کابل پرس: خبری، تحلیلی و انتقادی



پذيرش > حقوق بشر > منشور عفو و بخشش، بهترين سند اثبات جرم می باشد

چاه کن خود در چاه می افتد

منشور عفو و بخشش، بهترين سند اثبات جرم می باشد

داکتر رمضان بشردوست، وکيل مردم در ولسی جرگه

يكشنبه 9 دسامبر 2007

ولسی جرگه افغانستان با اکثريت آرا اين منشور را در ماه دلو 1385 به تصويب رساند. برای من مثل هميشه متاسفانه وقت ندادند. در حالی که من صدای ملت را در پارلمان منعکس می دهم. موکلين من از همه ی اقوام و مذاهب است. اگر دقيقا منشور تصويب شده را بررسی کنيم، متوجه می شويم که در واقع افرادی که آن را تهيه کردند و کسانی که به آن رای مثبت دادند، از جمله متهمين به نقض حقوق بشر و جنايات جنگی برای خود چاه کندند. بدليل اينکه تا امروز اين متهمان به نقض حقوق بشر و جنايات جنگی می گفتند که ما اين کار را انجام نداده ايم. اما با تصويب اين منشور خود به نقض حقوق بشر و جنايات جنگی اعتراف کردند. زيرا اگر کسی مجرم به اين جنايات نباشد، عفو مفهوم خود را از دست می دهد. اگر کسی جرمی را مرتکب نشده، او نه درخواست عفو می کند و نه آن را قبول می کند. کسی درخواست عفو می کند و کسی برای بخشش رای می دهد که او قبول دارد که مرتکب جرم شده است. بنابراين اگر فردا آن ها از جرم خود انکار کنند، همين منشور عفو و بخشش که تصويب کرده اند، بهترين سند اثبات جرم می باشد چون آنان با تصويب اين منشور معتقدند که کار قانونی انجام دادند.

نکته ی دوم: در مقدمه ی اين منشور تاکيد شده، فقط دوران شوروی سابق يعنی از 1358 تا 1368 و دوران تروريزم بين المللی از جنوب که منظور طالبان است يعنی از 1374 تا 1380 را مطرح می کنند. اما يک دوران سياه تاريخی ديگر را آنان شامل منشور نکرده اند که دوران جنگ های داخلی و دوران مسلمان کشی سراسری را که براه انداخته بودند. در اين دوران سياه هزاران افغان از اقوان مختلف توسط افراد از قوم ديگر کشته شدند. در اين دوره نه اشغال خارجی وجود داشت و نه طالبان.

نکته ی سوم: جالب اينکه در اين منشور از سيرت پيامبر گرامی اسلام بعد از فتح مکه اشاره می کنند که پيامبر ابوسفيان و امثال وی را بخشيد. چون آنان درخواست عفور ابوسفيان افغان و امثال ابوسفيان افغان را می کنند، پس مکلف هستند که به مردم بگويند ابوسفيان افغانستان و امثال وی چه کسانی هستند تا عفو شوند.

نکته ی چهارم: در اين منشور به تجربه ی آفريقای جنوبی و تاجيکستان اشاره شده است. در حاليکه همه ی دنيا می داند آفريقای جنوبی به رهبری نلسون ماندلا کميسيون حقيقت و آشتی ملی را تشکيل داد که از مارچ 1960 تا دسامبر 1993 دوسيه ی تمام ناقضين حقوق بشر را بررسی کرد. اين کميسيون از 21 هزار تن دردها و رنج ها را شنيد و از طريق رسانه های همگانی بويژه در راديو و تلويزيون بصورت مستقيم و زنده نشر شد که کی چه نوع جنايتی را متحمل شده و کی جنايت را انجام داده است. کميسيون حقيقت و آشتی تنها مکلف بود کسانی را عفو کند که آن ها به جرم و جنايت شان اقرار و اعتراف کنند. 7هزار نفر درخواست تحريری عفو دادند و کسانی که حاضر به درخواست اعتراف و عفو کنند، محکوم به زندان و جبران مالی شدند. به عنوان مثال وزير دفاع قبلی اين کشور و رييس جمهور آن.

