace deleget Mazari no He is like my sonand he suffered alot in cumunist Era.

    • جناب بهزاد سلام.موضوع اصلی بحث ما اتهام وابستگی حزب وحدت نسبت به ایران بود.ما وقتیکه روی یک قضیه بحث و کنکاش میکنیم کوشش کنیم که روی افواهات نپیچیم"شهید مزاری در وسیله نقیلهء سفارت ایران بود."آیا حزبی که سه سال مداوم بر علیه دولت آقای ربانی مقاومت کرد آیا توانایی خریدن یک وسیله نقیله را نداشت که آنرا از سفارت ایران به عاریه میگرفت؟من هرگز این را رد نکردم که افراد حزب وحدت در جنایتها دخیل نبوده و مسئله فردی که توسط شفق شکنجه شده شاید یکی از موارد باشد که توسط همه افراد جهادی در افغانستان بوقوع پیوسته؛اگر به دوسیه های عملکرد جمیعت اسلامی و به خصوص شورای نظار در سمت شمال بر علیه افراد حزب اسلامی نظر افگنیم شاید شکنجه گاه های حزب وحدت بسیار بسیار نا چیز باشد.راجع به سیمنار ها باید خدمت جناب عالی باید عرض کنم که اکثر این سیمنارها از طرف دوایر رسمی ادارات نژادگرایی ایران به خاطر یاد بود آقای مسعود برگزار میگردد مثلآ دانشگاه مشهد؛تهران دفتر وزارت خارجه ایران در امور افغانستان وغیره دوایر رسمی و یا نیمه رسمی.اگر به حرفهای من باور ندارید میتوانید همه اینهارا از منابع که به یاران آقای مسعود نزدیک هستند بپرسید.
      برادر محترم.من نیز مانند خودت دوستان بسیار بسیار عزیزی از هموطنان پشتون و تاجک خود دارم ؛که هر کدام ایشان برایم مانند دیگر دوستان ام ارزشمند هستند؛من باور کامل به همگرایی اقوام افغانستان دارم؛که این راه یگانه مسیر تامین کننده وحدت واقعی ملی مان میباشد.از یاد آوری اینکه احزاب شیعی در جریان جنگهای مقاومت و چقدر باهم درگیر نبرد بودند من کاملا موافقم ؛بازهم تاکید میکنم که این نبردها نسبت به نبردهای داخلی حزب اسلامی و جمعیت اسلامی ناچیز بودند.از اینکه حرکت اسلامی را تنها ترین حزب مستقل شیعی میدانید این باز هم برمیگردد به نظر خود شما ولی مردم افغانستان به خصوص مناطق هزاره جات دیدی دیگری نسبت به این حزب دارد؛و جنگهای داخلی احزاب شیعی را شما طوری وانمود میکنید که آنها دشمن مورد نظر شان سید ها بوده؛در حالیکه شاید در جنگهای داخلی از هموطنان سید به ندرت به قتل رسیده باشد.و موضوع مهمی دیگری تان اینکه سرکوب بیرحمانه مردم هزاره جات را توسط
      عبدالرحمان جابر را چگونه توجیه غیر انسانی میکنید؛در حالیکه آن قیام شباهت کامل به یک قیام ملی دارد؛که حتی وابستگان قبیلوی عبدالرحمان آنرا کتمان نمیکنند؛این خود در ذهنم یک علامت سوالیه خلق میکند.اگر من نیز بیرحمانه و غیر انسانی فکر کنم؛عرض میکنم که محمد گل مهمند و نادر غدار نیز ممکن به چنین مشکل دچار بوده؛نه من هرگز چنین اشتباه غیر انسانی را نمیکنم؛چون درک وشعور دارم که مردم آزاده و غرور آفرین شمالی و به خصوص کوهستان زمین بر علیه یک نظام جابر و و غارتگر نادر خانی دست به یک قیام سرتاسری زد.امید که ما با دید بزرگتر از محیط خویش به قضایای مبهم و پیچیده وطن نگاه کنیم.با انهم کامگار و بهروز باشید

  • برادر مثل که میخواهی تمامی جنایات حزب وحدت را بالای حکومت وقت و حزب اتحاد ملی و شورای نظار بیاندازی آیا آن سینه بریدن ها، بی عزتی به زنان ،دختران یتیم که در پرورشگاه وطن بودند و تعداد شان تا به 70 الی 80 دختر جوان میرسید به آنها تجاوز جنسی صورت گرفته و حامله کرده بودند تکرار میکنم همه آنها را حامله کرده بودند، میخ کوبیدن در سر ،سر بریدنها، میخ کردن انسان ها در دیوار های خانه علم و فرهنگ ،رقص مرده، الت تناسلی مردان را بریدن، با شکم حامله زن که اولآ با ریسمان در دستک سقف بسته میشد و بعد با توپ از دور پرتاب میشد ایا اینها را شورا نظار و حزب اتحاد کرده ویا حزب وحدت؟ بسیار شرم است برایت احمد شاه مسعود یک قهرمان بود و است و یک شخص آزادیخواه و تمام عیار بود شما با این حرف های دروغین تان که همه مردم مطلع اند که تمامی آنرا حزب وحدت چنگیزی کرده نیمتوانید در شخصیت قهرمان ملی کاستی وارد کنید و تا جای که حزب اتحاد را متهم کردید اولآ من اطمینان دارم که حزب اتحاد اینقدر وحشی مانند حزب وحدت نبود و نیست و اگر هم این جنایت را کرده باشد "خوب و کار عالی کرده اند" چون در برابر همین جنایات که در بالا ذکر کردم باید همان رقم جنایت صورت میگرفت که به گفته شما صورت گرفت"خوشبختانه". با احترام

    • اولا که ادعاهایت پوچ و میان تهی است برادر.
      دومآ اگر حزب وحدت جنایت کرده همه برعلیه نظامیان شورای نظاری و نظامیان وهابی بوده،که همه وهمه جنایت های شورای نظار و هابیت را تلافی کرده،که یقینا شورای نظار آنروزی آغاز گر جنایت بودو باید با نظامیان آن چنان برخورد میشد.حزب وحدت هرگز برعلیه مردم بی دفاع و ملکی دست به جنایت نزده که خود میدانی ولی خودرا به کوچه حسن چب میزنی.

