صفحه نخست > عکس > عکس روز > زنان ولسوالی واخان ولايت بدخشان

زنان ولسوالی واخان ولايت بدخشان

واخان يک دره تنگ وطولانی است که از جنوب تاجیکستان تا شمال پاکستان کشیده شده و افغانستان را به چين ارتباط می دهد
سه شنبه 17 جون 2008

زمان خواندن: (تعداد واژه ها: )

واخان يک دره تنگ وطولانی است که از جنوب تاجیکستان تا شمال پاکستان کشیده شده و افغانستان را به چين ارتباط می دهد

Photo by Mohammad Yahya

Wakhi women in the Wakhan district of Badakhshan province.

The most distinctive feature of Badakhshan, Wakhan, is a long narrow panhandle that passes between Tajikistan in the north and Pakistan in the south, linking Afghanistan with China.


اين عکس با اجازه ی دفتر سازمان ملل در افغانستان در کابل پرس نشر شده است.

loading...
loading...

پيام‌ها

  • واخان يکی از عقب نگهداشته ترين ولسواليهای کشور است. مردم صلحدوست و آرام اين ولسوالی که قرغز های پامير نيز قسمتی ازآنرا تشکيل ميدهند، از ابتدايی ترين شرايط اوليه ی زندگی انسانی محروم اند. مردم واخان زبان مخصوص خود « وخی » رادارند، اما قرغزهای آن قسميکه از نام شان پيداست به زبان قرغزی تکلم می نمايند. وخی ها عمدتاً پيرو مذهب اسماعيلی بوده و قرغزهاسنی حنفی مذهب ميباشند.
    زندگی درمجموع درآنجا بدوی بوده و قرغزها چادرنشين می باشند.اما برخلاف کوچیهای ديگر زندگی را با تمام مشقات آن درهمان سرزمين کوهستانی خود ميگذرانند و به همان زندگی باتمام مشکلاتش قانع هستند. و هرگز تلاش نکرده اند که زمين و چراگاه های مردم بيچاره تر از خود را به کمک دولتمردان همزبان و همتبار به زور غصب نمايند . مکتب درآين اواخر در قرن بيست و يکم به انجا راه يافته است. قرغزهاهنوز مکتب ندارند. الاچيغ نشين اند و در کپه ها زيست ميکنند.از لبنيات و فراورده های ديگر حيوانی تغذيه مينمايند.آنجا برای کشت و زرع گندم و ديگر حبوبات و سبزيجات و باغيات و باغداری مساعد نمی باشد. وخی ها مطيع قوانين و فرمان بردار دولت ميباشند. منطقه ی آرام است و آماده ی پذيرش هرنوع پروژه های مثبت انکشافيست. اماکسی به آنجا پروژه ای تخصيص نميدهد.وخی، قرغزی، پاميری و بدخشانی پيش ارباب دولت افغان ملتی و حزب اسلامی کلب الدينی نامهای نامأنوسی اند که عدم شان مرجحتر از وجود شان ميباشد. گفتنی اينجا فراوان است اما گوشها کر ! از طرف ديگر، در خانه اگر کس است ، يک حرف بس است ! ور نه اگر مثنوی چند من هم بنويسی چون نخوانند و نخواهند هرگز آب از آب نخواهد جنبيد.بالاخره خود مردم بايد بجنبند وبرای تغيير و تحول زندگی خود بکوشند. جهت رسيدن به حقوق حقه شان گاهی هم به وسايل غير معمول در منطقه که در جنوب و شرق معمول و مشروع ميباشد، متوسل شوند.ورنه آقای کرزی به وعده هايش وفانخواهد کرد و نتيجه همان حکايه ی ( همان خرک و همان درک ! ) خواهد بود. به اميد اينکه ارباب امور کمی متوجه واخان گردند. و من الله التوفيق

    repondre message

  • مردم رنج دیده هزاره که در طول تاریخ دوچاری شکنجه بوده وهیچ وقت از حق وحقوق خویش بهره مند نبوده وبل خصوص مردم ولسوالی درصوف بالا وپائین که در زمان رژیم طالبان شوجاعانه جنگیدند.
    استاد حسینی

    repondre message

پیام، نظر، تفسیر یا نقد؟

تعديل از پيش

اين سخنگاه از پيش تعديل مي‌شود: نظر شما پيش از تأييد مديران سايت ظاهر نخواهد شد.

كى هستيد؟
وصل
پيام شما

براى درست كردن پاراگراف، كافيست كه خط خالى ايجاد كنيد.

جستجو در کابل پرس