هيچ جنايت کار در افغانستان به جرم و جنايت تحريری و علنی حداقل از مردم افغانستان درخواست عفو و بخشش نکرده است. تاجيکستان هم نمی تواند مثال خوبی باشد. همان رهبرانی که در در رژيم شوروی سابق ظلم و ستم می کردند، اکنون هم در قدرت به ظلم و ستم ادامه می دهند.

نکته ی پنجم: کسانی که اين منشور را تهيه کردند (برهان الدين ربانی، محقق، کاظمی، علومی، ريگستانی، عبدالخليل، خانم شريفه زرمتی که رای دادند، چه موافق و مخالف، جز من که به عنوان اعتراض چلسه را ترک کردم، قانون اساسی افغانستان را نخوانده اند، اگر خوانده اند، نفهميده اند و اگر فهميده اند، مخالف آن اقدام می کنند. قانون اساسی در هيچ يک از 12 فصل خود و 162 ماده، صلاحيت تصويب منشور را به پارلمان افغانستان ولسی جرگه و مشرانو جرگه نداده است. برعلاوه اگر اين افراد کمترين فرهنگ حقوقی می داشتند می فهميدند که منشور توسط پارلمان يا کدام ارگان ديگر دولتی مانند قوه ی اجراييه و قضاييه، حتا شخص رييس جمهور تصويب نمی شود. بلکه منشور بين دولت ها و کشورها مذاکره و به تصويب می رسد. از طرف ديگر در به اصطلاح منشور مصالحه ی ملی آمده است که تمام قوانين و ميثاق های بين المللی با قانون اساسی و ساير قوانين افغانستان مقايسه شده و تنها قوانينی بر دولت و مردم الزام آور می باشد که به تصويب شورای ملی رسيده باشد. اين نشان می دهد که آنان قانون اساسی افغانستان که با دست گذاشتن روی کتاب شريف سوگند خوردند آن را مراعات کنند، هنوز ماده ی 7 را نخوانده اند يا نفهميده اند که منشور سازمان ملل متحد، معاهدات بين الدول، ميثاق های بين المللی که افغانستان به آن ملحق شده است و اعلاميه ی جهانی حقوق بشر برای دولت و مردم الزام آور است. بدون اينکه شورای ملی برای آن حرفی داشته باشد. شورای ملی فقط صلاحيت دارد که به ميثاق ها و معاهدات بين المللی که بعد از تشکيل شورای ملی مذاکره و امضا می شود، مورد بررسی قرار دهد. اگر شورای ملی بخواهد که معاهدات و ميثاق هايی را که افغانستان قبل از تشکيل شورای ملی به آن ملحق و در افغانستان نافذ شده زير سوال ببرد، اول بايد قانون اساسی را تعديل کرد و بخصوص ماده ی 7 آن را خذف نمود. چيزی که در صلاحيت شورای ملی نيست و نمی تواند باشد.

تعديل قانون اساسی مطابق فصل 10 ، و ماده های 149 و 150 انجام می گيرد و از صلاحيت رييس جمهور يا اکثرت شورای ملی می باشد اما تصويب تعديل قانون اساسی به اکثريت 2 ثلت کل اعضای لويه جرگه امکان پذير است.

همچنين تعديلی که مخالف احکام دين مقدس اسلام و نظام جمهوری اسلامی باشد امکان پذير نيست و همچنين تعديل حقوق اساسی اتباع صرف به منظور بهبود حقوق آنان مجاز می باشد. اين به اين مفهوم است که نه شورای ملی و نه رييس جمهور و نه لويی جرگه صلاحيت کاهش حقوق اساسی مردم افغانستان را ندارد.