    • لعنت بر مسعود فاشیست ومسعودیان وهزار لعنت بر سیاف وهابی که مسعول تمام جنایات افشار مسعود مردار است

  • آنهایی که میخواهند و وظیفه دارند علیه مسعود پرونده سازی کنند، باید مطمین باشند که ره به جایی نمی برند.

    این که در افشار جنایت صورت گرفت، هیچ شکی نیست. اما آیا کسی ثبوت کرده میتواند که دران جنایات مسعود دخیل بوده باشد؟ آیا مسعود اجرای همچو جنایاتی را "فرمان" داده بود؟ آیا این جنایات سازمانیافته و سیستماتیک بوده اند که بتوان آنرا به کدام سازمان سیاسی و برمبنای یک برنامهء سیاسی محاسبه کرده و برنامه ریز های آنرا به محاکمه کشید؟

    کسانی که این پرونده سازی ها را میکنند، اهداف سیاسی دارند نه اهداف عدالتخواهانه. آنها میخواهند تاجک و هزاره را بهم بیندازند. یگانه وسیله یی که یافته اند، مسالهء افشار است.

    میخواهند نشان بدهند که مسعود ضد هزاره بوده است که هرگز نمیتواند ثابت شود. واقعهء افشار و چنداول وقایع جنگی اند نه سیاسی و قومی. درهمان وقتی که جنگ با حزب وحدت به رهبری مزاری ادامه داشت، هزاره های دیگر مانند اکبری با مسعود بودند. هزاره ها در منطقهء تایمنی کابل بدون کدام مزاحمت خاص زندگی میکردند. هیچ نشانه و علامتی نمیتوان یافت که مسعود درجایی بر مبنای قومیت و مذهب با کسی مخالفت کرده باشد. چه رسد به این که به عملیات نظامی و یا قتل افراد بیگناه بر مبنای قومیت دست یازیده باشد.

    این پرونده ها را افغان ملتی ها میسازند و به دست جوانان احساساتی هزاره میسپارند تا تاجک و هزازه هرگز جور نیایندو آنها برنامه های قومی خود را پیش ببرند.

    ما میدانیم کدام دست ها در پس این پرونده سازی هاست. شعله یی های شکست خورده و عقده مند وسیله میشوند تا بنویسند و بهره برداری نهایی را افغان ملت میکند.

    • من این نوشته را باهمه طولانی بودنش سرتاپا خواندم. موارد را کاملا اضافی و من درآوردی گونه یافتم خصوصا درقسمت پروتوکولها تاهنوز همچو سند که امضای مسعود در کنار امضای شهنواز تنی باشد بچشم نخورده است.

      واین هم ممکن است که بعضی اسناد جعلی باشد . ارائهء اسناد مستلزم موجودیت یک کاپی آنرا نزد مقابل نیز میکند که این اسناد فاقد انند.

      وبالاخره اینکه من زمانیکه نام نویسنده را فشار دادم تاوی را بشناسم غیرازهمین یک مقاله مضمون دیگری را بنام این نویسنده محترم نیافتم نشود که خدای خاخواسته تهیه کننده همه این اسناد خود سردبیر کابل پرس جناب کامران میرهزار نباشد.

      امیدوارم که اندرین باب خود سردبیر نیزروشنی بیاندازند ونیز نظر شخصی خودرا در رابطه به احمدشاخ مسعود ابراز کنند همان طوریکه ایشان نظر خودرا دربارهء خانم ملالی جویا بصراحت ابراز کرده اند امیدوارم که این بار درباره مسعود نظر جناب کامران میرهزاررا بخوانیم.

    • در مورد اینکه در افشار شخص مسعود چه رول داشت باید گفت که مسعود نا مرد در انوقت در کوه تلویزون همرا نظامیان پرچمی یعنی توپچیان نظامی در کوه تلویزون مستقر گردیده بود و شخص مسعود در کوه تلویزون با قوماندان پناه قومانده جنگ را با دوش داشت و از کوه تلویزون که محل ترصد توپچی بود امر کشتار مردم بی گناه افشار را صادر می کرد و سیاف خاین استاد مسعود بود که از بابت کشتار مردم بی گناه افشار از عربی ها پول دریافت می کردند.
      این مسعود دشمن درجه یک همه مردم کشور ما بود و در گفتار خود ان را انعکاس می داد به طور مثال در زمان جنگ های تمظمیی( اخوانی ) در قریه قلعچه سوخته در ولایت پروان در جمع مردم گفت و گو داشت که از مردم سوال کرده بود که چرا این قریه را بنام سوخته یاد می کنند در جمع یک موی سفید محل گفته بود که به امر نادر خان این قریه به اتش کشیده شده است ، بعدآ مسعود ناجوانمرادنه اظهار داشته بود که پشتون های دشمن ما است و باید در مقابل انها جنگید و در طرف دیگر ان گلبیدین نامرد در سروبی در مقابل تاجیک ها همچو سخن زده بود. این است هویت و اصالت اخوانی ها.
      جلال ابادی

      آنلاين بنگريد : اخوانی ها بی هویت

    • مسعود نابکار یک خاین ملی بود و وطن را اول میخواست به باداران فرانسویش بفروشد، بعد که طالبان او را موش ساخت، به رژیم آخندی ایران خود را فروخت و همچنان سالهای سال کمک های سرشار امریکا هم به جیبش میریخت که اسناد و مدارکش فراوان است و چندین کتاب درین مورد تا کنون نوشته شده است.

