کابل پرس: خبری، تحلیلی و انتقادی



پذيرش > به قلم سردبير > حداقل يک ميليون دالر اختلاس!

به مناسبت روز جهانی مبارزه با اختلاس

حداقل يک ميليون دالر اختلاس!

اختلاس در يو. ان. او. پی. اس. اينترساس و يک شرکت افغان

يكشنبه 9 دسامبر 2007, بوسيله‌ى کامران میرهزار

تمام ترجمه هاى اين مقاله : [English] [فارسى]

اشاره: اين گزارش را دو سال پيش زمانی که من مسوول بخش اخبار راديو کليد بودم، تکميل کردم که تمام اسناد سوء استفاده و اختلاس موجود می باشد. سارنوالی افغانستان متاسفانه تاکنون هيچ گامی برای سپردن متهمان به پنجه ی قانون انجام نداده است. در حالی که من بارها با مقامات سارنوالی در اين باره صحبت کرده و اسناد را در اختيارشان قرار داده بودم. آقای گری هلست، رييس سازمان يو. ان. او. پی. اس که بيشتر از بيست سال در افغانستان فعاليت می کرد، دو ماه پس از انتشار اين گزارش ، افغانستان را ترک کرد.

در سال 2002 وزارت صحت عامه کشور طی درخواستی از سازمان يو.ان.اف.پی.ای خواست که شفاخانه ی 52 بستر خيرخانه در شهر کابل را به 102 بستر ارتقا دهد. سازمان يو.ان.اف.پی.ای نيز حاضر به انجام دادن اين پروژه شد. بخش خارجی دولت ايتاليا با پرداخت پولی معادل دو ميليون و دوصد هزار دالر آمريکايی تمويل اين پروژه را بر عهده گرفت. پروژه پس از پيدا شدن پول مورد نياز توسي سازمان يو.ان.اف.پی.ای به سازمان ديگر ملل متحد يو. ان. ا. پی. اس واگذار شد. يو. ان. ا. پی. اس در افغانستان نيز با کسر مبلغ دوصد و هفتاد هزار دالر آمريکايی، اجرای پروژه را به شرکت ايتالياوی اينترساس واگذار کرد. اينترساس در حقيقت شرکتی می باشد که با نام ان. جی. او در افغانستان فعاليت می کند و دفتر آن در شهر نو کابل می باشد. پروژه توسط شرکت اينترساس به پايان رسيد اما نتيجه کار چه بود؟ آيا براستی دو ميليون و دوصد هزار دالر آمريکايی که به اين پروژه اختصاص داده شده بود، برای همين کار به مصرف رسيد؟ در اين باره آقای صمدی رييس تحقيق جرايم لويی سارنوالی افغانستان ضمن برشمردن نکات فوق چنين می گويد:

شرکت اينترساس خودش کار را شروع نمی کند و با شرکت احيای مجدد چهاردهی به رياست انجينر امين قرارداد بسته می کند. مبلغ قرارداد نيز نهصد و بيست هزار دالر می باشد و يک ميليون و ده هزار دالر را خود شرکت اينترساس حيف و ميل می کند. قراری که ما از پرسونل شفاخانه معلومات گرفته ايم، اين شرکت با يونيفورم اينترساس کار می کرده است. ما به اين نتيجه رسيديم که شرکت احيای مجدد چهاردهی در زدوبند با اينترساس بوده است. اگر تعمير را برآورد کنيم بيشتر از دوصدو پنجاه تا سيصد هزار دالر بيشتر قطعا مصرف نشده است.

سارنوال سمدی

سارنوالی ادعا می کند که در اين باره مدارک قاطعی بدست آورده و اکنون بدنبال انجينر محمد امين می باشد که بخشی از جرم اختلاس متوجه اوست. او اکنون متواری می باشد و آقای صمدی می گويد که يکبار با تلفون سارنوالی را تهديد کرده است که اين دوسيه را پيگيری نکنيد.