نکته ی ششم: با وجود اشخاصی در ولسی جرگه که خود را متخصص اسلام معرفی می کنند، متاسفانه الفبای اسلام را نمی فهمند. بدليل اينکه هيچ فرد مسلمان حق بخشيدن حق يا حقوق ديگر افراد را ندارد. بنابراين فقط قربانيان ظلم و ستم، تجاوز جنسی، غصب اموال منقول و غير منقول حق دارند که اگر بخواهند، بدون جبر و ترس، مجرمان را ببخشند.

در اين شکی نيست که افغانستان مريض است و نياز به يک نسخه تداوی شفادهنده دارد. عکس ادعای افرادی که اين نسخه را به عنوان تداوی مريضی بنام افغانستان معرفی می کنند و مدعی اند که صلح و ثبات را به ارمغان خواهد آورد، اين نسخه مانند نسخه های ديگر از طرف پارلمان و همچنين از طرف آقای کرزی و جامعه ی بين المللی نه تنها شفادهنده و آورنده ی ثبات و صلح نخواند بود بلکه بر بی ثباتی و بی امنيتی در افغانستان دامن خواهد زد.

ملاعمر و پيروانش حاضر نخواهند بود نسخه ای که دشمنانشان تهيه کرده بپذيرند. يکی از فرماندهان برجسته طالبان در مصاحبه ای با تلويزيون طلوع چند ماه قبل واضحا اعلام کرد تا زمانی که خليلی معاون دوم رييس دولت و دوستم مقام دوم را در اردوی ملی بعد از کرزی داشته باشد و تا زمانی که ديگر رهبران جنگی رياست قوه ی مقننه ی افغانستان و مقامات ديگر پارلمان را داشته باشند، آنان هرکز صلاح را بر زمين نمی گذارند. اين قوماندان طالبان اعلام کرد از سال 1374 تا 1376 در جنگ هايی که هزاران نفر کشته شد، آنان را شکست داديم و از صحنه ی سياسی و حتا از خاک افغانستان اکثرشان را گم کرده بوديم. امروز آنان دوباره بر سر قدرت می باشند.

با توجه به شرايط نظامی، سياسی، فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی افغانستان تجزيه و تحليل من به عنوان نماينده ی واقعی مردم افغانستان در پارلمان اين است که زمانی مردم افغانستان نفس آرام خواهند کشيد و لقمه نان حلال و آرام پيدا خواهند کرد و خونريزی و جنگ رخت برخواهد بست که تمام افرادی که مستقيم و غير مستقيم به مردم افغانستان ظلم و به ناموس شان تجاوز کرده اند، اموالشان را غصب کردند، در هر دوره تاريخی که بوده است، چه نظام شاهی و يا جمهوری داود يا جمهوری کمونيستی، جمهوری اسلامی مجاهدين، امارات اسلامی طالبان يا رييس جمهوری آقای کرزی از صحنه ی سياسی افغانستان بيرون انداخته شوند. نتايج اعمال ضد انسانی، ضد ملی و ضد اسلامی خود را بپذيرند، اعتراف کنند، تمام اموال مردم که غصب کرده اند، ولو يک افغانی، ولو يک خانه، ولو يک سانتيمتر زمين را دوباره به مستحقين آن بسپارند.

IP Plans: Best Cloud Web Hosting

Professional web services including fully managed VPS and dedicated servers for businesses and individuals.

Domain Registration - Search and register your domains with IP Plans
Fresh Cloud Shared Hosting with IP Plans
Fully Managed Cloud and SSD VPS with IP Plans
Fully managed Dedicated Servers with IP Plans






53 تن همین اکنون این صفحه کابل پرس را باز کرده اند

پذيرش > حقوق بشر > منشور عفو و بخشش، بهترين سند اثبات جرم می باشد

آگهی در کابل پرس

loading...

پيام‌ها

  • سلام وادب به اقای بشردوست!

