مقایسه دو شخصیت در اتحاد شمال افغانستان: سید منصور نادری و احمد شاه مسعود

سلام بدوستان و اهل خرد!
بجواب آنعده قماشان که نا سنجیده و نا آگاهانه در مورد بزرگ مرد که یک عمر را صرف خدمت به مردم و میهن اش نموده است، حرف های عاری از حقیقت زده اند:
تـرا مـن اهـل کـافـر میشـناسـم
زکافر هـمچـو بـد تر میشـناسـم
توئی گبر لعین چون مشت دجال
تـرا اهــل ستـمـگـر میشـناسـم
گــریــبــان خـــرد را کـردۀ چــاک
ترا رسـوا و بی سـر میشـناسم
به پیـشـگـاۀ خبیسـان ستــمگـر
تـرا مـانـنـد چـاکــر مـیـشنـاسـم
توئی داغ سـتـم بــرپــیـکـر قـوم
درون سینه اخـگـر میـشـنـاسـم
نه از دنـیـا خـبـر داری نـه از دیـن
تـرا بیـدیـن و کـافـر میشـناســم
نــداری لایـــق شــاۀ کـــیـــان را
ترا درویش هــر در میـشـنـاسـم
سید منصور پیر و مرشید ماست
او را پیشوا و رهبر مـیشـنـاسـم
او مـردِ بـا وقـارِ شان و شـوکـت
او را سـردار و سـرور میشناسم
همیشه بهر ایـن ملـت پـریشـان
او را غمخوار کـشور میـشناسـم
بزرگمرد و ادیب و بـا سخـا است
او را من پـور حـیـدر مـیشـناسم
بــوَد او ســیـد و سـادات عـالــم
او را نسـل پـیامبـر میـشـناسـم
که (عمران) میـزند حرف حقیقت
خــدا را حــق و داور میشـناسـم

به جوال گل احمد نام و امثالش!
لوچک های بی پـدر نام نیـاکانـت کجـاسـت
گشتۀ چون متعبر آن بانـد دزدانـت کـجاسـت
بی سر و سامانـه هـردم رو بـه هـر در مـینـهـی
برتنت کالای چرکین رهـبر و خانت کجاست
چار قیران از پول نقد خـواجـه هـا بگرفـتـه ای
میـکنـی غو غو به من گو لقمۀ نانت کجـاست
هر کجـاه مـحـراب را یـابـی پـلسـتر مـیـکـنی
لاف بـی حـد میـزنی آئیـن اسلامت کجاست
مـکـی ها در محـفـل رقاصی چرخـک میـزنند
گـرتـو اسـلامی همانـا صوت آذانت کجاست
تا بکی این خـردوانـی هـای نـنـگیـن میـکـنی
تو زپا افـتـادۀ آن مـرد مـیـدانـت کجاست
شیـمـۀ تریـاک گـویـا از دهـانـت شـسـتۀ
آن تـعـفُن کثـیف روی دنـدانـت کـجـاسـت
تا بکی این قیرط و فیرط و خود ستائی میکنی
زنده گی بین آغـیل همـچو حیوانت کجاست
طنز جالب را ز"گمنام" سخن چـیـن گـوش کـن
خانۀ مخروبه و آن چـاکِ دامـانـت کـجاست
گـر نـبود آغـای منـصور جمله تکفیر میشدید
همچو منصور تاجدار و شاۀ دورانت کجاست