آقای صمدی می گويد که برای تخريب دو اتاق دم دروازه شفاخانه مبلغ هشتاد هزار دالر آمريکايی اختصاص داده اند. وقتی از وی پرسيدم که چرا شما افراد خارجی دخيل در اين دوسيه را احضار کرده و بازرسی نمی کنيد، پاسخ داد:

برد مشورتی و حقوقی رياست دولت مکتوبی برای ما فرستاده که صلاحيت خود شما است و شما می توانيد در محکمه افغانستان اقامه دعوا کنيد. ما با سفارت ايتاليا در تماس شديم و گفتم که شما اگر بی تفاوتی نشان دهيد، ممکن ما اين دوسيه را از طريق وزارت امور خارجه و ملل متحد به محکمه هاگ بکشانيم. چرا که اين مبلغ هنگفتی است که اختلاس شده است.

حال بايد پرسيد که چرا سارنوالی افغانستان علی رغم اختيار قانونی خود و جدا بودن قوه قضائيه از مجريه همچنان تحت تاثير دولت می باشد.آيا افراد خارجی دخيل در اين دوسيه مصونيت سياسی دارند و نمی توان آنها را تحت تعقيب قرار داد؟ واضح است که سارنوالی می تواند مطابق قوانين داخلی کشور افراد خارجی را نيز تحت پيگرد قانونی قرار دهد و تنها سفرا، ديپلمات ها و رده های سی و دی در سازمان ملل متحد مصونيت سياسی دارند. بنابراين تمام افراد شرکت ايتالياوی اينترساس طبق قوانين کشور می توانند تحت تعقيب قرار گيرند و به محکمه فرستاده شوند.

در حالی که سارنوالی هنوز از آدرس دفتر اينترساس در کابل اطلاعی نداشت کوشش کردم و آدرس اين شرکت را در شهر نو کابل يافتم. وقتی به دفتر شرکت اينترساس مراجعه کردم، تنها آقای مارکو روتللی را يافتم و او حاضر نشد که به چند سوال ساده و روشن پاسخ دهد و می گفت که به سازمان يو. ان. او. پی. اس مراجعه کنيد. طی چند روز تلاش کردم تا با مقامات يو. ان. اف. پی. ای و يو. ان. او. پی. اس در افغانستان به تماس شوم. وعده ديدار با سخنگو و رييس يو. ان. اف. پی. ای گذاشته شد و هر سه نفر به اتفاق به دفتر يو. ان. او. پی. اس رفتيم و قرار شد با آقای گری هلست ديداری داشته باشيم. گری هلست قاطعانه هرگونه اختلاس در پروژه شفاخانه خيرخانه را رد کرد و گفت: اين پروژه به بهترين شکل موفقيت آميز بوده و ما از آن راضی هستيم. وی علاوه کرد که در پروژه شفاخانه خيرخانه ما يک انجينر خارجی و يک داخلی استخدام کرديم. همچنين تمام قرارداد ها در نيويارک صورت گرفته است. چهار سال پيش ما نمی توانستيم با شرکت ها و و ادارات افغان کار کنيم، در حالی که اکنون می توانيم روی اين شرکت ها حساب کرده و با آن ها قرارداد ببنديم.

وی درباره نحوه به مصرف رسيدن دو ميليون و دوصد هزار دالر آمريکايی گفت: از اين پول دوميليون دالر را شرکت اينترساس گرفت که پروژه را انجام دهد. دوصد هزار دالر را ما برای سفرها و معاش کارمندان و متخصصان در اين پروژه مصرف کرديم. شرکت اينترساس را دولت ايتاليا به ما معرفی کرد.

وقتی پرسيدم که آقای هلست چرا شرکت اينترساس با شرکت افغان احيای مجدد چهاردهی قرارداد بسته و خودش پروژه را انجام نداده، پاسخ داد:

اين درست نيست. اينترساس با شرکت های مختلفی قرارداد بسته و پول توسط چندين شرکت مصرف شده است. اسنادی ما داريم که نشان می دهد کار به خوبی انجام گرفته است.

وقتی از رييس يو. ان. او. پی. اس در افغانستان پرسيدم که آقای هلست گرانتی يا ضمانت اين شفاخانه چقدر بوده و چرا برای تخريب تنها دو اتاق دم دروازه هشتاد هزار دالر آمريکايی اختصاص داده شده، گفت:

اين پروژه يکسال گرانتی شده که در افغانستان چند سال پيش ما نمی توانستيم بيشتر از يکسال آن را گرانتس کنيم. بيشتر پروژه ها در افغانستان بيشتر از سه يا چهار ماه گرانتی نمی شود. درباره اختصاص هشتاد هزار دالر من با شما موافقم که اين مبلغ بسيار زياد می باشد. من اسناد را بايد نگاه کنم.