    نخست ازهمه ازاحساسات نيک و شهامت وصراحت زبان شما امتنان ميکنيم که منحيث نماينده مردم وبالاخره يک افغان شجاعانه عمل ميکنيد و صدای خود را دراين شرايط خراب بلند ميکنيد.
    اما اگر شما ازرده نشويد فقط يک پيشنهاد دارم که بسياراحترامانه ميخواهم انرا به شما مطرح کنم.
    شما يک دانشمند هستيد و ازنظرتجربه سن هم به مراتب ازما بهترميدانيد.
    يک اعتراضی را که بنده درارتباط به شما هميشه شنيده ام وتا جای هم حقيقت دارد اينست که شما کمی با بی حوصله گی صحبت ميکنيد و زياد لب برانتقاد ميگشائيد. اگر کوشش کنيد که تمام طرح ها وپيشنهادات خود را درقالب کلمات مثبت وزيبا که جذاب باشد و مردم فکر نکند که شما فقط انتقاد ميکنيد وبس بسيارخوب خواهد شد.دربعضی اوقات شما بعضی طرح های غيرعملی را ميدهيد مثلا شما بارها خواهان استعفای تمام اعضای حکومت، بسته شدن سفارت خانه های خارجی درکابل واعلان حالت اضطرارهستيد. جای شکی نيست که شما درهرکدام ان منطق ودلايل خود را داريد اما اگر به اين شکل ادامه دهيد شايد سبب شود که يکروز کسی حرف شما را گوش نکند. شرايط طوری ديگريست.اگر تلاش صورت گيرد تا يک اندازه توازن درابرازنظرهای تان باشد بسيارخوب است.
    بازهم موفقيت های مزيد شما را خواهانم واميد وارهستم که که قطعا ازرده نشده باشيد و حرفهای من را طورديگر تعبيرنکنيد.

    • دوستان گرامی !
      اقای بشر دوست ائنه تمام نمائ همه ئ مردم افغلنستاناست من خود به متلیت پشتون تعلق دارم ولی یک تار موی بشر دوست را به هزار کرزی برابر نمی کنم .
      بشر دوست زبان ملت هاست . اگر ما پنج نفر بشر دوست میداشتیم به این حالت گرفتار نمشدیم.
      از نظر بعضی دوستان اقای بشر دوست تنها مینماید. ولی او تنها نیست تمام مردم عوام با او اند.
      اگر در کشور ما لقب قهرمانی را به اشخاص لایق و سزاوار میدادند .بیدون شک بشر دوست قهرمان ملی بود. .زنده باد این فرزدند ملی مردم افغانستان.
      باعرض حرمت غوربندی

  • آقای بشردوست!قرار معلوم شما در درون حاکمیت با همه جناح ها و اشخاص و خلاصه عالم و آدم مشکل دارید،فرض می کنیم آدم خوب و پاکدامن و به تعبیر خودتان نماینده واقعی مردم هستید،تا بحال حس کرده اید که تنها مانده اید بگونه ایکه دیگر قادر نیستید کسی را با نظریات خود همراه کنید تا حقی را احیاءکنید و ناحقی را از میان بردارید پس به چه دلیل هنوزهم این مجموعه را همراهی می کنید،هرچه زمان به همین منوال بگذرد اتهامات وارده از سوی خودتان ،دامان خودتان رانیز خواهد گرفت . معمولا"در چنین شرایطی افرادی مثل شما استعفا می دهند .