      این شرکای جرمش که حال به برکت بی 52 امریکا قدرت را در وطن ما گرفته اند تلاش فراوانی دارند که از او قهرمان بتراشند، اما در همین چند سال گذشته به خوبی دریافتند که این قهرمان سازی شان شکست خورد و با گذشت هر سال مسعود فراموش میشود و کسی نیست که لایش را بالا کند، اگر پول های هنگفت بنیاد مسعود و تبلیغات ایدئولوگهای رژیم ملایان ایرانی به این مفسد نمیبود، دیگر مسعود به زباله دان تاریخ سپرده میشد.

      قهرمانی که به زور استخبارات خارجی و پول و تفنگ بالای مردم تحمیل شده باشد عمر زیادی نخواهد داشت و گذشت روزگار او را به فراموشی خواهد سپرد و این در مورد مسعود خاین صدق میکند. اما قضاوت تاریخ بی‌گذشت است و نام مسعود در کنار نامهای کثیف ربانی، سیاف، گلبدین، اسامه بن لادن، ملاعمر، فهیم، ببرک کارمل، نجیب، قانونی و .... منحیث برباد کنندگان و خیانت کنندگان این ملک ثبت خواهد شد.

      روزی رسیدنیست که مسعود معادل جنایت و خیانت و وطنفروشی معنی خواهد یافت.

      امروز که مسعودیست جای جلاد از نام وی بیشتر استفاده تبلیغاتی و سیاسی و مادی میکنند، و به نام مسعود جیب هایشان را پر میکنند و به مقامات بالا تکیه میزنند، میتوانند به آسانی هرکسی را که این واقعیت ها در مورد شخصیت مسعود را بر زبان رانند "مائوئیست"، "شعله‌ای"، "راوایی" و .... نام گذارند، اما آینده نه چندان دور این واقعیت ها را بر کرسی عدل خواهد نشاند.

      آنلاين بنگريد : ارتباط مسعود با سی آی ای به حکایت واشنگتن پست

    • همه تنظیم های نام نهادجهادی به نحو خویش جنایات نابخشودنی را مرتکب شدنــد که بزرگترین آن جنایات ، جنایات حزب وحــدت به رهبری عبدالعلی مزاری خائین و همقطارانش مانند شفیع دیوانه قمبر لنگ وغیره بود.

      لـعنـت به همه جنایتکاران(مسعود، ربانی، سیاف، عبدالعلی مزاری، سیاف، گلبدین، دوستم وغیــره)!

    • I think the discussion is not about tajik, pashtun and hazara, its talking about the criminals( Masood, Sayaf, Mazari and more and more), those who can not eccept it, they are not cevilians, they are those who has take part in the crimes in kabul Afshar. Those who are humans and has the feeling of humanity never forget it and will never denfence masood and otheres with o doubt..

      we hope to that day when the name of masoos underlined like a war kriminal in afghaninstan and this day will come if not the truth will never been ereased from the real history of afghanistan.

    • لطفا به این هذیان گوئی این مائوویست عزیز ما توجه کنید:

      قهرمانی که به زور استخبارات خارجی و پول و تفنگ بالای مردم تحمیل شده باشد عمر زیادی نخواهد داشت و گذشت روزگار او را به فراموشی خواهد سپرد و این در مورد مسعود خاین صدق میکند. اما قضاوت تاریخ بی‌گذشت است و نام مسعود در کنار نامهای کثیف ربانی، سیاف، گلبدین، اسامه بن لادن، ملاعمر، فهیم، ببرک کارمل، نجیب، قانونی و .... منحیث برباد کنندگان و خیانت کنندگان این ملک ثبت خواهد شد

      .

      اولا خدمت مائوویست جان عقده ای باید عرض شور که درتاریخ معاصر هیچ شخصیت جنگی و نظامی بدون کمک یک کشور خارجی دیگر نتوانسته است قهرمان وناجی کشور خود شود.

      اگر درویتنام هوچی مین را درنظربگیرید بازور وکمک سازمان استخباراتی شوروی وچین دربرابر امریکا پیروز شد. هذاالقیاس کاسترو درکوبا نیز دربرابر امریکا ازحمایت وکمک های نظامی شوروی سابق برخوردار بود. تاکنون اشخاص ورهبران که بعنوان قهرمانان ملی کشورهای شان شناخته شده اند هیچ کدام آنها فابریکه تولید اسلحه نداشته اند.

      موارد فروش زمرد پنجشیر نیز میتواند هم ازنظر شرعی وهم ازنظر قوانین بین المللی حق مسلم مسعود باشد که از آن درمقابل دشمن خویش استفاده کند. دراکثر کشورهای تحت استعمار افریقائی این مورد پیش آمده که نیروهای مخالف یکدولت دست نشانده درصورت تسلط شان بالای معادن زیرزمینی از آن برای پیشبرد مقاصد جنگی خویش استفاده کرده اند واین حق مشروع آنها تلقی میشود.