قصه آموزنده ای از علی (ع) به گل احمد و یاران نادانش:
دین نمایان بیخرد!
این من بودم و تنها من بودم که خط بزرگی که از ناحیه این خشکه مقدسان متوجه میشد را درک کردم.
پیشانی های پینه بسته اینها، جامه های زاهد مابانه شان و زبانهای دایم الذکر شان حتی اعتقاد محکم و پا بر جایشان نتوانست مانع بصیرت من گردد.
علی (ع) از چی کسانی سخن میگوید؟
خوارج!!!!!!!!
اولین خروج خوارج به زمان پیامبر(ع) باز میگشت،آن زمانی که "هرقوص بن زهیرو"ذوالثدیه" به نحوه تقسیم غنایم توسط پیامبر اعتراض کردندک((عدالت کن)) و اینان از بزرگان خوارج بودند، در پاسخ، پیامبر (ص) فرمودند:
اگر عدالت نزد من نباشد در کجا خواهد بود؟وکسانی که عدالت(صفتی از پیامبر)را به زیر سوال بردند،با علی (ع) چی میکنند؟ خروج! سرکشی! طغیان ! خروج خوارج در ابتدا رنگ سیاست داشتفاما کم کم برای خود اصول عقایدی تنظیم کردند و به صورت یک فرقه مذهبی در آمدند،مذهب خوارج تحت عنوان وظیفه امر و نهی از منکر بوجود آمد،بی آنکه شرایطش را داشته باشد.
بصیرت در دین و بصیرت در عمل!
آنان نه بصیرت دینی داشتند نه بصیرت عملی بلکه در اساس منکر بصیرت در عمل بودند،امر به معروف و نهی از منکر را امری تعبدی میدانستند و مدعی بودند آن را باید با چشم بسته انجام داد، و دیگر چی؟ هر کس مرتکب گناه کبیره ای مثل دروغ،غیبت یا شرب خمر میشد،او راکافر و بیرون از اسلام بر میشمردند و مستحق خلود در آتش.
اما چرا مردم به حرف آنان اعتماد میکردند؟آنان کار هایی خوبی هم داشتند،مبارزه گر و فداکار،عبادت پیشه و متکلف بودند و بی میل به دنیا و زخارف آن،دست به گناهی منی آلودند و از هر که دست به گناه میزد بیزار بودند.
حق با علی (ع) بود.آنان مجموعه ای از زشتیها و زیبایهای فربینده بودند که هرکسی یارای مقابله با آنان را نداشت.
شیوه مقابله با عابدان بی بصیرت
آگاه ساختن افکار مردم نسبت به اینگونه انحرافات و اینگونه افراد از یکسو،سعی در ارشاد،هدایت و فرصت باز گشت دادن به این اشخاص از سوی دیگر،بهترین روش مقابله با عابدان بی بصیرت است.
علی بزرگمرد غیرت و جوانمردی ، خوارج را در بیان افکار شان آزاد میگذاشت.خود و یارانش در برابر دیدگان مردم با آنان بحث و مناظره میکنند.مردم مجاب میشوند و آنان توهین میکنند،اما دریای صبر و حلم علوی،توهین های آنان را در امواج سینه اش فرو میبرد و تحمل میکند.همین است که 8 هزار نفر از لشکر 12 هزار نفری خوارج در جنگ نهروان به او میپیوندند.علی این شیوه را تا به آنجا ادامه میدهد که افکار عمومی آماده برخورد با خوارج گردد و سر انجام این مردم باشند که از او بخواهند که دیگر با ایشان مدارا نکند و جامعه را از شر این گروه پاک گرداند.
از مقابله با این افراد چی هدفی را دنبال میکنیم؟!
شاید که مقابله کنندگان با این افراد که در نیتشان صادق هستند،ابزار دست دشمنانی قرار گیرند که حتی در نیت هم چالاکی دارندفو مولا علی این نکته را چی خوب میداند:
پس از من خوارج را نکشید،زیرا آنکس که حق را میجوید و خطا میرود همانند آنکس نیست که باطل را میجوید و آن را در می یابد.
اگر چی نعره های انکار خوارج،مسجد کوفه را پر کرده بود و همه جا بر ضد امام شعار میدادند،اما تا هنگامی که دست به خون مسلمانان نیالودند،در کوفه آزاد بودند>پس از آن بود که پهلوان غیرت و بزرگی،چون طوفانی بر آنان شورید و دستشان را از پنین اقداماتی کوتاه کرد.
چرا باید با ایشان مقابله کرد/
حماقت و جهالت چون پرده ای جلوی چشمان آنان را فرا گرفته بود و چون نا بینایانی راه به میان دشمنان میبردند.
به فرموده علی