    • This is a honor to be alone on that criminal dominated parliament

    • آقای احـمد. تو کزمـحنت دیگران بیغمی ...نشایدکه نامت نهند آدمی.
      درست است که از شما کدام کسی قربانی دست جنگسالاران نشده.ویا حقوق تان نغز نه بلکه بیشتر برایت داده شده ولی یک مرد واقعی شو. زمــانی که بشر دوست ها حرف از تصفیه و حقوق ملت میزنند چرا لرزه به اندام تان می افتد . برادر آیا چند سال دیگر این افغان این ملت سرگردان حقیر و فقیرومحتاج بماند چند سال طفل وطن به ناامیدی متولد وبه یکعالم ناامیدی و آینده نا معلوم عروسی و بلاخره ناامید و با آرزو ها یش بمیرند . چرا کسی که فریاد بی کسان را بالا میکنند با حرف های بی مفهوم ومغرضانه وی را محکوم و تلاش میکنید که خاموشش کنید . خدا را شکر که رمضان بشر دوست خاموش نمی شود بلکه مثل تیغ در قلب ظالمان فرو رفته و تیز تر میگردد.اگر زحمت نمیشود یکبار در بین مردم بیدفاع و مردم بی نان و آب و سر پناه و یتیم یاسیر داخل شو تا بدانی که چسان از حقوق ملت استفاده نا جایز شده . خوب کشتن کوبیدن یتیم ساختن بی خانه ساختن ......همه و همه ناشی از جنگ لعنتی بوده به فرض مثال عفو و چشم نا دیده گذشتیم آیا بی ناموسی که شده هزاران خواهر من و تو را به زور تفنگ و برچه برده به عفت شان تجاوز کرده اند ویا به های عرب های وحشی فروختن آیا تو گذشت میکنی و آرام مینشینی آرام میخوابی اگــر بلی تو افغان و انسان نیستی او برادر بحال بیا یکبار وجدانت را قاضی بساز که وجدان انسانی و افغانی ات فارغ از قوم و ملیت . زبان و نزاد چه برایت حکم میکند . به امید اینکه یک افغان اصیل شوی . تشکر

    • اقای احمد!
      اگر به نظر شما آقای بشر دوست تنها مانده به نظر من همین خود حقانیت اورا نشان میدهد. او در واقع پیروز است و آنهایی که گویا ظاهرآ تعدادی آدمهای منحط و معامله گررا پشت سر خود دارند ؛ تنهای واقعی اند .

  • اگر منظورتان از تنهايی رمضان بشردوست در پارلمان افغانستان است، طبيعی ست که آقای بشردوست تنها باشد. اصلا رمضان بشردوست اگر در ميان مشتی جنايتکار، قاچاقچی مواد مخدر و فرصت طلبی که به فکر معاش خود هستند و بنام ملت سوء استفاده می کنند و گاهی حتا نام خود را نمی توانند بنويسند، تنها نباشد جای سوال و پرسش است. آنوقت بايد به حال رمضان بشردوست تاسف خورد و نه هنگامی که از موضع مردمی عليه آنان سخن می راند. بله رمضان بشردوست در پارلمان افغانستان تنهاست و تنهای او تنهايی غمگينی ست. اما غمگين تر از آن زمانی خواهد بود که او با جنايتکاران و قاچاقچيان مواد مخدر دست در يک کاسه کند. پيشنهاد استعفا به نظر من پيشنهاد خوبی نيست. رمضان بشردوست حالا وزير پلانی نيست که آدم سست و بی اراده ای مانند حامد کرزی انتخابش کرده باشد. رمضان بشردوست نماينده ی ملت است و تنها کسی ست که بدون اتکا به قوميت، زبان، مذهب و گروه و دسته، با رای آگاهانه ی مردم انتخاب شده است. مردم رمضان بشردوست را انتخاب نکرده اند که کنار برود. او وظيفه دارد تا آخرين لحظه باشد و مبارزه اش را ادامه دهد.
    اگر بشردوست کوچکترين نرمشی در مقابل جنايتکاران، دزدان و قاچافچيان موارد مخدر نشان دهد، نمونه ای دست دوم از حامد کرزی می شود.