      اینکه نام مسعود را درکنار چند اراذل واوباش مانند حکمتیار وملا عمر واسامه بن لادن قرار داده اید نیز دلالت به بی خبری وعمق عداوت شما نسبت به مسعود میکند.

      درلشکر جنگی مسعود هیچگاه قوت های خارجی ازکشورهای حامی وی مانند روسیه ، هند، ایران تاحکستان وازبکستان، نبوده است . تاکنون دشمنانش حتی یک عسکر را بعنوان یک نمونهء کوچک به اسارت نبرده اند. هرچه اسیر گرفتند کشتند همانا نیروهای داخلی تحت فرمان خودش بوده وبس.

      درحالیکه درهرجنگ که مسعود با مخالفانش چه حزب اسلامی حکمتیار ویاچه هم طالبان داشته است آنها به صدها نفر خارجی را از پاکستانی وعرب وعجم گرفته تا چچین وغیره دراسارت خود داشتند این خود میرساند که نیروهای مقابل مسعود نیروی اجنبی ، وابسته به سازمانها وحلقات بیرونی بودند وهستند وخواهند بود.

      اما مسعود متکی به نیروی مردمی داخلی خود بود محبوببتش در قلب افرادش جاداشت وتاکنون هم جادارد. بناء میتوان گفت که پرونده سازی های شاخه های بدنام وشکست خوردهء سازمان های مائوویستی ازهرقماش آن چه راوائی، چه رهائی بخش وچه هم سامائی وچه هم افغان ملتی همه ، یاوه سرائی های است که فقط خودرا خوش میسازند.

    • تمیم مسعودیست با اعترافاتش خود قبر قهرمان مولی خود را کند و نشان داد که مسعود نوکر خارجی ها بود، یک زمرد دزد بود و قلاده اش بدست بیگانگان بود، دیگر نکته قابل توجهی در پیامش وجود ندارد.

      در مورد همقطار بودن مسعود با ربانی و سیاف و ملاعمر و گلبدین و .... شاید این نقل از نوشته سیاف در مورد وی کافی باشد. وقتی یک جانی و خون خواری مثل سیاف در مدح مسعود بنویسید، پس معلوم دار است که وی چی چیزی بوده است:

      من شهيد انجنير مسعود را دوست داشتم و بين ما احساس برادري و اعتماد متقابل بسيار قوي بود... احياناً اگر مردم از بعضي صحبت هايش چنين برداشت مي کرد که گويا او گرويده‌ي ديموکراسي بوده و يا غير از اسلام در تلاش پياده کردن کدام نظام ديگريست آن برداشت به عدم شناخت شان از شهيد مسعود بر مي گردد، من که درين رابطه با او بحث ها داشتم از نزدش پرسشها نموده ام اين نوع صحبتها و اظهاراتش فقط و فقط موضعگيري هاي تاکتيکي بود که روي ضرورت به آن متوسل مي شد و در اصل هدف که تلاش به خاطر قيام نظام والا و ارجدار اسلام بود، يک لحظه هم از راه بيرون نرفته و حتي آن قدر محتاط بود که در به کار بردن بعضي از اصطلاعات يا مستقيم و يا احياناً از طريق تلفن از من پرسان مي کرد که آيا استعمال فلان لفظ و يا فلان اصطلاح از لحاظ شريعت کدام ممانعتي دارد يا خير.

      مسعود همقطار با جانیانی مثل مزاری، گلبدین، سیاف، فهیم، مزاری، محقق، خلیلی و..... جلاد کابل است و خون هشتاد هزار کابلی بی‌گناه و ویرانی و غارت و رنج مردم آن شهر به دوش او میباشد که منحیث گرداننده اصلی رژیم مجاهدین و وزیر دفاع شهر وطن ما را به خون نشاند.

    • Jalalabadi Khalqi ham az kasani shayad bashad ki qable az dokhool Mujahiddin ba Kabul tawast tarafdaran Tanay wa khalqi ha ba komak Hekmatyar khodkhah dawidand wa afrad mosalah wa aaghaz khoon tabahi shodand.khoob ast has gela ie yak Khalqi ham shonid Omer gul Zakhil.

    • سلام عزیزان من جیزی زیاد نمیخو اهم در باره مسعود بنویسم فقط اکتفامیکنم به ایه قران ومن قطلَ نفس متعمد» که اگر کسی نفس کسی را عمدا بیگیرد یعنی اورا بقتل برساند او شخص قاتل کافر است پس ازین نتیجه میگریم آیا مسعود یک انسان بی گناه را بگذار چندین هزار طفل را بقتل نرسانیده؟ پس چطور شما خلاف گفته های خدا مسعود را شهید خطاب میکنید ؟ طفل به هیچ دینی گناهکار نیست نه از نظر
      دین مقدس اسلام نه از نظر مسیحیت نه از نظر بت پرست ها ازجنایات
      مسعود چند سالی نه گذشته پیش چشم همه ماست انکارش ا قرار مضاعف بر جینایات اوست .آما قهره مان ملی قهرمان ملی کسی است که صددرصد
      برای ملتش حماثه آفریده باشد اگر برای عده حماثه وبرای عده دیگر
      فاجعه آفریده باشد اون قهرمان ملی نیست اوقهرمان عده خاص است
      مسعود برای یک عده خاص پنشیر حماثه آفریده ولی برای عده بزرک
      آفغانهافاجعه افریده نمونه اش افشار است . ملی یعنی چه؟ ملی یعنی
      تمام ملت افغان . سوال اینجاست آیا همه ملت آفغان مسعود را بعنوان
      قهرمان ملی قبول دارند؟ مثلا قوم پشتون هرگز مسعودرا بعنوان قهرمانملی قبول ندارند همچنان قوم هزاره .ازبک هیچ کدام شان مسعود را بعنوان قهران قول ندارند پس چطور میگوئید مسعود قهرمان
      ملیست؟ مردم قهرمانش با عشق و علاقه باید بی پزیرد نه با زور؟
      پس بهتراست بیگوئید مسعود قهرمان پنشیر نه ملی والسلام رضا

