کابل پرس: خبری، تحلیلی و انتقادی



پذيرش > خبر و گزارش > گزارش > کابل؛ به روایت اول شخص!

مبلمان شهری

کابل؛ به روایت اول شخص!

نويسنده: علی پيام

جمعه 14 دسامبر 2007

كابل پايتخت افغانستان، مظهر شهر نشيني و شهر نمره اول افغانستان، براي هر تازه وارد، قيافه‌اي است ناشسته و چركين، با كالاي كهنه و پاره و دودزده و خاك‌آلود، پر از آلودگي‌ها، كثيف و بدبو و تاريك از دود و غبار كه براي مسافر تازه وارد حالت نفرت‌ و استفراغ دست مي‌دهد؛ اين حس، نخستين كلمه ناخودآگاهي را كه در زبان مسافر جاري مي‌سازد «لعنت به اين زباله‌دان» است، اين يك واقعيت انكارناپذير است و فقط كافي است كه شما در اولين فرصت از كابل خارج شويد و سپس با حس مسافر تازه واردي، وارد اين شهر شويد، آن وقت مواجه خواهي شد با تصوير تهوع‌آوري از يك شهر بي‌قاعده و ناموزون و بي‌قانوني كه قواره خود را به شكل يك يتيم سيلي خورده سر راهي به شما عرضه مي‌كند و اين يتيم چرك و چتل بدون يك قيم و سرپرست تو را سر خشم مي‌آورد كه به زمان و زمين فحش و ناسزا بگويي و بعدش يك قوطي گوگرد از جيبت بيرون كني و اين تصوير را در جلو چشمانت آتش بزني و محوش كني تا دودش چشم متوليان بي‌برنامه و باشندگان اين شهر را بسوزاند و آتش علمه بكشد ودود پلته پلته سينه فضاي دود و خاك كابل را دريده و پس از ساعتها فقط پشتاره پشتاره خاكستر بماند تا مورخي در تاريخ بنويسد: در يك روز روشن در پاياني ماه ميزان 85 شهر كابل در آتش سوخت.

از ميدان شهر، وارد شهر كابل كه مي‌شوي، ورودي شهر به تو مي‌فهماند كه شايد اشتباه آمده‌باشي، اينجا شهر گاوها، گوسفندها و حيوانات قابل ذبح است. سرك با ريك قير از ميدان شهر به كابل بخيه خورده و در همان ابتداي شهر، شهر حيوانات را در ذهن تو مجسم خواهد كرد، گاوهاي كوچك، گاوميش‌هاي مثل پاره كوه، گوسفندهاي سفيد، گوسفندهاي سياه از نژادهاي مختلف، دسته دسته ايستاد شده‌اند، براي ‌حيوانات آخور پر از علوفه درست كرده‌اند و در انبوه گاوها و گوسفندها آدمهايي نيز اضافه شده‌اند كه يا صاحبان اين حيوانات هستند و يا به تماشاي شهر حيوانات آمده‌اند و يا براي خريد و معامله به همراه موترهاي شان. اين منظره ذهن تو را مخدوش خواهد كرد. آيا اين لشكر گاوها، گوسفندها و شترها براي ذبح آورده شده‌است؟ از همان آغاز ورودي شهر تو را به شهر قسي‌القلب رهنمون خواهد كرد و به تو خواهد فهماند كه اين شهر، شهر قصاب‌ها و گوشت‌خواران است و بعدش در پيش چشمانت خون سرخ مي‌زند، خون فواره مي‌زند و خون جوي مي‌كشد و تو در اقيانوس خون شناور مي‌شوي و بعدش نعش‌هاي حيوانات ذبح شده را مي‌بيني كه سرهاي بريده‌شان قطاري از سر تشكيل داده‌اند و پس اهالي شهر را مشاهده مي‌كني كه عاشق خون هستند و خون‌ريزي و دل‌شان مي‌طپد براي ريختن خون و بريدن سر و پوست كندن.