آقای فاضل سنچارکی!
شما یک مقدارازواقعیت راخوب بیان نموده اید ,تاآنجاکه شان ودبدبه وجلاخیره کننده آقای منصور رادرکیان به تصویرکشیده اید ,والبته که شکوه بارگاه سلطانی این خاندان بسی بیشتر ووسیع ترازآنست که به نگاه های گذرا وکم فرصت مهمانان جلوه گرافتد,ولی از شما به عنوان یک ژورنالست وگذارشگر وتاجاییکه من میشناسم آدم روشن توقع این بود که ازخانه های محقر ومردم فقیر وزندگی مشقت باربیرون از قصر شاهانه کیان هم یادی مینمودید,اگر آن جنرالان پول باران شده وآقایان دیگری که در مخیله شان فقط دادوستدهای سیاسی -نظامی وسبک وسنگین سازی معامله شان جایی برای اندیشه وتامل نمیگذاشت چشم تیزبین یک ژورنالست نباید ازدید زندگی دشوارآن توده مردم که فراهم گر آن شوکت خیره کننده دربارشاه کیان اند غفلت می نمود.
باشما موافقم که سید منصور آدم زیرک وموقع شناسی است که البته این احساس ویامهارت راازپدروپدرکلانهای شان تمام وکمال به ارث برده اندواین که این آقا باهرکسی همانست وباهرکسی به شیوه خودش میسازد راست است ,منافع وتداوم زندگی سلطان گونه این راحکم میکند که باید باهرکسی ساخت وهربیگانه ای راباپول ویامهمانی های خیره کننده ویاهم باهروسیله ای ممکن وغیرممکن راضی وخشنودساخت ,رسم خودکشی وبیگانه پروری سید کیان رسم تازه ای نیست ازآغاززندگی آین آقایان ناقل تاهمین حالا این آیین آنانست ,شمایان نه مهمانان عزیز اول منصور (مشهوربه خان آغاصاحب)بوده اید ونه هم مهمانان عزیز اخیروی ,ازکنارآن کلبه های به هم ریخته مریدان وازلای مزرعه جووگندم وشالی آن مردم سخت کوش وجنده پوش وجبین سوخته بسیاری ها حتی شاهان وروسای جمهورره به آن قصرهای اثیری کیان برده اند بدون اینکه به ذهن مبارکشان لمحه ای هم خطورنماید که خون دل این سیه روزهااعمارگردربارسلطانی کیانست.
این آقایان باهمه ساخته اند وکوشیده اند همه راراضی نگهدارند باتنظیم های جهادی مجاهد بودند ,باجنرالان روس هم پیک وهم بساط بودند باجنرالان خاد رژیم کارمل-نجیب خادیست بودند ,بارشیددوستم وقومندانان وی جنبشی بودند,باشورای نظار شورایی بودند باآقای صبغت الله مجددی ,پیرومجددی شدندوبه همی گونه ..........
وحالا جلودارآقای کرزی شده است تابنگریم بعدازاین نوبت به کی میرسد.
ولی نقطه ایکه مااسماعیلیان افغانستان باآن مخالفیم یکی هم همین هرجایی گری وبه سازهرکی رقصیدن وبه آستان هرکه افتادن این روحانی نمایان است ,این ها که ادعای دروغین روحانی بودن وپیشوای اسماعیلیان افغانستان بودن رادارنددرتمام زندگی شان دارای هیچ اصول وقواعد وعقایدی نبوده اند ,فقط برای حفظ منفعت ومنزلت شان به هرسازی رقصیده اند ,آنچه که شما وبسیاری های دیگر ازآن به عنوان های ,,روابط خوب,,ویا,,مردم داری,,وحتی انقلاب درروش حسن صباح ,,یادنموده اید.
آقای سنچارکی!
درست است که این چنددهه جنگ وویرانی شیرازه هرچه که درکشورداشتیم ازهم پاشید ,تحولات بیشماری رخ نمودکه همه چیزرادگرگون ساخت ولی اصول ومعیارهای انسانی نباید فدای معاملات روزگردد,وجدان انسانی چیزیست که دربدترین حالت هم همچوقاضی بی گذشت باآدم است ومعیارهای روشنفکر وروشنگری این نیست که شمادراین نوشته تان به نمایش گذاشته اید.تاحالا نوشته ها وصحبت های شمارانه به عنوان سخنگوی جبههتان بلکه به نام فاضل ژورنالست وروشنفکر میخواندم وگوش میدادم ولی بعدازاین نوشته شما دروصف یکی از قلدرترین انسان کشور به نوشته ها ومصاحبه های شما باتردید برخوردخواهم نمود.درست است که این آقای ابن الوقت وبازیگر بی اصول عضوبه اصطلاح جبهه شمااست اما شمانباید واقعیت هاراقربانی مصلحت سیاسی زودگذرتان کنیدوهم باید بدانیدکه منصورکیانی دیگر آن گرداننده بلامنازع امورات اسماعیلیان افغانستان که شماوبسیاری دیگر راخیره ساخته بودنیست ,این بود حالا ریخته وشکسته است .
بااحترام