    اگر منظورتان از تنهايی رمضان بشردوست ميان مشتی روشنفکر نماست که چندين فرصت شغلی را از جوانان با استعداد گرفته اند و يا کسانی که با نام دموکراسی و حقوق بشر پول های گزاف دريافت می کنند و تجارت می کنند و دم شان به اين و آن وصل است و برای خود صاحب خانه و موتر و دم و دستگاه شده اند، باز هم جای تعجب نيست. اين آدم ها رمضان بشردوست و افکارش را مخالف منافع شخصی خود می دانند و ارتباط با او و يا در کنار او بودن يعنی بايد به فکر مردم باشی و نه به فکر مال و منال و سوء استفاده از نام حقوق بشر و دموکراسی.
    بله آقای بشردوست با اين آدم ها مشکل دارند و اگر نداشته باشد ديگر رمضان بشردوست نيست و تبديل به يکی از همين آدم های منفعت طلب می شود که فردا يک موتر لنکروزر زير پايش است و تجارت مواد مخدر و يا تجارت حقوق بشر راه می اندازد.

    اگر منظورتان از تنهايی رمضان بشردوست در ميان مردم است که اشتباه می کنيد. در خيابان های کابل از خرد و کلان بپرسيد که کدام وکيل مردمی هست و کدام را شما دوست داريد. اطمينان داشته باشيد که رمضان بشردوست کسی ست که از او نام می برند. کدام وکيل شما با موکل خود رودررو می شود و از او فرار نمی کند. لطفا جلو پارلمان در سرک دارالامان شهر کابل برويد. ببينيد وکيل بدخشانی چطور از مرد و زن بدخشانی که برای رفع مشکلش به سراغ او آمده فرار می کند. يا وکيل قندهار يا وکيل همين کابل و يا وکيل کدام ولايت ديگر. بله وکلا بهانه می کنند که معاش ما بالا برود، که بالا رفت، ما مهمانان مردمی زياد داريم اما وقتی مقابل پارلمان برويد می بينيد که طرف پيش از آنکه موکلش او را ببيند با موتر لنکروزر خريداری شده از دارايی مردم، از ديد موکلش فرار می کند. لطفا برای اينکه اين سطور را درک کنيد مقابل پارلمان افغانستان برويد. برويد ببينيد که رمضان بشردوست خيمه ی خود را از پارک شهر نو جمع کرده و پيش پارلمان آورده تا بتواند بيشتر با مردم در ارتباط باشد که در ارتباط هست. نه رمضان بشردوست در ميان مردم تنها نيست.

    تنهايی رمضان بشردوست در ميان بوجی بوجی کسانی که خون مردم را می مکند، از جنس ديگری ست. در طول تاريخ از اين دست تنهايی ها ، مردان راه بسيار ديده اند. شاملو چه خوب می گيد:

    .........انسان زاده شدن تجسد وظيفه است،

    توان دوست داشتن و دوست داشته شدن،
    ......
    توان گردن به غرور برافراشتن در ارتفا شکوهناک فروتنی
    ................
    توان جليل به دوش بردن بار امانت

    و توان تحمل غمناک تنهايی

    تنهايی

    تنهايی

    تنهايی عريان،

    انسان زده شدن تجسد وظيفه است........

  • دوستان خوبم !هیچکدامتان پیام مرا نگرفتید ،من با افکار و مواضع شجاعانه آقای بشر دوست نه تنها مخالف نیستم بلکه همصدا با ایشان ،این حاکمیت پوشالی و حکام تو خالی آن رااز بیخ و بن فاقد صلاحیت و مشروعیت می دانم ،کدام انسان آزاده با کدام عقل سلیم می تواند تلاش مذبوحانه پارلمان را جهت سرپوش گذاشتن بر تمامی جنایات تکان دهنده کمونیستها ، خائنین به جهاد ملت غیور ماو موجودات قرون وسطایی طالب نما ،در قالب منشور کذایی عفو و مصالحه ملی ،قبول و تایید نماید . وکلای پارلمان با تصویب این منشوروتبرئه نمودن مجرمین و جانیان منفور ،آبروی موکلین خود را(آبروی خود شانرا نگفتم چون آبرویی ندارند) لگدمال کردند و بدنامی ابدی برای خویش در تاریخ این سرزمین بجای گذاشتند.الغرض منظورم این بود که همراهی با چنین حاکمیتی نه تنها دردی را از مردم درمان نمی کند بلکه چه بسا این همراهی ،ممکن است نوعی مشروعیت بخشیدن و مهر تایید گذاشتن تلقی گردد و در نهایت اوضاع بگونه ای پیش برود که دامان پاکان ازدست چرب ناچاکان در امان نماند . وقتی حضور انسان در جایی تاثیر گذار نباشد و صرفا"شاهد کجروی و بی عدالتی همقطارانش باشد و قدرت ممانعت هم نداشته باشد ، همان بهتر که دامانش را از آلودگی بی جهت دور نگهدارد ،خارج شدن امثال بشر دوست از قالب حاکمیت ناسالم ،می تواند اوج اعتراض تلقی گردد.