    • برادر انجنیر حکمتیار بسیار حرف عالی ودرست گفته

    • خدا مردم مارا از شر تو و برادرت حکمتیار در امان داشته باشد آمین

  • متن بالا که توانسته گوشه ای از وضعیت حاکم در زمان حکومت اسلامی ربانی سیاف را ترسیم کند و علامت سوال کوچک در مقابل به اصطلاح قهرمان ملی امروز رسانه های افغانستان بوجود بیاورد، میشود گفت که قربانیان این حوادث که در بالا آمده به تحریردرآمده است شاید کمی از رنجهای بی شمار که به آنها رفته است التیامی شود.
    امروزستم که توسط جانیان حکومت به اصطلاح اسلامی ربانی ، مسعودو سیاف به هزاره ها در افشار رفته است هیچ پناهگاه وجایی وجود ندارد که رنجهای خودرا و ستم که به انها رفته است باز گو کنند.
    کسی هم نیست که به داد انها برسد، هنوز تعدادی از جوانان و مردان وزنان و دختران این مردم نا پدید هستند طبق سنت حاکم در جامعه افغانستان بعضی مسایلی وجود دارد که بازگو کردن ان شرم آور است تعدادی خانواده های هزاره های مظلوم هستند که نمی توانند این خبر تلخ را باز گو کنند ولی بدترین جنایتها درحق هزاره به افشار رفته است من به این کار ندارم که امروز رهبران هزاره در کدام جناح با کی ها درائتلاف بسر می برد و امروز طبق بعضی مصالح باید سکوت کرد من به این اصول سیاسی کار ندارم ولی رهبران جمعیت به هیچ اصولی بجز قدرت پا بند نیستند اگر به اصولی پابند می بودند در زمان حکومت شان یک ذره باانصاف عمل می کردند حتی وضعیت که اکنون درکشورحاکم است قطعا وجود نمی داشت.

    امروز اگر شعارهای ملیتهای محروم را سرمیدهند به دیده شک به آن شعارهاباید دید.
    بهترین فرصت های که برای ملیتهای محروم بدست آورده شده بود توسط شخص احمدشاه مسعود به اصطلاح قهرمان ملی به اتش زده شد من به روشنفکران تاجک دوستانه می گویم عمیق شوند به این قضیه ببینند که چه ستم بردیگران توسط شیرپنجشیر و روبای کابل به دیگران مخصوصا به هزاره ها رفته است؟

  • salma,
    feker mekunam ke jenab newesnda az raket hayee ke ba taref mantega khair khana fiar meshod khabar nadarand. newsedad ! har kasi ke hasti , koshis kon ke mugrezana barkhord nakuni.

  • برادر عزيز
    اينكه نوشته بي سر و پايت چقدر حقيقت دارد يا ندارد در جايش
    ولي براي مبارزه در كشوري مثل افغانستان كه حتي نان براي خوردن ندادر با دست خالي نميشود در مقابل هيولاي چون اتحاد جماهير شوروي سابق جنگيد.
    اگر مسعود كمكي از طريق پاكستان دريافت ميكرد حق داشت چون كمك هاي كه به پاكستان در دوران جهاد صورت ميگرفت از طرف تمام كشور هاي اروپايي و امريكايي براي مجاهدين افغانستان به خاطر جنگ با شوروي و مفكوره كمونسيتي بود. اين كمك ها كمك نبود كه پاكستان براي مجاهدين و يا افغانها كرده باشد. اما ياد اور بايد شد كه در چنين مبارزات بايد از دوست و دشمن استفاده نمود. شما لطف نموده يك بار به تاريخ مبارزات هند ببينيد. كه تا چه حد از انگليس ها استفاده كردند تا اينكه تمام خطوط اهن، سرك ، فابريكات توليدي و صنعتي و زير بناي مملكت خود را درست نمودند و بعدا انگليس را از خاك خود بيرون كردند. پس ايا كمك هاي كه گاندي و يارانش از كشور هاي ديگر حتي از انگلسي دريافت ميكردند و در راه مبارزه به مصرف ميرساندند همه و همه غلط و خيانت بود ؟