آقای گری هلست! لطفا دالر به دالر اين پروژه را حساب کنيد و اسناد آن را در اختيارم قرار دهيدو در پاسخ به اين درخواست وی جواب مثبت داد.

پس از چند روز آقای گری هلست يکشب تلفن کرد و با خوشحالی گفت که: من درحدود ده کيلوگرم اسناد برای شما جمع آوری کردم که نشان می دهد پروژه به بهترين شکل موفقيت اميز انجام شده است. خوشحال می شوم که در اين تاريخ و اين زمان به دفتر کارم بياييد. وقتی در زمان معين به دفتر ايشان مراجعه کردم به من گفتن که اسناد در حال کپی شدن است و زمان می برد و قرار شد اسناد را برايم به دفتر کليد ارسال کنند. اسناد روز بعد روی ميز کارم بود و پس از مرور به سراغ چند کارشناس رفتم تا اسناد را ارزيابی کنم. کارشناسان در به درخواستم ضمن ارزيابی خواستند که نامشان افشا نشود. يکی از آن ها که با يو. اس. ايد کار می کند و تاکنون چندين پروژه را برای آن ها به اتمام رسانده است پس از ارزيابی اسناد آقای گری هلست گفت که:

ارزش اين پروژه تنها ششصد و چهل و شش هزار و نهصد دالر آمريکايی می باشد که در مقايسه با دو ميليون و دوصد هزار دالر آمريکايی، رقم اختلاس در اين پروژه يک ميليون و پنجصد و پنجاه و سه هزار و يکصد دالر برآورد می شود. لازم به ذکر است که کارشناس مذکور تاکيد کرد که اين قيمت اختصاص به سال 2002 دارد، در حالی که اکنون اين قيمت بيشتر شده است.

کارشناس ديگری که نخواست نامش فاش شود گفت:

ارزش اين پروژه هفتصد و هفتاد و شش هزار و دوصد و هشتاد دالر آمريکايی می باشد که رقم اختلاس يک ميليون و چهارصد و بيست و سه هزار و هفتصد و بيست دالر آمريکايی برآورد می شود. وی تاکيد کرد که با هفتصد و هفتاد و شش هزار و دوصد و هشتاد دالر آمريکايی می توان شفاخانه ای با استاندارد های جهانی در مساحت دوهزار و پنجصد و هشتاد و هفت متر مربع ساخت. اين اندازه مساحت، مقدار مساحتی می باشد که يو. ان. او. پی. اس و شرکت اينترساس در پروژه شفاخانه خيرخانه کار کرده است. وی تاکيد کرد که اگر بخواهيم سهل انگارانه برخورد کنيم، بيشترين هزينه ای که اين پروژه داشته، يک ميليون و سی و پنج هزار دالر آمريکايِ می باشد که با اين برخورد سهل انگارانه نيز رقم اختلاس بيشتر از يک ميليون دالر می باشد.

حال بايد پرسيد که چگونه گری هلست رييس يو. ان. او. پی. اس در افغانستان از عملکرد سازمان خود و شرکت اينترساس دفاع می کند. در جريان تهيه اين گزارش به شفاخانه خيرخانه نيز رفتم و با بيماران و همچنين رييس شفاخانه ديداری داشتم. درباره اينکه آيا اين شفاخانه استانداردهای لازم يک شفاخانه را دارد يا خير، آقای محب الله نجات رييس شفاخانه گفت:

مشکل اساسی که اين تعمير دارد اين است که سيستم نعلدوانی و دريناژ آن بی نهايت پر از عيب و نقص بود که قوای ائتلاف کمک کردند و حدود چهار ماه قبل تا اندازه ای بهبودی آمد. شفاخانه ای که اينترساس درست کرده سيستم تهويه و تسخين درست وجود ندارد، سيستم های لازمی که برای يک تعمير طبی و صحی لازم است، به هيچ عنوان در نظر گرفته نشده است. اين ساختمان ها از خود مهندسان مخصوص دارد.