نخ باريك سرك قير تو را از بين لشكر حيوانات جدا خواهد كرد. دو طرف سرك كاه فروشي است و بعد كانتنرهايي را ملاحظه خواهي كرد كه در دو طرف سرك گذاشته‌اند و اين كانتنرها پر است از اجناس فروشي و مشتريان و فروشندگان دودزده و خاك گرفته و آدمهاي بيكاري كه بخشي از كالاي‌شان خاك است و دود، آدمهاي فراموش شده‌اي را در ذهن تو مجسم خواهد نمود كه ساليان سال كسي اين قيافه‌ها را غبار روبي نكرده‌است! و اين قيافه‌ها سالهاست كه تبديل شده‌اند به مجسمه‌هاي گلي دودزده متحرك كه حيران اند در حلقت‌شان و اينك در دو سوي سرك باريك قير، در ازدحام موترهاي دست دوم و ليلامي خارجي كه بي‌قاعده و وزن و آهنگ در حركت اند و از عقب هر موتر به وزن گاوميش‌هاي ورودي شهر دود خارج مي‌شوند، گم شده‌اند. اين آدم‌ها شايد خودشان را نيز فراموش كرده‌باشند كه در كجاي موقعيت تاريخ و زمان قرار دارند.

دو طرف سرك خامه است، حركت موترها خاك به سر مي‌كند و ورودي شهر تصوير يك شهر خاك و دود را در ذهن تو مجسم خواهد نمود و قطع پيدا خواهي كرد كه تو نيز در اين فضا محو خواهي شد و تو هم به مجسمه گلي تبديل مي‌شوي. ازدحام موترها، تردد بي‌هدف آدم‌ها، دكان‌هاي پيش ساخته فلزي لب سرك، كراچي‌هاي سوداگران دوره گرد، دست‌فروشان، آلودگي وحشتناك صوتي كه از هر دكانك و دخمه صداق موسيقي هندي، ايراني و افغاني بلند است و تا تبليغات بي‌سر و پاي تجاري، خصوصاً تبليغات دكان‌هاي مخابرات كه در هر قدمي آدم شهر را ويرانه كرده‌است و تا آرنگ رانندگان كه اول فرهنگ موترداري را ياد نگرفته و پشت فرمان نشسته و دم بدم بوق مي‌زند، از كابل، يك محله بي‌قواره ساخته‌است.

منظره ورودي شهر كابل فحش (بزرگترين توهين) آشكاراترين خيانت به مردمان افغانستان و پايتخت كشور است. با خودت خواهي گفت: بر طراح اين منظره لعنت! اين منظره را كدام خبيث روي اين بوم طراحي طرح كرده‌است؟!‌از ورودي شهر تا چوك كوته سنگي به تو مي‌فهماند كه در قلمرو سلطنت كراچي‌وانها، ‌دست‌فروشان، بولاني سازان، موترهاي دودزا، دكان‌هاي بي‌قواره و بد ريخت لب سرك كه از كانتنر و يا دو شاخه چوب ساخته‌اند، سرك‌ها و حاشيه‌هاي جارو نزده و پر از اشغال و كثافات، وارد شده‌اي. در پشت نماي كراچي‌ها و دكان‌ها تعميرهاي خاك‌گرفته و دودزده نيز پديدار است كه مجموعه از يك نماي نامناسب از ورودي پايتخت يك كشور در پيش چشمان تو به تصوير مي‌كشد. در كوته سنگي كه مي‌رسي سوالاتي در ذهن تو مجسم مي‌شود:

1- آيا انتقال گاوها و گوسفندهايي كه در محل ورودي پايتخت اطراق كرده‌اند به يك نقطه‌اي از حواشي شهر، خرج گزافي دارد؟ آيا در اين مديريت كوچك و رهبري ورودي شهر بايد چشم به جيب كدام دونر و يا تمويل كننده‌اي باشيم؟ يا بي توجي بيش از حد مسؤولين مبلمان‌شهري و عدم مديريت و رهبري موجب اين فضاي بي‌قواره شده‌است؟