  • متن بالا که توانسته گوشه ای از وضعیت حاکم در زمان حکومت اسلامی ربانی سیاف را ترسیم کند و علامت سوال کوچک در مقابل به اصطلاح قهرمان ملی امروز رسانه های افغانستان بوجود بیاورد، میشود گفت که قربانیان این حوادث که در بالا آمده به تحریردرآمده است شاید کمی از رنجهای بی شمار که به آنها رفته است التیامی شود. امروزستم که توسط جانیان حکومت به اصطلاح اسلامی ربانی ، مسعودو سیاف به هزاره ها در افشار رفته است هیچ پناهگاه وجایی وجود ندارد که رنجهای خودرا و ستم که به انها رفته است باز گو کنند. کسی هم نیست که به داد انها برسد، هنوز تعدادی از جوانان و مردان وزنان و دختران این مردم نا پدید هستند طبق سنت حاکم در جامعه افغانستان بعضی مسایلی وجود دارد که بازگو کردن ان شرم آور است تعدادی خانواده های هزاره های مظلوم هستند که نمی توانند این خبر تلخ را باز گو کنند ولی بدترین جنایتها درحق هزاره به افشار رفته است من به این کار ندارم که امروز رهبران هزاره در کدام جناح با کی ها درائتلاف بسر می برد و امروز طبق بعضی مصالح باید سکوت کرد من به این اصول سیاسی کار ندارم ولی رهبران جمعیت به هیچ اصولی بجز قدرت پا بند نیستند اگر به اصولی پابند می بودند در زمان حکومت شان یک ذره باانصاف عمل می کردند حتی وضعیت که اکنون درکشورحاکم است قطعا وجود نمی داشت.

    امروز اگر شعارهای ملیتهای محروم را سرمیدهند به دیده شک به آن شعارهاباید دید. بهترین فرصت های که برای ملیتهای محروم بدست آورده شده بود توسط شخص احمدشاه مسعود به اصطلاح قهرمان ملی به اتش زده شد من به روشنفکران تاجک دوستانه می گویم عمیق شوند به این قضیه ببینند که چه ستم بردیگران توسط شیرپنجشیر و روبای کابل به دیگران مخصوصا به هزاره ها رفته است؟

  • آنانی که هنوز هم بیشرمانه از یک قاتل ، خائین ملی و یک لعنت شده که باعث ویرانی کابل و هزاران جنایات ضد بشری دیگر بر علیه مردم بیدفاع گردیده و خفاشانه با روسهای جنایت پیشه قرار داد آتش بس امضا کرده بود ، قهرمان افسانوی تراش میکنند، آنچه را در ذیل آمده بخوانند و بعداً بگویند که آیا به یک خود فروش میتوان قهرمان ملی خطاب کرد ؟

    هيأت شوروي در آن زمان که اسناد را تبادله کردند قرار ذيل است:

    يوري – ام ورانتسوف سفير کبير شوروي، جنرال وي – آي – وارنيکوف قوماندان گروپ عملياتي نظامي وزارت دفاع شوروي.

    درين ملاقات به مسعود پيشنهاد گرديد تا قراردادي با حکومت کابل منعقد ساخته و به همکاري واحد هاي اردوي افغان به حفاظت شاهراه کابل حيرتان بپردازد.

    پروتوکول شماره (۲)

    پروتوکول هذا پيرامون شرايط مناسب با همي بين زعامت قواي شوروي مقيم در افغانستان و قواي مسلح مخالف مقيم پنجشير به منظورايجاد حسن نيت و تمايل براي صلح در افغانستان طرفين متعاقدين پروتوکول هذا را امضاء نموده اند تا به اساس آن مکلفيت هاي ذيل را تعميل و رعايت نمايند:

    ۱ قطع و توقف کامل عمليات نظامي در سالنگ جنوبي و ديگر نواحي مجاور شاهراه کابل – حيرتان به شمول قطع هرنوع فير و حمله توسط هرنوع فير و حمله توسط هر نوع سلاح بالاي مواضعيکه در تصرف قطعات گروه هاي جمعيت اسلامي ميباشد و يا قريه جات که قطعات اردو و پوسته هاي که در تصرف اردوي شوروي و قواي دولتي ميباشد.

    ۲ قطعات مسلح پنجشير مسووليت محافظت مواصلات بين تاجيکان و چوکني را به منظور قطع حملات، دزدي و غارتگري و انواع ديگر عمليات خصم انگيز به سپاه ضد شوروي و حکومت افغانستان متعهد و تضمين مينمايد. ۳ جانب شوروي متعهد ميشود تا به اساس توافق جانبين مقدار لازم مواد، تجهيزات، مواد عاجل مورد نياز و ديگر ضروريات و نيازمندي هاي مادي پنجشير و نواحي ديگر مربوط به قسمت هاي مشخص شاهراه سالنگ تهيه و تدارک نمايد.

    ۴ به قطعات و گروه هاي تنظيم هاي ديگر اجازه داده نخواهد شد که در منطقه شامل درين مذاکرات به منظور فير و حمله بالاي سپاه شوروي و نيروهاي افغانستان داخل شده و به عمليات تروريستي يا سبوتاژ پاپ لاين بپردازند. اگر تلاشهاي توسط اعضاي مسلح تنظيمهاي ديگر براي تطبيق فير و حمله صورت بگيرد جانب سپاه شوروي اظهار آماده گي مينمايد تا به قطعات مسلح پنجشير به اثر تقاضاي آنها توسط قواي توپخانه و هوايی کمک نمايد.

    ۵ تبادله معلومات و مساعي مشترک به منظور پيدا کردن اتباع شوروي و افغانستان که در مناطق شامل اين قرارداد مفقود الاثر شده اند.

    ۶ در حالت تزهيد و اضطرابات و تشويش – انعقاد ميتنگ ها و جلسات به منظور مشوره دوجانبه پيرامون قطع و جلوگيري از عمليات جديد نظامي به نفع تامين صلح در منطقه زون مشخص.