باپوزش از خوانندگان محترم نوشته فوق به آدرس آقای سنچارکی رامن بنام مختار نوشته ام وهرکه اگر
بخواهد ابراز نظری نماید بنام مختار مخاطبم قراردهد.
ممنون

آقای سانچارکی!
الهی دستت بریده باد !
چقدر وجدان ناپاک میباید که بخاطر مصلحت سیاسی ، تن به چنین ذلتی باید داد. ثابت ساختی که یک جهادی هستی تا یک ژورنالیست واقعبین.
راستش ، چه و کجارا نشانه رفتی؟

به جواب گل احمد
شما گفتی که جناب الحاج سید منصور ناری قدرت سابق را ندارد.به گفت خودت که حسام الدین و سید ظاهر را نگذاشت
که به یک مقام منسوب شود.این قدرت نیست پس چیست.الحاج سید منصور نادری در عرصه سیاسی .فرهنگی .مذهبی اجتماعی وبین المیللی جای خود را دارد.2.راجع به بسم الله عطاش .تو گفتی چاقو کش. عطاش کسی بود که ده سال
همراه الحاج سید منصور نادری مبارزه کرده به تحریک شما.که ایشان سردار شما بود. بعد از این که حقیقت را درک کرد از صف شما برید.حاله شما بگوید که عطاش چاقو کش است. شما چیکاره استی.تو همشیه سوال میکنی جواب اش را از نوشته خود در یافت کن.تا جای که من معلومات دارم نیم ازشما ترخص خود را از فرقه 80 گرفتن البته در خانه خود.این یک خدمت نیست . شما در 5 روز هویت تا را افشا کردید
ادب پیراه نادان داناست خوش انکواز ادب خودرابیاراست
نه دارم ان مسلمان زاده را دوست که در دانش فزود از ادب کاست
با احترام
امرالدین از سوسیس

امرالدین جان !
این گفته از من است نه ازبرادر گل احمد خان ,نمیدانم چرا فقط نام گل احمد راهریکی شما علاقه داریدکه تکرارنماید.
مختار

برای اینکه آقای گل احمد سرو پودینه ای خانواده ای نادری را فاش کرده است ومیکند، تیر او خوب به اصل هدف اصابت کرده است، ازینرو اینها در خواب هم نام گل احمد را تکرار میکنند. هرچه بدو بیراه بوی نثار میکنند، او مؤدبانه واقعیت هارا نوشته و دغلبازان را معرفی میکند. امید میرود درین روشنگری خود ادامه دهد.