2- آيا كدام نهاد به‌طور مشخص مديريت و برنامه‌ريزي مبلمان‌ شهري را عهده‌دار است؛ تا دو دسته يقة‌آن عاليجنابان را بگيريم كه برادر!‌ما آبرو و حيثيت شهر نشيني داريم. بيا تو را به حيثيت‌ شهر مداري تان قسم، كمي به فكر منظرة اين شهر باش تا اقلاً خارجياني كه به پايتخت ما مي آيند به ريش ما نخندند؟

3- آيا رعايت نظم، پاكي و بهداشت عمومي هم خرج دارد؟ در اين موضوع هم منتظر كدام پروپازل و يا تخصيص باشيم؟

4- آيا طرح « رفع سد معابر » ورودي شهر پايتخت به دوش كدام نهاد و تشكيلات دولتي و خصوصي است و چه نهادي پاسخگوست؟

5- آيا پاسخ‌گويي به سوالات اين شهروند كابل به عهده چه نهاد و يا شخص خواهد بود؟


ايم مطلب از نسخه ی اول کابل پرس به اين نسخه منتقل شده است. کابل پرس مطالب منتشر شده در نسخه ی قبلی را به مرور به نسخه ی جديد منتقل می کند.

IP Plans: Best Cloud Web Hosting

Professional web services including fully managed VPS and dedicated servers for businesses and individuals.

Domain Registration - Search and register your domains with IP Plans
Fresh Cloud Shared Hosting with IP Plans
Fully Managed Cloud and SSD VPS with IP Plans
Fully managed Dedicated Servers with IP Plans






75 تن همین اکنون این صفحه کابل پرس را باز کرده اند

پذيرش > خبر و گزارش > گزارش > کابل؛ به روایت اول شخص!

آگهی در کابل پرس

loading...

پيام‌ها

  • عزیز! اگر شما همان علی پیام هستید که در هفته نامة آفتاب سمت معاونت را بدوش داشتید، تعجب می کنم که چگونه به شهری که شما را پناه داده بود، این همه بد و بیراه نوشته اید؟

    علی جان!

    کابل زیباست، زیباتر از آنچه در تصور تو می گنجد؛ ولی برای شهریان کابل، نه برای آنانی که بیایند و قضیه یی برای خود شان درست کنند و بعدش بروند و پناهنده شوند. این کار را شما کرده اید!

    کابل دوستداشتنی است، شهری که 30 سال زیر بار جنگ قرار داشت، هنوز هم زیباست. باور دارم اگر نیمی از بار آن جنگ، بر دوش هر شهری دیگر بیفتد، آن گاه سخنان شما در موردش صدق می کند؛ ولی کابل هنوز مردانه و استوار ایستاده است و تاریخ خود را رقم می زند.

    • نه ايشان آن آقای پيامی که شما گفته ايد نيستند.

    • No wounder if kabul is like a garbage becuase Mr.Karzai has given the job of kabul mayor to Rohullah Aman a corrupted person every body know while Rohullah Aman was the head of Arian Afghan Airline during president Rabbani he has looted the whole ARian so now he is the kabul mayor and the milloins are pumped by donors where is the money going and becuase Mr.Rohullah Aman is the brohter in low of Yunus Qanoni Karzai is not able to replace him the key of kabul has given to a theif Allah save Kabul from thieves

      Ikhlas wardak

  • دوست عزیز عبدالسلام در سخنان ایده آل آقای پیام کدام اهانت به شهروندان کابل و هیچ شخصی دیده نمیشود، بلکه ایشان از روی دلسوزی منحیث یک تبعه این کشور خواسته است به مسولین خاطر نشان کند، شما های که خود را روسا و وزرا میدانید، کمی به فکر این کشور لا اقل پایتخت باشید. این هیچ گونه فخر فروشی نیست بلکه از یک وجدان آگاه و بیدار سر چشمه گرفته است، و خیلی هم قابل تقدیر است. در این هیچ کسی شک ندارد که 30 سال جنگ در کشور بوده اما در طول شش سال که کابل از امنیت نسبی بر خوردار بوده مسولین حتی ابتدایی ترین کار را برای این شهر انجام نداده اند. اما جالب این جا است که شما از چه چیزی در این نوشته دلخور شده اید. یا نکند که شما خود را به کشوری از تنبلی رسانده نتوانسته اید حالا بر دیگدان رشک میبرید. خدا کند که آزرده نشده باشید گرچه میدانم که میشوید چون از جناب پیام ازرده شده اید که اصلا شما مخاطب ایشان نبوده اید. با سلام به تمام دوستان که این جا سر میزنند.