    ۷ ساحه پروتوکول هذا در سرتاسر قلمرو سي کيلومتري به هردو طرف خطوط مواصلات بين تاجيکان و چوکني امتداد و اعتبار دارد در ماوراي اين سرحدات سپاه شوروي و قواي مسلح پنجشير حق دارند تا عمليات نظامي به منظور امحاي قطعات مسلح و گروه هاي مخالف منقطع نساخته اند انجام بدهند.

    ۸ پروتوکول هذا بعد از امضاء و انعقاد آن فوراً مورد تطبيق قرار ميگيرد.

    در دسامبر ۱۹۸۸ اين سند به ا مضاء و ملاحظه شد جنرال بي وي گرموف – جنرال شهنوازتني و احمد شاه مسعود رسيد.

    (Shebarshin شبارشین ١٧٧- ٢١٤)

    جنرال بوریس گروموف، مولف کتاب «ارتش سرخ در افغانستان» مینویسد: «در سال ١٩٨٢ ما توانستیم به مهمترین هدف خود نایل گردیم. ما توانستیم با احمدشاه مسعود تماس های بس پایدار برپا کنیم که تا پایان خروج نیروهای اتحاد شوروی از افغانستان تداوم یافتند. طی زمان حضور نظامی ما در افغانستان کار ما با مسعود با موفقیت های متناوبی ادامه یافت. با این حال فرماندهی نیروهای شوروی فعالیت دار و دسته او را زیر کنترول داشت به ویژه درسال ١٩٨٢ نماینده سپاه چهلم و شخص احمدشاه مسعود موافقتنامه ای را به امضاء رسانیدند که درآن مسعود تعهد سپرده بود به روی کاروانهای نظامی ارتش شوروی در سالنگ جنوبی به جایی که فرمانروای بی چون و چرای آن بود، آتش نگشاید. بر پایه این معاهده مسعود به اعضای گروهش دستور داد تا از فعالیت شدید برضد نیروهای دولتی دست کشیده و مبارزه مسلحانه را برضد سازمانهای مخالف جمعیت اسلامی افغانستان پیش ببرند.» جنرال بوریس گروموف در ادامه مينويسد:

    «ماموران.KGB از روند کار ما با مسعود و دورنماهای آن به میزان لازم باخبر بودند.» «... ساده لوحانه خواهد بود اگر پنداریم که ارتش فرانیرومند شوروی توانائی آن را نداشت که دار ودسته مسعود را کاملاً تار و مار کند.... رهبری نظامی شوروی در افغانستان هرگونه امکانات را در اختیار داشت که هرگاه لزومی پیش می آمد ما مسعود را نابود میساخت. شخصاً نزد من هیچگاهی دراین زمینه تردیدی پیدا نشده بود و اکنون هم بدین باور هستم. مسعود خود به خوبی وضعیت خود را درک میکرد که طبعاً این امر در سیاست ها و برخورد وی با نظامیان شوروی تاثیر میگذاشت. او همواره میدانست که چه چیزی به او اجازه داده میشود و به خاطر چه چیزی به شدت تنبیه خواهد شد.» (ارتش سرخ در افغانستان، ص ١١٩)

  • مقاومت مردانه وار مسعود عزیز را در مقابل پاکستانی ها و نوکران حلقه به گوش شان را نباید از یادبرد.

    • massod was not against pakistan in fact he slave of isi apakistan. and he is responsible for all truble in afghanistan after dr najib

    • hsib بچیم نوشته ای بی مورد ترا خوانندم . من بتو یک مشوره میدهم که صاحب یک لقمه نان چرب شوی . در جامعه ای افغانی بعضی ها مانند شما کسانی هستند که در دروغ گفتن وقسم خوردن زیاد مهارت و مکر دارند. جای این عده اشخاص در دهن دروازه ولایت کابل و پشت دروازه های محاکم است. هر گاه کسی یک دعوی غلط و ناحق را راه بی اندازد. از وجود همین اشخاص کاذب و دروغگو در وقتی ضرورت به دروغ گفتن و قسم خوردن ، در مقابل پرداخت پول از آنها استفاده میشود. گرچه از نوشته های دوده زده ای تو معلوم میشود که قبل از مشوره ای من با چنین کار و بالاتر از آن دست زده و از جمله ای آنها باشید .

    • نخست عرض ادب خدمت همه عذیزانم ! حسیب بچیم چیزیکه میگی اول خوب فکر کن که خودت کی هستی و در مورد کی حرف میزنی چونکه خودت لیاقت و دانشی نداری که در مورد یک قهرمان حرف بزنی برو دال خوده بخورپرده خود را بکن فکر کنم توهم از همان انسانهای هستی که چشمانت بسته است و دهانت باز و هر چیز برابر شد میگی ............