بنام آنکه هســتی نام از او یافت فلک جنبش زمین آرام از او یافت
باز هم سلام های پر از محبت و صمیمت خود را نثار شما هموطنان عزیز مینمایم.
بنده باز هم بعد از مدتی از طریق سایت گوگل به همین سایت خبری تحت نام کابل پریس برخوردم.
تمام مطالب ارسالی را مطالعه نمودم خوشحال شدم که بسیاری از دانشمندان ما برادران ما حق گفته اند و واقیعت ها را بازگو کرده اند.
بنده منحیث یک فرد اسماعیلیه از سخنان برادران گرامی و دانشمند ما آغای سید فاضل سانچارکی معين اول وزارت اطلاعات و فرهنگ افغانستان ، محترم پروفيسور حميدالله "ويدا" رئيس عمومی تربيه معلم وزارت معارف افغانستان و دیگر برادران ابراز سپاس و قدردانی مینمایم .
شما خود دانشمند هستید ، شما خود فرهنگ پرور هستید و شما خود یک شخصیت هستید که سخنان ارزشمند تان را راجع به یک شخص خیر اندیش ، خدا جو ، وطنپرست و مذهبی چون جناب معظم الحاج سید منصور نادری رهبر و پیشوای بزرگوار ما آنگونه ابراز کرده اید که هر حرف شما بیانگر حقیقت بوده که در تاریخ افغانستان رقم خورده است. بنده باز هم از سخنان شما اظهار شکران نموده و به شخص شما احترام و حرمت میگذارم.
اما راجع به سخنان چند تن کسانیکه نمیدانم چرا نظاکت انسانی و اسلامی را رعایت نمیکنند و بخصوص شخصیکه خود را الیاس ثنا معرفی کرده است.
احسان نام گل احد و سایر افراد مجهول الهویه! ما همه اسماعیلیان واقعی این را میدانیم که رهبر و رهنمای ما و اسماعیلیان جهان بیشک که حضرت شاه کریم الحسینی است که فعلاً امام حی و حاضر ماست.
اما جناب الحاج سید منصور نادری شخصی است که چندی قبل از هدایت و اوامر آن امام زمان فرمانبرداری نموده اسماعیلیان افغانستان را از بدبختی های جنگ ، ناامنی و دیگر مباحثات نجات داده است که اگر خدمات الحاج سید منصور نادری و پدران او نمیبود امروز از اسماعیلیان در افغانستان نام و خبری نبود.
اگر امروز اسماعیلیان افغانستان زنده و سر بلند است از برکت همین سید منصور است ، اگر کسانیکه امروز در بین مردم به افتخار میگویند من اسماعیلیه هستم و یا اگر چند تن از اشخاص مرتد و لعین چون تو به این گونه حرف های دور از واقیعت و دور ازانسانیت میپردازید همه و همه از برکت همین رهبر بزرگوار ماست.
تو احسان نام و گل لهد از پدران خود بپرس که چرا در قدیم از اسماعیلیه بودن خویش انکار میکردند و تو خودت در آن وقت کجا بودی که مردم افغانستان در زیر تازیانۀ ستم ظالمان در دورۀ انقلاب جان میدادند پس همین سید منصور بود که مردم را از دام مرگ ، بدبختی و جانباختن نجات داد و مردم اسماعیلیه را در افغانستان رسمیت و هویت بخشید که ما همه مدیون لطف احسان شان هستیم نه مانند تو احسان فراموش.
و نوشتۀ که الحاج سید منصور نادری خود را همیشه رهبر اسماعیلیان افغانستان جلوه داده است نا انسان نادان: آیا فراموش کردۀ که از گذشته ها تا به حال از دوران سید شاه عبدالهادی جد بزرگوار ایشان تا به امروز همین خاندان از طرف امامان ما مسئولیت اسماعیلیان افغانستان را به دوش داشته اند .
و از طرف دیگر جناب الحاج سید منصور نادری در افغانستان خدمات ارزندۀ را انجام داده است که من به صراحت میگویم این گونه کار نامه ها را در گذشته های دور تنها و تنها حکیم ناصر خسرو بلخی حجت خراسان و یا حسن صباح حجت اعظم و رستا خیز الموت برای اسماعیلیان انجام داده بودند که به همین منظور امروز همه مردم جناب ایشان را رهبر و پیشوای خود میدانند.
تو خودت بلکه به خواب غفلت فرو رفتۀ که راه و آداب انسانی و اسلامی را فراموش کردۀ.
ما امام حاضر خود را به مقامش میشناسیم و پیر و رهبر خود را به جایش.