متاسفانه با بررسی دقيق تر پروژه های انجام شده در افغانستان به آمار و ارقامی می رسيم که احتمال اختلاس در آن ها بالاست. اين وظيفه دولت می باشد که نظارت دقيق بر عملکرد سازمان ها و شرکت ها داشته باشد. سارنوالی افغانستان نيز بايد وظيفه قانونی خود را انجام دهد و عاملان بی عدالتی در کشور را به پنجه قانون بسپارد.

اين گزارش را بشنويد
برای شنيدن اين گزارش اينجا را کليک کنيد

  • رییس بانک مرکزی هم به میخ میزند و هم به نعل!
    • IP Plans: Best Cloud Web Hosting

      Professional web services including fully managed VPS and dedicated servers for businesses and individuals.

      Domain Registration - Search and register your domains with IP Plans
      Fresh Cloud Shared Hosting with IP Plans
      Fully Managed Cloud and SSD VPS with IP Plans
      Fully managed Dedicated Servers with IP Plans



      Hazara Poet, Journalist and Webmaster
      سردبیر و ناشر کابل پرس
      Kabul Press chief editor and publisher
      Official Facebook page: https://www.facebook.com/KamranPoetry
      Official Twitter Page: https://www.twitter.com/kamranmirhazar

      آنلاين بنگريد : Kamran Mir Hazar, Work and Poetry




      57 تن همین اکنون این صفحه کابل پرس را باز کرده اند

      پذيرش > به قلم سردبير > حداقل يک ميليون دالر اختلاس!

      آگهی در کابل پرس

      loading...

      پيام‌ها

      • آقای کامران ميرهزار. از مبارزه شما عليه خاينين و جنايتکاران قدردانی می کنم. کابل پرس شما توانسته با اقدامات متهورانه و نوگرايانه، الگويی برای رسانه ها باشد و اين کار و هدف شما در تاريخ افغانستان ثبت خواهد شد.