  • مسعود شخصیت بود که برای همگان معلوم است از آذاد زیستنش باناموس بودنش و مسلمانی که شبها را بیاد خالققش تا صبح ایستاد میشد وتصبح میگفت شما کسانی که درباره مسعود میگوید اول فکر کنید که آیامسعودمثل رهبران بی خدای خلق وبرچم بود که به انسان وانسانیت معتقد نبوده وانسان ها را زند به گور کند ؟ایا مسعود مثل هکمتیار قدرت طلب بود که بخاطر گرفتن ارگ باهر کسی که در فکرش گشت ایتلاف کرد.واز همه چیز گذشت!ایا مسعودمثل عبدالعی مزاری رقص مرده میخ زدن بسر در آتش انداختن در قفص شیر انداختن وغیره جنایاتی که قتم از ذکر ان عاجز است برمردم نشان داد؟ ویا مثل مزدوران مزدورران سیاه بوش سیاه روی وسیاه خانه که هرجاه قدوم شوم شان میرسد انجارابخاک وخون میکشناند فرزندان را یتیم زنان را بیوه باکشتن خود هزاران فامیل را داغ دار میکنند؟ بیا هرکسی که هستی اگر ایمان بخدا داری شاید نداشته باشی شاید وجدان هم نداشته باشی اسناد که به اصتلاح آماده ساختیی ازروی کنینه وعداوت آیامیدانی که فرزندان واقعی افغانستان با گذشت هرسال درعشق مسعود غغرق گردیده و خوب میدانند که مسعود کی بود؟وچراازبین رفت؟چه میخواست؟وبعد ازاو که توچتل نویس شاهد استی در این وطن بی صاحب چه میگزرد؟ زیبا ترین دخترهای افغان شب را با خارخی میگزرانند رسانه درچه حال همه روزه فحشارا بخش میکنند باکستان روزانه بیش از صدها فیر راکت ولایات کنر نورستان وغیره... رامیبندد فساداداری بیداد دارد دشمن قسم خورده وطن روزانه هزارن جوان غریب کار را که فامیل چشم برای یک لقم نان خشک ان تابه شام انتظار میکشد وشام جسد نانآر خورا میابد این همه جنایت را گذاشت هیچ قضاوت نداری ! شروع میکنی بریک شخصیت که جهان اسلام وکفر درباره شخصیت او اشک میرزد وافسوس میخورد کم بود او را در چنینن شرایط احساس میکند !بیا یید قضاوت را بگزاریم به جهان و نسل جدید که مسعود کی بو چه کرد وبعد ازمسود چه حالت روان است.

    • مسعود شخصیتی بود که تاریخ مبارزات قهرمانانه اش به همگان معلوم است از آزاد زیستنش باناموس بودنش و زهد وپرهیزگاری که شبها را بیاد خالققش تا صبح می ایستاد وتسبیح میگفت شما کسانی که درباره مسعود میگویید اول فکر کنید که آیامسعودمثل رهبران بی خدای خلق وبرچم بود که به انسان وانسانیت معتقد نبودند وانسان ها را زند به گور می ساختند؟ آیا مسعود مثل گلبدین قدرت طلب بود که بخاطر گرفتن ارگ باهر کسی که در فکرش مؤثر جلوه کرد ایتلاف کرد.واز همه چیز گذشت! آیا مسعود مانند عبدالعلی مزاری بود ‍که رقص مرده؛ میخ زدن به سرهای مردم بیگناه ؛ در آتش انداختن انسانهای بیگناه؛ زنده زنده انداختن انسانهای بیگناه درفقس شیر درباغ حیوانات ‍کابل که خوراک شیران گردیدند ؛ وغیره جنایاتی که قلم از ذکر آن عاجز است ازخود بیادگار ماند؟
      مگر نشنیده اید که شاعری گفته است:
      ظالم برفت قاعدهء زشت از او بماند
      عادل برفت نام نیکو اختیار کرد
      ویا مثل مزدوران مزدورسیاه بوش سیه رو؛ که امروز هرجا قدوم شوم شان میرسد آنجا رابخاک وخون میکشانند فرزندان را یتیم زنان را بیوه می نمایند و باکشتن هرانسان بیگناه هزاران فامیل را داغ دار میکنند؟ بیا برادر عزیز هرکی هستی اگر ایمان بخدا داری شاید هم که نداشته باشی شاید وجدان هم که نداشته باشی آیا اسنادی که به اصطلاح آماده ساخته ایی ازروی کینه وعداوت نیست؟ آیامیدانی که فرزندان واقعی افغانستان با گذشت هرسال درعشق مسعود می سوزند و باگوشت وپوست خویش لمس می نمایند که مسعود کی بود؟ وچراازبین رفت؟چه میخواست؟وبعد ازاو که توچتل نویس شاهد استی در این وطن بی صاحب چه میگذرد؟ زیبا ترین دخترهای افغان ؛ شب را با خارخی هامیگذرانند رسانه ها درچه حال همه روزه فحشارا بخش میکنند نظامیان باکستانی را روزانه با بیش از صدها فیر راکت به ولایات کنر نورستان وغیره... را همه میبندد فساداداری هم بیداد دارد دشمن قسم خوردهء وطن روزانه هزاران جوان غریب کار را که فامیلهای شان چشم براه یک لقمه نان خشک آنان ازصبح تابه شام انتظار میکشد ولی ناگهان به عوض نان جسد آنها را می یابند که دریک عملیات انتحاری توته وپارچه شده اند این همه جنایت را گذاشته ایی وهیچ وجدانت بیدار نشده است و هیچ قضاوتی نمی نمایی واسنادی هم تهیه نمی نمایی!!!!!! صرف شروع کرده ایی بریک شخصیتی که جهان اسلام وکفر درباره شخصیت او اشک میریزد وافسوس میخورد ونبود او را در چنین شرایط احساس میکند !پس بیا یید قضاوت را بگذاریم به جهان و نسل جدید که مسعود کی بود چه کرد وبعد ازمسعود چه حالت روان است.

Kabul Press is the most read news and discussion website from Afghanistan. Our sources provide breaking news stories and images focusing on human rights, freedom of speech and good government issues. We aspire to honest, factual coverage that promotes criticism and informed discourse from our readers, without censorship.