    • مانند عمر عاص پيشنهاد می دهی. آفرينت!

      ما می خواهيم ملالی جويا ا نيز به پارلمان برگردانيم تا جنايتکاران احساس راحتی نکنند، آنوقت شما می خواهی که بشردوست را هم از پارلمان بيرون کنی؟

    • برادرم اقای احمد طوريکه ازنوشته های تان پيداست شما مخالف مبارزه اقای بشردوست درمقابل جنگسالاران ,قاتلين ,غاصبين ثروت وداری مردم نيستيد.امادرباره استعفای اقای بشردوست راه حل مشکلات مردم ووطن وهيج تسکينی براي دردها والام نميباشد.اگر جه افغانستان ازنظرساختمان داخلي ويا بيولوزکی ان يک جامعه سنتی بوده باانهم بعد ازسقوط گروه طالبان بامفکوره قرون وسطای ان سيستم جديدی درافغانستان اساس گذاری شد .سيستم پارلمانی ,تصويب قانون اساسی ,انتخاب ريس جمهوراز طريق رای همگانی ,انتخاب نماينده گان مردم وتشکيل پارلمان . اينکه قاتلين وجنگسالاران چطورتوانستند اکثريت ارای پارلمان را ازان خودسازند از هيچ روشنفکر اين مرز بوم پوشيده نيست .کمک های مخفيانه ايران وپاکستان بخاطر احيای حيثيت گذشته خويش ,وهمچنان زورگوی جنگسالاران تعديد وتحقير مردم در مناطق دور دست وفاکتور ديگر ان بيسوادی وفقر اجتماعی ميباشد.لزوم ان ميرودتاقشرروشنفکر بارسالت تاريخي که درقبال مردم داريم صفوف خودرافشرده بسازيم بگذريم از کلمه قوم وميلت.بنازم همت مردانگی اقای بشردوست راکه خودرا بههچ قوم وميلتي وابسته نميسازد کلمه وطن ومبارزه عليه ناقيصن حقوق بشر الويت دارد.برگرديم بموضوع قاتلين وغارتگران اموال ودارای عامه .برای کشاندن ومحاکمه بصبر وحوصله ضرورت است شرايط کنونی بدون کمک خارجي رشد ديمکراسي غيرممکن است چون دشمنان ديمکراسی نميخواهندد افغانستان مملکت باشد با قوانين وميعارهای جهانی .اما باهمه سنگپاشي ها ان روز امدني است انانی که مادران ما در داغ فرزندان شان و خواهران ما درداغ شوهران شان نشانده اند بميز محاکمه کشانيده واز اعمال وکردارخويش درمقابل مردم جواب دهند.

    • اگر بشر دوست و جویا در درون این به اصطلاح"پارلمان" نباشند چی کسی ماهیت گنده این نظام شتر گاو پلنگ را پیوسته افشا نموده و به روشنگری سیاسی خواهد پرداخت؟ آیا انتظار داریم که سیاف و ربانی و ملا راکتی این کاررا انجام دهند؟

Kabul Press is the most read news and discussion website from Afghanistan. Our sources provide breaking news stories and images focusing on human rights, freedom of speech and good government issues. We aspire to honest, factual coverage that promotes criticism and informed discourse from our readers, without censorship.