        • با عرض سلام به کامران میرهزار و همه خوانندگان کابل پرس .یقینا کارکابل پرس درمقابل اختلاس وحیف ومیل پولهای بیت المال چشم گیر بوده که درمقابله ان رسانه های دیگر بسیار اندک کارکرده اند وموضوع شفاخانه خیرخانه هم چنانکه از حالت ظاهری شفاخانه معلوم میشود واقعیت دارد و متاسفانه نظر به پول مصرف شده کاربسیار اندک صورت گرفته وجای افسوس است که میلیونها وشاید صدها میلیون دالر حیف ومیل شده ودولت افغانستان خاموشانه تماشا میکند .تقریبا همیشه تصورمردم چنین است که گویا فساد اداری در ادارات دولتی است مگر متاسفانه فساد واختلاس های بزرگ در موسسات خارجی همچنان وجود دارد مگر درسطوح بالا وصرف تفاوت اینجاست که کارمندان موسسات خارجی به اثر زیاد بودن معاشات شان از مراجعین رشوه تقاضا نمیکنند مگر در سطح رهبری موسسات خارجی بسیاری از اینها در اختلاس و حیف ومیل پولها شریک هستند حد اقل ان فراهم اوری زندگی بسیار فوق العاده و مصارف گزاف برای خوش گذرانی های شان است که از پولهای کمک شده استفاده میکنند وموسسات غیردولتی یو ان او پی اس و انترساس هم از جمله انهای است که با تاسف پولهای هنگفت را حیف و میل نموده اند .من خودم شخصا شاهد هستم در یکی از شرکت ها کارداشتم و از موسسه انترساس یک نفر ایتالوی نزد مسوول شرکت امده بود و بل چیزی را میخواست که اصلا خریداری نکرده بود و حدود هزار دالر را بل میخواست و همان ایتالوی از رخصتی برگشته بود و حتی بل که میخواست از زمانی بود که رخصتی نرفته بود وشخص مسوول شرکت ابا ورزید وبه بهانه ای موصوف را بل نداده وبروز دیگر موکول ساخت که من ازان اطلاع نیافتم مگر این یک مثال کوچک است از موسسه انترساس که به یقین کامل کارمندان افغان انترساس شاهد فساد ان موسسه بوده انددرمورد این موسسه و بسیاری دیگر از ان جی او ها محترم داکتر بشردوست بارهاوبارها داد زد مگرکسی نشنیدواگر همین حالا هم جلو اختلاس شان گرفته شود بهتر است چراکه روز به روز زیادتر شده میرود خود موسسه یو ان اوپی اس که ان جی او مربوط ملل متحد است به اصطلاح عام سرکرده فساد واختلاس در بخش موسسات خارجی است شفاخانه خیرخانه مثال برجسته ان است و خریداری وسایل و ضروریات برای انتخابات ریاست جمهوری و پارلمانی مثال دیگری است که از فعالیت های یو ان اوپی اس به شمار میرود و در انزمان بخاطر نفع خود اکثریت اجناس مورد ضرورت را از مقدار مورد ضرورت بسیار بالاتر خریداری نموده بودند و حالا حدود ششش هزار وپنجصد قلم اجناس را لیلام مینمایندحالانیکه درقانون دولت درمورد ان جی او ها امده است هرزمانیکه ان جی او به کارخود خاتمه بدهد تمام وسایل ملکیت ان به دولت تعلق میگیردواز طرفی دیگر چندی بعد انتخابات دیگر پیشرواست و برای ان وسایل وضروریات دیگر لازم خواهد بود پس جای تفکراست که چرا وسایل و اجناس که برای انتخابات خریداری شده بود و مهمترین ان وسایط نقلیه و وسایل مخابره است و بازهم ضرورت میشود چرا فروخته میشود ومعلوم نیست پول ان درجیب کیها خواهد رفت و وقتی که انتخابات فرا برسد کیها پول خواهد دادوبعد از خریداری دوباره اجناس درجیب کیها پول ریخته خواهد شد؟؟؟من شدیدا مخالف فروش ولیلام اجناس مربوط به انتخابات هستم و به نظرمن لازم خواهد بود تا همه اجناس به کمیسیون انتخابات سپرده شود ودر زمان انتخابات های اینده از ان استفاده شود....متاسفانه تقریبا همه موسسات خارجی که مستقل هستند ویا به ملل متحد مربوط میشوند مصارف گزاف را درامور امنیتی و امور معیشتی خویش به مصرف رسانده وپولهای انرا بالای پروژه های عمرانی کشور افزود میکنند که مصرف حدود دوصدهزار دالر درپروژه شفاخانه خیرخانه ثبوت این ادعا میباشد و اگر دقیق محاسبه گردد یک مقدار هنگفت پولهای کمک شده که به یقین یک مقدار ان طور قرضه ازطرف دول جهان داده شده به راه های نادرست و اختلاس ها بمصرف رسیده ودر اینده نسل های بعدی ضمه دارپرداخت ان خواهند بود حتی اگر کمکها بلاعوض هم باشد باید از حیف ومیل ان جلوگیری شود.درجوار شرقی میدان هوایی کابل یک باب احاطه برای بود وباش ودفاتر موسسه ارمر گروپ ساخته شده که همه اطاقهای ان بشکل کانتینری لاکن کمی مدرن تر ساخته شده باورکنید پول که دران مصرف شده خیلی گزاف بوده که حتی دربدل ان پول امکانات اعمار بهترین تعمیراساسی وپخته چندین منزله دارای مساحت بزرگ را موجود میباشداما با تاسف کاری شده که در اینده ها بدرد بخورنخواهد بود.از اینگونه قضایا بسیار صورت گرفته ویک تعداد محدود از ان نفع برده اند که به توجه جدی دولت نیاز دارد

        • تراب جان نظرت را خواندم. سپاس. می دانم که چور و چپاول تا بخواهی هست. خوب است که سند ارايه کنيم. بهتر که اسنادی مانند قراردادهای مالی و..باشد تا افکار عمومی بهتر و بهتر به ماهيت اين افراد و سازمان ها پی ببرند.سند می تواند حتا عکس باشد.

Kabul Press is the most read news and discussion website from Afghanistan. Our sources provide breaking news stories and images focusing on human rights, freedom of speech and good government issues. We aspire to honest, factual coverage that promotes criticism and informed discourse from our readers, without censorship.