  • پیام عزیز سلام؛
    مطالب شما را به دقت خواندم، گفته های شما واقعیتی است انکار ناپذیر اما از شهر و مردمانی که بیش از سه دهه، جز جنگ و خونریزی چیز دیگری ندیده اند چه انتظار دارید؟ ولی این من و شما هستیم که باید فرهنگ شهری و شهر نشینی را به نحوی به این مردم بیاموزیم، چطور و چگونه، امیدوارم در دیگر یادداشتهای شما راه بیرون رفت از این مشکلات را ببینیم.

    با تشکر برادر شما "فرزام"

  • جناب علی !

    شما به شهرزیبای کابل و ساکنان غیور آن از یک دید کاملا بدبینانه و توهین آمیز نگاه نموده اید بنظر من این شهر تاریخی و مردم زحمتکش آن شایسته همچوقضاوت مغرضانه که شما در مورد آن نموده اید نمی باشند ، آرزوی به آتش کشیدن شهر کابل را قبل از شما دیکتاتور نظامی پاکستان جنرال ضیاالحق نیز در سر داشت که این ارمان وی بعد از مرگ وی طی سالهای ۹۶-۹۲ تا اندازه ء عملی گردید و اکنون شما میخواهید بقیه آرمان وی را کاملا تحقق ببخشید.
    هنوز اثار و زخمهای حملات راکتی و سلاح ثقیله که بوسیله گروه های تفنگدار از چپ و راست بر این شهر وارد گردیده التیام نگردیده است که اینک شما ارزوی سوختاندن آنرا نموده اید.
    جناب علی ! این کراچی وانها ، دوره گردان، دست فروشان و بولانی سازان شهر مردمان زحمت کش و شرافتمند وطن ما هستند که از بام تا شام برای خانواده و اطفال خویش رزق حلال کمایی مینمایند نباید بخاطر عدم توجه حاکمان وقت به حل مشکلات شهري مردمی را که طی سه دهه با استقامت و پایداری در برابر کوهی از مشکلات استادگی نموده اند توهین نمود.
    من برخلاف آقای پیام عقیده دارم که شهر کابل علی الرغم همه نابسامانیهای آن که تااندازه ء در سطوح مختلف در هر شهر بزرگ وجود دارد اکنون به یک شهرپر تحرک و فعال مبدل گردیده است این حالت را وقتی میتوان بخوبی درک نمود که کابل امروز را با شهر ارواح سالهای ۹۴ و یا کابل امروز را با کابل خمود و جمود تحت تسلط طالبان که بیشتر به شهر سکوت و شهری با مردمانی ریش های بلند طالبی آنزمان مقایسه کرد.

    • همان طوریکه جناب رمضان خدادادای نظر داده است. به نظر من هم در نوشته جناب علی پیامی کدام شخص مشخص مورد توهین و اهانت قرار نگرفته و نشده بلکه واقیعیت است. هیچ کدام نظر بد بینانه به ساکنان شهر وخود شهر در متن دیده نمیشود. آیا تلخی واقیعیت را هضم نمیتوانی؟
      یک سوال دارم صادقانه جواب بده
      فکر میکنم که از عاملین جنگهای 30 سال گذشته (رهبران جهادی ) و از وزرا و رؤسا امروز خواهد بودی ؟؟؟؟
      آیا درست تحلیل کردم؟؟

      آنلاين بنگريد : http://www.einsamkeitundausland.blo...

  • واقعآ سطح درک و بینش در کشور ما به چه اندازه پایین است. بدون اینکه مطلب رادرک کنیم، شروع به بستن اتهام به یکدیگر داریم. خوب افغانستان است نمیشود کاری کرد اگر میشد که امروز وضع ما بدین منوال نبود.

  • آقایان خدادادی و جاغوری.

    اگر به نوشته آقای پیام دقت شود همه نامه آن مملو از احساس نفرت و بدبینی نسبت به شهر کابل و شهروندان آنست وی در این راه آنقدر پیش میرود که ادعا دارد هنگام ورود بکابل " براي مسافر تازه وارد حالت نفرت‌ و استفراغ دست مي‌دهد" و نخستين كلمه ناخودآگاهي را كه در زبان مسافر جاري مي‌سازد «لعنت به اين زباله‌دان» مگراین خود توهین به شهروندان کابل و این شهر تاریخی نیست در حالیکه ‌بارها دیده شده هموطنان مان وقتی بعد از سالها دوری و هجرت بکابل بازگشته اند از فرط خوشی گیرسته اند وخاک وطن شانرا چون توتیای چشم هنگام ورود بوسیده اند. برای من مشکل است درک نمایم که چرا محترم پیام نسبت به کابل و ساکنین آن تا این اندازه احساس نفرت بدبینی دارند.
    البته بنده در این مورد با ایشان همنوا هستم که متصدیان امور همانگونه که در سایر بخشها هیچگونه موفقیتی نداشته و بلیونها دالر پول کمکهای جامعه بین المللی را بهدر داده اند در بخش خدمات شهری از قبیل ترانسپورت ، کانالیزسیون، تهیه برق آب وغیره نیز کدام دستاوردی ملموسی ندارند.
    و اما در مورد سوال محترم جاغوری صادقانه عرض می شود که بنده به هیچکدام از آن گروه ها متعلق نبوده وقتی با نظرات جناب پیام موافق نبوده آیا الزامی است که در جمله جنگسالاران دیروزی ویا چوکی نشینان امروزی باشم؟
    متاسفانه با همه هوشیاری نادرست تحلیل نموده اید.
    کامگار باشید.

    • نوشته ی آقای پیام نوعی گزارش انتقادی است نه توهین به شهر کابل . به شهر هم توهین میتواند شد؟
      لابد انتظار داشتید نویسنده به توصیف یک شهر خیالی میپرداخت و مثلاٌ مینوشت که واه،واه!چی شهر پاک و نظیفی،چی ترافیک منظمی،چی خیابانها ی که در آن نه کراچی ها ی خردار قطار ایستاده اند ونه تراکم کثافات به نظر میرسد، نه کسی در پیاده روها وروی سرکها نصوار خودرا تف میکند ،نه بسهای آن پایه دان کشال است و نه پارکهای آن محل تخلیه ی فضلات انسانی است !
      چرا باید معایب خودرا پنهان کنیم؟ شهر کابل نماد فرهنگ ما، تاریخ ما، وضعیت سیاسی ما و میراث 260 سال حکمروایان ماست. از واقعیت خود نمیتوانیم فرار نماییم اما میتوانیم در باره تغییر این واقعیت نا بکار و شرایط غیر انسانی زندگی ملی خود بیاندیشیم.

  • آقاي علي شنگي عزيز! شما كه فرموده ايد: "جناب علی !شما به شهرزیبای کابل و ساکنان غیور آن از یک دید کاملا بدبینانه و توهین آمیز نگاه نموده اید..." همان كلمه اي كه خيلي بدم مي آيد اصطلاح غيور افغانيگي است. غيرت افغانيگي چتل ترين لغتي است كه در ترمينولو‍ي اين قوم نهفته است. با درودها بر شما

Kabul Press is the most read news and discussion website from Afghanistan. Our sources provide breaking news stories and images focusing on human rights, freedom of speech and good government issues. We aspire to honest, factual coverage that promotes criticism and informed discourse from our readers, without censorship.